Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00400 007556 20638590 na godz. na dobę w sumie
Psiejsko czarodziejsko - ebook/pdf
Psiejsko czarodziejsko - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 78
Wydawca: E-bookowo Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8166-166-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dla dzieci i młodzieży >> dla dzieci
Porównaj ceny (książka, ebook (-31%), audiobook).

Łucja i Antek są rodzeństwem, które uwielbia spędzać aktywnie czas. Oboje marzą o własnym psie, ale rodzice ciągle nie dają się przekonać do tego pomysłu. Gdy pewnego dnia dzieci znajdują cudownego golden retrievera nie spodziewają się, że oto zaczyna się największa przygoda ich życia.

 

Agnieszka Biegaj jest autorką dwóch książek dla dorosłych. „Psiejsko czarodziejsko” to jej pierwsza książka dla dzieci. Uwielbia książki, pizzę i zabawne kolczyki. Ma dwójkę dzieci i marzy o własnym golden retrieverze.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Agnieszka Biegaj Psiejsko Czarodziejsko © Copyright byAgnieszka Biegaj e-bookowo Ilustracje: Anna Pokojska – rysunek na okładce, ilustracje do rozdziałów: 1,6,8,10. Michał Biegaj – ilustracje do rozdziałów: 2,3,4,5,7,9. Matylda Biegaj – pieski na końcach rozdziałów. ISBN e-book 978-83-8166-166-9 ISBN druk 978-83-8166-167-6 Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo www.e-bookowo.pl Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości bez zgody wydawcy zabronione Wydanie I 2020 Dedykuję moim ukochanym Dzieciom Rozdział pierwszy, w którym poznajemy Łucję, Antka, ich mamę, tatę oraz kogoś jeszcze Każdy, kto choć raz widział Łucję i Antka wracających do domu ze szkoły w to pogodne kwietniowe popołudnie, pomyślałby, że ktoś zamienił te dzieci, albo że tak naprawdę to są inne dzieci, przebrane za nich. Zazwyczaj ledwo wysiedli ze szkolnego autobusu i  uprzejmym „Do widzenia” (bo to były bardzo dobrze wychowane dzieci) pożegnali pana kierowcę, puszczali się pędem do domu. Tam wpadali do przedsionka, rzucali tor- nistry, kurtki i buty i wbiegając do kuchni, gdzie ich mama gotowała obiad, albo zajmowała się innymi „maminymi” sprawami, jedno przez drugie opowiadali, co wydarzyło się tego dnia w szkole. Łucja była dziewczynką szczupłą, średniego wzrostu, miała ciemne, sięgające za ramiona włosy, które czesała w jedną kitkę, a czasami w dwie. 5 Psiejsko czarodziejsko Antek, równie szczupły był wyższy od Łucji, miał jak i ona brązowe, żywe i roześmiane oczy i krótkie włosy, naj- częściej rozczochrane. Oboje byli dziećmi bardzo aktywnymi i energicznymi, potrafili być w  wielu miejscach jednocześnie i  wiedzieli o wszystkim, co tylko wydarzyło w ich najbliższej okolicy. Wieści ze szkoły należało mamie przekazać jak najszybciej, bo a nuż ktoś powie jej pierwszy albo posiadane wiado- mości dziwnym trafem wyparują im z głowy. Nic takiego oczywiście nie mogło się przydarzyć. Łucja i  Antek mieli doskonałą pamięć i  dzięki temu osiągali świetne wyniki w nauce, a mama od nikogo innego nie do- wiedziałaby się tego, co tak prędko chcieli jej przekazać. Początkowo próbowała zwracać im uwagę, iż najpierw należy spokojnie się rozebrać, odłożyć tornistry, umyć ręce i kulturalnie wkroczyć do kuchni, gdzie można już spo- kojnie porozmawiać. Zrezygnowała po kilku próbach, wie- działa bowiem, że kiedy dzieciaki się już wygadają, wrócą do przedsionka, powieszą kurtki, ustawią buty, zaniosą tor- nistry do pokojów, umyją ręce i usiądą spokojnie przy stole. Mama Zosia pracowała w domu, była tłumaczką. Tłu- maczyła na język angielski i francuski to, co ktoś napisał po polsku, albo na język polski, to co było napisane po 6 Psiejsko czarodziejsko angielsku albo francusku. Udzielała też korepetycji dzie- ciom i dorosłym, którzy chcieli uczyć się języków obcych. Jeździła do ich domów popołudniami, kiedy tato Łucji i Antka wracał z pracy. Tata Marek był architektem, projektował domy i  bu- dynki. Ich osiedle domków pod Wrocławiem też sam zaprojektował. Często wieczorami rysował w  swoim ga- binecie, a dzieciaki uwielbiały przyglądać się jak pracuje. Kiedy na początkowo pustym monitorze komputera za- czynały pojawiać się linie, a  te linie powoli układały się w zarys domu, albo budynku, to było bardziej fascynujące, niż niejedna bajka w telewizji. Łucja i Antek, jako że były dziećmi pełnymi wigoru, nie spędzały czasu tylko przed telewizorem, albo w pracowni ojca. Bawiły się w ogródku z dziećmi sąsiadów albo jeź- dziły po osiedlowej uliczce na rowerach, bądź rolkach. Ich największym marzeniem był własny pies, z którym można by robić tak wiele wspaniałych rzeczy i  tak cu- downie się razem bawić. Rodzice ciągle byli niezdecydo- wani i nie dawali się przekonać do tego pomysłu. I właśnie dzisiaj, kiedy naturalnie należało opowiedzieć mamie ze szczegółami, jak znowu Kamil i Łukasz pobili się na przerwie, jak Nina wylała brudną wodę po farbach 7 Psiejsko czarodziejsko prosto na rysunek Sary i  jej nową bluzkę, a  w  odwecie Sara zalała Ninie zeszyt i teraz nie rozmawiają ze sobą, jak chłopak z  ósmej klasy pocałował dziewczynę z  siódmej (co naturalnie było obrzydliwe), a obok stał pan dyrektor, a najważniejsze, że jutro miał do szkoły przyjść pan z wę- żami. – Takie węże to musi być coś – twierdził Antek – to nawet lepsze od psa. Skoro jednak rodzice wahają się w sprawie psa, to węża tym bardziej nie pozwolą im mieć. I właśnie tego dnia, kiedy wysiedli ze szkolnego auto- busu i powiedzieli „Do widzenia” panu kierowcy, zobaczyli go. Kremowy golden retriever, najsłodszy psiak na świecie siedział skulony pod krzakiem. Dzieci nigdy nie widziały tego psa na osiedlu domków, na którym mieszkały. Nie mógł to być piesek sąsiadów, który się zabłąkał, albo który czekał, aż ich mały pan czy pani wysiądzie ze szkolnego autobusu. To był obcy pies, który się zgubił, albo zabłądził, więc tym bardziej nie można było pozwolić, żeby siedział pod tym krzakiem w nieskończoność. I właśnie dlatego Łucja i Antek skradali się pod płotem własnego domu, cichutko otwierali drzwi i  na palcach 8 Psiejsko czarodziejsko wolniutko wspinali się schodami do swoich pokoi. Sło- dziutki golden retriever skradał się wraz z nimi i cała akcja naprawdę miała wszelkie szanse powodzenia, gdyby na szczycie schodów nie czekała na nich mama. – Czy to moje dzieci, czy to mali włamywacze, podrzu- cający psy do domów, zamiast kraść kosztowności? – zapy- tała surowym tonem, próbując ukryć uśmiech. Mama widziała ich przemykających ukradkiem wzdłuż ogrodzenia i usiłujących przemycić psa do pokoju. Wie- działa, że jej dzieci pomyślały, że zawsze łatwiej przekonać rodziców do zwierzęcia, które już od jakiegoś czasu prze- bywa w domu. Postanowiła trochę się zabawić, weszła na górę i czekała u szczytu schodów na swoich małych kon- spiratorów. – Rany, mamo, ale nas wystraszyłaś! – krzyknął Antek, chwytając się barierki. Łucja też drgnęła nerwowo, a  pies zaczął szczekać. Mama zagoniła ich do salonu, czekając na wyjaśnienia. Zanim jednak zaczęli ją przekonywać, iż to biedny opuszczony piesek, który się zgubił i  który na pewno wpadłby pod samochód, gdyby nie zabrali go z tej szosy i że powinni go zatrzymać, przynajmniej do czasu, aż znaj- dzie się właściciel, wydarzyło się coś niesamowitego. 9 Psiejsko czarodziejsko Mama, która naturalnie spodziewała się takich wła- śnie wyjaśnień i która zastanawiała się, jak powinna zare- agować, wbrew sobie samej westchnęła: – Ach, wygląda zupełnie jak piesek, którego spotkałam, kiedy byłam w waszym wieku. Też chciałam go wtedy za- brać do domu! – Chcielibyśmy to zobaczyć! – zawołali jednocześnie Łucja i Antek, trzymając i głaskając psa. Przez chwilę zrobiło się jakby ciemno, a oni mieli wra- żenie, że obracają się w  miejscu, a  wokół nich szybują gwiazdy i planety. Trwało to zaledwie ułamek sekundy, ale nagle okazało się, że mama zniknęła, dom zniknął, a za- miast tego Łucja i Antek, cały czas trzymając psa znaleźli się w parku, gdzie zobaczyli nieznajomą dziewczynkę. Była mniej więcej w ich wieku, miała na sobie szkolny mundurek, na plecach tornister, włosy uczesane w  dwie kitki, które (co już nie było normalne) były zafarbowane – jedna na czerwono, a druga na zielono. Z wrażenia puścili psa, a on podbiegł do dziewczynki i zaczął się do niej łasić. Dziewczynka kucnęła i zaczęła go głaskać. – Och, jest taki słodziutki, taki śliczny – mruczała, wtu- lając się w miękką falowaną sierść. – Czy to wasz pies? – zapytała. 10 Psiejsko czarodziejsko – Mama pozwoliła ci zafarbować włosy? – Łucja nie po- trafiła powiedzieć nic innego. – Mama nic o tym nie wie – Dziewczynka zmieszała się i zaczęła nerwowo skubać kitki. – Jest w szpitalu, bo urodziła mojego braciszka, a mną opiekuje się moja ciocia. Mieliśmy w szkole wiosenny bal przebierańców i ciocia zafarbowała mi włosy, ale mówiła, że to się zmyje. Mam nadzieję, że zmyje się, zanim mama wróci ze szpitala…. – Przestańcie gadać o włosach – zdenerwował się Antek. 11 Psiejsko czarodziejsko Podziękowania Dziękuję Matyldzie, Ani, Michałowi i Mariuszowi za pomoc w napisaniu tej książki, za wszelkie uwagi i porady. Bardzo dziękuję Matyldzie za to, że była inspiracją do napisania tej historii, jej pierwszą czytelniczką oraz moją specjalną konsultantką. Gorąco dziękuję Ani i Michałowi za wykonanie ilu- stracji do książki. Ich przepiękne rysunki wzbogaciły tą powieść, a każdy z nich jest arcydziełem samym w sobie. Szczególne podziękowania należą się Ani za przepiękny wizerunek radosnego psa umieszczonego na okładce. Matyldzie dziękuję za rysunek pieska, znajdujący się na końcu każdego rozdziału. Dzięki niemu możemy wraz z Czapim przeskakiwać do kolejnej części opowieści i ko- lejnej przygody. 75 Psiejsko czarodziejsko Spis treści Rozdział pierwszy, w którym poznajemy Łucję, Antka, ich mamę, tatę oraz kogoś jeszcze Rozdział drugi, w którym nowy przyjaciel otrzymuje imię i dowiadujemy się, co ono oznacza Rozdział trzeci, w którym tato ma zmartwienie i propozycję Rozdział czwarty, w którym to nie pies goni kota w którym przeszłość spotyka się z teraźniejszością Rozdział piąty, Rozdział szósty, w którym mama ma kolorowe podkolanówki Rozdział siódmy, w którym widać efekty i to jakie 5 16 19 26 34 41 48 76 Psiejsko czarodziejsko Rozdział ósmy, w którym ktoś inny wybiera cel podróży Rozdział dziewiąty, w którym po raz pierwszy trzeba podjąć prawdziwą akcję ratunkową 52 63 69 75 Rozdział dziesiąty, w którym wszystko się zmienia Podziękowania 77 Psiejsko czarodziejsko 78 Psiejsko czarodziejsko
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Psiejsko czarodziejsko
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: