Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00305 004948 14690546 na godz. na dobę w sumie
Przewodnik zakochanych, czyli jak zdobyć szczęście w miłości i powodzenie u kobiet - ebook/pdf
Przewodnik zakochanych, czyli jak zdobyć szczęście w miłości i powodzenie u kobiet - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 115
Wydawca: Iskry Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-244-0265-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> obyczajowe >> proza
Porównaj ceny (książka, ebook (-8%), audiobook).

Na początku XX wieku w Warszawie przy ulicy Świętokrzyskiej 35 działała księgarnia N. Cytryna. Nakładem tej właśnie oficyny, znanej z szerokiego wyboru lektur i docenianej za tendencję do zaspokajania potrzeb czytelników, wyszedł Przewodnik zakochanych. W 1903 roku złożył go do druku niejaki M.A. Zawadzki, aby poradzić przeciętnemu Polakowi, jak zdobyć szczęście w miłości i powodzenie u kobiet oraz jak zacna panna winna zachowywać się, by zyskać sympatię kawalera. Z dzisiejszej perspektywy postawione przez autora pytania zdają się aktualne, jednak przykłady rozmówek towarzyskich oraz listów miłosnych, które dołączono do tekstu, są już jedynie reliktem dawnych czasów, wzbudzającym uśmiech czy nawet bawiącym do łez.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

     Opracowanie graficzne: Andrzej Barecki Redakcja: Anna Chyckowska Korekta: Bogus∏awa J´drasik by Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2007 ISBN 978-83-244-0030-0 Copyright Dobra 28 Sp. z o.o. ul. Kabaretowa 21 01-942 Warszawa tel. (0-22) 864-95-17 Wydawnictwo Iskry ul. Smolna 11 00-375 Warszawa tel./faks (0-22) 827-94-15 iskry.com.pl e-mail: iskry@ www.iskry.com.pl Sprzeda˝ wysy∏kowa i dystrybucja:      CZ¢Âå PIERWSZA J ak zdob y(cid:141) szcz« Êcie w mi∏oÊci i powodzenie u kob iet      ROZDZIA¸ PIERWSZY Stanowisko towarzyskie kobiety i jej wp∏yw na otoczenie – M´˝czyzna w stosunku do kobiety w ogóle – Galanterya i rycerskoÊç dla dam – Kobiety tak zwane interesujàce – Kobiety niebezpieczne – Artystki, aktorki, szansonistki, artystki baletu i cyrku – Kobieta „przyzwoita” – Kobieta „wzorowa” w świecie Stanowisko kobiety Je˝eli mówimy, ˝e cz∏owiek jest królem stworzenia, to z pewno- Êcià godnà jego towarzyszkà na Ziemi jest kobieta. OczywiÊcie, ˝e nie wszystkie ko- biety mogà sobie roÊciç pretensy´ do tego zaszczyt- nego miana „królowej”. Mamy tu jednak na myÊli kobiety odpowiadajàce godnie szczytnemu zadaniu, jakie Bóg i przyroda na nie w∏o˝y∏a. Sà kobiety z∏e i dobre, zacne, czcigodne, jakiekolwiek jednak one sà, zawsze wp∏yw ich dodatni czy ujemny oddzia∏y- wa pot´˝nie na m´˝czyzn´ – a wp∏yw ten decyduje o jego ˝yciu, przysz∏oÊci, urabia jego serce i charak- ter. Prawd´ t´ ju˝ sama historya stwierdza. Ka˝dy wielki cz∏owiek, o którym nam dzieje mówià, ka˝dy      – 8 – wielki mà˝ stanu, artysta, poeta mia∏ swojà „wybra- nà”, która wp∏ywa∏a na jego czyny i twórczoÊç. Ale nie z samych wielkich ludzi, nie z samych artystów i po- etów Êwiat si´ sk∏ada. Kobieta w towarzystwie Ka˝dy przeci´tny cz∏owiek ma swój Êwiatek, w którym rzàdzi, swojà sfer´ wp∏ywów i zakres, w którym pracuje, w którym êle lub dobrze czyniç mo˝e. I wtem ma∏em Êrodowisku ma kobieta swoje zadania, swojà rol´, kto wie, czy nie wi´kszà ni˝ sam m´˝czy- zna. Màdra, rozsàdna kobieta nie straci nigdy wp∏ywu nad swem „panem i towarzyszem” i tylko dobra ˝ona mo˝e byç dobrà matkà, sprawiedliwà panià dla s∏ug i podw∏adnych, zacnà i kraj mi∏ujàcà obywatelkà. Do niej stosuje si´ otoczenie, ona to w∏aÊciwie stwarza at- mosfer´ ∏adu, porzàdku i harmonii w domu. To wybitne stanowisko, a raczej powo∏anie kobiety daje jej z natury rzeczy pewne przywileje, pewne znaczne prerogatywy towarzyskie, o których dobrze wychowanemu, a przede wszystkiem uczciwemu, pra- wemu cz∏owiekowi zapominaç nie wolno. Niedelikat- noÊç, brutalnoÊç i ordynarnoÊç wobec kobiety jest grzechem nie do darowania, jest skazà i plamà na ho- norze m´˝czyzny i Êwiadczy tylko o jego nikczemnym charakterze i braku kultury. Mężczyzna w stosunku M´˝czyzna w stosunku do kobiety nie powinien nigdy zapominaç o swej przewadze umys∏owej i fi- zycznej, ale z przewagi tej nie wolno mu prawie nigdy do kobiety      – 9 – korzystaç. Ta powÊciàgliwoÊç, uprzejmoÊç i pob∏a˝li- woÊç ma oczywiÊcie swoje pewne granice i formy ze- wn´trzne. O tych to w∏aÊnie subtelnych granicach i zewn´trznych formach pragniemy w tem dzie∏ku z Czytelnikiem pomówiç. Galanterya wobec dam Dobrze wychowany m´˝czyzna b´- dzie przede wszystkiem dla wszystkich kobiet bez ró˝nicy ich po∏o˝enia towarzyskiego, zawodu, a zw∏aszcza wieku (o czem m∏odzi zazwyczaj zapominajà) – zarówno grzecznym, jak i uprzejmym. Jest to pierwsze kardy- nalne przykazanie kodeksu Êwiatowego. Jest rzeczà jasnà, ˝e inaczej odnosiç si´ on b´dzie do damy, któ- rà pozna∏ w towarzystwie, inaczej do guwernantki, do panny sklepowej i pokojówki – inaczej do czcigodnej staruszki. Mylnem atoli jest mniemanie, jakoby tak zwane ga- lanterya i rycerskoÊç obowiàzywa∏y jedynie wzgl´dem kobiet m∏odych i ∏adnych. Zarówno m∏odej, jak i sta- rej, zarówno ∏adnej, jak i brzydkiej daje si´ pierw- szeƒstwo przy wejÊciu, ust´puje jej si´ miejsca, z rów- nà grzecznoÊcià podnosi jej upuszczony przedmiot etc., z równà gotowoÊcià jest si´ jej pomocà i w jej obronie w potrzebie si´ staje. Granica galanteryi I tu sà oczywiÊcie pewne odmiany i granice galanteryi, ale o nich ju˝ ˝adne przepisy ani ksià˝ki nie po- uczà. Granice te powinno wyczuç si´ samemu, ale nie zapominaç nigdy o tem, ˝e i grzecznoÊcià nie na miej-      – 10 – scu lub zbyt natarczywà mo˝na si´ uprzykrzyç i kogoÊ zraziç. Przede wszystkiem jedno wielkie zastrze˝enie: nie wszystkie kobiety napotykane w ˝yciu zas∏ugujà na coÊ wi´cej jak konwencyonalnà grzecznoÊç, niektóre sà nawet niegodne i tego! Miłość dla kobiety Mi∏oÊç kobiety jest dêwignià ˝ycia moralnego i materyalnego, jest podwalinà ˝ycia rodzinnego i spo∏ecznego. Bez kobiety nie by∏oby rodziny, bez rodziny – spo∏eczeƒstwa. Jak- ˝e˝ wielkiem i Êwi´tem jest jej pos∏annictwo, a jak wie- le kobiet, niestety, zapoznawa te cele, jak cz´sto Êrod- ki, któremi natura jà obdarzy∏a, obraca do niecnych i brudnych celów i zamiast aby jej mi∏oÊç by∏a pochod- nià jasno gorejàcà, jak˝e cz´sto jest owym b∏´dnym ognikiem, prowadzàcym na bagna i manowce. Ile˝ to kobiet ginie codziennie w ten sposób, pocià- gajàc za sobà do upadku ludzi, którzy mogliby byç u˝y- tecznymi cz∏onkami spo∏eczeƒstwa i w innym zwiàzku sobie i drugim szcz´Êcie zapewniç! zacne i uczciwe Kobiety szanujące się, Ale wykluczmy spod naszej obser- wacyi t´ kategory´ kobiet. Ka˝dy dom, choçby najwi´kszy, najczyst- szy i najwspanialszy musi mieç swoje Êcieki i kana∏y. Podobno ˝adne spo∏eczeƒstwo nie jest wolne od tych moralnych Êcieków, w których rozpusta i wyst´pek wp∏yw znajdujà. Mo˝emy z chlubà o sobie powiedzieç, ˝e spo∏e- czeƒstwo nasze ma stosunkowo najmniejszy procent      – 11 – z∏ych kobiet, podczas gdy gdzie indziej rozpusta i mi- ∏oÊç przedajna wkrad∏a si´ nawet do salonów arysto- kracji, a nierzadko zdobi skalanà swà skroƒ koronà i lubie˝ne ramiona purpurà królewskà okrywa! „Szanujcie kobiety!”, powiedzia∏ wielki poeta i wieszcz ludzkoÊci – Schiller – i my za nim to samo powtarzamy, z zastrze˝eniem jednak: „Szanujcie ko- biety, które si´ same szanujà!”. Co to jest owo „szanowanie”? Jest to zachowywanie pewnych form – unikanie pewnych pozorów. Jest wiele kobiet zacnych i uczciwych, które z po- wodu lekcewa˝enia tych form w∏aÊnie najnies∏uszniej, najniesprawiedliwiej Êwiat pot´pia. Czczym, nie wytrzymujàcym krytyki frazesem jest zdanie, ˝e przyj´te formy towarzyskie, pewne normy ˝yciowe sà g∏upstwem. Nie! Tych form bezkarnie dep- taç nie mo˝na, uÊwi´ci∏y je czas i kultura – przyj´∏a etyka i bez nich obywaç si´ jest niepodobieƒstwem. Je˝eli zaÊ komu sà te formy w∏aÊciwe i przyrodzone – to przede wszystkiem kobiecie. Co wi´cej, dla kobie- ty sà one ˝yciowà koniecznoÊcià! Âwiat jest a˝ nadto wy- rozumia∏ym dla m´˝czyzny, ale z ca∏à brutalnà surowo- Êcià pot´pia i karze ka˝dy fa∏szywy krok kobiety!... Sà rozmaite rodzaje, rozmaite gradacye – stopnio- wanie kobiet. Cz∏owiek m∏ody, niedoÊwiadczony powi- nien dobrze trzymaç na wodzy swe serce i zmys∏y, by nie popaÊç w zgubnà lub na z∏e wiodàcà mi∏oÊç. Uczucie jest kapita∏em, z którego tylko procenta wolno u˝ywaç, a grzechem jest nieopatrzne trwonie-      – 12 – nie kapita∏u, który lekkomyÊlnie raz wyczerpany nie da si´ ju˝ nabyç i niczem zastàpiç. Artystki, aktorki i szansonistki Cz∏owiek pojmujàcy ˝ycie i jego obo- wiàzki powa˝nie nie powinien nigdy lokowaç uczuç swoich u kobiet, któ- rych przede wszystkiem zawód nie daje r´kojmi, ˝e b´- dà dobremi ˝onami i matkami. Mam tu na myÊli przede wszystkiem artystki i aktorki. Nie uw∏aczajàc wcale szczytnemu ich powo∏aniu (o ile godnie je spe∏niajà) – nie podajàc, broƒ Bo˝e, ani ich zawodu, ani jego przed- stawicielek w lekcewa˝enie lub pogard´ – zgodziç si´ jednak musimy na jedno: najwi´ksza artystka, naj- uczciwsza przy tem kobieta ˝yje zanadto ˝yciem nerwów i wra˝eƒ, w ciàg∏em podniesieniu i podra˝nieniu, w nie- uchronnej walce z zawiÊcià, z∏emi j´zykami, w ustawicz- nej myÊli podobania si´ t∏umom i ch´ci zyskania okla- sku i pochwa∏ drukowanych, by potem z m´czàcego, ale i pociàgajàcego trybu ˝ycia wszed∏szy w ciche, uregulo- wane i spokojne warunki bytu, mog∏a si´ w nie w∏o˝yç, przylgnàç do nich, by jej ciche domowe szcz´Êcie zastà- pi∏o domowe oklaski i uwielbienie t∏umu, a mi∏oÊç m´- ˝a i dzieci (je˝eli w ogóle mieç je b´dzie) – pochlebstwa przyjació∏ i wielbicieli. Pomijajàc ju˝ fakt, ˝e zm´czone jej nerwy i mózg wysilony – dziedzicznie potomstwu udzieliç si´ muszà. Nie mówimy ju˝ o szansonistkach, tak zwanych ar- tystkach baletu, cyrku itp. Sà to istoty stojàce ju˝ ni- ˝ej wszelkiego poziomu i obserwacyi porzàdnego cz∏owieka, o czem chyba pisaç zbytecznie.      – 13 – kobiet! Szukajmy zacnych Do materyi tej wi´cej ju˝ nie po- wrócimy. Nas zajmuje jedynie i wy- ∏àcznie kobieta przyzwoita i wzoro- wa. Kobietà przyzwoità nazywamy kobiet´ oddanà ca∏em sercem i duszà swoim obowiàzkom, spe∏niajà- cà swoje powinnoÊci cierpliwie i ∏agodnie, umiejàcà przystosowaç si´ do warunków, a przede wszystkiem kobiet´, na której ˝yciu i przesz∏oÊci nie ma cienia. Wzorowa, pracowita i kochajàca córka b´dzie takà samà ˝onà. B´dzie przyjació∏kà i towarzyszkà m´˝a w dobrej czy z∏ej doli, potrafi dodaç mu si∏ i otuchy, umiliç ˝ycie i rozjaÊniaç niejednà czarnà godzin´ i wpoiç w dzieci te same zasady, w których jà wychowa- no i dla których ˝y∏a. Nie sàdêmy, ˝e to niedoÊcigniony idea∏, ˝e trudno znaleêç takà kobiet´. Nie! Na szcz´Êcie jest ich dosyç, jest ich du˝o, du˝o wi´cej ni˝ z∏ych ko- biet. Umiejmy tylko poszukaç i krytycznem okiem si´ rozejrzeç. Nie powierzajmy przysz∏oÊci naszej Êlepemu, a cz´stokroç b∏´dnemu porywowi serca lub kaprysowi zmys∏ów, a bez wàtpienia, szukajàc dozgonnej towa- rzyszki, znajdziemy du˝o przyzwoitych i wzorowych pa- nien, ∏àczàcych z urodà i wdzi´kiem m∏odoÊci statecz- noÊç i zacnoÊç charakteru.      ROZDZIA¸ DRUGI Kobieta kochana – Czego od kobiety kochanej mamy prawo wymagaç Słówko o miłości „Mi∏oÊç!”... Ilu˝ to filozofów, przy- rodników, myÊlicieli i poetów zg∏´- bia∏o jej tajemnice, sili∏o si´ nad rozwiàzaniem tej od- wiecznej zagadki ludzkiego bytu!... A przecie˝ istota jej pozosta∏a nieznanà i tajemniczà jak sam Bóg!... „Kocham!”... Jakie˝ to s∏owo s∏abe, nieudolne, ile˝ razy nadu˝yto je i sprofanowano. Sta∏o si´ ono zdaw- kowà monetà i podobnie jak pieniàdz, przechodzàc z r´ki do r´ki, traci z czasem swój dêwi´k i po∏ysk, tak i to pi´kne s∏owo stworzone ku wyra˝eniu najÊwi´t- szych uczuç przybra∏o w ustach profanów nazw´ bez dêwi´ku – poj´cie bez blasku! Pierwsza miłość Prawdà jest, ˝e mi∏oÊç m∏odzieƒcza, tak zwana pierwsza mi∏oÊç, bywa najsilniejsza, ˝e niezatartymi Êladami zapisuje si´ w sercu i myÊlach cz∏owieka. Owa „pierwsza mi∏oÊç” jest zapewne jednem z najmilszych wspomnieƒ porywów      – 15 – i uniesieƒ m∏odoÊci, a nieraz i synonimem wiary w sa- mego siebie i ludzi. Trafnie te˝ charakteryzuje poeta pierwsze uczucie budzàcego si´ serca: Mi∏oÊç! Jakie˝ wielkie s∏owo! Lecz ten tylko je rozumie, Kto raz kocha∏ – i na nowo Ju˝ zakochaç si´ nie umie! Mi∏oÊç – istny raj na Ziemi, JeÊli kochasz – gdyÊ kochany, Ona wznosi skrzyd∏y swemi Mi´dzy bóstwa i niebiany. Mi∏oÊç – pusty dêwi´k wyrazu Jedno s∏owo spoÊród mnóstwa, GdyÊ nie kocha∏ ani razu, JeÊliÊ nie mia∏ swego bóstwa! Mi∏oÊç – m´kà, której koƒca Czekasz biedny nadaremnie, Mi∏oÊç – nocà jest bez s∏oƒca, JeÊli kochasz niewzajemnie. Jest w tem wszystkiem nieco poetyckiej przesady, jak równie˝ przesadnà egzaltacyà jest apodyktyczne twier- dzenie, ˝e „w ˝yciu tylko raz kochaç mo˝na”. Nie! Serce ludzkie jest stworzone do mi∏oÊci i po najhaniebniejszej kl´sce umie si´ jeszcze z zadanych ran uleczyç i na no- wo uzdrowione znowu t´skni, znowu po˝àda mi∏oÊci. Czego mamy prawo wymagać od kochanej kobiety Zapytajmy, czego mamy prawo wy- magaç od kochanej kobiety. Odpo- wiedê, acz dosyç skomplikowana – nie jest wcale trudna. Pomijamy tu
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Przewodnik zakochanych, czyli jak zdobyć szczęście w miłości i powodzenie u kobiet
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: