Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00520 010875 7466211 na godz. na dobę w sumie
Prawo o szkolnictwie wyższym. Ustawa o stopniach naukowych i tytule naukowym. Komentarz - ebook/pdf
Prawo o szkolnictwie wyższym. Ustawa o stopniach naukowych i tytule naukowym. Komentarz - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 804
Wydawca: Wolters Kluwer Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-264-3056-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Komentarz zawiera omówienie znowelizowanych z dniem 1 października 2011 r. przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. Czytelnik znajdzie w nim odpowiedzi na pytania dotyczące m.in.: nowych zasad uzyskiwania stopnia doktora, warunków niezbędnych do uzyskania stopnia doktora habilitowanego, zmian w systemie fi nansowania uczelni, znowelizowanych regulacji autonomii programowej uczelni, nowych procedur konkursów na wszystkie stanowiska na uczelniach, obowiązku uzyskania przez wykładowcę zgody rektora na przyjęcie drugiego etatu, nowych zasad podejmowania nauki na drugim kierunku studiów. .. Publikacja adresowana jest do osób pełniących funkcje kierownicze na wyższych uczelniach i w innych jednostkach naukowych, studentów, pracowników naukowych, a także członków centralnych organów kolegialnych (których organizację i funkcjonowanie nowelizacja zmienia w sposób istotny): Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Polskiej Komisji Akredytacyjnej oraz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. .. Autorzy partnerzy w Spółce Prawniczej I&Z s.c., członkowie Polskiego Towarzystwa Legislacji, autorzy lub współautorzy wielu projektów ustaw, w tym: o szkolnictwie wyższym oraz o tytule naukowym i stopniach naukowych, uchwalonych w 1990 r.
Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

PRAWO O SZKOLNICTWIE WYŻSZYM USTAWA O STOPNIACH NAUKOWYCH I TYTULE NAUKOWYM KOMENTARZ DO NOWELIZACJI Hubert Izdebski Jan Zieliński Warszawa 2011 Stan prawny ustaw na 1 października 2011 r. Wydawca: Monika Pawłowska Redaktor prowadzący: Anna Berska Opracowanie redakcyjne: Agnieszka Bąk Łamanie: Zakład Usługowy PRIM © Copyright by Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., 2011 ISBN 978-83-264-1570-8 Wydane przez: Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o. Redakcja Książek 01-231 Warszawa, ul. Płocka 5a tel. 22 535 82 00, fax 22 535 81 35 e-mail: ksiazki@wolterskluwer.pl www.wolterskluwer.pl Księgarnia internetowa www.profi nfo.pl Spis treści SpiS treści Wykaz skrótów...................................................................................................9 Wprowadzenie..................................................................................................11 Ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw........................................................1 Art. 1. [Zmiana ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym]..............................................................................................17 Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym................................................................................................17 Dział I.. System szkolnictwa wyższego..............................................18 Rozdział 1..Przepisy ogólne...................................................18 Rozdział 2..Tworzenie i.likwidacja uczelni...........................74 Rozdział 3..Nadzór nad uczelniami.....................................103 Rozdział 4..Współpraca międzynarodowa uczelni. w.zakresie kształcenia i.badań naukowych.......117 Rozdział ..Rada Główna Nauki i.Szkolnictwa. Wyższego..........................................................127 Rozdział 6..Polska Komisja Akredytacyjna.........................138 Rozdział 7..Konferencje rektorów.......................................148 Dział II.. Ustrój uczelni.......................................................................11 Rozdział 1..Statut uczelni.....................................................11 Rozdział 2..Organy uczelni..................................................16  Spis treści Rozdział 3..Organizacja uczelni...........................................188 Rozdział 4..Mienie.i.finanse uczelni....................................207 Dział III..Pracownicy uczelni..............................................................24 Rozdział 1..Przepisy ogólne.................................................24 Rozdział 2..Stosunek pracy pracowników uczelni...............26 Rozdział 3..Emerytury i.renty nauczycieli. akademickich....................................................293 Rozdział 4..Odpowiedzialność dyscyplinarna nauczycieli.akademickich.................................294 Rozdział ..Wynagrodzenia i.inne świadczenia dla.pracowników uczelni..................................303 Dział IV..Studia i.studenci..................................................................314 Rozdział 1..Organizacja studiów..........................................314 Rozdział 2..Prawa i.obowiązki studentów...........................337 Rozdział 3..Studia doktoranckie..........................................370 Rozdział 4..Samorząd i.organizacje studenckie...................38 Rozdział ..Samorząd i.organizacje doktorantów................392 Rozdział 6..Odpowiedzialność dyscyplinarna studentów....394 Rozdział 7..Odpowiedzialność dyscyplinarna. doktorantów......................................................400 Dział V.. Utrzymanie porządku i.bezpieczeństwa na.terenie. uczelni..................................................................................402 Dział VI..Zmiany w.przepisach obowiązujących, przepisy. przejściowe i.końcowe [Art. 231–277]................................40 Art. 2. [Zmiana ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki]...............................................................................407 Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki..................407 Rozdział 1..Przepisy ogólne................................................................408 Rozdział 2..Stopnie naukowe i.stopnie w.zakresie sztuki..................412 Rozdział 3..Tytuł naukowy i.tytuł w.zakresie sztuki..........................460 Rozdział 4..Przepisy wspólne.............................................................468 Rozdział 5..Centralna Komisja do Spraw Stopni.i.Tytułów...............476 6 Spis treści Rozdział 6. (uchylony)........................................................................487 Rozdział 7..Zmiany w.przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i.końcowe [art. 42–55].................................488 Art. 3–15. [Przepisy zmieniające].................................................................489 Art. 16–38. [Przepisy wprowadzające, przejściowe i końcowe].................497 Akty prawne...................................................................................................13 Ustawa.z dnia 27 lipca 2005.r. – Prawo o.szkolnictwie wyższym..................13 Ustawa.z dnia 14 marca 2003.r..o stopniach naukowych i.tytule naukowym.oraz.o.stopniach i.tytule w.zakresie sztuki....................................664 Ustawa.z dnia 18 marca 2011.r..o zmianie ustawy – Prawo o.szkolnictwie wyższym, ustawy.o.stopniach naukowych i.tytule naukowym oraz.o.stopniach.i.tytule w.zakresie sztuki oraz.o.zmianie.niektórych.innych ustaw................................................................................................................689 Ustawa.z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (wyciąg w zakresie zmiany ustaw: Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw ............................799 7 Spis treści 8 Wykaz skrótóW Akty prawne k.c. Konstytucja RP k.p. k.p.a. p.s.w. TFUE TWE u.s.c. u.s.n. – ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywil- ny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwiet- nia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) – ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst. jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks po- stępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) – Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana Dz. Urz. UE C 83 z 30.03.2010, s. 47) – Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2 z późn. zm.) – ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywil- nej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505 z późn. zm.) – ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach nauko- wych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 z późn. zm.) 9 Wykaz skrótów – ustawa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy ustawa z dnia 18 marca 2011 r., – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stop- ustawa zmieniająca niach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 84, poz. 455, zm. Dz. U. Nr 112, poz. 654) Inne – Dziennik Ustaw – Fundacja Rektorów Polskich – Krajowy Naukowy Ośrodek Wiodący – Monitor Polski – Orzecznictwo Sądu Najwyższego. Izba Cywilna – Orzecznictwo Sądów Polskich – Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego; zbiór urzędowy, Seria A – Sąd Najwyższy – Trybunał Konstytucyjny – Wojewódzki Sąd Administracyjny Dz. U. FRP KNOW M.P. OSNC OSP OTK-A SN TK WSA 10 WproWadzenie W dniu 18 marca 2011 r. Sejm uchwalił, po wypowiedzeniu się w ma- terii poprawek Senatu, ustawę o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stop- niach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Ustawa, w sposób istotny zmieniająca obydwie ustawy wymienione w jej tytule, została uchwalona z inicjatywy rządu – niewiele odbiegając od pro- jektu rządowego przedłożonego w dniu 17 września 2010 r. (druk sejmo- wy nr 3391). Prace nad tym projektem były prowadzone w Sejmie łącz- nie z pracami nad dwoma innymi projektami nowelizacji ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym, dotyczącymi zagadnień wycinkowych: projektem poselskim z 3 czerwca 2009 r. dotyczącym instytucji Konferencji Rekto- rów Publicznych Szkół Zawodowych (druk sejmowy nr 2215) oraz pro- jektem komisyjnym z 28 września 2009 r. mającym za przedmiot upraw- nienia osób niepełnosprawnych w dziedzinie szkolnictwa wyższego (druk sejmowy nr 2484); obydwa te projekty miały ograniczony wpływ na osta- tecznie przyjęte brzmienie ustawy. Ustawa w zasadniczych partiach weszła w życie w dniu 1 października 2011 r., przy czym w tym dniu weszła też w życie istotna część przepisów wykonawczych. W uzasadnieniu projektu rządowego (w niniejszym komentarzu okre- ślanego właśnie jako „projekt rządowy”) – bardzo zresztą lakonicznym, mającym raczej charakter dokumentu politycznego niż dokumentu wy- maganego przez przepisy dotyczące uzasadnień rządowych projektów ustaw – stwierdzono: „Proponowane w niniejszej nowelizacji zmiany le- gislacyjne, będące efektem prawie dwuletnich konsultacji społecznych, wynikają z potrzeby dostosowania naszego systemu szkolnictwa wyższe- 11 Wprowadzenie go do bezprecedensowego wzrostu skali zadań, które przed nim stanęły, a także z potrzeby harmonizacji tego systemu z rozwiązaniami wdraża- nymi w Europejskim Obszarze Szkolnictwa Wyższego. W obliczu nie- wątpliwego sukcesu, jakim jest prawie pięciokrotny wzrost liczby stu- dentów w ostatnich dwudziestu latach, priorytetem staje się podniesienie jakości studiów i efektywności systemu szkolnictwa wyższego. Propono- wane rozwiązania, w sposób ewolucyjny modyfikujące prawne otocze- nie funkcjonowania uczelni w Polsce, mają na celu doprowadzenie do tego, aby polskie szkolnictwo wyższe wraz z kadrą akademicką osiągało coraz lepszą pozycję w świecie. Ma to sprawić, że polskie uczelnie sta- ną się atrakcyjnym miejscem prowadzenia badań dla uczonych z zagra- nicy, a także atrakcyjnym miejscem zdobywania wiedzy dla zagranicz- nych studentów. Ten ostatni czynnik nabiera istotnego znaczenia w świet- le zbliżającego się głębokiego niżu demograficznego. Pierwszy etap prac zmierzających do osiągnięcia tych celów został już dokonany w przyję- tych przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 18 marca 2010 r. sześ- ciu ustawach reformujących system nauki. Z uwagi na fakt, że 66,44 polskich naukowców pracuje w uczelniach, niezbędne jest uzupełnienie tych reform o nowelizację ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytu- le w zakresie sztuki. Wprowadzenie rozwiązań proponowanych w niniej- szej nowelizacji pozwoli uzyskać efekt synergii z przyjętymi już ustawa- mi reformującymi system nauki. Ponadto, zaproponowane zmiany służą wdrożeniu najistotniejszych założeń Deklaracji Bolońskiej, której Polska jest jednym z sygnatariuszy. Wdrożenie przedstawionych w tym projekcie zmian systemowych ma na celu zapewnienie polskim studentom wyższej jakości kształcenia, a za- tem lepszego przygotowania do dynamicznie zmieniających się warunków gospodarczych, polskim uczonym stworzenie szans szerszego uczestnic- twa w największych międzynarodowych przedsięwzięciach badawczych, a polskim uczelniom stworzenie perspektywy systematycznego rozwoju i stałego powiększania potencjału badawczo-dydaktycznego”. W niniejszym komentarzu do ustawy z dnia 18 marca 2011 r. (tak właś- nie w nim określanej) nie podejmuje się – w ślad za uzasadnieniem pro- jektu rządowego – rozważań z zakresu polityki edukacyjnej i naukowej 12 Wprowadzenie ani merytorycznej oceny intencji i założeń, którymi kierowali się projek- todawcy. Jego autorzy, jako prawnicy, stawiają sobie cel skromniejszy, a zarazem bezpośrednio praktyczny. W oparciu o, odnotowujące również dotychczasowe brzmienie przepisów, ujednolicone teksty obydwu znowe- lizowanych ustaw: Prawa o szkolnictwie wyższym, jak również ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w za- kresie sztuki, z uwzględnieniem, oczywiście, dalszych przepisów ustawy z dnia 18 marca 2011 r., w szczególności przepisów przejściowych, wpro- wadzających i końcowych, dokonują prawnej analizy nowych przepisów, w tym także z punktu widzenia ogólnych zasad prawa i tworzenia prawa oraz stosunku do innych przepisów, które będą znajdować zastosowanie w procesie stosowania efektów nowelizacji (np. przepisów ustawy – Ko- deks postępowania administracyjnego). Autorzy mają bowiem na wzglę- dzie trudności, przed jakimi mogą stanąć ci, którzy będą musieli przepisy te stosować; są to osoby pełniące różne funkcje kierownicze w wyższych uczelniach i innych jednostkach naukowych, członkowie rad jednostek czy członkowie centralnych organów kolegialnych (których organizację i funkcjonowanie nowelizacja istotnie zmienia): Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego i Polskiej Komisji Akredytacyjnej (są to nowe nazwy obowiązujące od 1 października 2011 r.) oraz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów – z reguły nieprawnicy. Trudności mogą wynikać nie tylko z wprowadzenia wielu nowych rozwiązań, do których mogła nie być przekonana – czemu dawała wyraz – znacząca część zainteresowanych środowisk. Ustawa z dnia 18 marca 2011 r. nie jest, niestety, przykładem „dobrego prawa” czy, ściślej, dobre- go ustawodawstwa (bona lex), bowiem w zbyt wielu miejscach nie odpo- wiada postulatowi prawa już nie tylko dobrego, ale, jak to określa Try- bunał Konstytucyjny, gdy mówi o legislacji przyzwoitej czy poprawnej, „przyzwoitego”. Nazbyt wiele w niej niedookreśleń, lapsusów i luk – a to w oczywisty sposób utrudnia jej rozumienie i w konsekwencji wykłada- nie. Uznawana za podstawową, wykładnia językowa okazuje się w wielu przypadkach nie tylko zawodna, ale wręcz myląca, a wobec tego stoso-  W sprawie „dobrego prawa” – por. w szczególności H. Izdebski, Elementy teorii i.filozofii prawa, wyd. 2, Warszawa 2011, rozdział XII. 13 Wprowadzenie wać trzeba wykładnię systemową i wykładnię funkcjonalną – w tym przy- padku o tyle szczególnie zawodną, że uzasadnienie projektu rządowego z reguły wystarczająco nie wyjaśnia przyjętej redakcji tekstów, a zatem nie dostarcza potrzebnego materiału interpretacyjnego. Już na wstępie konieczne jest zasygnalizowanie, że ustawa z dnia 18 marca 2011 r. została – w zakresie odnoszącym się do ustawy – Pra- wo o szkolnictwie wyższym – znowelizowana ustawą z dnia 15 kwietnia o działalności leczniczej, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2011 r. Z tego powodu na końcu niniejszego wydawnictwa zamieszczono wy- ciąg z odpowiednich przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. No- welizacja samej ustawy z dnia 18 marca 2011 r. polegała na uchyleniu niektórych jej przepisów wprowadzających zmiany w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym, a materia tych przepisów została na nowo unor- mowana z uwzględnieniem nowych rozwiązań dotyczących działalności leczniczej. Komentarz do zmian w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym zo- stał opracowany głównie przez radcę prawnego Jana Zielińskiego, poza partiami dotyczącymi przepisów o Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz o Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Z kolei profesor i rad- ca prawny Hubert Izdebski skupił się przede wszystkim na przepisach o stopniach naukowych i tytule naukowym. Komentarz należy jednak traktować jako utwór wspólny – przy czym na kształt komentarza do no- welizacji ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stop- niach i tytule w zakresie sztuki wpłynęły również uwagi członków Pre- zydium Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów oraz członka tej Komisji prof. Jerzego Brzezińskiego; za te cenne uwagi pragniemy naj- serdeczniej podziękować. Warszawa, lipiec 2011 r. Hubert Izdebski i Jan Zieliński 14 UstaWa z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy – prawo o szkolnictwie wyższym, ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki oraz o zmianie niektórych innych ustaw1 (Dz. U. Nr 84, poz. 455, zm. Dz. U. Nr 112, poz. 654) 1 Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku do- chodowym od osób fizycznych, ustawę z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do ulgo- wych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego, ustawę z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, ustawę z dnia 17 lipca 1998 r. o pożyczkach i kredytach studenckich, ustawę z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, ustawę z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu, ustawę z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, ustawę z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, ustawę z dnia 18 paź- dziernika 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa pań- stwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów, ustawę z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, ustawę z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Badań i Rozwoju oraz ustawę z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk. 1 16 Art. 1 [Zmiana uStawy Z dnia 27 lipca 2005 r. – prawo o SZkolnictwie wyżSZym] Art. 1. W ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.2) wprowadza się na- stępujące zmiany3: (...) UstaWa z dnia 27 lipca 2005 r. prawo o szkolnictwie wyższym 2 Nowelizacje wymienionej ustawy zostały ogłoszone w: Dz. U. z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 144, poz. 1043 i Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 80, poz. 542, Nr 120, poz. 818, Nr 176, poz. 1238 i 1240 i Nr 180, poz. 1280, z 2008 r. Nr 70, poz. 416, z 2009 r. Nr 68, poz. 584, Nr 157, poz. 1241, Nr 161, poz. 1278 i Nr 202, poz. 1553, z 2010 r. Nr 57, poz. 359, Nr 75, poz. 471, Nr 96, poz. 620 i Nr 127, poz. 857 oraz z 2011 r. Nr 45, poz. 235 i Nr 112, poz. 654. 3 Kursywą oznaczono przepisy nieobowiązujące od 1 października 2011 r., które zo- stały zmienione bądź uchylone ustawą z dnia 18 marca 2011 r. Wskazano również zmiany, które zostały dokonane ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654). Druk pogrubiony wskazuje tekst obowiązujący, natomiast przepisy, które wejdą w życie w 2012 i 2013 r. oznaczono szarym drukiem. Wszystkie powołane w komentarzach przepisy bez bliższego określenia, z jakiego aktu normatywnego pocho- dzą – są przepisami prawa o szkolnictwie wyższym. 17 Dział I SyStem SZkolnictwa wyżSZego Rozdział 1 prZepiSy ogólne Art. 1. 1. Ustawę stosuje się do publicznych i niepublicznych szkół wyż- szych. 2. Ustawy nie stosuje się do szkół wyższych i wyższych seminariów duchownych prowadzonych przez kościoły i związki wyznaniowe, z wyjątkiem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, chyba że usta- wa lub umowa między rządem a władzami kościołów lub związków wyznaniowych stanowi inaczej. Art. 2. 1. Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) uczelnia – szkołę prowadzącą studia wyższe, utworzoną w spo- sób określony w ustawie; 2) uczelnia publiczna – uczelnię utworzoną przez państwo repre- zentowane przez właściwy organ władzy lub administracji pub- licznej; 3) uczelnia niepubliczna – uczelnię utworzoną przez osobę fizycz- ną albo osobę prawną niebędącą państwową ani samorządową osobą prawną; 4) założyciel uczelni niepublicznej – osobę, o której mowa w pkt 3, która utworzyła uczelnię; 4) założyciel uczelni niepublicznej – osobę, o której mowa w pkt 3, która utworzyła uczelnię lub prowadzi uczelnię na podstawie art. 26 ust. 3; 18 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 2 5) studia wyższe – studia prowadzone przez uczelnię posiadającą uprawnienia do ich prowadzenia, kończące się uzyskaniem odpo- wiedniego tytułu zawodowego; 5) studia wyższe – studia pierwszego stopnia, studia drugiego stop- nia lub jednolite studia magisterskie, prowadzone przez uczelnię uprawnioną do ich prowadzenia; 6) tytuł zawodowy – tytuł licencjata, inżyniera, magistra lub tytuł rów- norzędny; 6) (uchylony) 7) studia pierwszego stopnia – studia licencjackie lub inżynierskie, umożliwiające uzyskanie wiedzy i umiejętności w określonym za- kresie kształcenia, przygotowujące do pracy w określonym zawo- dzie, kończące się uzyskaniem tytułu licencjata albo inżyniera; 7) studia pierwszego stopnia – formę kształcenia, na którą są przyj- mowani kandydaci posiadający świadectwo dojrzałości, kończą- cą się uzyskaniem kwalifikacji pierwszego stopnia; 8) studia drugiego stopnia – studia magisterskie, umożliwiające uzy- skanie specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia, jak również przygotowujące do twórczej pracy w określonym zawo- dzie, kończące się uzyskaniem tytułu magistra albo tytułu równo- rzędnego; 8) studia drugiego stopnia – formę kształcenia, na którą są przyj- mowani kandydaci posiadający co najmniej kwalifikacje pierw- szego stopnia, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji drugiego stopnia; 9) jednolite studia magisterskie – studia magisterskie, na które przyj- mowani są kandydaci posiadający świadectwo dojrzałości, umoż- liwiające uzyskanie specjalistycznej wiedzy w określonym zakresie kształcenia, jak również przygotowujące do twórczej pracy zawo- dowej, kończące się uzyskaniem tytułu magistra albo tytułu równo- rzędnego; ich ukończenie umożliwia ubieganie się o przyjęcie na studia trzeciego stopnia; 9) jednolite studia magisterskie – formę kształcenia, na którą są przyjmowani kandydaci posiadający świadectwo dojrzałości, kończącą się uzyskaniem kwalifikacji drugiego stopnia; 19 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 10) studia trzeciego stopnia – studia doktoranckie, na które przyjmo- wani są kandydaci posiadający tytuł magistra albo tytuł równorzęd- ny, umożliwiające uzyskanie zaawansowanej wiedzy w określonej dziedzinie lub dyscyplinie nauki, przygotowujące do samodzielnej działalności badawczej i twórczej oraz uzyskania stopnia nauko- wego doktora; 10) studia trzeciego stopnia – studia doktoranckie, prowadzone przez uprawnioną jednostkę organizacyjną uczelni, instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy lub międzynarodowy instytut naukowy działający na terytorium Rzeczypospolitej Pol- skiej utworzony na podstawie odrębnych przepisów, na które są przyjmowani kandydaci posiadający kwalifikacje drugiego stop- nia, kończące się uzyskaniem kwalifikacji trzeciego stopnia; 11) studia podyplomowe – inną niż studia wyższe i studia doktoranckie formę kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplo- mem ukończenia studiów wyższych; 11) studia podyplomowe – formę kształcenia, na którą są przyjmo- wani kandydaci posiadający kwalifikacje co najmniej pierwsze- go stopnia, prowadzoną w uczelni, instytucie naukowym Pol- skiej Akademii Nauk, instytucie badawczym lub Centrum Me- dycznym Kształcenia Podyplomowego, kończące się uzyskaniem kwalifikacji podyplomowych; 11a) forma studiów – studia stacjonarne i studia niestacjonarne; 12) studia stacjonarne – formę studiów wyższych, w której program studiów jest realizowany w postaci zajęć dydaktycznych wymaga- jących bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studen- tów w wymiarze określonym standardami kształcenia dla tej formy studiów wskazaną przez senat uczelni zgodnie z art. 169 ust. 2; 12) studia stacjonarne – formę studiów wyższych, w której co naj- mniej połowa programu kształcenia jest realizowana w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego udziału na- uczycieli akademickich i studentów; 13) studia niestacjonarne – inną formę studiów niż studia stacjonarne, z zachowaniem standardów kształcenia określonych dla tej formy studiów wskazaną przez senat uczelni zgodnie z art. 169 ust. 2; 20 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 2 13) studia niestacjonarne – formę studiów wyższych, inną niż studia stacjonarne, wskazaną przez senat uczelni; 14) kierunek studiów – wyodrębniony obszar kształcenia; 14) kierunek studiów – wyodrębnioną część jednego lub kilku ob- szarów kształcenia, realizowaną w uczelni w sposób określony przez program kształcenia; 14a) obszar kształcenia – zasób wiedzy i umiejętności z zakresu jed- nego z obszarów wiedzy określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakre- sie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595, z późn. zm.); 14b) program kształcenia – opis określonych przez uczelnię spójnych efektów kształcenia, zgodny z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, oraz opis procesu kształcenia, pro- wadzącego do osiągnięcia tych efektów, wraz z przypisanymi do poszczególnych modułów tego procesu punktami ECTS; 15) makrokierunek studiów – obszar kształcenia stanowiący połącze- nie kierunków studiów mających podobne standardy kształcenia; 15) (uchylony) 16) studia międzykierunkowe – studia wyższe prowadzone wspólnie na różnych kierunkach przez uprawnione jednostki organizacyjne jed- nej lub kilku uczelni; 16) (uchylony) 17) forma studiów – tryb studiowania i organizację studiów; 17) (uchylony) 18) standardy kształcenia – zbiór reguł kształcenia na studiach wyż- szych, prowadzonego w różnych formach w ramach kierunków stu- diów, makrokierunków lub studiów międzykierunkowych; 18) standardy kształcenia – zbiór reguł kształcenia na studiach przy- gotowujących do wykonywania zawodu nauczyciela oraz zawo- dów, dla których wymagania dotyczące procesu kształcenia i jego efektów są określone w przepisach prawa Unii Europejskiej; 18a) Krajowe Ramy Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego – opis, przez określenie efektów kształcenia, kwalifikacji zdobywanych w polskim systemie szkolnictwa wyższego; 21 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 18b) kwalifikacje – efekty kształcenia, poświadczone dyplomem, świa- dectwem, certyfikatem lub innym dokumentem wydanym przez uprawnioną instytucję potwierdzającym uzyskanie zakładanych efektów kształcenia; 18c) efekty kształcenia – zasób wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych uzyskanych w procesie kształcenia przez osobę uczą- cą się; 18d) punkty ECTS – punkty zdefiniowane w europejskim systemie akumulacji i transferu punktów zaliczeniowych jako miara śred- niego nakładu pracy osoby uczącej się, niezbędnego do uzyska- nia zakładanych efektów kształcenia; 18e) profil kształcenia – profil praktyczny, obejmujący moduł zajęć słu- żących zdobywaniu przez studenta umiejętności praktycznych albo profil ogólnoakademicki, obejmujący moduł zajęć służących zdoby- waniu przez studenta pogłębionych umiejętności teoretycznych; 18f) kwalifikacje pierwszego stopnia – efekt kształcenia na studiach pierwszego stopnia, zakończonych uzyskaniem tytułu zawodo- wego licencjata, inżyniera lub równorzędnego określonego kie- runku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpowied- nim dyplomem; 18g) kwalifikacje drugiego stopnia – efekt kształcenia na studiach drugiego stopnia, zakończonych uzyskaniem tytułu zawodowe- go magistra, magistra inżyniera lub równorzędnego określone- go kierunku studiów i profilu kształcenia, potwierdzony odpo- wiednim dyplomem; 18h) kwalifikacje trzeciego stopnia – uzyskanie, w drodze przewodu doktorskiego przeprowadzonego na podstawie art. 11 ust. 1 usta- wy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule na- ukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, stopnia naukowego doktora w określonej dziedzinie nauki w zakresie dyscypliny nauki lub doktora sztuki określonej dziedziny sztu- ki w zakresie dyscypliny artystycznej, potwierdzone odpowied- nim dyplomem; 18i) kwalifikacje podyplomowe – osiągnięcie zakładanych efektów kształ- cenia na studiach podyplomowych, potwierdzone świadectwem; 22 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 2 18j) filia uczelni – zamiejscową jednostkę organizacyjną uczelni, w której skład wchodzą co najmniej dwie podstawowe jednost- ki organizacyjne uczelni; 18k) student – osobę kształcącą się na studiach wyższych; 18l) doktorant – uczestnika studiów doktoranckich; 18m) słuchacz – uczestnika studiów podyplomowych 19) immatrykulacja – akt przyjęcia w poczet studentów uczelni; 20) student – osobę kształcącą się na studiach pierwszego lub drugie- go stopnia albo jednolitych studiach magisterskich; 20) (uchylony) 21) doktorant – uczestnika studiów doktoranckich; 21) (uchylony) 22) uczelnia akademicka – uczelnię, w której przynajmniej jedna jed- nostka organizacyjna posiada uprawnienie do nadawania stop- nia naukowego doktora; 23) uczelnia zawodowa – uczelnię prowadzącą studia pierwszego lub drugiego stopnia albo jednolite studia magisterskie nieposiada- jącą uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora; 24) uczelnia wojskowa – uczelnię publiczną nadzorowaną przez Mi- nistra Obrony Narodowej; 25) uczelnia służb państwowych – uczelnię publiczną nadzorowaną przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych; 26) uczelnia artystyczna – uczelnię publiczną nadzorowaną przez mi- nistra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa naro- dowego; 27) uczelnia medyczna – uczelnię publiczną nadzorowaną przez mi- nistra właściwego do spraw zdrowia; 28) uczelnia morska – uczelnię publiczną nadzorowaną przez mini- stra właściwego do spraw gospodarki morskiej; 29) podstawowa jednostka organizacyjna – wydział lub inną jednost- kę organizacyjną uczelni określoną w statucie, prowadzące co naj- mniej jeden kierunek studiów lub studia doktoranckie co najmniej w jednej dyscyplinie naukowej; 29) podstawowa jednostka organizacyjna – wydział lub inną jednost­ kę organizacyjną uczelni określoną w statucie, prowadzącą co naj­ 23 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 mniej jeden kierunek studiów, studia doktoranckie lub badania co najmniej w jednej dyscyplinie naukowej; 30) nauka i badania naukowe – także odpowiednio – sztukę i twór- czość artystyczną; 31) stopień naukowy doktora i stopień naukowy doktora habilito- wanego – także odpowiednio – stopień doktora sztuki i stopień doktora habilitowanego sztuki; 32) tytuł naukowy profesora – także odpowiednio – tytuł profesora sztuki; 33) podstawowe miejsce pracy – uczelnię, w której nauczyciel akade- micki pozostaje w stosunku pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazaną w akcie stanowiącym podstawę zatrudnienia jako pod- stawowe miejsce pracy. 33) podstawowe miejsce pracy – uczelnię albo jednostkę naukową, w której nauczyciel akademicki lub pracownik naukowy jest za- trudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, wskazaną w akcie stanowiącym podstawę zatrudnienia jako podstawowe miejsce pracy; w tym samym czasie podstawowe miejsce pracy może być tylko jedno; 34) jednostka naukowa – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy albo międzynarodowy instytut naukowy utwo- rzony na podstawie odrębnych przepisów, działający na teryto- rium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) studiach, bez bliższego określenia – rozumie się przez to studia wyższe; 2) związku uczelni, bez bliższego określenia – rozumie się przez to związek uczelni publicznych lub związek uczelni niepublicznych. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) studiach bez bliższego określenia – rozumie się przez to studia wyższe; 2) poziomie kształcenia – rozumie się przez to studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia lub jednolite studia magister- skie albo studia trzeciego stopnia; 3) związku uczelni, bez bliższego określenia – rozumie się przez to związek uczelni publicznych albo związek uczelni niepublicznych; 24 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 2 4) tytule zawodowym – rozumie się przez to tytuł licencjata, inży- niera, magistra, magistra inżyniera lub tytuł równorzędny. 3. W uczelni, w której nie ma podstawowych jednostek organiza- cyjnych, przepisy ustawy dotyczące takich jednostek stosuje się od- powiednio do całej uczelni. 1. Zmianą dokonaną ustawą z dnia 18 marca 2011 r. wprowadza się szereg zmian w art. 2, polegających na częściowym zastąpieniu dotych- czasowych norm nowymi, ale i na dodaniu wielu norm. Przepisy art. 2 to tzw. słowniczek ustawowy lub też definicje usta- wowe. Są to przepisy niemające w założeniu charakteru normatywnego, lecz często posiadające taki charakter. Nie mają w założeniu charakteru normatywnego, bowiem z reguły są opracowywane w celu uproszczenia tekstu przepisów, ale w praktyce w wielu przypadkach okazuje się, że treść aktu normatywnego nie zawiera innej niż określona właśnie w tym początkowym przepisie, będącym w istocie rzeczy skrótem znaczenio- wym posługiwania się danym określeniem, definicji pojęcia ustawowe- go. Przez taką praktykę słowniczek ma wielkie znaczenie normatywne, co ma miejsce także w tej ustawie nowelizującej, jak i w ustawie noweli- zowanej, czyli w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym. Za pomocą prostych, krótkich sformułowań w przepisie, rozpoczyna- jącym się od wyrazów: „Użyte w ustawie określenia oznaczają”, zawarto wiele istotnych dla działalności uczelni nie tylko definicji, ale wręcz norm prawa materialnego. Takie budowanie ustawy nie jest zgodne z „Zasada- mi techniki prawodawczej” (załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawo- dawczej”, Dz. U. Nr 100, poz. 908), ale staje się coraz częstszą prakty- ką legislacyjną. Nowelizacja w słowniczku wyrażeń ustawowych dokonuje zmian po- rządkujących określenia (np. art. 2 ust. 1 pkt 5 czy pkt 18k–18m) oraz uzupełniających dotychczasowe definicje wobec zmian dokonywanych w pozostałych częściach ustawy (np. art. 2 ust. 1 pkt 4) lub też wynika- jących z założonej i przyjętej zmiany kształtu systemu szkolnictwa wyż- szego (np. art. 2 ust. 1 pkt 7 czy pkt 13), wyraźnie przypisującej nowe – i duże – znaczenie kwestiom związanym z kształceniem poprzez nadanie. 2 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 ustawowej rangi Krajowym Ramom Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyż- szego (art. 2 ust. 1 pkt 18a), wprowadzenie punktów ECTS pozwalających na powiązanie polskiego systemu z systemem europejskim (art. 2 ust. 1 pkt 18d), a także określenie obszarów kształcenia (art. 2 ust. 1 pkt 14a), standardów kształcenia (art. 2 ust. 1 pkt 18) czy pozostałych określeń związanych z kształceniem (art. 2 ust. 1 pkt 18b–18i), czy też poziomu kształcenia (art. 2 ust. 2 pkt 2). Kierunek ten wskazywany był m.in. w 2009 r. w raporcie Andrzeja Kraśniewskiego – Kształcenie, opracowanym w związku z pracami nad środowiskowym projektem „Strategia rozwoju szkolnictwa wyższego: 2010–2020”, prowadzonymi przez Fundację Rektorów Polskich (FRP) w roku 2009 w imieniu Konsorcjum KRASP(KRePSZ)-FRP-KRZaSP4. Ważnym elementem jest wprowadzenie do systemu polskiego szkolni- ctwa wyższego powiązania z jednostkami naukowymi innymi niż uczel- niane – czyli z jednostkami PAN czy instytutami badawczymi albo mię- dzynarodowymi instytutami naukowymi oraz niebędącym uczelnią Cen- trum Medycznym Kształcenia Podyplomowego (art. 2 ust. 1 pkt 11 i 34). Powiązanie to ma duże znaczenie m.in. dla nauczycieli akademickich, co wyraźnie zaznaczono w zmienionej definicji podstawowego miejsca pra- cy (art. 2 ust. 1 pkt 33). 2. Do najistotniejszych, w istocie rzeczy w pełni normatywnych, zmian w słowniczku ustawowym zawartym w art. 2 należy definicja filii uczel- ni (art. 2 ust. 1 pkt 18j), podstawowej jednostki organizacyjnej (art. 2 ust. 1 pkt 29), jak też właśnie podstawowego miejsca pracy (art. 2 ust. 1 pkt 33). 3. Filia uczelni definiowana jest tak samo, jak dotychczas, tyle że do- tychczasowa definicja była zawarta w art. 85 ust. 1 pkt 2, w brzmieniu, które zostało uchylone nowelizacją, a obecnie umieszczono ją w art. 2 – filia to zamiejscowa jednostka organizacyjna, w skład której wchodzą co najmniej dwie podstawowe jednostki organizacyjne. Zmiana syste- mowa polega na tym, że w wyniku nowelizacji wśród jednostek zamiej- scowych nie znalazły się zamiejscowe ośrodki dydaktyczne występują- ce obok zamiejscowych podstawowych jednostek organizacyjnych i filii 4. Polskie szkolnictwo wyższe, stan, uwarunkowania i.perspektywy, Warszawa 2009. 26 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 3 (art. 85 ust. 1 w brzmieniu uchylonym nowelizacją). Z tego względu wy- stąpiła również konieczność przejściowej regulacji, która znalazła swój wyraz w art. 20 ustawy nowelizującej. 4. Podstawowa jednostka organizacyjna uczelni (art. 2 ust. 1 pkt 29) to określona w statucie uczelni jednostka, która prowadzi co najmniej je- den kierunek studiów, studia doktoranckie lub badania co najmniej w jed- nej dyscyplinie naukowej. Dotychczasowa definicja nie wiązała podsta- wowej jednostki organizacyjnej z prowadzeniem kierunku studiów, po- zwalając na alternatywne prowadzenie tylko studiów doktoranckich. Ma to bardzo duże znaczenie, wobec dalszych zmian przyjętych noweliza- cją (np. art. 11). 5. Podstawowe miejsce pracy to uczelnia (a nie jednostka organiza- cyjna uczelni, bowiem w przypadku nauczycieli akademickich stosunek pracy nawiązywany jest przez rektora) lub jednostka naukowa, w której pracownik jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy – wskazana jako podstawowe miejsce pracy. Ponieważ stosunek pracy nawiązuje się (także nawiązywany w drodze mianowania) nie w drodze decyzji, lecz zgody obu stron stosunku – pracownik musi wskazać podstawowe miej- sce pracy, by w akcie nawiązania stosunku pracy zawrzeć wskazanie tego podstawowego miejsca. Musi on wskazać także podstawową jednostkę organizacyjną, w której chce wchodzić do kadrowego minimum, zgod- nie z nowym art. 112a. Oczywiście istnieje możliwość zmiany podstawowego miejsca pracy w czasie trwania stosunku pracy. Dokonuje się to poprzez zmianę w akcie mianowania lub umowie o pracę – z tym że trzeba pamiętać o związanych z tym konsekwencjach, np. wynikających z art. 119 ust. 2 p.s.w. Art. 3. 1. Wyraz „uniwersytet” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dwunastu dyscyplinach, w tym przy- najmniej po dwa uprawnienia w dziedzinach nauk humanistycznych, społecznych lub teologicznych, matematycznych, fizycznych lub tech- nicznych, przyrodniczych oraz prawnych lub ekonomicznych. 27 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 nych; 1. Wyraz „uniwersytet” może być używany w nazwie uczelni, któ- rej jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dziesięciu dyscyplinach, w tym co najmniej po dwa uprawnienia w każdej z następujących grup dziedzin nauki: 1) humanistycznych, prawnych, ekonomicznych lub teologicz- 2) matematycznych, fizycznych, nauk o Ziemi lub technicznych; 3) biologicznych, medycznych, chemicznych, farmaceutycznych, rolniczych lub weterynaryjnych. 2. Wyrazy „uniwersytet techniczny” mogą być używane w nazwie uczel- ni, której jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dwunastu dyscyplinach, w tym co najmniej osiem uprawnień w zakresie nauk technicznych. 2. Wyrazy „uniwersytet techniczny” mogą być używane w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do na- dawania stopnia naukowego doktora co najmniej w dziesięciu dyscy- plinach, w tym co najmniej sześć uprawnień w zakresie nauk tech- nicznych. 3. Wyraz „uniwersytet” uzupełniony innym przymiotnikiem lub przymiotnikami w celu określenia profilu uczelni może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne posiadają co najmniej sześć uprawnień do nadawania stopnia naukowego doktora, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk objętych profilem uczelni. 4. Wyraz „politechnika” może być używany w nazwie uczelni, której jednostki organizacyjne posiadają uprawnienia do nadawa- nia stopnia naukowego doktora co najmniej w sześciu dyscyplinach, w tym co najmniej cztery w zakresie nauk technicznych. 5. Wyraz „akademia” może być używany w nazwie uczelni, któ- rej jednostki organizacyjne posiadają co najmniej dwa uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora. 1. Zmiana polega na nadaniu nowego brzmienia ust. 1 i 2. 2. Nowelizacja nieznacznie złagodziła wymagania stawiane uczel- niom, które chcą w nazwie używać wyrazu „uniwersytet” (art. 3 ust. 1) 28 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 4 lub „uniwersytet techniczny” (art. 3 ust. 2). Dotychczas, aby w nazwie uczelni używać wyrazu „uniwersytet” lub „uniwersytet techniczny”, jed- nostki organizacyjne uczelni musiały posiadać uprawnienia do nadawa- nia stopnia naukowego doktora co najmniej w dwunastu dyscyplinach, obecnie – w dziesięciu, w tym co najmniej po dwie w każdej z wymie- nionych w przepisach ust. 1 i 2 grup dziedzin nauki. Istotą zmiany jest także wprowadzenie grup dziedzin, w efekcie zwiększające z dziewięciu do czternastu liczbę dziedzin, w których posiadanie uprawnień powodu- je spełnienie tego drugiego warunku używania w nazwie wyrazu „uni- wersytet” lub „uniwersytet techniczny”. Porządkowanie to jest skorelo- wane z uprawnieniem do określenia dziedzin nauki i dyscyplin nauko- wych zawartych w nowelizacji, w części dotyczącej zmian w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki, które nowelizacja tej ostatniej usta- wy (zawarta w art. 2 omawianej ustawy nowelizującej) przekazała mini- strowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego, w miejsce Central- nej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, komisję tę wyposażając jedynie w uprawnienie opiniodawcze. 3. Poprzez zawarcie w normach art. 3 czasownika „używać” posługi- wanie się w nazwie określeniem „uniwersytet” i „uniwersytet technicz- ny” dotyczy także tłumaczeń nazwy w językach obcych. Art. 4. 1. Uczelnia jest autonomiczna we wszystkich obszarach swojego działania na zasadach określonych w ustawie. 2. W swoich działaniach uczelnie kierują się zasadami wolności naucza- nia, wolności badań naukowych oraz wolności twórczości artystycznej. 2. Uczelnie kierują się zasadami wolności nauczania, badań na- ukowych i twórczości artystycznej. 3. Uczelnie, pełniąc misję odkrywania i przekazywania prawdy poprzez prowadzenie badań i kształcenie studentów, stanowią inte- gralną część narodowego systemu edukacji i nauki. 4. Uczelnie współpracują z otoczeniem gospodarczym, w szczegól- ności przez sprzedaż lub nieodpłatne przekazywanie wyników badań 29 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 i prac rozwojowych przedsiębiorcom oraz szerzenie idei przedsiębiorczo- ści w środowisku akademickim, w formie działalności gospodarczej wy- odrębnionej organizacyjnie i finansowo od działalności, o której mowa w art. 13 i 14. 4. Uczelnie współpracują z otoczeniem społeczno­gospodarczym, w szczególności w zakresie prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych na rzecz podmiotów gospodarczych, w wyodrębnio- nych formach działalności, w tym w drodze utworzenia spółki celo- wej, o której mowa w art. 86a, a także przez udział przedstawicieli pracodawców w opracowywaniu programów kształcenia i w proce- sie dydaktycznym. 5. Organy administracji rządowej i organy jednostek samorzą- du terytorialnego mogą podejmować decyzje dotyczące uczelni tyl- ko w przypadkach przewidzianych w ustawach. 1. Zmiana dokonana ustawą z dnia 18 marca 2011 r. polega na nada- niu nowego brzmienia ust. 2 i 4. 2. Zmiany w ust. 2 mają na celu nie tylko nadanie nowego brzmienia dotychczasowej normie, ale też doprecyzowują, że chodzi o kierowanie się wymienionymi, kardynalnymi dla rozwoju nauki i procesu kształce- nia wolnościami w działaniu uczelni. Nie chodzi więc tylko o to, by za- pewnić uczelniom wolność nauczania, badań naukowych i twórczości ar- tystycznej, lecz także o to, by same uczelnie w swoich działaniach kiero- wały się tymi wolnościami. 3. Zmiana w ust. 4 jest realizacją wskazań i postulatów środowiska na- ukowego zawartych we wszystkich raportach (M. Roszkiewicz, J. Jóźwiak i R.Z. Morawskiego, J. Wilkina, R.Z. Morawskiego, A. Kraśniewskiego i A. Koźmińskiego) opracowanych w związku z pracami nad środowisko- wym – powołanym już – projektem „Strategia rozwoju szkolnictwa wyż- szego: 2010–2020”, prowadzonymi przez Fundację Rektorów Polskich w roku 2009 w imieniu Konsorcjum KRASP(KRePSZ)-FRP-KRZaSP. Położenie nacisku na współpracę uczelni z otoczeniem społeczno-go- spodarczym w części normatywnej ustawy – Prawo o szkolnictwie wyż- szym, dotyczącej systemu szkolnictwa wyższego, jednoznacznie określa oczekiwania i kierunki, jakie stają się jednymi z podstawowych założeń 30 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 5–6 polityki państwa w zakresie nauki i szkolnictwa wyższego – doprowa- dzenie do tego, z jednej strony, że badania naukowe będą wykorzysty- wane, a przez to w coraz większej części finansowane przez sektor go- spodarczy, a z drugiej strony stworzenie systemowych rozwiązań i pod- staw do komercjalizacji wyników badań naukowych. Położenie nacisku na konieczność utworzenia spółki celowej, typu spin-off, sprecyzowanej w dalszej części przepisów ustawy, potwierdza determinację we wpro- wadzaniu zmian w systemie szkolnictwa wyższego w kierunku zbliżenia uczelni do otoczenia społeczno-gospodarczego i tym samym zwiększenia atrakcyjności kształcenia oraz umożliwienia rozwoju badań naukowych. Potwierdzają to dalsze zmiany w części dotyczącej systemu szkolnictwa wyższego (np. art. 9a). Art. 5. 1. Uczelnie wojskowe są jednocześnie jednostkami wojskowymi w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obo- wiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 i Nr 277, poz. 2742) i realizują zadania związane z obro- ną narodową. 2. Zakres działania uczelni służb państwowych jako jednostki or- ganizacyjnej właściwej służby określają odrębne przepisy. Art. 6. 1. Uczelnia ma w szczególności prawo do: 1) ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na studiach, z wyjątkiem studiów medycznych; 2) ustalania planów studiów i programów kształcenia, z uwzględnie- niem standardów kształcenia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 pkt 2 i 3; 3) weryfikowania wiedzy i umiejętności studentów; 4) wydawania dyplomów państwowych ukończenia studiów, potwier- dzających uzyskanie tytułu zawodowego, oraz świadectw ukończe-  W tym tekście jednolitym ustawy wprowadzono następne 23 zmiany. 31 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 nia studiów doktoranckich, studiów podyplomowych i kursów do- kształcających. 1. Uczelnia ma w szczególności prawo do: 1) prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz okre- ślania ich kierunków; 2) współpracy z innymi jednostkami akademickimi i naukowymi, w tym zagranicznymi, w realizacji badań naukowych i prac roz- wojowych, na podstawie porozumień w celu pozyskiwania fun- duszy z realizacji badań, w tym z ich komercjalizacji oraz wspie- rania mobilności naukowców; 3) wspierania badań naukowych prowadzonych przez młodych na- ukowców, w szczególności przez przeprowadzanie konkursów fi- nansowanych ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455); 4) prowadzenia kształcenia na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia, jednolitych studiach magisterskich i studiach dok- toranckich zgodnie z przysługującymi jej uprawnieniami, w tym: a) ustalania warunków przyjęcia na studia, w tym liczby miejsc na kierunkach i formach studiów, z wyjątkiem studiów na kierunkach lekarskim i lekarsko­dentystycznym, w zakresie w jakim mają do nich zastosowanie przepisy wydane na pod- stawie art. 8 ust. 9, b) ustalania planów studiów i programów kształcenia, uwzględ- niających efekty kształcenia zgodnie z Krajowymi Rama- mi Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, zwanymi dalej „Krajowymi Ramami Kwalifikacji”, dla obszarów kształce- nia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2; 5) prowadzenia studiów podyplomowych, kursów dokształcających i szkoleń; 6) wydawania dyplomów ukończenia studiów potwierdzających uzyskanie tytułu zawodowego oraz świadectw ukończenia stu- diów podyplomowych i kursów dokształcających. 2. Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mogą nadawać stop- nie naukowe doktora i doktora habilitowanego oraz występować o na- 32 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 6 danie tytułu naukowego profesora na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595). 2. Uprawnione jednostki organizacyjne uczelni mają prawo nada- wania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego oraz wy- stępowania o nadanie tytułu naukowego profesora na zasadach okre- ślonych w ustawie z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporzą- dzenia, limit przyjęć na poszczególnych kierunkach i formach studiów medycznych w poszczególnych uczelniach, uwzględniając możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kie- runków studiów. 1. Zmiana to nadanie nowego brzmienia art. 6. Pozornie nowe brzmie- nie art. 6 niewiele różni się od dotychczasowego i może sprawiać wraże- nie nowelizacji porządkującej treść norm. Jest to jednak wrażenie, jakie można odnieść przy bardzo pobieżnej lekturze przepisu i bez zapoznania się z dalszymi zmianami. W istocie rzeczy nowe określenie uprawnień uczelni wskazuje na nowe oczekiwania stawiane uczelniom: • po pierwsze, zdecydowane położenie nacisku na badania naukowe i prace rozwojowe i ich kierunki, co oznacza (i ma w dalszych częś- ciach potwierdzenie – choćby w opracowywaniu strategii rozwoju uczelni) konieczność określenia perspektyw rozwojowych uczelni, • po drugie, kształcenie w ramach planów i programów kształcenia uwzględniających efekty kształcenia zgodnie z Krajowymi Ramami Kwalifikacji dla Szkolnictwa Wyższego, co nie tylko ma się przy- czynić do podniesienia poziomu kształcenia, ale także pozwoli na spełnienie oczekiwań studentów (efekty kształcenia rozumiane jako wymagania niezbędne do ukończenia studiów) i – co wynika choćby z uzasadnienia nowelizacji w tej części – porównanie kwalifikacji pozyskiwanych w systemach edukacji i szkoleń krajów członkow- skich Unii Europejskiej. Krajowe Ramy Kwalifikacji to polski od- powiednik Europejskich Ram Kwalifikacji. Krajowe Ramy Kwalifi- 33 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 kacji określi Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego (minister właś- ciwy do spraw szkolnictwa wyższego) na podstawie upoważnienia zawartego w nowym art. 9 ust. 1 pkt 2. Zachowano, w nieco zmienionej formie, uprawnienie uczelni do okre- ślania warunków przyjęć na studia, w tym liczby miejsc na kierunkach i formach kształcenia. W przypadku uczelni publicznej kwestię liczby miejsc na studiach stacjonarnych reguluje także art. 8 ust. 3 i 4. Te tendencje nie znalazły jednak pełnego odzwierciedlenia w znowe- lizowanym art. 13, określającym podstawowe zadania uczelni, w któ- rym nacisk położono na kształcenie, choć w powiązaniu z oczekiwania- mi rynku pracy. 2. Nowe brzmienie nie przewiduje także upoważnienia do określenia przez ministrów limitu przyjęć na poszczególnych kierunkach i formach studiów w uczelniach medycznych – te bowiem sprawy inaczej nieco ukształtowano w zmienionym art. 8 ust. 9 (uwaga 3 do art. 8). Art. 7. Uczelnia może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo od działalności, o której mowa w art. 13 i 14, w zakresie i formach określonych w statucie. Art. 8. 1. W uczelni mogą być prowadzone studia, studia doktoranckie, stu- dia podyplomowe oraz kursy dokształcające. 1. Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przyjęcie studenta na określony kierunek studiów następuje nie póź- niej niż po upływie pierwszego roku studiów. Kierunek studiów może być prowadzony przez podstawową jednostkę organizacyjną uczelni albo łącznie przez kilka takich jednostek. 2. Studia w uczelni są prowadzone w ramach kierunku studiów; przy- jęcie studenta na określony kierunek studiów następuje nie później niż po upływie pierwszego roku akademickiego, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Kierunek studiów może być prowadzony przez podstawową jednostkę 34 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 8 organizacyjną uczelni albo łącznie przez kilka takich jednostek, z za- strzeżeniem art. 11 ust. 1. 2. Uczelnia, która ma co najmniej cztery uprawnienia do nada- wania stopnia naukowego doktora habilitowanego może organizo- wać indywidualne studia międzyobszarowe, obejmujące co najmniej dwa obszary kształcenia i prowadzące do uzyskania dyplomu na co najmniej jednym kierunku studiów, prowadzonym w danej uczelni przez podstawową jednostkę organizacyjną, mającą uprawnienie do nadawania stopnia naukowego doktora w obszarze wiedzy związa- nym z tym kierunkiem. 3. Uczelnia, za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyż- szego wydaną po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Akredytacyj- nej, może prowadzić studia w ramach makrokierunku studiów, z zastrze- żeniem art. 11 ust. 4. Przepisy ustawy dotyczące kierunku studiów sto- suje się odpowiednio do makrokierunku studiów. 3. Liczbę studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej, finansowanych z budżetu państwa na poszczególnych kierunkach studiów określa senat uczelni, w drodze uchwały, kierując się zasadą odpowiedzialności za jakość kształcenia oraz możliwościami zapew- nienia finansowania ich ze środków publicznych. 4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu opinii Państwowej Komisji Akredytacyjnej, na wniosek senatu uczelni spełniającej wymagania określone w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4, może wyrazić zgodę na prowadzenie przez tę uczelnię studiów między- kierunkowych, z zastrzeżeniem art. 11 ust. 4. Wniosek o zgodę na uru- chomienie takich studiów obejmuje dane niezbędne do stwierdzenia, że uwzględnione zostały standardy kształcenia określone na podstawie art. 9 pkt 2 lub 3. 4. Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej powyżej 2 ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych studiujących w poprzednim roku akademickim na- stępuje w drodze decyzji ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego albo właściwego ministra nadzorującego uczelnię, o którym mowa w art. 33 ust. 2, podjętej w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, uwzględniającej: 3 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 1) liczbę studentów na poszczególnych kierunkach studiów, w tym kierunkach priorytetowych dla rozwoju kraju; 2) oceny jakości kształcenia dokonane przez Polską Komisję Akre- dytacyjną; 3) zasadę równomiernego dostępu do studiów nieodpłatnych na ob- szarze kraju. 5. W uczelni prowadzącej kształcenie przygotowujące do wykony- wania zawodu nauczyciela studenci studiów pierwszego stopnia w spe- cjalności nauczycielskiej uzyskują przygotowanie do nauczania dwóch przedmiotów (rodzajów zajęć), z których jeden stanowi przedmiot głów- ny, a drugi dodatkowy. Warunek ten nie dotyczy studiów pierwszego stopnia w specjalności nauczycielskiej, prowadzonych w zakresie reli- gii, które mogą przygotowywać studentów do nauczania jednego przed- miotu. 5. Zwiększenie ogólnej liczby studentów studiów stacjonarnych w uczelni publicznej nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego nie wymaga decyzji, o któ- rej mowa w ust. 4. 6. Uczelnia może prowadzić studia podyplomowe w zakresie związa- nym z prowadzonymi przez nią kierunkami studiów. 6. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w dro- dze rozporządzenia, tryb podejmowania decyzji, o których mowa w ust. 4, uwzględniając terminy składania wniosków i zakres danych niezbędnych do podjęcia decyzji. 7. Jeżeli program studiów podyplomowych wykracza poza zakres, o którym mowa w ust. 6, do prowadzenia tych studiów wymagana jest zgoda ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego wydana po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego. 7. Uczelnia może prowadzić studia podyplomowe w zakresie ob- szaru kształcenia, z którym związany jest co najmniej jeden kieru- nek studiów prowadzony przez uczelnię. 8. W przypadku gdy program studiów podyplomowych wykra- cza poza zakres, o którym mowa w ust. 7, do prowadzenia tych stu- diów wymagana jest zgoda ministra właściwego do spraw szkolni- ctwa wyższego wydana po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. 36 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 8 9. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z mini- strem właściwym do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze rozporządzenia, limit przyjęć na kierunki lekarski i lekarsko­denty- styczny w poszczególnych uczelniach, uwzględniając zasady określo- ne w ust. 4, możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kierunków. 10. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządze- nia, limit miejsc na kierunki studiów dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w poszczególnych uczelniach wojskowych, uwzględnia- jąc możliwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absol- wentów tych kierunków. 11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, limit miejsc na kierunki studiów strażaków w służ- bie kandydackiej oraz strażaków w służbie stałej, uwzględniając moż- liwości dydaktyczne uczelni oraz zapotrzebowanie na absolwentów tych kierunków. 1. Zmiana polega na nadaniu nowego brzmienia art. 8. 2. Pierwsza grupa nowych treści wiąże się z ważnymi przepisami, ma- jącymi zdecydowany wpływ na preferencje państwa związane tak z po- lityką rozwoju kraju (ust. 4 pkt 1), jak i z polityką nieodpłatnego kształ- cenia (studenci stacjonarni). 3. Autonomię uczelni, ale i odpowiedzialność za jej decyzje, podkreśla ust. 3, zgodnie z którym senat w uczelni publicznej określa liczbę studen- tów studiów stacjonarnych, finansowanych z budżetu państwa. W tym za- kresie autonomia uczelni publicznej jest jednak ograniczona przez ust. 4, wprowadzający decyzję ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyż- szego w przypadku zwiększenia ogólnej liczby studentów studiów sta- cjonarnych w uczelni publicznej powyżej 2 ogólnej liczby takich stu- dentów w roku poprzednim. Decyzję tę z legislacyjnego punktu widzenia potraktowano jak upoważnienie do wydania aktu wykonawczego i zakre- ślono w przepisie kwestie (tworząc rodzaj swoistych wytycznych), któ- re taka decyzja musi uwzględniać, a które wskazują priorytety państwa w tym zakresie (wspieranie kształcenia), tj.: • liczbę studentów na poszczególnych kierunkach, w tym na kierun- kach priorytetowych dla rozwoju kraju, 37 USTAWA Z DNIA 18 MARCA 2011 R. O ZMIANIE USTAWY... ART. 1 • oceny jakości kształcenia dokonane przez Polską Komisję Akredy- tacyjną, • zasadę równomiernego dostępu do studiów nieodpłatnych na obsza- rze kraju. Jednoznacznie wskazano, że istotnym elementem polityki w zakresie kształcenia jest doprowadzenie do takiej sytuacji, by mniejsze i położo- ne w mniejszych miejscowościach publiczne ośrodki dydaktyczne miały większe niż dotychczas szanse na uzyskanie środków publicznych prze- znaczonych na kształcenie studentów studiów stacjonarnych. Decyzja taka będzie wydawana w trybie i po podaniu danych, które określi akt wykonawczy. 4. W przypadku uczelni publicznych nadzorowanych przez innych ministrów niż minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego decy- zję, o której mowa w ust. 4, podejmuje minister nadzorujący, określony w art. 33 ust. 2, w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw szkol- nictwa wyższego – z tym że nie dotyczy to uczelni publicznych nadzo- rowanych przez ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa na- rodowego. 5. Do decyzji tych zastosowanie powinny mieć przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyj- nymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). 6. Limit przyjęć na kierunkach lekarskim i lekarsko-dentystycznym w uczelni medycznej (a nie jak dotychczas w ogóle w uczelni medycz- nej) zgodnie z wymogami przepisów unijnych określać będzie – ale nie w drodze decyzji, lecz w drodze rozporządzenia – minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw szkol- nictwa wyższego (ust. 9). 7. Podobnie w rozporządzeniu limit miejsc na kierunki studiów dla kandydatów na żołnierzy zawodowych w poszczególnych uczelniach woj- skowych określi Minister Obrony Narodowej (ust. 10), a limit miejsc na kierunki studiów strażaków w służbie kandydackiej oraz strażaków w służbie stałej – także w rozporządzeniu – minister właściwy do spraw wewnętrznych (ust. 11). 8. Zmiana, w porównaniu z dotychczasową redakcją art. 8, kolejno- ści norm, a także podkreślenie już w ust. 1, że studia w uczelni są pro- wadzone w ramach kierunku studiów, a studia podyplomowe (ust. 7) są. 38 Prawo o szkolnictwie wyższym Art. 8a prowadzone w ramach obszaru kształcenia, z którym jest związany co najmniej jeden kierunek studiów, ma spowodować podniesienie poziomu kształcenia. Nie zmieniły się de facto zasady powoływania studiów po- dyplomowych, których program wykracza poza taki obszar kształcenia; mogą być prowadzone za zgodą ministra właściwego do spraw szkolnic- twa wyższego, wydawaną po zasięgnięciu opinii Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. 9. Zgodnie z intertemporalnym przepisem art. 17 ustawy z dnia 18 mar- ca 2011 r. studia podyplomowe prowadzone w dniu wejścia w
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Prawo o szkolnictwie wyższym. Ustawa o stopniach naukowych i tytule naukowym. Komentarz
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: