Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00640 006172 13851852 na godz. na dobę w sumie
Prawo handlowe i gospodarcze. Pytania. Kazusy. Tablice. Testy. Wydanie 3 - ebook/pdf
Prawo handlowe i gospodarcze. Pytania. Kazusy. Tablice. Testy. Wydanie 3 - ebook/pdf
Autor: , , Liczba stron: 412
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8158-015-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Szybko i skutecznie przygotujesz się do egzaminu!

Pytania

Kazusy

Tablice

Testy

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Część A. Pytania egzaminacyjne Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego Pytanie 1. Co to jest publiczne prawo gospodarcze? Prawo publiczne, jak wskazuje sama jego nazwa to prawo, które dotyczy in- teresu publicznego, czyli dotyczącego określonej, większej grupy ludzi, a nie po- szczególnych jednostek. Prawo takie cechuje nierównorzędność podmiotów (pod- miot-organ). Z kolei publiczne prawo gospodarcze to prawo dotyczące działalności gospodarczej, czyli różnych rodzajów działań podejmowanych przez człowieka mających na celu zaspokajanie potrzeb ludzkich. Prawo takie obowiązuje nie tylko podmiot wykonujący działalność gospodarczą, ale i każdego człowieka, chociaż za- wiera przede wszystkim regulacje dotyczące przedsiębiorców. Należy pamiętać, że w odróżnieniu od prawa gospodarczego prywatnego (jest to prawo dotyczące stosunków między podmiotami prywatnymi, czyli osobami fi- zycznymi, prawnymi czy jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobo- wości prawnej) prawo publiczne definiuje funkcje państwa w gospodarce, okre- śla swobodę działalności gospodarczej i precyzuje definicję obrotu gospodarczego w stosunkach między państwem a przedsiębiorcami. Od prawa gospodarczego publicznego należy odróżnić także prawo handlowe, które charakteryzuje się tym, że jest rodzajem prawa prywatnego i reguluje obrót gospodarczy (czyli dokonywanie czynności handlowych) między podmiotami pro- wadzącymi działalność gospodarczą. Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytanie 1 2 Część A. Pytania egzaminacyjne Pytanie 2. Jakie znasz źródła prawa gospodarczego publicznego? Do najważniejszych źródeł zaliczamy: 1) Konstytucję RP; 2) prawo Unii Europejskiej; 3) Kodeks cywilny; 4) ustawę – Prawo przedsiębiorców; 5) ustawę o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy; 6) Kodeks spółek handlowych; 7) Prawo upadłościowe; 8) Prawo restrukturyzacyjne; 9) ustawę o fundacjach; 10) ustawę o stowarzyszeniach; 11) ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym; 12) ustawę o wydawaniu „Monitora Sądowego i Gospodarczego”; 13) ustawę o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji; 14) ustawę o ochronie konkurencji i konsumentów. Pytanie 3. Jakie znasz najważniejsze zasady prawa gospodarczego publicznego? Do najważniejszych zasad prawa gospodarczego należą: 1) zasada wolności gospodarczej – podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach; 2) zasada ochrony własności (art. 21 ust. 1 Konstytucji RP); 3) zasada praworządności – oznacza, że organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach prawa; 4) zasada ochrony sądowej; 5) zasada proporcjonalności – wszelkie środki, które ingerują w swobody jedno- stek powinny być proporcjonalne do zamierzonego celu (art. 31 Konstytucji RP i art. 5 TUE); 6) zasada pomocniczości – inicjatywa gospodarcza jest w rękach obywateli, a pań- stwo ma jedynie pomagać w prowadzeniu działalności gospodarczej; 7) zasada wolności konkurencji; 8) zasada równości w sferze gospodarczej (art. 32 ust. 2 Konstytucji RP); 9) zasada społecznej gospodarki rynkowej (art. 20 Konstytucji RP, art. 3 TUE); 10) zasada szybkości postępowania – organy działają w sprawach związanych z wy- konywaniem działalności gospodarczej wnikliwie i szybko, posługując się moż- liwie najprostszymi środkami prowadzącymi do ich załatwienia; Pytania 2–3 Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego 3 11) zasada współdziałania organów – w toku postępowania organy współdziałają ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktyczne- go i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes przedsiębiorców oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwat- nych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy; 12) zasada rozsądnych terminów dla przedsiębiorcy – organ, wyznaczając przedsię- biorcy termin na dokonanie określonej czynności, uwzględnia czas niezbędny do jej wykonania, ważny interes publiczny oraz słuszny interes tego przedsię- biorcy; 13) zasada „co nie jest prawem zabronione, jest dozwolone” – przedsiębiorca może podejmować wszelkie działania, z wyjątkiem tych, których zakazują przepisy prawa. Przedsiębiorca może być obowiązany do określonego zachowania tylko na podstawie przepisów prawa; 14) zasada domniemania uczciwości przedsiębiorcy – organ kieruje się w swoich działaniach zasadą zaufania do przedsiębiorcy, zakładając, że działa on zgodnie z prawem, uczciwie oraz z poszanowaniem dobrych obyczajów; 15) zasada przyjaznej interpretacji przepisów – jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści nor- my prawnej, wątpliwości te, co do zasady są rozstrzygane na korzyść przedsię- biorcy, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ; 16) zasady pogłębiania zaufania, proporcjonalności, bezstronności i równego trak- towania – organ prowadzi postępowanie w sposób budzący zaufanie przedsię- biorców do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bez- stronności i równego traktowania; 17) zasada odpowiedzialności urzędników za naruszenie prawa – funkcjonariusze publiczni ponoszą odpowiedzialność za naruszenie prawa spowodowane ich działaniem lub zaniechaniem na zasadach określonych w odrębnych przepi- sach; 18) zasada pewności prawa – organ bez uzasadnionej przyczyny nie odstępuje od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym; 19) zasada udzielania informacji – organ, w zakresie swojej właściwości, udziela przedsiębiorcy informacji o warunkach podejmowania, wykonywania i zakoń- czenia działalności gospodarczej. Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytanie 3 4 Część A. Pytania egzaminacyjne Pytanie 4. Na czym polegają zasady wolności i równości gospodarczej? Jest to wolność w zakresie podejmowania, prowadzenia czy zakończenia wy- konywania działalności gospodarczej (art. 20 i 22 Konstytucji RP). Zgodnie z art. 2 PrPrzed podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalno- ści gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach. Organ nie może żądać ani uzależniać swojego rozstrzygnięcia od przedłożenia dokumentów w formie ory- ginału, poświadczonej kopii lub poświadczonego tłumaczenia, chyba że obowiązek taki wynika z przepisów prawa. Pytanie 5. Jakie organy stanowią administrację gospodarczą? Administracja gospodarcza dzieli się na: 1)  administrację rządową szczebla centralnego; administrację taką stanowi: Rada Ministrów, poszczególni ministrowie (szczególnie minister właściwy do spraw gospodarczych czy minister właściwy do spraw finansowych), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, Prezes Urzędu Zamówień Publicznych; 2)  administrację rządową szczebla terytorialnego; stanowią ją np.: wojewoda, dyrektorzy izb skarbowych, naczelnicy urzędów skarbowych, dyrektorzy urzę- dów kontroli skarbowej, dyrektorzy okręgowych urzędów miar i naczelnicy ob- wodowych urzędów miar, wojewódzki inspektor inspekcji handlowej, komen- dant wojewódzki Policji, organy administracji skarbowej; 3)  samorząd terytorialny (gmina, powiat, województwo); 4)  agencje; 5) organy UE (Komisja Europejska, Rada Unii Europejskiej, Parlament Europejski). Pytanie 6. Czym jest samorząd zawodowy i gospodarczy? Zgodnie z art. 17 ust. 1 Konstytucji RP samorządy zawodowe, reprezentujące osoby wykonujące zawody zaufania publicznego i sprawujące pieczę nad należytym wykonywaniem tych zawodów w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony mogą być tworzone w drodze ustawy. Organizacje samorządu mają na celu repre- zentację osób wykonujących zawody zaufania publicznego wobec obywateli i ich organizacji, jak również w stosunkach z organami państwa oraz zapewnienie nale- żytego wykonywania tych zawodów, w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony. Do takich samorządów należą np. adwokaci czy radcowie prawni. Z kolei kwestie dotyczące samorządu gospodarczego regulują ustawy o rze- miośle, izbach gospodarczych, izbach rolniczych czy o samorządzie zawodowym niektórych przedsiębiorców. Pytania 4–6 Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego 5 Pytanie 7. Podaj pojęcie działalności gospodarczej. Czy pojęcie to stosuje się do działalności rolniczej? Zgodnie z art. 3 PrPrzed działalnością gospodarczą jest zorganizowana działal- ność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Przepisów Prawa przedsiębiorców nie stosuje się do: 1) działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i ho- dowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego; 2) wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świad- czenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów; 3) wyrobu wina przez producentów będących rolnikami wyrabiającymi mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku gospodarczego, o których mowa w art. 17 ust. 3 ustawy z 12.5.2011 r. o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina; 4) działalności rolników w zakresie sprzedaży, o której mowa w art. 20 ust. 1c usta- wy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pytanie 8. Jak definiuje pojęcie przedsiębiorcy ustawa – Prawo przedsiębior- ców, a jak Kodeks cywilny? Zgodnie z KC (art. 431 KC) przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 KC, prowadząca we wła- snym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową. Natomiast według Prawa przedsiębiorców przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności go- spodarczej (ale nie spółkę cywilną). Pytanie 9. Zdefiniuj mikro-, małego i średniego przedsiębiorcę Za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych: 1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników oraz 2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 2 mln euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekro- czyły równowartości w złotych 2 mln euro. Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytania 7–9 6 Część A. Pytania egzaminacyjne Za małego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jed- nym z dwóch ostatnich lat obrotowych: 1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz 2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 10 mln euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekro- czyły równowartości w złotych 10 mln euro. Za średniego przedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który w co najmniej jed- nym z dwóch ostatnich lat obrotowych: 1) zatrudniał średniorocznie mniej niż 250 pracowników oraz 2) osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nieprzekraczający równowartości w złotych 50 mln euro, lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych lat nie przekro- czyły równowartości w złotych 43 mln euro. Pytanie 10. Jak oblicza się średnioroczne zatrudnienie u przedsiębiorcy w celu  określenia czy jest on mikro-, małym czy średnim przedsiębiorcą? Średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty. Przy obliczaniu nie uwzględnia się pracowników przebywających na urlopach macie- rzyńskich, urlopach na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopach ojcowskich, urlopach rodzicielskich i urlopach wychowawczych, a także zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego. W przypadku przedsiębiorcy działającego krócej niż rok, jego przewidywany obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych, a także średnioroczne zatrudnienie oszacowuje się na podsta- wie danych za ostatni okres, udokumentowany przez przedsiębiorcę. Pytanie 11. Jak definiujemy osobę zagraniczną oraz przedsiębiorcę zagranicz- nego? Jak wygląda prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę zagra- niczną? Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy z 6.3.2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsię- biorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2018 r. poz. 649 ze zm.) przez pojęcie „osoba zagraniczna” rozumie się: 1) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego; 2) osobę prawną z siedzibą za granicą; 3) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą. Pytania 10–11 Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego 7 Z kolei przedsiębiorca zagraniczny to osoba zagraniczna wykonująca działal- ność gospodarczą za granicą oraz obywatel polski wykonujący działalność gospo- darczą za granicą. Osoby zagraniczne z państw członkowskich mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy. Obywatele innych państw, którzy np.: 1) posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej: a) zezwolenie na pobyt stały, b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, c) status uchodźcy, d) ochronę uzupełniającą, e) zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany, f) zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodar- czej, udzielone ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do CEIDG; 2) korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej; 3) posiadają ważną Kartę Polaka; 4) są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z 14.7.2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego teryto- rium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin, dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywający- mi z nimi – mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na teryto- rium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy. Inne osoby zagraniczne mają prawo do podejmowania i wykonywania dzia- łalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki: komandytowej, komandyto- wo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystę- powania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub  akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.  Pytanie 12. Na czym polega tzw. działalność nieewidencjonowana? Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fi- zyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym miesiącu 50 kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z 10.10.2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 847 ze zm.), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej. Przez przychód należny rozumie się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytanie 12 8 Część A. Pytania egzaminacyjne Taka osoba może jednak złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta staje się działalnością gospodarczą z dniem określonym we wniosku. Jeżeli natomiast przychód należny z działalności przekroczył w danym miesiącu wysokość określoną powyżej, działal- ność ta staje się działalnością gospodarczą, począwszy od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości. W takim przypadku osoba wykonująca działalność gospo- darczą składa wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysoko- ści. Powyższe przepisy nie mają zastosowania do działalności wykonywanej w ra- mach umowy spółki cywilnej. Pytanie 13. Czym jest ulga na start? Zgodnie z art. 18 PrPrzed przedsiębiorca będący osobą fizyczną, który podejmuje działalność gospodarczą po raz pierwszy albo podejmuje ją ponownie po upływie co najmniej 60 miesięcy od dnia jej ostatniego zawieszenia lub zakończenia i nie wykonuje jej na rzecz byłego pracodawcy, na rzecz którego przed dniem rozpoczę- cia działalności gospodarczej w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywał w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy czynności wchodzące w zakres wykonywanej działalności gospodarczej, nie podlega obowiąz- kowym ubezpieczeniom społecznym przez okres 6 miesięcy od dnia podjęcia dzia- łalności gospodarczej (nie ma to zastosowania do przedsiębiorców spełniających warunki określone w art. 5a ustawy z 20.12.1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników). Przedsiębiorca może zrezygnować z tego uprawnienia przez dokonanie zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych. Pytanie 14. Jaką formę prawną może w wyniku przekształcenia przyjąć przed- siębiorca będący osobą fizyczną? Przedsiębiorca, będący osobą fizyczną, wykonującą we własnym imieniu dzia- łalność gospodarczą, może być przekształcony w spółkę kapitałową na zasadach określonych w KSH. Ponadto przedsiębiorca będący osobą fizyczną, a wykonujący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działa- nie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów), może zgodnie z art. 26 § 4–6 KSH przekształcić spółkę cywilną w spółkę jawną. Umowa spółki jawnej nie może być zawarta przy wykorzystaniu wzorca umowy. Przekształcenie Pytania 13–14 Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego 9 wymaga zgłoszenia do sądu rejestrowego przez wszystkich wspólników. Przed zgło- szeniem do KRS wspólnicy muszą dostosować umowę spółki do przepisów o umo- wie spółki jawnej. Zgłoszenie spółki jawnej do sądu rejestrowego powinno zawierać: 1) firmę, siedzibę i adres spółki; 2) przedmiot działalności spółki; 3) nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) wspólników oraz adresy wspólników albo ich adresy do doręczeń; 4) nazwiska i imiona osób, które są uprawnione do reprezentowania spółki, i sposób reprezentacji. Każdy wspólnik ma prawo i obowiązek zgłoszenia spółki jawnej do rejestru. Z chwilą wpisu do KRS spółka cywilna staje się spółką jawną. Spółce tej przysługu- ją wszystkie prawa i obowiązki stanowiące majątek wspólny wspólników. Pytanie 15. Na czym polega instytucja zawieszenia działalności przez przedsię- biorcę? Zgodnie z art. 22 i nast. PrPrzed przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na zasadach określonych w tej ustawie, z uwzględnieniem przepisów dotyczących ubezpieczeń społecznych. Z takiego uprawnienia może skorzystać również przedsiębiorca zatrudniający wy- łącznie pracowników przebywających na urlopie macierzyńskim, urlopie na warun- kach urlopu macierzyńskiego, urlopie wychowawczym lub urlopie rodzicielskim niełączących korzystania z urlopu rodzicielskiego z wykonywaniem pracy u praco- dawcy udzielającego tego urlopu. W przypadku zakończenia korzystania z urlopów lub złożenia przez pracownika wniosku dotyczącego łączenia korzystania z urlopu rodzicielskiego z wykonywaniem pracy u pracodawcy udzielającego tego urlopu, pracownik ma prawo do wynagrodzenia jak za przestój, określonego przepisami prawa pracy, do zakończenia okresu zawieszenia wykonywania działalności gospo- darczej. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą jako wspólnik spółki cy- wilnej oraz poza tą spółką może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej w jednej z tych form. Przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą jako wspólnik w więcej niż jednej spółce cywilnej może zawiesić wykonywanie działal- ności gospodarczej w jednej lub kilku takich spółkach. W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w spółce cywilnej zawieszenie wykonywania działalno- ści gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników. Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytanie 15 10 Część A. Pytania egzaminacyjne Długość okresu, na jaki można zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej jest uzależniony od tego, do jakiego rejestru wpisany jest przedsiębiorca: 1) przedsiębiorca wpisany do CEIDG może zawiesić wykonywanie działalności go- spodarczej na czas nieokreślony albo określony, nie krótszy jednak niż 30 dni; 2) przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców KRS może zawiesić wyko- nywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy. Należy pamiętać, że jeżeli okres zawieszenia wykonywania działalności gospo- darczej obejmuje wyłącznie pełny miesiąc luty danego roku kalendarzowego, za mi- nimalny okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przyjmuje się liczbę dni miesiąca lutego przypadającą w danym roku kalendarzowym. Do oblicza- nia okresu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wyko- nywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej. W przypadku przedsiębiorcy wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i trwa do dnia wskazanego w tym wniosku albo we wniosku o wznowienie wykony- wania działalności gospodarczej albo do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego. Okres zawieszenia rozpoczyna się: 1) od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i trwa do dnia wskazanego w tym wniosku albo do dnia wskazanego we wniosku o wznowienie wykonywania działalności gospo- darczej – w przypadku przedsiębiorcy wpisanego do CEIDG; 2) od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, który nie może być wcześniejszy niż dzień złożenia wniosku – w przypadku przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębiorców KRS. Wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębior- ców podlegających obowiązkowi wpisu do CEIDG następuje na podstawie przepi- sów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Z kolei wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wzno- wieniu wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców KRS następuje na podstawie przepisów o Krajowym Rejestrze Sądowym. Od stycznia 2019 r. w przy- padku przedsiębiorcy wpisanego do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej trwa nie dłu- Pytanie 15 Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego 11 żej niż do dnia poprzedzającego dzień automatycznego wpisu informacji o wzno- wieniu wykonywania działalności gospodarczej na zasadach określonych w ustawie z 20.8.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym. Pytanie 16. Jakie są skutki zawieszenia wykonywania działalności gospodar- czej? W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednak w okresie zawieszenia wykony- wania działalności gospodarczej przedsiębiorca: 1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpie- czenia źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów; 2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania po- wstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej; 3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie; 4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępo- waniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodar- czą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodar- czej; 5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa; 6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej; 7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą; 8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z 5.7.2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1629). Z kolei stosownie do postanowień art. 18 CEIDGU przedsiębiorca wpisany do CEIDG, który spełnia warunki, o których mowa w art. 22 PrPrzed, może złożyć wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej na zasadach okreś- lonych poniżej. Przedsiębiorca zawieszający wykonywanie działalności gospodar- czej składa wniosek o zmianę wpisu. Wniosek składa za pomocą formularza elek- tronicznego bądź osobiście w dowolnym urzędzie lub wysyła listem poleconym. Wniosek o zmianę wpisu w przedmiocie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej powinien zawierać następujące dane: 1) imię i nazwisko przedsiębiorcy, numer PESEL, o ile taki posiada, oraz datę uro- dzenia, o ile nie posiada numeru PESEL; 2) dodatkowe określenia, które przedsiębiorca włącza do firmy, o ile przedsiębiorca takich używa; Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytanie 16 12 Część A. Pytania egzaminacyjne 3) numer identyfikacyjny REGON przedsiębiorcy, o ile taki posiada; 4) numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy, o ile taki posiada, oraz in- formacje o jego unieważnieniu lub uchyleniu. Wniosek nie podlega opłacie (tak samo w KRS). Jest on badany pod kątem po- prawności (art. 10, z wyjątkiem ust. 2 pkt. 3–6 CEIDGU). Jeżeli wniosek o zawieszenie działalności gospodarczej nie określa daty wzno- wienia wykonywania działalności gospodarczej, wpis w CEIDG informacji o tym wznowieniu następuje na wniosek przedsiębiorcy. Jednak CEIDG dopisuje do wpisu przedsiębiorcy informację o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, począwszy od dnia następującego po upływie ostatniego dnia okresu zawieszenia wskazanego we wniosku o zawieszenie działalności gospodar- czej, chyba że przedsiębiorca złoży wniosek o wpis informacji o wznowieniu wyko- nywania działalności gospodarczej wskazujący inny dzień. Odnośnie do przedsiębiorcy wpisanego do KRS, w przypadku niezłożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej przed upływem okresu 24 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, sąd wszczyna postępowa- nie, o którym mowa w art. 24 KRSU (postępowanie przymuszające). Pytanie 17. Jak rozumie się posiadanie przez przedsiębiorcę będącego osobą  fizyczną tytułu prawnego do nieruchomości? Przedsiębiorca wpisany do CEIDG jest obowiązany posiadać tytuł prawny  do nieruchomości, których adresy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 CEIDGU, podle- gają wpisowi. Stosownie do art. 7 CEIDGU, wraz z wnioskiem o wpis do CEIDG, z wyjątkiem wniosku o wykreślenie przedsiębiorcy, składa się m.in. oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości, których adresy są wpisywane do CEIDG. Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za zło- żenie fałszywego oświadczenia. Składający oświadczenia zawiera w nich klauzu- lę o treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. W przypadku powzięcia przez ministra właściwego do spraw gospodarki infor- macji o braku tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie do CEIDG, której adres wskazano zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 CEIDGU, minister właściwy do spraw gospodarki, z urzędu lub na wniosek osoby przedstawiającej dowód posiada- nia tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie przedsiębiorcy, wzywa przedsiębiorcę do przedstawienia dowodu posiadania tytułu prawnego do nierucho- mości lub dokonania odpowiedniej zmiany wpisu w tym zakresie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli przedsiębiorca mimo wezwania nie przedstawi Pytanie 17 Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego 13 dowodu posiadania tytułu prawnego do nieruchomości wskazanej we wpisie lub nie dokona zmiany swojego wpisu w zakresie adresów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 CEIDGU, minister właściwy do spraw gospodarki wykreśla, w drodze decyzji administracyjnej, przedsiębiorcę z CEIDG. Pytanie 18. Kiedy transakcja musi odbyć się z wykorzystaniem rachunku ban- kowego? Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalno- ścią gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy: 1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz 2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płat- ności, przekracza równowartość 15 000 zł, przy czym transakcje w walutach ob- cych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji. Pytanie 19. W jaki sposób następuje identyfikacja przedsiębiorcy w rejestrach? Identyfikacja przedsiębiorcy w urzędowych rejestrach następuje na podstawie numeru identyfikacji podatkowej (NIP). Przedsiębiorca umieszcza w oświadcze- niach skierowanych w zakresie wykonywanej działalności gospodarczej do ozna- czonych osób i organów numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługuje się tym numerem w obrocie prawnym i gospodarczym. Przedsiębiorca oferujący towary lub usługi w sprzedaży bezpośredniej lub sprzedaży na odległość za pośrednictwem środków masowego przekazu, sieci teleinformatycznych lub druków bezadresowych umieszcza w ofercie co najmniej swoją firmę, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz siedzibę albo adres. Przy załatwianiu spraw organ może żądać od przedsiębior- cy, dla celów identyfikacji, podania wyłącznie firmy przedsiębiorcy oraz numeru identyfikacji podatkowej (NIP). Pytanie 20. Na czym polegają ograniczenia wykonywania działalności gospo- darczej? W pewnych sytuacjach, z uwagi np. na bezpieczeństwo państwa, dobro obywate- li czy ochronę środowiska, państwo może wprowadzać ograniczenia w wykonywa- niu działalności gospodarczej i upoważniać do wykonywania określonych rodzajów Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytania 18–20 14 Część A. Pytania egzaminacyjne działalności tylko podmioty spełniające szczególne warunki, a działalność podlega prawnie określonym regułom. Do takich ograniczeń należą koncesje, zezwolenia czy prowadzenie działalności regulowanej. Aby przedsiębiorca mógł wykonywać działalność wymagającą np. uzyskania koncesji, musi spełniać wymogi do prowadzenia podstawowej działalności gospo- darczej i oprócz tego wymagania szczególne, określone w przepisach szczególnych (np. w ustawie o radiofonii i telewizji). Pytanie 21. Jaki jest zakres terytorialny oraz czasowy działalności wymagającej  koncesji, zezwolenia, licencji albo wpisu do rejestru działalności regulowanej?  Koncesja, zezwolenie albo wpis do rejestru działalności regulowanej uprawniają do wykonywania działalności gospodarczej na terenie całego kraju i przez czas nie- określony, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Jeżeli przepisy regulujące daną działalność gospodarczą stanowią, że wydawanie, odmowa wydania, zmiana zakresu i cofanie koncesji i zezwoleń, a także prowadzenie rejestrów działalności regulowanej należy do zadań organów jednostek samorządu terytorialnego, to zada- nia te są wykonywane jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej. Jeżeli z odrębnych przepisów wynika, że wykonywanie działalności gospodarczej wyma- ga uzyskania koncesji, zezwolenia albo wpisu do rejestru działalności regulowanej, do działalności tej nie stosuje się przepisu o tzw. działalności nieewidencjonowanej (art. 5 ust. 1 PrPrzed). Punkt Informacji dla Przedsiębiorcy udostępnia listę rodzajów działalności gospodarczej wymagających uzyskania koncesji, zezwolenia albo wpi- su do rejestru działalności regulowanej, wraz ze wskazaniem odpowiednich aktów prawnych. Pytanie 22. W jakich sytuacjach organ koncesyjny może odmówić udzielenia  koncesji? Organ  koncesyjny  może  odmówić  udzielenia  koncesji  albo  ograniczyć  jej   zakres w stosunku do wniosku o udzielenie koncesji albo odmówić zmiany kon- cesji: 1) w przypadku niespełnienia warunków udzielenia koncesji; 2) ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub obywa- teli; 3) jeżeli w wyniku przeprowadzonej rozprawy albo przetargu udzielono koncesji innemu przedsiębiorcy lub przedsiębiorcom; 4) w przypadku gdy wydano decyzję o stwierdzeniu niedopuszczalności wykony- wania praw z udziałów albo akcji przedsiębiorcy, na podstawie przepisów ustawy Pytania 21–22 Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Rozdział I. Podstawowe wiadomości z zakresu prawa gospodarczego publicznego 15 z 24.7.2015 r. o kontroli niektórych inwestycji, jeżeli jest to w interesie publicz- nym; 5) w przypadkach określonych w odrębnych przepisach. Ponadto  organ  koncesyjny  może  czasowo  wstrzymać  udzielanie  koncesji, ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub obywateli,  ogłaszając o tym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor  Polski”. Pytanie 23. Na czym polega działalność regulowana? Jeżeli odrębne przepisy stanowią, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeśli spełnia warunki określone tymi przepisami i po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru działalności regulowanej. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej dokonuje wpisu na wniosek przedsiębiorcy, po złożeniu przez przedsiębiorcę do organu prowadzącego rejestr działalności regulowanej oświadczenia o spełnieniu warunków wymaganych prawem do wykonywania tej działalności. Przedsiębiorca podlegający wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej może złożyć wnio- sek wraz z oświadczeniem również w urzędzie gminy, wskazując organ prowadzący rejestr działalności regulowanej. Organ prowadzący rejestr działalności regulowanej, w drodze decyzji, odmawia wpisu przedsiębiorcy do rejestru: 1) jeżeli wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem; 2) jeżeli przedsiębiorcę wykreślono z rejestru tej działalności regulowanej w wy- niku wydania przez organ prowadzący rejestr decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem w okresie 3 lat poprzedzają- cych złożenie wniosku; 3) w przypadkach określonych w odrębnych przepisach. Rejestry działalności regulowanej są jawne. Dane z rejestrów dotyczące firmy przedsiębiorcy oraz jego numeru identyfikacji podatkowej (NIP) są udostępniane w sieci teleinformatycznej. Organ może udostępnić w sieci teleinformatycznej także inne dane, z uwzględnieniem przepisów o ochronie danych osobowych. Dla przed- siębiorcy wpisanego do rejestru prowadzi się akta rejestrowe, obejmujące w szcze- gólności dokumenty stanowiące podstawę wpisu oraz decyzje dotyczące wykreśle- nia wpisu. Spełnianie przez przedsiębiorcę warunków wymaganych prawem do wykonywa- nia działalności regulowanej podlega kontroli, w szczególności przez organ prowa- dzący rejestr tej działalności. Prawo handlowe i gospodarcze, wyd. 3, Repetytoria Becka Pytanie 23
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Prawo handlowe i gospodarcze. Pytania. Kazusy. Tablice. Testy. Wydanie 3
Autor:
, ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: