Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00032 004320 14687895 na godz. na dobę w sumie
Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz - ebook/pdf
Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz - ebook/pdf
Autor: , , Liczba stron: 493
Wydawca: Wolters Kluwer Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-264-5466-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> administracyjne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

W komentarzu wyczerpująco omówiono:

W szerokim zakresie zaprezentowano poglądy doktryny i orzecznictwa dotyczące omawianej problematyki, w szczególności zawarte w orzeczeniach Sądów Administracyjnych (WSA, NSA) i Sądów Powszechnych (SN, SA) z lat 2011-2012,

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Spis treści SpiS treści Wykaz skrótów Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 1 Art. 2 Art. 3 Art. 4 Art. 5 Rozdział 2. Służba Geodezyjna i Kartograficzna Art. 6 Art. 6a Art. 6b Art. 6c Art. 7 Art. 7a Art. 7b Art. 7c Art. 7d Art. 7e Art. 8 Art. 9 Art. 9a Art. 10 9 17 19 19 23 30 39 51 55 55 64 77 85 88 95 108 114 117 122 124 127 128 131 5 Spis treści Rozdział 3. Prace geodezyjne i kartograficzne Art. 11 Art. 12 Art. 13 Art. 14 Art. 15 Art. 16 Art. 17 Art. 18 Art. 19 Rozdział 4. Ewidencja gruntów i budynków Art. 20 Art. 21 Art. 22 Art. 23 Art. 24 Art. 24a Art. 24b Art. 25 Art. 26 Rozdział 5. Inwentaryzacja i ewidencja sieci uzbrojenia terenu Art. 27 Art. 28 Rozdział 6. Rozgraniczanie nieruchomości Art. 29 Art. 30 Art. 31 Art. 32 Art. 33 Art. 34 Art. 35 Art. 36 Art. 37 Art. 38 Art. 39 6 139 139 143 154 168 170 182 184 184 186 212 212 234 242 247 252 272 280 285 286 289 289 297 300 300 317 323 331 340 357 363 366 370 372 374 Spis treści Rozdział 7. Państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny Art. 40 Art. 40a Art. 41 Art. 41a Art. 41b Rozdział 8. Uprawnienia zawodowe do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii Art. 42 Art. 43 Art. 44 Art. 45 Art. 46 Art. 47 Rozdział 8a. Ewidencja miejscowości, ulic i adresów Art. 47a Art. 47b Rozdział 9. Przepisy karne Art. 48 Rozdział 10. Przepisy przejściowe i końcowe Art. 49 Art. 50 Art. 51 Art. 52 Art. 53 Art. 53a Art. 53b Art. 54 Art. 55–57 Art. 58 Art. 59 Art. 60 Literatura O autorach 379 379 398 400 404 404 407 407 425 428 433 441 452 454 454 469 473 473 483 483 484 484 484 485 485 486 486 487 488 488 488 489 491 7 Wykaz skrótów Wykaz skrótóW akty prawne Dyrektywa INSPIRE − dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/2/WE z dnia 14 marca 2007 r. ustanawiająca infrastrukturę infor- macji przestrzennej we Wspólnocie Europejskiej (INSPIRE) (Dz. Urz. UE L 108 z 25.04.2007, s. 1) − ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. k.c. − ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) poz. 553 z późn. zm.) k.k. Konstytucja RP k.p.c. k.p.w. k.w. p.g.g. p.g.k. p.o.ś. − Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) − ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.) − ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848 z późn. zm.) − ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275 z późn. zm.) − ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górni- cze (Dz. U. Nr 163, poz. 981 z późn. zm.) − ustawa z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i karto- graficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) − ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowi- ska (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) 9 Wykaz skrótów pr. bud. pr. not. pr. wod. r.b.d.o.t. r.b.d.z.l. r.c.g.b. r.d.p.r.g. r.e.g.b. r.e.m.u.a. r.g.k.g. r.g.s.u.t. 10 − ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) − ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 z późn. zm.) − ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 145) − rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administra- cji z dnia 17 listopada 2011 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz bazy danych obiektów ogólnogeogra- ficznych, a także standardowych opracowań kartograficznych (Dz. U. Nr 279, poz. 1642) − rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administra- cji z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie baz danych dotyczą- cych zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz ortofotoma- py i numerycznego modelu terenu (Dz. U. Nr 263, poz. 1571) − rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budow- nictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geo- dezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. Nr 25, poz. 133) − rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administra- cji z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie trybu i zakresu działania Państwowej Rady Geodezyjnej i Kartograficznej i Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rze- czypospolitej Polskiej oraz zasad wynagradzania ich człon- ków (Dz. U. Nr 26, poz. 316 z późn. zm.) − rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budow- nictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) − rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. poz. 125) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. poz. 1246) − rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownic- twa z dnia 2 kwietnia 2001 r. w sprawie geodezyjnej ewidencji r.k.g. r.k.k.p.m. r.k.p.g.k. r.k.s.i.t. r.m.g.k.n. r.m.z.g.k. r.n.p.t.z. r.o.b.p. Wykaz skrótów sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgadniania dokumen- tacji projektowej (Dz. U. Nr 38, poz. 455) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w spra- wie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 z późn. zm.) − rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budow- nictwa z dnia 2 lipca 2001 r. w sprawie klasyfikowania, kwa- lifikowania i porządkowania materiałów wyłączanych z pań- stwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2001 r. Nr 74, poz. 796) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2001 r. w sprawie kontroli urzędów, instytucji publicznych i przed- siębiorców w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących geodezji i kartografii (Dz. U. Nr 101, poz. 1090) − rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownic- twa z dnia 12 lipca 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu założenia i prowadzenia krajowego systemu informa- cji o terenie (Dz. U. Nr 80, poz. 866) − rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 22 grudnia 2011 r. w sprawie rodzajów materiałów geodezyjnych i kartograficznych, które podlegają ochronie zgodnie z przepisa- mi o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 299, poz. 1772) − rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownic- twa z dnia 15 maja 2001 r. w sprawie określenia rodzajów map, materiałów fotogrametrycznych i teledetekcyjnych, stanowią- cych państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, których roz- powszechnianie, rozprowadzanie oraz reprodukowanie w celu rozpowszechniania i rozprowadzania wymaga zezwolenia, oraz trybu udzielania tych zezwoleń (Dz. U. Nr 56, poz. 588) − rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 maja 2003 r. w sprawie nadzoru nad pracami geodezyjnymi i karto- graficznymi na terenach zamkniętych (Dz. U. Nr 101, poz. 939) − rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administra- cji z dnia 26 maja 2010 r. w sprawie rodzajów prac geodezyj- nych i kartograficznych mających znaczenie dla obronności i bezpieczeństwa państwa oraz współdziałania Służby Geo- dezyjnej i Kartograficznej z jednostką organizacyjną Sztabu 11 Wykaz skrótów r.o.g.g.m. r.o.z.g. r.p.r.g r.p.r.n.g. r.p.s.o.p. r.p.t.n. r.r.k.o.t. r.r.n. r.s.p.n. r.s.t.p.g. 12 Generalnego Wojska Polskiego właściwą w sprawach geode- zji i kartografii (Dz. U. Nr 109, poz. 718) − rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawime- trycznych i magnetycznych (Dz. U. poz. 352) − rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administra- cji z dnia 15 kwietnia 1999 r. w sprawie ochrony znaków geo- dezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych (Dz. U. Nr 45, poz. 454 z późn. zm.) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 stycznia 2012 r. w sprawie państwowego rejestru granic i powierzchni jed- nostek podziałów terytorialnych kraju (Dz. U. poz. 199) − rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 lutego 2012 r. w sprawie państwowego rejestru nazw geo- graficznych (Dz. U. poz. 309) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 października 2012 r. w sprawie państwowego systemu odniesień prze- strzennych (Dz. U. poz. 1247) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie powszechnej taksacji nieruchomości (Dz. U. Nr 131, poz. 1092) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2011 r. w sprawie rodzajów kartograficznych opracowań tematycz- nych i specjalnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1328) − rozporządzenie Ministrów Spraw Wewnętrznych i Admini- stracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453) − rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w spra- wie scalania i podziału nieruchomości (Dz. U. Nr 86, poz. 736) − rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Admini- stracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów tech- nicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wy- ników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. Nr 263, poz. 1572) r.t.z.o.p. r.u.z.g.k. r.w.g.g.k. r.w.i.n.g. r.w.o.c.g. r.z.p.g.k. r.z.t.p. TFUE u.a.r.w. u.d.a.r. Wykaz skrótów − rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 lip- ca 2003 r. w sprawie terenów zamkniętych niezbędnych dla obronności państwa (Dz. U. Nr 141, poz. 1368) − rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. Nr 143, poz. 1396) − rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administra- cji z dnia 29 grudnia 1999 r. w sprawie warunków organi- zacyjnych, kadrowych i technicznych, jakie powinny zostać spełnione przez gminy wnioskujące o przejęcie zadań i kom- petencji starosty w zakresie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2000 r. Nr 1, poz. 4) − rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia wymagań, jakim powinni odpo- wiadać wojewódzcy inspektorzy nadzoru geodezyjnego i kar- tograficznego, geodeci województw, geodeci powiatowi i geo- deci gminni (Dz. U. Nr 249, poz. 2498) − rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartogra- ficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyry- sów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333) − rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budow- nictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geo- dezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837) − rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz. U. Nr 100, poz. 908) − Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skon- solidowana Dz. Urz. UE C 83 z 30.03.2010, s. 47) − ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w woje- wództwie (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 z późn. zm.) − ustawa z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rzą- dowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 z późn. zm.) 13 Wykaz skrótów u.d.i.p. u.d.p. u.f.p. u.g.n. u.i.d.p. u.i.i.p. u.i.k. u.k.a.r. u.k.w.h. u.l. u.m.n.j.r. u.o.a.n. u.o.b.d. u.o.p. u.o.z. 14 − ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) − ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.) − ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.) − ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nierucho- mościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) − ustawa z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 z późn. zm.) − ustawa z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. Nr 76, poz. 489) − ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji kryminalnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 153 z późn. zm.) − ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rzą- dowej (Dz. U. Nr 185, poz. 1092) − ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hi- potece (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361 z późn. zm.) − ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 z późn. zm.), − ustawa z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodo- wych i etnicznych oraz o języku regionalnym (Dz. U. Nr 17, poz. 141 z późn. zm.) − ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatyw- nych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 z późn. zm.) − ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych (Dz. U. Nr 128, poz. 1402 z późn. zm.) − ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jedn.: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 z późn. zm.) − ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) u.p.p.s.a. u.p.z.p. u.r.m. u.s.c. u.s.d.g. u.s.g. u.s.p. u.s.w. u.s.w.g. u.st.p. u.ś.u. u.ś.u.d.e. u.u.k.z. u.u.n.m. u.w.a.r.w. u.w.l. Wykaz skrótów − ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) − ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodaro- waniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 647) − ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 392) − ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505 z późn. zm.) − ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodar- czej (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 z późn. zm.) − ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 141, poz. 1591 z późn. zm.) − ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.) − ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 z późn. zm.) − ustawa z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 178, poz. 1749 z późn. zm.) − ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 591 z późn. zm.) − ustawa z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na tery- torium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 47, poz. 278 z późn. zm.) − ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elek- troniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204 z późn. zm.) − ustawa z dnia 18 marca 2008 r. o zasadach uznawania kwa- lifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. Nr 63, poz. 394) − ustawa z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (Dz. U. Nr 166, poz. 1612 z późn. zm.) − ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. Nr 31, poz. 206 z późn. zm.) − ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.) 15 Wykaz skrótów ONSA ONSA WSA OSNC OSNCK OSNCP OSNC-ZD OSPiKA Prz. Sejm. Periodyki − Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego − Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i woje- wódzkich sądów administracyjnych − Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna − Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izby Cywilnej i Izby Karnej − Orzecznictwo Sądu Najwyższego Izby Cywilnej, Pracy i Ubez- − Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna – Zbiór Do- pieczeń Społecznych datkowy − Orzecznictwo Sądów Polskich i Komisji Arbitrażowych − Przegląd Sejmowy Inne CODGiK EGiB FGZGiK GGK GUGiK NSA PZGiK WSA − Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej − Ewidencja Gruntów i Budynków − Fundusz Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym − Główny Geodeta Kraju − Główny Urząd Geodezji i Kartografii − Naczelny Sąd Administracyjny − Państwowy Zasób Geodezyjny i Kartograficzny − wojewódzki sąd administracyjny 16 Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287, zm.: Dz. U. z 2011 r. Nr 157, poz. 1241, Nr 182, poz. 1228) Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 1 Rozdział 1 PrzePIsy ogólne Art. 1. Ustawa reguluje sprawy dotyczące: 1) geodezji i kartografii; 2) krajowego systemu informacji o terenie; 3) ewidencji gruntów i budynków; 4) inwentaryzacji i ewidencji sieci uzbrojenia terenu; 5) rozgraniczania nieruchomości; 6) państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; 7) uprawnień do wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych; 8) numeracji porządkowej nieruchomości w miejscowościach. 1. Artykuł 1 p.g.k. określa zakres spraw podlegających regulacji wy- mienionej ustawy, jak i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych. Należy zauważyć, iż katalog tych spraw został przedstawiony w spo- sób niejednolity. Obok bowiem konkretnych instytucji prawnych i zagad- nień wyodrębnianych, definiowanych i regulowanych przepisami p.g.k. (a wskazanych w pkt 2–8 art. 1), zawarto tu też (w art. 1 ust. 1 p.g.k.) ogólne stwierdzenie, iż ustawa reguluje kwestie dotyczące geodezji i kar- tografii. 2. Według bardzo ogólnych, „słownikowych” definicji przez poję- cie geodezji rozumie się dziedzinę nauki, a także działalności prak- tycznej, które związane są z wyznaczaniem kształtu i rozmiarów Zie- mi oraz określaniem wzajemnego położenia punktów na wyznaczonej   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  19 Art. 1 Rozdział 1. Przepisy ogólne powierzchni. Kartografia oznacza zaś dziedzinę nauki i techniki, któ- re obejmują teorię oraz metody sporządzania i użytkowania map, jak również działalność związaną z opracowywaniem, reprodukowaniem i rozpowszechnianiem map. Przepisy prawa geodezyjnego i kartograficznego regulują prawne aspekty tak rozumianej działalności w zakresie geodezji i kartografii, ograniczając się – rzecz jasna – do jej praktycznego wymiaru. Należy zauważyć, iż w ustawie nie zawarto definicji geodezji ani definicji karto- grafii, chociaż zdefiniowano (w art. 2 pkt 1 i 2 p.g.k.) pojęcie prac geo- dezyjnych i prac kartograficznych. Do prac tych odnoszą się zaś przepisy zawarte w rozdziale 3 p.g.k. („Prace geodezyjne i kartograficzne”), jak również przepisy rozporządzeń wydanych na podstawie upoważnień za- wartych w tym rozdziale p.g.k. 3. Pojęcie systemu informacji o terenie zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 15 p.g.k., zaś ewidencjonowanie takich systemów i ich prowadze- nie, jako zadanie poszczególnych organów Służby Geodezyjnej i Karto- graficznej, uwzględniono w regulacjach zawartych w rozdziale 2 p.g.k. („Służba Geodezyjna i Kartograficzna”). Odnoszą się do nich również przepisy rozdziału 7 p.g.k. („Państwowy zasób geodezyjny i kartogra- ficzny”), jak również wydane na ich podstawie rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu założenia i prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie (r.k.s.i.t.). Z treści r.k.s.i.t. wynika w szczególności, iż krajowy system informa- cji o terenie obejmuje systemy prowadzone: dla obszaru kraju (co należy do kompetencji Głównego Geodety Kraju), dla obszaru województwa (co należy do kompetencji marszałka województwa) oraz powiatu lub miasta na prawach powiatu (co należy do kompetencji – odpowiednio – starosty lub prezydenta miasta na prawach powiatu). 4. Pojęcie ewidencji gruntów i budynków zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 8 p.g.k. Szczegółowe regulacje z tego zakresu zawarte są na- tomiast w przepisach rozdziału 4 p.g.k. (ewidencja gruntów i budynków) i wydanych na ich podstawie aktach wykonawczych. 5. Pojęcie sieci uzbrojenia terenu zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 11, zaś geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu w art. 2 pkt 14 p.g.k. W „słowniczku” p.g.k. zdefiniowano też pojęcia krajowej i powiatowej 20   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 1 bazy danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu (odpowiednio w art. 2 pkt 14a i 14b p.g.k.). Ogólne regulacje dotyczące inwentaryza- cji i ewidencji sieci uzbrojenia terenu zawarte są natomiast w rozdziale 5 p.g.k. („Inwentaryzacja i ewidencja sieci uzbrojenia terenu”). W wyda- nym, na podstawie zawartego tam upoważnienia, rozporządzeniu w spra- wie geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz zespołów uzgad- niania dokumentacji projektowej (r.g.s.u.t.) określono m.in. szczegółowe zasady i tryb zakładania i prowadzenia takiej ewidencji oraz uzgadniania usytuowania projektowanych sieci. Należy też podkreślić, iż r.g.s.u.t. za- wiera także rozszerzoną (w stosunku do zawartej w art. 2 pkt 14 p.g.k.) definicję geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, przez które to pojęcie należy rozumieć – zgodnie z przepisami r.g.s.u.t. – uporządko- wany zbiór informacji o przestrzennym położeniu i podstawowych da- nych technicznych sieci uzbrojenia terenu, a także o właścicielach oraz o jednostkach organizacyjnych zarządzających tymi sieciami, a w szcze- gólności informacje o: a) rodzajach przewodów (np. kanalizacyjny, wodociągowy, ciepłowniczy, gazowy, telekomunikacyjny, elektroenergetyczny oraz inne przewody specjalne), b) położeniu przewodu, a w szczególności: nazwie własnej oraz identy- fikatorze jednostki ewidencyjnej według krajowego rejestru urzędo- wego podziału terytorialnego kraju, nazwie i identyfikatorze obrębu ewidencyjnego, numerach ewidencyjnych działek, numerze ewiden- cyjnym przewodu i opisie jego położenia, współrzędnych poziomych punktów załamania, rzędnych wysokościowych punktów charakte- rystycznych, gabarycie (średnica, przekrój przewodu), identyfikato- rze uzgodnionym z jednostką prowadzącą ewidencję branżową sieci uzbrojenia terenu, c) nazwie, siedzibie lub adresie właściciela sieci uzbrojenia terenu oraz jednostki organizacyjnej zarządzającej tą siecią, d) sposobie uzyskania danych o przewodach. W r.g.s.u.t. – a nie w samej ustawie – zdefiniowano również użyte w art. 1 pkt 4 p.g.k. pojęcie inwentaryzacji, wskazując, iż jest to geode- zyjna inwentaryzacja powykonawcza sieci uzbrojenia terenu, przez które to pojęcie należy rozumieć dokonanie geodezyjnych pomiarów powyko-   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  21 Art. 1 Rozdział 1. Przepisy ogólne nawczych i sporządzenie związanej z tym dokumentacji, po zrealizowa- niu projektu sieci uzbrojenia terenu. 6. Do rozgraniczania nieruchomości odnoszą się przepisy rozdziału 6 p.g.k. („Rozgraniczanie nieruchomości”) oraz przepisy, wydanego na podstawie zawartego tam upoważnienia, rozporządzenia w sprawie roz- graniczania nieruchomości. Należy wskazać, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 p.g.k. rozgraniczenie nie- ruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. 7. Pojęcie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zde- finiowane zostało w art. 2 pkt 10 p.g.k., zaś odnoszą się do niego przepi- sy zawarte w jej rozdziale 7 („Państwowy zasób geodezyjny i kartogra- ficzny”) oraz przepisy rozporządzeń wydanych na podstawie zawartych w tym rozdziale upoważnień ustawowych. Można tu dodać, iż państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny składa się z zasobu centralnego (którego gromadzenie i prowadzenie na- leży do zadań Głównego Geodety Kraju) oraz z zasobów wojewódzkich (gromadzonych i prowadzonych przez marszałków województw) i zaso- bów powiatowych (których gromadzenie i prowadzenie należy do zadań starostów albo prezydentów miast na prawach powiatu). 8. Szczegółowe kwestie dotyczące uprawnień do wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych uregulowane zostały w rozdzia- le 8 p.g.k. („Uprawnienia zawodowe do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii”), jak również w – wydanym na podstawie zawartego tam upoważnienia – rozporządzeniu w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii. 9. Zagadnienia związane z numeracją porządkową nieruchomości w miejscowościach (o czym stanowi art. 1 pkt 8 p.g.k.) uregulowane zostały przepisami rozdziału 8a p.g.k. („Ewidencja miejscowości, ulic i adresów”). Należy zauważyć, iż zawarte w tym rozdziale regulacje (podob- nie jak regulacje aktu wykonawczego wydanego na podstawie zawarte- go tam upoważnienia) wykraczają poza problematykę określoną art. 1 pkt 8 p.g.k., co jednak nie znalazło odzwierciedlenia w treści artykułu 22   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 2 pierwszego, określającego zakres regulacji ustawy. W szczególności moż- na tu wskazać zagadnienie uwidocznione nawet w samym tytule tego roz- działu, a związane z prowadzeniem ewidencji miejscowości. Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) pracach geodezyjnych – rozumie się przez to projektowanie i wy- konywanie pomiarów geodezyjnych, wykonywanie zdjęć lotniczych, dokonywanie obliczeń, sporządzanie i przetwarzanie dokumentacji geodezyjnej, a także zakładanie i aktualizację baz danych, pomia- ry i opracowania fotogrametryczne, grawimetryczne, magnetyczne i astronomiczne związane z realizacją zadań w dziedzinie geodezji i kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie; 2) pracach kartograficznych – rozumie się przez to opracowywanie, me- rytoryczne i techniczne redagowanie map i opracowań pochodnych oraz ich reprodukowanie; 3) (uchylony); 4) osnowach geodezyjnych – rozumie się przez to usystematyzowany zbiór punktów geodezyjnych, dla których określono matematycznie ich wzajemne położenie i dokładność usytuowania; 5) znakach geodezyjnych – rozumie się przez to znaki z trwałego ma- teriału, określające położenie punktów osnowy geodezyjnej; 6) mapie topograficznej – rozumie się przez to opracowanie kartogra- ficzne o treści przedstawiającej elementy środowiska geograficznego powierzchni Ziemi i ich przestrzenne związki; 7) mapie zasadniczej – rozumie się przez to wielkoskalowe opracowa- nie kartograficzne, zawierające aktualne informacje o przestrzen- nym rozmieszczeniu obiektów ogólnogeograficznych oraz elementach ewidencji gruntów i budynków, a także sieci uzbrojenia terenu: nad- ziemnych, naziemnych i podziemnych; 8) ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) – rozumie się przez to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi grun- tami, budynkami i lokalami;   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  23 Art. 2 Rozdział 1. Przepisy ogólne 9) terenach zamkniętych – rozumie się przez to tereny o charakterze za- strzeżonym ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, okre- ślone przez właściwych ministrów i kierowników urzędów centralnych; 10) państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym – rozumie się przez to zbiór map oraz materiałów fotogrametrycznych, teledetek- cyjnych, rejestrów, wykazów, informatycznych baz danych, katalo- gów danych geodezyjnych i innych opracowań powstałych w wyniku wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych; 11) sieci uzbrojenia terenu – rozumie się przez to wszelkiego rodzaju nad- ziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia: wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe, cieplne, telekomunikacyjne, elektroenergetycz- ne i inne, z wyłączeniem urządzeń melioracji szczegółowych, a także podziemne budowle, jak: tunele, przejścia, parkingi, zbiorniki itp.; 12) gleboznawczej klasyfikacji gruntów – rozumie się przez to podział gleb na klasy bonitacyjne ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb; 13) powszechnej taksacji nieruchomości – rozumie się przez to wycenę nieruchomości, realizowaną według odrębnych przepisów; 14) geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu – rozumie się przez to uporządkowany zbiór danych przestrzennych i opisowych sieci uzbro- jenia terenu, a także informacje o podmiotach władających siecią; 14a) krajowej bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia tere- nu – rozumie się przez to bazę danych o szczegółowości właściwej dla bazy danych obiektów topograficznych; 14b) powiatowej bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia te- renu – rozumie się przez to bazę danych o szczegółowości mapy za- sadniczej w skalach od 1:500 do 1:5000; 15) systemie informacji o terenie – rozumie się przez to bazę danych przestrzennych dotyczących określonego obszaru oraz procedury i techniki służące systematycznemu zbieraniu, aktualizowaniu i udo- stępnianiu danych; 16) harmonizacji zbiorów danych – rozumie się przez to działania o cha- rakterze prawnym, technicznym i organizacyjnym, mające na celu doprowadzenie do wzajemnej spójności tych zbiorów oraz ich przy- stosowanie do wspólnego i łącznego wykorzystywania. 24   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 2 1. Artykuł 2 p.g.k. zawiera tzw. słowniczek, wyjaśniający pojęcia stoso- wane w dalszych przepisach p.g.k. Tym samym, w artykule tym zawarte są definicje legalne, czyli – jak to jest określane w teorii prawa – definicje ujęte w przepisach prawnych, które w sposób wiążący ustalają znaczenie konkret- nych pojęć (zwrotów) na użytek określonego aktu normatywnego. Mimo tak zdefiniowanego pojęcia definicji legalnej, zawarte w ustawie wyjaśnie- nia powinny być stosowane nie tylko na potrzeby dokonywania wykładni przepisów p.g.k., choć użyty we wstępie art. 2 zwrot „Ilekroć w ustawie jest mowa o” także mógłby sugerować, iż powyższe definicje opracowane zo- stały wyłącznie na potrzeby tego aktu prawnego. Jak bowiem wynika z § 9 „Zasad techniki prawodawczej”, stanowiących załącznik do r.z.t.p., w usta- wie należy posługiwać się określeniami, które zostały użyte w ustawie pod- stawowej dla danej dziedziny spraw, w szczególności w ustawie określanej jako „kodeks” lub „prawo”. Komentowana ustawa określona została w jej tytule właśnie jako „prawo” (do czego odnosi się wspomniany § 9 „Zasad techniki prawodawczej”). Tym samym, zawarte w art. 2 p.g.k. wyjaśnienia wskazanych tam pojęć muszą być respektowane – jako definicje zawarte w ustawie podstawowej dla danych dziedzin, czyli geodezji i kartografii – we wszystkich ustawach odnoszących się do tych dziedzin. Siłą rzeczy mu- szą być one także stosowane zarówno w aktach wykonawczych wydanych na podstawie upoważnień zawartych w p.g.k., jak i rozporządzeniach wy- danych na podstawie wspomnianych ustaw odrębnych. Powyższe nie oznacza jednak, że w p.g.k. muszą być zdefiniowane wszystkie pojęcia i zwroty wymagające wyjaśnienia, a związane z geo- dezją i kartografią. Tym samym, zawarty w art. 2 „słowniczek” może być niejako uzupełniany przez „słowniczki” innych ustaw odnoszących się do geodezji i kartografii, o ile używane w tych ustawach pojęcia i zwroty także wymagają wyjaśnienia. Za przykład może tu posłużyć ustawa o in- frastrukturze informacji przestrzennej, której art. 3 także obejmuje defi- nicje pojęć wymagających wyjaśnienia, a w tym określeń wprowadzonych przepisami tej ustawy do tekstu p.g.k. Przykładem może tu być definicja infrastruktury informacji przestrzennej (zawarta w art. 3 pkt 2 u.i.i.p.), definicja interoperacyjności zbiorów i usług danych przestrzennych (za- warta w jej art. 3 pkt 3) czy też definicja danych przestrzennych (o której stanowi art. 3 pkt 1 u.i.i.p.).   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  25 Art. 2 Rozdział 1. Przepisy ogólne 2. Wątpliwości budzi natomiast rozwijanie definicji zawartych w p.g.k. w rozporządzeniach wydanych na podstawie tej ustawy, podobnie zresztą jak definiowanie w tych aktach wykonawczych pojęć stosowanych (a nie zde- finiowanych) w samej ustawie. Przykładem takich wątpliwych – z punktu widzenia techniki prawodawczej – zabiegów legislacyjnych jest wspomnia- ny już (zob. komentarz do art. 1, w pkt 5) „słowniczek” zawarty w r.g.s.u.t. 3. Mimo – wydawałoby się – kompleksowego i wyczerpującego zde- finiowania pojęć zawartych w art. 2 p.g.k., w praktyce związanej ze sto- sowaniem p.g.k. mogą pojawiać się wątpliwości dotyczące tych określeń. W takich sytuacjach wątpliwości te są najczęściej wyjaśniane w orzecz- nictwie sądowym. Problemy ze stosowaniem zawartych w art. 2 ustawy definicji powstają w szczególności w odniesieniu do pojęć, o których sta- nowią pkt 1, 7, 8, 9 i 11 tego artykułu. W wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2008 r., III SAB/Wr 23/07, LEX nr 499800, odnoszącego się do zawartego w art. 2 pkt 1 p.g.k. określenia prac geodezyjnych stwierdzono m.in., iż pomiary gruntów stanowią w rozumieniu p.g.k. właśnie prace geodezyjne, a zatem – jak podkreślił sąd – „nie dokonuje się ich w formie decyzyjnej są one podej- mowane w formie czynności technicznej. Wobec tego ewentualna odmowa ich wykonania stanowi również czynność materialno-techniczną organu”. Odnosząc się do definicji mapy zasadniczej, o której stanowi art. 2 pkt 7 p.g.k., NSA w wyroku z dnia 18 października 2011 r., II OSK 1455/10, LEX nr 1151884, zauważył, iż z definicji tej wynika, że aby mapa taka mogła prawidłowo spełniać swoją rolę, „musi zawierać aktualne infor- macje przestrzenne, a zatem być mapą przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego”. Liczne orzeczenia sądowe odnoszące się do zdefiniowanego w art. 2 pkt 8 p.g.k. pojęcia ewidencji gruntów i budynków wyjaśniają zarówno cha- rakter prawny tej ewidencji, jak i dokonanych z niej wypisów. Ponadto, precy- zują użyte w tej definicji pojęcie władającego gruntami, budynkami i lokalami. I tak, w wyroku z dnia 19 stycznia 1998 r., II SA 1231/97, LEX nr 41277, NSA stwierdził, że zawarte w ewidencji gruntów i budynków zapisy „mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny. Organy ewidencyjne re- jestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne or- gany orzekające”. 26   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 2 Stanowisko takie potwierdzone zostało wyrokiem NSA z dnia 4 mar- ca 1999 r., II SA 17/99, LEX nr 46214, z którego wynika, iż: „Ewidencja gruntu ma znaczenie jedynie informacyjno-techniczne, odzwierciedla- jące określony bezspornie stan faktyczny i prawny”. Podobnie „charakter” ewidencji gruntów i budynków ocenił NSA w wyroku z dnia 8 lipca 2010 r., I OSK 1251/09, LEX nr 594994, stwier- dzając, iż: „zapisy w ewidencji gruntów mają wyłącznie charakter tech- niczno-deklaratoryjny, co oznacza, że nie kształtują stanu prawnego nieruchomości, a upoważnione organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone przez odpowiednie organy. Nie mogą zatem sa- modzielnie rozstrzygać kwestii własnościowych”. Konsekwencją takie- go charakteru ewidencji gruntów i budynków jest zaś to, iż jako rejestr o charakterze informacyjnym jest on pozbawiony domniemania zgodno- ści wpisu z rzeczywistym stanem prawnym, na co zwrócił uwagę WSA w Lublinie w wyroku z dnia 7 października 2010 r., III SA/Lu 198/10, LEX nr 757052. Odnosząc się do rodzaju informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, WSA w Krakowie w wyroku z dnia 25 listopada 2010 r., III SA/Kr 895/09, LEX nr 757016, zauważył, iż informacje te mają cha- rakter podmiotowy lub przedmiotowy, wyjaśniając przy tym, iż: „W od- niesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, rodzaju użytków gruntowych i klas gleboznaw- czych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zo- stały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Infor- macje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych lub samorządowych – innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Dane podmiotowe służyć mają wyłącznie odzwierciedleniu aktualnego stanu prawnego nieruchomości i potwierdzają zaistniały stan ukształto- wany na podstawie innych dokumentów. Nie mogą zatem samodzielnie tego stanu kształtować”. W wyroku tym wojewódzki sąd administracyjny potwierdził jednocześnie przyjętą linię orzeczniczą, stwierdzając rów- nież, iż: „Uprawnienia organów ewidencyjnych w zakresie wprowadza- nia do rejestru danych dotyczących praw do władania gruntami sprowa- dzają się wyłącznie do rejestrowania danych wynikających z ustalonych   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  27 Art. 2 Rozdział 1. Przepisy ogólne prawem dokumentów. W żadnym wypadku i w żadnym zakresie organy rejestrowe nie mogą o tych uprawnieniach samodzielnie rozstrzygać”. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 18 grudnia 2008 r., I SA/Gd 563/08, LEX nr 603719, stwierdził, iż: „Ewi- dencja gruntów i budynków nie jest dokumentem urzędowym, lecz sta- nowi zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicie- lach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami”, dodając przy tym jednak, iż „doku- mentem urzędowym jest natomiast z pewnością wypis z ewidencji grun- tów i budynków”. Wyjaśniając użyte w art. 2 pkt 8 p.g.k. określenie „władających” grun- tami, lokalami i budynkami, NSA w wyroku z dnia 5 sierpnia 1999 r., II SA 1007/99, LEX nr 46218, stwierdził m.in., iż: „Przez władającego należy rozumieć osobę fizyczną lub prawną, ale która ma do tego od- powiedni tytuł prawny pochodzący od właściciela lub wynikający z aktu notarialnego, orzeczenia sądowego lub administracyjnego”. Rozwiewając powstałe na gruncie art. 2 pkt 9 p.g.k. wątpliwości do- tyczące pojęcia terenów zamkniętych jako terenów „zastrzeżonych ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa”, WSA w Warszawie w wyroku z dnia 28 marca 2007 r., IV SA/Wa 256/07, LEX nr 326595, wyjaśnił, iż nie są to tereny „zamknięte” dla inwestycji. Jak bowiem wska- zał: „Nie ma przepisów prawa, które by wprowadzały wprost zakazy rea- lizacji określonych inwestycji na terenach zamkniętych. Ponieważ tereny takie są tworzone ze względu na obronność i bezpieczeństwo państwa, przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy organ winien więc do- konać, oceny czy realizacja określonej inwestycji nie będzie godzić w cel, dla którego strefa została ustanowiona”. Doprecyzowując zawarte w art. 2 pkt 11 p.g.k. pojęcie sieci uzbro- jenia terenu, NSA w wyroku z dnia 16 lutego 2006 r., II OW 83/05, LEX nr 193992, stwierdził, że: „Jeżeli stosownie do regulacji art. 2 pkt 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne sieć uzbrojenia tere- nu to wszelkiego rodzaju nadziemne, naziemne i podziemne przewody i urządzenia, w tym elektroenergetyczne, bez rozróżnienia na przyłącza i «sieci właściwe» to trzeba przyjąć, że przyłącze jest – co do zasady – elementem sieci uzbrojenia terenu, w tym sieci elektroenergetycznej”. 28   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 2 Zdaniem NSA (wyrok z dnia 12 stycznia 2011 r., II OSK 10/10, LEX nr 952931) przydomowa oczyszczalnia ścieków składająca się z pod- ziemnego zbiornika, rur kanalizacyjnych doprowadzających ścieki do osad- nika oraz z osadnika do studzienki i ze studzienki do drenażu rozsącza- jącego, jak również przyłącza kanalizacyjnego także wypełnia definicję sieci uzbrojenia terenu, w rozumieniu art. 2 pkt 11 p.g.k., przy czym – jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny – bez znaczenia dla wykładni i zastosowania tego przepisu (podobnie jak art. 27 ust. 2 p.g.k.) pozostaje fakt, „czy planowana instalacja przydomowej oczyszczalni ścieków faktycz- nie może kolidować z jakąkolwiek istniejącą już siecią uzbrojenia terenu i czy istnieje możliwość faktycznego połączenia tej sieci z siecią publiczną”. Podobnie szeroko pojęcie to ujął WSA w Poznaniu, który w wyroku z dnia 22 września 2010 r., III SA/Po 451/10, LEX nr 757219, stwierdził, iż: „Wszelkiego rodzaju przewody, a więc również i te, które służą celom telekomunikacyjnym, bo przepis art. 2 pkt 11 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne o tym stanowi i jakichkolwiek wyłączeń w tym przedmiocie nie przewiduje, stanowią sieci uzbrojenia terenu”. Jednocześnie dodał przy tym, że „sieć uzbrojenia terenu jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b.” Podobne stanowisko – w odniesieniu do definicji zawartej w art. 2 pkt 11 p.g.k., w kontekście stosowania przepisów pr. bud. – zajął WSA w Szczecinie, który w wyroku z dnia 9 listopada 2005 r., I SA/Sz 732/04, LEX nr 518300, zauważył, że: „Przewody sieci światłowodowej są siecią uzbrojenia terenu w rozumieniu ustawy Prawo geodezyjne i kartograficz- ne” i sieci takie podobnie jak „trakt światłowodowy stanowią budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego”. Analogiczne stanowisko przyjął również NSA w wyrokach z dnia 30 listopada 2010 r., II FSK 2119/09, LEX nr 745722 i z dnia 15 lutego 2012 r., II OSK 2276/10, LEX nr 1145578, zauważając przy tym w wyro- ku z dnia 25 lutego 2011 r., I FSK 1723/09, LEX nr 992213, iż bez zna- czenia dla rozumienia definicji zawartej w art. 2 pkt 11 p.g.k. jest fakt, „czy dana sieć uzbrojenia terenu ułożona jest bezpośrednio w ziemi czy też w odpowiedniej kanalizacji kablowej”. Jednocześnie, NSA w wyroku z dnia 20 kwietnia 2000 r., IV SA 462/98, LEX nr 77636, do sieci uzbrojenia terenu zaliczył również sieć telewizji kablowej. Jak bowiem zauważył: „Skoro przewody sieci telekomunikacyj-   Maksymilian Krzymiński, Jarosław Maćkowiak  29 Art. 3 Rozdział 1. Przepisy ogólne nej uznane są wprost jako sieć uzbrojenia terenu, to sieć telewizji kablo- wej jest fizycznie identyczna jak więź telekomunikacyjna, służy także do przesyłania określonej formy informacji, nie ma zatem żadnych podstaw do uznania, że sieć telewizji kablowej nie stanowi uzbrojenia terenu”. Art. 3. 1. Podstawę do wykonywania prac geodezyjnych i kartogra- ficznych stanowią osnowy geodezyjne opracowane w państwowym syste- mie odniesień przestrzennych. 2. Osnowy geodezyjne zakłada się i aktualizuje dla obszaru całego kraju. 3. Projekty osnów geodezyjnych są zatwierdzane przez: 1) Głównego Geodetę Kraju w porozumieniu z Ministrem Obrony Na- rodowej – w zakresie osnów podstawowych; 2) starostów – w zakresie osnów szczegółowych. 4. Przepisy ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 stosuje się odpowiednio do osnów grawimetrycznych i magnetycznych. 5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, państwowy system odniesień przestrzennych obowiązujący na terenie całego kra- ju, uwzględniając jego parametry techniczne oraz warunki stosowania. 1. Pojęcie osnowy geodezyjnej ma fundamentalne znaczenie w geo- dezji i kartografii. Osnowa geodezyjna jest bowiem podstawowym ele- mentem systemu geodezji i kartografii. Pozostałe elementy systemu geo- dezji i kartografii z jednej strony służą należytemu utrzymaniu osnów, z drugiej zaś – opracowaniu i wykorzystaniu danych o osnowach. Dane opracowane na ich podstawie mają bardzo szerokie zastosowanie zarów- no w celach publicznych, jak i obrocie prywatnym. Przykładowo należy wymienić: obrót nieruchomościami, zagospodarowanie przestrzenne, budownictwo, gospodarkę wodną, obronność, wymiar i pobór podatków czy przyznawanie pomocy finansowej. Zgodnie z definicją w art. 2 pkt 4 p.g.k., osnowa geodezyjna to usystematyzowany zbiór punktów geodezyjnych, dla których okre- ślono matematycznie ich wzajemne położenie i dokładność usytu- owania. Punkty geodezyjne są określane umieszczonymi w terenie znakami geodezyjnymi, czyli znakami z twardego materiału (art. 2 30   Grzegorz Lang  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 3 pkt 5 p.g.k.). Punkt osnowy nie został zdefiniowany w ustawie, ale w § 2 pkt 3 r.o.g.g.m., wydanym na podstawie art. 19 pkt 6 p.g.k. Punktem osnowy jest punkt, który: – ma położenie wyznaczone w państwowym systemie odniesień prze- strzennych, – na którym wyznaczono wielkość fizyczną, charakterystyczną dla określonego rodzaju osnowy, oraz błąd jej wyznaczenia, – ma niepowtarzalny numer, – został oznaczony w terenie znakiem geodezyjnym, – ma sporządzony opis topograficzny, – którego dane są umieszczone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym prowadzonym przez uprawniony do tego organ. Podsumowując, przez osnowę geodezyjną należy rozumieć jedynie sieci punktów geodezyjnych, które zostały opracowane w oparciu o ukła- dy współrzędnych i wysokościowe tworzące państwowy system odniesień przestrzennych, a ich dane znalazły się w państwowym zasobie geodezyj- nym i kartograficznym na mocy rozstrzygnięcia uprawnionego organu. Przepisy art. 3 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 p.g.k. stosuje się odpowiednio do osnów grawimetrycznych i magnetycznych. Przepisy nie definiują osnowy grawimetrycznej. Grawimetria to nauka zajmująca się pomiarami przy- spieszenia ziemskiego (tj. natężenia pola siły ciężkości), a także jego wy- korzystaniem w technice i naukach przyrodniczych. Wyniki pomiarów grawimetrycznych stosuje się głównie do badania budowy wnętrza Ziemi i do wyznaczania geoidy (tj. kształtu Ziemi)1. Na osnowę magnetyczną składają się punkty, dla których zostały wykonane pomiary natężenia ziemskiego pola magnetycznego. 2. Osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne zakłada się i aktualizuje dla obszaru całego kraju (art. 3 ust. 2 w zw. z ust. 3 p.g.k.). Przy czym zgodnie z przepisem r.o.g.g.m., osnowy dzieli się na trzy kla- sy (§ 3 ust. 2 r.o.g.g.m.): – osnowa podstawowa fundamentalna – osnowa 1 klasy, – osnowa podstawowa bazowa – osnowa 2 klasy, – osnowa szczegółowa – osnowa 3 klasy. 1 Encyklopedia PWN, http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/3907663/grawimetria.html, dostęp dnia 1 lutego 2013 r.   Grzegorz Lang  31 Art. 3 Rozdział 1. Przepisy ogólne Kryterium zaliczenia punktu osnowy do odpowiedniej klasy jest do- kładność wyliczenia wielkości właściwych dla danego rodzaju osnowy, określona przez wartość błędu średniego wyznaczonej wielkości. Podstawowe osnowy fundamentalne (osnowy klasy 1) składają się z punktów wyznaczonych w sieciach z najwyższą dokładnością. Podsta- wowa fundamentalna osnowa geodezyjna przenosi na obszar kraju geo- dezyjny układ odniesienia i układ wysokości określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 15 października 2012 r. w sprawie państwowe- go systemu odniesień przestrzennych (Dz. U. poz. 1247). Jeżeli chodzi o osnowę, to tworzą ją stacje referencyjne systemu ASG-EUPOS, któ- re należą do sieci stacji permanentnych EPN. Na osnowę wysokościową składają się punkty główne krajowej sieci EUVN. W przypadku osnowy grawimetrycznej wyznaczone są punkty absolutne przenoszące europej- ski grawimetryczny układ odniesienia. Z kolei na osnowę magnetyczną klasy 1 składają się punkty wiekowe przenoszące na obszar Polski euro- pejski magnetyczny układ odniesienia (§ 4 ust. 1 r.o.g.g.m.). Podstawowe bazowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magne- tyczne (osnowy klasy 2) stanowią punkty wyznaczone także w sieciach o najwyższej dokładności, rozmieszczone równomiernie na obszarze ca- łego kraju (§ 4 ust. 2 r.o.g.g.m.). W myśl § 4 ust. 3 r.o.g.g.m. w klasie 3 utrzymuje się tylko osnowę geo- dezyjną. Szczegółową osnowę geodezyjną stanowią punkty wyznaczone w sieciach będących rozwinięciem podstawowej osnowy geodezyjnej. Sto- pień zagęszczenia punktów jest zróżnicowany w zależności od stopnia zurbanizowania terenu, większy na terenach zabudowanych lub przezna- czonych pod inwestycje, a mniejszy na terenach rolnych i leśnych, przy czym przeznaczenie terenu określa się na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podsta- wie kierunków zmian w przeznaczeniu terenów, określonych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. 3. Przepis art. 3 ust. 1 p.g.k. zawiera kardynalną zasadę systemu geo- dezji i kartografii – w pracach geodezyjnych i kartograficznych należy wy- korzystywać osnowę geodezyjną. O ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej, tylko wyniki tak wykonanych prac geodezyjnych i kartograficz- nych mogą być wykorzystane w obrocie prawnym i mogą być wprowadzo- 32   Grzegorz Lang  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 3 ne do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Spełnianie tego warunku podlega kontroli organów prowadzących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny (por. § 9 ust. 1 pkt 1 r.z.p.g.k.). Sformułowana wyżej zasada znajduje potwierdzenie także w przepi- sie § 4 ust. 1 r.s.t.p.g. W myśl tego przepisu geodezyjne pomiary sytuacyj- ne i wysokościowe wykonuje się w oparciu o punkty poziomej i wysokoś- ciowej osnowy geodezyjnej. Jedynie wyjątkowo, w przypadku gdy gęstość punktów osnów geodezyjnych jest niewystarczająca do wykonania geode- zyjnego pomiaru sytuacyjnego lub wysokościowego, osnowy te uzupełnia się punktami osnów pomiarowych (§ 4 ust. 2 r.s.t.p.g.). Podobnie w drodze wyjątku, przy wykonywaniu geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wyso- kościowych na potrzeby inwestycji budowlanych może być stosowana osno- wa realizacyjna (por. § 4 ust. 3 r.s.t.p.g.; zob. komentarz do art. 19 p.g.k.). Ważne rozwiązania znalazły się w przepisach wykonawczych. Z tego względu przepis art. 3 p.g.k. należy omówić łącznie z rozporządzeniami: 1) r.o.g.g.m., 2) r.p.s.o.p., wydanym na podstawie art. 3 ust. 5 p.g.k. 4. Zakładanie osnów jest zadaniem organów publicznych: – Głównego Geodety Kraju – w odniesieniu do podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych (art. 7a pkt 4 p.g.k.), – starosty – w odniesieniu do osnów szczegółowych (art. 7d ust. 3 p.g.k.). W związku z tym, zgodnie z art. 3 ust. 3 zatwierdzanie projektów osnów należy do tych samych organów, z tym że Główny Geodeta Kra- ju zatwierdza projekt w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej (art. 3 ust. 1 pkt 1 p.g.k.). 5. Rozporządzenie r.o.g.g.m. reguluje dwa zasadnicze zagadnienia (§ 1): – organizację, tryb i standardy techniczne i utrzymywania podstawo- wych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych, – szczegółowy zakres informacji gromadzonych w bazie danych pań- stwowego rejestru osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magne- tycznych oraz w bazie danych szczegółowych osnów geodezyjnych, – standardy techniczne tworzenia, aktualizacji i udostępniania tych baz. 6. Zakładanie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycz- nych polega na założeniu nowych znaków geodezyjnych i wykonaniu po-   Grzegorz Lang  33 Art. 3 Rozdział 1. Przepisy ogólne miarów (§ 5 ust. 1 r.o.g.g.m.). Przepis § 5 ust. 2 r.o.g.g.m. określa zasady modernizacji osnów, w tym minimalne okresy, w jakich modernizacja ma być przeprowadzona. Dalsze przepisy rozporządzenia nakazują stabiliza- cję punktów osnowy w sposób i w miejscach zapewniających wieloletnie przetrwanie znaków geodezyjnych (§ 6 ust. 1) oraz metody i technologie pomiaru, jakie mają być stosowane przy zakładaniu osnów (§ 7 ust. 1). Ważnym wymogiem jest stosowanie jedynie instrumentów, które przeszły badania podstawowe i okresowe w laboratoriach upoważnionych do wyda- wania certyfikatów zgodności na zasadach określonych w ustawie z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (tekst jedn.: Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441 z późn. zm.). Dokumenty z badań technicznych i okresowych dołącza się do geodezyjnej dokumentacji technicznej (§ 7 ust. 6 r.o.g.g.m.). 7. Pracami geodezyjnymi i kartograficznymi związanymi z zakłada- niem lub modernizacją podstawowych osnów geodezyjnych, grawime- trycznych i magnetycznych, a także szczegółowych osnów geodezyjnych mogą kierować tyko osoby posiadające uprawienia zawodowe, o których mowa w art. 43 ust. 3 p.g.k. (§ 11 r.o.g.g.m.). Wykonawca prac zobowiązany jest do wykonania pomiarów sprawdza- jących przed rozpoczęciem pomiarów i po ich zakończeniu, a także w przy- padku podejrzeń co do zmiany parametrów technicznych instrumentów i przymiarów (§ 7 ust. 4 r.o.g.g.m.). Przed rozpoczęciem pomiarów należy sprawdzić stan znaku geodezyjnego, a w przypadku podejrzeń co do zmia- ny położenia znaku wykonuje się dodatkowe pomiary sprawdzające. W od- niesieniu do punktu osnowy grawimetrycznej dokonuje się sprawdzenia gradientu pionowego siły ciężkości Ziemi, a w przypadku osnowy magne- tycznej – gradientu poziomego pola magnetycznego (§ 8 ust. 1 r.o.g.g.m.). 8. Rozporządzenie r.o.g.g.m. w rozdziale 3 przewiduje jeszcze szereg innych szczegółowych zasad organizacji i tryb zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych. Standard techniczny zakładania i utrzymywania podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz szczegółowych osnów geodezyjnych określa załącz- nik nr 1 do r.o.g.g.m. W myśl § 14 ust. 1 r.o.g.g.m., baza danych państwowego rejestru pod- stawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz 34   Grzegorz Lang  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 3 baza danych szczegółowych osnów geodezyjnych stanowią część składo- wą państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W bazie da- nych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawi- metrycznych i magnetycznych gromadzi się dane oraz zbiory obserwacji i opracowań wyników tych obserwacji, odnoszące się do osnów podstawo- wych założonych na obszarze całego kraju. Z kolei w bazie danych szcze- gółowych osnów geodezyjnych gromadzi się dane oraz zbiory obserwacji i opracowań wyników tych obserwacji, odnoszące się do osnów szcze- gółowych założonych na obszarze właściwego powiatu (§ 15 ust. 1 i 2). 9. Rozdział 4 r.o.g.g.m. wraz z załącznikiem 4 określają standardy tech- niczne dotyczące tworzenia, aktualizacji i udostępniania bazy danych pań- stwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zgodnie z § 20 ust. 1 r.o.g.g.m. udostępnianie bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych oraz bazy danych szcze- gółowych osnów geodezyjnych odbywa się poprzez geoportal infrastruktu- ry informacji przestrzennej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.i.i.p. 10. Rozporządzenie w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycz- nych i magnetycznych weszło w życie w dniu 14 kwietnia 2012 r. Na mocy § 22 ust. 1 r.o.g.g.m., bazy danych podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych utworzone do dnia wejścia rozporzą- dzenia weszły w skład bazy danych państwowego rejestru podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych. Z kolei dawne bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych wchodzą w skład bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych określonej w rozporządzeniu. Jednocześnie ustalono okres przejściowy wykorzystywania dawnych baz: – dawne bazy danych podstawowych osnów geodezyjnych, grawi- metrycznych i magnetycznych mogą być wykorzystywane do dnia 31 grudnia 2013 r. (§ 22 ust. 2), – dawne bazy danych szczegółowych osnów geodezyjnych mogą być wykorzystywane do dnia 31 grudnia 2014 r. (§ 23 ust. 2). 11. Państwowy system odniesień przestrzennych tworzą uznane przez pań- stwo systemy układów współrzędnych. Elementy systemu oraz szczegółowe za- sady jego stosowania określa r.p.s.o.p., wydane na podstawie art. 3 ust. 5 p.g.k.   Grzegorz Lang  35 Art. 3 Rozdział 1. Przepisy ogólne Zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 r.p.s.o.p. państwowy system odniesień przestrzennych tworzą: 1) geodezyjne układy odniesienia, oznaczone symbolami: PL-ETRF2000 i PL-ETRF89, stanowiące matematyczną i fizyczną realizację euro- pejskiego ziemskiego systemu odniesienia ETRS89. Przenoszenie na obszar Polski i konserwacja geodezyjnego układu od- niesienia PL-ETRF89 odbywają się przez sieć punktów podstawowej osnowy geodezyjnej za pośrednictwem obserwacji satelitarnych GNSS, tj. Global Navigation Satellite Systems (§ 5 rozporządzenia RM). W myśl § 24 ust. 1 r.p.s.o.p., fizyczną realizacją geodezyjnego układu od- niesienia PL-ETRF2000 jest sieć europejskich stacji permanentnych EPN (European Permanent Network) o dokładnie wyznaczonych współrzęd- nych oraz zmianach tych współrzędnych w czasie. Przenoszenie na obszar Polski i konserwacja geodezyjnego układu odniesienia PL-ETRF2000 odbywają się przez sieć stacji permanentnych ASG-EUPOS (Aktywna Sieć Geodezyjna EUPOS) – § 24 ust. 2 r.p.s.o.p.; 2) układy wysokościowe, oznaczone symbolami: PL-KRON86-NH i PL-EVRF2007-NH, stanowiące matematyczną i fizyczną realiza- cję europejskiego ziemskiego systemu wysokościowego EVRS. Geodezyjny układ wysokościowy PL-KRON86-NH, czyli tzw. układ od- niesienia Kronsztad, tworzą wysokości normalne odniesione do średnie- go poziomu Morza Bałtyckiego, wyznaczonego dla mareografu w Kron- sztadzie koło Sankt Petersburga w Federacji Rosyjskiej (§ 7 r.p.s.o.p.). Zgodnie z § 24 ust. 1 r.p.s.o.p., układ wysokościowy PL-KRON86-NH sto- suje się do czasu wdrożenia układu wysokościowego PL-EVRF2007-NH na obszarze całego kraju, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2019 r.). Geodezyjny układ wysokościowy PL-EVRF2007-NH tworzą wyso- kości normalne odniesione do średniego poziomu Morza Północne- go, wyznaczonego dla mareografu w Amsterdamie w Holandii (hol. Normaal Amsterdams Peil) – § 6 ust. 1 r.p.s.o.p. Fizyczną realizacją układów wysokościowych PL-KRON86-NH i PL-EVRF2007-NH jest podstawowa osnowa wysokościowa – § 8 ust. 1 r.p.s.o.p.; 3) układy współrzędnych geocentrycznych kartezjańskich ozna- czone symbolem XYZ, geocentrycznych geodezyjnych oznaczo- 36   Grzegorz Lang  Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 3 ne symbolem GRS80h oraz geodezyjnych oznaczone symbolem GRS80H; 4) układy współrzędnych płaskich prostokątnych, oznaczone symbola- mi: PL-LAEA, PL-LCC, PL-UTM, PL-1992 i PL-2000. Przepisy § 9–13 r.p.s.o.p. określają podstawy tworzenia powyższych układów współrzędnych płaskich prostokątnych. Parametry techniczne geodezyjnych układów odniesienia, ukła- dów wysokościowych i układów współrzędnych określa załącznik 1 do r.p.s.o.p. W rozdziale 2 określono schemat aplikacyjny UML dla specyfikacji modeli pojęciowego państwowego systemu odniesień prze- strzennych. Z kolei specyfikację modelu pojęciowego państwowego syste- mu odniesień przestrzennych, w postaci schematu aplikacyjnego UML, określa załącznik nr 2 do r.p.s.o.p. W załączniku nr 3 do r.p.s.o.p. zawarty jest katalog obiektów i atry- butów państwowego systemu odniesień przestrzennych. 12. Państwowy system odniesień przestrzennych stosuje się w pracach geodezyjnych i kartograficznych oraz przy tworzeniu zbiorów danych prze- strzennych przez organy władzy publicznej. Przepis § 15 ust. 1 r.p.s.o.p. wskazuje, który układ współrzędnych stosuje się do jakich celów: 1) układ współrzędnych PL-LAEA stosuje się na potrzeby analiz prze- strzennych i sprawozdawczości na poziomie ogólnoeuropejskim, 2) układ współrzędnych PL-LCC stosuje się na potrzeby wydawania map w skali 1:500 000 i w mniejszych skalach, 3) układ współrzędnych PL-UTM stosuje się na potrzeby wydawania standardowych opracowań kartograficznych w skalach od 1:10 000 do 1:250 000, wydawania map morskich oraz wydawania innych map przeznaczonych na potrzeby bezpieczeństwa i obronności państwa, 4) układ współrzędnych PL-2000 stosuje się na potrzeby wykonywania map w skalach większych od 1:10 000 – w szczególności mapy ewi- dencyjnej i mapy zasadniczej. W pracach geodezyjnych i kartograficznych innych niż wymienione po- wyżej stosuje się układ współrzędnych PL-UTM lub układ współrzędnych PL-1992. W pracach geodezyjnych i kartograficznych, pracach hydrogra- ficznych na akwenach morskich, a także przy tworzeniu zbiorów danych przestrzennych, będących przedmiotem umów międzynarodowych, któ-   Grzegorz Lang  37 Art. 3 Rozdział 1. Przepisy ogólne rych Polska jest sygnatariuszem, mogą być stosowane inne układy odniesie- nia, układy wysokościowe lub układy współrzędnych. Jeżeli w takim przy- padku prace dotyczą obiektów przestrzennych znajdujących się w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b p.g.k., do określenia położenia tych obiektów oprócz układów odniesienia, układów wysokościowych lub układów współrzędnych określonych w umowie międzynarodowej stosuje się także państwowy system odniesień przestrzennych. 13. Rozdział 3 r.p.s.o.p. określa dalsze szczegółowe zasady stoso- wania państwowego systemu odniesień przestrzennych, m.in. wskazuje współrzędne (§ 16), sposoby graficznej prezentacji współrzędnych (§ 17), oznaczenie arkuszy map godłami (§ 18–20). Rozdzielczość siatki kilometrowej w zależności od skali mapy okre- śla załącznik nr 4 do r.p.s.o.p. (§ 17 ust. 4). Podział i oznaczenia arku- szy map w układach współrzędnych: PL-LCC, PL-1992, PL-UTM oraz PL-2000 znalazł się w załączniku 5 do r.p.s.o.p. (§ 20). Tworzenie, aktualizacja i udostępnianie parametrów technicznych pań- stwowego systemu odniesień przestrzennych są realizowane zgodnie ze sche- matem aplikacyjnym GML (ang. Geography Markup Language), określonym w załączniku nr 6 do r.p.s.o.p. („Schemat aplikacyjny GML państwowego systemu odniesień przestrzennych”). Schemat aplikacyjny ma znaleźć się na ePUAP, tj. elektronicznej platformie usług administracji publicznej2 (§ 21). 14. Rozporządzenie w sprawie państwowego systemu odniesień prze- str
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz
Autor:
, ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: