Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00101 008465 10460907 na godz. na dobę w sumie
Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną - ebook/pdf
Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 189
Wydawca: Impuls Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7587-287-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> naukowe i akademickie >> pedagogika
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Książka „Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną” składa się z 14 rozdziałów. Każdy z nich proponuje inną formę teatralną związaną z jakąś uroczystością szkolną. Każda część zawiera omówienie teoretyczne, przedstawia założenia, a następnie prezentuje scenariusz przygotowany według omówionej formuły. W książce jest m.in. pomysł na akademię w formie programu telewizyjnego, audycji radiowej na żywo, wywiadu scenicznego, spotkania po latach, parodii znanego utworu, prezentacji komputerowej, świeczornicy. Jest propozycja wykorzystująca zabieg teatru w teatrze, odwiedzin, scenicznej burzy mózgów, „żywego” pamiętnika. Wykorzystano konwencję snu, motyw podróży w czasie i przestrzeni oraz magiczne działanie rekwizytu. Tematyka jest niezwykle zróżnicowana – każdy scenariusz na inną okazję. Jest pomysł na niebanalne obchody Święta Niepodległości, uświetnienie wielu różnych rocznic – wybuchu Powstania Warszawskiego, wprowadzenia stanu wojennego, wejścia Polski do Unii Europejskiej, program poświęcony pamięci Jana Pawła II, patronowi szkoły. Jest koncepcja obchodów Dnia Polskiej Niezapominajki, Dnia Edukacji, Dnia Chłopaka, walentynek. Jest propozycja spektaklu, w którym młodsi koledzy żegnają absolwentów oraz inscenizacji dla absolwentów na pożegnanie ze szkołą. W zbiorze znalazł się także pomysł na sztukę promującą przyjaźń i kulturę na co dzień, a przeciwdziałającą agresji oraz scenariusz prezentacji multimedialnej z okazji Świąt Bożego Narodzenia. Reasumując należy stwierdzić, że książka „Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną” to szerokie spektrum imprez, które są ważne w każdym szkolnym kalendarzu. Książka „Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną” to propozycja całkowitego odejścia od szkolnej rutyny i sztampy. Zawarte w niej scenariusze są kreatywne, a nawet odkrywcze, łączą różnorodne środki wyrazu jak słowo, obraz i muzykę oraz nowoczesne środki przekazu. Mogą być gotowym materiałem do realizacji albo stanowić źródło nowych ciekawych inspiracji. Niektóre z nich wręcz zachęcają do dopisywania kolejnych scen odwołujących się do wydarzeń z własnej szkoły i własnego środowiska, najbliższego uczniowi. W zbiorze występują propozycje zróżnicowane stylistycznie, są teksty poważne, ale nie brakuje także zabawnych. Wszystkie propozycje mają charakter teatralny, to rodzaje spektakli, z których każdy kreuje inną rzeczywistość sceniczną, tworzy nastrój ściśle związany z tematyką.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 © Copyright by Ofi cyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Redakcja wydawnicza: Zespół Projekt okładki: Ewa Beniak-Haremska ISBN 978-83-7587-287-3 tel. (012) 422-41-80, fax (012) 422-59-47 www.impulsofi cyna.com.pl, e-mail: impuls@impulsofi cyna.com.pl Ofi cyna Wydawnicza „Impuls” 30-619 Kraków, ul. Turniejowa 59/5 Wydanie I, Kraków 2010 J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Sp is tre (cid:292)c i Wst(cid:269)p ................................................................................................................... 7 Po mysł I Pro g ra m te le wizyjny ....................................................................................... 11 Za c hwil(cid:269) „ Re la c je ” , c zyli 11 listo p a d a w szko lne j TV Scenariusz inscenizacji z okazji Narodowego Święta Niepodległości ...................... 13 Po mysł II Aud yc ja ra d io wa ............................................................................................ 25 Wie le p o zytywnyc h wib ra c ji w ko nc e rc ie (cid:304)yc ze (cid:281) z o ka zji Dnia Ed uka c ji Scenariusz programu teatralnego dla nauczycieli (i nie tylko) w dniu ich święta ..................................................................................................... 27 Po mysł III Ko nwe nc ja snu ................................................................................................. 35 O Jo a c himie Le le we lu sc e n kilka ... na(cid:292)c ie Scenariusz spektaklu poświęconego patronowi szkoły ............................................. 37 Po mysł IV Te a tr w te a trze ................................................................................................. 47 Szc z(cid:269)(cid:292)liwe j d ro g i, ko le d zy Scenariusz inscenizacji, którą uczniowie przedostatniej klasy żegnają absolwentów ............................................................................................... 49 Po mysł V Sp o tka nie p o la ta c h ...................................................................................... 55 Co si(cid:269) d zie je z na sz(cid:264) kla s(cid:264) Scenariusz spektaklu na pożegnanie szkoły ............................................................. 57 Po mysł VI (cid:303)ywy p a mi(cid:269)tnik ................................................................................................ 71 Mro ki sta nu wo je nne g o Scenariusz programu teatralnego upamiętniającego rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w Polsce ................................................................ 73 J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 6 Sp is tre (cid:292)c i Po mysł VII Twó rc za na ra d a , c zyli b urza mó zg ó w ................................................... 85 Sze (cid:292)ćd zie si(cid:264)t trzy krwa we d ni Scenariusz przedstawienia z okazji rocznicy wybuchu powstania warszawskiego .... 87 Po mysł VIII Go (cid:292)c ie w szko le ................................................................................................ 97 Na sza e uro p e jska ro d zina Scenariusz widowiska z okazji Dnia Europy (9 maja) albo rocznicy przystąpienia Polski do Unii Europejskiej ......................................... 99 Po mysł IX Mo tyw p o d ró (cid:304)y w c za sie a lb o / i p rze strze ni ......................................... 121 Co za tymi d rzwia mi Scenariusz spektaklu na Dzień Chłopaka ................................................................ 123 Po mysł X Wywia d sc e nic zny .......................................................................................... 135 Nie za p o mnij... Scenariusz widowiska z okazji Święta Polskiej Niezapominajki (15 maja) .............. 137 Po mysł XI Ma g ic zne p ud e łko ......................................................................................... 151 Ma g ia d ziała , c zyli i ty p o tra fi sz ina c ze j Scenariusz sztuki przeciwko agresji ......................................................................... 153 Po mysł XII Pa ro d ia utwo ru ................................................................................................ 171 (cid:291)wite (cid:302) i Anka , c zyli zd ra d a zły ko nie c mie wa Scenariusz zabawnej inscenizacji z okazji walentynek ............................................. 173 Po mysł XIII Pre ze nta c ja Po we rPo int a lb o fi lm ............................................................ 183 Na jg o r(cid:269)tsze (cid:304)yc ze nia z o ka zji (cid:291)wi(cid:264)t Bo (cid:304)e g o Na ro d ze nia Tekst do prezentacji multimedialnej ....................................................................... 185 Po mysł XIV (cid:291)wie c zo rnic a ..................................................................................................... 189 Pa mi(cid:269)c i Ja na Pa wła II – Anio ła Do b ro c i i Miło (cid:292)c i Scenariusz na wieczór poezji Karola Wojtyły .......................................................... 191 J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Wst(cid:269)p Uroczystości związane z różnymi świętami i upamiętniające ważne wydarzenia są integralną częścią życia szkolnego. Dzieje się tak z dwóch powodów – twórczość artystyczna jest bardzo dobrym sposobem od- działywania wychowawczego na dzieci, sama uroczystość zaś to doskonała oka- zja, by dostarczyć wiedzy na dany temat, oraz kolejne narzędzie wychowywania i uwrażliwiania uczniów. Dzieci lubią każdy rodzaj działalności artystycznej – chętnie śpiewają, tańczą, recytują, malują, rzeźbią, ćwiczą akrobacje gimnastyczne. Prawie wszystkie garną się do działań teatralnych. Uwielbiają kreować, tworzyć, występować, projek- tować kostiumy i dekoracje. Bardzo dobrze się czują, wchodząc w czyjeś role, odgrywając jakieś postacie. Łatwy dostęp do różnych środków technicznych pozwala wzbogacić progra- my szkolne. Powoli można zacząć odchodzić od klasycznych akademii „ku czci”, polegających na wygłaszaniu na stojąco utworów przeplatanych piosenkami. Tak zwany montaż poetycko-muzyczny, czyli akademia według schematu: parę wier- szy + przerywnik muzyczny, to anachronizm i pora odłożyć go na górną półkę i rzadko tam zaglądać. Obecnie mamy do dyspozycji kamery, projektory multi- medialne, aparaty fotografi czne, magnetofony, komputery, Internet itp. Warto odświeżać programy oraz dostosowywać je do oczekiwań i zdolności percepcyj- nych młodego widza, który w dużym stopniu jest przyzwyczajony do kultury obrazkowej – oczekuje dynamiki i różnorodności, natomiast nie znosi sztampy ani powtarzalności. W XXI wieku nawet nauczyciel uczący w małej, wiejskiej szkole dysponu- je wystarczającymi narzędziami, by przygotować ciekawe scenariusze na różne okazje. Pomaga w tym m.in. powszechny dostęp do Internetu. Jeszcze niedawno bardzo trudno było dotrzeć np. do fotografi i związanych tematycznie z jakąś uro- czystością. Teraz wystarczy kliknąć, by móc przeszukiwać bogate zasoby sieci. Ciekawym rozwiązaniem może być np. użycie projektora multimedialnego. Przemieni on zwykłą, statyczną akademię w ciekawe widowisko. Uczniowie to, jak już zostało powiedziane, typowi przedstawiciele kultury obrazkowej. Trzeba więc za nimi podążać, zainteresować ich występem i nie dopuścić do ziewania na akademiach oraz wygłaszania przez nich opinii typu: „Nuda”. Gdy na scenie są recytowane teksty, śpiewane piosenki albo grane utwory, w tym samym czasie J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 8 Wst(cid:269)p na ekranie mogą być wyświetlane zdjęcia ilustrujące prezentowaną tematykę. To przykuje uwagę młodych słuchaczy, jak również dostarczy im wiedzy. Fotografi e można także wykorzystać w inny sposób. Dobrym pomysłem może być przygotowanie na kilka dni przed uroczystością związanej z nią tematycznie wystawy. Dzięki niej uczniowie będą mieli okazję się wstępnie zapoznać z tema- tyką i odpowiednio przygotować do odbioru programu artystycznego. Kolejna możliwość to prezentacja multimedialna, która może stanowić atrak- cyjne dopełnienie programu. Pomoże ona zbudować nastrój, a ponadto sprawi, że program „ożyje” – dźwięk i zmieniający się obraz przykują bowiem uwagę największego malkontenta. Zbiór pomysłów na niebanalną uroczystość szkolną jest adresowany głów- nie do opiekunów szkolnych kółek teatralnych, ponieważ to przeważnie w ich gestii leży zadanie uświetnienia szkolnych uroczystości. Wszystkie propozycje zawarte w niniejszej książce mają na celu odejście od rutyny, banału oraz opa- trzonego zestawu: recytacja + piosenka. W większości mają one charakter teatral- ny – stwarzają możliwość różnych działań scenicznych, kreują pewną teatralną rzeczywistość, a w ten wykreowany świat wpisują określoną tematykę. Stanowią samodzielne, mniejsze i większe formy teatralne. Bardzo ważne jest, by tematyka i zastosowana forma były kompatybilne, żeby dobrze ze sobą współgrały. Niektóre konwencje przedstawień narzucają okre- ślony nastrój, który należy uwzględnić. Jedne są: wielobarwne, wesołe, głośne, dynamiczne, rozśpiewane i roztańczone. Inne natomiast: wyciszone, nastrojowe, pełne zadumy i refl eksji. Poważna tematyka wymaga poważnego podejścia, lekką zaś można potraktować z przymrużeniem oka, na wesoło. W ten sposób przy- gotujemy przyszłego, wrażliwego i gotowego na wysiłek intelektualny, odbiorcę sztuki. Nie każda uroczystość szkolna może mieć charakter zabawowy. Często skłania do refl eksji, zadumy, wzrusza, a może nawet głęboko porusza albo bul- wersuje. Każda reakcja jest pożądana. Niepożądana jest tylko obojętność. Zada- niem nauczycieli jest kształcić wrażliwość młodych odbiorców sztuki, animować działania teatralne, wyzwalać pożądane emocje i uczucia. Warto więc dołożyć starań, by każda akademia była sztuką, spektaklem niosącym zarówno przesłanie, jak i emocje. Publikacja Pomysł na niebanalna uroczystość szkolną może być do- skonałą pomocą dla nauczycieli, którzy z chęci, obowiązku albo nawet przymusu przygotowują szkolne programy artystyczne. Od 20 lat zajmuję się animacją szkolnych działań teatralnych, co daje mi ra- dość i satysfakcję, ale przysparza też wielu stresów. Współpracuję z Powiatowym Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli w Lublinie, gdzie pełnię rolę specjalisty w zakresie teatru szkolnego. Jestem świadoma problemów, z jakimi borykają się nauczyciele (np. niedostatki repertuarowe, brak nowych propozycji, niski poziom niektórych publikacji internetowych, trudności w pisaniu własnych tekstów). Podczas warsztatów metodycznych zdarza mi się słyszeć, że dla niektórych na- uczycieli obowiązek przygotowania akademii to przykra konieczność. Pozwala J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Wst(cid:269)p 9 mi to sądzić, że Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną jest pozycją potrzebną. Przedstawione w książce rozwiązania łączą słowo, obraz, muzykę. Mogą stano- wić gotowy materiał do realizacji, źródło inspiracji, jak również pomoc dla tych, którym organizowanie szkolnych uroczystości sprawia problem. Warto pamiętać, że kreowanie nowych rzeczywistości, praca z teatralnym zespołem uczniowskim dostarcza wielu chwil radości, momentów zadziwienia i zaskoczenia, sprzyja tak- że nowym odkryciom. Niektóre z proponowanych w publikacji scenariuszy wręcz prowokują do dopisywania scen odwołujących się do realiów własnej szkoły czy klasy, do czego bardzo zachęcam, życząc jednocześnie powodzenia i radości. Na zakończenie pozostaje określić, dla kogo są przeznaczone proponowane scenariusze. W ocenie Autorki są to teksty dla starszych klas szkoły podstawowej oraz dla uczniów gimnazjum. Z życzeniami sukcesów na scenie, Autorka J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł I Pro g ra m te le wizyjny Dostęp do telewizji jest dzisiaj niemal powszechny. Nie trzeba szczególnie wielkiego wysiłku, by zaistnieć na ekranie. Jeśli już nie w telewizji ogólnopolskiej, to przynajmniej w regionalnej. Ale można też inaczej... Po cóż wzywać ekipę telewizyjną, a potem denerwować się, że wyemitowa- no kilkanaście sekund z materiału, który kręcono cały dzień? Lepiej „stworzyć” własną telewizję. Dzieci bardzo chętnie przyjmują tego typu konwencję. Wystar- czy odpowiednia scenografi a i najważniejszy element – ekran telewizora. W te- atrze wszystko jest znakiem służącym uruchomieniu wyobraźni widza, telewizor może więc być symboliczny – wystarczy zwykła drewniana rama, w której wi- doczne będą górne części tułowia oraz głowy prowadzących, jak na prawdziwym monitorze. Chodzi o to, żeby wykreować przestrzeń studia telewizyjnego. Gdy mamy „ekran” – możemy rozpocząć program. Warto wymyślić nazwę szkolnej stacji telewizyjnej, a na lekcji informatyki ogłosić konkurs na logo telewizji i pro- gramu, który będzie „emitowany”. Właściwie nie ma tematu, którego nie można by zrealizować w takiej kon- wencji. Prawdziwa telewizja przecież pokazuje rozmaite problemy, którymi żyje społeczeństwo. Stacja szkolna może iść jej śladem. Specjalnym programem te- lewizyjnym można uczcić Narodowe Święto Niepodległości, jak również Dzień Babci lub Święto Patrona. Można także prowadzić tego typu programy cyklicznie – powracać do takiej formy co jakiś czas lub kontynuować ją przez cały rok szkol- ny, co na pewno spotka się z zainteresowaniem szkolnej społeczności. W takim przypadku dobrze byłoby nadać całemu cyklowi tytuł. Wyzwoli to w dzieciach kreatywne myślenie, ponieważ będą się prześcigać w pomysłach na kolejne pro- gramy. Także uczniowie-widzowie od razu będą wiedzieć, że dzieje się coś waż- nego, skoro szkolna telewizja nadaje kolejny program. Warto połączyć działania teatralne z narzędziami typowo telewizyjnymi. Sce- na powinna przypominać studio telewizyjne, w którym zawsze dużo się dzieje i są pokazywane różne obrazy. Można przygotować pokaz multimedialny związany tematycznie z daną uroczystością, np. wyświetlać na ekranie fotografi e pocho- dzące z Internetu, zbiorów szkoły lub poszczególnych uczniów albo przygoto- J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 12 Po mysł na nie b a na ln(cid:264) uro c zysto (cid:292)ć szko ln(cid:264) wać prezentację w PowerPoincie (przy współpracy z nauczycielem informatyki). Obrazy wyświetlane na ekranie (ekranach) spełnią rolę monitorów obecnych w prawdziwym studiu telewizyjnym. Forma ta daje twórcom ogromną swobodę – prowadzący program mogą „się łączyć” ze swoimi wysłannikami pracującymi w różnych częściach miasta, kraju, Europy czy świata. Można sięgnąć nawet po relacje z kosmosu. Jedynym ograni- czeniem jest pomysłowość osób tworzących scenariusz. Bez trudu można włączyć utwory muzyczne, przewidzieć w tym celu „po- łączenie” z fi lharmonią, salą koncertową, amfi teatrem. Można również wpleść recytacje – jako relacje z wybranego miejsca obchodzenia uroczystości, np. z wła- snej szkoły, ambasady, urzędu gminy czy miasta. W scenariuszu mogą się znaleźć reportażowe rozmowy ze „zwykłymi ludźmi”, które sprawią, że program stanie się dynamiczny i ciekawy. Im więcej będzie w tego typu inscenizacji różnych wstawek, tym lepiej, ponieważ prezenterzy czytający bez przerwy całe strony wiadomości byliby dla widzów nie do zniesienia. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł I. Pro g ra m te le wizyjny 13 Za c hwil(cid:269) „ Re la c je ” , c zyli 11 listo p a d a w szko lne j TV Sc e na riusz insc e niza c ji z o ka zji Na ro d o we g o (cid:291)wi(cid:269)ta Nie p o d le gło (cid:292)c i Oso b y: Pre ze nte rka Pre ze nte r Re p o rte rki I, II, III Prze c ho d nie I, II, III, IV Re c yta to rzy I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII Po prawej stronie studio telewizyjne z dużym ekranem telewizora – stąd będą na żywo nadawane „Relacje”. Ekran to rama postawiona na stoliku przykrytym do samej podłogi tkaniną (nogi prowadzących niewidoczne jak w prawdziwym pro- gramie informacyjnym). Na ekranie pojawią się napis: Za chwilę „Relacje”. Prezente- rzy, zasiadając do stolika, zdejmą napis. Przed studyjnym stołem – kompozycja z biało-czerwonych kwiatów, w rogu ekra- nu lub stołu – logo programu. Za plecami Prezenterów tkanina (od podłogi do sufi tu), koniecznie w tym samym kolorze co przykrycie stolika, żeby „studio” było jednorodne kolorystycznie. Wysoko nad głowami wyraźnie widoczne logo szkolnej TV. Środkowa część sceny jest przeznaczona dla Recytatorów. Tłem jest biało-czerwo- na tkanina, spływająca od sufi tu do podłogi (może być na tej samej głębokości sceny, co tło Prezenterów), na niej orzeł, ewentualnie krótki napis, np. „Znowu wolna”. Po lewej stronie – ekran (czyli wciąż przestrzeń studia), na którym przez cały czas będzie wyświetlana prezentacja multimedialna: archiwalne fotografi e walk narodo- wowyzwoleńczych, parad wojskowych, rekonstrukcji historycznych, bohaterów walki o niepodległość, portrety marszałka Piłsudskiego, zdjęcia obchodów Święta Niepodle- głości w różnych szkołach i instytucjach, pomników, cmentarzy wojskowych i samot- nych mogił, a także nastrojowe obrazy z biało-czerwoną fl agą, orłem, czerwonymi i białymi kwiatami, palącymi się świecami i zniczami, jesiennymi krajobrazami itp. Pojawiają się Reporterki z mikrofonami z logo szkolnej TV. Uwaga! Warto, by program miał wyraźne odniesienia do „tu i teraz” szkoły, np. prawdziwe imiona i nazwiska Prezenterów oraz Reporterek, nazwę miejscowości w nazwie telewizji, odniesienia do prawdziwych miejsc w rozmowie z przechodniami. Uroczystość rozpoczyna się sygnałem dźwiękowym „Relacji”. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 14 Po mysł na nie b a na ln(cid:264) uro c zysto (cid:292)ć szko ln(cid:264) Pre ze nte rka Dzień dobry państwu. Patrycja Błońska... Pre ze nte r ... i Kamil Kozaczyński. Pre ze nte rka Serdecznie witamy w Jakubowickiej Telewizji. Rozpoczynamy świą- teczne wydanie naszego codziennego programu informacyjnego „Re- lacje”. Dziś 11 listopada, dzień Narodowego Święta Niepodległości. Co wydarzyło się 11 listopada 1918 roku? Zajrzyjmy do kart naszej historii. Pre ze nte r 11 listopada 1918 roku skończyła się studwudziestotrzyletnia niewola naszej Ojczyzny. Po latach zaborów Polska odzyskała wolność i nie- podległość. Od tego dnia Rzeczpospolita zaczęła żyć własnym, samo- dzielnym życiem. 11 listopada to święto naszego narodowego zmar- twychwstania, święto odrodzenia naszego państwa. Pre ze nte rka Od tego dnia datuje się historia niepodległego państwa polskiego, związana z nazwiskiem marszałka Józefa Piłsudskiego, twórcy Le- gionów Polskich. Ten wielki Polak włożył ogromny wysiłek w to, by marzenia kilku pokoleń naszych przodków stały się rzeczywistością. Pre ze nte r Czy my, Polacy, rozumiemy istotę tego święta? Nasze reporterki zapy- tały o to spotkanych na ulicy przechodniów. Poprosimy o relację. Na scenę wchodzi Reporterka I z mikrofonem oraz pojawiają się Przechodnie – grupka ludzi Re p o rte rka I Dzień dobry Państwu. Dziś wyruszyliśmy w teren. Znajdujemy się właśnie w okolicy kościoła w Jakubowicach Konińskich. Z twoim py- taniem – Kamilu – zwracam się do spotkanych tu ludzi. Przepraszam Państwa, proszę powiedzieć, jakie dziś mamy święto? Dlaczego są wywieszone fl agi narodowe? Prze c ho d zie (cid:281) I 11 listopada to świąteczny dzień, proszę pani, czerwona kartka w ka- lendarzu. W tym dniu obchodzimy Święto Niepodległości. Prze c ho d zie (cid:281) II Tego dnia 90 lat temu, zakończyła się I wojna światowa. Nasz naród odzyskał wolność i niezależność. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł I. Pro g ra m te le wizyjny 15 Prze c ho d zie (cid:281) III Po bardzo długiej niewoli, która trwała 123 lata. Szmat czasu! Prze c ho d zie (cid:281) IV W całym kraju trwają dziś uroczystości – państwowe i kościelne. Dzieci w szkołach czczą tę ważną rocznicę. Re p o rte rka I Dziękuję bardzo. Jak państwo widzą, mieszkańcy Jakubowic dobrze wiedzą, dlaczego obchodzimy dziś święto. Dla „Relacji” mówiła – Aleksandra Królikowska. Pre ze nte r Dziękujemy ci, Olu. Pozwolicie Państwo, że przytoczymy teraz kilka faktów z historii na- szej ojczyzny. Pre ze nte rka W 1795 roku mocarstwa rozbiorowe postawiły swoje wrogie pieczę- cie na akcie pozbawiającym Polaków największych wartości – wolności i niepodległości. Ale nie przestała istnieć Polska, póki żyli jej bohater- scy synowie, którzy ze słowami „Jeszcze Polska nie zginęła” na ustach szli do boju i oddawali życie, by ich dzieci i wnukowie, czyli my wszy- scy, mogli żyć w niepodległej ojczyźnie. Pre ze nte r Walka Polaków o niepodległość była długą i niezwykle trudną dro- gą. W 1830 roku wybuchło powstanie listopadowe, Polacy chwycili za broń. Pre ze nte rka Przepraszam cię Kamilu, ale mamy połączenie z Wiolą Polanek, naszą Reporterką, która obserwuje obchody Święta Niepodległości w Szkole Podstawowej im. J. Lelewela w Jakubowicach Konińskich. Posłuchajmy, co tam się dzieje. Re p o rte rka II Witam Państwa, dla „Relacji” mówi Wioletta Polanek. Znajdujemy się właśnie w jakubowickiej szkole. Od kilkudziesięciu minut trwa tutaj uroczysta akademia z okazji Święta Niepodległości. Zapraszam naszych widzów do wspólnego wysłuchania przygotowanych przez uczniów recytacji. Na scenę wchodzi troje uczniów, rozpoczynają recytacje – w tle Polonez Ogiń- skiego. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 16 Po mysł na nie b a na ln(cid:264) uro c zysto (cid:292)ć szko ln(cid:264) Re c yta to r I Synku, choć słyszę, nie usłucham. Choć widzę łzy, nie wrócę otrzeć. Choć cię kocham najbardziej w świecie. Do mych żołnierzy muszę dotrzeć. Nie wiem, kto strzela, czyje huki. Czy wróg napiera, czy nasz to bój. To nieistotne, Ojczyzna wzywa. To święty obowiązek mój! Ja marzę sobie, dziecko drogie, że wolność wnet wywalczym i... wtedy przybędę, płacz twój utulę. Będziemy święcić wolności dni. (J. Zabielska, Synku) Re c yta to r II Las nocą rośnie jak jezior poszum. Droga kołysze we mchu, we mchu. Ciężkie kolumny mroku się wznoszą. Otchłanie puste z ciemności płoszą krzyk zły, wysoki jak ze snu. A dołem potok ludzi i wozów i broni chrzęst we mgle, we mgle. Spod stóp jak morze wydęte grozą nieujarzmiona piętrzy się ziemia i głosy ciemne leżą w przestrzeniach jak to, co czeka obce i złe. Żołnierze smukli. Twarzyczki jasne, a moce ciemne trą się i gniotą, lądy się łamią, sypie się złoto i chyba pancerz ziemi za ciasny pęka, rozsadza i grzmi, i grzmi. Twarzyczki jasne! na widnokręgach armie jak cęgi gną się i kruszą. O moi chłopcy, jakże nam światy odkupić jedną rozdartą duszą? J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł I. Pro g ra m te le wizyjny 17 Kochać, a to się wydaje mało, ginąć – to słabość tylko wyzwolić, bo nie nadąża chłopięce ciało, a ciemność stoi i grzmi, i grzmi. Las nocą rośnie. Otchłań otwiera usta ogromne, chłonie i ssie. To tak jak dziecko, kiedy umiera, i tak jak ojciec, który żyć musi. Przeszli, przepadli; dym tylko dusi i krzyk wysoki we mgle, we mgle. 27 VI 44 r. (K. K. Baczyński, Z lasu [w:] R. Matuszewski, Wiersze polskich poetów współczesnych, WSiP, Warszawa 1976, s. 142) Re c yta to r III My nie czekamy na ordery. My nie żądamy chwalby słów. Nawet nie wiemy, czy przeżyjemy. Dla wolnej Polski nie żal głów! My śpimy niczym zwierz pod miedzą. Naszą poduszką stary łach. Przed nami fronty, bomby, burze. I ciągle z nami kroczy strach. Nie szumi las dumnych sztandarów. Nie słychać fanfar ani braw. Lecz dobrze słychać jęk kolegów. Czuć swąd spalonych bombą traw. Nam szumią drzewa poranione. Leje po bombach skarżą się. Nam swoje żale szepcze piasek. A śmierć wokoło czai się. (J. Zabielska, Żołnierska dola) Recytatorzy wychodzą. Pre ze nte rka Kamilu, mamy właśnie połączenie z naszą kolejną Reporterką – Olą Sztalską, która jest w jakubowickiej fi lharmonii. Zobaczmy, co tam się dzieje. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 18 Po mysł na nie b a na ln(cid:264) uro c zysto (cid:292)ć szko ln(cid:264) Re p o rte rka III Witam Państwa serdecznie. Jestem za kulisami fi lharmonii, gdzie trwa właśnie uroczysty wspaniały koncert z okazji Święta Niepodległości. Posłuchajcie Państwo wraz ze mną. Zza kulis słychać piosenkę Biały krzyż. Prezenterzy patrzą na pokaz zdjęć na ekranie. Reporterka także je ogląda. Re p o rte rka III To tyle na razie z fi lharmonii. Będziemy się jeszcze łączyć. Dziękuję Państwu za uwagę. Mówiła Ola Sztalska. Pre ze nte rka My natomiast wracamy do głównego tematu „Relacji”. Mówiliśmy przedtem o zbrojnej walce. Niestety, Polacy przegrali powstanie li- stopadowe. Wielu patriotów musiało uciekać z kraju. Rozpoczął się okres niebywałych prześladowań. Wycofano z urzędów język polski. W udręce i niewoli mijało przeszło 30 kolejnych lat. Przyszedł 1863 rok i niespodziewany pobór do wieloletniej służby w wojsku carskim. To przyspieszyło wybuch kolejnego powstania – styczniowego. Na scenie pojawiają się trzej kolejni Recytatorzy. Tło muzyczne Etiuda Rewolucyjna Chopina. Re c yta to r IV Ileż ich było w naszych dziejach. Nie jeden, nie dwa i nie trzy. Zrywów odważnych, gdy przodkowie za broń chwytali, tłumiąc łzy. Był rok trzydziesty w listopadzie, Sześćdziesiąt trzy – ten także był. Gdy pradziadowie broń chwycili. Poszli na wroga. Każdy się bił. Był mróz, trzeszczały tęgo płoty. Śnieg padał gęsty, gubiąc ślad. Był lód na rzekach, marzły nogi. Niejeden raz na tydzień jadł. Lecz nie narzekał, nie zawodził. Nie czekał wiosny, bił się już. Nie liczył ran ani odmrożeń. Wdychał bitewny ostry kurz. (J. Zabielska, Krwawa historia) J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł I. Pro g ra m te le wizyjny 19 Re c yta to r V Dlaczego idę – pytasz siostro. Czy nie dbam o swe życie nic? Przeć życie me, to ma ojczyzna. Więc pomódl się raczej niż krzycz. Szedł pradziad mój i dziadek szedł. Szedł ojciec, chociaż słyszał: Nie! Więc i ja idę – to obowiązek. Choć bardzo, siostro, kocham cię. A może właśnie to dlatego, dla tej miłości muszę iść. Ja wierzę mocno, że się uda. Moje marzenie – ty się ziść! Marzenie jedno od pokoleń, by wolność przynieść pod nasz dach. Więc proszę, Boże, wspomóż łaską. Niech wolny fruwa biały ptak. (J. Zabielska, Dlaczego) Re c yta to r VI Ja wiem, że to się nie udało. Że wszystkie zrywy poszły precz. Nie poddam się, nie zegnę karku. Po raz kolejny chwycę miecz. To nic, że rany, poniewierka. To nic, że klęska, jakiś pech! Na nic więzienie, na nic kraty. Żyć bez wolności – ciężki grzech! Nie chcę go dźwigać – w piersi dusi. Wstrzymuje oddech, tamuje krew. Znowu ruszymy, gdy trąbka zagra. Gdy walki zabrzmi gromki zew. (J. Zabielska, To nic) Recytatorzy schodzą ze sceny. Pre ze nte rka Po upadku powstania styczniowego tysiące Polaków zostało zesłanych na ciężką katorgę. Zawsze jednak wierzyli w zwycięstwo. Blisko 50 lat później, bo w 1914 roku wybuchła I wojna światowa. Ożywiły się na- J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 20 Po mysł na nie b a na ln(cid:264) uro c zysto (cid:292)ć szko ln(cid:264) dzieje Polaków. Żołnierze legionowi pod wodzą Józefa Piłsudskiego śpiewali: „My pierwsza brygada, strzelecka gromada. Na stos rzucili- śmy nasz życia los...”. Pre ze nte rka Zaczekaj, Patrycjo, bo znowu mamy połączenie z fi lharmonią. Posłu- chajmy kolejnego fragmentu koncertu. Zza kulis słychać piosenkę Marsz I Brygady. Trwa pokaz slajdów w studiu tele- wizyjnym. W tym kierunku odwracają się Prezenterzy. Pre ze nte rka Wracamy do „Relacji”. 11 listopada 1918 roku w Campiegne (czyt. Kąpień) pod Paryżem zostało podpisane zawieszenie broni między Niemcami a mocarstwami zachodnimi – symboliczne zakończenie I wojny światowej. Pre ze nte r Dziś w rocznicę tego dnia, który stał się początkiem odrodzenia Polski, w całym kraju odbywają się uroczyste obchody. W południe przy Grobie Nieznanego Żołnierza tradycyjnie już odbywa się uroczysta zmiana wart, prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wygłasza okolicznościowe prze- mówienie, składa wieniec od Narodu z białych i czerwonych kwiatów. Pre ze nte rka Cały naród czci pamięć o swoich bohaterach. My również świętujemy – co pokazują nasze reporterskie materiały. Wróćmy do relacji naszego zespołu. Halo, Olu? Re p o rte rka I Tak, tak, jestem wciąż w szkole w Jakubowicach, gdzie jeszcze trwa uroczysta akademia. Posłuchajcie państwo, proszę, wraz ze mną. Na scenę wychodzi troje kolejnych uczniów – Recytatorów. W tle muzyka – Mazurek Chopina. Re c yta to r VII Zrzuceni cesarze, odparta ich władza, ich chciwe ręce odrzucone w dal. Strzaskane ich trony, strzaskane korony. Aż dudni cisza pałacowych sal. Tośmy dożyli tej cudownej chwili, gdy wraca wolność. Życie wraca w nas. Szczęście tak wielkie, że trudno uwierzyć. Szczęście dla wszystkich – bez wyjątku – klas. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł I. Pro g ra m te le wizyjny 21 Wolne już miasta i wolne wsie polskie. Wolna ojczyzna, co czekała wiek. Rzeczpospolita, to nasze kochanie. Matka gór, morza, jezior i rzek. (J. Zabielska, Cudowna chwila) Re c yta to r VIII Piękna melodia, Polakowi bliska brzmi wszędzie wokół. Serca weseli. Henryka Mazurek. Znany od lat. Wita nowy, wolny świat. Huczą wciąż salwy, lecz to na wiwat. Cieszy się każdy, skacze pod niebo. Serca nam walą, że aż piersi rwą. Nie kryj się, bracie, ze łzą. Dzień jedenasty, miesiąc deszczowy, lecz dla nas cudny, piękniejszy niż lato. Cieszy się każdy kwiatek, drzewo, dom. Polacy znów na swoim są. (J. Zabielska, Listopadowa radość) Re c yta to r IX Gdy pytam siebie, co to ojczyzna, to myślę ziemia i przyjaciele. Orzeł, Mazurek, skoczny jak chłopiec. Wierzby koślawe, języka szelest. Chaber niebieski, co w polu miga. Maczek czerwony w zboża zieleni. Tatry wysokie, wonne Pieniny. Bałtyku fale, które sztorm pieni. Równiny złote, żółte i czarne, gdy skibą pługa wskroś przeorane. Żurawi klucze, ich klangor głośny, co niesie wiosnę, życia odmianę. I Wisły wstęga, Bugu i Odry. Odbijająca słońca promienie. I las sosnowy, co szumi cicho nad mogiłami. Otacza cieniem. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 22 Po mysł na nie b a na ln(cid:264) uro c zysto (cid:292)ć szko ln(cid:264) Warszawa gwarna. I ciche wioski. Barwnie rzucone wśród pola, lasy. Przyszłość nieznana. Oby najlepsza. Lecz także przeszłość. Minione czasy. Żuraw, co w Gdańsku od wieków stoi. Cudna głębina Morskiego Oka. Krakowa magia. Klimat Łańcuta. Giewontu rycerz, strażnik z wysoka. Długo by jeszcze trzeba wymieniać, by wypowiedzieć ojczyzny krasę. Kocham cię, Polsko. Mateczko moja. Kocham uroki niezwykłe nasze. Kłaniam się przodkom, którzy oddali bezcenny dar swój – czyli swe życie. Wiem, że zawdzięczam im niepodległość. Więc krzyczę: Dzięki! Czy mnie słyszycie? Ja owszem chciałbym cały świat poznać. Zobaczyć wszystko, co w nim ciekawe. Lecz potem wrócić, tu, do mej Polski. Tu złożyć głowę. Pod tę murawę. (J. Zabielska, Ojczyzna) Pre ze nte rka Jak słyszę, ciągle trwa koncert w fi lharmonii. Posłuchajmy, co tam się dzieje. W tym czasie wychodzą na scenę wszyscy Recytatorzy. Za kulisami pozostaje wyłącznie Reporterka II. Słychać piosenkę Powrócisz tu. Wszyscy obserwują pokaz zdjęć. Pre ze nte rka Zanim się z państwem pożegnamy wróćmy jeszcze na chwilę do jaku- bowickiej szkoły. Re p o rte rka II Wychodzi na scenę przed grupę Recytatorów, zwraca się do uczniów. Moi drodzy, chcę wam w imieniu widzów jakubowickich „Relacji” go- rąco podziękować za przygotowaną akademię. Z przyjemnością posłu- chaliśmy przygotowanych przez was tekstów. To była ciekawa lekcja historii i patriotyzmu. J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł I. Pro g ra m te le wizyjny 23 Dziękuję serdecznie. Patrycjo i Kamilu, oddaję wam głos. Dla „Relacji” mówiła Wioletta Polanek. Pre ze nte rka Dziękujemy naszym Reporterkom za relacje. Zamiast świętować, pra- cowali, byście Państwo widzieli, jak przebiegają obchody Święta Nie- podległości. Jak mogliście się państwo przekonać, w naszym środowisku uroczy- ście czci się kolejną piękną rocznicę odzyskania przez Polskę wolności i niezależności. Ale, Kamilu, czy my powiedzieliśmy państwu, która to rocznica? Pre ze nte r Chyba tego dotąd nie zrobiliśmy. Jest to, proszę Państwa, okrągła, bo 90. rocznica, stąd jej wyjątkowy charakter. Mam nadzieję, że za 10 lat będziemy mogli prowadzić dla Państwa „Relacje” z okazji 100 rocznicy. To dopiero będzie wydarzenie. Pre ze nte rka Dzisiejsi dziesięciolatkowie – będą wchodzić w dorosłość. Trudno to sobie wyobrazić. Ale tak właśnie będzie. Pre ze nte r Dziękujemy za uwagę. W świątecznym wydaniu „Relacji” to już wszystko. Życzymy Państwu miłego świątecznego popołudnia. Zapraszamy na następne wydanie naszego programu. Kamil Kozaczyński... Pre ze nte rka ... i Patrycja Błońska. Do widzenia. Na zakończenie sygnał dźwiękowy „Relacji”. Potem piosenka Zagrajcie nam dzisiaj wszystkie srebrne dzwony. Uczniowie się kłaniają, dołączają Prezenterzy i Reporterki. Ko nie c J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 Po mysł II Aud yc ja ra d io wa Jeśli możemy stworzyć szkolną telewizję, to nic nie stoi na przeszko- dzie, by powołać do istnienia szkolne radio. Tym bardziej że pro- gram radiowy wydaje się nawet łatwiejszy do zrealizowania. Mniej pracy będzie wymagać scenografi a, choć oczywiście trzeba o nią zadbać, ponieważ szkolna audycja nie może być typowym programem radiowym. Powinna łączyć przekaz słowny z obrazem, ponieważ trudno sobie wyobrazić uroczystość szkolną prze- znaczoną wyłącznie do słuchania. W szkolnych warunkach najlepiej się sprawdza typ audycji radiowej na żywo. Doskonale do takiej formy nadają się takie święta, jak: Dzień Matki, Dzień Ojca, Dzień Dziadka, Dzień Babci, Dzień Nauczyciela, Dzień Dziecka. Na scenie aranżujemy miły kącik – stolik, foteliki, piękne kwiaty, świece (moż- na podpatrzeć w telewizyjnym koncercie życzeń). Sporo miejsca pozostawiamy dla zespołów wokalno-taneczno-muzycznych. Przy stoliku zasiądzie dwoje (albo więcej) prowadzących, którzy będą przekazywać życzenia wybranym bohate- rom dnia. Prezentem muzycznym dla adresatów życzeń mogą być piosenki wykonywane przez szkolny czy klasowy chórek, solistów albo zespoły – oczywiście wszystkie na żywo przed publicznością. Można do tego dołączyć występy taneczne – taniec towarzyski, wstawki baletowe w wykonaniu dziewcząt albo chłopców, na poważ- nie lub na wesoło. Im więcej kreatywności i innowacji, tym atrakcyjniejsze będzie widowisko. Urozmaiceniem mogą być tańce z szarfami, skakankami, parasolka- mi, hula-hoop, w kapeluszach, pidżamach, bibułowych spódniczkach itp. Warto puścić wodze fantazji i zaskoczyć widzów pomysłowością i humorem. Z okazji Dnia Nauczyciela każda klasa może przygotować autorski utwór/ występ dla wychowawcy/wychowawczyni, na przykład ułożyć słowa do znanej melodii, zaprojektować i wykonać choreografi ę, przygotować parodię znanej kompozycji, wzbogacić ją zabawnymi kostiumami albo śmiesznymi rekwizyta- mi. Program tego typu – co ważne – może, a nawet powinien, zaangażować całą społeczność klasową, szkolną lub jej dużą część. Do występów wokalno-taneczno-muzycznych można dołączyć pokaz slajdów lub zdjęć – do każdej piosenki inny zestaw, miły dla adresata poszczególnych ży- J. Zabielska, Pomysł na niebanaln(cid:261) uroczysto(cid:286)ć szkoln(cid:261), Kraków 2010 ISBN: 978-83-7587-287-3, © by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2010 26 Po mysł na nie b a na ln(cid:264) uro c zysto (cid:292)ć szko ln(cid:264) czeń. Sympatycznym akcentem może być – podczas trwania piosenki dla danego pedagoga – prezentacja na ekranie fotografi i ze wspólnych klasowych imprez, wycieczek, wyjazdów, dyskotek, spotkań, spacerów, ognisk. Dobrym pomysłem jest także przygotowanie prezentacji poświęconej danemu nauczycielowi i po- kazanie jej jako tła dla piosenki. Może to być prezentacja związana z danym przedmiotem, hobby nauczyciela czy jego ulubionymi miejscami. Warto, aby po- szczególne grupy artystyczne uzgodniły formy swoich występów, aby były one jak najbardziej zróżnicowane. Audycja radiowa na żywo powinna się stać prawdzi- wym szkolnym show, prezentującym wszelkie szkolne talenty. Warto zaangażo- wać uczniów śpiewających, stepujących, tańczących, grających na instrumentach. W opisanej formule można również zrealizować koncert życzeń dla mam i ta- tusiów albo dla babć i dziadków. Na pewno taka nietypowa akademia dostarczy bliskim wielu wzruszeń i radości. Po każdej wykonanej piosence artyści z danego zespołu mogą wręczyć swoim rodzicom lub dziadkom laurki, kwiaty albo słody- cze. Z całą pewnością takie obchody to niebanalne rozwiązanie niosące mnóstwo radości i niezapomnianych przeżyć.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: