Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00586 007521 13273134 na godz. na dobę w sumie
Riwiera turecka. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Riwiera turecka. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Autor: Liczba stron: 240
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-8590-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> fotografia
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Riwiera turecka to miejsce, w którym góry stykają się z morzem, a plaże kuszą rozgrzanym piaskiem i atrakcjami dla tych, którzy lubią aktywnie spędzać czas nad wodą. W tej bajkowej scenerii na niemal każdym kroku odnajdziemy ślady minionych wieków, mityczne miasta, antyczne świątynie, rzeźby, bizantyjskie mozaiki... Gwarne bazary, hammamy, kawiarnie z wyśmienitą kawą i meczety rozbrzmiewające śpiewem muezinów wprowadzą nas w fascynujący świat Orientu. Niebiański relaks ze szczyptą egzotyki i podróżą do przeszłości – czy można chcieć więcej…?

Travelbook to Twój niezastąpiony towarzysz podróży. Wskaże Ci najważniejsze atrakcje, podpowie, czego szukać poza głównymi szlakami i wprowadzi w świat miejscowych obyczajów. Znajdziesz w nim opisy najciekawszych regionów i miast, a sprawdzone informacje praktyczne umożliwią staranne zaplanowanie podróży. Przewodnik wspaniale uzupełniają czytelne mapy, świetne zdjęcia i liczne ramki z ciekawostkami. Wszystko to w połączeniu z poręcznym formatem i atrakcyjną szatą graficzną sprawia, że Travelbook to najlepszy wybór dla ciekawych świata.

O autorze:

Witold Korsak – absolwent historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jego pasja podróżnicza rozpoczęła się wprawdzie jeszcze przed studiami, ale to dopiero one wzniosły na wyżyny możliwości nieodpartą chęć poznania innych regionów świata. Podróżował po Europie Wschodniej, Środkowej i Południowej, zwiedzał również jej zachodnią i północną część. W międzyczasie poznawał też obszary północnej Afryki, gdzie zaintrygowała go kultura muzułmańska. Zainteresowanie historią świata antycznego w połączeniu z fascynacją islamem przywiodły w końcu autora do Azji Mniejszej, a konkretnie do Turcji. Spędził tam łącznie kilka miesięcy i na podstawie zdobytych doświadczeń napisał niniejszy przewodnik. Z wydawnictwem Bezdroża współpracował także przy pisaniu przewodnika Krym. Półwysep rozmaitości.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Riwiera turecka t Ubezpieczenie w podróży macje krajoznawcze) macje krajoznawcze) macje krajoznawcze) Autor przewodnika: Witold Korsak Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Współpraca: Krzysztof Dopierała (uzupełnienia w rozdziałach Informacje praktyczne i Infor- Redakcja i korekta: Anna Pałczyńska Autor przewodnika: Witold Korsak Skład: Zofia Łucka Współpraca: Krzysztof Dopierała (uzupełnienia w rozdziałach Informacje praktyczne i Infor- Projekt okładki: hotmedia Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Redakcja i korekta: Anna Pałczyńska Skład: Zofia Łucka Redaktor prowadzący: Maciej Żemojtel Projekt okładki: hotmedia Redakcja i korekta: Anna Pałczyńska Skład: Zofia Łucka Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej pu- Projekt okładki: hotmedia blikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- nie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej pu- Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. blikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za zwią- Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej pu- nie praw autorskich niniejszej publikacji. zane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion blikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania infor- ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były macji zawartych w książce. nie praw autorskich niniejszej publikacji. kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za zwią- Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. zane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania infor- kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za zwią- macji zawartych w książce. zane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania infor- Wydawnictwo Helion macji zawartych w książce. ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl Wydawnictwo Helion księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 Wydawnictwo Helion Drogi Czytelniku! e-mail: redakcja@bezdroza.pl ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl tel.: 32 2309863 http://bezdroza.pl/user/opinie/?bertu1 e-mail: redakcja@bezdroza.pl Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Drogi Czytelniku! księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bertu1 Drogi Czytelniku! Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?bertu1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-246-8590-5 Copyright © Helion, 2014 Riwiera turecka Wydanie I ISBN: 978-83-246-8590-5 Copyright © Helion, 2014 Wydanie I • Kup książkę ISBN: 978-83-246-8590-5 • Poleć książkę Copyright © Helion, 2014 • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność Kup książkę Poleć książkę NAJCIEKAWSZE BUDOWLE Teatr w Aspendos Jeden z najwspanialszych i najlepiej za- chowanych teatrów antycznych w całej Azji Mniejszej, a nawet w basenie Morza Śródziemnego. Twierdza Mamure Kalesi w Anamur Średniowieczna twierdza zaliczana do jed- nej z najbardziej imponujących tego typu budowli w Turcji. Grobowce licyjskie w Myrze Spektakularne grobowce wykute w skale na kształt świątyń z V–IV w. p.n.e. Maryemana w Efezie Odbudowany antyczny dom – wg Kościoła rzymskokatolickiego miejsce zaśnięcia Ma- rii matki Jezusa. j e i k c e r u t y r e i w e i r e j c k a r t A Świątynia Zeusa w Euromos Stosunkowo dobrze zachowana świątynia w stylu korynckim z II w., położona z dala od ośrodków turystycznych. Zamek św. Piotra w Bodrum Mauzoleum w Halikarnasie nie dotrwało do naszych czasów; jak było potężne możemy sobie wyobrazić, zwiedzając ogromny zamek św. Piotra, zbudowanego przez krzyżowców z… elementów Mauzoleum. MIEJSCA, KTÓRE WARTO ZOBACZYĆ Ognie Chimery w okolicach Kemer Słynne płomienie wydobywające się wprost z wnętrza ziemi, gdzie dogorywać ma mi- tyczna Chimera. Park Narodowy Dilek Rozciągający się w okolicach Kuşadası obszar ochrony dzikiej przyrody, jedyne miejsce wy- stępowania pantery anatolijskiej. Troja Wpisane na listę UNESCO ruiny miasta, któ- rego ostatnie chwile poznamy, czytając Iliadę Homera. Kanion Köprülü Przepiękny, stromy wąwóz z turkusową rzeką na dnie. Uroku dodaje przerzucony wysoko między brzegami rzymski most. Ksantos Wspaniałe pozostałości stolicy starożytnej Licji, wpisane na listę UNESCO. j e i k c e r u t y r e i w e i r e j c k a r t A Plaża Iztuzu Cudowna, piaszczysta plaża, otoczona wpadającymi wprost do morza gó- rami. Jest miejscem lęgowym żółwi morskich. Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę NAJLEPSZE DANIA MUZEA I GALERIE Döner Czyli to, co my najczęściej nazywamy keba- bem. W Turcji zdecydowanie smaczniejszy. Iskender kebap Paseczki mięsa wymieszane z chlebem i sosem pomidorowym, podawane na tale- rzu obok jogurtu i warzywnej sałatki. Mantı Minipierożki nadziewane mięsem, se- rem lub kapustą, zalane masłem i zim- nym jogurtem. j e i k c e r u t y r e i w e i r e j c k a r t A Pide Turecka „pizza” – płaski chleb przypiekany w piecu, na który kładzie się ser, mielone mięso i warzywa. Słodycze Niewiarygodnie wręcz słodkie. Najpo- pularniejsze to znana u nas chałwa; ba- kława, czyli ciasto przekładane war- stwami miodu, migdałów, orzechów włoskich i pistacji czy lokum – gala- retka z soku winogronowego. Lahmacun Podobny do pide, ale na cień- szym cieście, bardziej przypo- mina naleśnik. Muzeum Efeskie Bogate zbiory z wykopalisk archeolo- gicznych w Efezie, m.in.: mozaiki, freski, posągi, monety. NIEZAPOMNIANE PRZEŻYCIA Antalya Müzesi Jedno z najbogatszych muzeów w Tur- cji. Zbiory od XV w. p.n.e. do czasów osmańskich. Plaże Phaselis i Olimpos Wędrówka po ruinach starożytnych miast Phaselis i Olimpos, które położone są przy przepięknych plażach. Muzeum Archeologii Podwodnej Znajdujące się w Bodrum muzeum pre- zentuje fascynujące eksponaty odkryte na dnie morza: statki, amfory, posągi. Spacer ulicami starożytnego Efezu Trochę wyobraźni i łatwo cofniemy się w czasie, chodząc po jednym z najpięk- niejszych miast starożytności. j e i k c e r u t y r e i w e i r e j c k a r t A Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę 74 A J O R T | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W Troja Któż z nas nie słyszał o legendarnej Troi? Rozsławiona przez Homera dzięki Iliadzie, w której przedstawił ostatnie 40 dni dziesię‑ cioletniej wojny Achajów (Greków), walczą‑ cych pod wodzą Agamemnona przeciwko Trojańczykom, została odkryta przez Hein‑ richa Schliemanna (1822–90) kupca z za‑ wodu, a archeologa z zamiłowania. Jeszcze w 2. poł. XIX w. legendarne miasto króla Priama, którego syn Parys porwał Helenę, wywołując tym samym wojnę trojańską, uchodziło raczej za wymysł twórczego ge‑ niuszu Homera niż za poetycką opowieść o wydarzeniach realnych. Zafascynowany Iliadą i Odyseją, Schliemann rozpoczął wy‑ kopaliska na wzgórzu, zwanym po turecku Hisarlık w 1870 r., chociaż powszechnie mnie‑ mano, że jeśli w ogóle Troja istniała, to leżała na wzgórzu Ballı Dağı, usytuowanym 20 km dalej na południe, gdzie faktycznie odkryto pozostałości niezidentyfikowanej osady. historia Troja powstała w starożytnej krainie zwa‑ nej Troadą, czyli odpowiedniku dzisiejszego półwyspu Biga, a jeszcze wcześniej, nieco bardziej na północ istniała osada Darda‑ nus (stąd nazwa cieśniny Dardanele), bę‑ dąca wg tradycji pierwszym miastem za‑ łożonym na półwyspie. Ostał się po niej je‑ dynie tumulus (kopiec nagrobny), datowany na wczesną epokę brązu. Dopiero później powstać miał Ilion, znany lepiej pod na‑ zwą Troi. Najstarsze jego warstwy pocho‑ dzą, tak jak i Dardanos Tümülüs, z wcze‑ snej epoki brązu (3000 r. p.n.e.), a najmłod‑ sze z okresu późnego cesarstwa rzymskiego (IV w.). W miejscu tym istniało wiele miast (ponumerowane od I do IX), powstałych Kup książkę jedno na drugim, niszczonych przez pożary, trzęsienia ziemi czy najazdy wrogich wojsk. W rzeczywistości było ich o wiele więcej niż dziewięć, gdyż jest to liczba warstw chrono‑ logicznych, pośród których znajduje się po‑ nad 40 poziomów! warto zobaczyć Ruiny Troi 8.00–19.30, poza sezonem 8.00–17.00; wstęp: 15 TL. Kasy od ruin dzieli ok. 500 m, a największym zainteresowaniem mas turystów (w szczególności Japończy‑ ków) cieszy się, stojące przed małym budyn‑ kiem muzeum, wyobrażenie konia trojań‑ skiego, które widnieje na folderach i wido‑ kówkach związanych z Troją i w ogóle Turcją. Dla laików ta duża, drewniana konstrukcja może być niemałą atrakcją, ponieważ ruiny miasta nie prezentują się zbyt okazale, a je‑ śli porównać je z ruinami Pergamonu czy Efezu, w gruncie rzeczy wypadają blado. Najpierw natkniemy się na dosyć dobrze zachowane fragmenty potężnych niegdyś murów z pozostałością kwadratowej wieży, pochodzących z okresu Troi VI (1800–1300 p.n.e.). Następnie idziemy ścieżką wzdłuż murów, przechodząc przez węższe gardło, będące niegdyś bramą wschodnią, któ‑ rego prawa strona to umocnienia z czasów rzymskich, czyli tzw. Troi IX (85 r. p.n.e.–450 r. n.e.). Poznamy je po tym, że bloki są wycio‑ sane z jaśniejszego kamienia. Po wejściu schodami na wzniesienie widzimy po le‑ wej stronie fundamenty kilku domów Troi VI i VII (lata 1300–1050 p.n.e.). Ze wzgó‑ rza spojrzeć możemy w dół – na wschód, gdzie odkryto pozostałości wieży‑ ‑cysterny, w której w czasach Troi VI praw‑ dopodobnie przechowywano wodę. Dalej Poleć książkę wybuchła panika, runęły mury i z pewnością pośród ruin kamien‑ nych zabudowań zginęło wielu ludzi. Trzę‑ sienie z kolei nie uczyniło nic złego znaj‑ dującym się na niezabudowanym tere‑ nie Achajom. Można więc powiedzieć, że to koń Posejdona wpuścił ich do oblega‑ nego miasta. I właśnie ten koń‑symbol zo‑ stał uwieczniony w homeryckiej epopei. 75 A J O R T | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W Koń trojański Mit o koniu trojańskim znany jest każ‑ demu. Współczesnym, ale już i starożyt‑ nym, pomysł z drewnianym posągiem, który Trojańczycy tak naiwnie wciągnęli do miasta, wydawał się nieco naciągany. Mogła to być oczywiście licentia poetica Homera, ale badacze zawsze doszukują się w legendzie ziaren prawdy. Powstała pewna mało znana hipoteza dotycząca Troi VI (tej zniszczonej trzęsieniem ziemi), która była solidnym, bogatym miastem, bardziej odpowiadającym opisowi Iliady niż nieciekawy zbiór lepianek Troi VII. Hipoteza wiąże się z postacią Posejdona, władcy mórz i oceanów, ale i boga odpo‑ wiedzialnego za trzęsienia ziemi. Co cie‑ kawe, jego symbolem, a zarazem zwierzę‑ ciem mu poświęconym był koń. Możliwe jest, że oblegane miasto nawie‑ dziło trzęsienie ziemi, które nad wyraz ułatwiło zadanie najeźdźcom – w Troi Ruiny starożytnej Troi Kup książkę Poleć książkę 77 A J O R T | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W 76 A J O R T | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W Troja 0 25 m oprac. M. Wieczorkowski Megaron II Megaron II Świątynia Świątynia Ateny Ateny Cysterna Cysterna Fundamenty Fundamenty pałacu pałacu Priama Priama Rampa Rampa Dziedziniec Dziedziniec Brama Brama zachodnia zachodnia Spiżarnie Spiżarnie Świątynia lub Świątynia lub ołtarz ofiarny ołtarz ofiarny Brama Brama wschodnia wschodnia Wieża Wieża wschodnia wschodnia Teatr lub Teatr lub buleuterion buleuterion Troja ok. 3000–2500 p.n.e. Troja II ok. 2500–2300 p.n.e. Troja VI ok. 1700–1250 p.n.e. Troja rzymska ok. 350 p.n.e.–400 n.e. Wieża Wieża południowa południowa Brama Brama południowa południowa Teatr Teatr lub odeon lub odeon ścieżka poprowadzi nas w okolice, gdzie stała grecka świątynia Ateny (Troja VIII, lata 700–85 r. p.n.e.), przebudowana później przez Rzymian za pierwszego cesarza rzym‑ skiego Augusta (29 r. p.n.e.–14 r. n.e.). Pod‑ stawa świątyni miała wymiary 34 × 16 m. Przejdziemy teraz przez najstarszą część miasta, obok granic Troi  I (lata 3000–2500 p.n.e.), wyznaczonych prymitywnymi ob‑ warowaniami widocznymi po lewej stro‑ nie. Za nimi widać już nieco lepsze, wybu‑ dowane w czasach Troi II (lata 2500–2200 p.n.e.), a po prawej stronie znajdują się ru‑ iny domów typu megaron, czyli prosto‑ kątnych budowli z paleniskiem pośrodku, poprzedzonych przedsionkiem z kolum‑ nami. Budynki takie wykształciły się w Gre‑ cji za czasów mykeńskich, a widoczne tutaj Kup książkę pochodzą z końca III tysiąclecia p.n.e. Idąc dalej, dotrzemy do kamiennej rampy szero‑ kiej na 6 m, a długiej na ponad 20 m. Wybu‑ dowano ją również w okresie Troi II, a prze‑ chodziło się nią na wyżynę, gdzie później Schliemann znaleźć miał „skarb Priama”. Tym samym znaleźliśmy się poza mu‑ rami Troi II. Po lewej stronie widzimy resztki budynku w kształcie litery L, który mógł służyć jako magazyn żywności w czasach Troi VI, a po przeciwnej stronie ścieżki – fun‑ damenty domów pochodzących z tego sa‑ mego okresu. Następnie wychodzimy poza mury południowe Troi VI, gdzie po prawej stronie znajdują się ruiny sanktuarium z czasów hellenistycznych i rzymskich. Nie wiadomo, jakiemu bóstwu było ono poświęcone, gdyż znalezione fragmenty Poleć książkę ścian z inskrypcjami nie zachowały się w zadowalającym stanie. Następnie prze‑ chodzimy obok miejsca (po prawej), gdzie stał gimnazjon, a nieco dalej znajdują się pozostałości grecko‑rzymskiego odeonu (teatru muzycznego – budowla podobna do teatru, ale kryta dachem), za którymi widać zarysy domu z filarami. Ostatnimi „atrakcjami” wykopalisk są ruiny południo‑ wej bramy z czasów Troi VI oraz rzymskiego buleuterionu, czyli budynku, gdzie zbie‑ rały się posiedzenia rady (bule), rozpatru‑ jącej polityczne i administracyjne kwestie dotyczące miasta. Komunikacja Najłatwiej przyjechać tu bezpośrednim do‑ lmuszem z Çanakkale (kierunek: Truva lub Tevfikiye, 5 TL, 40 min). W sezonie dolmu‑ sze odjeżdżają co około pół godziny, nieco rzadziej kursują poza sezonem. Z Çanak‑ kale można wybrać się do Troi również w ra‑ mach wycieczki zorganizowanej (korzysta‑ jąc np. z usług firmy Gallipoli, wtedy cało‑ dniowa wycieczka wyniesie 100 TL; www. gallipoli‑tour.com). Przybywając zaś z południa, należy powie‑ dzieć kierowcy o zamiarze zwiedzenia Troi (nikt nie wymaga znajomości języka, wy‑ starczy kilkakrotnie powiedzieć: „Truva”) i pil‑ nować drogi. Około 30 km przed Çanakkale zobaczymy niewielkie skrzyżowanie na wysokości wio‑ ski Gökçalı, na którym oznaczony jest skręt w lewo – Truva. Miejmy nadzieję, że odleg łości 6 km nie będziemy musieli pokonywać piechotą i że nadjedzie dolmusz lub jakiś życzliwy kierowca podwiezie nas do pobliskiego Tevfikiye. Kto chce bezpośrednio z Troi pojechać na południe (co jest godne polecenia), musi dostać się dolmuszem z powrotem na główną drogę (E87/D550, z północy na po‑ łudnie) i tam poczekać na autobus lub okazję, jadące do Ayvacık (jeżeli zamierza zwiedzić Assos) bądź dalej, w stronę Ayvalık i Izmiru. Planując takie przedsięwzięcie, trzeba od‑ powiednio wcześnie wyruszyć z Çanakkale. Do głównej drogi można też oczywiście dojść pieszo, próbując łapać okazję. Noclegi i wyżywienie Większość turystów przyjeżdża do Troi jedy‑ nie na kilka godzin, na własną rękę lub z wy‑ cieczką zorganizowaną, i wraca na nocleg do Çanakkale lub jedzie dalej na południe. Mimo to pobliska wioska Tevfikiye posiada kilka przyjemnych miejsc, w których można spędzić noc. Varol Pansiyon; tel.: +90 286 2 830 828; jedynka 40 TL, dwójka 70 TL. Ro‑ dzinny pensjonat, chyba najkorzystniejsza w wiosce relacja jakości do ceny. Nieco droż‑ szy jest pobliski hotel Hisarlık, który posiada także smaczną restaurację. Odeon w Troi Kup książkę Poleć książkę 105 Z E f E   I K u Ç l E S | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W 104 E M ş E Ç | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W warto zobaczyć Zabytków mamy w Çeşme kilka. Niewąt‑ pliwie najważniejszym jest XIII‑wie czna twierdza genueńska otoczona pier‑ ścieniem podwójnych murów. Została ona przejęta od Włochów i odrestaurowana w 1508 r. przez Bajazyda II. W twierdzy mie‑ ści się obecnie muzeum 8.30–12.00, 13.00–17.30, pn. zamkn.; wstęp: 5 TL. Innym zabytkiem w Çeşme jest osmań‑ ski karawanseraj wybudowany w 1528 r. przez Sulejmana Wspa‑ niałego, a dwa XVII‑wieczne meczety (Hac Memiş Camii i Hacı Mehmet Camii) zwra‑ cają uwagę swymi niewyszu‑ kanymi formami. Na  północ od  głów‑ nego placu stoją ruiny XIX‑wiecznej cerkwi Ay‑ ios Haralambos, a 1 km na zachód od nich (niedaleko przystanku, skąd odjeżdżają dolmusze do Izmiru) znaj‑ dziemy pozostałości starożytnego sta‑ dionu. Z kolei ok. 500 m na południe od nich leżą fundamenty antycznego teatru. Komunikacja Do Çeşme dostaniemy się bardzo łatwo. Najpierw należy dojechać na izmir‑ ski dworzec połączeń krótkodystanso‑ wych Ūçku yular (6 km na południowy zachód od Konak Meydanı), skąd odcho‑ dzą dolmusze do miasteczka. Dotrzemy tam autobusem nr 169 lub 554 z przy‑ stanków ulokowanych wzdłuż Cumhu‑ riyet Bulv. Z Ūçkuyular dolmusze i auto‑ busy do Çeşme odjeżdżają bardzo czę‑ sto (10 TL, ok. 1 godz. 15 min). Z powro‑ tem możemy wrócić na ten sam dworzec lub pojechać autobusem, który zmierza na terminal w Izmirze, i wysiąść gdzieś po drodze w centrum miasta. Selçuk i Efez Selçuk był niegdyś skromnym rolniczym miasteczkiem, które na przełomie lat 80. i 90. przeżyło prawdziwy boom tury‑ styczny. Dzisiaj co najmniej połowa miesz‑ kańców żyje z turystyki, gdyż ruiny an‑ tycznego Efezu są najatrakcyjniejszym zabytkiem wybrzeża Morza Egejskiego albo nawet całej Turcji. Ściągają tu rocz‑ nie (szczególnie w miesiącach V–IX) ty‑ siące turystów, zapełniając pensjonaty i hotele do granic możliwości. W Selçuku do zwiedzenia jest wiele. Oprócz staro‑ żytnego miasta są jeszcze ruiny słynnego artemizjonu; bardzo ciekawe muzeum ar‑ cheologiczne; chrześcijańska, ogromna niegdyś bazylika oraz stary seldżucki me‑ czet. Również twierdza na wzgórzu warta jest wycieczki, a dodatkowo po miasteczku rozrzucone są małe meczety i grobowce pochodzące z wczesnego okresu turec‑ kiego. Za miastem znajduje się często od‑ wiedzane miejsce, gdzie dokonać miała żywota Maria Dziewica (kaplica i dom zwane Meryemana) oraz legendarna grota Siedmiu Śpiących. warto zobaczyć Ponieważ ruiny Efezu oraz Meryemana leżą poza miastem, warto – w celu rozsądnego zaplanowania i miłego spędzenia dnia – wypożyczyć rower. Niemalże każdy pen‑ sjonat proponuje swoim gościom wypo‑ życzenie roweru gratis lub za niewielką opłatą. Jeśli skorzystamy z darmowego transportu minibusem do południowych kas biletowych Efezu (co również oferuje prawie każdy hotel), to wracać będziemy musieli pieszo (ok. 3 km) i poza antycz‑ nym miastem niewiele zdążymy zobaczyć. 8.30–18.30, poza sezonem 8.00–17.00; wstęp 8 TL, wybu‑ dowana została za czasów Justyniana Wiel‑ kiego na miejscu wcześniejszego małego kościoła, postawionego, jak głosi tradycja, Bazylika św. Jana Kup książkę Poleć książkę Imponujące pozostałości bazyliki św. Jana Kup książkę Poleć książkę 106 Z E f E   I K u Ç l E S | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W na grobowcu św. Jana Ewangelisty, który w Efezie napisał swoją Ewangelię i tutaj dokonać miał żywota. Ogromną bazylikę wzniesiono na planie krzyża, miała dłu‑ gość 110 m i szerokość 30 m, a przed nią znajdowało się atrium (otwarty dziedzi‑ niec) otoczone z trzech stron podwójną kolumnadą. Sklepienie składało się z czte‑ rech kopuł zawieszonych wzdłuż głównej osi (nawy) i dwóch nad pomieszczeniami bocznymi. W czasach Turków seldżuckich świątynia służyła za meczet, a w okresie Meczet Meczet Isa Beya Isa Beya Meczet Meczet Isa Beya Isa Beya Karame Şe Anadolu Karame Şe Anadolu Köy Sofraları Köy Sofraları Karame Şe Anadolu Karame Şe Anadolu Köy Sofraları Köy Sofraları Pensjonat Pensjonat Amazon Amazon Pensjonat Pensjonat Amazon Amazon Bazylika Bazylika św. Jana św. Jana Bazylika Bazylika św. Jana św. Jana St Jean Cad. St Jean Cad. imperium osmańskiego liczne trzęsienia ziemi doszczętnie ją zrujnowały. Obecny stan to zasługa archeologów amerykań‑ skich i tureckich. Cytadela zbudowana została również przez Justyniana Wielkiego i służyła lud‑ ności jako schronienie na wypadek na‑ jazdów Arabów, a później plemion turk‑ meńskich, wędrujących często z północy na południe w celu zdobywania i grabienia miast małoazjatyckich. Właściwie ówcze‑ sna osada ograniczała się do murów twier‑ dzy, a tylko niewielka część mieszkańców miała swe domostwa poza ich obrę‑ bem. Zresztą na wzgórzu jesz‑ cze w XIX i XX w. miesz‑ kali ludzie, dopóki Cytadela Cytadela miejscem tym nie zajęli się archeolodzy. Wewnątrz znajdują się: mały meczet i ru‑ iny bizantyńskiego kościółka. Meczet Isa Bey (Isa Bey Camii) znaj‑ duje się na zachód od bazyliki, u stóp wzgó‑ rza. Isa Bey był wnukiem emira Aydna, zało‑ życiela emiratu o tej samej nazwie. Świąty‑ nia, ufundowana przezeń w 1375 r., jest po‑ dobno pierwszym przykładem tureckiego meczetu z poprzedzającym go dziedziń‑ cem (pierwotnie dziedziniec był otoczony portykiem). Do meczetu prowadzi od strony zachodniej piękny portal o stalaktytowym ornamencie. Obie kopuły nad salą modli‑ tewną wspierają się na antycznych kolum‑ nach, sprowadzonych tu z budowli w po‑ bliżu efeskiego portu. Idąc na południe . . d a C a n i t n e g r d a C a n i t n e g r A A Selçuk Hamamı Selçuk Hamamı Selçuk Hamamı Selçuk Hamamı Pensjonat Nur Pensjonat Nur Pensjonat Nur Pensjonat Nur do Artemizjonu, miniemy po prawej stro‑ nie ruiny łaźni Isa Bey z XIV w. Artemizjon przedstawia dzisiaj niestety żałosny widok (jedna kolumna). Możemy się jedynie domyślać, jak wyglądała niegdyś ta wspaniała budowla, zaliczana do siedmiu cudów świata. Pierwsza świątynia w tym miejscu wybudowana została w VII w. p.n.e. w kształcie peripterosu (otoczona jednym rzędem kolumn). Obok niej stanęła nieco później większa świątynia, długa na ok. 35 m. Na fundamentach tych dwóch świątyń za‑ częto budować w 1. poł. VI w. p.n.e. nowy, jeszcze większy przybytek, który ukończono dopiero pod koniec V stulecia p.n.e. Ta bu‑ dowla miała już kształt dipterosu (podwójna kolumnada) i liczyła 103 m długości oraz 50 m szerokości, czyli była w swej podsta‑ wie ponad trzy razy większa od ateńskiego Dworzec Dworzec kolejowy kolejowy Powszechny sobór efeski 107 Z E f E   I K u Ç l E S | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W AkayAkay AkayAkay Ruiny Isa Bey Ruiny Isa Bey Hamamı Hamamı Ruiny Isa Bey Ruiny Isa Bey Hamamı Hamamı Serin Sok. Serin Sok. Kiliç Aslan Camii Kiliç Aslan Camii Kiliç Aslan Camii Kiliç Aslan Camii Alpaslam Alpaslam Mescidi Mescidi Alpaslam Alpaslam Mescidi Mescidi Turgutreis Sok. Turgutreis Sok. Asm Asm ali Sok. ali Sok. St Jean Sok. St Jean Sok. BellaBella BellaBella Konak Rumeli Konak Rumeli Işkembecisi Işkembecisi Fontanna Fontanna z Kybele z Kybele Konak Rumeli Konak Rumeli Işkembecisi Işkembecisi Fontanna Fontanna z Kybele z Kybele Okumuşlar Okumuşlar Pide Salonu Pide Salonu Okumuşlar Okumuşlar Pide Salonu Pide Salonu Ephesus Ephesus Denis Café Denis Café Denis Café Denis Café Lokanta Lezzet Lokanta Lezzet Lokanta Lezzet Lokanta Lezzet Ürkmez Ürkmez Akwedukt Akwedukt Akwedukt Akwedukt Dworzec Dworzec kolejowy kolejowy Namik Kemal Cad. Ephesus Ephesus Namik Kemal Cad. Cengiz Topel Cad Fontanna Fontanna Fontanna Fontanna Ürkmez Ürkmez Cengiz Topel Cad k. o k S a ç o K Siegburg Cad. Siegburg Cad. TatTat k. o k S TatTat a ç o K Lienz Cad. Lienz Cad. rof. Mitler Sok. P rof. Mitler Sok. Sefa Sok. P Pensj. Australia Pensj. Australia New Zeland New Zeland Pensj. Australia Pensj. Australia New Zeland New Zeland Boomerang Boomerang Guesthouse Guesthouse Boomerang Boomerang Guesthouse Guesthouse Mehmed Mehmed Ali Baba Ali Baba Mehmed Mehmed Ali Baba Ali Baba Muzeum Muzeum Efeskie Efeskie Alihan Alihan Guesthouse Guesthouse Alihan Alihan Guesthouse Guesthouse Sefa Sok. Kuşadasi Cad. Muzeum Muzeum Efeskie Efeskie Kuşadasi Cad. d. a Atatürk C d. a Atatürk C a y C d . K i z il a K i z il a d . a y C Dworzec autobusowy Dworzec autobusowy Dworzec autobusowy Dworzec autobusowy i s a d a ş u K , z e f E , n o z m e t r A j i i s a d a ş u K , z e f E , n o z m e t r A j i . k o 6 S 0 0 1 . k o 6 S 0 0 1 Pamukkale Pamukkale k. o 5 S 0 0 1 k. o 5 S Pamukkale Pamukkale 0 0 1 Hotel Hotel Artemis Artemis Hotel Hotel Artemis Artemis Pensjonat Pensjonat Pensjonat Pensjonat Jimmy’s Place Jimmy’s Place Jimmy’s Place Jimmy’s Place d. a y C bila u K d. a y C bila u K Targowisko Targowisko Targowisko Targowisko VillaVilla VillaVilla Karakon Yani Camii Karakon Yani Camii Karakon Yani Camii Karakon Yani Camii Şahabettin Dede Cad. Şahabettin Dede Cad. Grobowiec Grobowiec bez nazwy 1 bez nazwy 1 Grobowiec Grobowiec bez nazwy 1 bez nazwy 1 Grobowiec Grobowiec bez nazwy 2 bez nazwy 2 Grobowiec Grobowiec Grobowiec Grobowiec bez nazwy 2 bez nazwy 2 Sehbeddin Sehbeddin Sivasi Sivasi Grobowiec Grobowiec Sehbeddin Sehbeddin Sivasi Sivasi Kümbet Mescidi Kümbet Mescidi Meczet (punkt Meczet (punkt orientacyjny) orientacyjny) Kümbet Mescidi Kümbet Mescidi Meczet (punkt Meczet (punkt orientacyjny) orientacyjny) Pensjonat Pensjonat Vardar Vardar Pensjonat Pensjonat Vardar Vardar Selçuk Selçuk Selçuk Köftecisi Selçuk Köftecisi 0 Selçuk Köftecisi Selçuk Köftecisi 0 100 m 100 m oprac. M. Wieczorkowski Patriarchowie, arcybiskupi oraz biskupi zebrani na soborze efeskim ogłosili jed‑ ność Osoby Chrystusa‑Słowa, które przyjęło ludzką naturę w urodzonym przez Maryję Jezusie, która odtąd była theotokos, czyli Matką Boską. Pogląd ten był sprzeczny z doktryną patriar‑ chy Konstantynopola Nestoriusza, od‑ mawiającego boskości Marii na zasa‑ dzie twierdzenia, że urodziła ona Je‑ zusa jako osobę ludzką. Związane z tą tezą było przekonanie Nestoriusza, iż w Chrystusie istnieją dwie osoby – bo‑ ska i ludzka, tylko zewnętrznie ze sobą połączone. Sobór skończył się wygna‑ niem Nestoriusza i schizmą jego zwo‑ lenników, w czego wyniku powstał ko‑ ściół nestoriański. Liczba wyznawców nestorianizmu sięga dzisiaj ok. 2 mln. Kup książkę Poleć książkę Kup książkę Poleć książkę Maryemana, Denizili Maryemana, Denizili 108 Z E f E   I K u Ç l E S | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W Partenonu. Liczba kolumn przekraczała 100, a ich wysokość sięgała 19 m. Muzeum Efeskie Efes Müzesi; 8.30–18.30, poza sezonem 8.30–17.30; wstęp: 8 TL, najlepiej zwiedzić po obejrzeniu ruin Efezu. Mieści oczywiście zbiory w zdecy‑ dowanej większości złożone z eksponatów znalezionych wśród ruin Efezu, a te nacieszą oko nawet największego sceptyka. Są tu mo‑ zaiki i freski z domów efeskich, posągi, mo‑ nety, przedmioty codziennego użytku oraz elementy architektury. Do najciekawszych przedmiotów codziennego użytku (rów‑ nież o dekoracyjnym przeznaczeniu) na‑ leżą figurki zdobiące meble (m.in. Ateny), lampki oliwne, dzbany, popiersia różnych postaci oraz figurka groteskowego Priapa (bożka płodności), skrzata z ogromnym fallu‑ sem, którego wizerunek znajdziemy również na efeskich kartkach pocztowych. Jedna z sal zawiera tylko eksponaty związane z kultem Artemidy, a więc przede wszystkim dwie jej rzeźby (jedna na wysokość niemalże 3 m) oraz małe, złote figurki. Oba posągi przed‑ stawiają Artemidę jako Artemis Polymastros, czyli z „licznym biustem”. W kolejnych salach znajdziemy m.in. marmurową głowę Sokra‑ tesa, statuę znaną jako „leżący satyr” (bó‑ stwo wesela i rozpusty), fryz z reliefem wy‑ konany z kości słoniowej, głowę cesarza Marka Aureliusza, posąg Dionizosa oraz ciekawą kolekcję monet (niektóre z VI w. p.n.e.). W ogrodzie znajdują się wspaniałe sarkofagi oraz części ołtarzy (np. ze świą‑ tyni Hadriana). Poza tym na południe od dworca auto‑ busowego natrafimy na kilka starych gro‑ bowców tureckich oraz mały seldżucki meczet z XIV w. (obok szpitala), zaś obok dworca kolejowego stoją pozostałości akweduktu (prawdopodobnie z czasów bizantyńskich), na którym gniazdo uwiły sobie bociany. Ruiny Efezu 8.30–19.00, poza sezo‑ nem 8.00–17.00; wstęp: 25 TL. Spacer wśród ruin zaczniemy od kas, znajdujących się po południowej stronie góry Panayır Dağı (Pion). Po przejściu przez kasy wkroczymy na teren dawnej górnej agory, powstałej za cesarza Augusta (30 r. p.n.e.–14 r. n.e.). Meczet Isa Bey Kup książkę Poleć książkę 109 Z E f E   I K u Ç l E S | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W Heroon Heroon Dr Sabri Yayla Bulv. Gimnazjum Vediusa Gimnazjum Vediusa Efez 0 200 m oprac. M. Wieczorkowski Sanktuarium Sanktuarium Kybele Kybele m ury biza ntyjskie Jaskinia Siedmiu Jaskinia Siedmiu Śpiących Śpiących Podwójny Podwójny Kościół Kościół restauracja restauracja Gimnazjon Gimnazjon portowy portowy Łaźnie Łaźnie portowe portowe a w o t r o P a m a r B Sklep z pamiątkami Sklep z pamiątkami Palestra Palestra Verulanusa Verulanusa Arkadiana mury hellenistyczne Stadion Stadion Łaźnie Łaźnie bizantyjskie bizantyjskie Dolna brama Dolna brama Gimnazjon Gimnazjon Teatr Teatr a w o r u m r a M a c i l P a n a y i r D a ğ i Grobowiec Grobowiec Androklosa Androklosa mury hellenistyczne Świątynia Świątynia Serapisa Serapisa Biblioteka Celsusa Biblioteka Celsusa Brama Hadriana Brama Hadriana Fontanna bizantyjska Fontanna bizantyjska Oktogon Oktogon Agora Agora dolna dolna U Brama Brama Augusta Augusta „Dom publiczny” „Dom publiczny” Latryny Latryny bizantyjskie mury Łaźnie Scholastyki Łaźnie Scholastyki Świątynia Hadriana Świątynia Hadriana Nimfeum Trajana Nimfeum Trajana Pałac Pałac ulica Kuretów plac plac Domicjana Domicjana Domostwa Domostwa efeskie efeskie Gimnazjon Gimnazjon wschodni wschodni Pomnik Memmiusa Pomnik Memmiusa Prytanejon Prytanejon Buleuterion Buleuterion Agora Agora górna górna Bazylika Bazylika Łaźnie Łaźnie Variusa Variusa Brama Brama Magnezyjska Magnezyjska mury hellenistyczne Świątynia Świątynia Domicjana Domicjana Fontanna Fontanna Polliona Polliona Muzeum Muzeum Inskrypcji Inskrypcji Pałac na Pałac na wodzie wodzie Akwedukt Akwedukt i nimfeum i nimfeum Wokół agory skupiały się liczne budowle użyteczności publicznej. Amfiteatralny buleuterion, czyli budy‑ nek posiedzeń rady (interpretowany rów‑ nież jako odeon, czyli budowla, gdzie od‑ bywały się konkursy muzyczne i śpiewa‑ cze), którego audytorium było pierwotnie sklepione, powstał w latach 60. II w., ale ba‑ dacze zgodnie twierdzą, że już wcześniej ist‑ niał tu podobny przybytek. Przed frontem buleuterionu znajdowała się bazylika, lecz nie w późniejszym pojęciu świątyni chrze‑ ścijańskiej, lecz rzymskiej sali zebrań, służącej celom administracyjnym. Oba budynki były oddzielone widocznym do dzisiaj, wyraź‑ nym korytarzem. Bazylikę wzniesiono w I w., miała trzy nawy (na tym wzorowały się bazy‑ liki chrześcijańskie), z czego nawa środkowa Kup książkę osiągała długość aż 160 m (bazylika ciągnęła się wzdłuż północnego boku agory). Zacho‑ wały się po niej widoczne ślady naw oddzie‑ lonych kolumnami. Obok buleuterionu wi‑ doczne są pozostałości prytanejonu, czyli siedziby władz administracyjnych miasta, zło‑ żonej z najwyższych urzędników i reprezen‑ tantów Efezu – prytaniów. Był to jakby od‑ powiednik dzisiejszego ratusza. Przypusz‑ cza się, że na kwadratowym fundamencie pośrodku prytanejonu płonął święty ogień ku czci bogini domowego ogniska – Hestii. Tutaj też znaleziono oba posągi Artemidy, które podziwiać można w muzeum. Po lewej stronie, poniżej agory, rozpo‑ ściera się plac Domicjana (za cienkim łu‑ kiem z marmurowych bloków), nazwany od stojącej tu niegdyś świątyni wzniesionej Poleć książkę 111 Z E f E   I K u Ç l E S | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W 110 Z E f E   I K u Ç l E S | I O G E K S J E G E A Z R O M E Ż E Z R B Y W na cześć tego cesarza. Budowlę umieszczono na wysokim tarasie (zbocze antycznego Ko‑ ressos, dziś Bülbülda), dzięki czemu prze‑ wyższała ona nawet zabudowania agory. Taras składał się z dwupiętrowego podium ze sklepionymi kolebkowo dużymi pod‑ ziemnymi komorami, których resztki wpięte w zbocze widać po dziś dzień. Do świątyni wchodziło się schodami umieszczonymi za piętrowym portykiem znajdującym się na dole zbocza. Zachowały się po nim po‑ kaźne szczątki w postaci dwóch filarów zwieńczonych płaskorzeźbami bóstw oraz resztki innych kolumn. W lepiej zachowanych pomieszczeniach należących do tego wielkiego kompleksu mieści się Muzeum Inskrypcji, ale zwie‑ dzającym jest udostępnione nieczęsto, trak‑ towane raczej jako magazyn fryzów, piede‑ stałów i innych części architektonicznych, na których Efezjanie pozostawili świadec‑ twa w postaci wyrytego w marmurze pisma. Na placu stała również fontanna Pol‑ liona (zachowany wysoki łuk jest jej frag‑ mentem) wzniesiona za cesarza Domicjana w 93 r. na cześć Sextiliusa Polliona, zasłu‑ żonego filantropa i obywatela Efezu, który ufundował w mieście wiele budowli użytecz‑ ności publicznej. Z agory schodzimy w dół, po lewej mamy wejście na plac Domicjana, a po prawej ruiny pomnika Memmiusa, wnuka wodza rzymskiego Sulli. Wybudo‑ wany w kształcie tetrapylonu (pierwotnie okazała brama o czterech wejściach, czę‑ sto ustawiana na skrzyżowaniach głów‑ nych ulic) pomnik ukończono w trzeciej ćwierci I w. p.n.e. Tak oto znaleźliśmy się na jednej z waż‑ niejszych dróg miasta – ulicy Kuretów, łą‑ czącej górną agorę z ulicą Marmurową (o któ‑ rej będzie jeszcze mowa). Nazwa ulicy wzięła się od inskrypcji umieszczonych na pomni‑ kach postawionych po bokach jej dolnej części. Inskrypcje zawierają imiona kure‑ tów, czyli członków najwyższego kolegium czcicieli Artemidy. Pierwotnie kolumny te stały we wspomnianym wyżej prytanejonie. Długość ulicy wynosi ok. 210 m, a szerokość waha się w granicach 6–8 m, różnica pozio‑ mów pomiędzy placem Domicjana, przy Świątynia Hadriana Kup książkę Poleć książkę Ruiny pomnika Memmiusa którym droga się rozpoczyna, a początkiem ulicy Marmurowej wynosi 20 m. Pod mar‑ murowymi płytami ulicy biegnie kanał od‑ pływowy, mający swe ujście za agorą dolną. Nieco dalej po prawej stronie znajduje się nimfeum Trajana, monumentalna fontanna powstała w 114 r. Poprzedzał ją długi na 50 m portyk, na którego zachod‑ nim końcu znajdowała się brama otwarta na boczną uliczkę, schodzącą ze wzgórza Pion do ulicy Kuretów. Wąska uliczka oddziela fontannę Tra‑ jana od łaźni Scholastyki. Ten duży kom‑ pleks powstał na przełomie I i II w. Najwięk‑ sza sala, służąca jednocześnie jako przed‑ sionek i przebieralnia, przylega do skrzy‑ żowania (powyżej jego poziomu). Jej po‑ sadzkę oraz część ścian pokrywały marmu‑ rowe płyty. System grzewczy był typowy dla łaźni rzymskich tego okresu – pod podłogą oraz w ścianach biegły rury z gorącą wodą lub parą (tzw. hypokaustum). Na terenie łaźni, tuż przy ulicy Kuretów, wzniesiono ok. 120 r. jeden z ciekawszych zabytków w Efezie, niewielką świątynię Hadriana. Ta dekoracyjna budowla powstała na pla‑ nie prostokąta. Kup książkę Jej cellę poprzedza portyk z dwiema ko‑ rynckimi kolumnami i bocznymi, również ko‑ rynckimi, filarami. Na kapitelach kolumn i fila‑ rów spoczywa architraw z inskrypcją, a nad nim fryz z bogatą ornamentyką roślinną, wy‑ ginający się w środkowej części w szeroki łuk. W jego centralnej części widać popiersie bo‑ gini przeznaczenia Tyche. Również fasada celli jest bogato zdobiona, a składają się na nią portal oraz umieszczone nad nim półokrągłe pole z płaskorzeźbą, przedstawiającą orna‑ mentykę roślinną i postać kobiety. Boczne figuralne fryzy ukazują różne mityczne po‑ staci oraz bóstwa. Fragment z przedstawie‑ niem legendarnego założyciela miasta An‑ droklosa na koniu, zabijającego dzika, znaj‑ duje się obecnie w muzeum. Po lewej stronie widzimy ciąg dobrze za‑ chowanych sklepów, a nieco dalej mamy zadaszonej części miasta wejście do  8.00–17.30, poza sezonem 8.00–17.00; 15 TL, w której mieszczą się wspaniale zacho‑ wane mozaiki i malowidła zarówno pod‑ łogowe, jak i ścienne domostw efeskich. W domostwach tych znaleziono wiele cen‑ nych przedmiotów stanowiących wyposa‑ żenie wnętrz. Tutaj też odkryto malowidło Poleć książkę
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Riwiera turecka. Travelbook. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: