Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00488 011692 7455532 na godz. na dobę w sumie
Przebaczenie. Powrót do życia - ebook/pdf
Przebaczenie. Powrót do życia - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 128
Wydawca: Dom Wydawniczy Rafael Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3653-9302-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> religia i rozwój duchowy >> religia
Porównaj ceny (książka, ebook (-15%), audiobook).

Ranimy i jesteśmy ranieni wszyscy.

Krzywdzące słowo, jawna niesprawiedliwość, celowo zadany ból potrafią na lata zamknąć w zgorzknieniu i lęku

Bóg nie chce, by nasza własna nienawiść nas zabiła, dlatego mówi, że mamy odpuszczać wszystko, wszystkim, nieustannie, tak jak On nam.

Człowiek żyjący w Bogu w pełni, w szczęściu, w wolności zaczyna rozumieć, iż nie ma alternatywy dla przebaczenia, a to znaczy że nigdy nie jest za późno, aby wybaczyć drugiemu to, co niewybaczalne.

Pragnę zaprosić Wszystkich do lektury książki Krystyny Sobczyk Przebaczenie. Powrót do życia. Osobiście dziękuję Autorce za tę książkę, dziękuję za głębię i za konkret (!); polecam ją naprawdę Każdemu. bp Grzegorz Ryś

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Przebaczenie Powrót do zycia . K r y s t y n a S o b c z y k Przebaczenie . Powrót do zycia Imprimatur nr 2519/2015, z dnia 8 września 2015 r. bp Damian Muskus OFM, wikariusz generalny ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz ks. dr Stanisław Szczepaniec, cenzor Redaktor prowadzący Joanna Ciepińska Korekta Agata Chadzińska Skład Łukasz Sobczyk Projekt okładki Łukasz Kosek Zdjęcia na okładce iStock.com Cytaty biblijne pochodzą z: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, Biblia Tysiąclecia, wyd. V, Pallottinum, Poznań 2002. ISBN 978-83-65393-02-9 © 2015 Gloria24.pl ul. Dąbrowskiego 16, 30-532 Kraków tel./fax 12 411 08 66 e-mail: pomoc@gloria24.pl www.gloria24.pl O jcu Janowi Biernatowi, augustianinowi, założycielowi Wspólnoty „Nowe Jeruzalem”, oraz mojej Wspólnocie „Nowe Jeruzalem” przy parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie. Autorka P ragnę zaprosić Wszystkich do lektury książki Krystyny Sobczyk Przebaczenie. Powrót do życia. To książka, która łączy w sobie objaśnienie i doświad- czenie. Jedno i  drugie – objaśnienie i   oświadcze- nie – dotyczą takiego wymiaru życia i posługiwania w Kościele, który w ostatnim czasie stał się – także w Polsce – niezwykle popularny i poszukiwany (stąd też rodzi wiele pytań tak wśród wiernych, jak i dusz- pasterzy). Chodzi o  modlitwę o  uzdrowienie czy uwolnienie wewnętrzne. Co to za modlitwa? Jakich obszarów naszego człowieczeństwa i  życia dotyczy ona przede wszystkim? Jakie są jej wymiary? Jakie właściwe formy? Odpowiedzi Autorki zbudowane są na Piśmie Świętym i na nauce Kościoła. Mają rów- nież charakter osobistego świadectwa oraz doświad- czenia czerpanego z długoletniej posługi w Kościele. Krysia wie i  głosi to w  przejrzysty i  przekonujący sposób: prawdziwe uzdrowienie człowieka dotyczy przede wszystkim potrzeby przebaczenia, a dokonu- je się w spotkaniu ze Słowem Boga i sakramentami –  zwłaszcza w  sakramencie pokuty i  Eucharystii; ściślej – w spotkaniu ze zmartwychwstałym Panem, który jest w nich obecny, MIŁOSIERNY i MOCNY. Osobiście dziękuję Autorce za tę książkę, dziękuję za głębię i za konkret (!); polecam ją naprawdę Każdemu. bp Grzegorz Ryś BŁOGOSŁAWIONY POCZĄTEK B óg stworzył niewyobrażalnie dobry i pięk- ny świat (por. Rdz 1). Nazwał go Eden, Raj. W tym świecie, w którym wszystko było pobło- gosławione Jego Słowem, uczynił człowieka na „swój obraz, podobnego Bogu” – tak powiedział (por. Rdz 1,26). Uczynił mężczyznę i kobietę. Obraz i  podobieństwo do Boga polegało między innymi na tym, że człowiek mógł ko- munikować się z  Bogiem, rozmawiać z  Nim: „Pan Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?» On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie...»” (Rdz 3,9-10). 9 Bóg dał człowiekowi rozum i wolną wolę, co odróżniało go od innych stworzeń. Uczynił go zarządcą swoich włości, ziemi i wszystkich ży- jących na niej stworzeń. Człowiek (mężczyzna i kobieta) był szczęśli- wy, czysty i wolny. Raj był dla niego natural- nym środowiskiem życia. Życie, którym Bóg podzielił się z  człowie- kiem, do którego powołał go, było relacją, najlepszą relacją: z  Nim samym –  z  Bogiem – z drugim człowiekiem i ze światem stworzo- nym. Życie jest w relacjach. To był Boży plan dla człowieka. To jest Boży plan dla ciebie. Je- steśmy bytami relacyjnymi, nastawionymi na relacje, na bycie dobrze nastawionym wobec siebie –  w  miłości braterskiej, przyjaźni, sza- cunku, zaufaniu i wzajemnej czci. „Życie, które nam daje [Bóg], od pierw- szych chwil jest powołaniem do miłości, czyli zaproszeniem do wejścia w relację wzajemnej z Bogiem zażyłości na wzór relacji trynitarnych w łonie niestworzonego Bożego istnienia”1. 1 O. Joseph-Maria Verlinde, Na drogach uzdrowienia we- wnętrznego, Wyd. AA, Kraków 2008, s. 51. 10 W jednym z tekstów II Soboru Watykańskie- go czytamy: „Osobliwą rację godności ludzkiej stanowi powołanie człowieka do uczestnicze- nia w życiu Boga. Człowiek już od swego po- czątku zapraszany jest do rozmowy z Bogiem: istnieje bowiem tylko dlatego, że Bóg stworzył go z miłości i wciąż z miłości zachowuje, a żyje w pełni wedle prawdy, gdy dobrowolnie uznaje ową miłość i powierza się swemu Stwórcy”2. Według antropologii chrześcijańskiej uczy- niony ręką Boga człowiek jest jednością du- cha, duszy i ciała. Święty Paweł w Pierwszym liście do Tesaloniczan mówi: „Sam Bóg pokoju niech uświęca was całych, aby nietknięty duch wasz, dusza i ciało bez zarzutu zachowały się na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa” (1 Tes 5,23); także w Liście do Hebrajczyków: „Żywe bowiem jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, prze- nikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, sta- wów i szpiku...” (Hbr 4,12). Żaden z  tych obszarów nie funkcjonuje oddzielnie, niezależnie od siebie, ale współ- istnieją one ze sobą i  oddziałują na siebie, 2 Gaudium et Spes, 19. 11 wzajemnie się przenikają oraz tworzą funda- mentalną jedność. „Człowiek dzięki swojemu duchowi, jako jedyne w  całym świecie stworzenie, zyskuje świadomość swojego istnienia jako daru i jako powołania. Na mocy swego duchowego wy- miaru posiada zdolność wchodzenia w relację z Bogiem”3. Dusza to obszar władz psychicznych czło- wieka – uczucia, emocje, pamięć, wyobraźnia. Antropologia biblijna wskazuje, że ten obszar spełnia szczególną rolę, gdy chodzi o  relacje z innymi ludźmi. „Potem Pan Bóg rzekł: «Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam; uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc»” (Rdz 2,18). Najpierw Bóg powiedział: „Uczyń- my człowieka na Nasz obraz...”, a potem: „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam...”. Czytając opis stworzenia Ewy, dowiadu- jemy się że Bóg „wyjął żebro” Adama (por. Rdz 2,21) – odsłonił jego duszę, uczucia... Bóg stworzył drugiego człowieka, kobietę, niejako z  serca mężczyzny,  z  jego uczuć. Mężczyzna 3 O. Joseph-Maria Verlinde, dz. cyt., s. 51. 12 powiedział: „Ta dopiero jest kością z moich ko- ści i ciałem z mego ciała!” (Rdz 2,23). Obydwo- je wyszli z Serca Boga, z Serca Ojca. Ten, który stwarza, daje życie, jest Ojcem. Tak powstała miłość między ludźmi. Tak powstały ludzkie relacje, które mają swoje źródło w ojcowskim Sercu Boga. „Po czym Bóg im błogosławił, mó- wiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną...»” (Rdz 1,28). Człowiek poprzez ciało wchodzi w relacje ze światem stworzonym. Dzięki zmysłom widzi, słyszy, dotyka, odbiera zapachy, smakuje świat materialny, poznaje, wchodzi w relacje: „A za- sadziwszy ogród w Edenie na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drze- wo poznania dobra i zła” (Rdz 2,8-9); „Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał” (Rdz 2,15). W  pierwszym rozdziale Księgi Rodzaju Bóg powiedział, że człowiek ma „panować” nad stworzeniami (por. Rdz 1,28-31). „Pano- wać” nie oznacza sprawować władzy, a  raczej 13 „mądrze zarządzać”, według zamysłu Boga. Po- dobnie jak słowa „uprawiać” i „doglądać”, ko- jarzy się ono z troską, szacunkiem i miłością, jaką rolnik otacza swoją ziemię, aby wydała owoce, by można było się nimi podzielić. Ład, harmonia, Boży porządek w tych trzech obszarach – ducha, duszy i ciała – sprawiły, że człowiek był w najlepszej relacji z sobą samym. Nie miał problemu z poczuciem swojej warto- ści i godności. Znał swoją tożsamość. Mężczy- zna wiedział, że Bóg stworzył go „mężczyzną”, a kobieta wiedziała, że w Sercu Boga poczęła się i została stworzona jako „kobieta”. „A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre” (Rdz 1,31). Wszystko, co zaistniało, wszelkie życie, a przede wszystkim człowiek, wyszło z chwały, z  błogosławieństwa Boga; błogosławieństwa, które trwa, ponieważ Bóg nigdy nie wycofuje się ze słowa, które wypowiedział, a  które ma moc stwórczą. 14
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Przebaczenie. Powrót do życia
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: