Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00052 004879 12218030 na godz. na dobę w sumie
Rada Nadzorcza w Banku Spółdzielczym - ebook/pdf
Rada Nadzorcza w Banku Spółdzielczym - ebook/pdf
Autor: , , , , , Liczba stron: 323
Wydawca: Bankowy Ośrodek Doradztwa i Edukacji Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3943-8434-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> edukacja >> inne
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).
Nowa pozycja wydawnicza BODiE poświęcona jest funkcjonowaniu rady nadzorczej banku spółdzielczego w otoczeniu instytucjonalnym, obowiązkom w świetle uregulowań prawnych i m.in. zadaniom w procesie nadzoru nad systemem zarządzania bankiem. Zwrócono w niej również uwagę na zagadnienia rachunkowości bankowej, sprawozdanie finansowe banku i analizę wskaźnikową banku oraz omówiono rolę rady nadzorczej w ocenie rentowności produktów i usług bankowych. Szerzej omówiono rolę rady nadzorczej w procesie planowania, oceny i analizy wyników działania banku. Publikacja pod redakcją merytoryczną dr. hab. prof. Uniwersytetu Gdańskiego Eugeniusza Gostomskiego.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

248 tywny, adekwatności i skuteczności systemu zarządzania ryzykiem, z wyłączeniem komórki audytu wewnętrznego. Brak jest dotychczas rozporządzenia właściwego ministra ds. finansowych, które określałoby szczegółowy zakres funkcjonowania systemu kontroli we- wnętrznej w  bankach. Obowiązujące w  tym obszarze Rekomendacja H jak i Uchwała nr 258/2011 KNF zobowiązały banki do wprowadzenia systemu kon- troli wewnętrznej dostosowanego do struktury organizacyjnej, który obejmował- by wszystkie jednostki organizacyjne oraz podmioty zależne258. Zarząd banku na podstawie Rekomendacji H259 powinien opracować i wdro- żyć spójną i  kompleksową strukturę systemu kontroli wewnętrznej, w  ramach której funkcjonują mechanizmy kontroli ryzyka, badanie zgodności działania ban- ku z  przepisami prawa i  regulacjami wewnętrznymi oraz audyt wewnętrzny, która przyczyni się do zapewnienia, że cel systemu zostanie zrealizowany. Różnice między kontrolą wewnętrzną a  audytem dotyczą wielu płasz- czyzn, szczególnie obszaru i celu działania oraz sposobu ich organizacji. Jeśli ob- szarem działania w kontroli wewnętrznej jest konkretny zakres działania banku, to audyt wewnętrzny obejmuje całość działania banku, a w szczególności obsza- ry zarządzania ryzykiem i kontroli wewnętrznej. Różne są też ich cele – kontrola wewnętrzna ma zapewnić prawidłowość, rzetelność i wiarygodność informacji finansowych, natomiast audyt powinien być ukierunkowany na poprawę przy- szłych działań w szczególności obszarach kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzy- kiem. Kontrola wewnętrzna wykonywana jest przez osoby związane z obszarem, którego dotyczy, podczas gdy audyt wewnętrzny jest działalnością niezależną i powinien być prowadzony przez osoby niezwiązane z ocenianym obszarem. Audyt wewnętrzny oznacza czynności służące niezależnemu przeglądo- wi i ocenie działań operacyjnych banku. Audyt wewnętrzny jest działalnością niezależną, której celem jest usprawnie- nie działalności operacyjnej banku i skupia się na takich kwestiach jak: • skuteczność realizacji strategii, • efektywność zarzadzania, • prawidłowość procedur. Audyt wewnętrzny nie jest kontrolą. Audytor ma znaleźć rozwiązania, które zminimalizują ryzyko wystąpienia jakiegoś zdarzenia w  przyszłości, nawet gdy do niego jeszcze nie doszło. Audyt pomaga w osiąganiu założonych celów po- przez systematyczne i  zdyscyplinowane podejście do oceny oraz doskonalenie skuteczności zarządzania ryzykiem i  skuteczności kontroli wewnętrznej. Audyt wewnętrzny należy traktować jako narzędzie, które ma zapewnić doskonalenie kontroli wewnętrznej funkcjonującej w banku. Pamiętać jednak należy, że obszar kontroli wewnętrznej jest tylko jednym z obszarów, w których działa audyt we- 258 Uchwała nr 258/2011 KNF, § 35. 259 Rekomendacja H, rekomendacja 2. Czesława Kosturek 249 wnętrzny. Warto podkreślić doradczą rolę audytu. Służby audytu wewnętrznego mogą być wykorzystywane nie tylko do oceny przyjętych rozwiązań, ale również jako eksperci, którzy (przy zachowaniu odpowiednich założeń gwarantujących niezależność) mogą doradzać w jakim zakresie i w jaki sposób należy wprowa- dzić niezbędne zmiany w zarządzaniu ryzykiem i w funkcjonowaniu kontroli we- wnętrznej. Za zorganizowanie komórki audytu wewnętrznego jest odpowiedzialny zarząd banku. Audyt wewnętrzny winien być niezależny. Przez niezależność należy rozumieć brak okoliczności, które zagrażałyby bezstronnemu wykonywaniu obowiązków przez audytora. W Uchwale nr 258/2011 KNF wskazano mechanizmy, które mają zapewnić niezależność komórki audytu wewnętrznego od istotnych nacisków podczas przeprowadzania kontroli. Przede wszystkim chodzi tu o uniezależnienie funkcji audytu wewnętrznego od wszelkiej działalności operacyjnej banku. Komórka audytu wewnętrznego powinna działać w oparciu o sformalizowa- ny dokument określający cel, uprawnienia oraz zakres zadań i odpowiedzialności komórki. Powinna być usytuowana w strukturze organizacyjnej banku w sposób gwarantujący jej wykonywanie zadań w sposób w pełni niezależny i obiektywny. Celem takiego procesu jest zapewnienie, że audytor wewnętrzny będzie mógł komfortowo, w  sposób obiektywny przedstawić zidentyfikowane przez siebie spostrzeżenia i nieprawidłowości, nie obawiając się o swoje uposażenie, a nawet przyszłość w  banku. Ma to szczególne znaczenie w  przypadku zidentyfikowa- nia istotnych słabości w systemie kontroli wewnętrznej w obszarze bezpośrednio nadzorowanym przez prezesa zarządu260. Dla banków spółdzielczych, szczególnie małych i  średnich, zorganizowanie tak funkcjonującej komórki audytu wewnętrznego nastręcza wiele problemów, poczynając od zatrudnienia wysoko wyspecjalizowanej kadry po podporządko- wanie jej w strukturze organizacyjnej banku. Z pomocą przyszedł jednak ustawo- dawca, który zezwolił, by kontrola wewnętrzna w bankach spółdzielczych zrze- szonych w bankach zrzeszających mogła być wykonywana przez bank zrzeszający na zasadach określonych w umowie zrzeszenia261. Banki spółdzielcze zrzeszone w bankach zrzeszających systematycznie wpro- wadzały to rozwiązanie. Dzisiaj, po nowelizacji Ustawy o funkcjonowaniu ban- ków spółdzielczych przy obowiązku tworzenia systemu ochrony bądź zrzesze- nia zintegrowanego ustawodawca wprowadził zapis, że w przypadku, gdy bank zrzeszający lub banki spółdzielcze są uczestnikami systemu ochrony, kontrola we- wnętrzna wykonywana jest w tych bankach na zasadach określonych w umowie systemu ochrony262. 260 Maciej Piołunowicz i in., Audyt wewnętrzny, „Przegląd Corporate Governance”, 2013, nr 3. 261 Ustawa Prawo bankowe, art. 10 ust. 1. 262 Tamże, art. 10 ust. 2. Rola rady nadzorczej w systemie kontroli wewnętrznej i audytu 250 Uchwała nr 258/2011 wskazuje na mechanizmy, które powinny zapewnić nie- zależność komórki audytu wewnętrznego263: • bezpośredni kontakt audytora wewnętrznego z zarządem i radą nadzorczą banku, • • szczegółowy tryb powoływania audytora wewnętrznego, szczegółowy tryb kontroli poziomu wynagrodzeń pracowników komórki au- dytu wewnętrznego, • udział audytora w posiedzeniach zarządu i rady nadzorczej, gdy w zakresie spraw omawianych są zagadnienia dotyczące bezpośrednio zadań komórki i nadzoru nad kontrolą wewnętrzną, • udział, co najmniej raz w roku, kierującego komórką audytu wewnętrznego w posiedzeniu rady nadzorczej, na którym byłaby omawiana działalność ko- mórki audytu wewnętrznego, • ochrona pracowników audytu wewnętrznego przed nieuzasadnionym roz- wiązaniem stosunku pracy. Raportowanie radzie nadzorczej i zarządowi przez audytora obejmuje infor- macje z zakresu264: • przestrzegania przepisów prawa oraz obowiązujących w banku regulacji we- wnętrznych, • • funkcjonowania w banku systemu informacji zarządczej, skuteczności ujawniania w ramach kontroli funkcjonalnej błędów i nieprawi- dłowości oraz podejmowania skutecznych działań naprawczych lub korygu- jących, • realizacji określonych i wymaganych przez zarząd celów i polityki banku, • kompletności, prawidłowości i kompleksowości procedur księgowych, • jakości (dokładności i niezawodności) systemów: księgowego, sprawozdaw- czego i operacyjnego, • adekwatności, funkcjonalności i bezpieczeństwa systemu informatycznego, • efektywności wykorzystania dostępnych środków, w tym funduszy własnych i zasobów we wszystkich obszarach działalności banku, • oceny struktury organizacyjnej banku, podziału kompetencji i  koordynacji działań pomiędzy poszczególnymi jednostkami organizacyjnymi i  stanowi- skami pracy, a także systemu tworzenia i obiegu dokumentów i informacji, 263 Uchwała nr 258/2011 KNF, § 44. 264 Tamże, § 45. Czesława Kosturek 251 • oceny funkcjonowania systemów wewnętrznych w aspekcie poprawy efek- tywności działania banku jako całości, • czynności zlecanych przez bank do wykonania podmiotom zewnętrznym. Według Rekomendacji H audytor wewnętrzny to „pracownik komórki audytu wewnętrznego wykonujący w  banku czynności kontrolne, posiadający kwalifi- kacje, doświadczenie i  umiejętności w  zakresie badania ryzyka występującego w działalności banku oraz postępujący zgodnie z przyjętymi w banku standarda- mi praktyki zawodowej oraz zasadami etyki audytora wewnętrznego”265. Czym zatem powinien charakteryzować się audytor wewnętrzny? Przede wszystkim odpowiednią postawą etyczną, obiektywizmem, czyli niezależnością poglądów od czynników pozamerytorycznych. Powinien mieć zapewnione wyna- grodzenie na poziomie umożliwiającym zatrudnienie wysoko wykwalifikowanych specjalistów oraz możliwości udziału w szkoleniach w celu podnoszenia kwalifi- kacji. Powinien mieć zapewniony dostęp do wszystkich informacji i sprawozdań, niezbędnych do wykonania czynności kontrolnych, prawo do żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień, dostępu do systemu informatycznego, sprawdzania i ko- piowania dokumentów źródłowych oraz sporządzania dokumentacji roboczej. Rada nadzorcza banku jest odpowiedzialna za zapewnienie efektywne- go nadzoru nad funkcjonowaniem systemu kontroli wewnętrznej. Rada nadzorcza powinna otrzymywać od zarządu banku bieżące informacje o wszelkich zmianach w przepisach powodujących potrzebę weryfikacji procedur w funkcjonowaniu systemu kontroli wewnętrznej. Reasumując, efektywny nadzór nad funkcjonowaniem systemu kontroli we- wnętrznej w banku spółdzielczym przez radę nadzorczą odbywa się poprzez: • zatwierdzenie procedur dotyczących kontroli wewnętrznej, • zapoznawanie się z informacją zarządu dotyczącą istotnych, stwierdzonych nieprawidłowości niezwłocznie po ich ujawnieniu wraz z informacją dotyczą- cą efektów działań podjętych w celu usunięcia nieprawidłowości, • zatwierdzanie planów kontroli funkcjonalnej, • zatwierdzanie planów kontroli instytucjonalnej wykonywanej przez audyt wewnętrzny, a także zlecanej bankowi zrzeszającemu, • zapoznawanie się z okresową informacją zarządu, audytora wewnętrznego oraz osoby kierującej komórką ds. zapewnienia zgodności dotyczącą wszyst- kich obszarów kontroli wewnętrznej. W ramach współpracy z radą nadzorczą obowiązkiem audytora wewnętrzne- go jest bezpośredni kontakt, udział w posiedzeniach zarządu i rady nadzorczej, gdy w zakresie spraw omawianych są zagadnienia dotyczące bezpośrednio zadań komórki i nadzoru nad kontrolą wewnętrzną oraz, co najmniej raz w roku, udział 265 Rekomendacja H KNF, str. 3. Rola rady nadzorczej w systemie kontroli wewnętrznej i audytu 252 kierującego komórką audytu wewnętrznego w posiedzeniu rady nadzorczej, na którym byłaby omawiana działalność komórki audytu wewnętrznego. Działanie komórki audytu wewnętrznego powinno podlegać regularnej ocenie zewnętrznej, nie rzadszej niż co pięć lat. Audyt zewnętrzny „jest to niezależne badanie sprawozdania finansowego dokonywane przez biegłego rewidenta w celu sprawdzenia, czy jest ono zgodne co do formy i treści z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, statutem lub umową. Celem tego badania jest stwierdzenie czy sprawozdanie finansowe jest prawidłowe oraz rzetelnie i jasno przedstawia sytuację majątkową i finansową, jak też wynik finansowy oraz czy zostało sporządzone na podstawie prawidło- wo prowadzonych ksiąg rachunkowych. Audytem zewnętrznym może też być specjalistyczne badanie (na przykład bezpieczeństwa systemu informatycznego) wykonane przez niezależny podmiot zewnętrzny”266. Rada nadzorcza powinna dokonywać samodzielnej oceny funkcjonowania systemu kontroli wewnętrznej w banku, by być w pełni przekonana o jego sku- teczności. Podstawą do oceny powinny być raporty zarządu i  komórki audytu wewnętrznego, ale także ścisła współpraca z  audytorem zewnętrznym czy to bankiem zrzeszającym, czy z biegłym rewidentem. Jej funkcja w tym zakresie nie powinna sprowadzać się wyłącznie do zatwierdzenia planu kontroli instytucjo- nalnej czy wyboru biegłego rewidenta, ale do czynnego uczestnictwa w audy- tach. Przekazanie zebraniu przedstawicieli albo walnemu zgromadzeniu przez radę nadzorczą opinii i  raportu biegłego rewidenta powinno wynikać z  abso- lutnej pewności, że sprawozdanie finansowe banku zostało wnikliwie zbadane i ocenione. 266 Rekomendacja H, str. 3. Czesława Kosturek Wyciąg z przepisów Część I. Funkcjonowanie banku spółdzielczego w otoczeniu instytucjonalnym Rozdział 1. Podstawy prawne działania banku spółdzielczego Rozszerzenie przypisów dolnych nr 5–23 (5) Art. 22b Ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych 1. Banki zrzeszające lub banki spółdzielcze lub bank zrzeszający oraz zrzeszone z nim banki spółdzielcze mogą utworzyć system ochrony na podstawie umo- wy systemu ochrony. Banki, które utworzyły system ochrony, są jego uczest- nikami. Uczestnikami systemu ochrony są również banki zrzeszające i banki spółdzielcze, które przystąpią do systemu ochrony po jego utworzeniu. 2. Uczestniczenie w systemie ochrony i wystąpienie z niego wymagają w banku spółdzielczym zgody walnego zgromadzenia albo zebrania przedstawicieli, a w banku zrzeszającym – zgody walnego zgromadzenia. 3. Banki, o których mowa w ust. 1, zawierają umowę systemu ochrony według projektu dla danego systemu ochrony zatwierdzonego przez Komisję Nad- zoru Finansowego. Bank zrzeszający albo inny podmiot działający w imieniu banków na podstawie udzielonego przez nie upoważnienia przedstawia Ko- misji Nadzoru Finansowego projekt umowy systemu ochrony z  wnioskiem o jego zatwierdzenie oraz o uznanie systemu ochrony. Stroną postępowania jest wyłącznie ten bank albo ten podmiot. 4. Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzje w sprawie zatwierdzenia pro- jektu umowy systemu ochrony, o którym mowa w ust. 3, oraz uznania sys- temu ochrony, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania projektu umowy systemu ochrony. 5. Komisja Nadzoru Finansowego odmawia zatwierdzenia projektu umowy sys- temu ochrony, o którym mowa w ust. 3, i uznania systemu ochrony, jeżeli projektowana umowa systemu ochrony naruszałaby przepisy prawa, interesy uczestników systemu ochrony, nie zapewniałaby bezpieczeństwa środków gromadzonych u uczestników systemu ochrony lub nie byłyby spełnione wa- runki określone w art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013. 254 6. Decyzja o uznaniu systemu ochrony może określać: 1) termin, od którego system ochrony powinien funkcjonować zgodnie z umową systemu ochrony, 2) dodatkowe warunki, których spełnienie zapewni bezpieczeństwo funk- cjonowania systemu ochrony, 3) termin, po upływie którego decyzja wygaśnie, jeżeli warunki, o których mowa w pkt 2, nie zostaną spełnione. 7. W przypadku gdy funkcjonowanie systemu ochrony narusza przepisy prawa, zagraża interesom jego uczestników, nie zapewnia bezpieczeństwa środków gromadzonych u uczestników systemu ochrony, jest niezgodne z umową sys- temu ochrony lub w przypadku niespełnienia warunków określonych w art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013 Komisja Nadzoru Finansowego może uchylić decyzję o uznaniu systemu ochrony. 8. Uchylenie decyzji o uznaniu systemu ochrony może nastąpić również w razie stwierdzenia, że: 1) system ochrony przestał spełniać warunki określone w decyzji, 2) decyzja o  uznaniu systemu ochrony została wydana na podstawie fał- szywych dokumentów, nieprawdziwych oświadczeń lub wskutek innych działań sprzecznych z prawem. 9. Zmiana umowy systemu ochrony wymaga zmiany zatwierdzonego projektu umowy systemu ochrony. Przepisy ust. 3–6 stosuje się odpowiednio. 10. Umowa zrzeszenia, która spełnia wymagania dla umowy systemu ochrony, może zostać przekształcona w umowę systemu ochrony. Do przekształcenia przepisy ust. 2–8 stosuje się odpowiednio. 11. W przypadku uchylenia przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o uzna- niu systemu ochrony, jeżeli są spełnione wymogi określone w art. 16, dotych- czasowi uczestnicy systemu ochrony są zrzeszeni na podstawie obowiązują- cej ich umowy zrzeszenia. 12. W zrzeszeniu, w którym został utworzony system ochrony do którego przy- stąpił bank zrzeszający, dotychczasowa umowa zrzeszenia w odniesieniu do banków, które nie przystąpiły do systemu ochrony, wygasa w  terminie 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy systemu ochrony. (6) Art. 10. Prawa bankowego 1. Kontrola wewnętrzna w bankach spółdzielczych zrzeszonych w bankach zrze- szających może być wykonywana przez bank zrzeszający na zasadach okre- ślonych w umowie zrzeszenia. Wyciąg z przepisów 255 2. W przypadku gdy bank zrzeszający lub banki spółdzielcze są uczestnikami systemu ochrony, o którym mowa w art. 22b ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i ban- kach zrzeszających (Dz.U. z 2014 r. poz. 109 oraz z 2015 r. poz. 1166), zwanej dalej „Ustawą o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających”, kontrola wewnętrzna, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 3 i art. 9d ust. 2, wykonywana jest w tych bankach na zasadach okre- ślonych w umowie systemu ochrony. (7) Art. 22o Ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych 1. Bank zrzeszający oraz zrzeszone z  nim banki spółdzielcze mogą utworzyć zrzeszenie zintegrowane na podstawie umowy zrzeszenia zintegrowane- go. Banki, które utworzyły zrzeszenie zintegrowane, są jego uczestnikami. Uczestnikami zrzeszenia zintegrowanego są również banki zrzeszające i ban- ki spółdzielcze, które przystąpią do zrzeszenia zintegrowanego po jego utwo- rzeniu. 2. Umowa zrzeszenia może zostać przekształcona w umowę zrzeszenia zinte- growanego, jeżeli określa co najmniej: 1) sposób tworzenia i funkcjonowania systemu pomocowego zapewniają- cego płynność (mechanizm wsparcia płynności) i wypłacalność (system wsparcia wypłacalności) uczestników zrzeszenia, 2) zasady prowadzenia kontroli i monitoringu sytuacji ekonomiczno-finan- sowej uczestników zrzeszenia, zgodności ich działalności z  przepisami prawa, postanowieniami umowy zrzeszenia i statutami uczestników. 3. Uczestniczenie w zrzeszeniu zintegrowanym i wystąpienie z niego wymagają w banku spółdzielczym zgody walnego zgromadzenia albo zebrania przed- stawicieli, a w banku zrzeszającym – zgody walnego zgromadzenia. 4. Banki, o których mowa w ust. 1, zawierają umowę zrzeszenia zintegrowane- go według projektu dla danego zrzeszenia zintegrowanego zatwierdzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego. Bank zrzeszający przedstawia Komisji Nadzoru Finansowego projekt umowy zrzeszenia zintegrowanego z  wnio- skiem o jego zatwierdzenie oraz uznanie zrzeszenia zintegrowanego. Stroną postępowania jest wyłącznie ten bank. 5. Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzje w  sprawie zatwierdzenia projektu umowy zrzeszenia zintegrowanego, o którym mowa w ust. 4, oraz uznania zrzeszenia zintegrowanego, w terminie 6 miesięcy od dnia otrzyma- nia projektu umowy zrzeszenia zintegrowanego. W przypadku wydania decy- zji o uznaniu zrzeszenia zintegrowanego Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek banku zrzeszającego, wydaje decyzję w sprawie stosowania w zrze- szeniu zintegrowanym niższego wskaźnika wypływów, zgodnie z art. 29 roz- Wyciąg z przepisów 256 porządzenia delegowanego nr 2015/61, oraz wyższego wskaźnika wpływów, zgodnie z art. 34 tego rozporządzenia. 6. Komisja Nadzoru Finansowego odmawia zatwierdzenia projektu umowy zrzeszenia zintegrowanego, o którym mowa w ust. 4, i uznania zrzeszenia zintegrowanego, jeżeli projektowana umowa zrzeszenia zintegrowanego na- ruszałaby przepisy prawa, interesy uczestników zrzeszenia zintegrowanego, nie zapewniałaby bezpieczeństwa środków gromadzonych u  uczestników zrzeszenia zintegrowanego lub nie byłyby spełnione warunki określone w art. 422 ust. 8 rozporządzenia nr 575/2013 oraz art. 29 i 34 rozporządzenia dele- gowanego nr 2015/61. 7. Decyzja o zatwierdzeniu projektu umowy zrzeszenia zintegrowanego, o któ- rym mowa w ust. 4, oraz o uznaniu zrzeszenia zintegrowanego może określić dodatkowe warunki, których spełnienie zapewni bezpieczeństwo funkcjo- nowania zrzeszenia zintegrowanego. Komisja Nadzoru Finansowego może określić termin, w jakim decyzja wygaśnie, jeżeli warunki te nie zostaną speł- nione. 8. W przypadku gdy funkcjonowanie zrzeszenia zintegrowanego narusza prze- pisy prawa, zagraża interesom jego uczestników, nie zapewnia bezpieczeń- stwa środków gromadzonych u uczestników zrzeszenia zintegrowanego, jest niezgodne z umową zrzeszenia zintegrowanego, lub w przypadku niespeł- nienia warunków określonych w art. 422 ust. 8 rozporządzenia nr 575/2013 oraz art. 29 i 34 rozporządzenia delegowanego nr 2015/61 Komisja Nadzoru Finansowego może uchylić decyzję o uznaniu zrzeszenia zintegrowanego. 9. Uchylenie decyzji o uznaniu zrzeszenia zintegrowanego może nastąpić rów- nież w razie stwierdzenia, że: 1) zrzeszenie zintegrowane przestało spełniać warunki określone w decyzji, 2) decyzja o uznaniu zrzeszenia zintegrowanego została wydana na podsta- wie fałszywych dokumentów, nieprawdziwych oświadczeń lub wskutek innych działań sprzecznych z prawem, 3) zrzeszenie zintegrowane przez okres dłuższy niż określony w decyzji nie funkcjonuje zgodnie z umową zrzeszenia zintegrowanego. 10. Zmiana umowy zrzeszenia zintegrowanego wymaga zmiany zatwierdzonego projektu umowy zrzeszenia zintegrowanego. Przepisy ust. 4–7 stosuje się od- powiednio. 11. W przypadku uchylenia przez Komisję Nadzoru Finansowego decyzji o uzna- niu zrzeszenia zintegrowanego, jeżeli są spełnione wymogi określone w art. 16, dotychczasowi uczestnicy zrzeszenia zintegrowanego są zrzeszeni na podstawie obowiązującej ich umowy zrzeszenia. Wyciąg z przepisów 257 12. W zrzeszeniu, w którym zostało utworzone zrzeszenie zintegrowane, dotych- czasowa umowa zrzeszenia w odniesieniu do banków, które nie przystąpiły do zrzeszenia zintegrowanego, wygasa w terminie 36 miesięcy od dnia za- warcia umowy zrzeszenia zintegrowanego. (8) Art. 5 Ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych 1a. Bank spółdzielczy posiadający kapitał założycielski wyższy niż równowartość 1 000 000 euro, lecz niższy niż równowartość 5 000 000 euro może prowa- dzić działalność na terenie województwa, w którym znajduje się jego siedzi- ba, oraz na terenie powiatów, w których znajdują się jego placówki wykonu- jące czynności bankowe, o których mowa w art. 6 ust. 1. 2. Bank spółdzielczy, za zgodą banku zrzeszającego, z którym zawarł umowę zrzeszenia, może prowadzić działalność także na terenie powiatów sąsiadu- jących z terenem określonym w ust. 1 i ust. 1a. Działalność obejmująca inne powiaty niż sąsiadujące wymaga uzyskania zgody Komisji Nadzoru Finanso- wego. 5. Ograniczeń, o których mowa w ust. 1a i 2, nie stosuje się do banku spółdziel- czego będącego uczestnikiem systemu ochrony, w przypadku: 1) gdy bank ten jest stroną umowy o utworzeniu konsorcjum bankowego, z zastrzeżeniem, iż siedziba kredytobiorcy powinna znajdować się w za- kresie działania przynajmniej jednego z uczestników konsorcjum, 2) udzielania kredytów jednostkom podporządkowanym bankowi zrzesza- jącemu w  rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 42 ustawy z  dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r. poz. 330 z późn. zm.) lub jed- nostkom, na które bank zrzeszający wywiera znaczący wpływ w rozumie- niu art. 3 ust. 1 pkt 36 tej ustawy, 3) wykonywania czynności bankowych z członkami banku spółdzielczego, 4) wykonywania czynności bankowych z jednostką zarządzającą systemem ochrony. (9) Art. 20 Prawa bankowego 1. Bankiem spółdzielczym jest bank w rozumieniu art. 2 pkt 1 Ustawy o funkcjo- nowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających. 2. Statut banku spółdzielczego pod rygorem nieważności powinien być sporzą- dzony w formie aktu notarialnego. Wyciąg z przepisów 258 Art. 91 ust. 3 Konstytucji 3. Jeżeli wynika to z ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską umowy konsty- tuującej organizację międzynarodową, prawo przez nią stanowione jest sto- sowane bezpośrednio, mając pierwszeństwo w przypadku kolizji z ustawami. (10) Art. 36 Prawa spółdzielczego § 1. Walne zgromadzenie jest najwyższym organem spółdzielni. (11) Art. 37 Prawa spółdzielczego § 1. Statut może postanowić, że jeżeli ilość członków przekroczy liczbę w  nim określoną, walne zgromadzenie członków zostaje zastąpione przez zebranie przedstawicieli. W takim wypadku statut powinien określać zasady ustalania liczby przedstawicieli i ich wyboru oraz czas trwania przedstawicielstwa. § 2. Do zebrania przedstawicieli stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej usta- wy i statutu o walnych zgromadzeniach. § 3. O czasie, miejscu i porządku obrad zebrania przedstawicieli należy zawiado- mić wszystkich członków spółdzielni w sposób wskazany w statucie. § 4. Członek spółdzielni niebędący przedstawicielem może uczestniczyć w zebra- niu przedstawicieli bez prawa głosu. (12) Art. 38 Prawa spółdzielczego § 1. Do wyłącznej właściwości walnego zgromadzenia należy: 1) uchwalanie kierunków rozwoju działalności gospodarczej oraz społecz- nej i kulturalnej, 2) rozpatrywanie sprawozdań rady, zatwierdzanie sprawozdań rocznych i sprawozdań finansowych oraz podejmowanie uchwał co do wniosków członków spółdzielni, rady lub zarządu w tych sprawach i udzielanie ab- solutorium członkom zarządu, 3) rozpatrywanie wniosków wynikających z  przedstawionego protokołu polustracyjnego z  działalności spółdzielni oraz podejmowanie uchwał w tym zakresie, 4) podejmowanie uchwał w sprawie podziału nadwyżki bilansowej (docho- du ogólnego) lub sposobu pokrycia strat; 5) podejmowanie uchwał w sprawie zbycia nieruchomości, zbycia zakładu lub innej wyodrębnionej jednostki organizacyjnej; Wyciąg z przepisów 259 6) podejmowanie uchwał w sprawie przystępowania do innych organizacji gospodarczych oraz występowania z nich; 7) oznaczanie najwyższej sumy zobowiązań, jaką spółdzielnia może zacią- gnąć; 8) podejmowanie uchwał w  sprawie połączenia się spółdzielni, podziału spółdzielni oraz likwidacji spółdzielni; 9) rozpatrywanie w  postępowaniu wewnątrzspółdzielczym odwołań od uchwał rady; 10) uchwalanie zmian statutu; 11) podejmowanie uchwał w  sprawie przystąpienia lub wystąpienia spół- dzielni ze związku oraz upoważnienie zarządu do podejmowania działań w tym zakresie; 12) wybór delegatów na zjazd związku, w którym spółdzielnia jest zrzeszona. § 2. Statut może zastrzec do wyłącznej właściwości walnego zgromadzenia po- dejmowanie uchwał również w innych sprawach. (13) Art. 59 Prawa spółdzielczego § 1. W spółdzielniach, w których walne zgromadzenie zostaje zastąpione przez zebranie przedstawicieli, z  zastrzeżeniem art. 8 ustawy z  dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, organami tych spółdzielni są także zebrania grup członkowskich. Zasady podziału członków na grupy członkow- skie i zasady działania tych zebrań określa statut. § 2. Do uprawnień zebrań grup członkowskich należy: 1) wybieranie i odwoływanie przedstawicieli na zebranie przedstawicieli; 2) wybieranie i odwoływanie członków rady spółdzielni, jeśli statut tak sta- nowi; 3) rozpatrywanie spraw, które mają być przedmiotem obrad najbliższego zebrania przedstawicieli, i zgłaszanie swoich wniosków w tych sprawach; 4) rozpatrywanie okresowych sprawozdań rady i zarządu; 5) wyrażanie swojej opinii i zgłaszanie do właściwych organów spółdzielni wniosków w sprawach spółdzielni, a zwłaszcza we wspólnych sprawach członków wchodzących w skład zebrania grupy. § 3. Statut może również określać inne zadania i uprawnienia zebrań grup człon- kowskich. Wyciąg z przepisów 260 (14) Art. 6 Ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych 1. Banki spółdzielcze, po uzyskaniu zgodnie z ustawą – Prawo bankowe zezwo- lenia Komisji Nadzoru Finansowego, mogą wykonywać następujące czynno- ści bankowe: 1) przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie lub z  nadej- ściem oznaczonego terminu oraz prowadzenie rachunków tych wkła- dów; 2) prowadzenie innych rachunków bankowych; 3) udzielanie kredytów; 4) udzielanie i potwierdzanie gwarancji bankowych; 5) przeprowadzanie bankowych rozliczeń pieniężnych; 6) udzielanie pożyczek pieniężnych; 7) udzielanie pożyczek i kredytów konsumenckich w rozumieniu przepisów odrębnej ustawy; 8) operacje czekowe i wekslowe; 9) świadczenie usług płatniczych oraz wydawanie pieniądza elektroniczne- go w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatni- czych (Dz.U. z 2014 r. poz. 873 z późn. zm.); 10) nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych; 11) przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostęp- nianie skrytek sejfowych; 12) udzielanie i potwierdzanie poręczeń; 13) wykonywanie innych czynności bankowych w imieniu i na rzecz banku zrzeszającego. 2. Czynności bankowe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4, 6, 7 i 12, banki spół- dzielcze mogą wykonywać z  osobami fizycznymi zamieszkującymi lub pro- wadzącymi przedsiębiorstwo na terenie działania banku spółdzielczego lub z  osobami prawnymi i  jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi oso- bowości prawnej, a posiadającymi zdolność prawną, mającymi siedzibę lub jednostki organizacyjne na terenie działania banku spółdzielczego. Czynno- ści, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 12, banki spółdzielcze mogą wykonywać w zakresie i trybie uzgodnionym z bankiem zrzeszającym. 2a. W szczególnie uzasadnionych przypadkach bank spółdzielczy będący uczest- nikiem systemu ochrony może wykonać czynność bankową z osobą fizycz- ną, osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości Wyciąg z przepisów 261 prawnej a posiadającą zdolność prawną, mającymi miejsce zamieszkania lub siedzibę poza terenem jego działania, po uzyskaniu zgody organu zarządza- jącego tym systemem ochrony. 3. (uchylony) Art. 7 Ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych Za zgodą banku zrzeszającego banki spółdzielcze mogą wykonywać czynności bankowe, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 7 i 10 ustawy – Prawo bankowe. (15) Art. 5 Ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych 1. Bank spółdzielczy prowadzi działalność na terenie powiatu, w którym znaj- duje się jego siedziba, oraz na terenie powiatów, w których w dniu wejścia w życie ustawy znajdują się jego placówki wykonujące czynności bankowe, o których mowa w art. 6 ust. 1. 1a. Bank spółdzielczy posiadający kapitał założycielski wyższy niż równowartość 1 000 000 euro, lecz niższy niż równowartość 5 000 000 euro może prowa- dzić działalność na terenie województwa, w którym znajduje się jego siedzi- ba, oraz na terenie powiatów, w których znajdują się jego placówki wykonu- jące czynności bankowe, o których mowa w art. 6 ust. 1. 1b. Bank spółdzielczy posiadający kapitał założycielski o równowartości co naj- mniej 5 000 000 euro może prowadzić działalność na obszarze całego kraju. 2. Bank spółdzielczy, za zgodą banku zrzeszającego, z którym zawarł umowę zrzeszenia, może prowadzić działalność także na terenie powiatów sąsiadu- jących z terenem określonym w ust. 1 i ust. 1a. Działalność obejmująca inne powiaty niż sąsiadujące wymaga uzyskania zgody Komisji Nadzoru Finanso- wego. 3. W przypadku łączenia się banków spółdzielczych działających na różnych terenach, teren działania banku przejmującego ulega powiększeniu o teren działania banku przejętego w dniu połączenia. 4. Zmiana statutu banku spółdzielczego będąca wynikiem dostosowania terenu działania do terenu określonego w ust. 1 lub rozszerzenia terenu działania w związku z połączeniem, o którym mowa w ust. 3, nie wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego. 5. Ograniczeń, o których mowa w ust. 1a i 2, nie stosuje się do banku spółdziel- czego będącego uczestnikiem systemu ochrony, w przypadku: Wyciąg z przepisów 262 1) gdy bank ten jest stroną umowy o utworzeniu konsorcjum bankowego, z zastrzeżeniem, iż siedziba kredytobiorcy powinna znajdować się w za- kresie działania przynajmniej jednego z uczestników konsorcjum; 2) udzielania kredytów jednostkom podporządkowanym bankowi zrzesza- jącemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 42 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013 r. poz. 330 z późn. zm.) lub jednostkom, na które bank zrzeszający wywiera znaczący wpływ w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 36 tej ustawy; 3) wykonywania czynności bankowych z członkami banku spółdzielczego; 4) wykonywania czynności bankowych z jednostką zarządzającą systemem ochrony. (16) Art. 22a ust.1 Prawa bankowego 1. Zarząd banku składa się co najmniej z trzech osób fizycznych powoływanych i odwoływanych przez radę nadzorczą, z zastrzeżeniem art. 22b. Rada nad- zorcza, powołując lub odwołując członków zarządu banku, uwzględnia oce- nę spełniania wymogów, o których mowa w art. 22aa. (17) Art. 22a ust. 2 Prawa bankowego 2. Rada nadzorcza niezwłocznie po powołaniu zarządu i po dokonaniu zmiany jego składu przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informację o składzie zarządu i zmianie jego składu oraz wynikającą z oceny, o której mowa w ust. 1, informację o  spełnieniu przez członków zarządu wymogów, o  których mowa w art. 22aa. Rada nadzorcza informuje Komisję Nadzoru Finansowego także o zatwierdzeniu i zmianie wewnętrznego podziału kompetencji w za- rządzie banku. (18) Art. 45 Prawa spółdzielczego § 1. Rada składa się co najmniej z trzech członków wybranych stosownie do po- stanowień statutu przez walne zgromadzenie, zebranie przedstawicieli lub zebrania grup członkowskich. (19) Art. 22a ust. 3 Prawa bankowego 3. Prezes zarządu kieruje pracami zarządu. Prezesowi zarządu podlega komórka audytu wewnętrznego. (20) Art. 12 Ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych (uchylony) Wyciąg z przepisów
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:


Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: