Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00261 003969 12915592 na godz. na dobę w sumie
Przed ślubem. Seksualność, uczuciowość, modlitwa - ebook/pdf
Przed ślubem. Seksualność, uczuciowość, modlitwa - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 196
Wydawca: W drodze Język publikacji: polski
ISBN: 9788379061280 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Celem książki ojca Louisa OSB jest próba odpowiedzi na pytanie, jakie miejsce powinien zająć język ciała w budowaniu związku.

Czy dokonujący się we współżyciu seksualnym dar ciał może ukazać swoje prawdziwe znaczenie, jeśli jest on przeżywany w okresie przygotowywania do małżeństwa?

Czy pomaga we wzajemnym lepszym poznaniu się i rozeznaniu, czy do siebie pasujemy?

Czy jest uprzywilejowanym językiem miłości w jej pierwszym etapie, miłosnej namiętności, kiedy jesteśmy młodzi i pełni życia? Wiele par niespecjalnie się tą kwestią przejmuje i sypia ze sobą przed ślubem. Dlaczego więc Kościół upiera się przy nauczaniu zasad moralnych, które wydają się przestarzałe i całkiem nieprzystosowane do dzisiejszej mentalności?

Książka nie zadowala się półprawdami, jest wymagająca i nie ulega atmosferze współczesnego świata. Pokazuje zarazem, że zawsze możliwa jest zmiana, pójście naprzód, jeżeli wybierzemy dziś – z pewnością stromą, ale jakże piękną – drogę czystości.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

przed slubem.pdf 1 2017-02-08 13:09:02 C M Y CM MY CY CMY K Tytuł oryginału Avant le mariage. Sexualité, affectivité, prière © 2016, Groupe Artège, Editions Artège © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo W drodze, 2017 Redaktor Paulina Jeske-Choińska Redaktor techniczny Justyna Nowaczyk Skład i łamanie Justyna Nowaczyk Projekt okładki i stron tytułowych Radosław Krawczyk ISBN 978-83-7906-128-0 Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o. Wydanie I, 2017 ul. Kościuszki 99, 61-716 Poznań tel. 61 852 39 62, faks 61 850 17 82 sprzedaz@wdrodze.pl www.wdrodze.pl Druk i oprawa: Drukarnia Totem ul. Jacewska 89, 88-100 Inowrocław Wydrukowano na papierze Creamy 70 g, wol. 2,0 Wprowadzenie, Czy doświadczyliście kiedyś bardzo silnej miłości? A może jesteście właśnie w trakcie budowania relacji, która ma szanse stać się wielką miłością waszego życia? Albo może marzycie o tym, aby któregoś dnia spotkać prawdziwą i głę- boką miłość? Niezależnie od formy, w jakiej odmieniacie czasownik „kochać”, wyczuwacie z pewnością, że miłość niesie z sobą wielką obietnicę szczęścia. Ale być może intuicyjnie prze- czuwacie również, że miłość – podobnie jak wszystko, co cenne – jest krucha i byłoby naprawdę szkoda popsuć tak ogromny skarb. Ta książka chciałaby pomóc wam uniknąć tego rodzaju nieszczęścia. Jej celem jest refl eksja na temat miejsca, jakie powinien zająć język ciała w budowaniu związku. Czy do- konujący się we współżyciu seksualnym dar ciał może uka- zać swoje prawdziwe znaczenie, jeśli jest on przeżywany 5 Przed ślubem w okresie przygotowywania do małżeństwa? Czy pomaga on we wzajemnym lepszym poznaniu się i rozeznaniu, na ile do siebie pasujemy? Czy chcielibyśmy wręcz stwierdzić, że jest on uprzywilejowanym językiem miłości w jej pierw- szym etapie, miłosnej namiętności, kiedy jesteśmy młodzi i pełni życia? Książka ta przeznaczona jest w szczególności dla na- rzeczonych, którzy zdecydowali się zawrzeć ślub w Ko- ściele i którzy w okresie poprzedzającym ślubną ceremonię religijną zadają sobie następujące pytanie: „Po co czekać z małżeństwem, aby uprawiać seks?”. Pytanie wydaje się zasadne, ponieważ poza wszystkim, jeśli naprawdę kocha- ją się już od dłuższego czasu i podjęli decyzję o tym, aby niebawem wziąć ślub, można by dojść do wniosku, że nie ma różnicy, czy przeżywają tę cudowną sprawę, jaką jest seksualna intymność, miesiąc przed czy dzień po uroczy- stości zaślubin! Czy nie jest najważniejsze, aby chwila ta była momentem pięknej miłosnej komunii, przeżywanej w pełnej szczerości i wolności? Zresztą zdecydowana większość narzeczonych niespe- cjalnie się tą kwestią przejmuje, rozwiązując ją właśnie zgodnie z tego rodzaju logiką i bez większego problemu: sypiają ze sobą przed ślubem. Dlaczego więc Kościół upie- ra się przy nauczaniu zasad moralnych, które wydają się już naprawdę bardzo przestarzałe i kompletnie nieprzystosowa- ne do dzisiejszej mentalności? Czytamy w Katechizmie Kościoła katolickiego: „Narze- czeni są powołani do życia w czystości przez zachowanie wstrzemięźliwości. […] Przejawy czułości właściwe miłości 6 Wprowadzenie małżeńskiej powinni zachować na czas małżeństwa”1. In- nymi słowy, narzeczeni nie tylko nie powinni uprawiać przed ślubem seksu, ale muszą również unikać jakiegokolwiek in- tymnego gestu czułości, który prowadziłby do przyjemności seksualnej (chodzi o wszelkie miłosne gesty, które zazwyczaj przygotowują do cielesnego współżycia małżonków). Jak zatem uzasadnić to oczekiwanie? Chyba nawet spo- śród tych rzadko spotykanych odważnych, którzy dokłada- ją wszelkich starań, aby wprowadzić nauczanie Kościoła w życie, niewielu potrafi wyjaśnić swój wybór i zaświad- czyć o spójności podjętego oczekiwania i szczęściu, jakie w nim odnajdują. Jeśli robią to tylko po to, aby przestrzegać moralnej reguły, ryzykują utratę motywacji do wytrwania w trudnym okresie oczekiwania aż do samego ślubu, nato- miast świadectwo, jakie dają swoim przyjaciołom, jest mało przekonujące. Dlatego ważne jest zrozumienie zasadności czekania: nie, nie chodzi w nim o przestarzały chrześcijański obyczaj, arbi- tralne prawo czy wymyśloną przez Kościół moralną regułę… jakby religia, bojąc się przyjemności, chciała stłumić spon- taniczność miłości! Oczekiwanie do ślubu ze wzajemnym oddaniem się sobie we współżyciu seksualnym jest drogą wolności i spełnienia. Jest wręcz jedyną drogą prowadzącą do zbudowania małżeństwa trwałego, pełnego pięknej in- tymności i głęboko chrześcijańskiego. Te trzy punkty zostały szczegółowo rozwinięte w pierwszej części książki. 1 Katechizm Kościoła katolickiego, nr 2350. 7 Przed ślubem Druga część przedstawia najczęściej spotykane zastrze- żenia formułowane przez narzeczonych w odniesieniu do sensu oczekiwania oraz trudności przeżywania go w sposób pozytywny w kontekście współczesnych czasów. Ich argu- menty zostały zebrane w kilkunastu konkretnych świadec- twach, na każde z nich staramy się znaleźć rozjaśniającą i wyzwalającą odpowiedź. Ostrzegamy jednak czytelnika – to książka raczej słona niż słodka! A to oznacza, że nie zadowala się półprawdami, ale jest wymagająca i idzie pod prąd atmosferze współczesnego świata. Mimo to, nawet je- śli czytelnik nie przeżywa swoich miłosnych relacji w czy- stości, niech nie zamyka się w sterylnym poczuciu winy. Niezależnie od tego, jak kręta byłaby jego ścieżka i jak wielkie rany z przeszłości, najpiękniejsze przed nim i ciągle jeszcze, z Bożą pomocą, dostępne. Książka ta nie chce ani nikogo osądzać, ani zniechęcać, ale pragnie dać nadzieję, że zawsze możliwa jest zmiana, pójście naprzód, wyciągnięcie wniosków z przeszłości – jeżeli wybierzemy dziś – z pew- nością stromą, ale jakże piękną – drogę czystości. Chcielibyśmy, abyś kończąc czytać tę książkę, nabrał przekonania, że ten, kto przeżywa prawdziwy czas narze- czeństwa przed ślubem, „nie traci nic, absolutnie nic z tego, co czyni życie wolnym, pięknym i wielkim”, posługując się słowami pierwszej homilii papieża Benedykta XVI skiero- wanymi do młodych2. 2 Inauguracyjna homilia Benedykta XVI, 24 kwietnia 2005 roku. 8 Dlaczego czekać? R O Z D Z I A Ł P I E R W S Z Y Dlaczego czekać?, 1. ABY ZBUDOWAĆ TRWAŁE MAŁŻEŃSTWO Cztery więzi, które należy zbudować Małżonkowie przekazują sobie miłość za pomocą czterech „mostów”, które łączą ich ze sobą. Są to: – więź ducha (miłość nadprzyrodzona) – wspólne prze- żywanie wiary, – więź umysłu (miłość duchowa) – posiadanie wspólne- go ideału, – więź serca (miłość uczuciowa) – komunikacja, – więź ciała (miłość fi zyczna) – obdarzanie się czułymi gestami wyrażającymi miłość. 9 Przed ślubem Przyjrzyjmy się krótko każdej z tych więzi, których two- rzenie ważne jest już w czasie narzeczeństwa. Więź ducha Polega na wzajemnym wspieraniu się w wierze i wspól- nej modlitwie, oczywiście przy zachowaniu swojego bardzo osobistego sposobu modlitwy, z pewnością innego niż dru- giej osoby. Żeby dobrze przygotować się do małżeństwa, ważne jest, aby narzeczeni wspólnie modlili się i każdego dnia odmawiali tę samą modlitwę (nawet i zwłaszcza wtedy, kiedy są od siebie oddaleni geografi cznie). Fakt wspólnego, a nie indywidualnego przeżywania życia w sposób chrze- ścijański i wspólnego dążenia do świętości jest ważnym elementem przygotowania do sakramentu małżeństwa. Ale uwaga, nie chodzi tu o dążenie do zatarcia własnej indy- widualności: posiadamy własne, indywidualne dusze, któ- re Bóg prowadzi w sposób niepowtarzalny, dając każdemu inną łaskę. W tej kwestii, bardziej niż w jakiejkolwiek innej, konieczne jest obdarzenie ogromnym szacunkiem tajemni- cy drugiego człowieka1. Rzecz więc nie w tym, by podążać naprzód w jednakowym tempie czy też tą samą duchową ścieżką, lecz aby wzajemnie wspierać się na drodze życia 1 Ten bardzo osobisty charakter łaski przejawia się na przykład w sa- kramencie spowiedzi. Mimo że małżonkowie nigdy nie spowiadają się wspólnie, powinni przykładać wagę do tego, aby nie spowiadać się tak, jakby byli osobami samotnymi, ale mieć świadomość, że każdy z ich grzechów bardziej lub mniej bezpośrednio wpływa na współmałżonka. 10 Dlaczego czekać? duchowego, starając się dzielić ze swoim przyszłym mał- żonkiem własną relacją z Chrystusem. To z kolei zakłada, że mamy czym się podzielić, to znaczy, że każdy z nas po- siada żywą i osobistą relację z Jezusem. Możemy więc na przykład dzielić się tym, jak we- wnętrznie dotyka nas taki czy inny tekst, werset Ewangelii, słowo kapłana, rekolekcje lub pielgrzymka. Jest to sposób na pokazanie przyszłemu małżonkowi tajemnicy własnego życia wewnętrznego, będące znakiem wielkiej ufności i mi- łości. Druga osoba powinna cieszyć się tym i być wdzięcz- na, niekoniecznie pragnąc otrzymać taką samą łaskę lub przeżyć takie samo doświadczenie duchowe. Narzeczeni mogą nawet – stopniowo i bez przymusu – zwierzać się sobie wzajemnie z doświadczanych pokus, walk, upad- ków i zwycięstw. Tego rodzaju przejrzystość i intymność duszy jest Bożą łaską, o którą z pokorą należy prosić, ale nie pobudzać jej samemu. Możliwość życia w tak wielkiej bliskości i ufności jest pięknym Bożym darem, ale dar ten ofi arowany jest zazwyczaj tylko częściowo lub jedynie po długich latach wspólnego życia… Czasem jednak dzieje się to już w czasie narzeczeństwa. Taka jest tajemnica Bożych ścieżek! Więź umysłu Polega na tym, aby być możliwie jak najbardziej zgod- nym wobec wszystkich głównych kierunków planu wspól- nego życia, aby odbierać na tych samych falach w tym, co 11 Przed ślubem odnosi się małżeństwa i rodziny i co zamierzamy zbudować. Dotyczy to antykoncepcji, edukacji dzieci, relacji z teściami i przyjaciółmi, pracy jednego i/lub drugiego z małżonków, pieniędzy, miejsca zamieszkania, rytmu życia itd. Nawet jeśli niektóre z tych obszarów przeżywane będą dopiero za kil- ka lat (np. edukacja dzieci), fakt poruszania ich już w czasie narzeczeństwa umożliwia bogate, głębokie rozmowy i lepsze wzajemne zrozumienie. Co więcej, wszystko, co nie zostało na spokojnie omówione przed ślubem, może stać się źródłem konfl iktu, kiedy na gorąco uświadomimy sobie rozbieżności poglądów i będzie trzeba zdecydować w jedną lub drugą stro- nę. Takie rozmowy pomagają nam wzajemnie dopasować się do siebie oraz wcześniej dostrzec, gdzie znajdują się nieunik- nione kompromisy, które będą musiały zostać przed nas zna- lezione. Tego rodzaju komunia umysłów będzie łatwiejsza, jeśli oboje przyszłych małżonków pochodzi z tego samego środowiska i posiada wspólne wartości. W przeciwnym ra- zie może być im trudno ustalić jednolity styl życia, edukacji dzieci, grono przyjaciół i wspólne strefy zainteresowań2. Pro- wadzi to bezpośrednio do trzeciej więzi, jaką jest małżeńska komunikacja. 2 Oczywiście doświadczenie pokazuje, że jak najbardziej jest mo- żliwe zbudowanie harmonijnego małżeństwa osób wywodzących się z różnych środowisk, ale wtedy muszą one „nadrabiać mocą swej miłości i zdolności adaptacji spontaniczną wspólnotę wynikającą z identyczności środowiska”. Gustave Thibon, Co Bóg złączył, przeł. Maciej Iżycki, Poznań 2002, s. 101. 12 Dlaczego czekać? Więź serca Służy narzeczonym do ćwiczenia trudnej sztuki komu- nikacji. Jak wiele kłótni, separacji i wreszcie rozwodów ma swoje źródło w złej komunikacji! Nie potrafi my rozmawiać, wzajemnie siebie słuchać ani zrozumieć, co rodzi frustrację i nieporozumienia wynikające z poczucia bycia niezrozumia- nym i prowadzi w końcu do utworzenia między małżonkami przepaści. Dlatego tak ważne jest uczenie się komunikacji i tego, jak funkcjonuje męska i kobieca psychika, odkrywanie dru- giej osoby i dostosowywanie się do jej charakteru, pozna- wanie własnych i czyichś słabości. Możemy dzięki temu wyróżnić konkretne kwestie, nad którymi należy pracować w czasie narzeczeństwa, aby uniknąć zranień i ułatwić ko- munikację. Narzeczeni muszą też umieć wzajemnie sobie wybaczać, posiąść pokorną odwagę wypowiadania słowa „przepraszam”, i to jak najszybciej po każdej kłótni czy nie- porozumieniu3. Aby zwrócić się z prośbą o przebaczenie, nie trzeba sobie uświadomić, że nie miało się racji; wystarczy zrozumieć, że nasze słowa lub zachowanie sprawiły komuś przykrość, nawet jeśli nie mieliśmy żadnej złej intencji. Oto urocza przypowieść4 na temat ogromu trudności po- rozumienia i zgodności między mężczyzną i kobietą. 3 W Regule św. Benedykta (IV, 73) napisane jest, że mnisi nie powin- ni pójść spać bez pojednania się po kłótni. Przejawia się ono przez zwykły uścisk wymieniony w ciszy… Piękny przykład do naśladowania w związku! 4 Abp Pascal N’Koué, „Il faut se re-séduire”, biuletyn diecezjalny „Vie diocésaine de Parakou” marzec 2013. 13 Przed ślubem Bóg wziął okrągłość księżyca i falistość węża, smukłość trzciny, czułe spojrzenie sarny i niestałość wietrznej bry- zy, łzy chmur i radość słońca, płochość zająca i pychę pawia, słodki smak miodu i srogość tygrysa, zmieszał wszystkie te rzeczy i uformował kobietę! Była urokliwa i uwodzicielska! Widząc w niej istotę piękniejszą niż ibis lub gazela, dumny ze swego dzieła Bóg podziwiał ją. Po czym uczynił z niej prezent dla mężczyzny… Tydzień później zbity z tropu mężczyzna zwrócił się nieśmiało do Boga: „Panie, stworzenie, które mi podaro- wałeś, zatruwa mi życie, nieustannie papla, bez powodu uskarża się na wszystko dookoła, płacze i śmieje się jed- nocześnie, jest impulsywne, wymagające, irytujące! Poza tym nie odstępuje mnie na krok i ani na chwilę nie daje mi spokoju… Błagam Cię, Panie, zabierz ją, albowiem nie da się z nią żyć”. I Bóg Ojciec zabrał kobietę. Ale po tygodniu mężczyzna powrócił do Boga: „Pa- nie, czuję się bardzo samotny, odkąd oddałem tę isto- tę… Śpiewała i tańczyła przede mną, i cóż za słodycz, gdy spoglądała na mnie, nie odwracając głowy, samymi kącikami oczu! Pieściła mnie czule, a żadne drzewo nie zrodzi owocu, który byłby równie słodki jak jej dotyk. Błagam Cię, Panie, oddaj mi ją, ponieważ nie mogę bez niej żyć…”. I Bóg zwrócił mu kobietę. Minął kolejny tydzień, kiedy to Bóg zmarszczył brwi, widząc powracającego mężczyznę, który popychając przed sobą kobietę, rzekł: „Panie, nie wiem, jak to się dzieje, ale jestem pewien, że istota ta przynosi mi wię- cej kłopotów niż przyjemności. Zabierz ją, już jej nie chcę…”. Na te słowa Bóg rozgniewał się: „Mężczyzno, powróć z kobietą do swojej chatki i nauczyć się ją kochać. 14 Dlaczego czekać? Jeśli bowiem zatrzymam ją, po tygodniu znowu będziesz mnie nachodził, chcąc, abym ci ją ponownie oddał”. I mężczyzna wycofał się, mówiąc: „Jestem podwójnie nieszczęśliwy, ponieważ nie mogę żyć ani z nią, ani bez niej”. Na szczęście czas narzeczeństwa to nie tylko czas zma- gania się z nieporozumieniami i kłótniami. Warto również wykorzystać te chwile, aby dopomóc drugiej osobie w od- kryciu jej osobistych zalet, jakiegoś szczególnego daru otrzymanego od Boga, konkretnego obszaru, w którym jest ona dobra, a który pozostaje czasem ukryty w niej głęboko niczym nieodkopane źródło. Objawienie komuś posiadane- go daru, którego on sam nie rozpoznał, to jakby sprawienie, aby powtórnie się narodził, przyczynienie się do wydoby- cia jego prawdziwej osobowości. To w tym znaczeniu już miłość narzeczeńska jest płodna: narzeczeni wzajemnie przekazują sobie życie, wzrost życia. „Miłość jest tym, co sprawia, że drugi istnieje”5. Ta narzeczeńska płodność posuwa się jeszcze dalej, po- nieważ narzeczeni nie powinni jedynie egoistycznie sami korzystać z przepełniającego ich szczęścia i promieniowa- nia ich miłości, ale dzielić się nią z otoczeniem, rodziną, przyjaciółmi. To zresztą po tym znaku możemy rozpoznać jakość ich miłości: rozszerzające się serca narzeczonych powinny być jeszcze bardziej dyspozycyjne wobec innych, zwłaszcza tych, którzy są samotni lub doznają cierpienia. 5 André Frossard, Il y a un autre monde, Fayard, 1976, s. 82. Wyd. pol.: Istnieje inny świat, przeł. Karol Lewicki, Wrocław 1991. 15 Przed ślubem Taką komunię serc rodzą również wszelkie wzajemne zwierzenia, do których powinno stopniowo dochodzić mię- dzy narzeczonymi, w szczególności te dotyczące ich prze- szłości, ponieważ każdy z nas jest owocem tego wszyst- kiego, co przeżył do tej pory. W ten sposób buduje się wzajemne zaufanie, które powinno prowadzić do całkowitej przejrzystości w relacjach: możliwości powiedzenia sobie wszystkiego, zwierzenia się sobie nawzajem z tego, co każ- dy mówi sobie w duchu, kiedy jest sam. Przyszłe odkrycie przed sobą ciał w związku małżeńskim będzie widocznym wyrazem tego właśnie otwarcia serc, świadczącego o tym, że nie mamy przed sobą nic do ukrycia. Więź ciała Tworzą ją wszelkiego rodzaju gesty fi zyczne – od wyra- żania czułości do stosunków seksualnych. O roli czułych gestów i narzeczeńskiej czystości koniecz- nej do należytego przygotowania się do małżeństwa więcej powiemy w kolejnych rozdziałach książki. Nadmieńmy tutaj jedynie, że w przygotowaniach tych niezwykle ważna jest zna- jomość chrześcijańskiego rozumienia seksualności i daru ciała. Narzeczeni muszą nauczyć się z podziwem spoglądać na tajemnicę prokreacji, odkrywając głębię znaczenia współ- życia seksualnego w świetle Pisma Świętego, nauczania Kościoła oraz psychologii męskiej i kobiecej. Nie chodzi o to, aby uczęszczali na kurs z seksuologii, ale by mieli możliwość usłyszenia, jak o arcydziele stworzenia, jakim 16 Dlaczego czekać? jest współżycie seksualne małżonków, mówi się w sposób piękny i przejrzysty, w języku, który z prostotą nie boi się nazywać rzeczy po imieniu i konkretnie opisywać toku cie- lesnej relacji. Chodzi o to, aby potrafi ć zarazić spokojem i słodyczą boskiego światła ten ziemski teren tak bardzo zabrudzony atmosferą współczesnego świata i zmącony na- szymi grzechami i osobistymi zranieniami6. Miejsce więzi ciała Więź ducha jest najbardziej tajemnicza, najmniej wi- doczna i najmniej oczywista: naszą naturalną tendencją jest myślenie raczej o ciele („ona jest taka ładna”; „mam ochotę, aby wziął mnie w ramiona”…), niż o duszy („Bóg nas ko- 6 Patrzenie na seksualność oczami Stwórcy pozwoli im połączyć dar ciał z tajemnicą Przymierza zawieranego na przestrzeni całej Biblii, a więc tym samym powiązać miłość cielesną z rzeczywistościami wyż- szymi: Trójcą Świętą, miłością Chrystusa i Kościoła, Eucharystią… Na- rzeczonym łatwiej będzie porozumieć się ze sobą, jeśli będą odbierać to przesłanie w taki sam sposób. Posługując się już wcześniej usłyszanymi słowami, będą mieli mniejszą obawę przed pierwszym oddaniem się so- bie wzajemnie po ślubie: nie będzie to dla nich całkowita niewiadoma. Dotyczy to w szczególności dziewczyny, która potrzebuje wiele zaufania do przeżycia pierwszego stosunku seksualnego. Tego rodzaju przedsta- wienie stosunku nie odkrywa przedwcześnie jego tajemnicy, ponieważ daje jedynie znajomość intelektualną; jego rzeczywiste przeżywanie będzie do- świadczeniem radykalnie nowym. Szkoda byłoby jednak nie powiedzieć narzeczonym nic na ten temat i pozostawić ich, by wszystko odkryli sami: byliby wtedy narażeni na ryzyko odnalezienia równowagi w tej dziedzi- nie dopiero po wielu poszukiwaniach i niezręcznościach, a tym samym po doświadczeniu wielu zranień, które potrzebowałyby czasu na uleczenie i które uczyniłyby dotkliwymi pierwsze lata małżeństwa. 17 Przed ślubem cha, ma dla nas plan, to On chciał, abyśmy się spotkali…”). Ale to właśnie więź ducha jest najmocniejsza i najtrwalsza. Więź ciała jest najbardziej instynktowna i widoczna, i to ona pociąga nas w sposób spontaniczny; jest ona wyrazem i „wcieleniem” trzech pozostałych więzi. Dlatego też, jeśli pozostałe trzy więzi są niemal nieistniejące, związek ciał szybko staje się czymś czczym i pustym, zwykłym odprę- żeniem fi zycznym, które szybko nuży się i staje rutyną: z ła- twością zaznajamiamy się z ciałem drugiej osoby i nudzimy się nim, po czym mamy ochotę na zmianę partnera, który wniesie w relację trochę nowości. Odkrywanie głębi serca drugiego człowieka i jego tajemnicy jest za to nigdy niekoń- czącą się przygodą… Dlatego kiedy istnieje prawdziwe po- rozumienie serca, umysłu i duszy, związek ciał zyskuje peł- nię swojej wartości i ciągle na nowo ją odkrywa, ponieważ jest ona nieustannie ożywiana przez wewnętrzną miłość. Widzimy zatem, jak iluzoryczna jest wiara, jakoby wszel- kie małżeńskie problemy można było rozwiązać w łóżku. To, co dzieje się na poziomie cielesnym, jest odzwierciedle- niem harmonii lub jej braku w pozostałej części życia mał- żeńskiego. Jest widoczną częścią góry lodowej. Kiedy więc współżycie seksualne w małżeństwie się nie układa, nie ma sensu poszukiwać rozwiązania w kamasutrze. Problem znajduje się często gdzie indziej, niż na poziomie seksual- ności. Jest to światełko sygnalizujące, że trudność znajduje się na poziomie więzi serc, umysłów i dusz7. 7 „W tajemnicy małżeństwa intymna relacja jest dokładnym odbiciem duchowej, najbardziej głębokiej relacji małżeńskiej. Jej piękno i powo- 18 Spis treści, WPROWADZENIE . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . I. DLACZEGO CZEKAĆ? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1. Aby zbudować trwałe małżeństwo . . . . . . . . . . . . . . . . . . 2. Czekać ze względu na sam charakter współżycia seksualnego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 3. Czekać z powodu wiary chrześcijańskiej . . . . . . . . . . . . 5 9 9 41 70 II. ZARZUTY I ODPOWIEDZI . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 111 1. Uważamy, że czekanie, aby Kościół wydał nam „pozwolenie na spanie ze sobą”, jest infantylne! . . . . . . 112 2. Byle tylko to był akt prawdziwej miłości… Ważne, żeby być szczerym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 119 3. Spróbować, żeby sprawdzić, czy jesteśmy do siebie dopasowani . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 124 4. Ponosimy odpowiedzialność za swoje czyny . . . . . . . . . 129 5. Już za późno, już współżyliśmy ze sobą… . . . . . . . . . . . 139 6. Brawo dla tych, którzy wybierają opcję proponowaną przez Kościół! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 147 7. W teorii pięknie jest czekać na ślub, ale w praktyce jest to nie do wytrzymania, naprawdę zbyt trudne… . . . 153 8. Zakochać się w wieku osiemnastu lat i czekać pięć lub sześć lat, żeby się sobie oddać, to szaleństwo! . . . . . 164 9. Jeśli chodzi o nas, nie ma problemu: znaleźliśmy rozwiązanie! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175 10. Nasz sposób to rozwiązanie progresywne: teraz miłość, później dziecko. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 180 11. Tak bardzo się boję, że poszuka sobie gdzieś indziej! . . 191 12. To takie piękne! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 195 Ostatnia reakcja: brak nam odwagi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 200 ZAKOŃCZENIE . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 209
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Przed ślubem. Seksualność, uczuciowość, modlitwa
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: