Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00310 006141 11246338 na godz. na dobę w sumie
Prawo wodne. Komentarz - ebook/pdf
Prawo wodne. Komentarz - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Wolters Kluwer Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8092-165-8 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> administracyjne
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Mirosław Kałużny radca prawny przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w War-
szawie; zajmuje się świadczeniem pomocy prawnej samorządom gmin i województwa
mazowieckiego (Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Warszawie);
pracował w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego w Warszawie, Biurze Rzeczni-
ka Praw Obywatelskich, Agencji Prywatyzacji, Ministerstwie Skarbu Państwa; świadczył
pomoc prawną Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w Warszawie i PKP PLK S.A.; autor
publikacji z zakresu prawa wodnego, budowlanego oraz gospodarczego.

Komentarz zawiera omówienie najważniejszych zagadnień związanych ze stosowaniem
ustawy Prawo wodne, a także aktów prawnych powiązanych z tą regulacją, w tym norm
prawa unijnego i międzynarodowego.
W drugim wydaniu autor zwraca szczególną uwagę na nowelizacje, które zostały uchwa-
lone od czasu ostatniego wydania i przedstawia takie tematy jak:
własność i korzystanie z wód,
budownictwo wodne, w tym melioracje wodne i regulacje rzek,
procedura postępowania o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego,
spółki wodne,
ochrona przed powodzią i suszą, w tym ochrona wałów przeciwpowodziowych.
Ostatnią część opracowania poświęcono trwającym obecnie pracom legislacyjnym nad
projektem ustawy Prawo wodne, który dokonuje zasadniczych zmian w gospodaro-
waniu wodami.
Publikacja jest przeznaczona dla pracowników Zarządów Gospodarki Wodnej oraz jed-
nostek samorządu terytorialnego, a także dla radców prawnych, adwokatów, sędziów
i prokuratorów.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

prawo wodne Komentarz Mirosław Kałużny KOMENTARZE PRAKTYCZNE 2. WYDANIE WARSZAWA 2016 Stan prawny na 1 grudnia 2015 r. Wydawca Grzegorz Jarecki Redaktor prowadzący Małgorzata Jarecka Opracowanie redakcyjne JustLuk Łamanie JustLuk Łukasz Drzewiecki, Justyna Szumieł, Krystyna Szych Ta książka jest wspólnym dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy, byś przestrzegał przysługujących im praw. Książkę możesz udostępnić osobom bliskim lub osobiście znanym, ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A jeśli musisz skopiować część, rób to jedynie na użytek osobisty. SZANUJMY PRAWO I WŁASNOŚĆ Więcej na www.legalnakultura.pl POLSKA IZBA KSIĄŻKI © Copyright by Wolters Kluwer SA, 2016 ISBN: 978-83-264-9517-5 2. wydanie Wydane przez: Wolters Kluwer SA Dział Praw Autorskich 01-208 Warszawa, ul. Przyokopowa 33 tel. 22 535 82 19 e-mail: ksiazki@wolterskluwer.pl www.wolterskluwer.pl księgarnia internetowa www.profi nfo.pl Spis treści Spis treści Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7 Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13 Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne . . . . . . . . . . . . . . 17 Dział I. Zasady ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19 Rozdział 1. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19 Rozdział 2. Prawo własności wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 87 Rozdział 3. Obowiązki właścicieli wody oraz właścicieli innych nieruchomości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 137 Dział II. Korzystanie z wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 164 Dział III. Ochrona wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 203 Rozdział 1. Cele środowiskowe i zasady ochrony wód . . . . . . . . . 203 Rozdział 2. Strefy oraz obszary ochronne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 285 Rozdział 3. Ochrona środowiska wód morskich . . . . . . . . . . . . . . 302 Dział IV. Budownictwo wodne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 369 Rozdział 1. Przepisy ogólne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 369 Rozdział 2. Regulacja koryt cieków naturalnych . . . . . . . . . . . . . . 389 Rozdział 3. Melioracje wodne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 394 Dział V. (uchylony) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 423 5 www.wolterskluwer.pl Spis treści Dział Va. Ochrona przed powodzią . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 424 Dział Vb. Ochrona przed suszą . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 490 Dział VI. Zarządzanie zasobami wodnymi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 497 Rozdział 1. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej . . . 497 Rozdział 2. Państwowa służba hydrologiczno ‑meteorologiczna, państwowa służba hydrogeologiczna oraz państwowa służba do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących . . . . . . . . . . . . . 522 Rozdział 3. Planowanie w gospodarowaniu wodami . . . . . . . . . . 554 Rozdział 4. Pozwolenia wodnoprawne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 592 Rozdział 5. Instrumenty ekonomiczne służące gospodarowaniu wodami . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 658 Rozdział 6. Kataster wodny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 670 Rozdział 6a. Monitoring wód . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 677 Rozdział 7. Kontrola gospodarowania wodami . . . . . . . . . . . . . . . 698 Dział VII. Spółki wodne i związki wałowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 718 Rozdział 1. Tworzenie spółek wodnych i związków wałowych . . . 718 Rozdział 2. Organy spółki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 750 Rozdział 3. Nadzór i kontrola nad działalnością spółek . . . . . . . . . 763 Rozdział 4. Rozwiązanie spółki wodnej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 770 Dział VIII. Odpowiedzialność za szkody . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 777 Dział IX. Przepisy karne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 791 Dział X. Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 805 Rozdział 1. Zmiany w przepisach obowiązujących . . . . . . . . . . . . . 805 Rozdział 2. Przepisy przejściowe i końcowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . 805 Zakończenie – Post scriptum . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 823 Bibliografia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 833 6 www.wolterskluwer.pl Wykaz skrótów Wykaz skrótów Akty prawne dyrektywa 91/676/EWG – dyrektywa Rady 91/676/EWG z  dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz. Urz. WE L 375 z  31.12.1991, s.  1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, s. 68) dyrektywa 2000/60/WE – dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Euro- pejskiego i  Rady z  dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w  dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE L 327 z  22.12.2000, s.  1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, s. 275) dyrektywa 2006/7/WE – dyrektywa 2006/7/WE Parlamentu Europej- skiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. doty- cząca zarządzania jakością wody w kąpieli- skach i uchylająca dyrektywę 76/160/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z  4.03.2006, s.  37, z późn. zm.) dyrektywa 2007/60/WE – dyrektywa 2007/60/WE Parlamentu Euro- pejskiego i  Rady z  dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodzio- 7 www.wolterskluwer.pl Wykaz skrótów wego i zarządzania nim (Dz. Urz. UE L 288 z 6.11.2007, s. 27) dyrektywa 2008/56/WE – dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. usta- nawiająca ramy działań Wspólnoty w dzie- dzinie polityki środowiska morskiego (dy- rektywa ramowa w  sprawie strategii morskiej) (Dz. Urz. UE L 164 z 25.06.2008, s. 19) dyrektywa 2008/105/WE – dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE z  dnia 16 grudnia 2008 r. w  sprawie środowiskowych norm jakości w dziedzinie polityki wodnej, zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy Rady 82/176/EWG, 83/513/EWG, 84/156/EWG, 84/491/EWG i 86/280/EWG oraz zmieniają- ca dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Eu- ropejskiego i  Rady (Dz. Urz. UE L 348 z 24.12.2008, s. 84, z późn. zm.) k.c. k.k. Konstytucja RP k.p.a. k.p.c. k.s.h. 8 – ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z  2014 r. poz. 121 z późn. zm.) – ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) – ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) – ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 101 z późn. zm.) – ustawa z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 z późn. zm.) www.wolterskluwer.pl k.w. nowelizacja z 2011 r. nowelizacja z 2013 r. nowelizacja z 2014 r. p.o.ś. pr. bud. pr. geod. pr. geol. projekt pr. wod. pr. wod. u.f.p. u.g.n. Wykaz skrótów – ustawa z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wy- kroczeń (tekst jedn.: Dz. U. z  2015 r. poz. 1094 z późn. zm.) – ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie usta- wy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 32, poz. 159 z późn. zm.) – ustawa z dnia 4 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych in- nych ustaw (Dz. U. poz. 165) – ustawa z  dnia 30 maja 2014 r. o  zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych in- nych ustaw (Dz. U. poz. 850) – ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 z późn. zm.) – ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo bu- dowlane (tekst jedn.: Dz. U. z  2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) – ustawa z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geo- dezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.) – ustawa z  dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 196 z późn. zm.) – projekt ustawy z dnia 23 grudnia 2014  r. nr UD 194 opracowany na podstawie pro- jektu do założeń ustawy 47153 – ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wod- ne (tekst jedn.: Dz. U. z  2015 r. poz.  469 z późn. zm.) – ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finan- sach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.) – ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospo- darce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 z późn. zm.) 9 www.wolterskluwer.pl Wykaz skrótów u.k.w.h. u.o. u.o.m. u.o.p. u.p.z.p. u.s.g. u.s.p. u.s.w. u.u.i.ś. u.z.z.w. 10 – ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wie- czystych i  hipotece (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 707 z późn. zm.) – ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21 z późn. zm.) – ustawa z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i admi- nistracji morskiej (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 934 z późn. zm.) – ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochro- nie przyrody (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1651 z późn. zm.) – ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowa- niu i  zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn.: Dz. U. z  2015 r. poz.  199 z późn. zm.) – ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z  2015 r. poz. 1515 z późn. zm.) – ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorzą- dzie powiatowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1445 z późn. zm.) – ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorzą- dzie województwa (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1392 z późn. zm.) – ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udo- stępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.) – ustawa z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbioro- wym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym od- prowadzaniu ścieków (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 139 z późn. zm.) www.wolterskluwer.pl u.ż.ś. Inne CBOSA KZGW NFOŚiGW NSA PiP SN WSA Wykaz skrótów – ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (tekst jedn.: Dz. U. z  2013 r. poz. 1458 z późn. zm.) – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Admini- stracyjnych – Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej – Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej – Naczelny Sąd Administracyjny – Państwo i Prawo – Sąd Najwyższy – wojewódzki sąd administracyjny Przepisy bez oznaczenia ustawy oznaczają przepisy ustawy z dnia 18 lip- ca 2001 r. – Prawo wodne. 11 www.wolterskluwer.pl Wprowadzenie Wprowadzenie Woda jako czynnik kształtujący funkcjonowanie społeczeństwa pełni istotną rolę społeczną i gospodarczą, ponieważ jej zasoby umożliwiają rozwój cywilizacyjny państwa i społeczeństwa. Z uwagi na ograniczo- ne zasoby wód powierzchniowych, które w pierwszej kolejności są prze- znaczane dla ludności do spożycia, a w następnej kolejności do innych celów – w tym zaopatrzenia w wodę roślin i zwierząt, rozwoju gospo- darczego, kulturalnego, turystyki i rekreacji – unormowanie ochrony wód oraz określenie sposobu korzystania z nich mają istotne znacze- nie w kształtowaniu zasobów wody. Woda ma również znaczenie stra- tegiczne dla bezpieczeństwa państwa, ponieważ kształtuje jego rozwój gospodarczy. Polska po odzyskaniu niepodległości w 1918 r., doceniając ochronę wody jako dobra publicznego i jej strategicznego znaczenia dla państwa, podjęła prace legislacyjne nad uregulowaniem prawa wodnego i stosunków własnościowych do wód i sposobu korzystania z niej. Pra- wo wodne traktowano jako czynnik rozwoju cywilizacyjnego i ochrony zasobów wodnych kraju. Ustawa wodna z dnia 19 września 1922 r. (tekst jedn.: Dz. U. z 1928 r. Nr 62, poz. 574 z późn. zm.) regulowała stosunki własnościowe do wód, sposób korzystania z wód oraz zarządzania zaso- bami wodnymi przez państwo. Następnym aktem prawnym regulują- cym materię prawa wodnego była ustawa z dnia 30 maja 1962 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 34, poz. 158 z późn. zm.), która dokonała nacjonali- zacji wód powierzchniowych i przejęcia ich na rzecz państwa. Ustawa ta obowiązywała do dnia 31 grudnia 1974 r., tzn. do czasu wejścia w życie ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230 z późn. zm.). W związku z przystąpieniem Polski do Unii Euro- 13 www.wolterskluwer.pl Wprowadzenie pejskiej i koniecznością zmiany regulacji prawa wodnego w dniu 1 stycz- nia 2002 r. weszła w życie obowiązująca do dziś ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 469 z późn. zm.). Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne jest istotnym aktem nor- matywnym dla gospodarki kraju. Reguluje gospodarowanie wodami, w tym kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód, zarządzanie zasobami wodnymi i własnością wód oraz gruntów pokry- tych wodami, w tym wodami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. W związku z tak rozległym zakresem ustawa powiązana jest z wieloma przepisami gospodarczymi regulującymi przestrzeń społeczną i gospo- darczą. Przepisy komentowanej ustawy powiązane są z ochroną środo- wiska, ochroną przyrody, zagospodarowaniem przestrzennym, geodezją, kartografią, gospodarowaniem nieruchomościami, w tym nieruchomoś- ciami Skarbu Państwa, i innymi ustawami, które oddziałują na szcze- gólną ochronę wód jako dobra publicznego. Ustawa wielokrotnie była nowelizowana w związku z transpozycją prze- pisów Unii Europejskiej. Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia postanowień m.in. następujących dyrektyw: 1) dyrektywy Rady 91/271/EWG z  dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991, s. 40, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 2, s. 26); 2) dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego dzia- łania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE L 327 z 22.12.2000, s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, s. 275); 3) dyrektywy 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w  sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu (Dz. Urz. UE L 372 z 27.12.2006, s. 19, z późn. zm.); 4) dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i za- rządzania nim (Dz. Urz. UE L 288 z 6.11.2007, s. 27); 14 www.wolterskluwer.pl Wprowadzenie 5) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. ustanawiającej ramy działań Wspólnoty w dzie- dzinie polityki środowiska morskiego (dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz. Urz. UE L 164 z 25.06.2008, s. 19); 6) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i  Rady 2008/105/WE z  dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środowiskowych norm jakości w dzie- dzinie polityki wodnej, zmieniającej i w następstwie uchylającej dy- rektywy Rady 82/176/EWG, 83/513/EWG, 84/156/EWG, 84/491/EWG i 86/280/EWG oraz zmieniającej dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 348 z 24.12.2008, s. 84, z późn. zm.). Ponieważ komentowana ustawa w pierwotnym brzmieniu nie uwzględ- niała wszystkich uregulowań ramowej dyrektywy wodnej, w związku z transpozycją dyrektywy 2007/60/WE, dyrektywy 2008/105/WE, dy- rektywy 2008/56/WE i innych przepisów Parlamentu Unii Europejskiej wprowadzono zasadnicze jej nowelizacje. Niniejszy komentarz uwzględnia zmiany wprowadzone na podstawie ustawy z dnia 4 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 165), która weszła w życie z dniem 7 marca 2013 r. oraz zmiany na podstawie ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 850), która weszła w życie z dniem 12 lipca 2014 r. Uwzględniając prowadzone prace legislacyjne nad nową ustawą – Pra- wo wodne, opiszę zasadnicze zmiany ustawowe związane z tą regula- cją na zakończenie komentowanej ustawy w części „Zakończenie – post scriptum”. Komentowana ustawa prawo wodne jako istotny akt normatywny w dziedzinie rozwoju społecznego, powiązany z wieloma przepisami prawa gospodarczo-administracyjnego, pełni ważną funkcję w życiu społecznym i gospodarczym kraju. Zawarte w niej regulacje dotyczące korzystania z wód i ich ochrony oraz założone cele środowiskowe wpły- wają istotnie na kształtowanie całego ekosystemu, a w konsekwencji za- pewnienie funkcjonowania przyszłych pokoleń. 15 www.wolterskluwer.pl . USTAWA z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne1 (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 469; zm.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1590, poz. 1642) 1 Niniejsza ustawa dokonuje w zakresie swojej regulacji wdrożenia następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich: 1) dyrektywy 75/440/EWG z dnia 16 czerwca 1975 r. dotyczącej wymaganej jakości wód powierzchniowych przeznaczonych do poboru wody pitnej w państwach członkow- skich (Dz. Urz. WE L 194 z 25.07.1975); 2) dyrektywy 76/160/EWG z dnia 8 grudnia 1975 r. dotyczącej jakości wody w kąpieli- skach (Dz. Urz. WE L 31 z 05.02.1976); 3) dyrektywy 76/464/EWG z dnia 4 maja 1976 r. w sprawie zanieczyszczenia spowo- dowanego przez niektóre substancje niebezpieczne odprowadzane do środowiska wodnego Wspólnoty (Dz. Urz. WE L 129 z 18.05.1976); 4) dyrektywy 78/659/EWG z dnia 18 lipca 1978 r. w sprawie jakości słodkich wód wy- magających ochrony lub poprawy w celu zachowania życia ryb (Dz. Urz. WE L 222 z 14.08.1978); 5) dyrektywy 79/869/EWG z dnia 9 października 1979 r. dotyczącej metod pomiaru i częstotliwości pobierania próbek oraz analizy wód powierzchniowych przezna- czonych do poboru wody pitnej w państwach członkowskich (Dz. Urz. WE L 271 z 29.10.1979); 6) dyrektywy 79/923/EWG z dnia 30 października 1979 r. w sprawie wymaganej jakości wód, w których żyją skorupiaki (Dz. Urz. WE L 281 z 10.11.1979); 7) dyrektywy 80/68/EWG z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód podziem- nych przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebez- pieczne (Dz. Urz. WE L 20 z 26.01.1980); 17 www.wolterskluwer.pl . 8) dyrektywy 82/176/EWG z dnia 22 marca 1982 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów rtęci z przemysłu elektrolizy chlorków metali alkalicznych (Dz. Urz. WE L 81 z 27.03.1982); 9) dyrektywy 84/491/EWG z dnia 9 października 1982 r. w sprawie wartości dopusz- czalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów heksachlo- rocycloheksanu (Dz. Urz. WE L 274 z 17.10.1984); 10) dyrektywy 83/513/EWG z dnia 26 września 1983 r. w sprawie wartości dopusz- czalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów kadmu (Dz. Urz. WE L 291 z 24.10.1983); 11) dyrektywy 84/156/EWG z dnia 8 marca 1984 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów rtęci z sektorów innych niż przemysł elektrolizy chlorków metali alkalicznych (Dz. Urz. WE L 74 z 17.03.1984); 12) dyrektywy 86/280/EWG z dnia 12 czerwca 1986 r. w sprawie wartości dopuszczalnych dla ścieków i wskaźników jakości wód w odniesieniu do zrzutów niektórych substan- cji niebezpiecznych zawartych w wykazie I Załącznika do dyrektywy 76/464/EWG (Dz. Urz. WE L 181 z 04.07.1986); 13) dyrektywy 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków ko- munalnych (Dz. Urz. WE L 135 z 30.05.1991); 14) dyrektywy 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanym przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz. Urz. WE L 375 z 31.12.1991); 15) dyrektywy 2000/60/WE z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspól- notowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE 327 z 22.12.2000); 16) dyrektywy 2006/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. dotyczącej zarządzania jakością wody w  kąpieliskach i  uchylającej dyrektywę 76/160/EWG (Dz. Urz. UE L 64 z 04.03.2006, str. 37); 16a) dyrektywy 2006/118/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem i pogorszeniem ich stanu (Dz. Urz. UE L 372 z 27.12.2006, str. 9); 16b) dyrektywy 2007/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim (Dz. Urz. UE L 288 z 06.11.2007, str. 27); 17) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/56/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. usta- nawiającej ramy działań Wspólnoty w dziedzinie polityki środowiska morskiego (dyrek- tywa ramowa w sprawie strategii morskiej) (Dz. Urz. UE L 164 z 25.06.2008, str. 19); 18) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/105/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie środowiskowych norm jakości w dziedzinie polityki wodnej, zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy Rady 82/176/EWG, 83/513/EWG, 84/156/EWG, 84/491/EWG i 86/280/EWG oraz zmieniającej dyrektywę 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 348 z 24.12.2008, str. 84). Dane dotyczące ogłoszenia aktów prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej ustawie – z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Euro- pejskiej – dotyczą ogłoszenia tych aktów w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej – wydanie specjalne. 18 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 1 DZIAŁ I Zasady ogólne ROZDZIAŁ 1 Przepisy ogólne Art. 1. 1. Ustawa reguluje gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz zarządzanie za- sobami wodnymi. 1a. Ustawa reguluje sprawy własności wód oraz gruntów pokrytych wodami, a także zasady gospodarowania tymi składnikami w odnie- sieniu do majątku Skarbu Państwa. 2. Gospodarowanie wodami jest prowadzone z zachowaniem zasady racjonalnego i całościowego traktowania zasobów wód powierzchnio- wych i podziemnych, z uwzględnieniem ich ilości i jakości. 3. Gospodarowanie wodami uwzględnia zasadę wspólnych interesów i jest realizowane przez współpracę administracji publicznej, użyt- kowników wód i przedstawicieli lokalnych społeczności tak, aby uzy- skać maksymalne korzyści społeczne. 4. Gospodarowanie wodami jest prowadzone w taki sposób, aby dzia- łając w zgodzie z interesem publicznym, nie dopuszczać do wystąpie- nia możliwego do uniknięcia pogorszenia ekologicznych funkcji wód oraz pogorszenia stanu ekosystemów lądowych i terenów podmokłych bezpośrednio zależnych od wód. 19 www.wolterskluwer.pl Art. 1 Dział I. Zasady ogólne 5. Gospodarowanie wodami jest oparte na zasadzie zwrotu kosztów usług wodnych, uwzględniających koszty środowiskowe i koszty za- sobowe. 1. Ustawa – Prawo wodne jest regulacją prawną powiązaną z innymi usta- wami dotyczącymi ochrony środowiska i ekosystemów, a także innymi przepisami regulującymi rozwój gospodarczy i społeczny kraju. Wy- nika to z faktu, że woda nie jest rzeczą w rozumieniu przepisów pra- wa cywilnego, a dobrem publicznym podlegającym ochronie prawnej, kształtującym funkcjonowanie flory i fauny (w tym ludności). Rozwój cywilizacyjny spowodował pogorszenie się warunków funkcjonowania środowiska, w tym związanego z nim środowiska wodnego, tworzącego cały ekosystem środowiskowy. Dlatego też regulacje prawne dotyczące ochrony dobra, jakim jest woda, mają istotne znaczenie w życiu społecz- nym i gospodarczym. 2. Artykuł 1 określa zakres przedmiotowy ustawy. Ustawa – Prawo wod- ne reguluje gospodarowanie wodami zarówno publicznymi, stanowią- cymi dobro ogólnonarodowe, jak i wodami pozostałymi należącymi do osób fizycznych i prawnych. Gospodarowanie wodami opiera się na zasadzie zrównoważonego rozwoju. Pojęcie zrównoważonego roz- woju (ang. sustainable development) zostało po raz pierwszy zdefinio- wane w raporcie „Nasza wspólna przyszłość” z 1987 r. opracowanym przez Światową Komisję Środowiska i Rozwoju Organizacji Narodów Zjednoczonych. Zrównoważony rozwój został określony jako proces mający na celu zaspokojenie aspiracji rozwojowych obecnego pokole- nia w sposób umożliwiający realizację tych samych dążeń następnym pokoleniom. Zasada zrównoważonego rozwoju została sformułowana w dyrektywie 2000/60/WE i następnie przejęto ją do komentowanej ustawy. Przez pojęcie zrównoważonego rozwoju rozumie się taki roz- wój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych pro- cesów przyrodniczych w celu zagwarantowania możliwości zaspoka- jania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub oby- wateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń, a rozwój ten przebiega przy zachowaniu równowagi przyrodniczej oraz 20 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 1 bez zakłócania podstawowych procesów przyrodniczych. Natomiast zrównoważone gospodarowanie wodami stanowi zapewnienie ochro- ny ekosystemów wodnych, miejsc i obszarów podmokłych, ochrony przed zanieczyszczeniami i poprawy jakości wód, zwiększania zaso- bów wodnych i ich ochrony oraz uczynienia z zasobów wodnych zaso- bów o wartości ekonomicznej i rozdział tych zasobów w taki sposób, aby zadowoleni byli różni użytkownicy prowadzący działalność lub prace związane z zasobami wodnymi. Prawo zrównoważonego rozwoju stanowiące naczelną zasadę ustawy – Prawo wodne znalazło się w art. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.), w którym stwierdza się, że: „Rzeczpospolita Polska strzeże niepodległości i niena- ruszalności swojego terytorium, zapewnia wolności i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo obywateli, strzeże dziedzictwa naro- dowego oraz zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrów- noważonego rozwoju”. Stąd też, odwołując się do zasady sformułowa- nej w Konstytucji RP, art. 1 ust. 1. pr. wod. stanowi, że ustawa reguluje gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, a w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzy- stanie z wód oraz zarządzanie zasobami wodnymi. Na podstawie tej normy pierwszym czynnikiem kształtującym zasadę zrównoważonego rozwoju jest formowanie i ochrona zasobów wodnych, którą wykonuje się przez organy państwa prowadzące kontrolę jakości wód oraz budowę infrastruktury wodnej zapewniającej dostarczenie wody w odpowiedniej jakości i ilości dla ludności do spożycia oraz prowadzenia działalności kulturalnej i gospodarczej. Drugim czynnikiem jest powszechne i zwy- kłe korzystanie z wód przez ogół społeczeństwa. Trzecim czynnikiem jest zarządzanie zasobami wodnymi przez organy administracji pub- licznej w taki sposób, aby jakość wody była dobra dla osób i instytucji korzystających z nich. 3. Zakres przedmiotowy ustawy obejmuje regulacje własności wód oraz gruntów pokrytych wodami, a  więc reguluje stosunki własnościowe w tym zakresie (art. 1 ust. 1a). Przy ustaleniu własności wody stosu- je się w pewnym zakresie zasadę prawa rzeczowego – superficio solo 21 www.wolterskluwer.pl Art. 1 Dział I. Zasady ogólne cedit – co oznacza, że to co związane jest z gruntem, stanowi własność właściciela gruntu. Dlatego też woda znajdująca się na gruncie stanowi własność właściciela gruntu. Stosując tę zasadę w ramach ustawy – Pra- wo wodne ustanawiającej z mocy prawa własność publiczną wód po- wierzchniowych oraz wód morza terytorialnego i wód przybrzeżnych, należy stwierdzić, że własność tych wód obejmuje grunty znajdujące się pod tymi wodami. Ustawa więc reguluje własność wód ze szczegól- nym uwzględnieniem gospodarowania majątkiem stanowiącym włas- ność Skarbu Państwa, określając tryb i sposób korzystania z nich oraz sposób i zakres zarządzania, jak również ograniczenia w sposobie ko- rzystania z nich. 4. Artykuł 1 ust. 2 określa zasadę racjonalnego i całościowego traktowania zasobów wód powierzchniowych i podziemnych. Dotyczy ona sposobu zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia jako podstawo- wego celu korzystania z wód oraz wykorzystania wody do prowadzonej działalności gospodarczej, kulturalnej i społecznej. Biorąc pod uwagę, że z uwagi na rozwój cywilizacyjny zasoby wód nie są duże i uległy znacz- nemu pogorszeniu (degradacji), należy uznać, że zasadniczym celem jest racjonalne korzystanie z wód sprowadzające się do ich wykorzystywa- nia w stopniu, który jest tylko niezbędny dla człowieka i prowadzonej przez niego gospodarki. Dlatego też ustawa reguluje sprawy związane z korzystaniem z wód i porządkuje normy z zakresu ich korzystania przez instrumenty prawne nakazujące i zobowiązujące do właściwego wykorzystywania wody w celu zabezpieczenia interesu społecznego oraz gospodarczego społeczności. W tym celu art. 1 ust. 3 wskazuje zasadę wspólnych interesów, realizowaną przez współpracę administracji pub- licznej, a więc organów rządowych i samorządowych, użytkowników wód i przedstawicieli lokalnych społeczności. Tylko taka współpraca umoż- liwia ochronę wód oraz osiągnięcie korzyści społecznej w postaci ilości i jakości wody, a ponadto ochronę całego ekosystemu (fauny i flory). 5. Polityka państwa w zakresie objętym komentowaną ustawą opiera się na gospodarowaniu wodami i powinna być prowadzona w zgodzie z inte- resem publicznym. Podstawowym celem publicznym jest poprawa ja- kości i ilości wody przeznaczonej dla społeczeństwa. Jakość wody za- 22 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 1 leżna jest od ochrony środowiska naturalnego, w którym ona zalega. Dlatego też organy prowadzące gospodarkę wodną są zobowiązane do kontroli i inicjowania działań zmierzających do budowy urządzeń i in- frastruktury zapobiegającej zanieczyszczeniom środowiska naturalnego oraz pogarszaniu ekosystemów związanych ze środowiskiem wodnym. W związku z tym komentowana ustawa reguluje sprawy dotyczące bu- downictwa wodnego, melioracji, oczyszczania i odprowadzania ścieków do wód i ziemi oraz szeroko rozumianych planów gospodarki woda- mi. Osiągnięcie takiego stanu jest możliwe tylko wówczas, gdy państwo, działając przez swoje organy, opracuje plan gospodarowania wodami, który umożliwi eliminację czynników negatywnych w celu poprawienia jakości i ilości wód w środowisku naturalnym, stanowiącym ekosystem funkcjonowania organizmów i uwarunkowań środowiska. W celu osiąg- nięcia właściwego gospodarowania wodami zgodnie z zasadą zrówno- ważonego rozwoju art. 1 ust. 4 nakazuje organom prowadzącym poli- tykę w zakresie gospodarowania wodami oraz innym podmiotom nie dopuszczać do wystąpienia możliwego do uniknięcia pogorszenia eko- logicznych funkcji wód oraz pogorszenia stanu ekosystemów lądowych i terenów podmokłych bezpośrednio zależnych od wód, przy jednoczes- nym działaniu w zgodzie z interesem publicznym. Do realizacji tego celu służy ustalenie celów środowiskowych dla wód powierzchniowych i podziemnych oraz stref i obszarów ochronnych, a ponadto kontroli gospodarowania wodą sprawowanej przez państwo. 6. Przepis art. 1 ust. 5 określa podstawową zasadę w prawie wodnym, któ- rą jest zwrot kosztów usług wodnych. Przy zastosowaniu tej zasady na podstawie przepisów prawa wodnego uwzględnia się koszty środowisko- we i koszty zasobowe wykonywania usług wodnych. Zasada ta została określona w art. 9 ust. 1 dyrektywy 2000/60/WE, który stanowi, że pań- stwa członkowskie uwzględniają zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, włącznie z kosztami poniesionymi na cele związane ze środowiskiem naturalnym i kosztami zaangażowanych zasobów, biorąc pod uwagę analizę ekonomiczną. Norma ta została transponowana na grunt obo- wiązującego prawa wodnego. Zwrot usług wodnych tworzą więc koszty zasobowe i koszty środowiskowe oraz analiza ekonomiczna gospodaro- wania wodami. 23 www.wolterskluwer.pl Art. 1 Dział I. Zasady ogólne Koszty zasobowe są kosztami utraconych korzyści. Koszty zasobowe wy- stępują wtedy, gdy istnieje alternatywny sposób wykorzystania danego dobra wykluczający się z innymi; koszt utraconych korzyści jest równy korzyściom z najlepszego alternatywnego wykorzystania danego dobra (zasobu). Praktyczna interpretacja tego pojęcia sprowadza się do ziden- tyfikowania obszarów, gdzie nastąpiło wykluczenie jednej działalności gospodarczej przez drugą z powodu braku wody niezbędnej do pro- wadzenia jednej i drugiej aktywności. Natomiast koszt środowiskowy to pieniężna wartość niekorzyści spowodowanych w środowisku przez użytkowników. Niekorzyści te są związane ze spadkiem wszystkich ro- dzajów użyteczności środowiska wodnego (np. surowców, miejsc rekre- acji, środków transportu, podtrzymywania ekosystemów). Niekorzyści mogą mieć charakter rynkowy (mieć cenę) lub nierynkowy. Korzystanie z wód poprzez ich pobór nie powoduje kosztów środowi- skowych, lecz zasobowe. Klasycznym sposobem korzystania z zasobów wodnych w sposób generujący koszty środowiskowe jest zrzut ładunków zanieczyszczeń. Pieniężny pomiar wartości takich niekorzyści polega na pomiarze skłonności do ponoszenia kosztów celem poprawy jakości zasobów wodnych. Usługi wodne oznaczają wszystkie usługi, które umożliwiają gospodar- stwom domowym, instytucjom publicznym oraz podmiotom gospodar- czym: 1) pobór, piętrzenie, magazynowanie, uzdatnianie i dystrybucję wód powierzchniowych i podziemnych; 2) odbieranie i oczyszczanie ścieków, które w następstwie są odprowa- dzane do wód powierzchniowych (T. Błaszczak, A. Kreft, Przyszłość gospodarki wodnej w aspekcie dyrektywy UE, Szczecin 2008, s. 52). Zasada zwrotu kosztów usług wodnych jest realizowana na podstawie prowadzonej analizy ekonomicznej gospodarowania wodami. Podstawą prawną analizy ekonomicznej jest ustawa – Prawo wodne, która w art. 2 pkt 2 stanowi o opłatach i należnościach w gospodarce wodnej jako instrumencie zarządzania zasobami wodnymi. Artykuł 92 ust. 3 pkt 3 stanowi natomiast o opracowywaniu analiz ekonomicznych związanych 24 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 2 z korzystaniem z wód w rejonie wodnym, które to zadanie należy do za- dań dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Analiza eko- nomiczna polega na: 1) odpowiednich obliczeniach niezbędnych do uzyskania określonej w art. 9 dyrektywy 2000/60/WE zasady zwrotu kosztów za usługi wodne; 2) dokonaniu wyboru najbardziej efektywnej ekonomicznie kombinacji działań, które będą zawarte w programie działań (art. 11 dyrektywy 2000/60/WE). Czynnikami wpływającymi na wynik analizy ekonomicznej są: 1) formy korzystania z wody (pobór wody, odprowadzanie ścieków, żegluga); 2) ocena obecnego stanu wód; 3) prognoza rozwoju form korzystania z wody, koszty środowiskowe i zasobowe oraz oszacowanie kosztów środowiskowych i zasobo- wych. Art. 2. 1. Zarządzanie zasobami wodnymi służy zaspokajaniu potrzeb ludności, gospodarki, ochronie wód i środowiska związanego z tymi zasobami, w szczególności w zakresie: 1) zapewnienia odpowiedniej ilości i jakości wody dla ludności; 2) ochrony zasobów wodnych przed zanieczyszczeniem oraz nie- właściwą lub nadmierną eksploatacją; 3) utrzymywania lub poprawy stanu ekosystemów wodnych i od wody zależnych; 4) ochrony przed powodzią oraz suszą; 5) zapewnienia wody na potrzeby rolnictwa oraz przemysłu; 6) zaspokojenia potrzeb związanych z turystyką, sportem oraz re- kreacją; 7) tworzenia warunków dla energetycznego, transportowego oraz rybackiego wykorzystania wód. 2. Instrumenty zarządzania zasobami wodnymi stanowią: 1) planowanie w gospodarowaniu wodami; 2) pozwolenia wodnoprawne; 3) opłaty i należności w gospodarce wodnej; 25 www.wolterskluwer.pl Art. 2 Dział I. Zasady ogólne 4) kataster wodny; 5) kontrola gospodarowania wodami. 3–4. (utraciły moc) 5–7. (uchylone) 1. Artykuł 2 definiuje i określa zakres zarządzania zasobami wodnymi, a więc odzwierciedla systematykę i przedmiotowy zakres regulacji usta- wowej. Zgodnie z przepisem ust. 1 zarządzaniem zasobami wodnymi jest służenie zaspokajaniu potrzeb ludności, gospodarki, ochronie wód i środowiska związanego z tymi zasobami. Najważniejszą funkcją zarzą- dzania zasobami wodnymi jest służenie zaspokojeniu ludności w wodę do spożycia. Człowiek jako istota społeczna przekształca środowisko, w którym bytuje. Na przestrzeni wieków w wyniku rozwoju cywiliza- cyjnego środowisko, w którym funkcjonuje człowiek, uległo znacznym przekształceniom polegającym na powstaniu dużych skupisk ludno- ści. Integralną częścią przekształcanego przez człowieka środowiska są wody. Znaczna urbanizacja i uprzemysłowienie środowiska spowodo- wały zakłócenie równowagi w przyrodzie i wymogły wprowadzenie od- powiedniego zarządzania zasobami wodnymi przez oczyszczanie wód i ścieków oraz inne działania w celu zwiększenia jakości wód przezna- czonych dla ludności. Drugą funkcją zarządzania jest zaspokojenie w wodę gospodarki, która ma istotne znaczenie cywilizacyjne związane z działalnością człowie- ka. Znaczący rozwój przemysłu w XIX w. spowodował znaczne zwięk- szenie zapotrzebowania w wodę. Z powyższym wiąże się zanieczysz- czanie środowiska i wód, konieczność ich oczyszczania oraz racjonalna gospodarka wodami. Funkcja zarządzania związana jest z ochroną wód, a więc podjęciem działań zmierzających do zabezpieczenia wód przed zanieczyszczeniami oraz racjonalnym korzystaniem z nich przez lud- ność i gospodarkę. Trzecią funkcją zarządzania jest utrzymywanie i poprawa stanu eko- systemów wodnych i od wody zależnych. Ekosystemem jest fragment przyrody stanowiący funkcjonalną całość, w której zachodzi wymiana między jej częścią żywą (biocenozą) a nieożywioną (biotopem). Jest to 26 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 2 zamknięty układ ekologiczny, który z zewnątrz otrzymuje tylko ener- gię słoneczną. W związku z tym ekosystem oznacza każdą przestrzeń (stanowiącą pewną całość pod względem przyrodniczym), w której za- chodzi stała wymiana materii między jej żywą i nieożywioną częścią jako wynik wzajemnego oddziaływania na siebie organizmów żywych i martwej materii. Z powyższego wynika, że ekosystem wodny doty- czy oddziaływania wody na przestrzeń organizmów żywych i  mar- twej materii w środowisku wodnym. Funkcja ta realizowana jest przez ustanowienie celów środowiskowych, stref ochronnych oraz obszarów ochronnych. Czwartą funkcją zarządzania jest ochrona przed powodzią oraz suszą. Funkcja ta jest realizowana przez działania polegające na regulacji cie- ków naturalnych i budowę wałów przeciwpowodziowych oraz wyko- nywanie zbiorników retencyjnych i innych urządzeń zapobiegających powodzi i suszy. Temu celowi służy planowanie w gospodarce wodami. Piątą funkcją zarządzania jest zapewnienie wody na potrzeby rolnictwa oraz przemysłu. Funkcja ta realizowana jest przez wykonywanie urzą- dzeń melioracji podstawowej oraz urządzeń melioracji szczegółowych, które poprawiają zdolność gleby przez jej napowietrzenie i nawodnie- nie. Ponadto funkcję tę pełni również system oczyszczania ścieków by- towych i przemysłowych w celu wprowadzenia oczyszczonych ścieków do ekosystemu. Szóstą funkcją zarządzania jest zaspokojenie potrzeb związanych z tu- rystyką, sportem oraz rekreacją. Do realizacji zadań wynikających z tej funkcji zarządzania służy budowa zbiorników retencyjnych, które poza pełnieniem funkcji ochrony przeciwpowodziowej i ochrony przed su- szą pełnią funkcje rekreacyjne, służą do uprawiania sportu i turystyki. Dotyczy to również regulacji rzek i innych cieków w celu tworzenia dróg wodnych. Siódma funkcja zarządzania dotyczy tworzenia warunków dla ener- getycznego, transportowego oraz rybackiego wykorzystania wód. Jest ona realizowana przez budowę urządzeń wodnych (hydrotechnicz- 27 www.wolterskluwer.pl Art. 2 Dział I. Zasady ogólne nych) umożliwiających piętrzenie wody dla celów energetycznych, bu- dowę tam, śluz i pochylni dla celów transportowych oraz budowę jazów i grobli w celu rybackiego wykorzystania wód. 2. Właściwe zarządzanie zasobami wodnymi wymaga właściwych in- strumentów prawnych, w które wyposażono odpowiednie organy ad- ministracji publicznej. Artykuł 2 ust. 2 wskazuje zamknięty katalog instrumentów zarządzania zasobami wodnymi przez państwo umoż- liwiających prowadzenie właściwej polityki w zakresie objętym ustawą. Najważniejszym instrumentem zarządzania zasobami wodnymi jest pla- nowanie w gospodarce wodnej kraju. Dyrektywa 2000/60/WE nakłada na państwa członkowskie Unii Europejskiej planowanie w gospodaro- waniu zasobami wodnymi. Przepisy tej dyrektywy zostały przeniesione na grunt komentowanej ustawy. Drugim instrumentem zarządzania są pozwolenia wodnoprawne wydawane przez właściwe organy na pod- stawie art. 122. Pozwolenia te dotyczą szczególnego korzystania z wód, budowy i użytkowania urządzeń wodnych i innych spraw wskazanych w przepisach ustawy – Prawo wodne. Pozwolenia wodnoprawne po- rządkują politykę państwa w kwestiach, których dotyczy komentowana ustawa. Trzecim instrumentem zarządzania są opłaty i należności w gospodar- ce wodnej, które służą finansowaniu inwestycji w zakresie ochrony wód oraz bieżącemu utrzymaniu wód. Czwartym instrumentem zarządzania jest prowadzenie katastru wod- nego jako systemu informacyjnego w gospodarce wodnej. Ostatnim instrumentem zarządzania jest kontrola gospodarowania wo- dami wykonywana przez właściwe organy administracji publicznej (or- gany administracji rządowej – Ministra Środowiska, Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, wojewodę i podległe jednostki organiza- cyjne) i organy samorządowe (marszałka województwa, starostę, bur- mistrza, prezydenta miasta i wójta). Czynności kontrolne tych organów w gospodarce wodnej mają na celu sprawdzenie właściwej gospodarki wodnej. 28 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 3 Art. 3. 1. Zarządzanie zasobami wodnymi jest realizowane z uwzględnieniem podziału państwa na obszary dorzeczy i regiony wodne. 2. Ustala się następujące obszary dorzeczy: 1) obszar dorzecza Wisły obejmujący, oprócz dorzecza Wisły znaj- dującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, również dorzecza Słupi, Łupawy, Łeby, Redy oraz pozostałych rzek ucho- dzących bezpośrednio do Morza Bałtyckiego na wschód od uj- ścia Słupi, a także wpadających do Zalewu Wiślanego; 2) obszar dorzecza Odry obejmujący, oprócz dorzecza Odry znaj- dującego się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, także do- rzecza Regi, Parsęty, Wieprzy oraz pozostałych rzek uchodzą- cych bezpośrednio do Morza Bałtyckiego na zachód od ujścia Słupi, a także wpadających do Zalewu Szczecińskiego; 3) obszary dorzeczy: a) Dniestru, b) Dunaju, c) Jarft, d) Łaby, e) Niemna, f) Pregoły, g) Świeżej, h) Ücker – obejmujące znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej części międzynarodowych dorzeczy. 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób ewidencjonowania przebiegu granic obszarów dorzeczy; 2) przyporządkowanie zbiorników wód podziemnych oraz wód przybrzeżnych – do właściwych obszarów dorzeczy; 3) regiony wodne; 4) regionalne zarządy gospodarki wodnej, wskazując regiony wod- ne objęte zasięgiem terytorialnym ich działania oraz siedziby poszczególnych regionalnych zarządów gospodarki wodnej; 5) sposób ewidencjonowania przebiegu granic regionów wodnych. 4. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, Rada Ministrów kierować się będzie podziałem hydrograficznym kraju oraz zróżnico- 29 www.wolterskluwer.pl Art. 3 Dział I. Zasady ogólne waniem warunków hydrologicznych i hydrogeologicznych na obszarze dorzecza, a także lokalizacją zbiorników wód podziemnych i sposo- bem ich wykorzystania. 5. W celu zapewnienia prawidłowego gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy zarządzanie zasobami wodnymi wymaga ko- ordynowania działań określonych programem wodno-środowi- skowym kraju oraz planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy: 1) z właściwymi władzami państw członkowskich Unii Europej- skiej, na których terytoriach znajdują się pozostałe części do- rzeczy, o których mowa w ust. 2; 2) z właściwymi władzami państw leżących poza granicami Unii Europejskiej, na których terytoriach znajdują się pozostałe czę- ści dorzeczy, o których mowa w ust. 2. 1. Zarządzanie zasobami wodnymi państwa wymaga organizacyjnych roz- wiązań. Artykuł 3 wskazuje, że zarządzanie zasobami wodnymi kraju jest realizowane na obszarach dorzeczy i regionów wodnych. Powyższe oznacza, że zarządzanie zasobami nie pokrywa się z administracyjnym podziałem kraju, lecz kryterium zasadniczym jest podział państwa na obszar dorzeczy i regiony wodne. Przepis ten jest zgodny z dyrektywą 2000/60/WE, która dzieli obszar Unii Europejskiej na dorzecza i regiony wodne. Celem tego przepisu jest więc wskazanie organizacyjnych rozwiązań za- rządzania wodami. Według ustawy – Prawo wodne kraj jest podzielony na obszary, dorzecza i rejony wodne. 2. Polska dzieli się na obszar dorzeczy Wisły i Odry oraz obszar dorzeczy innych rzek (Dniestru, Dunaju, Jarft, Łaby, Niemna, Pregoły, Świeżej, Ücker). Dorzeczem jest obszar, z którego całkowity odpływ wód po- wierzchniowych następuje ciekami naturalnymi przez jedno ujście do morza (art. 9 ust. 1 pkt 3). W ustawie zostały wskazane jedynie zasoby wodne obszaru dorzecza, co oznacza, że wody śródlądowe powierzch- niowe i podziemne, morskie wody wewnętrzne oraz wody przybrzeżne znajdują się na obszarze dorzecza. 30 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 4 Natomiast rejonem wodnym jest część obszaru dorzecza wyodrębniona na podstawie kryterium hydrograficznego na potrzeby zarządzania za- sobami wodnymi lub całość obszaru dorzecza. Region wodny jest więc obszarem wyznaczonym dla potrzeb administrowania wodami. Według tego podziału została zorganizowana administracja zarządzająca woda- mi w postaci zarządów regionalnych gospodarki wodnej jako jednostki organizacyjnej Prezesa KZGW. 3. Artykuł 3 ust. 3 zawiera upoważnienie ustawowe dla Rady Ministrów do wydania przepisów wykonawczych w zakresie określenia granic obszarów dorzeczy i regionów wodnych oraz określenia przebiegu granic dorzeczy, przyporządkowania zbiorników wód podziemnych do właściwych ob- szarów dorzeczy, utworzenia regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz podziału obszarów dorzeczy na regiony wodne. Zgodnie z tą dyspo- zycją wydane zostało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2006 r. w sprawie przebiegu granic obszarów dorzeczy i regionów wodnych (Dz. U. Nr 126, poz. 878 z późn. zm.). Powyższy akt wykonawczy uwzględ- nia podział hydrograficzny kraju oraz zróżnicowanie warunków hydrolo- gicznych i hydrogeologicznych na obszarze dorzecza, z uwzględnieniem lokalizacji zbiorników wód podziemnych i sposobem ich wykorzystania. 4. Unormowanie zawarte w art. 3 ust. 5 wskazuje, że organy, w celu za- pewnienia prawidłowego gospodarowania wodami na obszarach dorze- czy i zarządzania zasobami wodnymi, zobowiązane są do koordyno- wania działań określonych programem wodno-środowiskowym kraju oraz planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy z wła- dzami państw członkowskich Unii Europejskiej, na których terytoriach znajdują się pozostałe części dorzeczy, oraz z władzami państw leżących poza granicami Unii Europejskiej, na których terytoriach znajdują się pozostałe części dorzeczy. W przypadku państw Unii Europejskiej koor- dynowanie działań wynika z dyrektywy 2000/60/WE, natomiast z pań- stwami leżącymi poza tym obszarem – z umów dwustronnych. Art. 4. 1. Organami właściwymi w sprawach gospodarowania wodami są: 1) minister właściwy do spraw gospodarki wodnej; 31 www.wolterskluwer.pl Art. 4 Dział I. Zasady ogólne 2) Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej – jako central- ny organ administracji rządowej, nadzorowany przez ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej; 3) dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej – jako organ administracji rządowej niezespolonej, podlegający Prezesowi Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej; 4) wojewoda; 5) organy jednostek samorządu terytorialnego. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej składa Sejmowi Rze- czypospolitej Polskiej, co dwa lata, nie później niż do dnia 30 czerwca, informację o gospodarowaniu wodami dotyczącą: 1) stanu zasobów wodnych państwa; 2) stanu wykorzystywania zasobów wodnych; 3) realizowania planów gospodarowania wodami na obszarach do- 4) współpracy międzynarodowej na wodach granicznych i realizacji rzeczy; umów w tym zakresie; 5) utrzymywania wód powierzchniowych oraz urządzeń wodnych; 6) prowadzonych inwestycji; 7) stanu ochrony ludności i mienia przed powodzią lub suszą. 3. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyj- nego w stosunku do marszałków województw i dyrektorów regional- nych zarządów gospodarki wodnej, w sprawach określonych ustawą. 3a. Przepisu ust.  3 nie stosuje się w  sprawach, o  których mowa w art. 72 ust. 3, art. 74b ust. 1 i 4, art. 74c, art. 88n ust. 3, art. 88o ust. 1 oraz art. 164 ust. 9. 4. Właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowa- nia administracyjnego w stosunku do starostów realizujących: 1) zadania z zakresu administracji rządowej, określone w ustawie; 2) kompetencje organu właściwego do wydania pozwolenia wodno- prawnego. 4a. Odwołania od decyzji starostów realizujących zadania, o których mowa w ust. 4, wnosi się do dyrektora regionalnego zarządu gospo- darki wodnej, na którego obszarze właściwości następuje szczególne 32 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 4 korzystanie z wód lub są podejmowane czynności wymagające po- zwolenia wodnoprawnego albo czynności wymagające decyzji starosty w zakresie, o którym mowa w ust. 4 pkt 1. 5. Zadania marszałka województwa, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt 2, art. 140 ust. 2 i art. 186 ust. 3, są zadaniami z zakresu admi- nistracji rządowej. 1. Artykuł 4 określa organy w sprawach gospodarowania wodami. Według treści ust. 1 organami właściwymi do gospodarowania wodami są or- gany administracji rządowej i samorządowej. Organami administracji rządowej są minister właściwy do spraw gospodarki wodnej (Minister Środowiska), Prezes KZGW, dyrektor właściwy regionalnego zarządu gospodarki wodnej i wojewoda. Organami samorządowymi są marsza- łek województwa jako organ reprezentujący samorząd województwa, starosta jako organ reprezentujący powiat oraz wójt, burmistrz i prezy- dent miasta jako organy reprezentujące gminę lub miasto. 2. Zgodnie z zakresem podmiotowym organem centralnym jest minister właściwy do spraw gospodarki wodnej – Minister Środowiska – którego zakres przedmiotowy został określony w ust. 2 komentowanego przepi- su. Do kompetencji Ministra Środowiska należy nadzór dotyczący: 1) stanu zasobów wodnych państwa; 2) stanu wykorzystywania zasobów wodnych; 3) realizowania planów gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy; 4) współpracy międzynarodowej na wodach granicznych i realizacji umów w tym zakresie; 5) utrzymywania wód powierzchniowych oraz urządzeń wodnych; 6) prowadzonych inwestycji w zakresie gospodarki wodnej; 7) stanu ochrony ludności i mienia przed powodzią lub suszą. Minister nie posiada kompetencji organu odwoławczego, natomiast za- dania w zakresie gospodarowania wodami koncentrują się na nadzorze i działaniach strategicznych w zakresie gospodarki wodami. 3. Drugim organem administracji rządowej w zakresie gospodarowania wodami jest Prezes KZGW jako organ administracji centralnej. Wy- 33 www.wolterskluwer.pl Art. 4 Dział I. Zasady ogólne konuje on prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych stano- wiących własność Skarbu Państwa, w stosunku do wód istotnych dla kształtowania zasobów wodnych oraz ochrony przeciwpowodziowej, w szczególności wód podziemnych oraz śródlądowych wód powierzch- niowych. Do jego kompetencji na podstawie art. 90 należą: 1) opracowywanie programu wodno-środowiskowego kraju; 2) opracowywanie projektów planów gospodarowania wodami na ob- szarach dorzeczy; 3) opracowywanie projektu planu ochrony przeciwpowodziowej oraz przeciwdziałania skutkom suszy na obszarze kraju, z uwzględnie- niem podziału na obszary dorzeczy; 4) uzgadnianie projektów warunków korzystania z wód regionu wodnego; 5) prowadzenie katastru wodnego dla obszaru państwa, z uwzględnie- niem podziału na obszary dorzeczy; 6) sprawowanie nadzoru nad działalnością dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, a w szczególności kontrolowanie ich działań, zatwierdzanie planów działalności oraz sprawozdań z ich wykonania, a także zlecanie przeprowadzenia doraźnej kontroli go- spodarowania wodami w regionie wodnym; 7) sprawowanie nadzoru nad funkcjonowaniem państwowej służby hy- drologiczno-meteorologicznej, państwowej służby hydrogeologicznej oraz państwowej służby do spraw bezpieczeństwa budowli piętrzących; 8) reprezentowanie Skarbu Państwa w stosunku do mienia związanego z gospodarką wodną określonego ustawą; 9) programowanie, planowanie i nadzorowanie realizacji zadań zwią- zanych z utrzymywaniem wód lub urządzeń wodnych oraz inwesty- cji w gospodarce wodnej; 10) uzgadnianie, w części dotyczącej gospodarki wodnej, projektów list programów priorytetowych Narodowego Funduszu Ochrony Śro- dowiska i Gospodarki Wodnej, o których mowa w art. 400h ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1232 z późn. zm.); 11) uzgadnianie projektu wstępnej oceny stanu środowiska wód morskich; 12) sporządzanie zestawu dominujących presji i oddziaływań pocho- dzenia lądowego na wody morskie, w tym presji i oddziaływań an- tropogenicznych; 34 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 4 13) opracowywanie zestawu celów środowiskowych dla wód morskich; 14) opracowywanie krajowego programu ochrony wód morskich. 4. Trzecim organem administracji rządowej są dyrektorzy rejonowych za- rządów gospodarki wodnej, jako organ administracji rządowej nieze- spolonej, podlegający Prezesowi KZGW. 5. Czwartym organem w zakresie gospodarowania wodami jest wojewoda jako przedstawiciel rządu w województwach. Do kompetencji wojewo- dy należy uzgadnianie na podstawie art. 72 ust. 3 współfinansowania wykonywania urządzeń melioracji wodnych podstawowych z publicz- nych środków wspólnotowych, uzgadnianie decyzji marszałka woje- wództwa w sprawie decyzji inwestycyjnej dotyczącej pokrycia kosztów melioracji wodnej szczegółowej (art. 74b), opiniowanie projektu wstęp- nej oceny ryzyka powodziowego (art. 88c ust. 3), otrzymanie mapy zagrożenia powodziowego zgodnie z art. 88f ust. 4, uzgodnienie de- cyzji dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej nakazującej zakładowi piętrzącemu wodę obniżenie piętrzenia wody lub opróżnie- nie zbiornika bez odszkodowania (art. 88p ust. 3), informowanie przez państwowego inspektora sanitarnego o kąpieliskach zlokalizowanych w częściach wód przekraczających granicę państwa bądź zlokalizowa- nych przy niej (art. 163b ust. 4), uzgodnienie udzielenia spółce wodnej wykonującej urządzenia melioracji wodnych pomocy w formie dotacji, wydawanie decyzji w sprawie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego wydanego na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo wodne (art. 205) oraz pierwsze wyznaczenie aglomeracji na podstawie art. 208 ust. 3. 6. Piątą grupę organów stanowią organy jednostek samorządu terytorial- nego, którymi są: marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz i prezydent miasta. Marszałek województwa na podstawie ustawy jest organem wykonującym zadania z zakresu administracji rządowej. Kom- petencje jego w tym zakresie dotyczą: 1) wykonywania praw właścicielskich w  imieniu Skarbu Państwa w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej 35 www.wolterskluwer.pl Art. 4 Dział I. Zasady ogólne gleby i ułatwieniu jej uprawy, oraz w stosunku do pozostałych wód nieprzyznanym innym organom (art. 11 ust. 1 pkt 4); 2) powierzenia nadleśniczemu po uzyskaniu zgody ministra właści- wego do spraw gospodarki wodnej, w drodze porozumienia, wyko- nywania uprawnień właścicielskich Skarbu Państwa w stosunku do wód publicznych znajdujących się w granicach nadleśnictwa (art. 11 ust. 1a); 3) ustalenia w drodze decyzji linii brzegu dla wód granicznych oraz śródlądowych dróg wodnych (art. 15 ust. 2 pkt 2); 4) przedkładania Prezesowi KZGW sprawozdania z realizacji krajowe- go programu oczyszczania ścieków komunalnych w województwie (art. 43 ust. 3b); 5) prowadzenia ewidencji wód w zakresie regulacji stosunków wod- nych na potrzeby rolnictwa, urządzeń melioracji wodnych oraz zme- liorowanych gruntów (art. 70 ust. 3); 6) rozstrzygania w sprawie współfinansowania wykonywania urządzeń melioracji wodnych podstawowych z publicznych środków wspól- notowych (art. 72 ust. 3); 7) rozstrzygania w drodze decyzji w sprawie wykonywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, jak również ustalanie opłaty melioracyjnej albo inwestycyjnej oraz programowanie, planowanie, nadzorowanie wykonania urządzeń melioracji wodnych szczegóło- wych (art. 74b ust. 1, art. 74c, art. 75 ust. 1); 8) opiniowania wstępnej oceny ryzyka powodziowego (art. 88c ust. 3); 9) wydawania decyzji w sprawie zwolnienia od zakazów w zakresie za- pewnienia szczelności wałów przeciwpowodziowych (art. 88n ust. 3); 10) wydawania pozwoleń wodnoprawnych na podstawie art. 140 ust. 2; 11) zatwierdzania statutu związku spółek wodnych oraz sprawowania nadzoru, likwidacji i rozwiązania związku spółek wodnych (art. 164 ust. 9 i art. 164–184); 12) ustalania odszkodowania w drodze decyzji (art. 186 ust. 3). Drugim organem samorządowym jest starosta, który na podstawie usta- wy – Prawo wodne jest organem wykonującym zadania z zakresu ad- ministracji rządowej. Kompetencje starosty w zakresie gospodarowania wodami dotyczą: 36 www.wolterskluwer.pl Rozdział 1. Przepisy ogólne Art. 4 1) gospodarowania innym mieniem związanym z gospodarką wodną, stanowiącym własność Skarbu Państwa (art. 14 ust. 3); 2) przejścia gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynący- mi do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz ich wykreślenie z tego zasobu w drodze decyzji (art. 14a ust. 2); 3) ustalenia linii brzegu dla pozostałych wód (art. 15 ust. 2 pkt 3); 4) nakazania usunięcia drzew i krzaków z wałów przeciwpowodzio- wych oraz terenów przyległych do wału przeciwpowodziowego (art. 88n ust. 7); 5) ustanowienia strefy ochronnej urządzeń pomiarowych (art. 107 ust. 6); 6) wydawania pozwoleń wodnoprawnych (art. 140 ust. 1); 7) zatwierdzania statutu spółki wodnej oraz sprawowania nadzoru, li- kwidacji i rozwiązania spółki (art. 165 ust. 3 i art. 164–184); 8) stwierdzenia w drodze decyzji przejścia mienia (wody oraz gruntów pokrytych tymi wodami) stanowiącego własność Skarbu Państwa w trwały zarząd (art. 217 ust. 2). Trzecim organem samorządowym jest wójt, burmistrz, prezydent mia- sta, do którego kompetencji w zakresie gospodarowania wodą należy: 1) wyznaczenie na części nieruchomości w drodze decyzji umożliwie- nia dostępu do wody (art. 28 ust. 2); 2) nakazanie w drodze decyzji właścicielowi gruntu przywrócenia sta- nu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom (art. 29 ust. 3); 3) prowadzenie i aktualizacja ewidencji kąpielisk (art. 34b ust. 1); 4) przedkładanie mar
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Prawo wodne. Komentarz
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: