Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00364 007258 14258510 na godz. na dobę w sumie
Psy rasowe. Wybór,opieka,rasy - ebook/pdf
Psy rasowe. Wybór,opieka,rasy - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 193
Wydawca: Wydawnictwo SBM Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7845-798-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> zdrowie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Książka 'Psy rasowe' opisuje osiemdziesiąt wybranych ras psów domowych. Opowiada ona, jakie cechy przodków odziedziczyli dzisiejsi przedstawiciele rasy oraz jakie mają wymagania. To znakomity przewodnik dla osób, które wybierają psa, a także nieprzebrane źródło informacji dla tych, którzy chcą się dowiedzieć czegoś więcej o swoich pupilach.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

AN NA BIZIOREK 2 SPIS TREŚCI SPIS TREŚCI PRZYGOTOWANIE NA PRZYBYCIE PUPILA ............................ 4 Wybór odpowiedniego psa ...................... 4 Dlaczego tak ważny jest właściwy wybór? .................................... 4 Decyzja o zakupie lub przygarnięciu czworonoga .................. „Mamo, tato kup mi psa!” czyli jakie psy są najlepsze dla dzieci ............ 7 Która rasa jest najlepsza? ........................... 7 Do czego jest potrzebny rodowód? ........... 10 Jak wybrać dobrą hodowlę? .................... 14 Które szczenię z miotu wybrać? ................ 15 5 Jak się przygotować na przybycie psa? .................................. 16 Plan .................................................... 16 Ustalanie zasad ...................................... 17 Podział obowiązków ............................... 17 Inne zwierzęta w domu .......................... 18 Drugi pies ............................................. 19 Zakupy ................................................ 20 Jedzenie .............................................. 21 Smycz i szelki (obroża) ............................ 21 Miski ................................................... 21 Zabawki, gryzaki ................................... 22 Podkłady higieniczne .............................. 22 Legowisko ............................................ 22 Akcesoria do przewozu samochodem ........ 22 Akcesoria, które przydadzą się w późniejszym czasie ............................. 24 Test – wybierz idealnego psa dla siebie i swojej rodziny ........................ 25 PSY OZDOBNE I DO TOWARZYSTWA ....... 30 BICHON FRISÉ ....................................... 30 BOSTON TERRIER .................................. 32 BULDOG FRANCUSKI ............................. 34 CHIHUAHUA ........................................ 36 COTON DE TULÉAR ............................... 38 HAWAŃCZYK ..................................... 40 LHASA APSO ........................................ 42 MALTAŃCZYK ..................................... 44 MOPS ................................................ 46 SZPIC MINIATUROWY ........................... 48 PUDEL ................................................. 50 SHIH TZU ............................................. 52 TERIER TYBETAŃSKI ............................... 54 YORKSHIRE TERRIER .............................. 56 PINCZERY I SZNAUCERY ......................... 58 DOBERMAN ......................................... 58 PINCZER MINIATUROWY ....................... 60 PINCZER ŚREDNI ................................... 62 SZNAUCER i SZNAUCER MINIATUROWY .. 64 TERIERY ............................................... 66 AIREDALE TERRIER ................................. 66 AMERICAN STAFFORDSHIRE TERRIER ....... 68 BULTERIER I BULTERIER MINIATUROWY .................................... 70 CAIRN TERRIER ..................................... 72 JACK RUSSELL TERRIER I PARSON RUSSELL TERRIER ..................... 74 SKYE TERRIER ....................................... 76 STAFFORDSHIRE BULL TERRIER ................ 78 TERIER WALIJSKI .................................. 80 WEST HIGHLAND WHITE TERRIER ............ 82 PSY RASOWE 3 84 STRÓŻE STAD I PSY RATOWNICZE ........... BERNEŃSKI PIES PASTERSKI .................... 84 DUŻY SZWAJCARSKI PIES PASTERSKI ...... 86 ENTLEBUCHER ..................................... 88 HOVAWART ........................................ 90 LANDSEER ........................................... 92 MOSKIEWSKI PIES STRÓŻUJĄCY ............. 94 NOWOFUNDLAND ................................ 96 OWCZAREK ŚRODKOWOAZJATYCKI ....... 98 PIRENEJSKI PIES GÓRSKI ....................... 100 POLSKI OWCZAREK PODHALAŃSKI ........ 102 PSY STRÓŻUJĄCE ................................ 104 BOKSER ............................................. 104 BULMASTIF ........................................ 106 CANE CORSO ITALIANO ....................... 108 CZARNY TERIER ROSYJSKI ..................... 110 DOG ARGENTYŃSKI ............................. 112 DOG DE BORDEAUX ............................. 114 DOG NIEMIECKI ................................... 116 ROTTWEILER ....................................... 118 SHAR PEI ............................................. 120 PSY MYŚLIWSKIE ................................. 122 BEAGLE .............................................. 122 BLOODHOUND ................................... 124 CHART POLSKI ..................................... 126 CLUMBER SPANIEL ............................... 128 COCKER SPANIEL ANGIELSKI .................. 130 FLAT COATED RETRIEVER ....................... 132 GOLDEN RETRIEVER ............................. 134 GOŃCZY POLSKI .................................. 136 JAMNIK .............................................. 138 LABRADOR RETRIEVER ......................... 140 MAŁY MÜNSTERLÄNDER ...................... 142 NOVA SCOTIA DUCK TOLLING RETRIEVER ................... 144 OGAR POLSKI ..................................... 146 PORTUGALSKI PIES DOWODNY ............. 148 SETER ANGIELSKI ................................. 150 WHIPPET ............................................ 152 WYŻEŁ NIEMIECKI SZORSTKOWŁOSY .... 154 WYŻEŁ WEIMARSKI ............................. 156 WYŻEŁ WĘGIERSKI KRÓTKOWŁOSY ....... 158 SZPICE, RASY PIERWOTNE I PSY ZAPRZĘGOWE ............................ 160 AKITA ............................................... 160 ALASKAN MALAMUTE ......................... 162 CHOW-CHOW .................................... 164 HUSKY SYBERYJSKI ............................. 166 SAMOYED ......................................... 168 SZPIC WILCZY ..................................... 170 TAJSKI RIDGEBACK ............................... 172 PSY PASTERSKIE ................................... 174 AUSTRALIAN CATTLE DOG .................... 174 BEARDED COLLIE ................................. 176 BORDER COLLIE ................................... 178 OWCZAREK AUSTRALIJSKI ................... 180 OWCZAREK NIEMIECKI ......................... 182 POLSKI OWCZAREK NIZINNY ................ 184 PSY NIERASOWE ................................. 186 PIES NIERASOWY ................................ 186 Bibliografia ......................................... 188 Słowniczek ......................................... 190 4 PRZYGOTOWANIE NA PRZYBYCIE PUPILA Ten rozdział jest poświęcony przygotowaniom na przybycie czworonoga. Można tu znaleźć wiele praktycznych wskazówek, m.in. jak wybrać psa, co należy o nim wiedzieć, jak przygoto- wać wszystkich domowników, a także co warto kupić oraz jak się dobrze zorganizować, aby życie z pupilem było przyjemne i nie dostarczało zbyt wielu rozczarowań. WYBÓR ODPOWIEDNIEGO PSA Poniżej zostały przedstawione kolejne kroki wy- boru odpowiedniego pupila, zaczynając od de- cyzji o jego posiadaniu, poprzez wybór rasy i od- powiedniej hodowli, selekcję szczeniaka z miotu, a kończąc na zwierzętach do adopcji. Dlaczego tak ważny jest właściwy wybór? Jako szkoleniowiec często spotykam się z pro- blematycznymi psami. Czasami problem leży po stronie właściciela, a czasami po stronie psa. Jednak w tym drugim przypadku jest to po czę- ści także wina właściciela, który wybrał czwo- ronoga, niepasującego do jego stylu życia. Jeśli jest się osobą, która nie lubi wychodzić z domu i najchętniej siedzi z książką w ręce lub przed telewizorem, to z pewnością żaden pies pracują- cy, np. border collie, owczarek niemiecki lub też inny czworonóg, którego roznosi nadmiar ener- gii, np. bokser, amerykański staffordshire terrier (amstaff), nie będzie odpowiedni. Jeżeli ktoś lubi wędrówki po górach, nie powinien sprawiać sobie mopsa bądź chow-chowa, które nie są dobrymi kompanami podczas wycieczek. Osoby w po- deszłym wieku nie mogą mieć energicznych ani dużych psów, które mogłyby je wywrócić pod- czas spaceru. Powyższe stwierdzenia wydają się oczywiste, lecz często można uniknąć problemów behawioralnych, wybierając psa pod kątem jego PSY RASOWE 5 temperamentu, a nie wyglądu – tak jak powinno się wybierać partnera na całe życie. Jamniki oraz teriery kochają kopać w ziemi i mogą zniszczyć ogród. To samo dotyczy też innych ras, jeśli nie zapewni się psom wystarcza- jącej dawki ruchu, ćwiczeń i spacerów poza po- sesją. Są zwierzęta, które ubóstwiają się włóczyć, jeszcze inne szczekać, gryźć lub żuć. Jeżeli o tym wiesz, kupując takiego czworonoga, masz świa- domość, jak może wyglądać życie z nim. Nato- miast brak podstawowej wiedzy na temat psów konkretnej rasy może, niestety, doprowadzić do wielu rozczarowań. Często się zdarza, że kupujemy szczeniaka pod wpływem impulsu, np. bo jest słodki, bo ktoś ma fajnego psa, bo w telewizji był film, w którym wy- stąpił mądry pies itp. Dlatego dobrze pamiętać o tym, że im więcej czasu poświęci się wyborowi rasy, hodowli i szczenięcia z miotu, tym lepsza re- lacja będzie z przyszłym pupilem. Decyzja o zakupie lub przygarnięciu czworonoga Zanim zaczniesz wybierać pupila dla siebie, zastanów się, czy jesteś gotowy na kilkunasto- letnie poświęcenie. Pies nie jest zabawką, więc nie możesz go po prostu wyrzucić lub oddać, kiedy się znudzi. Mimo że psy potrafią sprawić dużo radości, bardzo często rozczarowują swo- ich opiekunów. Kiedy mija euforia związana z posiadaniem czworonoga i pierwsze emocje już opadną, zaczyna się dostrzegać jego wady, np. załatwia się w domu, ślini się, brudzi, gubi sierść, śmierdzi, gryzie (szczególnie boleśnie, kiedy ząbkuje), demoluje mieszkanie, ciągnie na smyczy, wyje zostawiony sam w domu, żebrze przy posiłkach, porywa jedzenie ze stołu, skacze na gości, uciążliwie szczeka, przewraca dzieci, zjada ze smakiem odchody na spacerze lub tarza się w nich, ucieka, nie reaguje na przywołanie, warczy, kiedy chcesz mu coś odebrać, pakuje się do łóżka ubłocony po spacerze. Taka jest, nie- stety, rzeczywistość wielu osób, które przyjęły pod swój dach słodkiego szczeniaka. Decydując się na czworonoga, bierzesz za niego odpowiedzialność na najbliższe kilkana- ście lat – do końca jego życia. Jeśli któraś z wy- mienionych wcześniej wad jest dla ciebie nie do zaakceptowania, zastanów się, czy naprawdę chcesz go mieć. Żeby ułatwić podjęcie decyzji, na następnej stronie wypunktowane zostały najważniejsze kwestie, które należy przemyśleć. 6 WSTĘP DOMOWNICY: » Czy wszyscy na pewno chcą mieć psa? » Czy ktoś ma alergię na sierść lub ślinę psów? » Czy są w domu inne zwierzęta i jak może na nie wpłynąć obecność nowego osobnika? CZAS: » Czy masz wystarczająco dużo czasu na spa - cery (ze szczeniakiem należy wychodzić co 1–2 godziny, dorosły pies wymaga trzech spacerów dziennie, w tym minimum jednego dłuższego)? » Czy znajdziesz czas na zajmowanie się pupilem w domu, poza spacerami – zabawa, pieszczoty, pielęgnacja itp.? » Czy będziesz mógł pozwolić sobie na szkolenie czworonoga (minimum jeden trening dziennie po 10–15 minut)? » Co z nim zrobisz, jeśli się coś zmieni w twoim życiu i spowoduje to znaczące ograniczenie twojego czasu (studia, założenie rodziny, pra- ca, awans itp.)? CHĘCI: » Wyobraź sobie koszmarny upał, burzę z pio- runami lub -30°C ze śniegiem po kolana – czy jesteś gotowy wychodzić na spacer niezależnie od pogody? » Czy jesteś skłonny zmienić większość swoich obecnych nawyków? WAKACJE: » Czy będziesz mógł zabrać czworonoga ze sobą (niewiele ośrodków w Polsce i zagranicą przyj- muje gości ze zwierzętami)? » Czy znasz odpowiednią osobę, która zgodzi się wziąć psa na czas twojego urlopu? » Czy będziesz miał środki finansowe na hotel dla zwierząt lub na wynajęcie opiekuna? FINANSE: To najbardziej drażliwy temat, ale również bardzo ważny. Decydując się na psa, wiele osób nie zda- je sobie sprawy, jak duże koszty będą ponosić. Trudno jest określić stały koszt miesięczny lub roczny. Wszystko zależy od wielkości czworo- noga, podatności na choroby, a także charak- teru oraz losowych zdarzeń, np.: skaleczenia, złamania, choroby, zniszczenia w domu, szko- dy wyrządzone przez psa osobom trzecim itp. Spodziewane wydatki: » Jedzenie: stałe koszty miesięczne (zależne od wielkości psa). » Akcesoria: 1–2 razy na rok (smycz, obroża, szelki, także samochodowe, kaganiec itp.). » Zabawki: kilka razy w roku, chyba że pies jest urodzonym niszczycielem – wtedy zdecydowa- nie częściej. » Legowisko: 1–2 razy na rok (chyba, że uwielbia wszystko żuć). » Pierwsze szczepienie: choroby wirusowe – trzy powtórki i wścieklizna jednorazowo. » Szczepienia przypominające: raz w roku. » Smakołyki do szkolenia: raz na tydzień. » Kurs posłuszeństwa: jednorazowo (chyba że chcesz więcej). » Konsultacja z behawiorystą/trenerem: przy kłopotach wychowawczych. » Fryzjer: średnio raz na kwartał (w zależności od sierści). » Leczenie: jeśli pies dużo choruje, trzeba się li- czyć z wysokimi kosztami. » Kastracja. Do powyższego wyliczenia warto doliczyć kosz- ty zniszczonych sprzętów w domu, np. kanapy, podłogi, drzwi, ścian, stołu i krzesła (obgryzione nogi), dywanów, firanek itp. Wszystkie czworonogi sprawiają mniejsze lub większe problemy. Można z pewnością stwier- dzić, że nie ma psa idealnego. Każdy prędzej lub później zaczyna rozrabiać i jeśli nie wiadomo, jak sobie z nim radzić, pojawiają się kłopoty. Wiele osób przy pierwszych trudnościach pozbywa się czworonoga, podrzucając go do schroniska, przywiązując do drzewa lub wyrzucając z pę- dzącego samochodu. Warto zatem przemyśleć wszystko jeszcze raz, by być pewnym, że się sprosta wszystkim obowiązkom. 7 „Mamo, tato kup mi psa!”, czyli jakie psy są najlepsze dla dzieci. Choć znani i dobrzy trenerzy nieustannie o tym mó- wią, nie będę oryginalna i powtórzę to samo: „Nie kupuj psa dziecku”! Jeśli ktoś mnie pyta, jakiego psa najlepiej wybrać, odpowiadam: „pluszowego”. Pociechy szybko się nudzą nowymi zabawkami, pies może będzie atrakcyjny trochę dłużej – do- póki będzie słodkim szczeniakiem, wzbudzającym podziw większości przechodniów, sąsiadów, ko- legów i koleżanek. Lecz po kilku miesiącach eu- foria minie, zaczną się kłopoty wychowawcze, a pies stanie się przykrym obowiązkiem. Dziecko pewnie zacznie się wymigiwać od obowiązków i większość spadnie na rodziców, nawet jeśli wcześniej błagało na kolanach i obiecywało, że będzie się psem zajmować . Pamiętaj, jeśli decydujesz się na czworonoga, musi to być uzgodnione ze wszystkimi członkami rodziny. Odpowiedzialność za wychowanie zwie- rzaka spada jednak na rodziców. Latorośle mogą ewentualnie pomagać w zadaniach. W każdym ra- zie nie wolno podejmować decyzji pod ich presją. Zawsze można powiedzieć, że musisz się nad tym zastanowić. Dobrze jest wyznaczyć dziec- ku realne cele, które musi osiągnąć, aby dostać psa. Tylko pamiętaj, jeśli złożysz obietnicę, nie będziesz mógł się już z tego wycofać, więc za- stanów się, czy rzeczywiście tego chcesz. Jeśli dziecku naprawdę zależy, będzie dążyć do zreali- zowania zadań. Masz też inną możliwość, żeby sprawdzić dziecko – zaproponuj mu najpierw inne, mniejsze zwierzę, np. myszkę, chomika bądź kanarka. Łatwo wtedy zaobserwować, czy jest ono obowiązkowe. Która rasa jest najlepsza? Pies domowy jest najbardziej zróżnicowanym ga- tunkiem na świecie. Jak więc wybrać odpowied- nią rasę? Ludzie często przy wyborze kierują się popularnością czworonogów lub ich wyglądem zewnętrznym. Zdarza się także, że kupują je dziecku, które samo dokonuje wyboru swojego wymarzonego pupila. Zanim zdecydujesz się na konkretną rasę, rozważ pewne cechy psa: 1. Wielkość: Przyjęło się dzielić rasy na minia- turowe, małe, średnie, duże i olbrzymie. Jeśli chcesz dużego psa lub olbrzyma, zastanów się, czy masz dla niego odpowiednie warunki i czy dasz sobie radę z jego ułożeniem. Pamiętaj, że 8 WSTĘP PAMIĘTAJ Nie możesz kupić dziecku psa, bo nie jest on zabawką, którą pociecha może się szybko znudzić. im większy pies, tym może być trudniejszy do opanowania. Nieprawdą jest, że dog niemiecki jest oazą spokoju. Znam wiele temperamentnych lub agresywnych dogów. Podobny mit pokutuje o owczarku niemieckim. Rzekomo jest to idealny pies stróżujący – bardzo podatny na szkolenie. W rzeczywistości jest to jedna z trudniejszych ras i nie nadaje się dla osób niedoświadczonych. Owszem, jest podatna na szkolenie, ale wymaga też dużo ruchu i pracy z człowiekiem, w przeciw- nym wypadku może stać się nie do zniesienia, podobnie zresztą jak border collie. Jeśli ma to być twój pierwszy czworonóg, lepiej pomyśl o rasie małej, ewentualnie średniej, ale uwaga – te psy potrafią być dość głośne, niektóre mają nawet opinię szczekaczy lub są żartobliwie nazywane systemem wczesnego ostrzegania. 2. Aktywność psa: Każdy pies potrzebuje ruchu, jeden więcej, inny mniej. Kiedy decydujesz się na rasę pracującą typu siberian husky, border collie lub owczarek niemiecki, będziesz musiał zapew- nić mu dużo ćwiczeń fizycznych. trzebujesz psa, który ma świetny węch i będzie pomagał w tropieniu, pomyśl o zwierzętach my- śliwskich (np. beagle, gończy polski, ogar polski). 5. Temperament: Jakiego chcesz mieć pupila – spokojnego, energicznego, a może nastawionego na pracę z człowiekiem? A może takiego, który chadza własnymi drogami (np. beagle)? 6. Rodzaj włosa: Niektóre rasy wymagają dużo zabiegów pielęgnacyjnych, inne mniej. Niektóre psy mają sierść, którą gubią na każdym kroku – zostaje na meblach, ubraniach, podłodze. Wiąże się z tym m.in. kwestia alergii. Czworonogi, które mają włosy, a nie sierść, w mniejszym stopniu uczulają alergików, ponadto nie gubią włosów (np. pudel, yorkshire terier, czarny terier rosyjski), jednak niekoniecznie nadają się dla pedantów, gdyż na długim włosie zbiera się błoto lub resztki jedzenia. Warto także wiedzieć, że są zwierzęta, wymagające specjalistycznego strzyżenia (m.in. pudel, bichon frise), a inne potrzebują trymowa- nia (teriery, sznaucery). 3. Twoja aktywność: Czy będziesz w stanie podołać jego potrzebom energetycznym lub czy pupil zdoła podołać twoim? 7. Alergicy w domu: Niektóre rasy są bardziej alergizujące niż inne, ale warto pamiętać o tym, że nie ma psów całkowicie hipoalergicznych. 4. Przeznaczenie: Jeśli planujesz trenować jed- ną z dyscyplin kynologicznych, wybierz taką rasę, która ma ku temu predyspozycje, np. aglility lub frisbee – border collie, weight pulling – amstaff, malamut itp. Gdy interesuje cię pies stróżujący, poszukaj wśród osobników, które mają rozwinię- ty instynkt stróżowania (owczarek środkowoazja- tycki, owczarek niemiecki lub inne mniejsze rasy). Jeżeli chciałbyś typowego kanapowca, to najlepiej szukać wśród małych czworonogów (np. maltań- czyk, cavalier king charles spaniel, mops). Jeśli po- 8. Czujność (poziom hałasu): Jeśli mieszkasz w bloku, a sąsiedzi nie tolerują hałasu, dobrze się zastanów nad wyborem pupila, aby nie mieć z nimi w przyszłości problemów. Z kolei osoby mieszkające w domu pod miastem zwykle poszu- kują psa, który będzie alarmował, gdy w pobliżu dzieje się coś niepokojącego. 9. Podatność na choroby: Trudno zdecydować, które choroby są mniej uciążliwe, jednak dobrze wiedzieć, na jakie choroby jest podatna rasa, 9 którą wybierzesz (np. udar cieplny, dysplazja sta- wów biodrowych, choroby serca, skręt żołądka). 10. Żywienie: Dowiedz się, jakie wymagania ma wybrana przez ciebie rasa pod kątem jakości i ilo- ści niezbędnego pożywienia. Pamiętaj, że niektó- re psy wymagają specjalistycznych karm. Nie ma psa idealnego dla wszystkich, ale moż- na znaleźć idealnego czworonoga dla siebie – trzeba tylko dobrze poszukać. W drugiej części książki poświęconej rasom znajdują się opisy, zdjęcia i mnóstwo ciekawych wskazówek, doty- czących opieki i behawioru. Każda z ras jest inna, była wyhodowana w konkretnym celu i musiała wykonywać określone zadania, co determinuje jej charakter. Dobrym źródłem poznania czworonogów jest także wystawa psów rasowych organizowana przez związek kynologiczny, na której można zo- baczyć na żywo przedstawicieli konkretnej rasy, zaobserwować, jak się zachowują, a także się do- wiedzieć, jak należy przygotować psa do wystawy. Jeśli już wybierzesz rasę lub masz kilka ty- pów, warto porozmawiać z hodowcami lub in- nymi posiadaczami twojego faworyta, którzy chętnie dzielą się wiedzą o najczęstszych pro- blemach, chorobach, typowym zachowaniu, sposobie żywienia, a także kosztach utrzyma- nia. Specjalistyczną wiedzę najlepiej czerpać od praktyków, ponieważ dość często zdarzają się rozbieżności między opisami rasy – czerpanymi zwykle z wzorca – a stanem faktycznym. Przy wyborze lepiej kierować się opiniami krytyków, np. „ratlerki to straszne szczekacze”, „owczarki niemieckie bywają agresywne w stosunku do in- nych psów”, „beagle chodzą własnymi drogami i niechętnie wracają na przywołanie” (spotkałam się także z opinią, że beagle to psy autystyczne), „dogi strasznie się ślinią” „labradory to łasuchy, zjadają wszystko, co nadaje się do jedzenia (a na- wet przedmioty, które się do tego nie nadają)”, „boksery są strasznie ruchliwe i skoczne, skaczą na wszystkich na powitanie, nawet po głowach, potrafią też człowieka przewrócić”. Każdy pies ma wady i pojawiają się one dużo częściej niż za- lety opisywane we wzorcu rasy. Jak sama nazwa wskazuje, jest to tylko wzorzec, czyli tak napraw- dę opis idealnego osobnika danej rasy. Pamiętaj, że niektóre czworonogi tylko nieznacznie odbie- gają od wzorca rasy, ale są też takie, których cha- rakter w ogóle nie zgadza się z opisem. Wśród ras psów uznawanych za rodzinne – la- brador, golden – nierzadko spotyka się osobniki agresywne, uciążliwie szczekające, skaczące na ludzi i ciągnące na smyczy tak mocno, że o kontu- 10 WSTĘP zję barku nietrudno. Skąd to się bierze? Jeśli z góry założy się, że zwierzak będzie grzeczny jak doro- śnie, bo przecież jest „stworzony dla rodziny”, to prawdopodobnie wlaściciel zrobi niewiele, żeby go odpowiednio wychować i ułożyć. Podobnie ma się sprawa z psami uważanymi za spokojne i opanowane, np. dogami niemieckimi. Warto pamiętać, że dog jest przede wszystkim duży i może osiągać wagę 80–100 kg. Kiedy sko- czy na człowieka przednimi łapami, z łatwością go przewróci. Jeśli zobaczy coś interesującego na spacerze i mocniej pociągnie, bez problemu przewróci dorosłą osobę. Często zdarzają się dogi agresywne lub temperamentne. Typowych, opanowanych osobników jest naprawdę niewiele. Boksery są bardzo sympatyczne, ale jeśli nie za- pewni się im wystarczającej porcji ćwiczeń fizycz- nych i umysłowych, zaczną roznosić mieszkanie. Jeżeli nie będziesz pracować z border collie, stanie się on nieznośny i nie do wytrzymania, a nad owczar- kiem niemieckim nie będzie można zapanować. Takie przykłady można mnożyć. Ale są też inne stereotypy, np. że chihuahua ma niemal kocie wy- magania, wystarczy mu kuweta i nie trzeba go wy- prowadzać. Pies nie jest kotem i nigdy nie będzie! Jeśli chcesz mieć zdrowego fizycznie i psychicznie psa, musisz zapewnić mu odpowiednią dawkę ćwiczeń i  bodźców. Zalety często bywają „naciągane” przez miło- śników rasy, ale wady rzadko są wyssane z palca, potraktuj je więc jako pewnik i źródło cennych informacji. Dzięki takim wskazówkom będziesz wiedzieć, jak pracować z psem, żeby zapobiegać problemom wychowawczym w przyszłości. Jeśli czujesz, że brakuje ci jeszcze pewnych wiadomości, poszukaj szkoły dla psów w twojej okolicy. Porozmawiaj z trenerami, instruktorami i behawiorystami. Dowiedz się, które rasy poja- wiają się u nich najczęściej, które sprawiają naj- więcej kłopotów, a które najmniej. Które są mało pojętne, a które wręcz przeciwnie – świetnie i szybko się uczą. Potraktuj to trochę jak prywat- ne dochodzenie. Zanim dokonasz wyboru zbierz możliwie jak najwięcej informacji od jak najwięk- szej liczby osób. Jeśli to wszystko cię przerasta lub nie masz żadnych szczególnych wymagań, a może lubisz niespodzianki, wtedy pomyśl o najbardziej popu- larnej „rasie”, jaką jest kundelek. Do czego jest potrzebny rodowód? Jakie jest twoje pierwsze skojarzenie ze słowem rodowód? Jeżeli „pochodzenie , to bardzo dobrze. Niestety, słowo to zwykle błędnie kojarzy się z wy- stawą. Najczęściej zadawane pytanie brzmi: „Po co mi rodowód, skoro nie chcę jeździć na wystawy?”. 11 Rzeczywiście, jeśli chcesz wystawiać psa, to musi mieć on rodowód, ale to wcale nie znaczy, że mu- sisz uczestniczyć w wystawach, jeżeli twój pupil jest rasowy. Drugim często przytaczanym argumentem jest opinia, że psy z rodowodem są drogie, ho- dowcy chcą się na nich dorobić majątku. Warto jednak pamiętać, że rodowód to coś więcej niż kosztowna przepustka do konkursów piękności. Przede wszystkim, zgodnie z nazwą, jest doku- mentem potwierdzającym pochodzenie psa. Daje pewność, że ma się do czynienia z psem raso- wym, a nie tylko w typie rasy. Poza tym świadczy o tym, że hodowca postępuje uczciwie, zgodnie z wymaganiami związku kynologicznego, i prze- strzega przepisów. Po kupieniu czworonoga z rodowodem szanse na to, że będzie zdrowy, z odpowiednim charak- terem oraz wyglądem są dużo większe. W nie- których rasach wymagane są badania przyszłych rodziców przeciwko konkretnym chorobom gene- tycznym. Ich wyniki wpisuje się na stałe do rodo- wodu. Wielu hodowców robi także badania, które nie są niezbędne, np. w kierunku chorób serca lub dysplazji. Chorych zwierząt nie wolno rozmnażać, ponieważ wiele chorób jest dziedziczonych przez ich potomstwo. Podobnie jest z charakterem. Wiele cech jest dziedzicznych, m.in. agresja. Zatem jeśli jed- no z rodziców jest agresywne, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że niektóre ze szczeniąt mogą przejąć tę cechę. Dlatego też sędziowie kynologiczni powinni w trakcie wystawy dys- kwalifikować psy, które przejawiają lęk, agresję bądź też inne cechy charakteru nietypowe dla danej rasy. Warto podkreślić, że psy z rodowodem są dużo droższe od innych. Jednak wielu hodow- ców dokłada do tego, wydawałoby się cu- downego, interesu. Większość z nich pracuje zarobkowo, by móc uprawiać swoje kosztowne hobby. Dlaczego więc psy z rodowodem są ta- kie drogie? Ponieważ utrzymanie miotu w odpo- wiedniej kondycji kosztuje. Dobry hodowca, któ- ry dba o swoje szczenięta, inwestuje dużo czasu i pieniędzy, aby je odpowiednio odchować. W skład kosztów wchodzi po pierwsze zakup do- brego psa lub suki. Niejednokrotnie zwierzęta są sprowadzane z zagranicy (minimum 1000 €) w celu wprowadzenia do polskich hodowli tzw. świeżej krwi. Po drugie, hodowcy jeżdżą ze swo- imi pupilami na wystawy krajowe i światowe. Im bardziej utytułowani są rodzice czworonoga, tym bardziej wartościowe będą ich szczenięta. 12 WSTĘP Koszt udziału w polskiej wystawie to obecnie około 50–100 zł (w zależności od rangi), nato- miast koszty dojazdu i ewentualnego noclegu często go wielokrotnie przewyższają. Dochodzi także opłata za krycie. Im lepszy jest reproduk- tor, tym cena jest wyższa. Często hodowcy wy- bierają krycie zagraniczne, aby zapewnić wspo- mnianą wcześniej świeżą krew (koszty minimum 1000 €). Kosztowne jest również karmienie szczeniąt i ciężarnej suki specjalistyczną karmą, a także stosowanie preparatów witaminowych. Do wydatków trzeba doliczyć badania, szcze- pienia, reklamy, przeglądy hodowlane i wiele innych. Ponadto minimum przez pierwsze dwa tygodnie hodowca musi być przy szczeniakach 24 godziny na dobę, więc jeśli pracuje zawo- dowo, zwykle bierze na ten czas urlop. Zdarza się również, że nie wszystkie szczeniaki uda się sprzedać, a koszty ich utrzymania rosną z mie- siąca na miesiąc. Po przeanalizowaniu kosztów okazuje się, że wysoka cena za psa to niemal gwarancja, że jest on zadbany, zdrowy i rasowy. Jeśli hodowcy za- leży na szczeniakach, to nie sprzeda ich w promo- cyjnej cenie, tylko cierpliwie poczeka, aż znajdą się dla nich odpowiednie i dobre domy. Widząc na aukcji internetowej ogłoszenie o sprzedaży szczeniąt rasowych za 500–800 zł, należy być bardzo ostrożnym, ponieważ ceny pełnowartościowych szczeniąt kształtują się mniej więcej w granicach 2000–3500 zł, a na Zachodzie od 1000 € wzwyż. Jeśli szczenię ma wadę, która dyskwalifikuje je z hodowli (np. wnętrostwo, złamany ogonek, wadę zgryzu lub umaszczenia), jego koszt może być niższy (około 1000–1500 zł). Jest to jednak nadal pies z rodo- wodem, czyli rasowy. PAMIĘTAJ Trzeba mieć także świadomość, że istnieją pseudohodowle rozmnażające psy „rasowe” bez rodowodu. Na zachodzie nazywa się je „fabry- kami psów”, ponieważ nie dbają o dobrostan i jakość sprzedawanych szczeniąt, a jedynie o ich liczbę. Zgodnie z nazewnictwem „fabryki” pro- dukują dziesiątki, a nawet setki szczeniąt rocznie, w dodatku zwykle odbywa się to w koszmar- nych warunkach. Pseudohodowcy nie troszczą się o zdrowie psów ani o ich dobrą kondycję. Wszystko odbywa się niskim kosztem w pogoni za jak największym zyskiem. Zarówno rodzice, jak i szczenięta karmione są byle jakim poży- wieniem. Suki są maksymalnie eksploatowane – kryte przy każdej rui, podczas gdy związek ky- nologiczny nakłada na hodowców ograniczenie w postaci jednego miotu rocznie. W pseudoho- dowlach lekceważy się charakter rodziców, waż- ne jest tylko, żeby młode choć trochę przypomi- nały z wyglądu daną rasę. Kilka z takich „fabryk” na szczęście zostało zamkniętych w ostatnich latach w Polsce. Kupując psa za 500 zł bez rodowodu, możesz mieć pewność, że nie kupujesz rasowego zwie- rzaka. Nawet jeśli sprzedający twierdzi, że jego rodzice mają rodowody, szczenięta nie są już ra- sowe, a tylko w typie rasy. Nie jest prawdą, że tylko pierwszych sześć szczeniąt z miotu dostaje rodowód. Taki przepis istniał kiedyś w związku kynologicznym, ale już dawno został zniesiony. Niestety, pseudohodow- cy często wymigują się w ten sposób od odpo- wiedzi na pytanie o rodowód. Nawet szczenięta niepełnowartościowe mają rodowody z adnota- cją o wadzie dyskwalifikującej z hodowli. Doku- ment nie jest przepustką na wystawy, a materia- łem poświadczającym pochodzenie psa. Przy wyborze szczeniaka zwróć szczególną uwagę na wady i niepochlebne opinie o rasie, ponie- waż wiele z nich może się okazać prawdą. 13 Nie kupuj szczeniąt tzw. rasowych bez rodo- wodu. Jeżeli wystarczy Ci zwierzę w typie ulu- bionej rasy, poszukaj organizacji zajmującej się adopcjami. Większość ras ma swoje kluby bądź zrzeszenia, które pomagają szukać domu psom potrzebującym, np.: » www.adopcjebuldozkow.fora.pl » www.dogi-adopcje.pl » www.fundacja-ast.pl W styczniu 2012 r. weszła w życie ustawa o ochro- nie praw zwierząt, która zakazuje niezarejestro- wanym hodowlom handlu szczeniętami, m.in. na bazarach i przez Internet. W wyniku wprowa- dzenia tego prawa dużo psów zostaje po prostu wyrzuconych, bo nie opłaca się ich trzymać. Do schronisk trafiają całe grupy niby-rasowych osob- ników dorosłych oraz szczeniąt. Psy z rodowodem można czasem znaleźć tak- że w schroniskach. Niektóre ośrodki mają swoje strony internetowe, na których zamieszczają zdję- cia i opisy zwierząt do adopcji, np.: » www.otozanimalsoswiecim.pl – Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Oświęcimiu Jeśli chcesz uratować życie choć jednemu z nich, przygarnij zwierzaka ze schroniska. Pa- miętaj jednak, że psy adoptowane nie zawsze są łatwe w ułożeniu, a szczególnie jeśli pozo- stawały tam długi czas. Wiele osób oczekuje, że pies będzie im wdzięczny do końca życia za uratowanie z niewoli. Nic bardziej mylnego. Często uratowane ze schroniska rozczarowują swoich wybawicieli. Po kilku tygodniach pobytu w nowym domu, kiedy pies się zaaklimatyzuje, może zacząć ujawniać swój prawdziwy charak- ter i wtedy pojawią się pierwsze problemy. Nie znając przeszłości psa, trudno ocenić, jak może się on zachować w różnych sytuacjach. Osoba niedoświadczona w opiece nad psem powinna przygarnąć szczeniaka. Po pierwsze nie przebywał w schronisku długo, a po drugie, z młodymi psami łatwiej się pracuje, szybciej przyswajają wiedzę, poza tym nie utrwaliły jesz- cze złych nawyków. 14 WSTĘP Osoby, które już miały psa i wiedzą jak z nim postępować, mogą przygarnąć starszego osobni- ka, który ma mniejsze szanse na adopcję. Szcze- niaki zwykle szybko znajdują domy. Życie z psem po przejściach może nie być łatwe, ale odpowiednia praca i cierpliwość na pewno to wynagrodzą. Pies szybko przywiązuje się do no- wej rodziny i jeśli poświęci mu się wystarczającą ilość czasu, oboje – pan i pupil – będą szczęśliwi. Jak wybrać dobrą hodowlę? Szukając hodowli, przede wszystkim udaj się do związku kynologicznego, na wystawę lub poszukaj klubów ras w Internecie. Możesz także popytać wśród znajomych. Hodowle kojcowe należy omi- jać szerokim łukiem. Należy wybierać wyłącznie takie, w których szczenięta mieszkają w domu, między ludźmi. Niewiarygodne są również hodow- le, w których nie można zobaczyć szczeniąt oraz ich rodziców. Przy wyborze żywego zwierzęcia nie wolno kierować się zdjęciami. W żadnym wypadku nie zgadzaj się na spotkanie na neutralnym gruncie ani na odbiór szczenięcia u siebie w domu, chyba że hodowca umożliwi ci uprzednio obejrzenie szcze- niąt, matki oraz warunków, w jakich są hodowa- ne. Nie daj się nabrać na super promocję na aukcji internetowej typu: „świetne szczeniaki rasy X po rodowodowych rodzicach za jedyne 500 zł! Oka- zja!”. Jeśli dobry hodowca ogłasza swoją hodowlę na aukcji, to zaznacza w niej, że ma ona jedynie charakter informacyjny i prosi, żeby nie licytować bez uprzedniego kontaktu. Musisz jeszcze wiedzieć o tym, że nie każdy, kto ma zarejestrowaną hodow- lę, jest uczciwym hodowcą. Zdarzają się przypadki, że suka jest kryta dwa razy do roku i jeden miot sprzedawany jest z rodowodem, a drugi bez. PAMIĘTAJ Ogłoszeń dotyczących szczeniąt warto szukać przede wszystkim w gazetach o tematyce ky- nologicznej, np. „Mój Pies”, a także na portalach internetowych, forach poświęconych psom lub konkretnym rasom. Można tam także znaleźć za- powiedzi miotów. Należy się liczyć z tym, że dobry hodowca ma dużo zamówień na szczenięta i czas oczekiwania czasami trwa nawet rok lub dłużej. Planując zakup szczeniaka, warto więc zaintereso- wać się wcześniej hodowlami i miotami. Jeśli już wybierzesz hodowlę (lub kilka), zrób wywiad przez telefon i zadaj jak najwięcej pytań. Ale uważaj – jeśli pierwsze twoje pytanie będzie dotyczyło ceny i trafisz na dobrego hodowcę, to możesz usłyszeć jakąś niewyobrażalną sumę albo rozmowa zostanie grzecznie zakończona. Prawdo- podobnie usłyszysz, że w tej chwili nie ma szczeniąt lub wszystkie są już zamówione. O co więc pytać? Oprócz pytań dotyczących charakterystycznych cech rasy, stanu zdrowia zwierząt, charakteru, a także warunków, w jakich były chowane – w domu, w bloku, a może na zewnątrz – powinie- neś się dowiedzieć między innymi: 1. Czy rodzice szczeniąt byli badani pod kątem wykluczenia chorób najczęściej występujących w danej rasie? Jeśli tak, zapytaj, czy podczas spo- tkania będziesz mógł zobaczyć wyniki badań, ro- dowód (badania wymagane do hodowli wpisuje się do rodowodu). 2. Jaki charakter mają rodzice młodych (niektóre cechy mogą być dziedziczone)? 3. Czy możesz zobaczyć rodziców? Jeśli usły- szysz, że matka jest agresywna (broni szcze- niąt) – dobrze się zastanów! Jeżeli chodzi o ojca, Twój idealny pies nie musi być piękny! Ważne, żeby był dobrze wychowany, posłuszny i sprawiał ci wiele radości. PSY RASOWE 15 PAMIĘTAJ Adoptując psa, nie robisz tego dla siebie, ale dla niego. to nie zawsze można go zobaczyć (zwłaszcza, jeśli mieszka za granicą), ale poproś o kontakt do jego właścicieli – może od nich dowiesz się więcej na jego temat? 4. Kiedy będziesz w stanie zobaczyć szczenięta? Niektórzy hodowcy czasami się nie zgadzają na to przed pierwszym szczepieniem, ze względu na ich bezpieczeństwo. Umów się wtedy po szcze- pieniu – maluchy będą już większe i będzie okazja do wstępnej oceny ich temperamentu. 5. Czy istnieje możliwość przeprowadzenia testów szczeniąt (zob. obok)? 6. Czy hodowca socjalizuje szczenięta, a jeśli tak, to w jaki sposób? 7. Czy hodowca uczy szczenięta podstawowych ćwiczeń? Czy są uczone czystości, przyzwyczajane do tego, aby nie warczeć przy jedzeniu? Czy sto- sowano wczesną stymulację neurologiczną, która zwiększa odporność, np. na stres i różne choroby? Jeśli już umówisz się na wizytę, będziesz mógł z łatwością zweryfikować, czy masz do czynienia z prawdziwym pasjonatem rasy, czy ze zwykłym handlowcem. Dobrego hodowcę można poznać po tym, że zadaje dużo pytań. Jeśli zdecydujesz się na zakup jego szczeniaka, przeprowadzi z tobą szczegółowy wywiad. Będzie prawdopodobnie zainteresowany m.in. tym, ile wiesz o tej rasie i jakie masz doświadczenie z psami. Może także pytać o rodzinę, warunki mieszkaniowe, plany hodowlane. Takie lub podobne pytania nie powinny cię dziwić ani oburzać. Taki sondaż bardzo dobrze świadczy o hodowcy i oznacza, że mu zależy, aby oddać swoich podopiecznych w jak najlep- sze ręce. Jeśli nie zada żadnego pytania i w do- datku będzie zachowywał się jak akwizytor za- chwalający swoje towary, lepiej szybko stamtąd uciekaj. Dobry hodowca powinien także uprze- dzić o najczęstszych problemach pojawiających się w danej rasie oraz podpowiedzieć, jak ich uniknąć. Poinstruuje, jak ustrzec się przed cho- robami, przekaże namiary na szkoleniowca lub behawiorystę w twojej okolicy. Powinien powie- dzieć także o socjalizacji, dać wskazówki, jak ra- dzić sobie przez pierwsze dni malucha w domu, jak nauczyć go czystości itp. Można spotkać się nawet z sytuacjami, że hodowca wręcza nabywcom szczeniąt napisany przez siebie po- radnik: Instrukcję obsługi szczeniaka, w którym opisuje m.in. kwestie żywieniowe, szkoleniowe i wychowawcze. Które szczenię z miotu wybrać? Wybrałeś już rasę, hodowlę i co dalej? Czasami w miocie rodzi się jedno szczenię, ale bywa i dzie- sięcioro. Zamawiając szczeniaka, zaznacz hodow- cy, że ważny jest charakter malucha, a wygląd sta- wiasz dopiero na drugim miejscu. Chyba że masz w planach karierę wystawową, wtedy ewentual- nie te cechy mogą mieć równorzędne znaczenie. Po kilku tygodniach hodowca dobrze już zna szcze- nięta i może określić, które są bardziej energiczne lub spokojniejsze, a które zadziorne, najsłabsze albo lękliwe. Poproś także o możliwość wykonania testów szczeniąt, żeby dokonać dobrego wyboru. Najbardziej popularne są: » test Campbella, » puppy attitude test (test oceny uzdolnień szcze- nięcia) J. W. Volhard. www.volhard.com/pa- ges/pat.php. 16 WSTĘP PAMIĘTAJ Każde szczenię otrzymuje rodowód, niezależnie od wielkości miotu. Dzięki tym lub podobnym badaniom można zba- dać młode pod kątem różnych cech, np.: JAK SIĘ PRZYGOTOWAĆ NA PRZYBYCIE PSA? » zrównoważenia psychiki szczenięcia, » chęci do współpracy z człowiekiem, » chęci podążania za człowiekiem, » uległości, » zaufania do człowieka, » chęci aportowania, » wrażliwości na dotyk, » wrażliwości na dźwięk, » wrażliwości na bodźce wzrokowe, » wrażliwości na niespodziewane bodźce. Jak interpretować wyniki testów? Szczenię naj- bardziej zadziorne może tak samo zachowywać się w twoim domu – np. podgryzać, łapać za nogawki, zaczepiać dzieci, dopominać się zaba- wy. Wtedy będziesz musiał zapewnić mu dużo rozrywki, żeby się nie nudził i nie broił. Z kolei szczenię nieśmiałe, unikające kontaktu z czło- wiekiem i innymi szczeniakami może być lękliwe, co prowadzi czasami do zachowań agresywnych lub innych problemów behawioralnych. Aby być pewnym interpretacji testu, najlepiej poprosić o pomoc behawiorystę bądź szkole- niowca, który przeprowadzi badanie, przedstawi wyniki i pomoże wybrać szczeniaka najbardziej dla ciebie odpowiedniego. Na podstawie testów można również wybrać szczeniaka z predyspozycjami do uprawiania sportów kynologicznych. Pamiętaj również o tym, że wynik testów nie gwarantuje przyszłego temperamentu psa, może być jedynie cenną wskazówką. Na zachowanie czworonoga wpływają geny oraz środowisko, które z kolei składa się z wielu czynników, m.in. otoczenia, w którym pies się wychowuje, właści- wej socjalizacji bądź jej braku. Wiele osób sięga po książki o wychowaniu lub szkoleniu psów dopiero, kiedy pies zaczyna sprawiać problemy. Należy je czytać, zanim czworonóg zagości w domu, a nawet przed podjęciem decyzji o jego przygarnięciu bądź kupnie. Jeśli masz w planach przyjęcie do domu czworonoga, przygotuj się merytorycznie i mentalnie. Kobieta w ciąży przygotowuje się do nowej roli przez pół roku lub dłużej. Przyszli opiekunowie psa również potrzebują niezbędnej wiedzy. Jeśli chcesz w przyszłości uniknąć kło- potów, zadbaj o odpowiednie wyedukowanie siebie i całej rodziny. Zwykle pies odwraca cały dom do góry nogami, podobnie jak nowonaro- dzone dziecko. Kiedy zwierzę jest już w domu, rodzą się konflikty, ponieważ nie każdy chce wypełniać domowe obowiązki. Aby temu za- pobiec i nie dopuścić, aby pupil cierpiał, należy wcześniej ustalić wspólny front. Plan Osoby mieszkające w pojedynkę nie mają pro- blemu z podziałem obowiązków, bo wszystko muszą wykonywać osobiście. Powinno się jednak zaplanować, w jaki sposób będzie się spędzało czas z psem, wprowadzić harmonogram space- rów, karmienia, szczepień, pielęgnacji itp. Zapla- nowane życie z psem jest dużo łatwiejsze. Ze szczeniakiem należy wychodzić na spacer bardzo często, aby szybko nauczył się czystości. Dwumiesięcznego malca nie wolno zostawiać samego na kilka godzin. Z pewnością nie wytrzy- ma tyle czasu i nabrudzi w domu, może także z nudów demolować mieszkanie lub ze stresu PSY RASOWE 17 piszczeć, wyć bądź szczekać. Wcześniej pupil nie był sam, cały czas przebywał z matką oraz ro- dzeństwem i nie rozumie, dlaczego został od nich odseparowany. Trzeba czworonoga stopniowo przyzwyczajać do zostawania samemu w domu i nauczyć go, aby był w tym czasie spokojny. Jeżeli rodzina składa się z kilku osób, wszyscy muszą razem zaplanować przyszłe obowiązki. Po pierwsze, zanim pies się pojawi, należy ustalić, kto będzie z nim w domu przez pierwsze 2–3 miesią- ce. Można wykorzystać na ten czas urlop lub wy- brać okres wakacji czy ferii zimowych, jeśli dzieci są w wieku szkolnym. Jeżeli to niemożliwe, warto poszukać opiekuna dla psa – zaufaną osobę, np. sąsiada, babcię, ciocię – który będzie wyprowadzał szczeniaka podczas waszej nieobecności. Zapla- nujcie pierwsze tygodnie w taki sposób, żeby za- wsze ktoś był z maluchem w domu. Jeżeli nie uda się zorganizować nikogo z rodziny czy znajomych w ciągu dnia, zatrudnij petsittera (opiekuna) lub skorzystaj z lokalnej świetlicy dla zwierząt. Po drugie, ustalcie podstawowe zasady, które będą obowiązywać w waszym domu po pojawie- niu się w nim psa. Po trzecie, stwórzcie harmonogramy zadań dla wszystkich domowników. Ustalanie zasad Uzgodnijcie wspólnie zasady, które będą dotyczy- ły psa i domowników od pierwszego dnia pobytu waszego pupila, np.: » Czy chcecie, aby pies spał w łóżku, wchodził na meble (kanapy, fotele)? » Czy będzie mógł lizać was po twarzach? » Czy pozwolicie, aby siedział i żebrał przy stole? Następnie wypiszcie obowiązki, które trzeba będzie przy nim wykonywać. Możecie się poba- wić w burzę mózgów – przy okazji przekonacie się, na ile dzieci są świadome, co je będzie czekać, kiedy pojawi się pies. Niech każdy mówi, co mu przychodzi do głowy (nie wolno krytykować na- wet najbardziej absurdalnych pomysłów), a jedna osoba zapisuje sugestie na papierze. Na koniec, przeanalizujcie każdą czynność – kto, z jaką czę- stotliwością, kiedy i za co jest odpowiedzialny. Dużo łatwiej ustalać takie rzeczy, kiedy każdy z domowników cieszy się na myśl, że już niedłu- go będzie w domu pies. Potem nieco trudniej jest zmotywować członków rodziny, żeby zobowiązali się do wykonywania konkretnych czynności. Spisz- cie zasady na papierze i niech każdy z domowni- ków podpisze się pod tym własnoręcznie na znak, że akceptuje zasady, zgadza się na nie i zobowią- zuje się do ich przestrzegania (małe dziecko, które nie umie jeszcze pisać, może zrobić odcisk rączki zamoczonej wcześniej w  farbie). Podział obowiązków W zorganizowanym i uporządkowanym świe- cie żyje się dużo łatwiej. Nie traci się czasu na niepotrzebne kłótnie o podział obowiązków, bo wszystko jest zapisane, każdy wie, co do niego należy i kiedy powinien wykonać swoje obowiązki zgodnie z planem. Psu również jest łatwiej i przyjemniej, kiedy zajmują się nim jak należy i jego świat jest przewidywalny. Mo- żecie przygotować harmonogramy codzienne lub tygodniowe. W podobny sposób określcie zasady i spiszcie je na kartce – niech każdy się na niej podpisze, żeby w przyszłości nie było nieporozumień. Na początku, kiedy szczeniak jest malutki, musi wychodzić na zewnątrz bardzo często, nawet co 1–2 godziny. Później, w wieku trzech miesięcy – co trzy godziny, czterech miesięcy – co cztery godziny itd. Im jest starszy, tym dłużej potrafi wytrzymać bez wychodzenia. Rocznemu psu wystarczają zwykle trzy spacery w ciągu dnia, przy czym przynajmniej jeden musi być dłuższy. Dopasujcie godziny tak, aby każdemu pasowa- ły i nie kolidowały z pracą lub szkołą. Osoba, któ- ra wstaje do pracy na 6.00 rano, może wychodzić na pierwszy spacer, kolejny wyznaczcie dla tego, kto wychodzi na 8.00 rano itd. Przykładowy harmonogram spacerów z małym szczeniakiem znajduje się na s. 23. 18 WSTĘP Bardzo ważne jest także, aby nie narzucać ni- komu obowiązków. Podzielcie je sprawiedliwie w taki sposób, żeby każdy mógł wybrać, czym chce się zajmować lub o której godzinie może wychodzić. Jeśli jakaś pora nie będzie nikomu od- powiadała (np. 5.00 rano), ustalcie dyżury i niech każda osoba po kolei wykonuje to zadanie. Tak samo zróbcie ze szczególnie nielubianą czynno- ścią – sprzątanie po psie (odchody lub wymiociny). Wtedy będzie wiadomo, czyja kolej jest następ- nym razem. Przykład tabelki znajduje się na s. 23. W taki sam sposób można zaplanować wy- konywanie czynności, które trafiają się rzadziej, np. wizyty u lekarza weterynarii, fryzjera, ką- piele itp. Obowiązki stałe, takie jak karmienie, spacery, pojenie lub szczotkowanie, powinny być zapisane w stałym harmonogramie. Warto ustalić, czy wolicie dyżury, np. jednego dnia kon- kretna osoba robi wszystko, a potem ma wolne do kolejnego dyżuru, czy lepiej stworzyć stały harmonogram na cały tydzień (zob. s. 23). Jeśli ustalicie stałe dyżury, możecie także przy- dzielić sprzątanie po psie osobie odpowiedzialnej za spacery. Będzie wtedy bardziej pilnować, aby psu nie zdarzały się wpadki. Niezależnie od tabeli, jeśli osoba, która wyprowadzała psa nie dopilnuje swojego pupila, powinna po nim posprzątać. Proponowane w książce rozwiązania to oczy- wiście tylko przykłady. Od inwencji twórczej zale- ży efekt końcowy takiej zbiorowej pracy. Ważne, żeby mieć świadomość, jakie obowiązki należy przy psie wykonywać i aby każdy wiedział, kiedy jest jego kolej. Główną tabelkę najlepiej powiesić w widocznym miejscu – na lodówce lub tablicy korkowej w kuchni. Inne zwierzęta w domu Jeżeli w domu są inne zwierzęta, warto je przy- gotować na pojawienie się psa. Pamiętaj o tym, że gryzonie (np. myszki, chomiki, świnki mor- skie, króliki), koty lub ptaki mogą potraktować
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Psy rasowe. Wybór,opieka,rasy
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: