Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00765 026495 16220487 na godz. na dobę w sumie
Portrety. Kreatywna fotografia - książka
Portrety. Kreatywna fotografia - książka
Autor: Liczba stron: 240
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-3058-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Poznaj tajniki tworzenia poruszających portretów i zostań artystą-psychologiem

Opanuj sztukę chwytania emocji, które są kluczem do fascynujących portretów

Ludzka twarz jest jednym z najbardziej fascynujących i jednocześnie najtrudniejszych tematów. Utalentowany fotograf potrafi wydobyć najskrzętniej skrywane ludzkie tajemnice i ukazać je na fotografii, kreując tym samym jedyny w swoim rodzaju obraz, składający się na skomplikowaną mapę ludzkiego życia. By zrobić zdjęcie legitymacyjne, wystarczy przestrzegać kilku prostych reguł. Stworzenie wielowymiarowego portretu wymaga od jego twórcy nie tylko znajomości technik, ale również osobistego zaangażowania, a także chęci do... łamania reguł.

Jeśli zastanawiasz się, jak robić ciekawe, emocjonujące oraz wartościowe portrety przyjaciół, rodziny i dzieci, ta książka będzie dla Ciebie bezcennym źródłem wiedzy i inspiracji. Każde prezentowane tu zdjęcie zostało szczegółowo opisane, z uwzględnieniem intencji i technik użytych podczas jego wykonywania. Dowiesz się, jakiego światła użyto, by uzyskać określony efekt, kiedy warto zmiękczyć obraz, a kiedy zrezygnować z kolorów. Nauczysz się dobierać odpowiednie tło oraz współpracować z fotografowanymi dziećmi. Poznasz sztuczki wykorzystywane w trybie LAB oraz dowiesz się, kiedy i jak stosować technikę miejscowego wyostrzania portretów.

W książce tej znajdziesz zarówno inspirację, jak i porady techniczne. Poznasz zasady tworzenia naturalistycznych portretów, które umożliwią Ci obnażenie skomplikowanego charakteru człowieka z całym jego emocjonalnym pogmatwaniem i fizycznymi niedoskonałościami. Uświadomisz sobie, że portret opowiada nie tylko o modelu, lecz także o wrażeniach i emocjach człowieka stojącego po drugiej stronie aparatu. Ponadto będziesz mógł ćwiczyć robienie zdjęć oraz doskonalić swoje umiejętności techniczne i artystyczne.

W książkach z serii 'Kreatywna fotografia' autor proponuje wszechstronne i twórcze podejście nie tylko do samego obrazu, ale także do całego procesu fotografowania - począwszy od wyboru obiektu i prewizualizacji zdjęcia, poprzez zastosowanie odpowiedniego sprzętu, na obróbce efektu skończywszy. Podręczniki z tej serii poprowadzą Cię przez wspaniały i barwny świat kreatywnej fotografii. Sprawią, że z pasjonata zmienisz się w profesjonalistę, a każda sesja fotograficzna stanie się niezapomnianą przygodą. Połączenie pasji, kreatywności i doskonałej techniki, a także nastawienie na wzbudzenie konkretnych emocji u odbiorcy spowodują, że Twoje zdjęcia będą po prostu olśniewające.






Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Portrety. Kreatywna fotografia Autor: Harold Davis Tłumaczenie: Piotr Cieślak ISBN: 978-83-246-3058-5 Tytuł oryginału: Creative Portraits: Digital Photography Tips and Techniques Format: 200×230, stron: 240 Poznaj tajniki tworzenia poruszających portretów i zostań artystą-psychologiem • Jak komponować oryginalne kadry? • Jak uwieczniać wyjątkowe chwile w życiu rodziny? • Jak retuszować drobne niedoskonałości? Opanuj sztukę chwytania emocji, które są kluczem do fascynujących portretów Ludzka twarz jest jednym z najbardziej fascynujących i jednocześnie najtrudniejszych tematów. Utalentowany fotograf potrafi wydobyć najskrzętniej skrywane ludzkie tajemnice i ukazać je na fotografii, kreując tym samym jedyny w swoim rodzaju obraz, składający się na skomplikowaną mapę ludzkiego życia. By zrobić zdjęcie legitymacyjne, wystarczy przestrzegać kilku prostych reguł. Stworzenie wielowymiarowego portretu wymaga od jego twórcy nie tylko znajomości technik, ale również osobistego zaangażowania, a także chęci do… łamania reguł. Jeśli zastanawiasz się, jak robić ciekawe, emocjonujące oraz wartościowe portrety przyjaciół, rodziny i dzieci, ta książka będzie dla Ciebie bezcennym źródłem wiedzy i inspiracji. Każde prezentowane tu zdjęcie zostało szczegółowo opisane, z uwzględnieniem intencji i technik użytych podczas jego wykonywania. Dowiesz się, jakiego światła użyto, by uzyskać określony efekt, kiedy warto zmiękczyć obraz, a kiedy zrezygnować z kolorów. Nauczysz się dobierać odpowiednie tło oraz współpracować z fotografowanymi dziećmi. Poznasz sztuczki wykorzystywane w trybie LAB oraz dowiesz się, kiedy i jak stosować technikę miejscowego wyostrzania portretów. • Tajniki wyboru rekwizytów, stroju, fryzury i makijażu • Zasady dobierania właściwego obiektywu i czasu naświetlania • Najskuteczniejsze techniki oświetleniowe • Fotografowanie dzieci oraz rodzin • Retuszowanie zdjęć i dodawanie efektów specjalnych • Fotografia uliczna oraz portrety środowiskowe W książce tej znajdziesz zarówno inspirację, jak i porady techniczne. Poznasz zasady tworzenia naturalistycznych portretów, które umożliwią Ci obnażenie skomplikowanego charakteru człowieka z całym jego emocjonalnym pogmatwaniem i fizycznymi niedoskonałościami. Uświadomisz sobie, że portret opowiada nie tylko o modelu, lecz także o wrażeniach i emocjach człowieka stojącego po drugiej stronie aparatu. Ponadto będziesz mógł ćwiczyć robienie zdjęć oraz doskonalić swoje umiejętności techniczne i artystyczne. Idź do • Spis treści • Przykładowy rozdział • Skorowidz Katalog książek • Katalog online • Zamów drukowany katalog Twój koszyk • Dodaj do koszyka Cennik i informacje • Zamów informacje o nowościach • Zamów cennik Czytelnia • Fragmenty książek online Kontakt Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl © Helion 1991–2011 Spis treści 8 Wstęp 10 Zwierciadło duszy 12 Rodzaje zdjęć portretowych 14 Dlaczego ludzie pozują do portretów? 126 Kontakt wzrokowy 128 Dynamika ujęć a czas naświetlania 132 Wpływ przysłony na głębię ostrości 136 Wybór odpowiedniego obiektywu 16 Dlaczego fotografowie robią portrety? 140 Techniki oświetlania 20 Psychologia fotografii portretowej 142 Praca ze światłem 24 Zrozumieć ludzi 30 Charakter a przeznaczenie 34 Uwiecznić emocje 38 Cała prawda o człowieku 42 Próżność i narcyzm 46 Sztuczność w fotografii portretowej 50 Autoportrety 56 Jeden dzień z życia 58 Temat: człowiek 150 Oświetlenie w warunkach domowych 154 Bezpośredni błysk flesza 158 Oświetlenie studyjne 168 Rodziny i dzieci 170 Fotografowanie dzieci 178 Współpraca z rodzinami 182 Portrety dzieci 186 Dzieci — portrety „na luzie” 190 Środowiskowe portrety dzieci 64 Komponowanie portretów 194 Spraw, by Twoje dzieci pokochały fotografię 68 Fotografia uliczna 72 Portret środowiskowy 78 Przy pracy 84 Podczas zabawy 90 Współpraca z modelami 96 Rekwizyty 100 Stroje 104 Fryzura i makijaż 108 Techniki portretowania 110 Pozowanie 116 Podskoki 120 Tła 124 Umieszczenie aparatu 196 Portrety w cyfrowej ciemni 198 Proces edycji zdjęć i formaty plików 199 Wielokrotne przetwarzanie zdjęć RAW 206 Retuszowanie drobnych niedoskonałości 210 Retuszowanie skóry 218 Akcentowanie oczu 222 Miejscowe wyostrzanie portretów 226 Czerń i biel 230 Kolory w negatywie — sztuczki w trybie LAB 234 Adnotacje i materiały dodatkowe 236 Słowniczek 238 Skorowidz Techniki portretowania opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Pozowanie Pozowanie to pewien sposób aranżacji, ustawie- nia modela lub innego tematu zdjęcia. Słowo „ustawianie” sugeruje pasywną postawę modela i całkowite przeniesienie odpowiedzial- ności za układ kadru na fotografa. Rzeczywiście niekiedy tak się zdarza, lecz najlepsze i najcie- kawsze efekty można osiągnąć przede wszystkim dzięki współpracy między modelem a fotografem. Relacje między pozującym a autorem zdjęć dodatkowo komplikują się w sytuacji, gdy pozu- jący nie jest zawodowcem. Brak doświadczenia sprawia, że stremowany model postawiony przed uważnym okiem obiektywu może zachowywać się nieporadnie i sztucznie. Oswojenie takiego człowieka z pozowaniem może wymagać sporo czasu i cierpliwości. Jak już wspomniałem, udana sesja wymaga zaangażowania obydwu stron spektaklu. Im bardziej niezobowiązujący charakter fotogra- fii, tym mniejszej kontroli nad modelem można się spodziewać. Na przykład w przypadku foto- grafii ulicznej trudno oczekiwać, by ludzie chęt- nie pozowali zgodnie ze wskazówkami fotografa. W takich sytuacjach można jedynie uważnie obserwować ruchy wykonywane przez człowieka i nacisnąć spust migawki w odpowiednim mo- mencie. Jeszcze większych problemów mogą nastręczać małe dzieci; szczególnie jeśli nie mają ochoty na pozowanie! Rola pozowania i wpływ fotografa na ostateczny kształt zdjęcia mogą być bardzo różne w zależ- ności od stylu i charakteru portretu. Niemniej większość fotografów jest zgodna co do tego, że kierowanie modelem wymaga nie tylko zmysłu choreograficznego, lecz także świetnych zdol- ności interpersonalnych i znajomości ludzkiej psychiki. Jeśli chodzi o czysto estetyczną stronę zagad- nienia, bardzo istotna jest umiejętność patrzenia na ciała i twarze w sposób abstrakcyjny, jak na zwykłe elementy kompozycji. Jeśli stojąca przed Tobą osoba byłaby krajobrazem, to w jaki sposób byś ją zaaranżował, by uzyskać pożądany efekt? Portret powinien stanowić spójną, organiczną całość, w której każda część ciała zajmuje na- leżne jej miejsce i jest pokazana z zachowaniem właściwych proporcji. Żaden detal kompozycji nie powinien wyglądać jak doczepiony na siłę. Jednym z najważniejszych elementów, na które należy zwrócić uwagę podczas wykonywania portretów obejmujących całą sylwetkę (a nie tylko głowę), są dłonie. Jeśli nie zadbasz o ich  W wielu dobrych portretach główny akcent jest położony na twarz — skądinąd słusznie. Twarze nie są jednak zawieszone w próżni, lecz przynależą do ciała. Z tego względu większość portretów, nawet tych, w których twarz pełni kluczową rolę, powinna w jakiś sposób akcentować związek między nią a resztą ciała. W przypadku tego portretu postanowiłem zaakcentować jedność myśli i gestów, prosząc modelkę, by niemal oparła podbró- dek na ugiętej dłoni. 150 mm, 1/100 s przy przysłonie f/5,6 i czułości 100 ISO, z ręki  Strony 108 – 109. Sfotografowałem te dziewczęta pionowo z góry, na jednolicie białym tle. Im większą liczbę ludzi zechcesz przedstawić na portrecie, tym większe ryzyko, że coś pójdzie nie tak. Zauważ, jak trudno jest uchwycić ciekawy wyraz twarzy u jednego człowieka, a co dopiero, gdy musisz śledzić grupę? W tym przypadku sztuka udała mi się tylko częściowo: modelka po lewej stronie ma wspaniały, bardzo foto- geniczny wyraz twarzy i patrzy prosto w obiektyw. Z kolei druga próbuje właśnie przywrócić powagę po dow- cipach, które sobie przed chwilą opowiadaliśmy, i jej mina wygląda dość specyficznie. W rezultacie wyszedł portret, o którym trudno powiedzieć, że jest w stylu glamour; niemniej uważam go za interesujący. 56 mm, 1/160 s przy przysłonie f/6,3 i czułości 100 ISO, z ręki 110 Portrety. Kreatywna fotografia opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 właściwą choreografię, mogą wyglądać dziwnie i obco — zupełnie jak gdyby żyły własnym życiem lub należały do kogoś innego. Ponieważ źle uło- żone dłonie mogą zniweczyć nawet najlepiej za- powiadający się portret, powinieneś się zatrosz- czyć o ich odpowiednie ułożenie. Odpowiednie, czyli takie, które nada sens całej sylwetce i bę- dzie optycznie spójne z układem reszty ciała. W portretach, w których główną rolę odgrywa twarz, należy też zwrócić uwagę na właściwe proporcje nosa. Brzydko pokazany nos lub na- 112 Portrety. Kreatywna fotografia zbyt widoczne dziurki w nosie mogą całkowicie przekreślić nawet najlepiej zapowiadający się portret! Jak wspomniałem już wcześniej, oczy są najważ- niejszym elementem wielu portretów. Z tego względu należy koniecznie zwrócić uwagę na wyraz oczu i na to, co się dzieje wokół nich. To klucz do udanego zdjęcia! Uśmiechnij się oczami — to jedna z rzeczy, o jakie najczęściej proszę swoich modeli. Napięcie nie wygląda dobrze na zdjęciu. Spięcie i trema są znakomicie widoczne na twarzy — jej rysy tężeją i stają się nieco inne niż zwykle. Niestety, zdecydowana większość ludzi odczuwa tremę podczas fotografowania. Swobodna roz- mowa, drobne żarty i dobrze dobrana muzyka w tle pozwalają złagodzić napięcie i rozluźnić się przed sesją. Na niektórych modeli świetnie działa odrobina aktywności fizycznej — na przy- kład przebiegnięcie kilku kroków lub podskoki (patrz strony 116 – 119).  Drewniane wnętrze z zabytkową, kolonialną komodą w tym przypadku nie przeszkadza, lecz stanowi ciekawe tło dla mojej córeczki, Katie Rose, i naturalne uzupełnie- nie tego środowiskowego portretu. Dzieci są jak żywe srebro, toteż jeśli zauważysz jakiś ciekawy gest lub minę, nie wahaj się ani chwili. 48 mm, 1/100 s przy przysłonie f/5,6 i czułości 500 ISO, z ręki  Różne okazje do przebieranek — takie jak Halloween — stanowią świetną, naturalną okazję do zrobienia pozowa- nych portretów dzieci i całych rodzin. Mali modele będą dumni ze swoich kostiumów i znacznie chętniej „poświęcą się dla fotografii”, co może na przykład oznaczać większą skłonność do wykonywania sugerowanych gestów i cierp- liwość podczas pozowania. 29 mm, 1/13 s przy przysłonie f/4 i czułości 1000 ISO, z ręki Techniki portretowania 113  To zdjęcie stanowi świetny przykład roli dłoni i rąk w fotografii portretowej. Modelka nie była pewna, co zrobić z prawą ręką i dłonią. Wspólnie wypracowaliśmy pozę, pokazaną na tej fotografii: dziew- czyna delikatnie ujmuje palcami koniec naszyjnika. Dotykanie, wskazywanie czy podtrzymywanie jakiegoś detalu garde- roby jest jednym z najczęściej stosowa- nych rozwiązań problemu z niesfornymi rękami. Efekt ferrotypii uzyskany w Photoshopie; 1/50 s przy przysłonie f/6,3 i czułości 1600 ISO, z ręki  Co zrobić z rękami? Większość doświad- czonych modelek i modeli zdaje sobie sprawę z wagi tego problemu i wypraco- wuje strategie ich układania w taki spo- sób, by korespondowały z resztą sylwetki. Ryzyko takiego podejścia polega na jego powtarzalności: może się okazać, że każda kolejna sesja z daną modelką wygląda tak samo ze względu na rutynowe pozy i gesty. Klasyczne ułożenie rąk, zaprezentowane przez modelkę na tym zdjęciu, stanowi jedną z wielu możliwości. Akurat w tym przypadku poza wpisuje się w stylistykę fotografii, podkreślając jej marzycielski, senny klimat. Zdjęcie w podczerwieni; 1/50 s przy przysło- nie f/6,3 i czułości 1600 ISO, z ręki 114 Portrety. Kreatywna fotografia Podskoki Fotografik Philippe Halsman powiedział kie- dyś: „Jeśli poprosisz człowieka, by podskoczył, jego uwaga będzie skupiona przede wszyst- kim na skakaniu… a wówczas przez nagle odsłoniętą maskę będziesz mógł dostrzec jego prawdziwy charakter”. Zdjęcia podskakujących ludzi, wśród których były słynne osobistości i sławy ekranu, stały się znakiem rozpoznaw- czym fotografii Halsmana. Pomysł ze skakaniem, zapożyczony z albumu Halsmana, przyjął się także w moim studiu. Kiedy modelka lub model wydają się spięci, stremowani, często proszę ich, aby przez chwilę poskakali. Robię wówczas kilka zdjęć, lecz zwykle traktuję je jako rozgrzewkę i nigdy nie wykorzystuję do poważniejszych celów. Naprawdę rzadko się zdarza, by model uznał pomysł ze skakaniem za mało zabawny, a co więcej, po odrobinie wygłupów mam do czy- nienia z całkiem odmienionym, swobodniej- szym człowiekiem.  Te rozskakane zdjęcia z pewnością nie są zbyt udanymi portretami. Najwyraźniej skakanie sprawiało jednak modelce sporo przyjemności, a dalszy ciąg sesji prze- biegał w znacznie luźniejszej, wesołej atmosferze. Wszystkie zdjęcia: 32 mm, 1/100 s przy przysłonie f/6,3 i czułości 100 ISO, z ręki  Strony 118 – 119. Nie, to nie są pięcioraczki! Na ten fotomontaż składa się pięć różnych zdjęć, układających się w animowany podskok. Pięć zdjęć zmontowanych w Photoshopie; wszystkie zrobione przy ogniskowej 46 mm, 1/50 s, przysłonie f/5,6 i czułości 640 ISO, z ręki opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Tła Nie umniejszaj roli tła w zdjęciach portretowych. I choć może się wydawać, że tło kompozycji, w której główną rolę odgrywa człowiek, ma rela- tywnie niewielki wpływ na całokształt, to w rze- czywistości jest bardzo istotne. Jeśli fotografujesz w studiu, konicznie zadbaj o dobranie pasującego tła. Najbardziej uniwer- salne są tła w kolorze czarnym (szczególnie w przypadku portretów o ciemnej tonacji) i bia- łym (do świetlistych, jasnych portretów), lecz te dwie możliwości oczywiście nie wyczerpują te- matu. Upewnij się, że wybrane tło koresponduje z karnacją modelki lub modela i ze stylistyką planowanej fotografii. Warto pamiętać, że ludzie czarnoskórzy i o ciemnej karnacji nie wychodzą zbyt dobrze na czarnych tłach. Jeśli zdecydujesz się na zastosowanie barwnego tła, dobierz jego kolor do stylistyki i charakteru zdjęcia. Na przykład jasnoniebieskie tło dobrze pasuje do osoby o ciemnej lub czarnej skórze (przykład takiej fotografii znajdziesz na stronie 93), zaś czerwień może być adekwatna dla platy- nowych blondynek, emanujących seksapilem. Pamiętaj, że w razie potrzeby zawsze możesz zaimprowizować interesującą scenografię. Świat studyjnych teł nie kończy się na nudnych, jednobarwnych rolkach papieru. Przy odrobinie pomysłowości z podartych kawałków tektury, bibuły i skrawków tkaniny można wyczarować prawdziwe cuda. Całkiem dobrze spisują się też w fotografii por- tretowej tła ręcznie malowane; szczególnie jeśli zostaną oświetlone punktowo. Osobiście nie jestem jednak zwolennikiem gotowych rekwi- zytów i teł mających imitować jakieś konkretne otoczenie — na przykład wiejską zagrodę z płot- kiem, sypialnię lub szykowne biuro wyłożone drogim drewnem. Takie rozwiązania wymagają szczególnych umiejętności do tworzenia iluzji; w przeciwnym razie wyglądają wyjątkowo kiczo- wato i sztucznie. Podczas fotografowania w plenerze trzeba nieustannie obserwować nie tylko modela na pierwszym planie, lecz także jego tło. Jedne z naj- częściej powtarzających się błędów na zdjęciach początkujących fotografów to przypadkowe drzewa wystające z głów pozujących ludzi. Takie wady potrafią skutecznie przekreślić portret, który pod innymi względami jest zupełnie udany. W trakcie całej sesji portretowej w plenerze bądź podczas wykonywania zdjęć portretowych w dowolnych okolicznościach, których nie jesteś w stanie w pełni kontrolować, musisz nieustan- nie weryfikować kompozycję zdjęć. Jeśli dostrze- gasz jakiś niepotrzebny detal w tle, spróbuj od razu rozwiązać problem przez inne ustawienie aparatu lub zasugerowanie fotografowanej oso- bie, aby się przesunęła. Kolejna możliwość, którą warto wypróbować w fotografii portretowej, to przygotowanie włas- nego tła. Nawet w plenerze można się pokusić o prowizoryczne rozpięcie ekranu z czarnej tkaniny, która w „magiczny” sposób zapewni Ci kawałek miejsca do zrobienia wyrazistego, czy- telnego portretu niezależnie od okoliczności. Choć lubię fotografować ludzi na neutralnym, czarnym tle, to bardzo ciekawą opcją jest też niewielka głębia ostrości. Przy szeroko otwar- tej przysłonie i ustawieniu ostrości na oczach modela większość nawet najbardziej zatłoczo- nych teł ulegnie silnemu rozmyciu. Garść porad i wskazówek dotyczących tej techniki fotografo- wania znajdziesz na stronach 132 – 135.  Stare, zniszczone, pogniecione tło użyte do zrobienia tego zdjęcia nadało mu intrygujący wygląd. 75 mm, 1/160 s przy przysłonie f/8 i czułości 100 ISO, z ręki  Strony 122 – 123. Sfotografowałem tę modelkę w pozycji jogi na czarnym tle, przy bardzo skąpym oświetleniu, aby położyć nacisk na kształty oraz grę świateł i cieni. 31 mm, 1/125 s przy przysłonie f/6,3 i czułości 100 ISO, z ręki 120 Portrety. Kreatywna fotografia opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Umieszczenie aparatu Ustawienie aparatu względem fotografowanego obiektu wymaga uwzględnienia kilku istotnych czynników: • Czy zamierzasz pokazać modela z góry, czy z dołu? • Czy chcesz zrobić zdjęcie z profilu, en face, czy z jakiejś pośredniej perspektywy? • Z jakiej odległości zamierzasz fotografować? Kąt ustawienia aparatu ma istotny wpływ na podświadomy odbiór fotografii: jeśli sfoto- grafujesz modela odrobinę z dołu aparatem skierowanym ku górze, sportretowany człowiek będzie budził szacunek. Tej sztuczki trzeba jed- nak używać z umiarem, gdyż przy zbyt dużym kącie nachylenia zrobisz portret z widokiem na dziurki od nosa, a takie zdjęcie nie będzie wy- glądało estetycznie. Przyznam, że zadziwia mnie naturalna skłonność ludzi do podążania za tymi, którzy — dosłownie — patrzą na nich z góry. Czy- tałem o wynikach badań, w których dowiedziono, że zdecydowana większość szefów firm notowa- nych na liście 500 najbogatszych czasopisma „Fortune” jest znacznie wyższa od przeciętnej. Innymi słowy, niski prezes stanowi rzadkość. Portret zrobiony z dołu, sugerujący wysoki wzrost człowieka, jest zarazem wskazówką, że ów czło- wiek jest z jakichś względów godzien szacunku. Co ciekawe, takie ujęcie wywiera opisany wpływ nawet wówczas, gdy aparat wcale nie znajduje się dużo niżej niż zwykle. Analogicznie spojrzenie na kogoś z góry stanowi ukrytą wskazówkę, że model nie robi na nas większego wrażenia. Zauważ, że niewiele jest zdjęć przedstawiających Winstona Churchilla czy Baracka Obamę z góry! Pewnym wyjątkiem od tej reguły są dzieci; głównie z tego względu, że jesteśmy przyzwyczajeni do patrzenia na nie w ten sposób. Perspektywę z góry stosuje się także w przypadku niektórych zdjęć kobiet, ma- jących na celu podkreślenie marzycielskiej, in- tymnej atmosfery fotografii. W takich sytuacjach często fotografuje się z drabiny. Zróżnicowanie kątów ustawienia aparatu jest bardzo ważne, gdyż często niosą one pewien przekaz o sfotografowanym człowieku. Zdjęcia zrobione na wprost są niekiedy traktowane jako najbardziej prawdziwy, autentyczny sposób przedstawienia postaci, lecz jednocześnie są nu- żące ze względu na swoją powtarzalność. Widok z profilu może w interesujący sposób ukazywać charakter człowieka, zaś nietypowe kąty widze- nia są świetną receptą na przedstawienie czyichś dziwactw i ekstrawagancji. Fotografowanie z bliska pozwala nawiązać więź z modelem i stworzyć wrażenie intymności. Jeśli zbliżenie sprawia, że twarz staje się najważniej- szym elementem portretu, to kompozycja rozu- miana jako harmonia linii i kształtów ustępuje miejsca bardziej ulotnym aspektom, takim jak osobowość uwiecznionego człowieka. W takich przypadkach można się pokusić o użycie tele- obiektywu, który pozwala zrobić zdjęcie z nieco większej odległości, zachować analogiczne pro- porcje i stylistykę kadru, a przy tym nadaje twa- rzy bardziej atrakcyjny wygląd. W eksperymentowaniu z różnymi ustawieniami aparatu i nawet najdziwniejszymi ujęciami nie ma nic złego, trzeba jedynie pamiętać o wpływie różnych działań na wymowę portretu — z kil- koma tego typu zależnościami zapoznałeś się przed chwilą.  Podczas rozmowy z innym dorosłym człowiekiem nasz punkt widzenia w pewnym stopniu zależy od wzrostu obydwu stron. W praktyce okazuje się jednak, że różnice nie są bardzo duże, toteż optymalne rozwiązanie po- lega na ustawieniu aparatu na wysokości twarzy fotografowanego człowieka bądź też nieznacznie niżej — wów- czas należy skierować obiektyw odrobinę w górę, tak jak to zrobiłem w przypadku tego kubańskiego rolnika. 200 mm, 1/160 s przy przysłonie f/6,3 i czułości 100 ISO, z ręki 124 Portrety. Kreatywna fotografia Techniki portretowania 125 Kontakt wzrokowy opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2  Ten mężczyzna zagadnął mnie, gdy przechodziłem przed wytwórnią cygar w Hawanie na Kubie. Sfotografowałem go obiektywem szerokokątnym, aby podkreślić poufność rozmowy, i zadbałem o to, by oczy mężczyzny znalazły się dokładnie pośrodku szerokości, w dwóch trzecich wysokości kadru. 24 mm, 1/60 s przy przysłonie f/3,8 i czułości 100 ISO, z ręki  To jedno z wielu zdjęć, które zrobiłem napotkanemu tynka- rzowi. Akurat to okazało się najlepsze, gdyż jest jedynym, na którym mężczyzna patrzy w kierunku aparatu i nie rozgląda się nieśmiało na boki. Choć jego wzrok nie jest skierowany ideal- nie w obiektyw, to jest w nim coś autentycznie intrygującego. 32 mm, 1/320 s przy przysłonie f/9 i czułości 800 ISO, z ręki 126 Portrety. Kreatywna fotografia W oczach jest niezaprzeczalny magnetyzm. Podczas oglądania zdjęć portretowych ludzie wręcz oczekują możliwości spojrzenia komuś w oczy. Jeśli zawie- dziesz ich oczekiwania, to powinieneś mieć ku temu ważny powód. Oczy, jeśli już zdecydujesz się uwzględnić je na por- trecie, stają się jego osią — najważniejszą częścią. Widzowie będą patrzyli przede wszystkim na oczy, a dopiero potem zaczną oglądać resztę sceny. Posta- raj się wykadrować zdjęcie tak, by oczy zajmowały należne im, ważne miejsce. Jeśli zdecydowałeś się na zrobienie portretu o bardzo niewielkiej głębi, ustaw ostrość właśnie na nich. Umiejętne ustawienie ostrości na oczach modela jest szalenie ważnym aspektem zdecydowanej większości kompozycji. Ponadto oczy muszą coś wyrażać. W większości przy- padków model powinien patrzeć prosto w obiektyw, a nie na Ciebie. Spróbuj w jakiś sposób zaangażować modela w proces fotografowania; tak by go zaintere- sować, wzbudzić jakieś emocje. Jak już pisałem, dobry dowcip nigdy nie zaszkodzi, a sugestia „uśmiechnię- cia się oczami” także bywa bardzo pomocna. Zwróć uwagę na kierunek światła padającego na oczy modela, a także na odblaski w oczach. Choć po- zornie wydaje się, że to niewiele znaczące drobiazgi, to mają one nieproporcjonalnie duży wpływ na od- biór portretu i jego nastrój. Wszystkie oczy są piękne, bez wyjątku. Jeśli oświetlenie oczu nie podkreśla ich naturalnej urody, zmień światło lub upozuj modela nieco inaczej, aż uda Ci się uzyskać zamierzony efekt. W portretach plenerowych najlepiej sprawdza się miękkie, rozproszone światło. Do sesji portretowych idealnie nadają się jasne, lecz pochmurne dni i ła- godnie ocienione zakątki. Unikaj fotografowania ludzi stojących w ostrym, bezpośrednim świetle. opuszczenie podstawowe opuszczenie z podwojnym head 2 Skorowidz A ACR, 199 Adams Ansel, 78, 147, 195, 198 Add Noise, 215 Adjust 4, 214 Adobe Bridge, 199 Adobe Camera Raw, 199 Blacks, 200 Brightness, 200 Ekspozycja, 202 Exposure, 200, 202 Fill Light, 202 wielokrotne przetwarzanie zdjęć RAW, 199 akcentowanie oczu, 218 Antique Plate 1, 19 aranżacja portretowa oświetlenia studyjnego, 161 autentyczność, 38 automatyczny balans bieli, 147 autoportret, 12, 50 inspiracje, 53 techniki robienia zdjęć, 51 B balans bieli, 147 bezpośredni błysk flesza, 154 Black White, 19, 226 blask w stylu glamour, 216 błysk flesza, 154 Brightness, 202 Brush, 224 bycie fajnym, 30 C Cartier-Bresson Henri, 68 casting, 94 charakter modela, 30 ciemnia cyfrowa, 198 Clone Stamp, 206, 208, 218 CMYK, 226 Color Efex Pro 3.0, 213 Convert to Profile, 223 Czarno-białe, 19, 226 czas naświetlania, 128 lampa błyskowa, 128 czerń i biel, 19, 226 człowiek, 58 czułość ISO, 148, 150 D decydujący moment, 12, 68 238 Portrety. Kreatywna fotografia długi czas naświetlania, 77, 172 Dodaj szum, 215 Duplicate Layer, 208 dyfuzor, 156 dynamika ujęć, 128 dzieci, 86, 170, 182 portrety „na luzie”, 186 portrety środowiskowe, 190 E edycja zdjęć, 198 efekt cieniowanego tła, 167 efekty specjalne, 230 ekrany odbijające, 163 ekspozycja, 132 Ekspozycja, 202 emocje, 34, 36 emocjonalny charakter zdjęć, 12 Exposure, 202 F Fill Light, 202 Filtr czerwony wysoko- -kontrastowy, 226 filtry Photoshopa, 210 Flash, 147 Flatten Image, 224 formaty plików, 198 fotograf, 16 fotografia czarno-biała, 226 fotografia portretowa, 8, 12 fotografia uliczna, 68 fotografowanie dzieci, 170 fotografowanie ludzi przy pracy, 78 fotografowanie obcej rodziny, fotografowanie z bliska, 178 124 fryzura, 104 G Gaussian Blur, 215 gesty, 30, 34 glamour, 104, 206 Glamour Glow, 216 głębia ostrości, 132, 174 główne źródło światła, 163 gorąca stopka, 128 gra charakterów, 24 Gradient, 202, 204 grymasy, 34 H Halsman Philippe, 116 Healing Brush, 206, 208 Hernanded Rafael, 16 High Contrast Red Filter, 19, Hurrell George, 16, 19 I inspiracje do autoportretów, Inteligentne wyostrzenie, 226 53 222 interakcja z innymi ludźmi, 24 ISO, 132, 148, 150 J jakość światła, 147 Jasność, 202 JPEG, 147, 198 K kadrowanie, 38 kąt ustawienia aparatu, 124 kierunek padania światła, klasyczne zdjęcia Hurrella, 16 kolory w negatywie, 230 komponowanie portretów, 64 najjaśniejsze elementy kompozycji, 64 kompresja perspektywy, kontakt wzrokowy, 126 konwersja na czerń i biel, korygowanie cieni, 208 Krycie, 210 L LAB, 41, 222, 223, 230 lampa błyskowa, 128, 147, 148 bezpośredni błysk flesza, 154 lampa LED, 148 lampa światła ciągłego, Layer from Background, 200, 148 202 Layers, 201, 203 LED, 148 Lensbaby, 136, 139 ludzie fotografowani na ulicy, 27 144 136 229 Ł Łatka, 206, 208 M Maisel Jay, 58 makijaż, 104 Maska wyostrzająca, 223 matryca światłoczuła, 235 miejscowe wyostrzanie portretów, 222 model, 14 motywy pozowania, 14 narcyzm, 42 nieśmiałość, 27 profile osobowości, 27 próżność, 42 relacja między modelem a fotografem, 20 współpraca z modelem, 90 model mimo woli, 14 model z przypadku, 27 motywacja w fotografii portretowej, 16 motywy pozowania do portretów, 14 Move, 201 N narcyzm modeli, 42 nastolatki, 33 natężenie światła, 144 nawiązywanie kontaktów z ludźmi, 61 nieformalna fotografia dziecięca, 186 nieśmiałość modela, 27 Nik Silver Efex, 19 Noise Ninja, 214, 216 O obiektyw, 136 obiektyw bez powłok antyrefleksyjnych, 19 obiektyw Lensbaby, obiektyw o wybiórczych strefach ostrości, 136 obiektyw „rybie oko”, 42 obiektyw szerokokątny, 139 136 obsługa Photoshopa, 234 oczy, 28, 126 akcentowanie, 218 odblaski światła w oczach, 160 ogniskowa, 136, 235 Opacity, 210 oprogramowanie, 235 oświetlenie, 16, 30, 141, 142 bezpośredni błysk flesza, główne źródło światła, lampa błyskowa, 148 lampa światła ciągłego, oświetlenie studyjne, 154 163 148 158 163 portretowe oświetlenie studyjne z rzutowanym tłem, 164 rozproszenie światła, 156 softboks, 158 strumienice, 158 światła pomocnicze, 163 światło wpadające przez okno, 150 świetlówki kompaktowe, 150 warunki domowe, 150 P parasolki fotograficzne, 161 Patch, 206, 208 Pędzel, 224 Pędzel korygujący, 206, 208 Photoshop, 199, 204, 234 plastry miodu, 161 pliki RAW, 199 podskoki, 116 pokazywanie prawdy o człowieku, 38 pokonanie strachu przed wstydem i odrzuceniem, 61 Portrait Drama, 217 Portrait Smooth, 217 portretowe oświetlenie studyjne z rzutowanym tłem, 164 portrety, 12 portrety bez tematu, 58 portrety dzieci, 182 portrety „na luzie”, 186 poziom robienia zdjęć, 184 środowiskowe portrety dzieci, 190 zasady pracy, 194 portrety plenerowe, 126 portrety rodzin królewskich, 12 oświetlenie z tyłu, 186 oświetlenie zasadnicze, proces edycji zdjęć, 198 profile osobowości modelów, portrety studyjne, 16 portrety środowiskowe, 72 portrety uliczne, 68 portrety w stylu Normana Rockwella, 178 Powiel warstwę, 208 pozowanie, 110 motywacja modeli, 14 pozy, 30 pozytywne emocje, 34, 36 praca, 78 prawdziwość portretów, 8 prawo odbicia światła, 144 27 próżność modeli, 42 przelicznik ogniskowej, 235 Przesunięcie, 201 prześwietlanie jasnych partii obrazu, 19 przetwarzanie zdjęć RAW, 199 przysłona, 132 Psychedelic, 229 psychologia fotografii portretowej, 20 R radzenie sobie z próżnością i narcyzmem modela, 42 RAW, 147, 198 wielokrotne przetwarzanie zdjęć, 199 rekwizyty, 30, 34, 44, 96 rozmiar, 96 relacje między fotografem a modelem, 16 retusz, 198 akcentowanie oczu, 218 Clone Stamp, 206 drobne niedoskonałości, korygowanie cieni, 208 narzędzia, 206 skóra, 210 Stempel, 206 usuwanie przebarwień, usuwanie zmarszczek, 206 208 208 RGB, 224, 226 RGB Color, 224 Rockwell Norman, 178 rodzaj światła, 147, 148 rodziny, 178 rozmiar matrycy, 235 Rozmycie gaussowskie, 215 rozmycie zdjęcia, 215 rozproszenie światła, 142, 156 S samowyzwalacz, 55 sanki, 128 sesja portretowa, 16 skazy, 198 skłonność do pozowania, 44 skóra, 210 słoneczka, 161 Smart Sharpen, 222 Smooth and Flat, 217 Smoothing High, 229 Soft Skin, 229 softboks, 142, 158, 159 Spłaszcz obraz, 224 spojrzenie, 28 Stempel, 206, 208, 218 stroje, 100 strumienice, 158 studyjne oświetlenie portretowe, 158 styl glamour, 104, 206 swobodne portretowanie dzieci, 186 szablony efektowe, 161, 162 sztuczność w fotografii portretowej, 46 sztywne siedzenie, 14 szukanie modela, 94 szum, 214, 216 Ś środowiskowe portrety dzieci, 190 światła pomocnicze, 163 światło, 142 jakość, 147 kierunek padania, 144 natężenie, 144 prawo odbicia, 144 rodzaj, 147, 148 światło łagodne, 147 światło miękkie, 147 światło naturalne, 148 światło ostre, 147 światło wpadające przez okno, 150 temperatura barwowa, 147 świetlówki, 148 świetlówki kompaktowe, 150 T techniki portretowania czas naświetlania, 128 dynamika ujęć, 128 głębia ostrości, 132 kontakt wzrokowy, 126 obiektyw, 136 podskoki, 116 pozowanie, 110 przysłona, 132 ustawienie aparatu, 124 techniki robienia fotograficznych autoportretów, 51 teleobiektyw, 136 temperatura barwowa, 147 tło, 72, 120 efekt cieniowanego tła, 167 tryb Flash, 147 tryb kolorów LAB, 222, 230 U ubiór, 100 uczniowie szkół podstawowych, 33 uliczne portrety, 68 ulotność, 34 umieszczenie aparatu, 124 umowy z modelami, 61 Unsharp Mask, 223 ustawienie aparatu, 124 usuwanie przebarwienia, 208 szum, 214, 216 zmarszczki, 208 uwiecznianie emocji, 34 W Warstwa z tła, 200, 202 warstwy, 208 Warstwy, 201, 203 Weston Edward, 147 wielokrotne przetwarzanie zdjęć RAW, 199 wrota, 161 współpraca między fotografem a modelem, 20, 90 współpraca z rodzinami, 178 wybór obiektywu, 136 wygląd skóry, 210 wygładzanie portretu, 217 wyostrzanie portretów, 222 Wypełnij światło, 202 wzory umów, 62 Z zabawa, 84 zamrażanie ruchu, 158 zapisywanie pracy, 204 zdjęcia czarno-białe, 19, 226 zdjęcia podczas zabawy, 84 zdjęcia portretowe, 12 zjawisko kompresji perspektywy, 136 zmienność, 34 Ź źródła światła, 148 Skorowidz 239
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Portrety. Kreatywna fotografia
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: