Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00684 010960 7494847 na godz. na dobę w sumie
Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy - ebook/pdf
Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 160
Wydawca: Alma - Press Sp. z o.o. Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7020-596-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

W Szwecji na żeglarzy czekają tysiące kilometrów morskiego brzegu, bajeczne krajobrazy, krystalicznie czysta woda, dziewicze lasy, nagrzane słońcem skały, setki portów i niezliczone zatoki, tworzące bezpieczne, naturalne przystanie. Prezentujemy najbliższą Polski część szwedzkiego wybrzeża, od wschodniego krańca archipelagu prowincji Blekinge niedaleko Karlskrony, po port Landskrona w Sundzie. Przedstawiamy aktualne opisy ponad 60 portów, ich plany, zdjęcia, informacje nawigacyjne, infrastrukturę, porady praktyczne, atrakcje turystyczne i ciekawostki.

Książka przyda się również w rejsach, w których opisane w niej miejsca będą tylko przystankiem w drodze ku bardziej odległym częściom Bałtyku, a także cieśnin duńskich. Czytelnik znajdzie w przewodniku informacje o szwedzkich pomocach nawigacyjnych, łączności VHF, prognozach pogody, dostępie do internetu, kosztach, zwyczajach, służbach, postojach „na dziko” i „prawie powszechnego dostępu”.

Autor w ciągu ostatnich 10 sezonów przepłynął na Bałtyku ponad 12 tys. mil morskich, najczęściej i najchętniej penetrując właśnie wody szwedzkie.

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Przystanie i miejscowości BLeKINGe CZęść WSCHODNIA – ARCHIPeLAG KARLSKRONY 32 Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy Utklippan n55°57,28’ – e015°41,96’ (wejście zachodnie) n55°57,27’ – e015°42,46’ (wejście wschodnie) tel. +46 733 128270 www.utklippan.org Nasłuch na kanale 16 VHF. Przystań czynna od 1 czerwca do 31 sierpnia. Port znajduje się pomiędzy dwiema wyspami wysuniętymi daleko (ponad 4 Mm) ku otwarte- mu morzu poza kraniec zwartego archipelagu Blekinge, 12 Mm na południowy wschód od Karlskrony. Jest to najbliższy polskiego wybrze- ża port Blekinge – oddalony o 91 Mm od Ust- ki i 113 Mm od Rozewia. Właściwa przystań znajduje się w wewnętrznym basenie wykutym w skałach wyspy północnej (Norraskär). Głę- bokość w przystani: 2,3 do 2,5 m. Wszystkie miejsca przeznaczone są dla gości. Cumowanie burtą do nabrzeży, przy których miejsca wystar- cza dla 15–20 jachtów. W sezonie cumuje ich tu w tratwach często znacznie więcej. Opłata za- leży od długości kadłuba: do 12 m – 160 SeK, ponad 12 m – 190 SeK, jednostki szersze niż 4 m płacą 230 SeK. Wliczone jest korzystanie z suchych toalet i śmietnika. Za prąd trzeba do- płacić 30 SeK. Brak słodkiej wody, prysznica, nie ma też możliwości odbioru z jachtu ścieków. Nabrzeża południowo-wschodniego narożnika basenu nie mają połączenia lądowego z resztą przystani, a cała przystań – z wyspą południową (Södraskär). Można bez opłat korzystać z kil- Blekinge część wschodnia – archipelag Karlskrony 33 ku bączków zacumowanych zwykle przy slipie. Bączkiem przypływa też bosman, m.in. w celu pobrania opłat. Port zapewnia bezpieczny postój w każdych warunkach. W zabudowaniach przy latarni morskiej na wyspie południowej funkcjo- nuje schronisko młodzieżowe oraz niewielka kafeteria-bar. Można też skorzystać z opalanej drewnem sauny. n PODeJśCIe Wejście do portu możliwe jest zarówno od wschodu, jak i od zachodu. Od wschodu kieru- nek podejścia wskazuje światło sektorowe usta- wione na lewej główce. Na lewej główce zachod- niego wejścia ustawiono natomiast białe światło błyskające. Oba te światła mają status włącza- nych okazjonalnie. światło sektorowe znajduje się również na wieży latarni morskiej. Basen wewnętrzny posiada dwa wejścia, do których należy się bezpośrednio kierować wchodząc od- powiednio z zachodu i wschodu. n INFORMACJe tURYStYCZNe Utklippan znajduje się na szlaku jachtów płyną- cych do i z Karlskrony, a także tych, które omija- jąc Blekinge, z Cieśniny Kalmarskiej kierują się wprost na Bornholm – dlatego tłok w przystani bywa duży. Współcześnie cumują tu wyłącznie jednostki rekreacyjne, ale w przeszłości był to ważny rybacki port schronienia, a także istotny element szwedzkiego systemu obrony wybrzeża. Najwcześniejsze informacje o Utklippan pocho- dzą z końca XVII w. i związane są z budową bazy marynarki wojennej w Karlskronie. Najstarsza znana mapa Utklippan datowana jest na 1684 r., a pierwsza wzmianka o zna- kach i światłach nawigacyjnych pochodzi z 1696 roku. Znajdująca się na południowej wyspie la- tarnia morska zaczęła jednak działać dopiero w 1842 r. Przez pierwszych 40 lat swojego ist- nienia (do 1884 r.) latarnia pełniła również rolę małego fortu, obsadzonego przez kilkudzie- sięciu żołnierzy. Wojsko pojawiło się na Utklip- Dalekosiężna latarnia morska Utklippan od kilku lat nie działa – na wieży znajduje się obecnie światło sektorowe o zasięgu 4 Mm. 34 Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy W przystani na Utklippan, w tym basenie, często cumuje kilkadziesiąt jachtów. pan ponownie w latach 50. XX w., dozorując umieszczoną na wieży latarni instalację rada- rową. Oprócz okresowej załogi wojskowej, na wyspie, w czasach jej świetności, żyły 2 rodziny latarni- ków, łącznie ok. 15 osób. Obecnie nie ma tam stałych mieszkańców, a latarnia od 1972 r. funk- cjonowała w trybie automatycznym, kontrolowana za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej. La- tem 2008 r. w szwedzkich ostrzeżeniach nawiga- cyjnych pojawiła się informacja, że dalekosiężna latarnia na Utklippan została wyłączona na stałe! Umieszczone obecnie na wieży latarni sektorowe światło nawigacyjne jest widoczne jedynie z odle- głości 4 Mm. Zabudowania mają status obiektów muzealnych, a cała wyspa – rezerwatu. Gnieżdżą się tu liczne ptaki. W okresie wiosenno-letnim sta- ły dyżur pełnią ornitolodzy. Przystanią zarządza szwedzkie stowarzyszenie żeglarskie (SXK). Na wyspie znajduje się automatyczna stacja pomia- rowa Szwedzkiego Instytutu Meteorologicznego (SMHI) i z jej aktualnymi wskazaniami można się zapoznać na stronie www.smhi.se/vadret/ hav-och-kust/kustobservationer. Również obraz z kamery znajdującej się na wieży latarni morskiej udostępniony jest w internecie. Na Utklippan goście mogą korzystać z bączków. Blekinge część wschodnia – archipelag Karlskrony 35 Stenshamn – Utlängan na północny zachód od Rozewia. Port znajdu- je się na wyspie Stenshamn, połączonej groblą z większą wyspą Utlängan. Goście cumują burtą przy betonowym centralnym pirsie (z wyjątkiem zarezerwowanego dla statku pasażerskiego miejsca po zachodniej stronie pirsu), w y-bo- mach przy pomoście pływającym w zachodniej części portu oraz burtą do wewnętrznej strony zachodniego falochronu. Głębokość: 1,8 do 2,2 m. Drugi pomost pływający, znajdujący się we wschodniej części portu przeznaczony jest dla lokalnych motorówek. Opłata zależy od dłu- gości kadłuba: do 12 m – 120 SeK, 12 do 15 m – 220 SeK, ponad 16 m – 16 SeK za 1 m dłu- gości. Prąd 45 SeK. Płaci się przez wypełnienie druczka i wrzucenie pieniędzy z odliczoną kwotą do przeznaczonej na to skrzynki. Samoobsługo- we biuro portu, toalety i prysznice znajdują się w jego wschodniej części. Za dodatkową opłatą można skorzystać z sauny. Port jest dobrze osło- nięty przed wiatrami ze wszystkich kierunków. W zasadzie może łącznie pomieścić 50 do 90 jednostek różnej wielkości, wliczając w to małe łodzie. Jest kiosk ze słodyczami i przekąskami, w którym można również wypożyczyć rower (50 SeK za dzień). Kiosk ma swoją stronę interne- tową: www.pellessjöbod.se (adres rzeczywiście zawiera szwedzką literę ö!). Na tablicy na ścia- n56°01,88’ – e015°46,71’ tel. +46 708 443100 lub +46 455 54006 www.utlanganstenshamn.se Przystań czynna cały rok. Dość duży, najbardziej wysunięty na południe, port zwartego archipelagu Karlskrony, leżący w jego wschodniej części, 4 Mm na południe od torhamn, 5 Mm na północ od Utklippan, 113 Mm Z daleka domy Stenshamn wyglądają jakby unosiły się na powierzchni morza. 36 Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy nie kiosku kreskami zaznaczane są jachty, które w kolejnych sezonach utknęły na skałach na po- dejściu do portu – co roku jest ich kilkanaście. n PODeJśCIe trudne, oznakowane pławami, od krętego toru mijającego Stenshamn od północy. tor docho- dzący od zachodu jest głęboki. Minimalna głębo- kość na wschód od Stenshamn (w kierunku ku Ungskär) to jedynie 1,6 m. Kierunek podejścia (kurs 183°) wyznaczony jest przez dzienny i noc- ny nabieżnik. Po minięciu zielonej pławy znajdu- jącej się niecałe 0,5 Mm przed główkami należy kierować się wprost na pławę czerwoną i mijać ją lewą burtą w niewielkiej odległości – po zachod- niej stronie tego odcinka toru znajduje się kamie- nista nieoznakowana mielizna, rozciągająca się od zielonej pławy aż do zachodniego falochronu. n INFORMACJe tURYStYCZNe Obie wyspy są nisko wyniesione nad morzem: najwyższy punkt Utlängan wznosi się ok. 7 m nad średni poziom morza, a Stenshamn – zale- dwie ok. 2 m. Przy wiatrowych wezbraniach wód Bałtyku, które mogą tu sięgać nawet 1 m ponad poziom średni, duża część wyspy Stenshamn kryje się pod wodą. Wyspy zamieszkane były co najmniej od cza- sów średniowiecza. Na Utlängan rozpoczyna się szlak króla Valdemara – spisana po łacinie naj- starsza locja Bałtyku. Na początku XIII stulecia, duński król Valdemar II Sejr (Seger po szwedz- ku) rozkazał zakonnikom, by dla ułatwienia na- wigacji statkom płynącym z Danii do kolonii kró- lestwa – estonii, sporządzili opis szlaku. Szlak ciągnie się wzdłuż szwedzkiego wschodniego wybrzeża Bałtyku, dalej przez Archipelag Sztok- holmski, przecina Alandy, trafia do dzisiejszej Finlandii i kończy w estonii. Pod koniec XIX w. w samej wsi przy porcie Sten- shamn mieszkało ponad 280 osób utrzymujących się z połowów ryb. Uzupełniającym źródłem po- żywienia i zarobku były polowania na morskie ptaki. Port w obecnym kształcie powstał jednak dość późno: zewnętrzne falochrony zbudowano w latach 1916–1918, a wewnętrzny port – latach 1936–1938. Obecnie Stenshamn i Utlängan mają łącznie zaledwie kilku stałych mieszkańców, a sie- ci i łodzie rybackie wykorzystywane są wyłącznie hobbystyczne. Mieszkańcy Utlängan, poza poło- wami tradycyjnie zajmowali się również uprawą roli i hodowlą. Z kilku funkcjonujących kiedyś na tej wyspie gospodarstw, dziś pozostało jedno. Liczne domostwa, z których większość wygląda niemal tak samo jak ponad 100 lat temu, oży- wają latem. Ich właścicielami są w dużej części potomkowie dawnych mieszkańców. Wyspy są również popularnym celem krótkich wycieczek z Karlskrony i torhamn – dopływają tu statki M/F UNGSKäR oraz M/F WIttUS (w tych samych rejsach, w których docierają na wyspę Ungskär – patrz też strona 38). W lipcu w porcie bywa gwarno i wręcz tłoczno. Usytuowana na południowym krańcu wyspy Utlängan betonowa, 13-metrowa latarnia mor- ska została zbudowana w 1931 r. Zastąpiła ona istniejącą od 1882 r. niższą (8 m) konstrukcję drewnianą. Innym charakterystycznym obiektem znajdującym się na wyspie jest wysoki maszt. Jest to pozostałość po działającej do połowy lat 90. XX w. wojskowej stacji radiowej dalekie- go zasięgu, wykorzystującej doskonałe warunki odbioru istniejące na tym oddalonym od źródeł zakłóceń skrawku lądu. Na Stenshamn można pożyczyć rower i przez groblę pojechać na Utlängan. Blekinge część wschodnia – archipelag Karlskrony 37 Ungskär n56°02,47’ – e015°48,09’ tel. +46 709 304805 www.ungskar.se Przystań czynna od połowy maja do końca sierpnia. Port ulokowany na wyspie Ungskär we wschod- niej części archipelagu Karlskrony, 3 Mm na po- łudnie od torhamn, 6 Mm na północ od Utklip- pan, 113 Mm na północny zachód od Rozewia. Głębokość w porcie: przy falochronach 1,6–2 m, na środku portu – przed pływającym pomostem – jest płycej (1 m). Miejsca dla gości znajdują się przede wszystkim po wewnętrznej stronie połu- dniowego falochronu. Można również cumować po wewnętrznej stronie falochronu północnego, z wyłączeniem fragmentu nabrzeża obłożonego oponami (tu dobijają statki M/F UNGSKäR i M/F WIttUS) oraz miejsca przy główce obok meta- lowego podestu (z którego korzysta wodna tak- sówka). Cumowanie burtą do nabrzeża. Opłata zależy od długości kadłuba: do 12 m – 120 SeK, 12 do 15 m – 220 SeK, ponad 16 m – 16 SeK za 1 m długości. Prąd 45 SeK. Płaci się przez wypełnienie druczka i wrzucenie koperty z od- liczoną kwotą do skrzynki w domku z napisem „Hamnböd”. Sucha toaleta i śmietniki znajdują się za „Hamnböd”, prysznic – w budynku uloko- wanym u nasady północnego falochronu. Port jest dobrze osłonięty przed wiatrami ze wszyst- kich kierunków. 38 Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy Smagane wiatrem domy w kolorze faluröd (czerwień faluńska) to typowy widok na Ungskär. Port Ungskär mimo eksponowanej lokalizacji zapewnia bezpieczny postój w każdych warunkach. n PODeJśCIe trudne, bezpieczne przy dobrej pogodzie i wyłącz- nie w dzień. Minimalna głębokość na podejściu to 1,6 m. Nie należy zbaczać z przebiegającego koło wyspy krętego toru wyznaczonego zielonymi i czerwonymi pławami. Bezpośrednio przed por- tem, na wprost główek, z toru należy skręcić pod kątem prostym w kierunku główek, tuż przy za- chodniej kardynałce, zostawiając tę kardynałkę po prawej burcie. Nie należy się zbliżać do żółtej tycz- ki (zaznaczona na naszym planie, niezaznaczona na mapach), która oznacza skałę – przechodzić między kardynałką a żółtą tyczką, bliżej kardynałki. n INFORMACJe tURYStYCZNe W 1671 r. na wyspie mieszkało czterech ryba- ków, a w 1880 r. – 364 osoby, utrzymujące się głównie z rybołówstwa. W połowie XX w. licz- ba mieszkańców zmniejszyła się do ok. 100 osób. W czasach świetności były na Ungskär dwa sklepy, poczta, telegraf i szkoła, do której uczęszczały również dzieci z okolicznych wysp. Dziś na stałe na Ungskär mieszka 6 osób, z któ- rych jedna wciąż zarobkowo łowi ryby. W wakacje na Ungskär zwykle przebywa kilka- dziesiąt osób, zasiedlających malownicze domy w większości dość ciasno rozlokowane w pobli- żu portu. Wśród letnich gości wyróżnia się grupa śpiewaków operowych, którzy co roku ściągają tu na kilkanaście lipcowych dni, ćwicząc i dając cieszące się wielką popularnością przedstawie- nia – widzowie ściągają na nie nawet z Karlskro- ny. Rolę sali koncertowej pełni budynek kaplicy, zbudowany z przeznaczeniem na sklep pod ko- niec XVIII w. Niektóre przedstawienia odbywają się również na sąsiedniej wyspie Stenshamn. Zbudowany w 1870 r. budynek szkoły stoi na ubo- czu, ok. 500 m od wsi. Podobno tak odległa loka- lizacja została wybrana, by zapobiec ucieczkom uczniów do domów w trakcie przerw. Szkoła służy- ła dzieciom nie tylko z Ungskär, ale również z są- siednich wysp. Funkcjonowała do 1975 r. Obecnie budynek szkoły można wynająć na wakacyjny po- byt. Rezerwacji trzeba jednak dokonać z wyprze- dzeniem wielomiesięcznym, a nawet rocznym. Przez wiele dziesięcioleci na Ungskär oraz po- łączonych z nią podmokłymi obniżeniami lądu wyspach Lunskär i Mellanskär, stacjonował dość duży garnizon wojskowy, wyposażony w 3 działa kalibru 152 mm strzegące wschodniego wejścia w archipelag Karlskrony. W podziemiach bastio- nu w czasie II wojny światowej mieścił się m.in. jeden z najnowocześniejszych w Szwecji szpitali polowych. Bateria dział utrzymywana była w go- towości do 1978 r., a zdemontowana została dopiero w pierwszych latach obecnego stulecia. Dziś po wojskowych instalacjach pozostał bun- kier koło portu, rozrzucone w wielu miejscach na wyspie fundamenty różnych budowli oraz zagłębione w ziemi betonowe konstrukcje o nie- znanym dla osób postronnych przeznaczeniu, starannie zamknięte na zawsze. Wieś otoczona jest drucianym płotem, który po- wstrzymuje liczne pasące się na łąkach krowy przed zbytnim zbliżaniem się do ludzkich siedzib – duże stado tych zwierząt jest własnością rolni- ka z wyspy Stenshamn. Komunikację wyspy ze stałym lądem zapewniają statki M/F UNGSKäR i M/F WIttUS, które od 1 czerwca do 31 sierpnia (a więc przez wyjąt- kowo długi letni okres, jak na szwedzkie oby- czaje) przypływają łącznie 6 razy dziennie. M/F UNGSKäR kursuje między Ungskär, sąsiednimi wyspami i portem torhamn. M/F WIttUS pływa z i do Karlskrony. Poza sezonem letnim, w dni powszednie 3 razy dziennie, a w weekendy 2 razy dziennie, kursuje M/F UNGSKäR łącząc Ungskär z osadą Yttre park na stałym lądzie. W zimie regularne kursowanie statku zapobiega zamarznięciu toru i odcięciu Ungskär oraz są- siednich wysp od świata. W budynku stojącym u nasady północnego fa- lochronu (tym samym, w którym znajduje się prysznic), w pomieszczeniu służącym za po- czekalnię dla pasażerów statków, w wakacje w godz. 13.00–14.00 i 17.30–18.30 można kupić lody. Lodówka z lodami i stojąca obok na stole kasetka z pieniędzmi, do których klucze posiada jedna ze stałych mieszkanek, to jedyny obiekt handlowy na wyspie. Poczekalnia ogrzewana jest w miarę potrzeb nawet w chłodne sierpnio- we dni. Blekinge część wschodnia – archipelag Karlskrony 39 Sandhamn większych jachtów. Opłata zależy od długości ka- dłuba: do 12 m – 160 SeK, 12 do 15 m – 220 SeK, ponad 15 m – 16 SeK za 1 m długości. Wliczone: prysznice, woda na kei, WiFi. Za prąd dopłacić należy 40 SeK, a korzystanie z pralki kosztuje 50 SeK (za dwie godziny). Bez dodatko- wych opłat goście mają też do dyspozycji rowery. Poza sezonem opłaty są niższe: od października do kwietnia – 100 SeK, w maju i wrześniu – 150 SeK. Dystrybutor oleju napędowego usytuowany jest na pirsie rybackim. Opłaty pobiera bosman, z którym, w razie jego nieobecności w porcie, należy kontaktować się telefonicznie (np. w celu uzyskania kodu do sanitariatów lub zatankowania paliwa). W porcie znajduje się restauracja. n PODeJśCIe Nabieżnik dzienny i nocny wytycza kierunek po- dejścia kursem 344,5° wprost z otwartego mo- rza. W pobliżu portu tor podejściowy ograniczają trzy czerwone pławy tyczkowe i jedna zielona. Szerokie wejście znajduje się między lewą głów- ką, na której ustawiono przednie światło nabież- nika, i falochronem wyspowym. Z daleka widocz- ny jest brązowo-biały budynek znajdujący się na pierwszym od wejścia (rybackim) pirsie. n INFORMACJe tURYStYCZNe Wieś Sandhamn graniczy bezpośrednio z tor- hamn, lądowy ruch turystyczny jest tu jednak zdecydowanie mniejszy niż po drugiej stronie półwyspu. Sklep ICA w torhamn odległy jest od portu Sandhamn o 1300 m. n56°05,51’ – e015°51,52’ tel. +46 0766 101010 www.sandhamnmarine.se e-mail: info@sandhamnmarine.se Przystań czynna cały rok. Obszerny port jachtowy i rybacki po wschodniej stronie stronie półwyspu torhamns udde, 13 Mm na południowy wschód od Karlskrony. Do Ustki jest stąd 97 Mm, a do Rozewia 116 Mm. Miejsca dla gości wyznaczone zostały wokół drugiego (najdalszego) od wejścia prostopadłego pirsu, przy nabrzeżu obłożonym pomalowanymi na biało oponami. Głębokość: 3–4 m. Nie należy wchodzić w głąb zatoki dalej niż na ok. 20 m poza północną krawędź wspomnianego pirsu oraz zbli- żać się do wschodniego jej brzegu. Cumowanie burtą do nabrzeża – jest dużo miejsca nawet dla Miejsca w Sandhamn jest dużo, zarówno do postoju, jak i do manewrowania. 40 Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy torhamn n56°05,56’ – e015°49,36’ tel. +46 733 181418 lub +46 455 51364 www.torhamnsbatsallskap.se Przystań czynna od połowy maja do końca sierpnia. Port na stałym lądzie, w pobliżu wschodniego podejścia do Karlskrony. Odległość od Karls- krony to 9 Mm. Jeszcze niedawno był to port rybacki, dziś niemal w całości wykorzystywany jest przez jednostki rekreacyjne. Miejsca dla gości znajdują się po wewnętrznej stronie połu- dniowego falochronu (przy wejściu zaraz za pra- wą główką) oraz po zewnętrznej (południowej) stronie centralnego pirsu. Głębokość w porcie w części przeznaczonej dla gości: 2 do 3,5 m. Cumowanie burtą do nabrzeża – zmieści się tu ok. 8 jachtów. Opłata zależy od długości ka- dłuba: do 12 m – 160 SeK, 12 do 15 m – 210 SeK, ponad 15 m – 16 SeK za 1 m długości. Za prąd należy dopłacić 45 SeK, a prysznic kosztu- je 5 SeK. Prąd i woda dostępne na kei. Opłaty pobiera bosman, który zjawia się wieczorem. W rezydenckich y-bomach wyznaczono aż 139 miejsc – niemal wszystkie zajęte są przez małe motorówki. Ma tu też całoroczną bazę statek M/F UNGSKäR kursujący po okolicznym archi- pelagu. Port nie jest dobrze osłonięty od silnych wiatrów południowych i zachodnich. n PODeJśCIe Od oznakowanego toru prowadzącego do Karls- krony należy kierować się w kierunku główek kursem 015°. W nocy właściwy kierunek po- dejścia wskaże umieszczona na prawej główce lampa sektorowa. Brak jest nabieżnika dzien- nego. Możliwe jest też podejście z szerokiego sektora południowo-wschodniego, ale należy uważać na mielizny znajdujące się po wschod- niej stronie toru do Karlskrony oraz w połowie odległości między torem a główkami. n INFORMACJe tURYStYCZNe torhamn to popularna miejscowość letniskowa. W pobliżu basenu portowego, oprócz szeregu malowanych na ciemnoczerwony kolor dawnych rybackich pakamer, znajduje się restauracja oraz pachnący dziegciem sklep z morskimi gadżeta- mi. Po wschodniej stronie portu znajdziemy ką- pielisko i niewielką piaszczystą plażę. We wsi, 900 m od portu, ulokował się sklep ICA i kolejna restauracja. Nieco bliżej znajdziemy ładny XIX- -wieczny kościół zbudowany w miejscu średnio- wiecznej świątyni (zburzonej przy okazji budowy nowego kościoła). Półwysep torhamns udde jest najbardziej wysu- niętym na południowy wschód skrawkiem szwedz- kiego lądu. Pokryty jest trawiasto-kamienistymi wybrzeżami, wrzosowiskami, pastwiskami, brze- zinami i słynie z licznych siedlisk ptaków. Obszar półwyspu na południe od torhamn jest rezerwatem przyrody. Znajduje się tam też kilka kopców z epoki brązu i pole grzebalne z epoki żelaza. Odległość szosą do portu Sandhamn, znajdującego się po drugiej stronie półwyspu, to niecałe 2,5 km. W sezonie w Torhamn tylko w środku dnia jest tak pusto.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Południowa Szwecja. Przewodnik dla żeglarzy
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: