Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00309 005879 12210288 na godz. na dobę w sumie
Rozmowy z egzorcystami II - ebook/pdf
Rozmowy z egzorcystami II - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Monumen Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-64789-39-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> religia i rozwój duchowy >> duchowość
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Lektura niniejszej książki pozwala poznać, że jedynym celem złego ducha jest zniszczenie człowieka, a opętanie to wierzchołek góry lodowej szatańskiego działania. W toku kolejnych rozmów z egzorcystami możemy sobie uświadomić, że najbardziej powinniśmy bać się nie tyle zniewolenia, ile grzechu śmiertelnego, który pozbawia nas „Bożej zbroi” w walce ze złem. Dlaczego duchy zmarłych przychodzą do żyjących? Czy zły duch zawsze asystuje przy próbach samobójczych? Czy może on symulować chorobę psychiczną? Czy Szatan wywołuje zmiany na poziomie biologicznym? Dlaczego niektóre egzorcyzmy trwają latami? Czy diabeł może pomagać? Czy zły duch dostosowuje pokusy do konkretnego człowieka, czy też wszystkich kusi w jednakowy sposób? Jaka jest rola Maryi podczas egzorcyzmów? Czy czarownice jeszcze istnieją? Czy demony atakują podczas snu? Czy można egzorcyzmować niekatolików? Czy uczestniczenie w egzorcyzmie umacnia wiarę?

Na te i inne pytania odpowiadają egzorcyści w kolejnej książce z serii Biblioteka Miesięcznika Egzorcysta. Wiele spośród przedstawionych wywiadów ukazuje się w wersji poszerzonej i niepublikowanej na łamach „Miesięcznika Egzorcysta”.

Do większości wywiadów dodane zostały świadectwa osób, które opisują swe dramatyczne zmagania ze złem oraz niezwyciężoną moc Jezusa Chrystusa. Ich życiowe trudności stanowią ilustrację treści poruszanych przez egzorcystów. Są dla nas przestrogą przed uwikłaniem się w jakiekolwiek kontakty ze złem, a także zachętą, by wiernie kroczyć za Bogiem.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

W A R S Z A W A 2 0 1 6 Opracowanie redakcyjne Monumen Sp. z o.o. Projekt okładki Grzegorz Lipka Zdjęcia alphaspirit – fotolia.com fotokostic – thinkstockphotos.com Skład i łamanie Anna Szarko Korekta Justyna Sałata Copyright© 2016 by Wydawnictwo Monumen All rights reserved ISBN 978-83-64789-38-0 Wydawnictwo Monumen Os. Przemysława 16A/6 61-064 Poznań www.miesiecznikegzorcysta.pl Zamówienia Księgarnia ludzi wolnych tel. 22 266 80 20 sklep@miesiecznikegzorcysta.pl www.monumen.pl Druk i oprawa Edit SpiS treści Wprowadzenie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7 O. Karol Adamowicz OFM o tym, czy możemy poznać stan duszy po śmierci oraz o tym, że nie wolno wywoływać duchów . . . . . 11 Świadectwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25 Magda o piszącym palcu, spowiedzi z wywoływania duchów oraz egzorcyzmie, który przyniósł pokój i radość . . . . . . . . . . . 25 Katarzyna o wywoływaniu duchów oraz o tym, jak dusił ją demon . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 30 O. dr Rafał Sergiusz Niziński OCD o wierze, rozumie, egzorcyzmach, szczerości nawrócenia oraz grach komputerowych . . . . . . . . . . . . . 38 Świadectwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 67 Tomek o wirtualnym świecie, który był dla niego ważniejszy niż dziewczyna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 67 eR07-LeGo o grze w „Starcrafta” bez ograniczeń i o tym, że Jezus jest Panem . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73 5 O. Dominik Chmielewski SDB o prawdzie o Bogu, człowieku i demonie w posłudze uzdrawiania i uwalniania . . . . . . . . . . . . 81 O. Bogdan Kocańda OFMConv o istocie walki duchowej, poście i nadziei . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 95 Świadectwo . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105 Ksiądz diecezjalny o poście, rezygnacji z przyjemności i niewidzialnym murze . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105 O. Gerard Bula OFM o buncie upadłych aniołów oraz uwolnieniu, które zawsze jest łaską . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 109 Świadectwo . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 120 Karolina o zabawie w czarownice oraz oddaniu się Duchowi Świętemu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 120 Ks. dr hab. Andrzej Kowalczyk o snach, czytaniu „Biblii Szatana” oraz radykalnym odrzuceniu zła . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 126 Świadectwa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166 Maciej o porażeniu sennym oraz o tym, że demony rzeczywiście istnieją . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 166 Siostra Zachariasza o śnie, w którym widziała ruiny kościoła oraz twarz Szatana . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 172 WproWadzenie Zgromadzenie w  jednej publikacji świadectw egzor- cystów oraz osób uwolnionych sprawia, że książka „Rozmowy z  egzorcystami. Część druga” stanowi doskonałą okazję do przyjrzenia się z  bliska „działaniu” i skuteczności łaski Bożej. Wspólnym elementem prezento- wanych wypowiedzi jest poczucie realizmu zagrożeń ducho- wych oraz ostrzeganie przed zorganizowanymi i  zaplano- wanymi działaniami ośrodków i stowarzyszeń, które oprócz stosowania praktyk okultystycznych i  wiedzy ezoterycznej, jawnie występują przeciwko Chrystusowi i  temu, na czym opiera się wiara w Niego jako jedynego Zbawiciela człowieka. Głoszenie Chrystusa i  Jego Ewangelii jest obowiązkiem chrześcijan, bo Dobra Nowina to źródło wolności od grzechu, Szatana i lęku przed śmiercią. Dziś obserwuje się w niektórych krajach niebezpieczną tendencję wśród ewangelizatorów, by mówić tylko o tym, co nie wystawiałoby mówiących – w oczach świata – na śmieszność. Taka autocenzura jest w  gruncie e i n e z d a W o r p W 7 rzeczy poddaniem się „duchowi tego świata”, który życie do- czesne uznaje za jedyny horyzont godny uwagi. W  świecie jest wiele zła czynionego w sposób zamierzony i świadomy, o czym mówią pisma Nowego Testamentu poprzez wprowa- dzenie symbolicznej postaci Antychrysta. Z przedstawionych świadectw egzorcystów możemy się dowiedzieć o  następ- stwach nieświadomego wchodzenia w  obszar zagrożeń, ale też o licznych formach podstępnego ich kreowania. Wszystkie świadectwa łączy ta sama pozytywna perspek- tywa wyzwalającego Boga, który udziela się za pośrednic- twem posługi Kościoła, by nieść ludziom potrzebującym dar wolności od zniewoleń. Mamy w  nich również do czynienia z pozytywną wiedzą teologiczną w kwestii walki duchowej, mimo że dotyczą one wprost negatywnych do- świadczeń wpływów demonicznych i zniewoleń. Tłem – a nie pierwszoplanowym elementem – są manife- stacje demoniczne; tak powinniśmy podchodzić zwłaszcza do relacji egzorcystów. Zwróćmy też uwagę, że egzorcyści traktują swoją posługę jako manifestację mocy Chrystusa Wyzwoliciela, który w konkretnych miejscach i za pośred- nictwem modlitwy konkretnych szafarzy uwalnia ludzi po- trzebujących pomocy. Tu wyłania się istotna różnica chrze- ścijańskiego podejścia do egzorcyzmów w  stosunku do motywu sensacji obecnego w mediach laickich. Posługa modlitwy o  uwolnienie jest rodzajem wywie- rania przymusu na demonach, by się ujawniły i  pozosta- wiły w spokoju osoby zniewolone lub opętane. Tak zwane 8 ROZMOWY Z EGZORCYSTAMI manifestacje demoniczne są podobne do samoobrony zde- maskowanej bestii, ponieważ zawsze po ujawnieniu ich obec- ności demony znajdują się na straconej pozycji. Oczywiście postronnego obserwatora może przerażać to, co demon robi z ludzkim ciałem, psychiką, a zwłaszcza z głosem, ale dla egzorcystów jest to znak napierania ze strony Ducha Świętego, mocą którego Jezus zawsze wyrzucał złe duchy. Dla samych egzorcystów posługa ta jest zazwyczaj źródłem umocnienia wiary i przemiany wewnętrznej. Oczywiście ludzie w odniesieniu do egzorcyzmów mają tendencję do tworzenia dwóch skrajnych interpretacji: jedni widzą zło wszędzie, inni nie widzą go nigdzie; jedni prze- ceniają możliwości Szatana, inni je zupełnie bagatelizują. Egzorcyści krytykują „automatyzm” duchowy, dlatego pod- kreślają potrzebę stałej współpracy z Chrystusem oraz po- głębiania swojej wiary przez modlitwę, korzystanie z sakra- mentów i uczynki miłosierne. By jednak nie dojść do obsesji na punkcie stałych zagrożeń, konieczne jest zbudowanie właściwej perspektywy życia duchowego, opartej na wierze, że historia zna tylko jednego Zwycięzcę – Chrystusa. Niech lektura tej książki zachęci nas do mądrego życia i  napełniania się Duchem Świętym, abyśmy nigdy nie mieli wątpliwości, że „nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg” (Łk 18, 19) i że On jest naszym jedynym Zbawicielem. Ks. dr hab. Krzysztof Guzowski, teolog, profesor nadzwyczajny KUL 9 WproWadzenie O. KarOl adamOwicz OFm O tym, czy mOżemy pOznać Stan duSzy pO śmierci Oraz O tym, że nie wOlnO wywOływać duchów Z o. Karolem Adamowiczem OFM, egzorcystą w Sanktuarium św. Antoniego Padewskiego w Radecznicy, rozmawia dr Paweł Sokołowski Jak to się stało, że został Ojciec egzorcystą? Kiedy byłem w  Hrubieszowie, ordynariusz diecezji za- mojsko-lubaczowskiej, bp Jan Śrutwa, zwrócił się do gwar- diana, aby wyznaczył kogoś na egzorcystę. Gwardian za- pytał mnie, czy nie podjąłbym się tej posługi. Zgodziłem się. 7 lipca 2003 roku bp Śrutwa udzielił mi nominacji na . . . y m e ż o m y z c , m y t   o m F o z c i W o m a d a l o r a K . o 11 egzorcystę. W moim posługiwaniu zdarzają się różne przy- padki, ale zawsze korzystałem z  dorobku wielkiego wło- skiego egzorcysty, Gabriele’a  Amortha, który niósł tę po- sługę ponad 40 lat. Przypadki, jakie on opisał, są dla mnie bardzo klarowne. W jakim wieku był najmłodszy egzorcyzmowany? Najmłodszy egzorcyzmowany miał sześć miesięcy. Kiedyś przyjechało do mnie młode małżeństwo. Przywieźli swoje pierwsze dziecko – półrocznego Patryka. Pytam się rodziców, czemu do mnie przyjechali. Słyszę w odpowiedzi: Proszę ojca, nie możemy sobie poradzić z dzieckiem! Strasznie płacze w dzień i w nocy. W dzień jeszcze dajemy jakoś radę, ale w nocy nie można spać, nie ma chwili odpoczynku i spokoju. Odprawiłem nad dzieckiem egzorcyzm. Przez pół roku mał- żeństwo to nie przyjeżdżało. Sytuacja się uspokoiła. Potem jeszcze trzy razy byli u mnie razem z dzieckiem. Po trzecim egzorcyzmie wszystko wróciło do normy. Po jakimś czasie przyjechał do mnie ojciec tego dziecka, ale w zupełnie innej sprawie. Mężczyzna przypomniał sobie, że ciotka jego ojca zajmuje się czarami. Wówczas dałem mu radę, by poprosił tę kobietę, aby zostawiła go w spokoju. Czyli jest to przykład działania czarownicy... A co charakteryzuje działalność tego typu osoby? Tak, to działanie czarownicy. Czarownica utrzymuje kon- takty z diabłem i odprawia czary. Współdziała z Szatanem 12 ROZMOWY Z EGZORCYSTAMI i potrafi zniszczyć człowieka. Czarownice nie czynią dobra, lecz zło. Jej celem jest unicestwienie osoby ludzkiej. Czy tego typu sytuacja może zdarzyć się w rodzinie, tak jak w przypadku, który Ojciec przytoczył? Tak, może. Czarownica nie ma względu na żadne wartości. Współcześnie coraz więcej ludzi sceptycznie pod- chodzi do wiary, często odchodzi od Kościoła, nie żyje według Bożych przykazań. Paradoksalnie ludzie ci w jakiś sposób dążą do tego, by potwierdzić istnienie świata nadprzyrodzonego i wywołują duchy. Czasami robią tak dla zabawy, niekiedy z ciekawości... Kiedyś poproszono mnie, abym wygłosił referat w szkole średniej w  Zamościu. Po referacie podeszły do mnie trzy dziewczyny i  pytają: Proszę ojca, wywoływałyśmy duchy. Jeden z duchów powiedział: Zginiesz! Czy to prawda? Odpo- wiedziałem: To prawda. Duchy nie kłamią. Może zginąć ta osoba z waszej grupy, która wam przewodzi. Może to nastąpić w wyniku wypadku samochodowego, a może w wyniku choroby. Czy zna Ojciec dalszy ciąg tej historii? Niestety, nie. Dlaczego zatem ludzie wywołują duchy? Wydaje się, że trzeba ludzi ustrzec od niewiary w  życie po śmierci. Być może tutaj jest jedna z  przyczyn 13 O. KarOl adamOwicz OFm O tym, czy mOżemy... zainteresowania kontaktami z duchami jako z rzeczywisto- ścią, która naprawdę istnieje. Wywoływanie duchów jest przez Kościół oceniane negatywnie. Nie wolno wywoływać duchów. Kościół święty zabrania te- go. Tymczasem młodzież szuka atrakcji, zabawy. Nie tędy droga. Jakie jest największe zagrożenie, które płynie z wy- woływania duchów? Jeśli człowiek wywołuje duchy, istnieje prawdopodo- bieństwo, że wejdzie w relację ze złym duchem, z Szatanem. Dlaczego? My nie wiemy, z kim mamy tak naprawdę do czynienia, nie jesteśmy w stanie tego poznać. Ale jeśli mamy kontakt z  duszą potępioną, to zapewne jest to kontakt z  diabłem. Dusza potępiona jest zależna od Szatana. A wtedy taka dusza potrafi zrujnować ludzkie życie. Kościół naucza o  trzech „miejscach” dla zmarłych: niebo, czyściec i piekło. Przywoły- wany przeze mnie Gabriele Amorth – na podstawie swojego osobistego doświadczenia –  wskazuje na coś jeszcze. Jego zdaniem istnieją dusze błąkające się i dusze przewodników. Mówi, że najgorsze są dusze przewodników. Taka dusza po- trafi „uczepić się” czy „wcielić się” w człowieka. Podkreślam, że jest to jednak jedynie prywatna opinia Gabriele’a Amortha, a nie nauczanie Kościoła. Trzeba o tym pamiętać. 14 ROZMOWY Z EGZORCYSTAMI Jeśli przychodzi do nas dusza dobra – oczywiście nie wskutek wywoływania duchów, lecz z  Bożego przyzwolenia ona nas nie krzywdzi. Dusza dobra, zbawiona, nie robi krzywdy człowiekowi. Dusza potępiona może natomiast spowodować zło na całe życie. Czy w wyniku wywoływania duchów może dojść do opętania? Tak. To są bardzo tragiczne skutki. Opowiem pewien przykład, choć nie dotyczy on bezpośrednio opętania. Kiedyś w jednej parafii prowadziłem rekolekcje. Przychodzi do mnie pewna kobieta i prosi, abym pojechał z Komunią Świętą do jej męża. Przyjechał po mnie samochodem sąsiad tej para- fianki. Na miejscu wyspowiadałem męża tej kobiety, a potem udzieliłem mu Komunii Świętej. Po powrocie proboszcz pyta mnie o to, jak zachowywał się kierowca. Mówię: Trudno mi to stwierdzić, ponieważ w jedną stronę jechaliśmy z Panem Jezusem i nie rozmawialiśmy, a z powrotem też jakoś nie było rozmowy. Wtedy proboszcz powiedział mi, że kierowca, z którym jechałem, w młodości wywoływał duchy. Kontakt z  nimi wpłynął na niego negatywnie. Przytępione zostały jego władze umysłowe, ma także problemy z pamięcią. A co ze snami? Wiele osób, zwłaszcza po śmierci swoich bliskich, mówi, że śni im się osoba zmarła. Czy można powiedzieć, że zmarli nas ostrzegają? 15 O. KarOl adamOwicz OFm O tym, czy mOżemy... Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Na- leży zapytać, w jakiej postaci ukazuje się ta dusza i czego sobie życzy. Na pewno nie zaszkodzi modlitwa za taką duszę. Czasami zmarły przedstawia osobie żyjącej stan, w jakim się znajduje. Czy oznacza to, że możemy poznać stan, w jakim znajduje się dusza po śmierci człowieka? Tak, ale tylko dzięki boskiemu przyzwoleniu. Bóg po- zwala poznać stan osoby zmarłej po śmierci – tego, czy po- trzebuje naszej pomocy. Nie wolno nam jednak samowolnie podejmować inicjatywy kontaktu z duszami zmarłych. Gdy człowiek samowolnie wchodzi w świat duchowy, nadprzy- rodzony, naraża siebie na atak złych duchów. Czy zmarli mogą nas ostrzec przed złem? Dusze czyśćcowe, korzystając z  Bożego miłosierdzia, mogą nam pomagać, a  także mogą nas strzec. One od- wdzięczają się nam za naszą modlitwę. Podobnie dzieje się z duszami zbawionymi – one nie potrzebują już naszej mo- dlitwy, ale odczuwają wobec nas wdzięczność za modlitwy, jakie Bogu za nich ofiarowaliśmy. Czy ludziom mogą ukazywać się dusze, które już cieszą się widzeniem uszczęśliwiającym, czyli są w  niebie, bądź dusze, które znajdują się w  czyśćcu, albo dusze potępione? 16 ROZMOWY Z EGZORCYSTAMI Mogą, choć nic nie dzieje się bez rozporządzenia boskiej Opatrzności. Dlaczego duchy zmarłych pojawiają się żyjącym? Szukają ratunku. Korzystając z miłosierdzia Bożego, przy- chodzą do bliskich i proszą ich o pomoc. Ich nękania mają charakter upominający się – dusza upomina się o pomoc. Niekiedy duszom, które przychodzą do nas po pomoc, towarzyszą pewne nietypowe zjawiska. Czy zna Ojciec takie przypadki? Tak, znam. Oto jeden z  nich. Spod Biłgoraja zadzwo- niła kobieta. Prosi, żeby przyjechać, bo nie może normalnie mieszkać w domu. W nocy ktoś chodzi po strychu, drzwi same się otwierają i zamykają. Kiedyś – opowiada – robiła wieczorem sałatkę. Talerz z jednego końca stołu przesunął się na drugi koniec. Kiedy postawiła talerz na poprzednim miejscu, sytuacja się powtórzyła. Czasami – twierdzi – z kredensu spadnie szklanka czy kubek. Mówi: Proszę ojca, tu nie da się mieszkać! No to pytam ją: Kto ostatnio umarł w rodzinie? Mówi, że ojciec. Pytam dalej: Kiedy umarł oj- ciec? Odpowiada: Pół roku temu. Dopytuję: A od kiedy za- częły dziać się takie rzeczy? Kobieta twierdzi, że wszystko za- częło się zaraz po śmierci ojca. W takim razie mówię do niej: Tych „psot” nikt inny nie urządza, tylko ojciec. Szuka ratunku! Z dalszej rozmowy dowiedziałem się, że ojciec tej kobiety nie prowadził przykładnego życia. Chodził do Kościoła, 17 O. KarOl adamOwicz OFm O tym, czy mOżemy... ale dwa razy w roku – na Boże Narodzenie i na Wielkanoc. Trudno powiedzieć, czy i kiedy był u spowiedzi, ponieważ w pierwszy dzień tych świąt z reguły kapłani nie spowiadają. W takiej sytuacji trzeba zamówić Mszę Świętą i modlić się za tego zmarłego ojca do skutku. Wtedy wszystko powróci do normalnego stanu. A jakiś inny przykład? Zza Biłgoraja dzwoni kobieta, która mówi, że zmarł jej mąż i w domu straszy. Całą noc świeci w domu światło – tak się boi. Pojechałem tam i poświęciłem dom. Przez pół roku kobieta się nie odzywała. Nagle dzwoni i mówi, że znowu dzieje się to samo. Ponownie do niej pojechałem i poświę- ciłem dom, w którym mieszkała. Nie odzywała się przez rok. Po roku dzwoni i znowu prosi o pomoc. Pojechałem tam trzeci raz. Wtedy zacząłem wypytywać o jej męża: jakim był człowiekiem?, jakie życie prowadził?, czy chodził do Ko- ścioła? Kobieta mówi, że mąż pracował w  gminnej spół- dzielni, gdzie był magazynierem. W niedzielę ona sama szła do Kościoła, bowiem mąż szedł razem z nią tylko do sklepu, który był po drodze, i tam już zostawał. Zatem zmarły teraz dawał znaki, że potrzebuje jej pomocy. Wspomniał Ojciec o licealistkach, które wywoływały duchy. A czy zna Ojciec inny tego typu przypadek? Dwanaście lat temu byłem w  Stanach Zjednoczonych. Za pośrednictwem jednego redemptorysty zgłosiła się do 18 ROZMOWY Z EGZORCYSTAMI
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Rozmowy z egzorcystami II
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: