Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00410 007045 14246465 na godz. na dobę w sumie
Pracuj z głową! Spraw, by Twoja praca stała się łatwa, lekka i przyjemna - książka
Pracuj z głową! Spraw, by Twoja praca stała się łatwa, lekka i przyjemna - książka
Autor: Liczba stron: 192
Wydawca: Sensus Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-3792-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> psychologia i filozofia >> psychologia pracy
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Nie każdy z nas ma tyle szczęścia, by co dzień rano biec do pracy z uśmiechem na ustach i spędzać w niej czas twórczo oraz satysfakcjonująco. Znaczna część ludzi wlecze się do niej w złym humorze i już od poniedziałkowego poranka z utęsknieniem wypatruje piątku. Jeśli należysz do tej grupy, z pewnością zainteresuje Cię książka, w której swoje pomysły na rozwiązywanie problemów dotyczących pracy przedstawiają uczestnicy programów szkoleniowych i coachingowych. Dodajmy, chodzi o pomysły skuteczne i możliwe do zrealizowania, takie, które pomogły im wybrnąć z trudnych sytuacji, odzyskać motywację i zacząć wreszcie spełniać się zawodowo. Dowiedz się, co zrobić, by wykształcić w sobie inteligencję biznesową i pozytywnie wpłynąć na otoczenie.

Odkryj własną skuteczność i pozbądź się ciągłej frustracji. Do boju!



Anna Sasin - certyfikowany trener, coach, psycholog. Uczestniczka Walnego Zgromadzenia Założycieli Izby Coachingu oraz International Association of Coaching (IAC). Była jurorka programu 'Chcę być piękna', emitowanego w telewizji POLSAT. Autorka bestsellerowych poradników z zakresu coachingu: Głodne emocje. Jak schudnąć mądrze, skutecznie i na zawsze oraz Life coaching. Jak porzucić złe nawyki i zacząć nowe, lepsze życie. Wyzwala w ludziach wiele ciepłych emocji. Zresztą trudno się dziwić... pracując z nimi, daje im możliwość zmiany życia na lepsze. Poza pracą zajmuje się działalnością społeczną oraz naukową. Więcej na www.annasasin.pl.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Redaktor prowadzący: Ewelina Burska Projekt okładki: Studio Gravite/Olsztyn Obarek, Pokoński, Pazdrijowski, Zaprucki Materiały graficzne na okładce zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: sensus@sensus.pl WWW: http://sensus.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://sensus.pl/user/opinie?niepra Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. ISBN: 978-83-246-3792-8 Copyright © Helion 2012 Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treści SPIS TREŚCI Wstęp Rozdział 1. Motywacja bez limitu Motywacja wewnętrzna Motywacja zewnętrzna Rozdział 2. Cały ten stres Test Jak radzić sobie ze stresem? Zrelaksuj się Codzienna redukcja stresu Rozdział 3. Nie trać czasu Test Zalety korzystania z metod zarządzania czasem Wyznacz cel Lista zadań priorytetowych Mocne i słabe strony, czyli Twoje zasoby Zasady i reguły planowania czasu Rozdział 4. Jak Cię widzą… Rozdział 5. Gadu, gadu… Komunikacja werbalna Komunikacja niewerbalna Typy zachowań uczestników procesu komunikacji Zasady dobrego komunikowania się 9 13 17 24 31 32 37 41 48 55 55 58 59 64 65 70 73 85 86 87 92 94 6 P R A C U J Z G Ł O W Ą ! Rozdział 6. Skuteczne negocjacje Faza przygotowania negocjacji Faza otwarcia negocjacji Faza główna negocjacji Faza ponegocjacyjna Rozdział 7. Etykieta w pracy Do dzieła Co pomaga w sytuacjach interpersonalnych? Rozdział 8. Dbaj o siebie Ustalenie planu żywieniowego ABC żywienia Białka Tłuszcze Węglowodany Składniki mineralne i witaminy Zakończenie Bibliografia 97 98 102 104 110 115 117 129 133 136 152 154 156 162 165 183 185 Gadu, gadu… ROZDZIAŁ 5. GADU, GADU… Ceń słowa. Każde może być twoim ostatnim. — J.S. Lec Historia Joanny, lat 33: Sporo mówi się i pisze w ostatnim czasie o komunikacji interperso- nalnej. W dobie internetu, telefonów i innych urządzeń rośnie le- nistwo, ponieważ wiadomo, że zwykle łatwiej jest zadzwonić czy wy- słać SMS, niż wybrać się z kimś na spacer, podczas którego można porozmawiać. Z jednej strony jako introwertyczka doceniam współ- czesne wynalazki: szybciej, łatwiej i bezpieczniej. Rozmowę telefo- niczną czy przez komunikator internetowy można zawsze przerwać, a ucieczka do wirtualnej rzeczywistości ma swoje plusy: nikt mnie nie widzi, mogę przedstawiać się tak, jak tylko chcę. Niestety, nie jest to dobre rozwiązanie, jeśli celem jest nawiązanie trwałej i warto- ściowej znajomości. Podczas służbowych spotkań odnoszę wrażenie, że stylów rozmowy jest tyle, ilu ludzi. Dla mnie to dżungla. Wszystko wydaje się zbyt skomplikowane. Jak wobec tego efektywnie poro- zumiewać się z ludźmi? Trudno wyobrazić sobie życie bez rozmów z ludźmi, prawda? Komunikacja daje Ci szansę na wymianę myśli, współdziałanie i wspólne podążanie do celu. Dzięki rozmowom i komunikatom 86 P R A C U J Z G Ł O W Ą ! niewerbalnym dowiadujesz się, co czują i myślą inni, a także wy- rażasz siebie. Porozumiewanie się jest procesem bardzo skom- plikowanym, na który składa się wiele różnorodnych czynników. Gdy przekazujesz określone informacje, przez cały czas swoją postawą ciała, mimiką, gestykulacją i słowami sprawiasz, że jest to proces zachodzący nieustannie. Jednak aby można było mówić o istnieniu komunikacji, niezbędne są trzy ogniwa: (cid:139) nadawca, czyli osoba, która przesyła określoną informację; (cid:139) odbiorca, czyli osoba, do której daną informację kierujemy; (cid:139) kod, czyli sposób przekazu tej informacji — obraz, gest, słowo. Warto mieć świadomość, jak poszczególne kanały przekazu informacji wpływają na kształtowanie ogólnej oceny naszej wy- powiedzi: (cid:139) treść wyrażona poprzez słowa wpływa jedynie w 7 , (cid:139) przekaz zawarty w tonie głosu decyduje w 38 , (cid:139) przekaz zawarty w mimice twarzy decyduje w 55 . Zatem proces komunikacji interpersonalnej może odbywać się w formie: (cid:139) komunikacji werbalnej (słownej), (cid:139) komunikacji niewerbalnej (bezsłownej). Komunikacja werbalna Komunikacja werbalna to komunikacja oparta na słowach. Spro- wadza się ona do tego, iż rozmawiając z ludźmi, używasz słów. Czytając książkę, odbierasz komunikaty, które autor kieruje do nas za pomocą słów. Pisząc list lub raport, przekazujesz odbior- cy komunikaty za pomocą słów. G a d u , g a d u … 87 Na potrzeby funkcjonowania organizacji używa się zwykle podziału uwzględniającego kierunek przesyłanych komunikatów. Rozróżniamy zatem: (cid:139) komunikację pionową — obejmującą komunikaty formalne wymieniane między pracownikami i ich przełożonymi w celu osiągnięcia założonych celów firmy, przekazywania informacji i poleceń oraz także zasygnalizowania tzw. spraw szczególnej wagi lub rozwiązania konkretnego problemu. W takim przypadku mamy do czynienia z komunikacją skierowaną ku dołowi. Równie dobrze kierunek komunikacji pionowej może biec w górę. Zwłaszcza gdy podwładni mają za zadanie informować przełożonych o zrealizowanych zadaniach, osiągnięciach czy też o występujących w pracy problemach. Dla menedżerów ten kierunek komunikacji jest sporym ułatwieniem w zarządzaniu i dbaniu o rozwój prowadzonej przez organizację działalności. (cid:139) komunikację poziomą — która przebiega między równorzędnymi członkami tej samej grupy, czyli np. pracownikami pełniącymi określone funkcje na tym samym poziomie trudności. Komunikacja pozioma może mieć charakter formalny, związany z realizowanymi w pracy zadaniami, lub nieformalny, czysto koleżeński. Komunikacja niewerbalna Wśród znawców tematu panuje przekonanie, że komunikacja niewerbalna służy przeważnie do ustalania pozycji w stosun- kach międzyludzkich. Relacja pomiędzy dwójką ludzi jest przez 88 P R A C U J Z G Ł O W Ą ! nich negocjowana, ustanawiana i zachowywana głównie dzięki komunikatom nieuwzględniającym słów. Komunikaty niewerbal- ne stanowią sygnał społeczny kodowany przez nadawcę i deko- dowany przez odbiorcę. Informują one o stanie emocjonalnym drugiego człowieka czy nawet o jego intencjach. Są to: ekspresja mimiczna, gesty, przenoszenie spojrzenia i inne działania ujęte w kanały niewerbalne: 1. Mimika — obejmuje komunikowanie stanów emocjonalnych i postaw; istnieje sześć głównych rodzajów mimiki: ♦ szczęście, ♦ zdziwienie, ♦ strach, ♦ smutek, ♦ gniew, ♦ wstręt, ♦ pogarda. Z twarzy rozmówcy możemy wyczytać szybko zmieniające się reakcje na wypowiedzi lub działania innych osób ― będzie to stanowiło niewerbalny komentarz dotyczący aktualnej sytuacji. Warto zwrócić uwagę, że bardzo ekspresyjne w tym zakresie są brwi. Jeśli brwi rozmówcy są: ♦ całkowicie podniesione — okazuje niedowierzanie, ♦ podniesione do połowy — okazuje zdziwienie, ♦ w normalnym stanie — bez komentarza, ♦ do połowy obniżone — okazuje zakłopotanie, ♦ całkowicie obniżone — okazuje złość. Przez sterowanie mięśniami twarzy ukrywamy np. nieakceptowane przez otoczenie reakcje emocjonalne, co jest niezmiernie ważne, ponieważ wyrażając stany emocjonalne od zadowolenia do przygnębienia, wywołujemy reakcje innych osób. G a d u , g a d u … 89 Dzięki możliwości regulowania mimiki możemy: ♦ wpływać na intensywność okazywanych emocji, ♦ neutralizować emocje, ♦ ukrywać emocje. Należy jednak pamiętać, że przy kontrolowaniu mimiki rzeczywiste emocje ujawnią się w słabiej kontrolowanych częściach ciała, np. przez pocenie się lub zaciskanie rąk, drżący głos itp. 2. Spojrzenie ― działa jako sygnał podkreślający ukierunkowanie uwagi np. na mówiącego. Jednocześnie umożliwia odebranie niewerbalnych sygnałów od innej osoby. Podczas rozmów ludzie spoglądają wzajemnie na siebie, głównie na okolice oczu, przez ok. 25 – 75 czasu interakcji. Ekspresja oczu przejawia się głównie w: ♦ zmianie wielkości źrenic, ♦ mruganiu, ♦ zmianie kierunku spojrzenia, ♦ otwieraniu i zamykaniu oczu, ♦ powiązaniu z mimiką, np. tzw. mordercze spojrzenie lub „robienie maślanych oczu”. Patrzenie na daną osobę jest istotnym sygnałem świadczącym o sympatii dla kogoś lub jej braku. W zasadzie główną wiadomością dla osoby, na którą patrzymy, jest to, że stała się obiektem skupiającym uwagę spoglądającego. Natomiast wzajemna wymiana spojrzeń jest doświadczana przez obie strony jako szczególny rodzaj intymności. 3. Głos ― przekazuje znacznie więcej niż słowa. Prawdziwe emocje, które chcemy ukryć, przejawiają się często w głosie. 90 P R A C U J Z G Ł O W Ą ! Ludzie informują nas także o swoim pochodzeniu geograficznym i społecznym, gdy mówią z różnymi akcentami, dlatego gdy spotykają się ludzie z różnych klas społecznych i chcą okazać sobie nawzajem sympatię, wówczas zbliżają się do siebie swoimi stylami mówienia. 4. Gesty ― są ściśle skoordynowane z mową i stanowią część całościowego procesu komunikowania się. Gestykulując, możemy: ♦ podkreślać coś, ♦ wskazywać na ludzi lub przedmioty, ♦ pokazywać kształty, rozmiary bądź ruchy, szczególnie te, które trudno opisać słowami, ♦ określać strukturę jakiegoś zjawiska, wyliczać jej elementy lub pokazywać, w jaki sposób są one pogrupowane. Istnieje również inny rodzaj gestów, używany niezależnie od mowy, mający umowne znaczenie: potakiwanie, kiwanie głową, klaskanie, kiwanie na kogoś palcem, różne obraźliwe gesty, znaki religijne. Gesty odzwierciedlają często nasze stany emocjonalne: ♦ zaciśnięte pięści — agresja, ♦ dotykanie twarzy — lęk, ♦ drapanie się — zawstydzenie, ♦ pocieranie czoła — zmęczenie. 5. Pozycja ― stanowi ekspresję postawy wobec innych. Pozytywną postawę wobec innych wyrażamy przez nachylenie się do nich, często powiązane z uśmiechaniem się czy spoglądaniem. Za pomocą pozycji ciała nie wyrażamy w sposób wyraźny określonych emocji, ale np. znudzenie czy zainteresowanie są bardzo wyraźne. G a d u , g a d u … 91 6. Dotyk i zachowanie przestrzenne ― mają dość silny pozytywny wpływ na stan emocjonalny, np. przytulanie, pocieszanie, głaskanie. Dotykiem kierują precyzyjne reguły określające, kogo możemy dotykać i w jakie okolice ciała, w jaki sposób i przy jakich okazjach. Jest sporo sytuacji, w których kontakt cielesny jest bardziej akceptowany: w sporcie, podczas tańca i zabaw, podczas badań lekarskich lub innego kontaktu profesjonalnego, w czasie składania życzeń i na przyjęciach. W zachowaniach przestrzennych człowiek ma swój własny, niewidoczny dla innych „ochronny balon”, który oznacza strefę dystansu. Oto rozmiary stref dystansu: ♦ strefa intymna: 0 – 45 cm, ♦ strefa osobista: 45 cm – 1,20 m, ♦ strefa społeczna: 1,2 – 3,6 m, ♦ strefa publiczna: 3,6 – 6 m. Jeżeli chcesz, aby ludzie czuli się dobrze w Twoim towarzystwie, musisz pamiętać cały czas o złotej zasadzie trzymania dystansu. W przeciwnym razie symboliczne użycie przestrzeni zostanie odebrane jako dominacja. Architektura wnętrza może przesądzić o bliskości między dwiema osobami lub ich wzajemnym statusie. Jeszcze innym rodzajem przestrzeni jest tzw. przestrzeń osobista. Ludzie czują się źle, gdy ktoś nieproszony wkracza na ich prywatny obszar, np. do gabinetu lub sypialni. 7. Wygląd ― służy również do przesyłania informacji o danym człowieku: o pracy, którą wykonuje, statusie, osobowości, postawach politycznych, a nawet nastroju. Bardzo wyraźnym przykładem są stroje służbowe. Ubiór, uczesanie, makijaż i inne elementy wyglądu różnią się od innych sygnałów 92 P R A C U J Z G Ł O W Ą ! niewerbalnych tym, że zmieniają się z modą i są związane z atrakcyjnością fizyczną, która pozostaje w dużej mierze pod naszą kontrolą. Jest jednym z czynników autoprezentacji. Typy zachowań uczestników procesu komunikacji W komunikowaniu interpersonalnym obserwujemy trzy zasadni- cze typy zachowań uczestników: (cid:139) uległe, (cid:139) agresywne, (cid:139) asertywne. Zachowania uległe, podobnie jak agresywne, są oparte na reakcjach instynktownych, które przejawiamy w obliczu zagroże- nia. Oba typy zachowania są mało efektywne w procesie komu- nikacji interpersonalnej. Znacznie bardziej przydatne w docho- dzeniu do porozumienia będą umiejętności argumentowania czy dyskutowania. Są one charakterystyczne dla zachowań asertyw- nych (o asertywności więcej informacji znajdziesz w innych książ- kach mojego autorstwa: Głodne emocje czy Life coaching). Aser- tywność jako umiejętność wyrażania siebie i swoich potrzeb w kontaktach z ludźmi pozwala na stawianie granic i obronę własnych praw przy równoległym poszanowaniu granic innych osób. Wymienione powyżej typy zachowań ― uległy, agresywny i asertywny ― znajdują odzwierciedlenie w komunikacji werbal- nej i niewerbalnej, dlatego analizując komunikaty partnera, mo- żemy rozpoznać i sklasyfikować określony typ zachowania. Ze- stawienie zawiera poniższa tabela. TYP ZACHOWAŃ WERBALNE POSTAWA NIEASERTYWNA POSTAWA ASERTYWNA POSTAWA AGRESYWNA G a d u , g a d u … 93 Przepraszające słowa, usprawiedliwienia, ukryte znaczenia, kluczenie, mówienie nie na temat, chaos myśli, rozpaczliwe poszukiwanie słów Zdania wyrażające potrzeby, szczere wyrażanie uczuć, zdania bezpośrednie, słowa obiektywne, wypowiedź typu „ja” NIEWERBALNE WRAŻENIE OGÓLNE Działanie zamiast słów w nadziei, że ktoś zrozumie, o co chodzi GŁOS WZROK SYLWETKA Słaby, łagodny, niezdecydowany, czasem drżący Odwrócony, spuszczony, proszący, łzawe oczy Szukająca podparcia, pochylona, nadmierne potakiwanie Uważne słuchanie, pewność siebie, wyrażanie troski, zainteresowania i okazywanie wewnętrznej siły Zdecydowany, czasem ciepły, dobrze modulowany, rozluźniony Szczery, bezpośredni kontakt wzrokowy, ale nie wpatrywanie się Zrównoważona, wyprostowana, rozluźniona Dwuznaczne słowa, podchwytliwe pytania, obwinianie, subiektywne opisowe pojęcia, słowa władcze, stanowcze, wyrażające wyższość, wypowiedzi typu „ty”, które obwiniają lub klasyfikują Przesadna prezentacja siły, styl niepoważny, pełen sarkazmu, poczucia wyższości Napięty, ostry, drżący, zimny, dramatyczny, żądający, autorytatywny Bez wyrazu, oczy zmrużone, zimne, nieobecne Ręce na biodrach, rozstawione stopy, sztywna, nieruchoma 94 P R A C U J Z G Ł O W Ą ! TYP ZACHOWAŃ DŁONIE POSTAWA NIEASERTYWNA Niespokojne, nerwowe ruchy, lepkie POSTAWA ASERTYWNA Ruchy spokojne, rozluźnione TWARZ Brak wyrazu, niezmienna (nie okazuje ani radości, ani smutku) Wyraża zarówno smutek, jak i radość (spontaniczna) POSTAWA AGRESYWNA Zaciśnięte, gwałtowne gesty, wskazywanie palcem, pokazywanie pięści Napięte mięśnie twarzy, zmarszczone brwi Zasady dobrego komunikowania się Nasza skuteczność jako rozmówcy czy negocjatora zależy za- równo od przekazywanej treści, jak i formy wypowiedzi. Zapo- znaj się zatem ze złotymi regułami dotyczącymi komunikacji in- terpersonalnej. Krok 1. Poznaj samego siebie Musisz mieć świadomość własnych cech, preferencji, tempera- mentu, celów, zamierzeń i motywów. Trudno oczekiwać zrozu- mienia ze strony innych, kiedy sami nie potrafimy zrozumieć siebie. Nadawca powinien mieć jasność tego, co chce przekazać odbiorcy. G a d u , g a d u … 95 Krok 2. Uwaga Uwzględniaj chwiejność uwagi rozmówcy, ponieważ nikt nie jest w stanie odebrać 100 naszych przekazów bez względu na to, co mówimy i w jaki sposób. Musisz liczyć się ze zmiennością natę- żenia uwagi słuchaczy, selektywnością, nadinterpretacjami czy przekręcaniem sensu Twoich wypowiedzi. Unikaj przeładowania informacyjnego, gdyż każdy z nas posiada ograniczenia w zdol- ności do przetwarzania danych. Krok 3. Jak się czujesz? Pamiętaj, aby zwracać uwagę na stan psychiczny i kondycję emo- cjonalną słuchacza. Konieczne jest, aby uwzględniać w wypowie- dzi perspektywę odbiorcy i używać odpowiedniego kodu czy rodzaju argumentacji. Krok 4. Czy to ma sens? Zwracaj uwagę na sens, a nie na formę wypowiedzi. Zrozumienie treści kierowanych do nas przekazów jest pełniejsze, gdy staramy się uchwycić sens całej wypowiedzi, a nie poszczególnych jej fragmentów czy słów. Treść powinna być odbierana w kontekście poruszanego zagadnienia. Zasadniczym błędem jest wyrywanie poszczególnych fragmentów przekazu z jego całościowego kon- tekstu lub zwracanie przesadnej uwagi na sposób wypowiedzi. 96 P R A C U J Z G Ł O W Ą ! Krok 5. Barykady Spróbuj przyjąć punkt widzenia swoich oponentów, którzy są po drugiej stronie barykady. Spojrzenie na sprawę z pozycji partnera, czyli chwilowa zamiana ról, jest szczególnie przydatne w sytu- acjach narastającego niezadowolenia rozmówców i eskalującego konfliktu. Krok 6. Prosto z mostu Mów jasno i rzeczowo. Zapętlony sposób przedstawiania argu- mentów, źle dobrana treść wypowiedzi czy nadmierne używanie metafor to częste błędy w przekazie komunikatów. Fundamen- talnym błędem jest konstruowanie złożonych zdań, w których mówca pragnie pochwalić się elokwencją, ale traci przy tym na efektywności komunikacji. Krok 7. Spójność Korzystaj z komunikacji niewerbalnej. Zwróć szczególną uwagę na spójność komunikacji werbalnej, gestów i mimiki, tak aby unik- nąć przekazywania sprzecznych lub niejasnych komunikatów.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Pracuj z głową! Spraw, by Twoja praca stała się łatwa, lekka i przyjemna
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: