Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00280 005544 13610972 na godz. na dobę w sumie
Poradnik leśnika. Atlas hub - ebook/pdf
Poradnik leśnika. Atlas hub - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 184
Wydawca: Multico Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7073-650-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dokument, literatura faktu, reportaże
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

SPIS TREŚCI 1. W STĘP 2. PRZEGL ĄD GATUNKÓW 3. PODZIAŁ SYSTEMATYCZNY OMÓWIONYCH GATUNKÓW GRZYBÓW 4. INDEKS POLSKICH NAZW GATUNKÓW GRZYBÓW 5. INDEKS ŁACIŃSKICH NAZW GATUNKÓW GRZYBÓW 6. LITERATURA 4 13 160 165 168 171 3 WSTĘP Grzyby nadr zewne pot ocznie naz ywane „hubami” r osną i r ozwijają się w dr ewnie. Czerpią z niego sk ładniki pokarmowe i w y- twarzają na nim o wocniki. W w yniku ich obecności dochodzi do r ozkładu związków budujących dr ewno a w konsek wencji do jego zgnilizny i rozpadu. Grzyby nadr zewne należą do g romady Basidiomycota (podsta wkowe). Najcz ęściej zaliczają się do nast ępujących klas, rzędów i rodzin: Auriculariales (uszakowce) Exidiaceae (kisielnicowate) Agaricales (bedłkowce) Crepidotaceae (ciżmówkowate) Fistulinaceae (ozorkowate) Pleurotaceae (boczniakowate) Schizophyllaceae (rozszczepkowate) Boletales (borowikowce) Klasa: Tremellomycetes P odklasa: Tremellomycetidae Rząd: Rodzina: Klasa: Agaricomycetes P odklasa: Agaricomycetidae Rząd: Rodzina: Rodzina: Rodzina: Rodzina: Rząd: Rodzina: Rząd: Rodzina: Rodzina: Rodzina: Rodzina: Polyporales (żagwiowce) Fomitopsidaceae (pniarkowate) Ganodermadaceae (lakownicowate) Hapalopilaceae (miękuszowate) Meripilaceae (fl agowcowate) Coniophoraceae (gnilicowate ) 4 Rodzina: Rodzina: Rodzina: Rodzina: Rodzina: P odklasa: Incertae sedis Rząd: Rodzina: Rząd: Rodzina: Rząd: Rodzina: Rodzina: Rodzina: Rodzina: Rząd: Rodzina: Gloeophyllales (niszczycowce) Gloeophyllaceae (niszczycowate) Hymenochaetales (szczeciniakowce) Hymenochaetaceae (szczeciniakowate) Russulales (gołąbkowce) Bondarzewiaceae (bondarcewowate) Hericiaceae (soplówkowate) Peniophoraceae (powłocznicowate) Stereaceae (skórnikowate) Meruliaceae (stroczkowate) Phanerochaetaceae (korownicowate) Polyporaceae (żagwiowate) Sparassidaceae (siedzuniowate) Steccherinaceae (ząbkowcowate) Thelephorales (chropiatkowce) Thelephoraceae (chropiatkowate) Po wtar gnięciu str zępki k iełkowej g rzyb wytwarza w dr ewnie st opniowo r ozrasta- jącą się g rzybnię. Jej str zępki mocno pr zy- legają do ścian koloniz owanych komór ek drewna i pr zenikają z komórk i do komórk i. Grzybnia r ozprzestrzenia się w do wolnym miejscu ścian y pr zez w ytrawiony z udzia- łem enzymów otwór. Ten rodzaj przeszkody wymusza pewną specjalizację , polegającą na mo żliwości z wężania śr ednicy str zępek w chwili przechodzenia przez wąski otwór. Odżywiając się z wiązkami pochodząc y- mi z r ozkładu sk ładników dr ewna g rzyb wzmacnia się i zacz yna t worzyć o wocniki. Obecność owocników świadczy o w ysokim stopniu zaa wansowania zg nilizny dr ewna wewnątrz podłoża. Ich liczba i rozmieszcze- nie umożliwiają ocenienie stopnia rozprze- strzenienia zgnilizny wewnątrz pnia. Owocniki są t worzone w w yniku pr ocesu generatywnego zachodzącego w rozwijają- cej się grzybni. Składają się z części płonnej- górnej, z wanej korpusem, miąższ em (tra- mą) lub łożyskiem (subiculum) oraz z części płodnej-dolnej, zwanej hymenoforem. Owo- cniki wieloletnie posiadają na ogół k ilka warstw h ymenoforu, z miąższ em lub bez miąższu między warstwami (Fot. 1, 2). Fot. 1. Przekrój przez młody owocnik z jedną war- stwą hymenoforu (P. Łakomy) Fot. 2. Przekrój przez owocnik z wieloma warstwa- mi hymenoforu (P. Łakomy) Owocniki są spec yfi czne. Pojawiają się na ziemi, korzeniach, pniach i gałęziach zarów- no ż ywych jak i mar twych dr zew a takż e na ich dr ewnie. Tworzą się pojedyncz o lub w skupieniach, uło żonych najcz ęściej r o- zetowato lub dachó wkowato. Są zr óżnico- wane pod względem wielkości, tr wałości, kształtu, charakt eru po wierzchni, konsy- stencji i budowy hymenoforu. Wielkość o wocników g rzybów nadr zew- nych waha się na ogół od 5–600 mm. W atlasie podajemy średnicę lub szerokość, która jest w ymiarem po ziomym o wocnika (od brzegu do br zegu) oraz g rubość, która jest wymiarem pionowym. Największe o wocniki t worzy t wardoporek wiązowy ( Rigidoporus ulmarius (Sowerby) Imazeki). W 1995 roku w Londyńskim Ogro- dzie Botaniczn ym Kew o wocnik t ego ga- tunku miał 163 x 140 cm śr ednicy i 480 cm obwodu. W 2002 roku w Ogrodzie Botanicz- nym w C ambridge inn y o wocnik t ego sa- mego gatunku miał 150 x 133 cm śr ednicy i 425 cm w obwodzie. Trwałość owocników może być bardzo róż- na. Na ogół związana jest z wiekiem owocni- ka. Wyróżniamy owocniki nietrwałe i tr wałe. W pier wszej g rupie znajdują się o wocniki jednoroczne, kt órych długość ż ycia w ynosi od k ilku t ygodni do k ilku miesięc y. Do t ej grupy zalicza się r ównież niektóre owocniki skórzaste lub korko wate, kt óre mogą pr ze- trwać zimę i po zostać ż ywe lub mar twe w następnym okresie wegetacji (np. wrośniak garbaty – Trametes gibbosa (Pers.) Fr.). Niektó- re z nich w drugim roku mogą ponownie za- rodnikować (np. gmatwek dębowy – Daeda- lea quercina (L.) P ers.). Owocnikami trwałymi są owocniki wieloletnie, pozostające na pod- łożu kilka, a nawet kilkadziesiąt lat. N iektóre mogą w ytwarzać zar odniki k ażdego r oku (np. hubiak pospolit y – Fomes fomentarius 5 (L.) J .J. K ickx), inne w nast ępnych latach są sterylne (np. niszczyca płotowa – Gloeophyl- lum sepiarium (Wulfen) P. Karst.). Kształt owocników jest bardzo zróżnicowany. Najprostsze są owocniki rozpostarte, pokrywa- jące podłoże mniejszymi lub większymi powło- kami i pr zyrośnięte do niego całą podsta wą (Fot. 3). Budo wą zbliż one są do r ozpostarto- odgiętych, na całej powierzchni rozpostartych i t ylko br zegiem odstając ych od podło ża. Na brzegu tworzą zwykle niewielkie listwy lub ka- pelusiki (Fot. 4). Inny kształt posiadają owocniki półeczkowate, konsolowate i kopytowate (Fot. 5 i 6). O glądane z gór y mają kształt półkolist y. Przyrośnięte są do podło ża bokiem, mniej lub bardziej szeroką nasadą. O wocniki muszelko- wate (Fot. 7), nerkowate i wachlarzykowate są najczęściej z wężone u nasady i pr zyrośnięte do podło ża w jedn ym c entralnym punkcie . Owocniki k apeluszowate mogą posiadać trzon umieszczony centralnie (żagiew zimowa – Polyporus brumalis (Pres.) Fr.), ekscentrycznie (boczniak białożółty – Pleurotus dryinus (Pers.) P. K umm.) lub bocznie (lako wnica ż ółtawa – Ganoderma lucidum (Curtis) P. Karst.); (Fot. 8). Trzon może rozgałęziać się i wówczas powstaje owocnik k rzaczkowaty (np . żag iew wielogło - wa – Polyporus umbellatus (Pers.) Fr.); (Fot. 9). Owocniki beztrzonowe posiadają k ilka stopni grubości, od bardzo cienkich do poduszeczko- watych i poduchowatych. Fot. 3. Owocnik rozpostarty włókniczka winnoczerwonego – Meruliopsis taxicola (Pers.) Bondartsev (P. Łakomy) Fot. 4. Owocnik rozpostarto-odgięty szczecinkowca żółtobrzegiego – Pseudochaete tabacina ( Sowerby) T. Wagner et. M. Fish. (P. Łakomy) Fot. 5. Konsolo wate o wocniki wr ośniaka anyżko- wego – Trametes suaveolens (L.) Fr. (P. Łakomy) 6 Fot. 6. Kop ytowaty owocnik hubiaka pospolitego – Fomes fomentarius (L.) J.J. Kickx (P. Łakomy) Fot. 7. Muszelkowate owocniki rozszczepki pospo- litej – Schizophyllum commune Fr. (P. Łakomy) Fot. 8. O wocniki lakownicy żółtawej (Ganoderma lucidum Curtis) P . K arst.) w yrastają na tr zonach (P. Łakomy) Fot. 9. K rzaczasty o wocnik żagwi wielogło wej ( Po- lyporus umbelatus (P ers.) F r.) sk łada się z wielu niewielkich k apeluszy (J. Br aitenbach i F . K ränzlin, Fungi of Switzerland) Powierzchnia o wocników pok ryta jest mniej lub bar dziej t wardą skórk ą. M oże ona łat wo odr ywać się od miąższu (np . białoporek br zozowy – Piptoporus betuli- nus (Bull.) P. Karst.) lub b yć silnie do niego przyrośnięta (np. pniarek obr zeżony – Fo- mitopsis pinicola (Sw.) P. Karst.). Powierzch- nia może być równa, gładka lub nier ówna – guzko wata, pagórko wata, bruz dowana, pofałdowana. Może być pokryta włoskami. Ich długość dec yduje o t ym, cz y jest ona omszona, aksamitna, o włosiona, sz orstka czy sz czeciniasta. Powierzchnia naga nie posiada włoskó w. Powierzchnia o wocnika może b yć r óżnie zabar wiona. Bar wa z r e- guły ulega zmianie z wiek iem i st opniem wyschnięcia. Zależ y r ównież od r odzaju podłoża i warunkó w śr odowiska (np . na- słonecznienia, wilgotności). Czasem ulega zmianie po dotk nięciu lub uszkodz eniu. Nierówności, sz orstkość oraz zabar wienie mogą uk ładać się pr omieniście lub kon- centrycznie. ysta, gąbczasta, gu- Konsystencja miąższu b ywa ż elatyno- wata, mięsista i socz mowata, elast yczna, włók nista, skór zasta, korkowata lub dr ewnowata. Zależ y od wieku i st opnia trwałości owocnika. Miąższ na ogół jest jednor odny. M oże b yć jednak heterogeniczny, np . zło żony z górnej war- stwy fi lcowatej a dolnej skórko watej (nisz- czyk ząbkowaty – Trichaptum fuscoviolaceum (Ehrenb.) Ryvarden). Hymenofor rurkowaty występuje u g rzy- bów wieloporowatych (Fot. 10a–10d). U in- nych grzybów nadrzewnych może być kol- 7
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Poradnik leśnika. Atlas hub
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: