Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00253 005119 15196035 na godz. na dobę w sumie
Pytania i odpowiedzi. Teoria i zastosowanie w postępiowaniu karnym oraz cywilnym - ebook/pdf
Pytania i odpowiedzi. Teoria i zastosowanie w postępiowaniu karnym oraz cywilnym - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 234
Wydawca: Lexis Nexis Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7806-424-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki >> cywilne
Porównaj ceny (książka, ebook (-82%), audiobook).
Problematyka zadawania pytań przedstawiona w książce Pytania i odpowiedzi. Teoria i zastosowanie w postępowaniu karnym oraz cywilnym ma istotne znaczenie dla prawnika uczestniczącego w postępowaniach przed sądami i innymi organami rozstrzygającymi. Odpowiedniego ujęcia wymaga pytanie prawne. Umiejętności prawnika w zakresie właściwego stawiania pytań wymagają łączenia ustaleń logicznych z wnioskami płynącymi z praktyki stawiania pytań, ustaleniami nauk prawnych, a także zasadami ugruntowanymi w orzecznictwie. Każde pytanie powinno być odpowiednio sformułowane (w szczególności jednoznaczne) i zarazem zrozumiałe dla odbiorcy, powinno umożliwić pytającemu uzyskanie potrzebnej mu, określonej informacji.
Niniejsza książka w prosty i zrozumiały sposób przedstawia niezbędne w pracy prawnika reguły poprawnego stawiania pytań. Obejmuje przegląd różnego rodzaju pytań oraz odpowiedzi. W szczególności przedmiotem analizy są pytania zadawane w postępowaniu dowodowym, omówiono również funkcje pytań w dyskusji erystycznej oraz zasady budowy pytań prawnych. Rozpatrzono semantyczne, składniowe i metodologiczne problemy logiki pytań w takim zakresie, w którym są przydatne w pracy prawnika.
Książka adresowana jest zarówno dla praktyków (adwokatów, radców prawnych, prokuratorów, sędziów, pracowników organów ścigania), jak i do studentów prawa, administracji oraz słuchaczy szkół policyjnych. Publikacja może być przydatna także osobom mającym inne zainteresowania, w których istotne jest prawidłowe posługiwanie się pytaniami.
Andrzej Malinowski – profesor zwyczajny Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego, zajmuje się zagadnieniami z zakresu teorii prawa i logiki prawniczej, a w szczególności problematyką polskiego języka prawnego.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Pytania i odpowiedzi Teoria i zastosowanie w postępowaniu karnym oraz cywilnym Zarys logiki pytań dla prawników Andrzej Malinowski Wydanie 1 Warszawa 2012 Redaktor prowadzący: Joanna Tchorek Opracowanie redakcyjne: Joanna Ołówek Redakcja techniczna: Agnieszka Dymkowska-Szeszko Projekt okładki i stron tytułowych: Michał Piotrowski © Copyright by LexisNexis Polska Sp. z o.o. 2012 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej książki nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych – bez pisemnej zgody Autora i wydawcy. ISBN 978-83-7806-424-4 LexisNexis Polska Sp. z o.o. Ochota Office Park 1, Al. Jerozolimskie 181, 02–222 Warszawa tel. 22 572 95 00, faks 22 572 95 68 Infolinia: 22 572 99 99 Redakcja: tel. 22 572 83 26, 22 572 83 28, 22 572 83 11, faks 22 572 83 92 www.lexisnexis.pl, e-mail: biuro@lexisnexis.pl Księgarnia Internetowa: dostępna ze strony www.lexisnexis.pl Spis treści Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7 Wykaz skrótów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 ROZDZIAŁ I. Logiczny charakter pytań . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13 1. Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 13 2. Budowa pytania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 16 3. Założenia dotyczące poprawności pytania. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 24 4. Rozumienie pytania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 32 5. Podziały pytań . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 34 ROZDZIAŁ II. Pytania otwarte i pytania zamknięte . . . . . . . . . . . . . . 37 1. Pytania otwarte i relacja spontaniczna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 37 2. Pytania zamknięte . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42 3. Presupozycje pytania zamkniętego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 48 4. Pytania półotwarte . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 51 5. Wybrane partykuły pytajne stosowane w pytaniach zamkniętych . . . 52 ROZDZIAŁ III. Pytania rozstrzygnięcia i pytania dopełnienia . . . . . . 60 1. Dwuczłonowe pytania rozstrzygnięcia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 60 2. Wieloczłonowe pytania rozstrzygnięcia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 66 3. Złożone dwuczłonowe pytanie rozstrzygnięcia . . . . . . . . . . . . . . . . . . 69 4. Pytania dopełnienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83 5. Złożone pytania dopełnienia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 91 ROZDZIAŁ IV. Inne rodzaje pytań . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 94 1. Pytania problemowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 94 2. Pytania sugestywne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 100 3. Pytania z ukrytym założeniem pytającego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 108 4. Pytania warunkowe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 112 5. Pytania podchwytliwe . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 115 6. Pytania retoryczne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 120 5 Spis treści ROZDZIAŁ V. Odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 124 1. Rodzaje odpowiedzi na pytanie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 124 2. Wartość logiczna odpowiedzi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 131 3. Odpowiedź kłamliwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 137 4. Prawdomówność odpowiadającego i wiarygodność odpowiedzi . . . . . 144 ROZDZIAŁ VI. Rola pytań w postępowaniu dowodowym. . . . . . . . . . 148 1. Przesłuchanie jako środek dowodowy . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 148 2. Taktyka przesłuchania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 159 3. Ograniczenia dotyczące zadawanych pytań . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 163 4. Siedem złotych pytań kryminalistyki . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 168 5. Systematyka pytań w ujęciu procesowym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 169 ROZDZIAŁ VII. Pytania w dyskusji erystycznej . . . . . . . . . . . . . . . . . 173 1. Erystyka jako sztuka prowadzenia sporów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 173 2. Spór erystyczny . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 180 3. Pytania i odpowiedzi w sporze erystycznym . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 184 4. Błędy popełniane przy formowaniu pytań w sporze erystycznym. . . . 194 ROZDZIAŁ VIII. Pytania prawne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 196 1. Funkcja pytań prawnych w procesach stosowania prawa . . . . . . . . . . 196 2. Forma logiczna pytań prawnych konkretnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 201 3. Pytania abstrakcyjne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 212 4. Pytania prawne o zgodność do Trybunału Konstytucyjnego . . . . . . . 214 5. Pytania prawne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej . . . 216 Literatura . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 224 Skorowidz . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 229 6 Jeżeli jakieś pytanie da się w ogóle postawić, to można też na nie odpowiedzieć* L. Wittgenstein, Tractatus logico-philosophicus, Warszawa 2004, teza 6.5. Wstęp Pytania i odpowiedzi są nieodłącznie związane z zachowaniem ludzi. Zadawanie pytań jest punktem wyjścia dla każdego wnioskowania, zarówno w życiu codziennym, jak i w nauce, wszystkie sytuacje pro- blemowe sprowadzają się bowiem do znalezienia odpowiedzi na jakieś pytanie. Dotyczy to zarówno problemów teoretycznych, jak i  prak- tycznych. Pytanie powinno być odpowiednio sformułowane: jednoznaczne i zro- zumiałe dla odbiorcy, powinno umożliwić pytającemu uzyskanie od odpowiadającego potrzebnej mu, określonej w pytaniu informacji. Poprawne postawienie pytania wiąże się z  wieloma zagadnieniami, nie tylko dotyczącymi tego, o co pytamy, lecz także takich kwestii, jak odpowiednie sformułowanie pytania, odpowiedni dobór odpowiadają- cego – takiego, który może i ma kompetencje do udzielenia odpowie- dzi. Pytanie winno też realizować cel, jaki stawia przed nim pytający. Pytanie nie jest ani prawdziwe, ani fałszywe (nie jest zdaniem w sen- sie logicznym), klasyczna logika zdań nie zajmuje się pytaniami. Pyta- nia są przedmiotem zainteresowań stosunkowo młodej gałęzi logiki, zwanej logiką erotetyczną (inaczej logiką pytań). Prekursorem logiki pytań w XIX w. był B. Bolzano, zaś sam termin „logika erotetyczna” na określenie analizy logicznej pytań i  odpowiedzi zaproponowali1 A. Prior i M. Prior w 1955 r., od tego czasu logika pytań i odpowie- dzi najczęściej jest określana tym mianem. Znaczący udział w rozwoju logiki pytań mają polscy logicy, poczynając od prekursorskich mię- 1 A. Prior, M. Prior, Erotetic logic, „Philosophical Review” 1955, nr LXIV. 7 Wstęp dzywojennych prac polskiego logika K. Ajdukiewicza2, po Z. Cackow- skiego, J. Giedymina, L. Koja, T. Kubińskiego i innych. Istotny wkład wnieśli też logicy zagraniczni, tacy jak L. Åqvist, N. Belnap, D. Har- rah, T. Steel i inni. Z problematyką pytań wiążą się również prace językoznawców, mają- ce za przedmiot tzw. zdania pytajne3, a także opracowania z zakresu teorii argumentacji, w szczególności dotyczące erystyki. Problematyka prawniczych zastosowań logiki pytań w  polskiej lite- raturze była poruszana w małym zakresie i nie doczekała się dotych- czas żadnego szerszego, odrębnego omówienia. Reprezentują ją dwa zwięzłe opracowania przygotowane z udziałem M. Lipczyńskiej4, do- syć ogólne prezentacje w kilku podręcznikach logiki dla prawników, a także pośrednio wiążące się ze stawianiem pytań rozważania proce- duralne lub kryminalistyczne. W niniejszej pracy w szerszym zakresie wykorzystujemy prace K. Ajdu- kiewicza, J. Giedymina oraz N. Belnapa i T. Steela jako – naszym zda- niem – najbliższe potocznemu rozumieniu pytań i najbardziej przydatne w praktycznym zastosowaniu w pracy prawnika. Wykorzystamy rów- nież w pewnym zakresie literaturę z zakresu lingwistyki oraz erystyki. Problematyka właściwego zadawania pytań ma zasadnicze znaczenie dla prawnika uczestniczącego w  postępowaniach dowodowych, za- równo w  sprawach zawisłych przed sądami, jak i  innymi organami rozstrzygającymi. Postępowanie przygotowawcze w procedurze karnej czy też przygotowanie pozwu lub wniosku w postępowaniu cywilnym wymaga z reguły zebrania informacji o sprawie, w  znacznej mierze informacji uzyskanej w drodze stawiania pytań dotyczących zdarzeń przeszłych, ich przyczyn, skutków, sposobu działania, motywacji itp. 2 K.  Ajdukiewicz, Analiza semantyczna zdania pytajnego, „Ruch Filozoficzny” 1926, tom X; tenże, Zdania pytajne, w: Logiczne podstawy nauczania, Warszawa 1934. 3 Szerzej na ten temat M. Danielewiczowa, O znaczeniu zdań pytajnych w języku pol- skim, Warszawa 1996, pkt 1.2. 4 M.  Lipczyńska, Zdanie pytajne w  praktyce procesu karnego, Wrocław 1967; M.  Lip- czyńska, Z. Czeszejko-Sochacki, Technika i taktyka zadawania pytań w procesie a rola adwokata, Warszawa 1980. 8 Wstęp Również w trakcie samego postępowania przed organem rozstrzyga- jącym, które daje możność wypowiedzenia się stronom, pytania do drugiej strony, świadków lub biegłych stanowią istotny środek pozwa- lający na korzystne dla pytającego przedstawienie stanu rzeczy – do- tyczy to zarówno postępowań karnych, jak i cywilnych. Szerokie pole do stosowania pytań wiąże się w szczególności z funkcją wykrywczą kryminalistyki, dla której istotne jest uzyskanie odpowiedzi na kilka zasadniczych pytań (tzw. reguła siedmiu złotych pytań), przy pomocy których ustala się sprawcę i okoliczności badanego zdarzenia. Stawia- ne pytania decydują o specyfice i odrębnościach tych procesów, rzu- tują na ich rezultaty. Umiejętność ich poprawnego formułowania jest zatem niezbędna dla uczestników postępowań prawnych. Właściwego sformułowania wymaga także pytanie dotyczące stanu prawnego, kierowane do organu uprawnionego do udzielania takich odpowie- dzi (SN, NSA, TK, ETS). Z tych względów problematyka właściwego i trafnego stawiania pytań i udzielania odpowiedzi powinna stanowić przedmiot zainteresowania każdego prawnika. Najskuteczniejszą strategią w rozwijaniu umiejętności prawnika w za- kresie właściwego stawiania pytań jest łączenie ustaleń logicznych z wnioskami płynącymi z praktyki stawiania pytań, ustaleniami nauk prawnych, a także zasadami ugruntowanymi w orzecznictwie. W do- tychczasowej praktyce prawniczej brakowało tego pierwszego elemen- tu, był on reprezentowany z reguły tylko przez logiczne intuicje praw- nika. Jest to niezrozumiałe z  tego względu, że w  zasadzie wszyscy prawnicy doceniają rolę pytań w procesach stosowania prawa (zarów- no pytań dotyczących stanu faktycznego, jak i pytań prawnych). Z drugiej strony logicy zajmujący się teorią pytań coraz lepiej dostrze- gają, że nawet w postaci uproszczonej, mniej sformalizowanej, może ona znaleźć korzystne zastosowanie w  pracy prawnika. Wymaga to jednak zrezygnowania z części – teoretycznie niewątpliwie cennych – ustaleń terminologicznych i formalizacji oraz przystosowania teorii do zastosowań praktycznych. W niniejszym opracowaniu przedstawione zostaną semantyczne, skła- dniowe i metodologiczne problemy logiki pytań w zakresie, w którym 9 Wstęp zdaniem autora są przydatne w  pracy prawnika. Publikacja poświę- cona jest przeglądowi różnego rodzaju pytań oraz typów odpowiedzi na pytania, w szczególności przedmiotem analizy będą pytania, które są zadawane w procesach stosowania prawa. Przedstawione zostaną warunki stosowania poszczególnych rodzajów pytań w  świetle obo- wiązującego stanu prawnego. Opisywane i analizowane będą pytania zadawane w języku natural- nym, poza zakresem opracowania pozostają różnego rodzaju formalne ujęcia logiki pytań jako mające niewielkie praktyczne zastosowanie w  pracy prawnika. Poza zakresem opracowania pozostawiamy też problematykę logiczną sprowadzalności zdań pytajnych do innych ro- dzajów wyrażeń (zdań, rozkazów) oraz odpowiedź na pytanie, czy logiczna teoria pytań może być teorią dedukcyjną. W intencji autora opracowanie ma łączyć teorię logiczną z wymogami praktyki stosowania prawa. Omawiane w niej reguły stawiania pytań prezentowane są w pracy w sposób zrozumiały, ich akceptacja powin- na chronić zadającego pytanie od popełniania pospolitych błędów, prowadząc go do uzyskania odpowiedzi cennych poznawczo i  prak- tycznie. Powiązanie logicznej teorii pytań z  prawnymi regulacjami dotyczącymi ich stosowania może również wpłynąć na podwyższenie jakości pytań i przesłuchań. Z  punktu widzenia logika niektóre sformułowania zawarte w  pracy mogą być jednak niedostatecznie jasne, gdyż autor ograniczył się do definicji sformułowanych w języku naturalnym, niewymagających od Czytelnika przygotowania logicznego. Jako nadrzędny cel przyjęto powiązanie podstawowych pojęć logiki pytań z praktycznymi potrze- bami prawnika w sposób zrozumiały dla osoby bez specjalnego przy- gotowania z zakresu logiki. Autor wyraża nadzieję, że przedstawione opracowanie wypełni istnie- jącą lukę i będzie pomocne dla prawników uczestniczących we wszel- kiego rodzaju procedurach, zarówno o charakterze sądowym, jak i ad- ministracyjnym. 10 Wykaz skrótów Dz. Urz. UE Dz. Urz. WE Dz.U. ETS k.c. – Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej (od 1 lutego 2003 r.). – Dziennik Urzędowy Wspólnot Europejskich – Dziennik Ustaw (od 2012 r. bez numeru) – Europejski Trybunał Sprawiedliwości – ustawa z  23  kwietnia 1964  r. – Kodeks cywilny (Dz.U.  Nr  16, k.k. k.p. k.p.a. k.p.c. k.p.k. k.s.h. poz. 93 ze zm.) – ustawa z 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) – ustawa z  26  czerwca 1974  r. – Kodeks pracy (tekst jedn. Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) – ustawa z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administra- cyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – ustawa z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) – ustawa z  6  czerwca 1997  r. – Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) – ustawa z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.) Konstytucja RP – Konstytucja Rzeczypospolitej z  2  kwietnia 1997  r. (Dz.U.  Nr  78, poz. 483 ze zm.) LexPolonica M.P. NSA OSNAPiUS – Serwis Prawniczy LexisNexis – „Monitor Polski” – Naczelny Sąd Administracyjny – Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy OSNC OSNKW SN TK ŻRZ i Ubezpieczeń Społecznych – Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Cywilna – Orzecznictwo Sądu Najwyższego – Izba Karna i Izba Wojskowa – Sąd Najwyższy – Trybunał Konstytucyjny – żądanie roszczenia zupełności (request completeness) 11 Rozdział I Logiczny charakter pytań 1. Wprowadzenie Rozważania rozpoczynamy od określenia tego, czym jest pytanie. Po- glądy w  tej sprawie nie są jednolite, zależą od przyjętej koncepcji1. W  niniejszej pracy opieramy się na koncepcji pytania opracowanej przez K. Ajdukiewicza, która uwzględnia najważniejsze semantyczne i pragmatyczne własności pytania. Koncepcja K. Ajdukiewicza, rozwi- nięta przez J. Giedymina, stanowi podstawę teoretyczną i terminolo- giczną niniejszego opracowania2. Nie oznacza to jednak, że nie będzie- my odwoływali się do innych opracowań dotyczących logiki pytań. Przez pytanie (zdanie pytajne) rozumiemy zdanie gramatyczne lub równoważnik takiego zdania, lub inne wyrażenie sformułowane w  celu uzyskania odpowiedzi zawierającej jakąś informację lub zgodę na coś, w wersji pisanej zakończone znakiem zapytania. 1 W zależności od sposobu zdefiniowania pytanie może być rozumiane jako zdanie oznaj- miające, twierdzenie (J.N. Belnap, D. Harrah), jako odmiana rozkazu (R.M. Hare, L. Åqvist), jako zwerbalizowana prośba o odpowiedź (J. Katz, P. Postal, M. Gordon), jako funkcja zda- niowa od argumentów nazwowych, propozycjonalna (F.S.  Cohen, C.  Langford, a  także K. Ajdukiewicz, T. Kubiński), jako perfomatyw, wypowiedź dokonawcza (J.L. Austin, J. Se- arle). Zdaniem J. Pelca różnice między wymienionymi poglądami są pozorne i autorzy prac na temat pytań są zgodni w najważniejszych sprawach dotyczących pytania. Omówienie wymienionych koncepcji znajduje się w pracy J. Pelca, O poznawczej roli pytań, w: Prace z pragmatyki, semantyki i metodologii semiotyki, red. J. Pelc, Wrocław 1991, s. 287 i n. 2 W  szczególności dotyczy to prac: K.  Ajdukiewicza, Zdanie pytajne w  zbiorze Język i poznanie, t. I, Warszawa 1960; tenże, Logika pragmatyczna, Warszawa 1965; J. Gie- dymina, Problemy, założenia, rozstrzygnięcia – studia nad logicznymi podstawami nauk społecznych, Poznań 1964. 13 I. Logiczny charakter pytań Przykładem jest poniższe pełne zdanie pytajne: Czy świadek zna oskarżonego? Pytanie może być wyrażone również w zdaniu niemającym formy peł- nego zdania pytajnego, np. przy użyciu równoważnika zdania pytaj- nego. Przez równoważnik zdania pytajnego rozumiemy wypowiedź niezupełną, niezawierającą wszystkich elementów składowych zdania pytajnego, jednak wyrażającą taką samą treść jak pełne zdanie pytaj- ne (nie jest to zatem równoważnik zdania w  rozumieniu przyjętym przez językoznawców). Stosowanie równoważnika wymaga, aby za- równo pytający, jak i odpowiadający mieli jakieś jednoznaczne dodat- kowe informacje, najczęściej identyfikujące osobę, rzecz, miejsce lub czas, do którego odnosi się równoważnik. Przy użyciu równoważnika zdania pytajnego pytający zwraca się do kogoś i oczekuje odpowiedzi, równoważnik zastępuje wtedy pełne zdanie pytajne, np.  zastępują pytania: Co oświadczyła? Dokąd odeszła? Co (w domyśle osoba) oświadczyła? Dokąd (w domyśle osoba) odeszła? Pytania bywają też sparafrazowane w poleceniach niezawierających znaku zapytania3, np.  Powiedz, od ilu miesięcy czynsz nie jest opłacany. Spraw, abym wiedział, od ilu miesięcy czynsz nie jest opłacany. zastępują one wtedy pytanie: Od ilu miesięcy czynsz nie jest opłacany? 3 Por. J. Hintikka, Eseje filozoficzne, Warszawa 1992, s. 395 i n. Autor prezentuje roz- biór pytań na żądanie (operator życzący albo rozkazujący) i opis poznawczego stanu rzeczy, do którego adresat pytania ma zgodnie z życzeniem zadającego doprowadzić. 14
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Pytania i odpowiedzi. Teoria i zastosowanie w postępiowaniu karnym oraz cywilnym
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: