Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00405 010952 7497488 na godz. na dobę w sumie
Prawo Światowej Organizacji Handlu a Unia Europejska - ebook/pdf
Prawo Światowej Organizacji Handlu a Unia Europejska - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 221
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-255-0218-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Zawarte w książce opracowania dotyczą relacji prawa obowiązującego w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz prawa Unii Europejskiej. Odnoszą się przy tym do tych zagadnień, które - z punktu widzenia przedsiębiorców i prawników-praktyków - mają największą doniosłość w zakresie:

Książka adresowana jest do prawników-praktyków oraz osób zarządzających przedsiębiorstwami działającymi w skali międzynarodowej, a także studentów kierunków ekonomicznych i prawa. Zainteresuje również specjalistów zajmujących się międzynarodowymi stosunkami gospodarczymi i ich prawną regulacją.


Przedmowa:
Globalizacja jest zjawiskiem wieloznacznym i wielowymiarowym. Proces ten ma więc i swój aspekt gospodarczy, a w konsekwencji i prawny. Prawo bowiem ingeruje w stosunki gospodarcze zawiązywane w wymiarze międzynarodowym. Tu najbardziej wszechstronna, niemal uniwersalna regulacja, była i jest kształtowana w ramach GATT oraz Światowej Organizacji Handlu (WTO).

Globalizacja i globalna regulacja niektórych stosunków gospodarczych we wspomnianych ramach instytucjonalnych ma bardzo duże znaczenie dla europejskich (w tym i polskich) przedsiębiorstw. Treść przyjmowanego w ramach WTO prawa dotyczy bowiem najbardziej żywotnych interesów ekonomicznych. O wadze prawa WTO decyduje także jego pozycja w hierarchii norm prawnych. Jest ono bowiem zawarte w przepisach umiejscowionych najwyżej w międzynarodowym systemie źródeł prawa - wyższych niż - skądinąd nadrzędne wobec praw krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej acquis de l'Union (tj. jej dorobek prawny). Oznacza to, że bardzo często normy owego acquis nie są tworzone w pełni autonomicznie, niezależnie od jakichkolwiek innych norm prawa międzynarodowego. Jest wręcz przeciwnie. Same normy prawa UE są częścią norm prawa międzynarodowego. Bardzo często ramy unijnej regulacji i jej treść jest w dodatku zdeterminowana zobowiązaniami międzynarodowymi Unii, zwłaszcza tymi wynikającymi z uczestnictwa jej państw członkowskich w WTO.

Zawarte w tej książce opracowania dotyczą właśnie wspomnianej hierarchicznej relacji prawa obowiązującego w ramach WTO oraz prawa Unii Europejskiej. Odnoszą się przy tym do tych zagadnień, które - z punktu widzenia przedsiębiorców i prawników-praktyków - wydały się albo najistotniejsze z względu na ich znaczenie w międzynarodowej praktyce sądowej, albo - dodatkowo - wymagające opracowania z uwagi na brak aktualnej polskiej literatury fachowej. Stąd, oprócz rozdziałów dogmatycznych, opracowania zawarte w tej książce dotyczą regulacji WTO w zakresie świadczenia usług, postępowania antydumpingowych oraz zamówień publicznych.

Praca z pewnością zainteresuje prawników-praktyków oraz osoby zarządzające przedsiębiorstwami działającymi w skali międzynarodowej. Z pewnością będzie także użyteczna dla zainteresowanych międzynarodowymi stosunkami gospodarczymi i ich prawną regulacją.

Autorzy

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Akademia Prawa Akademia Prawa Akademia Prawa Artur Nowak-Far (red.) Prawo Światowej Organizacji Handlu a Unia Europejska Podana w przystępny i przejrzysty sposób wiedza zawarta w podręcznikach z serii „Akademia Prawa” pozwala na korzystanie z tych książek nie tylko studentom prawa, ale i studentom innych wydziałów. Zawarte w książce opracowania dotyczą relacji prawa obowiązującego w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz prawa Unii Europejskiej. Odnoszą się przy tym do tych zagadnień, które – z punktu widzenia przedsiębiorców i prawników- -praktyków – mają największą doniosłość w zakresie: świadczenia usług, postępowań antydumpingowych, zamówień publicznych. Książka jest adresowana do prawników-praktyków oraz osób zarządzających przedsiębiorstwami działającymi w skali międzynarodowej, a także studentów kierunków ekonomicznych i prawa. Zainteresuje również specjalistów zajmujących się międzynarodowymi stosunkami gospodarczymi i ich prawną regulacją. Redaktor naukowy: Prof. SGH dr hab. Artur Nowak-Far – kierownik Katedry Prawa Europejskiego Szkoły Głównej Handlowej. Autorzy: Prof. dr hab. Jan Barcz – kierownik Katedry Prawa Międzynarodowego i Prawa UE w Kolegium Prawa Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. L. Koźmiń- skiego w Warszawie, mec. Mateusz Grabiec – adwokat, dr Waldemar Hoff – pracow- nik naukowy w Katedrze Prawa Międzynarodowego i Prawa UE w Kolegium Prawa Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. L. Koźmińskiego w Warszawie, prof. SGH dr hab. Artur Nowak-Far, Paweł Ryglewicz – ekspert w Departamencie Prawnym Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej, Urszula Stępkowska – ekspert w Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich Komisji Eu- ropejskiej. www.sklep.beck.pl, e-mail: dz.handlowy@beck.pl http://www.beck.pl, tel.: 022 31 12 222, fax: 022 33 77 601 ISBN 978-83-255-0218-8 u l d n a H i j c a z i n a g r O j e w o t a i w Ś o w a r P a k s j e p o r u E a i n U a ) . d e r ( r a F k a w o N - Cena 49,00 zł Wydawnictwo C. H. Beck Akademia Prawa Prawo Œwiatowej Organizacji Handlu a Unia Europejska W sprzeda¿y: B. KuŸniak ORGANIZACJE MIÊDZYNARODOWE. PYTANIA. TABLICE Æwiczenia Becka A. £azowski (red.) PRAWO UNII EUROPEJSKIEJ. TESTY. KAZUSY. TABLICE, WYD. 4 Repetytoria C.H. Beck M. Herdegen PRAWO EUROPEJSKIE, WYD. 2 Akademia Prawa E. Ca³a-Wacinkiewicz CHARAKTER PRAWNY UNII EUROPEJSKIEJ W ŒWIETLE PRAWA MIÊDZYNARODOWEGO Monografie Prawnicze Wprowadzenie E. Skibiñska PRAWO UNII EUROPEJSKIEJ Teksty Ustaw Becka www.sklep.beck.pl Prawo Œwiatowej Organizacji Handlu a Unia Europejska Prof. Artur Nowak-Far (red.) Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2008 Redakcja: Aleksandra Dró¿d¿ Poszczególne rozdzia³y opracowali: J. Barcz – Rozdzia³ 1 M. Grabiec – Rozdzia³ 4 W. Hoff – Rozdzia³ 7 A. Nowak-Far – Wstêp, Rozdzia³ 5 P. Ryglewicz – Rozdzia³ 3 U. Stêpkowska – Rozdzia³ 2 i 6 © Wydawnictwo C. H. Beck 2008 Wydawnictwo C. H. Beck Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa Sk³ad i ³amanie: Wydawnictwo C. H. Beck Drukarnia: P.W.P. INTERDRUK, Warszawa ISBN 978-83-255-0218-8 Spis treści s. Nb Przedmowa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . IX Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . XI Wstęp. Światowa Organizacja Handlu a Unia Europejska – relacje instytucji praw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 1. Ogólny charakter prawnomiędzynarodowej aktywności Unii Europejskiej § 2. Uczestnictwo Unii Europejskiej w GATT/WTO i zakres jej kompetencji do zawierania w tym zakresie umów międzynarodowych . . . . . . . . . . . . . . . . I. Artykuł 218 TFUE (art. 300 TWE) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . II. Artykuł 207 TFUE (art. 133 TWE) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . III. Klauzula elastyczności: art. 352 TFUE (art. 308 TWE) . . . . . . . . . . . . . IV. Kompetencje Unii Europejskiej do zawierania umów 3 4 5 6 1 1 międzynarodowych w obszarze niewyłącznej jej kompetencji w orzecznictwie ETS . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 3. Ogólny wymiar aktywności Unii Europejskiej w innych organizacjach międzynarodowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 4. Unia Europejska jako członek WTO . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 1. Status prawa WTO w prawie wspólnotowym. W sprawie skutku bezpośredniego postanowień porozumienia TRIPS . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 5. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 6. Problem skutku bezpośredniego prawa WTO w prawie wspólnotowym – uwagi generalne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 7. Postanowienia Porozumienia TRIPS w świetle kryteriów samowyko- nalności . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 8. Problem skutku bezpośredniego postanowień Porozumienia TRIPS w orzecznictwie ETS . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 9. Wyrok ETS w sprawie Genéricos . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 10. Podsumowanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1 1 2 4 5 6 7 8 9 12 12 16 21 27 34 35 7 8 10 17 18 20 23 26 35 39 V Spis treści I. Podsumowanie stanowiska ETS . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . II. Ocena stanowiska ETS . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 2. Dostosowanie prawa wspólnotowego do prawa WTO na przykładzie reguł antydumpingowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 11. Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 12. Regulacja antydumpingu w prawie GATT/WTO . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 13. Regulacja antydumpingu w prawie wspólnotowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . I. Implementacja Kodeksu Antydumpingowego z 1968 r. . . . . . . . . . . . II. Implementacja Kodeksu Antydumpingowego z 1979 r. . . . . . . . . . . . III. Implementacja Porozumienia Antydumpingowego WTO . . . . . . . . . § 14. Kwestia skutku bezpośredniego Porozumienia Antydumpingowego w prawie wspólnotowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 15. Kwestia skutku bezpośredniego Porozumień GATT/WTO w prawie wspólnotowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 16. Relacje między Porozumieniem Antydumpingowym a Rozporządzeniem antydumpingowym w orzecznictwie sądów wspólnotowych . . . . . . . . . . . § 17. Orzecznictwo organów WTO w dziedzinie antydumpingu . . . . . . . . . . . . . I. Spór o łączniki rur lub przewodów rurowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . II. Spór o bieliznę pościelową z Indii . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . III. Spór o środki antydumpingowe na hodowlane łososie z Norwegii . IV. Rozporządzenie Upoważniające (Enabling Regulation) . . . . . . . . . . . . § 18. Status raportów zespołów orzekających i Organu Apelacyjnego w prawie wspólnotowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 19. Wnioski . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 3. Status gospodarki nierynkowej w prawie WTO i jego praktyczny wymiar w postępowaniach antydumpingowych Komisji Europejskiej przeciwko Chińskiej Republice Ludowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 20. Pojęcie gospodarki nierynkowej w prawie WTO. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 21. Przystąpienie Chin do WTO . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 22. Specyfika prawa WTO i wyjątkowość chińskiego Protokołu o przystąpieniu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 23. Możliwość uzyskania statusu gospodarki rynkowej w europejskich postępowaniach antydumpingowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . I. Prawne warunki uzyskania MET . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . II. Teoria a praktyka w postępowaniach o przyznanie MET . . . . . . . . . . III. Indywidualne traktowanie (IT) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 24. Obecna praktyka. Wnioski . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Rozdział 4. Wpływ prawa WTO na prawo wspólnotowe w obszarze zamówień publicznych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . § 25. Stosowanie prawa zamówień publicznych w UE – reguły tworzenia i interpretacji w kontekście prawa WTO . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . I. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . II. Reguły zamówień publicznych a misja WTO . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . III. Prawo międzynarodowe a prawo wewnętrzne w kontekście GPA . . § 26. Struktura sytemu prawnego Wspólnoty Europejskiej . . . . . . . . . . . . . . . . . . I. Od GATT do WTO – uniformizacja reguł międzynarodowego obrotu gospodarczego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . II. Chiński Protokół o przystąpieniu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 39 41 47 48 48 50 50 51 51 54 55 56 61 62 63 64 65 67 70 73 73 74 75 75 76 77 78 79 85 86 35 37 41 41 42 44 45 46 47 48 49 50 57 58 59 61 62 68 73 74 74 75 76 76 78 79 80 82 93 94 89 96 96 89 96 89 90 97 94 103 96 104 VI Spis treści § 27. Obowiązywanie, stosowanie i skuteczność „prawa międzynarodowego” Wspólnoty Europejskiej i dyrektyw prawa pochodnego . . . . . . . . . . . . . . . . 97 105 § 28. Mandat UE i wykonanie postanowień WTO i GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 100 109 § 29. Bezpośrednie czy pośrednie obowiązywanie GPA w Unii Europejskiej? . . 104 112 Rozdział 5. Reguły zamówień publicznych Światowej Organizacji Handlu a prawo Wspólnoty Europejskiej – powinowactwa i odrębności proceduralne 109 115 Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 110 115 § 30. Reguły GATT/WTO w zakresie zamówień publicznych . . . . . . . . . . . . . . . . 110 115 I. Charakter prawny Porozumienia w sprawie zakupów rządowych (GPA) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 110 115 II. Cele GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 113 118 III. Zakres podmiotowy zastosowania GPA w odniesieniu do Unii Europejskiej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 114 119 IV. Zakres przedmiotowy zastosowania GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 116 124 V. Progi stosowania postanowień GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 117 126 VI. Zasady Porozumienia w sprawie zamówień publicznych (GPA) . . . 120 131 VII. Procedury przetargowe GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 126 146 VIII. Wzruszanie decyzji w postępowaniu przetargowym . . . . . . . . . . . . . 130 158 IX. Możliwość wyłączenia zamówień w zakresie obrony narodowej oraz stosowania innych wymogów imperatywnych . . . . . . . . . . . . . 131 163 X. Zakaz offsetu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 132 165 XI. Procedura rozstrzygania sporów międzypaństwowych na tle GPA 132 166 § 31. Kwestia stosowania GPA w UE . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 133 168 I. Problem stosowalności GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 133 168 II. Zasady stosowania przez UE reguł GATT/WTO pro foro externo . . . . 136 174 § 32. Wspólnotowe reguły zamówień publicznych pro foro interno . . . . . . . . . . . . 137 177 I. Źródła prawa zamówień publicznych na poziomie wspólnotowym 137 177 II. Cel wspólnotowego prawa zamówień publicznych . . . . . . . . . . . . . . 140 184 III. Zakres podmiotowy unijnych reguł zamówień publicznych: legitymacja bierna w prawie zamówień publicznych . . . . . . . . . . . . 141 186 IV. Szczególny sposób realizacji legitymacji biernej prawa zamówień publicznych: centralny zamawiający . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 143 189 V. Zakres przedmiotowy unijnych reguł zamówień publicznych: kryterium wartości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 144 193 VI. Przedmiotowy zakres wspólnotowego prawa zamówień publicznych: kryterium kraju pochodzenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 145 196 VII. Przedmiotowy zakres zastosowania dyrektyw: wyłączenia przedmiotowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 147 201 VIII. Podmiotowy zakres stosowania unijnych reguł zamówień publicznych: czynna zdolność do uczestniczenia w procedurach przetargowych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149 205 IX. Procedury udzielania zamówień . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 150 209 X. Kontrola udzielania zamówień . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 154 220 § 33. Wnioski . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 156 226 I. Podstawowe obszary zróżnicowania GPA i prawa zamówień publicznych Wspólnoty . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 156 226 II. Znaczenie wspólnotowego prawa wtórnego dla stosowania GPA we Wspólnocie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 157 227 III. Skutki GPA we wspólnotowym porządku prawnym . . . . . . . . . . . . . 158 229 VII Spis treści Rozdział 6. Dostosowanie prawa wspólnotowego do prawa WTO w dziedzinie zamówień publicznych – zagadnienia implementacyjne . . . . . . 159 231 § 34. Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 231 § 35. Regulacja zamówień publicznych w WTO . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 232 § 36. Związanie się przez Wspólnotę Europejską Porozumieniem GPA . . . . . . . . 162 235 § 37. Kompetencje zewnętrzne WE w dziedzinie zamówień publicznych objętych zakresem GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 163 237 § 38. Implementacja GPA w prawie wspólnotowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 167 249 § 39. Skutek bezpośredni postanowień GPA . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 172 266 I. Skutek bezpośredni postanowień GATT 1947 i WTO w prawie wspólnotowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 172 266 II. Charakterystyka postanowień GPA w kontekście skutku bezpośredniego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175 274 III. Zróżnicowanie mechanizmów powoływania się na GPA . . . . . . . . . . 178 285 § 40. Wnioski . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 181 289 Rozdział 7. Podsumowanie: Model obowiązywania prawa WTO – realia i perspektywy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 183 291 Indeks rzeczowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 195 VIII Przedmowa Globalizacja jest zjawiskiem wieloznacznym i wielowymiarowym. Proces ten ma więc i swój aspekt gospodarczy, a w konsekwencji i prawny. Prawo bowiem ingeruje w stosunki gospodarcze zawiązywane w wymiarze międzynarodowym. Tu najbardziej wszechstronna, niemal uniwersalna regulacja, była i jest kształtowana w ramach GATT oraz Światowej Organizacji Handlu (WTO). Globalizacja i globalna regulacja niektórych stosunków gospodarczych we wspo- mnianych ramach instytucjonalnych ma bardzo duże znaczenie dla europejskich (w tym i polskich) przedsiębiorstw. Treść przyjmowanego w ramach WTO prawa dotyczy bowiem najbardziej żywotnych interesów ekonomicznych. O wadze prawa WTO decyduje także jego pozycja w hierarchii norm prawnych. Jest ono bowiem zawarte w przepisach umiejscowionych najwyżej w międzynarodowym systemie źródeł prawa – wyższych niż – skądinąd nadrzędne wobec praw krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej acquis de l’Union (tj. jej dorobek prawny). Oznacza to, że bardzo często normy owego acquis nie są tworzone w pełni autonomicznie, niezależnie od jakichkolwiek innych norm prawa międzynarodowego. Jest wręcz przeciwnie. Same normy prawa UE są częścią norm prawa międzynarodowego. Bardzo często ramy unijnej regulacji i jej treść jest w dodatku zdeterminowana zobowiązaniami międzynarodowymi Unii, zwłaszcza tymi wynikającymi z uczest- nictwa jej państw członkowskich w WTO. Zawarte w tej książce opracowania dotyczą właśnie wspomnianej hierarchicz- nej relacji prawa obowiązującego w ramach WTO oraz prawa Unii Europejskiej. Odnoszą się przy tym do tych zagadnień, które – z punktu widzenia przedsiębior- ców i prawników-praktyków – wydały się albo najistotniejsze z względu na ich znaczenie w międzynarodowej praktyce sądowej, albo – dodatkowo – wymagające opracowania z uwagi na brak aktualnej polskiej literatury fachowej. Stąd, oprócz rozdziałów dogmatycznych, opracowania zawarte w tej książce dotyczą regulacji WTO w zakresie świadczenia usług, postępowania antydumpingowych oraz za- mówień publicznych. IX Przedmowa Praca z pewnością zainteresuje prawników-praktyków oraz osoby zarządzające przedsiębiorstwami działającymi w skali międzynarodowej. Z pewnością będzie także użyteczna dla zainteresowanych międzynarodowymi stosunkami gospodar- czymi i ich prawną regulacją. Autorzy Wykaz skrótów 1. Źródła prawa GATT . . . . . . . . . . . . . Ogólny Układ w sprawie Taryf Celnych i Handlu (General GPA . . . . . . . . . . . . . . Porozumienie w sprawie zamówień publicznych (Govern- Agreement on Tariffs and Trade) ment Procurement Agrement) TEWG . . . . . . . . . . . . . Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą TFUE . . . . . . . . . . . . . Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej TUE . . . . . . . . . . . . . . Trakatat o Unii Europejskiej TWE . . . . . . . . . . . . . . Trakatat ustanawiający Wspólnotę Europejską WKC . . . . . . . . . . . . . . Wspólnotowy Kodeks Celny 2. Organy, instytucje i organizacje Body) DSB . . . . . . . . . . . . . . . Organ do spraw Rozstrzygania Sporów (Dispute Settlement DSU . . . . . . . . . . . . . . Dispute Settlement Understanding EBOR . . . . . . . . . . . . . Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju ETS . . . . . . . . . . . . . . . Europejski Trybunał Sprawiedliwości EWG . . . . . . . . . . . . . . Europejska Wspólnota Gospodarcza EWWiS . . . . . . . . . . . Europejska Wspólnota Węgla i Stali FAO . . . . . . . . . . . . . . Organizacja do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (Food and Agriculture Organisation) KE . . . . . . . . . . . . . . . Komisja Europejska OECD . . . . . . . . . . . . . Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (Organi- sation of Economic Cooperation and Development) SPI . . . . . . . . . . . . . . . . Sąd Pierwszej Instancji UE . . . . . . . . . . . . . . . . Unia Europejska WE . . . . . . . . . . . . . . . Wspólnota Europejska WTO . . . . . . . . . . . . . . Światowa Organizacja Handlu (World Trade Organisation) XI Wykaz skrótów 3. Publikatory i czasopisma Dz.Urz. UE . . . . . . . . Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej Dz.Urz. WE . . . . . . . . Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich EPS . . . . . . . . . . . . . . . Europejski Przegląd Sądowy PiP . . . . . . . . . . . . . . . . Państwo i Prawo Sł. Cyw. . . . . . . . . . . . Służba Cywilna ONSAiWSA . . . . . . . . Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Woje- Zb. Orz. . . . . . . . . . . . Zbiór Orzecznictwa wódzkich Sądów Administracyjnych 4. Inne skróty AKP . . . . . . . . . . . . . . kraje Afryki, Karaibów i Pacyfiku art. . . . . . . . . . . . . . . . artykuł CEFTA . . . . . . . . . . . . Porozumienie w sprawie Środkowoeuropejskiej Strefy Wol- nego Handlu (Central European Free Trade Agrement) ds. . . . . . . . . . . . . . . . do spraw EFTA . . . . . . . . . . . . . . Porozumienie w sprawie Europejskiej Strefy Wolnego Han- dlu (European Free Trade Agreement) IMF . . . . . . . . . . . . . . . International Monetary Fund m.in. . . . . . . . . . . . . . . między innymi n. . . . . . . . . . . . . . . . . następny (-a, -e) Nr . . . . . . . . . . . . . . . . numer op. cit. . . . . . . . . . . . . opus citatum PKB . . . . . . . . . . . . . . Produkt Krajowy Brutto pkt . . . . . . . . . . . . . . . . punkt por. . . . . . . . . . . . . . . . porównaj post. . . . . . . . . . . . . . . postanowienie r. . . . . . . . . . . . . . . . . . rok red. . . . . . . . . . . . . . . . redakcja s. . . . . . . . . . . . . . . . . . strona SDR . . . . . . . . . . . . . . . Specjalne Prawa Ciągnienia (Special Drawing Rights) tj. . . . . . . . . . . . . . . . . to jest tzw. . . . . . . . . . . . . . . tak zwany (-a, -e) ust. . . . . . . . . . . . . . . . ustęp VAT . . . . . . . . . . . . . . . value added tax (podatek od wartości dodanej) w zw. z . . . . . . . . . . . w związku z wyd. . . . . . . . . . . . . . . wydanie wyr. . . . . . . . . . . . . . . wyrok z. . . . . . . . . . . . . . . . . . zeszyt zd. . . . . . . . . . . . . . . . zdanie ze zm. . . . . . . . . . . . . ze zmianą (-ami) zob. . . . . . . . . . . . . . . zobacz XII Wstęp Światowa Organizacja Handlu a Unia Europejska – relacje instytucji praw Literatura: Ch. Calliess, M. Ruffert (Hrsg.), Kommentar des Vertrages über die Europäische Union und des Vertrages zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft – EUV/EGV, Luchterhand-Manz, Wien 2002; I. Macleod, I. D. Hendry, S. Hyett, The External Relations of the European Communities: A Manual of Law and Practice, Oxford 1998; M. Matsushita, T. J. Schoenbaum, P. C. Mavroidis, The Word Trade Organization: Law, Practice, and Policy, Oxford 2003; A. Michoński, A. Nowak-Far, Udział administracji krajów członkowskich Unii Europejskiej w komitologii, Sł. Cyw. 2004/2005, Nr 9; G. Roebling, Invoking the Agreement on Government Procurement, Public Procurement Law Review 1999, Nr 4; H. G. Schermers, Niels M. Blokker, International Institutional Law: Unity within Diversity, Martins Nijhoff Publishers, Doordecht 2005. § 1. Ogólny charakter prawnomiędzynarodowej aktywności Unii Europejskiej Przystępując do Unii Europejskiej każde nowe państwo wchodzi w skom- plikowaną sieć norm tzw. acquis de l’Union, czyli dorobku prawnego Unii, obejmującego prawo traktatowe dotyczące funkcjonowania UE oraz jej relacji z międzynarodowym otoczeniem zewnętrznym, prawo stanowione przez jej organy oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Naj- bardziej wyrazistą częścią acquis de l’Union są normy traktatowe, na mocy których ustanowiono Unię i zgodnie z którymi ona działa. Wyrazistość ta ma w największym stopniu charakter polityczny – właśnie bowiem o traktatach 11 1 Wstęp. Światowa Organizacja Handlu a Unia Europejska stanowiących trzon tzw. pierwotnego acquis najgłośniej – i słusznie, że właśnie tak – dyskutuje się w przestrzeni publicznej. W dyskusji popularnej najczęściej umyka pragmatyczny charakter norm zawartych w traktatach, o których mowa: skomplikowana materia wzajemnych relacji Unii do jej państw członkowskich, instytucji oraz organów Unii wobec siebie, niezmiernie ważna proceduralna strona jej funkcjonowania i tym podobne bardziej skomplikowane kwestie są już zazwyczaj materią dyskusji eksperckiej. Przedostają się do dyskusji popu- larnej jedynie w bardzo okrojonej postaci. Także proces tworzenia i stosowania prawa wspólnotowego na gruncie trak- tatów, które mają w kontekście acquis de l’Union charakter prawa pierwotnego – choć bardzo ważny ze względów praktycznych – z uwagi na swoje bardzo duże zróżnicowanie oraz dużą rozległość zakresu regulacji, rzadko staje się przedmiotem dyskusji publicznej o naturze dogmatycznej, dotyczącej w szcze- gólności aksjologicznego uzasadnienia oraz skutków takiej regulacji. Jeżeli już możemy mówić o dyskusji dogmatycznej w tym wymiarze, to najpewniej jest ona spłycona do szczątkowej i wyrywkowej analizy poszczególnych re- gulacji. Skomplikowaną naturę, a przez to i nieprzystępność acquis de l’Union dla dyskursu publicznego pogłębia także jego genetyczna wielowymiarowość. Wyraża się ona w tym, że normy składające się na unijny porządek prawny pochodzą nie tylko z samej Unii, rozumianej nawet jako sieć współdziałania jej Państw Członkowskich, w której to one same również określają reguły jej funkcjonowania. Państwa członkowskie UE, a nawet sama Unia Europejska (a więc, w świetle TWE, i jej część składowa – Wspólnota) są aktywnymi uczestnikami między- narodowych stosunków politycznych i gospodarczych. Uczestnictwo to jest przy tym bardzo zróżnicowane co do jego politycznej „konfiguracji”. Pomijając obszary zupełnie nieskoordynowane, w których państwa członkowskie UE działają od siebie zupełnie niezależnie, możemy mówić bowiem o uzgadnianiu przez państwa członkowskie stanowisk i mandatów, o wspólnej ich grupo- wej reprezentacji bez udziału samej Unii, o grupowej reprezentacji z takim udziałem, o powierzeniu organowi Unii reprezentacji, tak UE jak i jej państw członkowskich, jak również o całkowitym przejęciu kompetencji do działania w sferze międzynarodowej przez Unię. 2 § 2. Uczestnictwo Unii Europejskiej w GATT/WTO i zakres jej kompetencji… § 2. Uczestnictwo Unii Europejskiej w GATT/WTO i zakres jej kompetencji do zawierania w tym zakresie umów międzynarodowych 22 33 Pod rządami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz Traktatu o Unii Europejskiej, UE nie ma osobowości prawnej. Nie ma więc zdolności do bycia podmiotem praw i obowiązków wynikających z prawa międzynarodo- wego – choć kwestia jej podmiotowości w tym zakresie nie może być rozstrzy- gana ostatecznie. Przeciwko tak prostemu postawieniu sprawy przemawia przede wszystkim jej pierwotna formuła polityczno-prawna, zgodnie z którą, Unia Europejska miała być strukturą – jak to ujął Jacques Delors – „innowacyjną i unikatową”. Jej rozwój zmierza od formuły w zasadzie otwartej politycznie i prawnie, jednak pozbawionej osobowości prawnomiędzynarodowej do for- muły przyjętej dla niej w pakiecie Konferencji Międzyrządowej 2004/Traktacie Konstytucyjnym¹ – uzyskania wszystkich atrybutów prawnomiędzynarodo- wych organizacji międzynarodowej. Warto podkreślić jedynie dla porządku, że formuła ta została oczywiście przejęta przez Traktat reformujący Unię Europejską. W obecnym stanie prawnym to Wspólnota Europejska ma kompetencje do utrzymywania stosunków z organizacjami międzynarodowymi. Zdaniem Macleoda et al. przybierają one postać umów międzynarodowych, uzgodnień dotyczących współpracy administracyjnej bądź ustanowienia stosunków dy- plomatycznych (albo stosunków o podobnym do nich charakterze)². Wspo- mniani autorzy zauważają także, że w obecnym stanie prawnym odzwier- ciedlonym również w praktyce organizacji międzynarodowych, członkostwo w takich organizacjach jest dostępne w zasadzie tylko dla państw. Organizacje międzynarodowe uczestniczą w pracach innych organizacji międzynarodo- wych zwykle jako obserwatorzy³, nie wspominając o innej możliwości – nie- uczestniczenia w takich pracach w ogóle. Faktyczny kształt prawny udziału organizacji takich jak WE w innych organizacjach nie jest w porządku prawa międzynarodowego jednolity. Zależy on każdorazowo od reguł konstytuu- jących tę organizację międzynarodową, w której wykonuje się status członka bądź obserwatora, w tym niewątpliwie także tych wynikających z wytwo- rzonego przez nią zwyczaju. W każdym wszakże przypadku obserwatorzy są zazwyczaj ograniczeni w swoich uprawnieniach na tyle, że nie mogą brać udziału w głosowaniach. Ich udział w pracach danej organizacji międzynaro- dowej nie jest także pełny, przybierając formy szczególnej, a więc traktowanej ¹ Traktat Konstytucyjny (Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy) podpisany w Rzymie 20.10.2004 r., CIG 87/2/04 Rev 2. ² I. Macleod, I. D. Hendry, S. Hye(cid:2) , The External Relations of the European Communities: A Ma- nual of Law and Practice, Oxford 1998, s. 165. ³ Ibidem, s. 170. 3 44 Wstęp. Światowa Organizacja Handlu a Unia Europejska wyjątkowo, interwencji (jeżeli w ogóle taka jest możliwa). Na tle wniosków Macleoda et al. członkostwo Wspólnoty Europejskiej w innych organizacjach międzynarodowych musi się jawić jako zjawisko stanowiące swego rodzaju wyjątek (nieunikatowy wszakże) w praktyce prawa międzynarodowego. I. Artykuł 218 TFUE (art. 300 TWE) Artykuł 218 TFUE (tj. art. 300 TWE) jest najogólniejszym przepisem regu- lującym zawieranie przez Wspólnotę Europejską umów międzynarodowych. Ma on zastosowanie jedynie wtedy, gdy Wspólnota ma w ogóle kompetencję do działania w tej mierze na podstawie TWE. Z ust. 1 tego przepisu wynika, że dotyczy on zarówno zawierania umów z jednym lub większą liczbą państw, jak i z organizacjami międzynarodowymi. W każdym przypadku, w którym na gruncie doktryny kompetencji po- wierzonych (conferred powers) Wspólnota może korzystać z art. 218 TFUE, procedura określona w tym przepisie przewiduje, że z inicjatywą zawarcia umowy międzynarodowej ma wystąpić Komisja. Ta czyni to poprzez wystą- pienie do Rady z odpowiednim zaleceniem. Rada upoważnia wtedy Komisję do rozpoczęcia niezbędnych rokowań. Po uzyskaniu tego upoważnienia Ko- misja może podjąć stosowne negocjacje. Po ich zamknięciu Komisja kieruje do Rady wniosek o podpisanie stosownej umowy międzynarodowej, który może także zawierać propozycję tymczasowego jej stosowania jeszcze przed jej wejściem w życie. Rada decyduje o podpisaniu umowy albo kwalifikowaną większością głosów, albo jednomyślnie. Ten drugi wymóg ma zastosowanie wtedy, gdy umowa dotyczy kwestii dla których jednomyślność w Radzie jest zastrzeżona, albo gdy jest to umowa, o której mówi art. 210 TFUE (dawny 310 TWE), a więc „tworząca stowarzyszenie z jednym lub większą liczbą państw lub organizacji międzynarodowych”, w ramach którego strony mają takie same prawa i obowiązki, jak też „stosują wspólne działania i szczególne procedury”. Interesującą cechą regulacji art. 218 TFUE jest to, że nakłada on na Komisję prowadzącą negocjacje układu międzynarodowego obowiązek czynienia tego w konsultacji ze specjalnymi komitetami wyznaczonymi przez Radę i w ramach jej wskazówek, jeżeli takie zostały w ogóle sformułowane. Zgodnie z treścią art. 218 ust. 1 TFUE (przedostatnie zdanie) funkcją wspomnianych komitetów ma być wspieranie Komisji w prowadzonych przez nią negocjacjach. Mamy więc tu do czynienia z sytuacją analogiczną do wszelkich procedur komitolo- gicznych, w których formalną funkcją komitetów tworzonych przez Radę jest wspieranie Komisji korzystającej z kompetencji delegowanych w korzystaniu z nich. Faktycznie analogie idą dalej – podobnie bowiem jak w klasycznych procedurach komitologicznych – funkcją komitetów jest także kontrola korzy- stania przez Komisję z jej uprawnień i równoważenie wyraźnie wspólnotowego 4 § 2. Uczestnictwo Unii Europejskiej w GATT/WTO i zakres jej kompetencji… interesu, który ona reprezentuje przez interesy krajów członkowskich, które mają być wyrażane w komitetach¹. Inną równie ważną i interesującą kwestią jest to, że Rada zawiera umowy międzynarodowe po konsultacji z Parlamentem Europejskim i to nawet wtedy, gdy w sferze regulacji danej umowy reguły wewnętrzne przyjmowane byłyby z zastosowaniem procedury współdecydowania lub współdziałania. Ta ogólna zasada jest zmodyfikowana jedynie w przypadku umów określonych w art. 207 ust. 3 TFUE (czyli art. 133 ust. 3 TWE) – tj. umów dotyczących wykonania wspólnej polityki handlowej oraz umów stowarzyszeniowych (art. 217 TFUE), umów tworzących „specyficzne ramy instytucjonalne poprzez organizację procedur współpracy”, umów mających znaczne skutki budżetowe dla Wspól- noty oraz implikujących zmianę jakiegokolwiek aktu przyjętego w procedurze kodecyzyjnej. W odniesieniu do pierwszego z wymienionych przypadków wymogu konsultacji z Parlamentem Europejskim nie ma. W pozostałych zaś przypadkach umowy międzynarodowe zawierane są po uzyskaniu zgody Parlamentu. W każdym razie, gdyby skutkiem zawartej umowy miała być modyfikacja TWE, wymogiem jest natomiast uprzednie zwołanie konferencji międzyrządowej w trybie art. 48 TUE. Tak samo art. 48 TUE ma zastosowanie wtedy, gdy Parlament Europejski, Rada, Komisja lub któreś z państw człon- kowskich UE uzyska, na swój wniosek, opinię Trybunału Sprawiedliwości o niezgodności danej umowy z acquis. II. Artykuł 207 TFUE (art. 133 TWE) 55 Przepis art. 207 TFUE (czyli art. 133 TWE) odnosi się do wspólnej polityki handlowej WE, a więc materii objętej wyłączną kompetencją Wspólnoty. Ustęp 1 tego przepisu określa „fundamenty” tej polityki, która ma się m.in. opierać na zawieraniu „umów celnych i handlowych”. Dokładna procedura zawiera- nia umów międzynarodowych w zakresie zastosowania art. 207 TSUE oraz zasady wyznaczające kompetencje w tym zakresie są określone w jego ust. 2–7. Zgodnie z tymi przepisami, do zawierania tych umów stosuje się odpowiednio art. 218 TFUE (tj. art. 300 TWE). Inicjatywę w tym zakresie, jak zresztą i w za- kresie całej wspólnej polityki handlowej, ma Komisja, która przedkłada Radzie stosowne propozycje. Jeżeli istnieje potrzeba zawarcia umowy międzynarodo- wej, Komisja przedstawia Radzie zalecenie. Rada zaś upoważnia Komisję do rozpoczęcia koniecznych rokowań. Rokowania prowadzi Komisja. Zgodnie z art. 207 ust. 3 TFUE, jej swoboda w tym zakresie jest ograniczona: a) po pierwsze, procedurą komitologiczną, która wymaga, by była ona w tym zadaniu „wspierana” przez specjalny Komitet wyznaczony przez Radę, ¹ Zob. bliżej A. Michoński, A. Nowak-Far, Udział administracji krajów członkowskich Unii Europejskiej w komitologii, Sł. Cyw. 2004/2005, Nr 9, s. 55–68. 5 Wstęp. Światowa Organizacja Handlu a Unia Europejska któremu Komisja musi także składać sprawozdania z postępu w roko- waniach, b) po drugie, ewentualnymi dyrektywami (ukierunkowaniami), które Rada może do Komisji kierować, c) po trzecie zaś, wymogiem zapewnienia zgodności umów międzynarodo- wych z „wewnętrznymi politykami i zasadami Wspólnoty” (za co także odpowiada Rada). W zakresie reguł kompetencyjnych, przepisy zawarte w art. 207 TFUE wprowadzają bardzo skomplikowany system, w którym występują umo- wy zawierane w zakresie wyłącznych kompetencji Wspólnoty, umowy mieszane, i w odniesieniu do których kompetencja Wspólnoty jest w ogóle wykluczona. W szczególności istotny jest tu przepis art. 207 ust. 6 TFUE, który przewiduje, że: „Rada nie może zawrzeć umowy, jeżeli zawiera ona postanowienia wykraczające poza wewnętrzne kompetencje Wspólnoty, w szczególności zmierzające do harmoni- zacji ustawowych i wykonawczych przepisów Państw Członkowskich w dziedzinie, w której niniejszy Traktat wyklucza harmonizację.” Należy podkreślić, że art. 218 TFUE stosuje się analogicznie do art. 207 także w zakresie, w jakim orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wyznacza granice kompetencji Wspólnoty w odniesieniu do jej aktywności w dziedzinie zawierania umów międzynarodowych. III. Klauzula elastyczności: art. 352 TFUE (art. 308 TWE) 66 Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską przewidywał także możliwość zawierania przez WE umów międzynarodowych na podstawie tzw. klauzuli elastyczności wyrażonej w obecnym art. 352 TFUE (tj. art. 308 według numeracji TWE). Przepis ten przewiduje, że: „[j]eżeli działanie Wspólnoty okaże się niezbędne do osiągnięcia, w ramach funkcjo- nowania wspólnego rynku, jednego z celów Wspólnoty, a niniejszy Traktat nie przewi- dział kompetencji do działania wymaganego w tym celu, Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, podejmuje właściwe działania”. Przepis art. 352 TFUE jest więc postanowieniem wyjątkowym co do zakre- su ewentualnego otwarcia możliwości zawierania przez WE umów między- narodowych. Ma on jednak istotne ograniczenia przedmiotowe. Rada może bowiem udzielić jednomyślnie kompetencji jedynie, gdy łącznie spełnione są trzy przesłanki: a) kompetencja udzielona jest w zakresie funkcjonowania rynku wewnętrz- nego, b) udzielenie kompetencji ma na celu osiągnięcia jednego z celów Wspólnoty, c) przy czym Traktat nie przewiduje w tym zakresie kompetencji Wspólnoty. 6 § 2. Uczestnictwo Unii Europejskiej w GATT/WTO i zakres jej kompetencji… Z kontekstu art. 352 TFUE wynika, że udzielając kompetencji, Rada musi kierować się zasadą proporcjonalności, w której wymóg niezbędności, koniecz- ności i adekwatności przyjętego środka będzie musiał być odniesiony do celu Wspólnoty, który poprzez takie zastosowanie klauzuli elastyczności miałby być osiągnięty. Ograniczeniem wykorzystania art. 352 TFUE jest również obo- wiązek przestrzegania zasady subsydiarności wyrażonej w art. 5 ust. 3 TUE (czyli art. 5 TWE)¹. 77 IV. Kompetencje Unii Europejskiej do zawierania umów międzynarodowych w obszarze niewyłącznej jej kompetencji w orzecznictwie ETS Zamówienia publiczne jako takie nie są obszarem wyłącznej kompetencji Wspólnoty. W zakresie konkretnej kwalifikacji tej domeny regulacyjnej Trak- tat nie udziela jednak konkretnych wskazówek, jak ją kwalifikować – nie ma tu nawet jakiejś pewnej definicji określenia „zamówienia publiczne”. A taka wskazówka byłaby bardzo potrzebna w odniesieniu do międzynarodowej aktywności Wspólnoty w sferze regulacji tych zamówień. W odniesieniu do tej kwestii także Komisja i Rada reprezentują dwa zupełnie różne punkty widzenia. Komisja stara się stosować test przynależności danego środka do szafarza wspólnej polityki handlowej (a więc, w pierwszym rzędzie polityki handlowej jako takiej), podczas gdy Rada odwołuje się do subiektyw- nego kryterium wpływu danego środka na wielkość obrotów handlowych². Europejski Trybunał Sprawiedliwości natomiast nigdy nie odniósł się do tej rozbieżności podejść. Starał się za to w swoim orzecznictwie wyznaczyć obszar wspólnej polityki handlowej. I tak w Opinii 1/78 stwierdził, że obejmuje ona „tradycyjne aspekty handlu zewnętrznego z wyłączeniem mechanizmów bardziej rozwiniętych”³. Jednocześnie wszakże stwierdził w Opinii 1/75, że wspólna polityka handlowa może odzwierciedlać rozwój handlu międzyna- rodowego i jego technik⁴. W dotyczącej już Porozumienia w sprawie WTO (a więc i, pośrednio choćby, załączonego do niej Porozumienia w sprawie Zamówień Publicznych), koncentrującej się na obszarze regulacji dotyczącej handlu usługami, Opinii 1/94 ETS, dokonał rozróżnienia pomiędzy różnymi sposobami świadczenia usług na takie, które wiążą się z przepływem osób i ta- kie, w których takiego przepływu nie ma. Uznał przy tym, że w tym pierwszym przypadku, nie ma mowy o wspólnej polityce handlowej. W jeszcze innym ¹ Zob. np. Ch. Calliess, M. Ruff ert (Hrsg.), Kommentar des Vertrages über die Europäische Union und des Vertrages zur Gründung der Europäischen Gemeinscha(cid:11) – EUV/EGV, Luchterhand-Manz, Wien 2002, s. 2537–2560. ² G. Roebling, Invoking the Agreement on Government Procurement, Public Procurement Law Review 1999, Nr 4, s. 187–208. ³ Zb. Orz. 1979, s. 2871. ⁴ Zb. Orz. 1975, s. 1355. 7
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Prawo Światowej Organizacji Handlu a Unia Europejska
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: