Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00101 004466 14465603 na godz. na dobę w sumie
Prawa sukcesu według Napoleona Hilla. Zasady potęgi osobistej - książka
Prawa sukcesu według Napoleona Hilla. Zasady potęgi osobistej - książka
Autor: Liczba stron: 256
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2993-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> kompetencje osobiste
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Nieograniczone możliwości

Uwierz w siebie, a dokonasz wielkich rzeczy.

Na początku było słowo. Jego autorem był Napoleon Hill. Potem wielu naśladowców próbowało tworzyć poradniki dotyczące zasad osiągania sukcesu. Żaden nie był jednak w stanie dorównać mistrzowi, którego książki do dziś zachwycają oryginalnością, aktualnością i uniwersalizmem.

Pierwszy raz dzieło Hilla ukazuje się w tak pełnej i aktualnej postaci. Książka Prawa sukcesu według Napoleona Hilla. Zasady potęgi osobistej łączy najnowsze teorie zarządzania z klasycznymi zasadami sukcesu Napoleona Hilla. To niepowtarzalna okazja, by skorzystać z klasycznych technik świadomego zarządzania sobą, wzbogaconych o zasady współczesnej psychologii, pozwalające na osiągnięcie pełni własnych możliwości.

Poznaj cztery złote prawa sukcesu na drodze do potęgi osobistej:

I. Inicjatywa i przywództwo

Pierwsze prawo uzmysłowi Ci, że umiejętności przywódcze są niezbędnym warunkiem odniesienia sukcesu, natomiast inicjatywa to podstawa przywództwa. Pokaże Ci, jak budować aktywną postawę, jak przyswoić sobie cechy charakteryzujące najwybitniejszych przywódców oraz jak zmieniać otaczającą Cię rzeczywistość.

II. Wyobraźnia

Drugie prawo nauczy Cię korzystać z możliwości własnego umysłu w celu oddziaływania na innych ludzi. Zdradzi Ci zasady prawa przyciągania oraz autosugestii. Pokaże, jak obudzić w sobie ponadprzeciętną kreatywność i jak wyprzedzić konkurencję, myśląc poza schematami.

III. Entuzjazm

Trzecie prawo pomoże uwolnić tkwiące w Tobie ogromne pokłady energii. Pokaże Ci, jak zamienić pracę w pasję i jak postępować, by móc poczuć się spełnionym zawodowo i prywatnie. Zademonstruje Ci moc sugestii i udowodni, że możesz wpływać na innych oraz nakłaniać ich do przyjmowania Twoich propozycji i pomysłów.

IV. Samokontrola

Czwarte prawo to źródło wiedzy na temat tego, jak świadomie kierować swoim działaniem w drodze do realizacji najodważniejszych nawet celów. Pokaże Ci, jak możesz skutecznie negocjować, poprawić wyniki swojej pracy, zdobyć awans oraz szacunek otoczenia.




Sukces ma swoje Prawa. Poznaj je wszystkie!



Napoleon Hill stał się sławny w 1928 roku, gdy wydał bestseller Prawa sukcesu. Dzieło to stanowi efekt dogłębnych badań nad formułą sukcesu, jakie Hill przeprowadził w ciągu dwudziestu lat intensywnej pracy. Źródłem wiedzy autora stało się pięciuset najbogatszych ludzi Ameryki. Zaprosili oni Hilla do swych domów oraz firm i pozwolili patrzeć, jak rodzą się wielkie pieniądze. Wnioski ze swoich badań autor zebrał i uporządkował w siedemnaście 'zasad sukcesu' - zbiorową mądrość najtęższych umysłów pierwszej połowy XX wieku. Pierwotny manuskrypt okazał się tak obszerny, że trzeba było podzielić go na części - ukazał się w ośmiu tomach.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

IDŹ DO:  Spis treści  Przykładowy rozdział KATALOG KSIĄŻEK:  Katalog online  Bestsellery  Nowe książki  Zapowiedzi CENNIK I INFORMACJE:  Zamów informacje o nowościach  Zamów cennik CZYTELNIA:  Fragmenty książek online Do koszyka Do przechowalni Nowość Promocja Onepress.pl Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl redakcja: redakcjawww@onepress.pl informacje: o księgarni onepress.pl Prawa sukcesu według Napoleona Hilla. Zasady potęgi osobistej Autor: Napoleon Hill Tłumaczenie: Marcin Kowalczyk, Bartosz Sałbut ISBN: 978-83-246-2993-0 Tytuł oryginału:Law of Success: The 21st-Century Edition: Revised and Updated (TOM II) Format: 158 × 235, stron: 256 Uwierz w siebie, a dokonasz wielkich rzeczy Na początku było słowo. Jego autorem był Napoleon Hill. Potem wielu naśladowców próbowało tworzyć poradniki dotyczące zasad osiągania sukcesu. Żaden nie był jednak w stanie dorównać mistrzowi, którego książki do dziś zachwycają oryginalnością, aktualnością i uniwersalizmem. Pierwszy raz dzieło Hilla ukazuje się w tak pełnej i aktualnej postaci. Książka Prawa sukcesu według Napoleona Hilla. Zasady potęgi osobistej łączy najnowsze teorie zarządzania z klasycznymi zasadami sukcesu Napoleona Hilla. To niepowtarzalna okazja, by skorzystać z klasycznych technik świadomego zarządzania sobą, wzbogaconych o zasady współczesnej psychologii, pozwalające na osiągnięcie pełni własnych możliwości. Poznaj cztery złote prawa sukcesu na drodze do potęgi osobistej: I. Inicjatywa i przywództwo Pierwsze prawo uzmysłowi Ci, że umiejętności przywódcze są niezbędnym warunkiem odniesienia sukcesu, natomiast inicjatywa to podstawa przywództwa. Pokaże Ci, jak budować aktywną postawę, jak przyswoić sobie cechy charakteryzujące najwybitniejszych przywódców oraz jak zmieniać otaczającą Cię rzeczywistość. II. Wyobraźnia Drugie prawo nauczy Cię korzystać z możliwości własnego umysłu w celu oddziaływania na innych ludzi. Zdradzi Ci zasady prawa przyciągania oraz autosugestii. Pokaże, jak obudzić w sobie ponadprzeciętną kreatywność i jak wyprzedzić konkurencję, myśląc poza schematami. III. Entuzjazm Trzecie prawo pomoże uwolnić tkwiące w Tobie ogromne pokłady energii. Pokaże Ci, jak zamienić pracę w pasję i jak postępować, by móc poczuć się spełnionym zawodowo i prywatnie. Zademonstruje Ci moc sugestii i udowodni, że możesz wpływać na innych oraz nakłaniać ich do przyjmowania Twoich propozycji i pomysłów. IV. Samokontrola Czwarte prawo to źródło wiedzy na temat tego, jak świadomie kierować swoim działaniem w drodze do realizacji najodważniejszych nawet celów. Pokaże Ci, jak możesz skutecznie negocjować, poprawić wyniki swojej pracy, zdobyć awans oraz szacunek otoczenia. Spis treĂci WST}P DO POLSKIEGO WYDANIA UWAGI REDAKCJI PODZI}KOWANIA AUTORA WST}P NAPOLEONA HILLA do wydania z 1928 r. mWICZENIE W PORÓWNYWANIU 5. Inicjatywa i przywództwo 6. Wyobraěnia 7. Entuzjazm 8. Samokontrola 13 15 19 23 28 31 89 153 203 11 8 Samokontrola 203 204 Zasady potÚgi osobistej CZ’OWIEK, KTÓRY SAM NAD SOBk PANUJE, UWALNIA SI} OD SI’Y ZNIEWALAJkCEJ WSZELKIE ISTOTY. — Johann Wolfgang von Goethe Samokontrola 205 Lekcja 8. Samokontrola JesteĂ w stanie osiÈgnÈÊ wszystko, jeĂli tylko uwierzysz, ĝe jesteĂ w stanie to zrobiÊ! ramach poprzedniej lekcji poznaïeĂ znaczenie entuzjazmu. NauczyïeĂ siÚ równieĝ go wzbudzaÊ i przenosiÊ jego oddziaïywanie na innych W za pomocÈ sugestii. Teraz zajmiemy siÚ zgïÚbianiem kwestii samokontroli, która pozwoli Ci wykorzystywaÊ entuzjazm w konstruktywny sposób. Entuzjazm niepoparty samokontrolÈ przypomina nieokieïznany grom wyïadowania elektrycznego — moĝe uderzyÊ wszÚdzie, moĝe zniszczyÊ Twoje ĝycie i majÈtek. Entuzjazm stanowi kluczowÈ siïÚ pobudzajÈcÈ CiÚ do dziaïania, natomiast samokontrola to rodzaj balansu, który kieruje Twoimi dziaïaniami w taki sposób, aby przyczyniaïy siÚ one do budowania, a nie do niszczenia. KOMENTARZ Samokontrola to umiejÚtnoĂÊ kierowania wïasnymi myĂlami, wiÚc jedno- czeĂnie dziaïaniami zmierzajÈcymi do realizacji okreĂlonego celu gïównego. W sensie bardzo ogólnym wszystkie lekcje Praw sukcesu dotyczÈ samo- kontroli. W tym rozdziale Napoleon Hill kïadzie natomiast szczególny nacisk na kwestiÚ samokontroli w relacjach z innymi. 206 Zasady potÚgi osobistej Czïowiek „zrównowaĝony” to czïowiek, w przypadku którego zachodzi równowaga miÚdzy entuzjazmem i samokontrolÈ. Niedawno przeprowadziïem ankietÚ wĂród 160 tysiÚcy dorosïych osadzonych w amerykañskich zakïadach penitencjarnych. W ten sposób ustaliïem pewien smutny fakt: aĝ 92 procent tych nieszczÚsnych mÚĝczyzn i kobiet trafiïo do wiÚzienia, poniewaĝ zabrakïo im samokontroli, niezbÚdnej do pozytywnego ukierunkowania wïasnej energii. Przeczytaj powyĝszy akapit jeszcze raz — jego treĂÊ kryje w sobie pora- ĝajÈcÈ prawdÚ. Nie moĝna zaprzeczyÊ stwierdzeniu, ĝe wiÚkszoĂÊ naszych osobistych smutków wynika z braku samokontroli. W ĂwiÚtych tekstach religijnych czÚ- sto pojawiajÈ siÚ wezwania do pielÚgnowania w sobie tej cechy. Znajduje- my w nich nawet apel o to, aby darzyÊ swoich wrogów miïoĂciÈ i wybaczaÊ tym, którzy nas krzywdzÈ. Obserwuj ĝycie ludzi, których Ăwiat nazywa wielkimi. ZwróÊ uwagÚ, ĝe wszyscy oni posiadajÈ zdolnoĂÊ samokontroli. Przyjrzyjmy siÚ na przykïad nieĂmiertelnej postaci Abrahama Lincolna. W najtrudniejszych chwilach swojego ĝycia wykazywaï siÚ cierpliwoĂciÈ, spokojem i samokontrolÈ. To wïaĂnie miÚdzy innymi dziÚki tym cechom staï siÚ wielkim czïowiekiem. WĂród czïonków swojej administracji spotkaï siÚ z bra- kiem lojalnoĂci, uznaï jednak, ĝe ta nielojalnoĂÊ dotyczy wyïÈcznie jego osoby. Ludzie ci mieli równieĝ inne cechy, które czyniïy ich przydatnymi dla kraju, w zwiÈzku z czym Lincoln wykazaï siÚ samokontrolÈ i zignorowaï przykre dla siebie fakty. Ilu znasz ludzi, których cechuje tak silna samokontrola? Billy Sunday, posïugujÈc siÚ raczej mocnym niĝ subtelnym jÚzykiem, powiedziaï kiedyĂ ze swojej mównicy: „W czïowieku, który wytyka innym ich wady, jest coĂ piekielnie faïszywego”. Jestem ciekaw, czy w chwili, w której Billy wypowiadaï te sïowa, diabeï nie wykrzyknÈï: „Amen, bracie!”. Samokontrola stanowi istotny element kursu dotyczÈcego praw sukcesu, poniewaĝ ludzie, którym jej brakuje, nie majÈ siïy niezbÚdnej do dÈĝenia do osiÈgniÚcia okreĂlonego celu gïównego. Jeĝeli zabraknie Ci samokontroli, najprawdopodobniej skrzywdzisz nie tylko siebie, lecz równieĝ innych. Juĝ we wczesnym okresie mojej kariery publicznej zrozumiaïem, jak duĝe zniszczenie przyniósï w moim ĝyciu brak samokontroli. Odkrycie to staïo siÚ dla mnie jednÈ z najwaĝniejszych lekcji, jakie kiedykolwiek otrzymaïem od ĝycia. Samokontrola 207 Pewnego dnia doszïo do sprzeczki miÚdzy mnÈ a dozorcÈ budynku, w którym mieĂciïo siÚ moje biuro. Nieporozumienie przerodziïo siÚ w skrajnie agresywnÈ postaÊ wzajemnej niechÚci. ChcÈc okazaÊ mi swojÈ pogardÚ, do- zorca gasiï Ăwiatïa w budynku, gdy wszyscy poza mnÈ opuĂcili zajmowane lo- kale. Zdarzyïo siÚ to kilka razy, wiÚc w koñcu postanowiïem przystÈpiÊ do kontrataku. Okazja nadarzyïa siÚ pewnej niedzieli, gdy przyszedïem do biura przygotowaÊ przemówienie, które miaïem wygïosiÊ nastÚpnego dnia. Led- wie zdÈĝyïem usiÈĂÊ przy biurku, gdy zgasïy Ăwiatïa. Skoczyïem na równe nogi i pobiegïem do piwnicy, gdzie spodziewaïem siÚ znaleěÊ dozorcÚ. Kiedy zszedïem na dóï, zastaïem go przy wrzucaniu wÚgla do pieca — pogwizdywaï, jak gdyby nic szczególnego siÚ nie wydarzyïo. Nie patyczkowaïem siÚ specjalnie i przez kolejne piÚÊ minut obrzucaïem go epitetami gorÚtszymi niĝ ogieñ, który ten mÚĝczyzna w tym momencie podsy- caï. W koñcu jednak zabrakïo mi sïów i musiaïem nieco zwolniÊ. Dozorca wyprostowaï siÚ, spojrzaï na mnie przez ramiÚ, uĂmiechnÈï siÚ od ucha do ucha i spokojnym, ïagodnym tonem, peïnym równowagi i samokontroli, powiedziaï: „ProszÚ, jaki pan dzisiaj podekscytowany!”. Zafundowaï mi w ten sposób ripostÚ ciÚtÈ i ostrÈ jak sztylet. Wyobraě sobie uczucia, które mnÈ targaïy. Staïem oto przed mÚĝczyznÈ, który nie umiaï czytaÊ ani pisaÊ, a który mimo to pokonaï mnie w pojedynku odby- wajÈcym siÚ na moich zasadach i przy uĝyciu wybranej przeze mnie broni. Sumienie zaczÚïo mi wytykaÊ moje wïasne bïÚdy. Wiedziaïem, ĝe zosta- ïem pokonany, ale na tym problem siÚ nie koñczyï. Miaïem bowiem Ăwia- domoĂÊ, ĝe to ja byïem agresorem i ĝe to ja nie miaïem racji. Ta ĂwiadomoĂÊ dodatkowo wzmagaïa we mnie poczucie poniĝenia. Sumienie nie tylko mnie gryzïo, lecz wywoïywaïo równieĝ we mnie po- czucie zaĝenowania; naĂmiewaïo siÚ ze mnie i drÚczyïo. Oto ja, dumny adept psychologii, zwolennik filozofii zïotej zasady, czïowiek posiadajÈcy zupeïnie niezïe rozeznanie w dzieïach Shakespeare’a, Sokratesa, Platona, Emersona i znajÈcy BibliÚ. Naprzeciw mnie staï mÚĝczyzna, który o literaturze czy filozofii nie wiedziaï zupeïnie nic, a który mimo to pokonaï mnie w bitwie na sïowa. Bïyskawicznie siÚ odwróciïem i udaïem siÚ do biura. Nic wiÚcej nie mogïem zrobiÊ. ZaczÈïem siÚ zastanawiaÊ nad zaistniaïÈ sytuacjÈ i zrozumiaïem swój 208 Zasady potÚgi osobistej WZROST MkDRO¥CI MO¿NA PRECYZYJNIE OCENIm, MIERZkC SPADEK PORYWCZO¥CI. — Friedrich Nietzsche Samokontrola 209 bïÈd. PrawdÚ powiedziawszy, nie miaïem szczególnej ochoty robiÊ tego, co naleĝaïo zrobiÊ, aby ten bïÈd naprawiÊ. Wiedziaïem, ĝe aby odzyskaÊ spokój ducha, bÚdÚ musiaï przeprosiÊ dozorcÚ. W koñcu postanowiïem zejĂÊ do piwnicy i przecierpieÊ to nieuniknione poniĝenie. Decyzja ta nie przyszïa mi z ïatwoĂciÈ, nie podjÈïem jej teĝ szybko. Ruszyïem na dóï, szedïem jednak wolniej niĝ za pierwszym razem. Sta- raïem siÚ wymyĂliÊ, jak przeprowadziÊ tÚ drugÈ rozmowÚ, aby doznaÊ jak najmniejszego upokorzenia. Kiedy dotarïem do piwnicy, poprosiïem dozorcÚ, by podszedï do drzwi, na co on spokojnym i zrównowaĝonym gïosem zapytaï: „Czego pan sobie ĝyczy tym razem?”. Odpowiedziaïem, ĝe przyszedïem przeprosiÊ za moje niesïuszne zachowa- nie. Zapytaïem, czy zechce przyjÈÊ moje przeprosiny. Na jego twarzy znów zagoĂciï uĂmiech, a ja usïyszaïem: „Na miïoĂÊ boskÈ, nie musi pan przepraszaÊ. Poza nami dwoma i tymi czterema Ăcianami nikt pana nie sïyszaï. Ja niko- mu tych sïów nie powtórzÚ i wiem, ĝe pan równieĝ tego nie zrobi, wiÚc po prostu zapomnijmy o sprawie”. Uwaga ta okazaïa siÚ jeszcze bardziej bolesna niĝ poprzednia, bowiem do- zorca nie tylko wyraziï gotowoĂÊ wybaczenia mi, ale ponadto zadeklarowaï siÚ dopomóc mi w tym, by nikt nigdy nie dowiedziaï siÚ o caïym incydencie. Podszedïem do niego i uĂcisnÈïem mu dïoñ. PotrzÈsnÈïem niÈ, wkïada- jÈc w to caïe serce. W drodze powrotnej do biura czuïem zadowolenie, ĝe zebraïem siÚ na odwagÚ i poszedïem naprawiÊ wyrzÈdzonÈ krzywdÚ. Na tym jednak historia siÚ nie koñczy — to wïaĂciwie dopiero jej po- czÈtek. Na skutek caïej tej sytuacji podjÈïem postanowienie, ĝe juĝ nigdy nie dopuszczÚ do tego, by inny czïowiek mógï mnie poniĝyÊ tylko dlatego, ĝe ja sam nie zachowaïem samokontroli. Na skutek tego postanowienia zaczÚïa we mnie zachodziÊ zadziwiajÈca zmiana. Moje pióro zaczÚïo nabieraÊ wiÚkszej mocy. Wypowiadane przeze mnie sïowa stawaïy siÚ bardziej doniosïe. WĂród znajomych miaïem coraz wiÚcej przyjacióï i coraz mniej wrogów. Sytuacja ta staïa siÚ jednym z naj- waĝniejszych punktów zwrotnych w moim ĝyciu — nauczyïa mnie, ĝe nie moĝna kontrolowaÊ innych, jeĂli nie zachowuje siÚ kontroli nad samym so- bÈ. DziÚki niej zrozumiaïem, co tak naprawdÚ oznaczajÈ nastÚpujÈce sïowa: „Kogo Pan Bóg chce ukaraÊ, temu rozum odbiera”. DziÚki niej poznaïem równieĝ prawo braku oporu.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Prawa sukcesu według Napoleona Hilla. Zasady potęgi osobistej
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: