Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00543 007434 13583428 na godz. na dobę w sumie
Pogoda. Seriaporad.pl - książka
Pogoda. Seriaporad.pl - książka
Autor: Liczba stron: 176
Wydawca: Septem Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2338-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> gry, zabawy, sport
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Pogodny poradnik. Bawi, uczy, zaskakuje

Jak obserwować, zrozumieć i przewidywać pogodę

Pogoda to prawdziwy festiwal fascynujących wydarzeń i efektów specjalnych. Szkoda, że większość z nich przegapiamy, goniąc za codziennymi sprawami albo gapiąc się w telewizor. Ta nietuzinkowa książeczka szybko udowodni Ci jednak, że warto czasem spojrzeć w niebo nie tylko po to, by ponarzekać na deszcz. Poznaj dziesiątki niezwykłych zjawisk atmosferycznych i dowiedz się, czemu wszyscy robią tyle szumu wokół zmian pogodowych.

Jesteś ciekawy świata, chcesz wiedzieć więcej i wciąż się czegoś uczyć, a nie masz czasu na czytanie opasłych poradników? Seriaporad.pl to niezwykłe książeczki, które szybko, sensownie i bez owijania w bawełnę wprowadzą każdego w interesujący go temat. Koniecznie sprawdź też pozostałe tytuły!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

CENNIK I INFORMACJE: CZYTELNIA: Pogoda. Seriaporad.pl Autor: Storm Dunlop Tłumaczenie: Wojciech Białas ISBN: 978-83-246-2338-9 Tytuł oryginału: Weather (Collins Gem) Format: 115 × 170, stron: 176 Pogodny poradnik. Bawi, uczy, zaskakuje • Interpretacja codziennych warunków pogodowych • Rozpoznawanie chmur, rodzajów opadów i wiatrów • Niezwykłe zjawiska optyczne oraz zmiany klimatu • Czytanie zdjęć satelitarnych i map meteorologicznych Jak obserwować, zrozumieć i przewidywać pogodę • Typy, gatunki i odmiany chmur, a także chmury towarzyszące. • Opady - deszcz, œnieg, grad, mgła, szadź, szron, rosa, przymrozki. • Zjawiska optyczne: tęcza, zorza polarna, halo, fatamorgana, obłoki srebrzyste. • Warunki pogodowe — niże i wyże atmosferyczne, ciepłe i chłodne fronty, strefy ciepła. • Kolorowe fotografie, ilustrujące poszczególne zjawiska atmosferyczne. Pogoda to prawdziwy festiwal fascynujących wydarzeń i efektów specjalnych. Szkoda, że większoœć z nich przegapiamy, goniąc za codziennymi sprawami albo gapiąc się w telewizor. Ta nietuzinkowa książeczka szybko udowodni Ci jednak, że warto czasem spojrzeć w niebo nie tylko po to, by ponarzekać na deszcz. Poznaj dziesiątki niezwykłych zjawisk atmosferycznych i dowiedz się, czemu wszyscy robią tyle szumu wokół zmian pogodowych. Jesteœ ciekawy œwiata, chcesz wiedzieć więcej i wciąż się czegoœ uczyć, a nie masz czasu na czytanie opasłych poradników? Seriaporad.pl to niezwykłe książeczki, które szybko, sensownie i bez owijania w bawełnę wprowadzą każdego w interesujący go temat. Koniecznie sprawdź też pozostałe tytuły! SpiS Treści W jaki sposób korzystać z tej książki Wstęp Obserwacja nieba pomiar kątów rozpoznawanie chmur Typy chmur Gatunki chmur Odmiany chmur chmury towarzyszące Smugi kondensacyjne Jak powstają chmury Kolory nieba Kolory chmur cienie i promienie zmierzchu Zjawiska optyczne Opady Wiatr 5 6 7 10 11 16 38 49 53 58 63 69 74 77 81 96 109 4 Pogoda Globalna cyrkulacja Zdjęcia satelitarne Układy pogodowe Burze Obserwacja pogody rekordy pogodowe Słownik Skorowidz 117 121 128 141 155 165 167 169 5 W JaKi SpOSóB KOrZySTać Z TeJ KSiążKi Informacje zawarte w tej książce zostały zilustrowane kolorowymi fotografiami. Możesz je przeglądać, dopóki nie znajdziesz czegoś podobnego do zaobserwowa- nego przez siebie zjawiska. Nawet jeśli okaże się, że nie jest to dokładnie to samo, podane szczegóły i numery stron pomogą Ci odnaleźć właściwy opis. Jeżeli zaś znasz już nazwę chmury albo innego zjawiska, które Cię interesuje, łatwiej będzie posłużyć się w celu odnalezienia tych danych indeksem. Jeżeli natkniesz się zaś na nieznane Ci słowa, spróbuj skorzystać ze słownika. Z uwagi na brak miejsca nie możemy zamieścić pełnego opisu każdego zdjęcia, ale te, które są opisane, zosta- ły bardzo starannie dobrane, aby pokazać ogromne bogactwo form, jakie można zaobserwować. Zdjęcia zostały zaaranżowane w taki sposób, by mogły ilustrować zjawiska opisywane na tej samej albo na sąsiedniej stronie. Rozpoznawanie chmur Dobrym pomysłem wydaje się rozpoczęcie od nauki identyfikacji podstawowych ty- pów chmur (str. 16 – 37). Kiedy będą Ci już one znane, możesz zacząć rozpoznawać niektóre spośród wielu odmian, w jakich występują (str. 38 – 58). Zjawiska optyczne, razem z chmurami i kolorami nieba, zostały opisane w dalszej sekcji (str. 81 – 95). Jak funkcjonuje pogoda Wiedza na temat tego, dlaczego chmury rozwijają się akurat w taki, a nie inny spo- sób, oraz wiadomości o niektórych innych procesach wpływających na pogodę bywają naprawdę pożyteczne. Formacje chmurowe zostały zilustrowane na str. 63– 69, podobna sekcja dotyczy wody we wszystkich jej postaciach (str. 96 – 109), wiatru (str. 109 – 116) oraz bardziej ogólnych opisów systemów pogodowych na- szego świata i klimatów (str. 117 – 120). Kontrola pogody Satelity odgrywają ważną rolę we współczesnym prognozowaniu pogody, więc poka- zujemy także zdjęcia satelitarne oraz powiązane z nimi wykresy (str. 121 – 128). Ostatnia sekcja (str. 155 – 165) dostarcza pewnych informacji na temat tego, jak należy obserwo- wać pogodę i fotografować niebo, razem ze szczegółami dotyczącymi prawdziwego przebiegu profesjonalnych obserwacji oraz z informacjami na temat prognozowania pogody, ekstremalnych systemów pogodowych i rekordów świata w tej dziedzinie. Definicje terminów Słownik (str. 167 – 168) objaśnia niektóre specjalistyczne terminy, z których więk- szość jest także objaśniona w tekście. 6 Pogoda Uwaga: Z przyczyn objaśnionych na stronie 110 wiatry skręcają w przeciwne strony na pół- nocnej i na południowej półkuli. Tam, gdzie różnica ta ma zastosowanie, główny opis dotyczy półkuli północnej, ale kierunki dla półkuli południowej są zawsze za- znaczone w nawiasach kwadratowych, na przykład „północny [S] wiatr”. WSTęp Pogoda to zjawisko, które towarzyszy nam zawsze i nawet w dzisiejszych czasach wywiera wpływ na prawie wszystkie nasze działania. Może się nam jednak wyda- wać, że jest czymś zbyt skomplikowanym, abyśmy mogli ją zrozumieć. Celem tej książki jest zaprezentowanie Czytelnikowi podstawowych informacji na temat po- gody oraz wyjaśnienie, co dzieje się nad naszymi głowami. Przeplatające się ze sobą zachmurzenie i słoneczna pogoda oraz wiatry i deszcz są jedynie dostrzegalnymi fragmentami znacznie bardziej rozległych prawidłowości obejmujących swym dzia- łaniem ogromne obszary świata. Już samo zróżnicowanie pogody może być źró- dłem niegasnącej fascynacji dla każdego, kto zechce poobserwować niebo. Wszystkie załączone fotografie zostały starannie dobrane, przede wszystkim z zamiarem pokazania typowych chmur i zjawisk. Uznaliśmy, że zrezygnujemy z pokazywania przykładów reprezentujących skrajne lub bardzo rzadkie formy, ponieważ mało prawdopodobne, aby Czytelnikowi było dane się z nimi zetknąć. Wyjątkami od tej reguły są zdjęcia tornad i huraganów, które służą zilustrowaniu skali zjawisk pogodowych oraz pomagają wyjaśnić niektóre z zachodzących w at- mosferze procesów. Z tego samego powodu zdjęcia dobrano tak, by ukazywały naturalne barwy prezentowanych zjawisk — tak jak wyglądają obserwo- wane gołym okiem. Niektóre z nich, jak na przykład fioleto- wa poświata (stro- na 74), stanowią wyzwanie dla każ- dego fotografa ze względu na ogra- niczenia stosowa- nych filmów. Trzeba 7 przyznać, że w takich przypadkach barwy obserwowane w rze- czywistości są bardziej żywe i subtelne, niż udało się to oddać na naszych zdjęciach. Znajomość różnych typów chmur i innych zjawisk, a także wie- dza na temat tego, jak i kiedy dochodzi do ich uformowania, sprawią, że oficjalne prognozy pogody staną się dla Ciebie znacznie bardziej zrozumiałe, a ponadto będziesz w stanie for- mułować swoje własne. Na przykład łańcuchy chmur pierzastych prą- du strumieniowego (str. 6) mogą stanowić za- powiedź zbliżającego się załamania pogody (patrz strona 130) zwią- zanego z nasunięciem się niżu. Inną pogodę zapowiada zdjęcie powyżej: obecny stan jest spokojny, ale odległe chmury zdają się wskazywać na możliwość późniejszych przelotnych opadów. Nauka tego rodzaju interpretacji zjawisk rozgrywających się na niebie nie jest szczegól- nie trudna, ma natomiast oczywistą wartość praktyczną. A poza tym nawet najbardziej nieczuły meteorolog przyzna, że niebo jest zawsze źródłem niezwykłego piękna. OBSerWacJa nieBa Prognozowanie pogody to obecnie cała skomplikowana dziedzina nauki, formułują- ca przewidywania w oparciu o ogromny zbiór danych z całego świata i korzystająca 8 Pogoda Obserwacja nieba z pomocy najpotężniejszych komputerów. Jeżeli jednak posiądziesz już pewną wie- dzę na temat tego, co dzieje się we wnętrzu chmur, oraz na temat różnych syste- mów pogodowych i związanych z nimi zdarzeń, interpretacja prognoz stanie się dla Ciebie prostsza i będziesz mógł samodzielnie wnioskować, jakie ewentualne zmiany pogody wchodzą w rachubę. Chmury dostarczają informacji odnośnie do typu pogody, więc obserwowanie ich może Ci pomóc w osiągnięciu ogólnego zrozumienia zjawisk pogodowych. Niebo może się czasem wydawać bezładną mieszaniną chmur i pobieżne spojrze- nie nie pozwala się zorientować, co się dzieje. Jednak jeśli zechcesz poświęcić na to trochę czasu, to zróżnicowana prędkość, z jaką obłoki przesuwają się po niebie, oraz ich zmienny kształt pozwolą Ci rozróżniać wszelkie typy i warstwy chmur występu- jące na niebie. Szybkość oraz kierunek ruchu chmur mogą być zwodnicze. Szybkość wiatru na różnych wysokościach jest często bardzo różna. Ale także w tym przypadku dłuż- sza obserwacja sprawi, że stanie się oczywiste, z czym mamy do czynienia. Ocena kierunku wiatru jest trudna, kiedy chmury zakrywają jedynie część nieba. Kiedy sta- niesz twarzą do wiatru, będziesz miał za sprawą perspektywy wrażenie, że chmury na prawo i na lewo od Ciebie poruszają się w bok. Jest na to prosta rada: odwróć się do tyłu i przypatrz się, jak wygląda ich ruch, kiedy masz wiatr za sobą. To pozwo- li Ci na znacznie dokładniejsze określenie prawdziwego kierunku wiatru. Nie zapominaj jednak, że kierunek wiatru przy powierzchni ziemi jest zwykle trochę inny od tego na wysokości najniższej warstwy chmur (zobacz str. 110). Na półkuli północnej kierunek wiatru przy powierzchni ziemi jest dla osoby stojącej do niego plecami zawsze odchylony bardziej w lewo niż na wysokości najniższych chmur. Obserwacja nieba 9 Perspektywa sprawia również, że chmury na horyzoncie wydają się bliżej siebie niż te, które widzimy nad głową. Dlatego też czasem trudno powiedzieć, czy odległa war- stwa chmur jest na przykład nieprzerwaną linią niskich chmur warstwowych, czy raczej chmurą kłębiasto-warstwową. W takim przypadku można za pomocą lornetki wypa- trzyć przeświecające przez przerwy między obłokami promienie światła (str. 78) albo dostrzec regularny rozkład światła i cienia, co pozwoli rozstrzygnąć, jaka jest sytuacja. Użyj lornetki, aby przypatrzyć się chmurze z bliska. Ale nigdy nie używaj ani lornetki, ani żadnych innych narzędzi optycznych, patrząc w kierunku słońca, bo mógłbyś uszkodzić sobie wzrok. Niebo, a właściwie chmury (szczególnie w pobliżu słońca) są często zbyt jasne, by móc dostrzec szczegóły albo wyraźnie obejrzeć takie zjawiska optyczne, jak iryzacja (str. 85) lub halo (str. 86). Czasem wystarczy osłonić się przed słońcem dłonią albo jakimś przed- miotem, ale jeśli to nie pomoże, to możesz wypróbować następujące sposoby: • Skorzystaj z okularów przeciwsłonecznych (szczególnie skuteczne będą te odblaskowe). • Obserwuj niebo pośrednio, przyglądając się jego odbiciu w szkle albo w tafli wody. • Użyj polaryzatora, aby przyciemnić blask nieba. Metoda polegająca na obserwacji odbicia to użyteczny sposób obserwacji nieba, zwłaszcza jeżeli nie ma się pod ręką innych środków. Szczególnie dobrze sprawdza się ciemne szkło, ponieważ nie przepuszcza ono obrazu tego, co się znajduje za nim, a co mogłoby zniekształcić szczegóły odbitego widoku (ciemne, barwione szkło stosowane na elewacjach wielu nowoczesnych budynków bywa często zaskakująco pomocne). 10 Pogoda Każdy materiał użyty do polaryzacji spowoduje uwydatnienie kolorów tęczy oraz wzmocni zjawisko halo, co sprawi, że będą one łatwiej widoczne. Przydatne w tym celu będą okulary polaryzujące lub filtr fotograficzny, chociaż manipulowanie oku- larami pod różnymi kątami przed swoimi oczami nie jest szczególnie wygodne. Idealnym rozwiązaniem byłyby dwa arkusze taniego, plastikowego materiału po- laryzującego, ponieważ nie tylko możesz dzięki nim osiągnąć efekt polaryzacji, ale możesz je też ustawiać wobec siebie pod różnym kątem, dzięki czemu będziesz miał kontrolę nad ilością światła docierającego do Twoich oczu. pOmiar KąTóW Często użyteczny bywa szacunkowy pomiar kątów na półsferze, którą nazywamy niebem. Nierzadko trudno jest na przykład ocenić, czy oglądane obłoki to chmury kłębiasto-warstwowe, czy chmury średnie kłębiaste. Jeżeli zaś znajdują się one 30° nad horyzontem, a poszczególne obłoki mają średnicę większą niż 5°, to mamy do czynienia z chmurami kłębiasto-warstwowymi. Działając w ten sam sposób, może- my identyfikować halo oraz inne zjawiska optyczne dzięki pomiarowi ich średnicy. Do pomiaru kątów można oczywiście użyć skomplikowanych urządzeń, ale warto pamiętać, że aby zmierzyć kąty w poziomie, wystarczy nam jakikolwiek kompas, na- tomiast za pomocą kompasu używanego w biegach na orientację można zmierzyć również kąty w płaszczyźnie pionowej. Prostym sposobem na oszacowanie kąta nachylenia jest posłużenie się zwykłą linij- ką z zaznaczoną podziałką na centymetry. Wyciągnij ją przed siebie na długość ręki pod kątem prostym względem swojego ciała. Każdy centymetr będzie wtedy rów- ny w przybliżeniu jednemu stopniowi. Natomiast jeszcze prościej będzie posłużyć 11 własną dłonią, wyciągniętą przed siebie na długość ręki. Choć może się to wy- dać zaskakujące, ta metoda sprawdza się w przypadku niemal wszystkich osób, ponieważ ludzie odznacza- jący się większymi dłońmi mają też zazwyczaj dłuższe ręce. Poniżej podane są nie- które użyteczne jednostki przybliżonego pomiaru: • • • • 1° = szerokość jednego palca. 7° = szerokość czterech kłykci. 10° = szerokość zaci- śniętej pięści. 22° = szerokość rozcapierzonej dłoni (od kciuka do małego palca). A oto niektóre powszechne miary kątowe zjawisk pogodowych w przybliżeniu: • • • • • • • • 52° = rozpiętość kątowa wtórnej tęczy. 46° = rozpiętość kątowa zewnętrznego halo. 42° = rozpiętość kątowa głównej tęczy. 22° = rozpiętość kątowa wewnętrznego (najbardziej powszechnego) halo. 5° albo więcej = szerokość niewielkiej chmury kłębiasto-warstwowej. 5° – 1° = szerokość niewielkiej chmury średniej kłębiastej. 1° albo mniej = szerokość niewielkiej wysokiej chmury pierzasto-kłębiastej. 0,5° = średnica słońca albo księżyca. rOZpOZnaWanie chmUr Najlepszym sposobem na naukę identyfikacji rodzajów chmur jest rozpoczęcie jej od dziesięciu typów, jakie wyróżnia się na podstawie ich kształtu oraz wysokości, na jakiej się znajdują. Te podstawowe typy są stosunkowo proste do rozpoznania. Inne, pomniejsze cechy, którymi zajmiemy się później, umożliwią Ci rozpoznawa- nie wielu dalszych rodzajów chmur. 12 Pogoda rOzpOznawanie chmur Meteorologowie używają klasyfikacji, która przypomina łacińską klasyfikację biolo- giczną. Chmury dzieli się na rodzaje (dziesięć rodzajów, o których była mowa przed chwilą), gatunki i odmiany: Rodzaj • • Gatunek • Odmiana typ chmury (str. 16 – 37) kształt chmury i jej struktura (str. 38 – 49) układ poszczególnych elementów i przej- rzystość (str. 49 – 52) Kształt chmury Trzy podstawowe kształty, jakie wyróżniamy w odniesieniu do chmur, to: • Cumulusy • Stratusy • Cirrusy chmury kłębiaste chmury warstwowe chmury pierzaste Powyższe określenia są także nazwami trzech konkretnych typów. Te same słowa albo ich warianty występują też w złożonych nazwach pozostałych siedmiu głów- nych typów. Standardowy, dwuliterowy skrót znajduje się na początku każdej części poświęconej odrębnym typom. Wyróżniano też kiedyś czwarty kształt, nimbus (co oznacza deszczowy). Pozostałości tej nazwy utrzymują się w określeniach takich typów, jak nimbostratus i cumulo- nimbus, chociaż inne chmury również powodują opady deszczu i śniegu. Cumulusy (chmury kłębiaste) to, ogólnie rzecz biorąc, odrębne, zaokrąglone obłoki, które czasem trafniej byłoby porównać do wałków albo nawet naleśników. Typ na- zywany cumulusem jest powszechnie rozpoznawany, ponieważ nazywa się go po- tocznie „chmurą dobrej pogody”. Chmury odznaczające się kształtem cumulusa to: rOzpOznawanie chmur Stratocumulus • Cumulus • • Altocumulus • Cirrocumulus • Cumulonimbus Cu (str. 16) Sc (str. 20) Ac (str. 23) Cc (str. 33) Cb (str. 34) 13 Chmury często zmieniają się, przechodząc w inne typy. Na przykład cumulusy mogą wznieść się na pewną wysokość, a następnie rozciągnąć się na boki, łącząc się z in- nymi odrębnymi obłokami i tworząc w efekcie rozległe połacie stratocumulusów albo altocumulusów. Stratusy (chmury warstwowe) wyglądają jak szeroko rozpostarte płachty, często ciemne i dość nijakie. Pojawiają się w postaci odosobnionych skrawków albo zasła- niają całe niebo. W zależności od swojej wysokości mogą one rozciągać się ponad płynącymi poniżej cumulusami. Na rodzinę stratusów składają się: Stratus • • Nimbostratus • Altostratus • Cirrostratus St (str. 18) Ns (str. 27) As (str. 26) Cs (str. 31) Tak jak cumulusy mogą się łączyć w warstwy, tak też stratusy mogą rozpadać się na odpowiadające im chmury z rodzaju cumulus. 14 Pogoda rOzpOznawanie chmur Cirrusy (chmury pierzaste) składają się z drobnych smug albo kłaczków. Ale chociaż jest to ich charakterystyczna forma, mogą one przejawiać się również w dużo ma- sywniejszej postaci, jako rozległe płachty albo obłoki. Trzy typy zaliczane do rodziny cirrusów to: • Cirrus • Cirrostratus • Cirrocumulus Ci (str. 28) Cs (str. 31) Cc (str. 33) Zwróć uwagę, że poszczególne rodziny trochę na siebie zachodzą. Cirrostratusy i cirrocumulusy mogą być rozpatrywane zarówno jako przedstawiciele rodziny stra- tusów lub cumulusów, jak i reprezentanci rodziny cirrusów. WySOKOść WySTępOWania chmUr Podstawą do klasyfikacji chmur jest także wysokość, na jakiej znajduje się ich pod- stawa, i wyróżniamy tutaj trzy szerokie kategorie (piętra): wysokie, średnie i niskie. Te nazwy odzwierciedlają fakt, że poszczególne typy występują na różnych pozio- mach atmosfery. Podział ten jest jednak nieostry, ponieważ chmury piętra wyso- kiego i średniego do pewnego stopnia zachodzą na siebie, a niektóre typy chmur (szczególnie cumulusy i cumulonimbusy) mogą rozciągać się na dwa albo nawet na wszystkie trzy piętra. Zakres wysokości średniego, a zwłaszcza wysokiego piętra chmur oraz ich mak- symalne wartości są większe w pobliżu równika niż w pobliżu biegunów. Wynika rOzpOznawanie chmur 15 to z różnic w wysokości tropopauzy (granicy między troposferą, w obrębie której znajduje się większość chmur i zjawisk określających pogodę, a leżącą ponad nią stratosferą — zob. str. 65). Wysokość poszczególnych pięter chmur jest również zależna od pory roku i zimą jest niższa niż latem. Przytoczone wartości odnoszą się do przybliżonej wysokości podstawy chmur na średnich szerokościach geo- graficznych. Określenie wysokości chmur bez głębszego doświadczenia w tej materii albo bez odpowiedniego sprzętu zawsze jest trudną sprawą. Na szczęście same charaktery- styczne typy chmur są całkiem łatwe do rozpoznania. Pewne proste sposoby oceny rozmiarów kątowych niektórych chmur (co jest pomocne w określeniu ich typu) zostały opisane na stronie 11. Piętro chmur niskich: podstawa poniżej 2000 m • Cumulusy • • Stratusy Stratocumulusy Cu (str. 16) St (str. 18) Sc (str. 20) Piętro chmur średnich: podstawa na wysokości od 2000 do 6000 m • Altocumulusy • Altostratusy • Nimbostratusy Ac (str. 23) As (str. 26) Ns (str. 27) Piętro chmur wysokich: podstawa powyżej 6000 m • Cirrus Ci (str. 28) • Cirrostratus Cs (str. 31) • Cirrocumulus Cc (str. 33) Ostatni typ chmury, cumulonimbus (Cb, str. 34), rozciąga się z reguły na wszystkie trzy piętra (zdjęcie poniżej). Inne odmiany zostaną omówione później, razem z po- szczególnymi typami chmur. 16 Pogoda Typy chmUr cUmUlUS (cu) Chmury typu cumulus (kłębiaste) są łatwe do rozpoznania. Są one puszyste, wi- duje się je na niebie w ładne dni i często są uważane za zwiastun dobrej pogody. Poszczególne obłoki są wyraźnie rozdzielone, przynajmniej we wczesnej fazie swo- jego istnienia. Wierzch chmury jest zaokrąglony, natomiast podstawa jest ciemna i płaska. Zazwyczaj można zobaczyć, że podstawy wszystkich cumulusów znajdują się na tym samym poziomie. Cumulusy, razem ze stratusami (str. 18) i stratocumulu- sami (str. 20), tworzą się bliżej powierzchni ziemi niż inne typy chmur. Barwa cumulusów, tak jak w przypadku większości innych typów, zależy od ich pozycji względem słońca i obserwatora. Kiedy są w pełni oświetlone przez słońce, wydają się białe — często wręcz oślepiająco białe — ale kiedy spojrzeć na nie pod słońce, to, z wyjątkiem sytuacji kiedy są bardzo cienkie, jawią się w różnych odcie- niach szarości. Powinieneś o tym pamiętać, czytając opisy. Wygląd Zjawiska optyczne Wysokość podstawy Opady Ogólnie rzecz biorąc, białe, zaokrąglone u góry, z ciemną i płaską podstawą. brak. poniżej 2000 metrów. zazwyczaj brak, ale cumulus congestus (wypiętrzona chmura kłębiasta) może być źródłem opadów (str. 40). Cumulusy powstają w efekcie unoszenia się (konwekcji) pęcherzy ciepłego powie- trza (termali) znad gruntu, kiedy jest on nagrzewany przez słońce (str. 63). Pojedynczy prąd termiczny trwa przeważnie przez kilka minut, a następnie ustaje. Możesz bezpo- średnio zaobserwować ten proces, kiedy przyjrzysz się, co dzieje się z jakąś konkretną chmurą. Odosobniony cumulus rozpływa się, w miarę jak tworzące go wilgotne po- wietrze miesza się stopniowo z otaczającym go bardziej suchym powietrzem.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Pogoda. Seriaporad.pl
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: