Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00592 008237 10457898 na godz. na dobę w sumie
Prawo energetyczne 2013 - ebook/pdf
Prawo energetyczne 2013 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 167
Wydawca: Wiedza i Praktyka Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-269-2536-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Znowelizowana ustawa Prawo energetyczne wprowadza wręcz rewolucyjne zmiany  i to w zawrotnym tempie. Większość nowych przepisów wchodzi w życie 14 dni po ogłoszeniu nowelizacji w Dzienniku  ustaw. Zmiany dotyczą zarówno przedsiębiorstw energetycznych, jak i odbiorów oraz samorządu. Ustawa m.in. doprecyzowuje przepisy dotyczące przeprowadzania przez przedsiębiorstwo energetyczne kontroli legalności pobierania paliw lub energii, dotrzymania zawartych umów oraz prawidłowości rozliczeń. Wskazuje także przesłanki, których wystąpienie pozwoli firmie energetycznej  wstrzymać  dostarczanie paliw gazowych lub energii. Znowelizowane Prawo energetyczne wprowadza także definicję odbiorcy wrażliwego wraz z określeniem przysługującego mu zryczałtowanego dodatku energetycznego. Chcesz się dowiedzieć, co zmiany oznaczają do Ciebie? Kup „Prawo energetyczne 2013. Komentarz do nowelizacji”. Eksperci z Ernst & Young, którzy od lat w praktyce zajmują się prawem energetycznym, tłumaczą, jak interpretować znowelizowane przepisy. Natomiast ujednolicony tekst ustawy Prawo energetyczne wraz z zaznaczeniem zmian wprowadzonych ostatnią nowelizacją, pozwoli Ci szybko odnaleźć się w nowej rzeczywistości. A czas w przypadku tej nowelizacja ma naprawdę duże znaczenie!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Katarzyna Kłaczyńska – kieruje praktyką energetyczną w EY Law. Absolwentka uniwersytetów: Jagiellońskiego i Harvarda, adwokat z uprawnieniami ze Stanu Nowy Jork. Posiada wieloletnie doświadczenie w  obsłudze regulacyjnej przedsiębiorstw energetycznych i branż energochłonnych. Rekomendowana w rankingu Chambers Partners. Krzysztof Kwiecień – starszy prawnik w praktyce energetycznej w  EY Law. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego i  Uniwersytetu Poitiers. Posiada wieloletnie doświadczenie w obsłudze prawnej przedsiębiorstw energetycznych. Grzegorz Pizoń – prawnik w  praktyce energetycznej w  EY Law. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego i studiów podyplomowych w SGH. Studiował również prawo zwyczajowe na Uniwersytecie Cambridge oraz europejskie na K.U. Leuven. Przygotowuje rozprawę doktorską z zakresu prawa energetycznego. UON0001 ceNa 129 ZŁ energetyczne Prawo 2013 P r a w o e n e r g e t y c z n e 2 0 1 3 energetyczne energetyczne Prawo Prawo 2013 2013 komentarz do nowelizacji przygotowany przez ekspertów Redaktor Naczelna Grupy Czasopism Urszula Wróblewska Redaktor prowadząca/Korekta Anna Retmańczyk Teksty ujednolicone opracował Paweł Oleszek Wydawca Monika Kijok ISBN: 978-83-269-2536-8 Copyright © by Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o. Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o. ul. Łotewska 9a, 03-918 Warszawa, tel. 22 518 29 29, faks 22 617 60 10 DTP: Leszek Ogrodowczyk Druk: Miller Druk sp. z o.o. Książka „Prawo energetyczne 2013. Komentarz do nowelizacji” chroniona jest prawem autorskim. Prze- druk materiałów opublikowanych w książce bez zgody wydawcy jest zabroniony. Zakaz nie dotyczy cyto- wania publikacji z powołaniem się na źródło. Informujemy, że Państwa dane osobowe będą przetwarzane przez Wydawnictwo Wiedza i Praktyka sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie przy ul. Łotewskiej 9a w celu realizacji niniejszego zamówienia oraz do celów marketingowych – przesyłania materiałów promocyjnych dotyczących innych produktów i usług. Mają Państwo prawo do wglądu oraz poprawiania swoich danych, a także do wyrażenia sprzeciwu wobec ich przetwarzania do celów promocyjnych. Podanie danych jest dobrowolne. Zapewniamy, że Państwa dane nie będą przekazywane bez Państwa wiedzy i zgody innym podmiotom. Zaproponowane w niej wskazówki, porady oraz interpretacje dotyczą sytuacji typowych. Ich zastosowanie w konkretnym przypadku wymaga dodatkowych konsultacji. Publikowane rozwiązania nie mogą być trak- towane jako oficjalne stanowisko organów i urzędów państwowych. W związku z powyższym redakcja nie może ponosić odpowiedzialności prawnej za zastosowanie zawartych w publikacji „Prawo energetyczne 2013. Komentarz do nowelizacji” wskazówek, przykładów, informacji itp. do konkretnych przypadków. Prawo energetyczne 2013 Założenia i objaśnienie skrótów Prawo energetyczne (Pr.e.) – Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. z 1997 r. nr 54, poz. 348). Nowelizacja (ust.zm.) – Ustawa z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw uchwalona na posiedzeniu Sejmu nr 46 (Dz.U. z 2013 r. poz. 984). Znowelizowane Prawo energetyczne (zn.Pr.e.) – Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. z 1997 r. nr 54, poz. 348) z uwzględnieniem zmian wprowadzonych przez nowelizację. Tam, gdzie przepis nie odnosi się do aktu prawnego, odniesienie dotyczy znowelizowanego Pra- wa energetycznego. 4 Prawo energetyczne 2013 USTAWA z dnia 10 kwietnia 2010 r. Prawo energetyczne1 tekst jednolity ROZDZIAŁ 1 Przepisy ogólne Art. 1. [Zakres ustawy] 1. Ustawa określa zasady kształtowania polityki energetycz- nej państwa, zasady i warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym cie- pła, oraz działalności przedsiębiorstw energetycznych, a także określa organy właści- we w sprawach gospodarki paliwami i energią. 2. Celem ustawy jest tworzenie warunków do zrównoważonego rozwoju kraju, za- pewnienia bezpieczeństwa energetycznego, oszczędnego i racjonalnego użytkowa- nia paliw i energii, rozwoju konkurencji, przeciwdziałania negatywnym skutkom naturalnych monopoli, uwzględniania wymogów ochrony środowiska, zobowiązań wynikających z umów międzynarodowych oraz równoważenia interesów przedsię- biorstw energetycznych i odbiorców paliw i energii. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do: 1) wydobywania kopalin ze złóż oraz bezzbiornikowego magazynowania paliw w zakresie uregulowanym ustawą z 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górni- cze (Dz.U. z 2005 r. nr 228, poz. 1947, z późn. zm.2); 1 Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 90/547/EWG z 29 października 1990 r. w sprawie przesyłu energii elektrycznej przez sieci przesyłowe (Dz.Urz. WE L 313 z 13 listopada 1990 r., z późn. zm.); 2) dyrektywy 91/296/EWG z 31 maja 1991 r. w sprawie przesyłu gazu ziemnego poprzez sieci (Dz.Urz. WE L 147 z 12 czerwca 1991 r., z późn. zm.); 3) dyrektywy 96/92/WE z 19 grudnia 1996 r. dotyczącej wspólnych zasad dla rynku wewnętrznego energii elektrycznej (Dz.Urz. WE L 27 z 30 stycznia 1997 r.); 4) dyrektywy 98/30/WE z 22 czerwca 1998 r. dotyczącej wspólnych zasad w odniesieniu do rynku wewnętrznego gazu ziemnego (Dz.Urz. WE L 204 z 21 lipca 1998 r., z późn. zm.); 5) dyrektywy 2001/77/WE z 27 września 2001 r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (Dz.Urz. WE L 283 z 27 października 2001 r.). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie – z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej – dotyczą ogło- szenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne. 2 Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2006 r. nr 133, poz. 934, nr 170, poz. 1217, nr 190, poz. 1399 i nr 249, poz. 1834, z 2007 r. nr 21, poz. 125 i nr 82, poz. 556, z 2008 r. nr 138, poz. 865, nr 154, poz. 958, nr 199, poz. 1227 i nr 227, poz. 1505, z 2009 r. nr 18, poz. 97, z 2010 r. nr 47, poz. 278 i nr 76, poz. 489 oraz z 2011 r. nr 106, poz. 622 i nr 132, poz. 766, z 2013 r., poz. 984. 25 Prawo energetyczne 2013 2) wykorzystywania energii atomowej w zakresie uregulowanym ustawą z 29 lis- topada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 264 i 908). Art. 2. (uchylony) Art. 3. [Definicje] Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) energia – energię przetworzoną w dowolnej postaci; 2) ciepło – energię cieplną w wodzie gorącej, parze lub w innych nośnikach; 3) paliwa – paliwa stałe, ciekłe i gazowe będące nośnikami energii chemicznej; 3a) paliwa gazowe – gaz ziemny wysokometanowy lub zaazotowany, w tym skroplo- ny gaz ziemny oraz propan-butan lub inne rodzaje gazu palnego, dostarczane za pomocą sieci gazowej, a także biogaz rolniczy, niezależnie od ich przeznaczenia; 4) przesyłanie – transport: a) paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami przesyłowymi w celu ich dostarczania do sieci dystrybucyjnych lub odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci przesyłowych, b) paliw ciekłych siecią rurociągów, c) ciepła siecią ciepłowniczą do odbiorców przyłączonych do tej sieci – z wyłą- czeniem sprzedaży tych paliw lub energii; 5) dystrybucja: a) transport paliw gazowych oraz energii elektrycznej sieciami dystrybucyjnymi w celu ich dostarczania odbiorcom, b) rozdział paliw ciekłych do odbiorców przyłączonych do sieci rurociągów, c) rozdział ciepła do odbiorców przyłączonych do sieci ciepłowniczej – z wyłącze- niem sprzedaży tych paliw lub energii; 6) obrót – działalność gospodarczą polegającą na handlu hurtowym albo detalicznym paliwami lub energią; 6a) sprzedaż – bezpośrednią sprzedaż paliw lub energii przez podmiot zajmujący się ich wytwarzaniem lub odsprzedaż tych paliw lub energii przez podmiot zajmujący się ich obrotem; sprzedaż ta nie obejmuje derywatu elektroener- getycznego i derywatu gazowego3; 7) procesy energetyczne – techniczne procesy w zakresie wytwarzania, przetwa- rzania, przesyłania, magazynowania, dystrybucji oraz użytkowania paliw lub energii; 8) zaopatrzenie w ciepło, energię elektryczną, paliwa gazowe – procesy związane z dostarczaniem ciepła, energii elektrycznej, paliw gazowych do odbiorców; 9) urządzenia – urządzenia techniczne stosowane w procesach energetycznych; 10) instalacje – urządzenia z układami połączeń między nimi; 10a) instalacja magazynowa – instalację używaną do magazynowania paliw gazo- wych, w tym bezzbiornikowy magazyn gazu ziemnego oraz pojemności maga- 3 W ujednoliconym przez redakcję tekście pogrubioną czcionką wyróżniono zmiany, które zostały wpro- wadzone ustawą o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw z 26 lipca 2013 r., Dz.U. poz. 984. 26 Prawo energetyczne 2013 zynowe gazociągów, będącą własnością przedsiębiorstwa energetycznego lub eksploatowaną przez to przedsiębiorstwo, włącznie z częścią instalacji skro- plonego gazu ziemnego używaną do jego magazynowania, z wyłączeniem tej części instalacji, która jest wykorzystywana do działalności produkcyjnej, oraz instalacji służącej wyłącznie do realizacji zadań operatorów systemu przesy- łowego gazowego; 10b) instalacja skroplonego gazu ziemnego – terminal przeznaczony do: a) skraplania gazu ziemnego lub b) sprowadzania, wyładunku i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego wraz z instalacjami pomocniczymi i zbiornikami magazynowymi wykorzystywany- mi w procesie regazyfikacji i dostarczania gazu ziemnego do systemu przesy- łowego – z wyłączeniem części terminalu służącej do magazynowania; 10c) pojemności magazynowe gazociągów – pojemności umożliwiające magazyno- wanie gazu ziemnego pod ciśnieniem w sieciach przesyłowych lub w sieciach dystrybucyjnych z wyłączeniem instalacji służących wyłącznie do realizacji zadań operatora systemu przesyłowego; 11) sieci – instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego; 11a) sieć przesyłowa – sieć gazową wysokich ciśnień, z wyłączeniem gazociągów ko- palnianych i bezpośrednich, albo sieć elektroenergetyczną najwyższych lub wyso- kich napięć, za której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu przesy- łowego; 11b) sieć dystrybucyjna – sieć gazową wysokich, średnich i niskich ciśnień, z wyłącze- niem gazociągów kopalnianych i bezpośrednich, albo sieć elektroenergetyczną wysokich, średnich i niskich napięć, za której ruch sieciowy jest odpowiedzialny operator systemu dystrybucyjnego; 11c) sieć gazociągów kopalnianych (złożowych, kolektorowych i ekspedycyjnych) – ga- zociąg lub sieć gazociągów wykorzystywane do transportu gazu ziemnego z miejsca jego wydobycia do zakładu oczyszczania i obróbki lub do terminalu albo wykorzy- stywane do transportu gazu ziemnego do końcowego przeładunkowego terminalu przybrzeżnego; 11d) gazociąg międzysystemowy – gazociąg przesyłowy przebiegający przez granicę państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskie- go Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Ob- szarze Gospodarczym, wyłącznie w celu połączenia krajowych systemów przesy- łowych tych państw; 11e) gazociąg bezpośredni – gazociąg, który został zbudowany w celu bezpośredniego dostarczania paliw gazowych do instalacji odbiorcy z pominięciem systemu gazo- wego; 11f) linia bezpośrednia – linię elektroenergetyczną łączącą wydzieloną jednostkę wy- twarzania energii elektrycznej bezpośrednio z odbiorcą lub linię elektroenerge- tyczną łączącą jednostkę wytwarzania energii elektrycznej przedsiębiorstwa ener- getycznego z instalacjami należącymi do tego przedsiębiorstwa albo instalacjami należącymi do przedsiębiorstw od niego zależnych; 27 Prawo energetyczne 2013 11g) koordynowana sieć 110 kV – część sieci dystrybucyjnej 110 kV, w której przepły- wy energii elektrycznej zależą także od warunków pracy sieci przesyłowej; 12) przedsiębiorstwo energetyczne – podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi; 12a) przedsiębiorstwo zintegrowane pionowo – przedsiębiorstwo energetyczne lub grupę przedsiębiorstw, których wzajemne relacje są określone w art. 3 ust. 2 roz- porządzenia nr 139/2004 z 20 stycznia 2004 r. w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw (Dz.Urz. WE L 024 z 29 stycznia 2004 r.), zajmujące się: a) w odniesieniu do paliw gazowych: – przesyłaniem lub – dystrybucją, lub – magazynowaniem, lub – skraplaniem – oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tych paliw, albo b) w odniesieniu do energii elektrycznej: – przesyłaniem lub – dystrybucją – oraz wytwarzaniem lub sprzedażą tej energii; 12b) użytkownik systemu – podmiot dostarczający paliwa gazowe do systemu ga- zowego lub zaopatrywany z tego systemu albo podmiot dostarczający ener- gię elektryczną do systemu elektroenergetycznego lub zaopatrywany z tego systemu; 13) odbiorca – każdego, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym; 13a) odbiorca końcowy – odbiorcę dokonującego zakupu paliw lub energii na wła- sny użytek; do własnego użytku nie zalicza się energii elektrycznej zakupionej w celu jej zużycia na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej; 13b) odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie do- mowym – odbiorcę końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła wyłącznie w celu ich zużycia w gospodarstwie domo- wym; 13c) odbiorca wrażliwy energii elektrycznej – osobę, której przyznano dodatek mieszkaniowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodat- kach mieszkaniowych (Dz.U. nr 71, poz. 734, z późn. zm.), która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania energii elektrycznej; 13d) odbiorca wrażliwy paliw gazowych – osobę, której przyznano ryczałt na za- kup opału w rozumieniu art. 6 ust. 7 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o dodat- kach mieszkaniowych, która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży paliw gazowych zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym i zamieszkuje w miejscu dostarczania paliw gazowych; 28 Prawo energetyczne 2013 14) gmina – gminy oraz związki i porozumienia międzygminne w zakresie uregulo- wanym ustawą z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591, z późn. zm.4); 15) regulacja – stosowanie określonych ustawą środków prawnych, włącznie z konce- sjonowaniem, służących do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego, prawi- dłowej gospodarki paliwami i energią oraz ochrony interesów odbiorców; 16) bezpieczeństwo energetyczne – stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżące- go i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w spo- sób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska; 16a) bezpieczeństwo dostaw energii elektrycznej – zdolność systemu elektroenerge- tycznego do zapewnienia bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej oraz równoważenia dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię; 16b) bezpieczeństwo pracy sieci elektroenergetycznej – nieprzerwaną pracę sieci elek- troenergetycznej, a także spełnianie wymagań w zakresie parametrów jakościo- wych energii elektrycznej i standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym dopuszczalnych przerw w dostawach energii elektrycznej odbiorcom końcowym, w możliwych do przewidzenia warunkach pracy tej sieci; 16c) równoważenie dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię – zaspokojenie możliwego do przewidzenia, bieżącego i perspektywicznego za- potrzebowania odbiorców na energię elektryczną i moc, bez konieczności podej- mowania działań mających na celu wprowadzenie ograniczeń w jej dostarczaniu i poborze; 16d) zagrożenie bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej – stan systemu elektro- energetycznego lub jego części, uniemożliwiający zapewnienie bezpieczeństwa pracy sieci elektroenergetycznej lub równoważenie dostaw energii elektrycznej z zapotrzebowaniem na tę energię; 17) taryfa – zbiór cen i stawek opłat oraz warunków ich stosowania, opracowany przez przedsiębiorstwo energetyczne i wprowadzany jako obowiązujący dla okre- ślonych w nim odbiorców w trybie określonym ustawą; 18) nielegalne pobieranie paliw lub energii – pobieranie paliw lub energii bez zawar- cia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo-roz- liczeniowego lub poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych przez układ pomiarowo-rozliczeniowy; 19) ruch sieciowy – sterowanie pracą sieci; 20) odnawialne źródło energii – źródło wykorzystujące w procesie przetwarza- nia energię wiatru, promieniowania słonecznego, aerotermalną, geotermal- 4 Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. nr 23, poz. 220, nr 62, poz. 558, nr 113, poz. 984, nr 153, poz. 1271 i nr 214, poz. 1806, z 2003 r. nr 80, poz. 717 i nr 162, poz. 1568, z 2004 r. nr 102, poz. 1055, nr 116, poz. 1203 i nr 167, poz. 1759, z 2005 r. nr 172, poz. 1441 i nr 175, poz. 1457, z 2006 r. nr 17, poz. 128 i nr 181, poz. 1337, z 2007 r. nr 48, poz. 327, nr 138, poz. 974 i nr 173, poz. 1218, z 2008 r. nr 180, poz. 1111 i nr 223, poz. 1458, z 2009 r. nr 52, poz. 420 i nr 157, poz. 1241, z 2010 r. nr 28, poz. 142 i 146, nr 40, poz. 230 i nr 106, poz. 675, z 2011 r. nr 21, poz. 113, nr 117, poz. 679, nr 134, poz. 777, nr 149, poz. 887 i nr 217, poz. 1281 oraz z 2012 r. poz. 567. 29 Prawo energetyczne 2013 ną, hydrotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz ener- gię pozyskiwaną z biomasy, biogazu pochodzącego ze składowisk odpadów, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątków roślinnych i zwierzęcych; 20a) biogaz rolniczy – paliwo gazowe otrzymywane w procesie fermentacji metano- wej surowców rolniczych, produktów ubocznych rolnictwa, płynnych lub stałych odchodów zwierzęcych, produktów ubocznych lub pozostałości z przetwórstwa produktów pochodzenia rolniczego lub biomasy leśnej, z wyłączeniem gazu po- zyskanego z surowców pochodzących z oczyszczalni ścieków oraz składowisk odpadów; 20b) mikroinstalacja – odnawialne źródło energii, o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 40 kW, przyłączone do sieci elektroenergetycz- nej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o łącznej mocy zainsta- lowanej cieplnej nie większej niż 120 kW; 20c) mała instalacja – odnawialne źródło energii, o łącznej mocy zainstalowanej elek- trycznej większej niż 40 kW i nie większej niż 200 kW, przyłączone do sieci elek- troenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej większej niż 120 kW i nie większej niż 600 kW; 20d) transfer statystyczny – przekazanie w danym roku określonej ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnym źródle energii między Rzecząpo- spolitą Polską a innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej, Kon- federacją Szwajcarską lub państwami członkowskimi Europejskiego Po- rozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym; 20e) odbiorca przemysłowy – odbiorcę końcowego, którego główną działalnością gospodarczą jest działalność w zakresie: a) wydobywania węgla kamiennego lub rud metali nieżelaznych, b) produkcji wyrobów z drewna oraz korka z wyłączeniem produkcji mebli, c) produkcji papieru i wyrobów z papieru, d) produkcji chemikaliów i wyrobów chemicznych, e) produkcji wyrobów z gumy i tworzyw sztucznych, f) produkcji szkła i wyrobów ze szkła, g) produkcji ceramicznych materiałów budowlanych, h) produkcji metali, i) produkcji elektrod węglowych i grafitowych, styków i pozostałych elek- trycznych wyrobów węglowych i grafitowych, j) produkcji żywności; 20f) końcowe zużycie energii brutto – nośniki energii dostarczone do celów ener- getycznych przemysłowi, sektorowi transportowemu, gospodarstwom domo- wym, sektorowi usługowemu, w tym świadczącemu usługi publiczne, rol- nictwu, leśnictwu i rybołówstwu, łącznie ze zużyciem energii elektrycznej i ciepła przez przemysł energetyczny na wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła oraz łącznie ze stratami energii elektrycznej i ciepła powstającymi podczas ich przesyłania lub dystrybucji; 30 Prawo energetyczne 2013 20g) biopłyny – biopaliwa ciekłe lub inne paliwa odnawialne w rozumieniu prze- pisów ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U. nr 169, poz. 1199, z późn. zm.), wytworzone wyłącznie z biomasy, wy- korzystywane w celach energetycznych innych niż w transporcie, w tym do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła w instalacjach spełniających wymagania w zakresie emisji gazów do atmosfery, określone w ustawie z 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i in- nych substancji (Dz.U. nr 130, poz. 1070, z późn. zm.); 21) koszty uzasadnione – koszty niezbędne do wykonania zobowiązań powstałych w związku z prowadzoną przez przedsiębiorstwo energetyczne działalnością w za- kresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania, przesyłania i dystrybucji, obrotu paliwami lub energią oraz przyjmowane przez przedsiębiorstwo energe- tyczne do kalkulacji cen i stawek opłat ustalanych w taryfie w sposób ekonomicz- nie uzasadniony, z zachowaniem należytej staranności zmierzającej do ochrony interesów odbiorców; koszty uzasadnione nie są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów podatkowych; 22) finansowanie oświetlenia – finansowanie kosztów energii elektrycznej pobranej przez punkty świetlne oraz koszty ich budowy i utrzymania; 23) system gazowy albo elektroenergetyczny – sieci gazowe, instalacje magazyno- we lub instalacje skroplonego gazu ziemnego albo sieci elektroenergetyczne oraz przyłączone do nich urządzenia i instalacje, współpracujące z tymi sie- ciami lub instalacjami; 23a) bilansowanie systemu – działalność gospodarczą wykonywaną przez operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług prze- syłania lub dystrybucji, polegającą na równoważeniu zapotrzebowania na paliwa gazowe lub energię elektryczną z dostawami tych paliw lub energii; 23b) zarządzanie ograniczeniami systemowymi – działalność gospodarczą wyko- nywaną przez operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego w ramach świadczonych usług przesyłania lub dystrybucji w celu zapewnienia bezpiecz- nego funkcjonowania systemu gazowego albo systemu elektroenergetycznego oraz zapewnienia, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 9 ust. 1–4, wymaganych parametrów technicznych paliw gazowych lub energii elektrycznej w przypadku wystąpienia ograniczeń technicznych w przepustowości tych syste- mów; 24) operator systemu przesyłowego – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie przesyłowym gazowym albo systemie przesyłowym elektro- energetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi albo innymi syste- mami elektroenergetycznymi; 25) operator systemu dystrybucyjnego – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie dystrybucyjnym gazowym albo systemie dystrybucyjnym 31 Prawo energetyczne 2013 elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sie- ci dystrybucyjnej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi albo innymi systemami elektroenergetycznymi; 26) operator systemu magazynowania – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem paliw gazowych, odpowiedzialne za eksploatację instalacji magazynowej; 27) operator systemu skraplania gazu ziemnego – przedsiębiorstwo energetyczne zaj- mujące się skraplaniem gazu ziemnego, sprowadzaniem, wyładunkiem lub rega- zyfikacją skroplonego gazu ziemnego, odpowiedzialne za eksploatację instalacji tego gazu; 28) operator systemu połączonego – przedsiębiorstwo energetyczne zarządzają- ce systemami połączonymi gazowymi albo systemami połączonymi elektro- energetycznymi, w tym systemem przesyłowym i dystrybucyjnym, albo sys- temem przesyłowym, dystrybucyjnym, magazynowania lub skraplania gazu ziemnego; 29) sprzedawca z urzędu – przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na obrót paliwami gazowymi lub energią elektryczną, świadczące usługi komplekso- we odbiorcom paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domo- wym, niekorzystającym z prawa wyboru sprzedawcy; 30) usługa kompleksowa – usługę świadczoną na podstawie umowy zawierającej postanowienia umowy sprzedaży i umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii albo umowy sprzedaży, umowy o świad- czenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych i umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych; 31) normalny układ pracy sieci – układ pracy sieci i przyłączonych źródeł wytwór- czych, zapewniający najkorzystniejsze warunki techniczne i ekonomiczne trans- portu energii elektrycznej oraz spełnienie kryteriów niezawodności pracy sieci i jakości energii elektrycznej dostarczanej użytkownikom sieci; 32) subsydiowanie skrośne – pokrywanie kosztów jednego rodzaju wykonywanej działalności gospodarczej lub kosztów dotyczących jednej grupy odbiorców przy- chodami pochodzącymi z innego rodzaju wykonywanej działalności gospodar- czej lub od innej grupy odbiorców; 33) kogeneracja – równoczesne wytwarzanie ciepła i energii elektrycznej lub mecha- nicznej w trakcie tego samego procesu technologicznego; 34) ciepło użytkowe w kogeneracji – ciepło wytwarzane w kogeneracji, służące za- spokojeniu niezbędnego zapotrzebowania na ciepło lub chłód, które gdyby nie było wytworzone w kogeneracji, zostałoby pozyskane z innych źródeł; 35) jednostka kogeneracji – wyodrębniony zespół urządzeń, który może wytwarzać energię elektryczną w kogeneracji, opisany poprzez dane techniczne; 36) energia elektryczna z kogeneracji – energię elektryczną wytwarzaną w kogenera- cji i obliczoną jako: a) całkowitą roczną produkcję energii elektrycznej w jednostce kogeneracji w roku kalendarzowym, wytworzoną ze średnioroczną sprawnością przemiany energii 32 Prawo energetyczne 2013 chemicznej paliwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji, co najmniej równą sprawności granicznej: – 75 dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: turbina parowa przeciw- prężna, turbina gazowa z odzyskiem ciepła, silnik spalinowy, mikroturbina, silnik Stirlinga, ogniwo paliwowe, albo – 80 dla jednostki kogeneracji z urządzeniami typu: układ gazowo-parowy z odzyskiem ciepła, turbina parowa upustowo-kondensacyjna, albo b) iloczyn współczynnika i rocznej ilości ciepła użytkowego w kogeneracji wy- tworzonego ze średnioroczną sprawnością przemiany energii chemicznej pa- liwa w energię elektryczną lub mechaniczną i ciepło użytkowe w kogeneracji niższą niż sprawności graniczne, o których mowa w lit. a; współczynnik ten jest obliczany na podstawie pomiarów parametrów technologicznych jednostki kogeneracji, dla danego przedziału czasowego, i określa stosunek energii elek- trycznej z kogeneracji do ciepła użytkowego w kogeneracji; 37) referencyjna wartość sprawności dla wytwarzania rozdzielonego – sprawność wy- twarzania rozdzielonego energii elektrycznej albo ciepła stosowana do obliczenia oszczędności energii pierwotnej uzyskanej w wyniku zastosowania kogeneracji zamiast wytwarzania rozdzielonego energii elektrycznej i ciepła; 38) wysokosprawna kogeneracja – wytwarzanie energii elektrycznej lub mechanicz- nej i ciepła użytkowego w kogeneracji, które zapewnia oszczędność energii pier- wotnej zużywanej w: a) jednostce kogeneracji w wysokości nie mniejszej niż 10 w porównaniu z wy- twarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach rozdzielonych o referen- cyjnych wartościach sprawności dla wytwarzania rozdzielonego lub b) jednostce kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej poniżej 1 MW w porównaniu z wytwarzaniem energii elektrycznej i ciepła w układach roz- dzielonych o referencyjnych wartościach sprawności dla wytwarzania roz- dzielonego; 39) standardowy profil zużycia – zbiór danych o przeciętnym zużyciu energii elek- trycznej w poszczególnych godzinach doby przez grupę odbiorców końcowych: a) nieposiadających urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych umożliwiających reje- strację tych danych, b) o zbliżonej charakterystyce poboru energii elektrycznej, c) zlokalizowanych na obszarze działania danego operatora systemu dystrybucyj- nego elektroenergetycznego; 40) bilansowanie handlowe – zgłaszanie operatorowi systemu przesyłowego elek- troenergetycznego przez podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe do realizacji umów sprzedaży energii elektrycznej zawartych przez użytkowników systemu i prowadzenie z nimi rozliczeń różnicy rzeczywistej ilości dostarczonej albo pobranej energii elektrycznej i wielkości określonych w tych umowach dla każdego okresu rozliczeniowego; 41) centralny mechanizm bilansowania handlowego – prowadzony przez operatora systemu przesyłowego, w ramach bilansowania systemu, mechanizm rozliczeń podmiotów odpowiedzialnych za bilansowanie handlowe, z tytułu niezbilansowa- 33 Prawo energetyczne 2013 nia energii elektrycznej dostarczonej oraz pobranej przez użytkowników systemu, dla których te podmioty prowadzą bilansowanie handlowe; 42) podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe – osobę fizyczną lub prawną uczestniczącą w centralnym mechanizmie bilansowania handlowego na podsta- wie umowy z operatorem systemu przesyłowego, zajmującą się bilansowaniem handlowym użytkowników systemu; 43) jednostka wytwórcza – wyodrębniony zespół urządzeń należący do przedsiębior- stwa energetycznego, służący do wytwarzania energii i wyprowadzania mocy; 44) rynek organizowany przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany – obrót towarami giełdowymi organizowany na pod- stawie przepisów ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010 r. nr 211, poz. 1384, z późn. zm.5), odpowiednio, przez spółkę pro- wadzącą giełdę albo przez spółkę prowadzącą rynek pozagiełdowy; 45) wytwarzanie – produkcję paliw lub energii w procesie energetycznym; 46) przedsiębiorstwo powiązane – jednostkę powiązaną z jednostką w rozumie- niu art. 3 pkt 43 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r. poz. 330 i 613); 47) derywat elektroenergetyczny – instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d–f ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2010 r. nr 211, poz. 1384, z późn. zm.), który odnosi się do energii elektrycznej; 48) derywat gazowy – instrument finansowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d–f ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, który odnosi się do paliw gazowych; 49) system gazowy wzajemnie połączony – wzajemnie połączone sieci gazowe, instalacje magazynowe lub instalacje skroplonego gazu ziemnego oraz przy- łączone do nich urządzenia i instalacje współpracujące z tymi sieciami lub instalacjami. Art. 4. [Utrzymywanie zdolności przesyłowej] 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmu- jące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw lub energii, magazynowaniem paliw gazo- wych, w tym skroplonego gazu ziemnego, skraplaniem gazu ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane utrzymywać zdolność urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w te paliwa lub energię w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych. 2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane zapewnić wszystkim odbiorcom oraz przed- siębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych lub energii, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, na zasadach i w zakresie określonym w ustawie; świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji tych paliw lub energii odbywa się na podstawie umowy o świadczenie tych usług. 5 Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2011 r. nr 106, poz. 622, nr 131, poz. 763 i nr 234, poz. 1391 oraz z 2012 r. poz. 836. 34 Prawo energetyczne 2013 Art. 4a. (uchylony) Art. 4b. (uchylony) Art. 4c. [Usługi magazynowania paliw] 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmują- ce się magazynowaniem paliw gazowych jest obowiązane zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych, na zasadzie równo- prawnego traktowania, świadczenie usług magazynowania paliw gazowych w instala- cjach magazynowych. Świadczenie usług magazynowania paliw gazowych odbywa się na podstawie umowy o świadczenie tych usług. 2. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się magazynowaniem paliw gazowych jest obowiązane udostępniać operatorowi systemu przesyłowego gazowego tę część instalacji, która jest używana do magazynowania paliw gazowych i jest niezbędna do realizacji jego zadań. 3. Udostępnienie części instalacji, o której mowa w ust. 2, następuje za wynagrodze- niem, na zasadach określonych w odrębnej umowie. Ustalając wysokość wynagro- dzenia należy stosować stawki opłat za usługi magazynowania paliw gazowych ustalone w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się magazynowa- niem tych paliw. Art. 4d. [Usługi transportu] 1. Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydoby- tego gazu ziemnego jest obowiązane, przestrzegając zasad bezpieczeństwa, warunków eksploatacji podłączonych złóż, realizacji zawartych umów w zakresie sprzedaży wy- dobywanych kopalin oraz uwzględniając dostępną albo możliwą do uzyskania prze- pustowość sieci gazociągów kopalnianych i wymogi ochrony środowiska, zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług transportu gazu ziemnego siecią gazociągów kopalnianych do miejsca ich dostarczania wybranego przez odbior- cę lub przez przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą paliw gazowych; świadczenie usług transportu gazu ziemnego odbywa się na podstawie umowy o świadczenie tych usług. 2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do tych części sieci gazociągów kopalnianych i in- stalacji, które są używane do lokalnej działalności wydobywczej na obszarze złoża, gdzie jest wydobywany gaz ziemny. 3. Przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wydobytego gazu ziemnego może od- mówić świadczenia usług, o których mowa w ust. 1, jeżeli: 1) występują niezgodności: a) parametrów technicznych sieci gazociągów kopalnianych z parametrami tech- nicznymi sieci lub instalacji, które miałyby być podłączone do sieci gazocią- gów kopalnianych, lub b) parametrów jakościowych transportowanego gazu ziemnego z parametrami ja- kościowymi gazu ziemnego mającego być przedmiotem usługi transportu gazu ziemnego – których usunięcie nie jest technicznie lub ekonomicznie uzasad- nione, albo 35 Prawo energetyczne 2013 2) świadczenie usług transportu gazu ziemnego: a) mogłoby spowodować obniżenie obecnego lub planowanego wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej, dla potrzeb których wybudowano te gazociągi kopalniane, lub b) uniemożliwiałoby zaspokojenie uzasadnionych potrzeb właściciela lub użyt- kownika sieci gazociągów kopalnianych lub przedsiębiorstwa zajmującego się transportem wydobytego gazu ziemnego w zakresie jego transportu lub uzdat- niania. Art. 4e. [Usługi skraplania i regazyfikacji] 1. Przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się skraplaniem gazu ziemnego lub regazyfikacją skroplonego gazu ziemnego przy użyciu instalacji skroplonego gazu ziemnego jest obowiązane, je- żeli jest to konieczne ze względów technicznych lub ekonomicznych, zapewniać odbiorcom oraz przedsiębiorstwom zajmującym się sprzedażą paliw gazowych, na zasadzie równoprawnego traktowania, świadczenie usług polegających na skra- planiu gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego; świadczenie tych usług odbywa się na podstawie umowy o świadczenie usług skraplania gazu ziemnego. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do terminali skroplonego gazu ziemnego przeznaczo- nych do magazynowania tego gazu. Art. 4e1. [Podmioty uprawnione do świadczenia usług] Usługi przesyłania, dys- trybucji, magazynowania paliw gazowych, skraplania gazu ziemnego lub regazy- fikacji skroplonego gazu ziemnego mogą być świadczone wyłącznie odpowiednio przez operatora systemu przesyłowego, operatora systemu dystrybucyjnego, ope- ratora systemu magazynowania paliw gazowych, operatora systemu skraplania gazu ziemnego lub operatora systemu połączonego6. Art. 4f. [Stała jakość i niezawodność] 1. Świadczenie usług, o których mowa w art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1, nie może obniżać nieza- wodności dostarczania i jakości paliw gazowych lub energii poniżej poziomu okre- ślonego w odrębnych przepisach oraz powodować niekorzystnej zmiany cen lub stawek opłat za dostarczane paliwa gazowe lub energię i zakresu ich dostarczania odbiorcom przyłączonym do sieci, a także uniemożliwiać wywiązywanie się przez przedsiębiorstwa energetyczne z obowiązków w zakresie ochrony interesów odbior- ców i ochrony środowiska. 2. Przepisów art. 4 ust. 2, art. 4c, art. 4d ust. 1 oraz art. 4e ust. 1 nie stosuje się do świadczenia usług przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych lub energii, maga- zynowania tych paliw i skraplania gazu ziemnego odbiorcom, jeżeli te paliwa lub energia byłyby dostarczane z systemu gazowego lub systemu elektroenergetycznego innego państwa, które nie nałożyło obowiązku świadczenia tych usług na działające w tym państwie przedsiębiorstwa, lub gdy odbiorca, do którego paliwa gazowe lub 6 Art. 4e wchodzi w życie 12 miesięcy po ogłoszeniu nowelizacji. 36
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Prawo energetyczne 2013
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: