Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00303 005611 13609426 na godz. na dobę w sumie
Rytm i technika gry na gitarze dla bystrzaków - ebook/pdf
Rytm i technika gry na gitarze dla bystrzaków - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 216
Wydawca: Septem Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-2803-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).
Dowiedz się, jak: Przygnębia Cię słaba gra rytmiczna? Mistrzowie gitary wyglądają, jakby granie nie sprawiało im wysiłku, ale opanowanie rytmu i technik wymaga naprawdę sporej dawki ćwiczeń. Ten przyjazny poradnik ułatwi Ci zrealizowanie marzenia o tym, by grać jak zawodowy muzyk. Znajdziesz tu mnóstwo praktycznych i szczegółowych instrukcji na każdy temat, od gry akordowej po palcowanie i piórkowanie. Rozwiń swoje umiejętności i poznaj wiele przydatnych technik gitarowych!

W książce znajdziesz: Desi Serna jest twórcą prężnie działającej platformy internetowej, na której działa jako przekonujący i kontaktowy guru gitary. Ma na koncie ponad 10 000 godzin doświadczenia w prowadzeniu prywatnych lekcji i zajęć z gitary i został ochrzczony przez magazyn „Rolling Stone” „ekspertem teorii muzyki”.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tytuł oryginału: Guitar Rhythm Technique For Dummies Tłumaczenie: Marcin Machnik ISBN: 978-83-283-2802-0 Original English language edition Copyright © 2015 by John Wiley Sons, Inc., Hoboken, New Jersey. All rights reserved including the right of reproduction in whole or in part any form. This translation published by arrangement with John Wiley Sons, Inc. Oryginalne angielskie wydanie Copyright © 2015 by John Wiley Sons, Inc., Hoboken, New Jersey. Wszelkie prawa, włączając prawo do reprodukcji całości lub części w jakiejkolwiek formie, zarezerwowane. Tłumaczenie opublikowane na mocy porozumienia z John Wiley Sons, Inc. Translation copyright © 2017 by Helion S.A. Wiley, the Wiley Publishing Logo, For Dummies, Dla Bystrzaków, the Dummies Man logo, Dummies.com, Making Everything Easier, and related trade dress are trademarks or registered trademarks of John Wiley and Sons, Inc. and/or its affiliates in the United States and/or the other countries. Used by permission. Wiley, the Wiley Publishing Logo, For Dummies, Dla Bystrzaków, the Dummies Man logo, Dummies.com, Making Everything Easier i związana z tym szata graficzna są markami handlowymi John Wiley and Sons, Inc. i/lub firm stowarzyszonych w Stanach Zjednoczonych i/lub innych krajach. Wykorzystywane na podstawie licencji. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Pliki z przykładami omawianymi w książce można znaleźć pod adresem: ftp://ftp.helion.pl/przyklady/rtgiby.zip Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://septem.pl/user/opinie/rtgiby Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: septem@septem.pl WWW: http://septem.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis treści O autorze........................................................................................................................11 Podziękowania od autora...............................................................................................13 Wprowadzenie................................................................................................................15 O książce ..........................................................................................................................................15 Naiwne założenia...............................................................................................................................16 Ikony wykorzystane w książce..............................................................................................................17 Materiały dodatkowe..........................................................................................................................17 Co dalej ............................................................................................................................................18 Część I: Wprowadzenie do zagadnienia rytmu i technik gitarowych............................................... 19 Rozdział 1: Rytm i technika w kilku słowach.................................................................21 Znaczenie rytmu i umiejętności technicznych........................................................................................21 Czytanie i granie prostych rytmów.......................................................................................................22 Rozwijanie techniki bicia ....................................................................................................................22 Szlifowanie technik gry dłonią przyciskającą struny...............................................................................22 Praca nad technikami uderzania strun .................................................................................................23 Korzystanie z wajchy..........................................................................................................................23 Granie za pomocą rurki do slide’u oraz w otwartych strojach.................................................................23 Zapewnienie odpowiedniej dawki ćwiczeń ...........................................................................................24 Rozdział 2: Poznajemy tajniki zapisu nutowego i metrum..............................................25 Trzymaj palec na pulsie......................................................................................................................25 Podział na ćwiartki ............................................................................................................................26 Notacja rytmiczna..........................................................................................................................27 BPM............................................................................................................................................27 Metrum ........................................................................................................................................27 Granice taktu ................................................................................................................................28 Akordy .........................................................................................................................................28 Zrób sobie pauzę...........................................................................................................................28 Co powiesz na połówkę? ................................................................................................................30 A teraz pójdziemy na całość ...........................................................................................................30 Łuk, który nie strzela .....................................................................................................................31 Poleć książkęKup książkę 6 Rytm i technika gry na gitarze dla bystrzaków Mieszanka ....................................................................................................................................31 Granie w metrum 3/4 ....................................................................................................................32 Połącz kropki ................................................................................................................................32 Część II: Czytanie rytmów i schematów bicia.............33 Rozdział 3: Ósemkowe schematy bicia ......................................................................... 35 Nadrabiamy zaległości w ósemkach .....................................................................................................35 Downbeat i upbeat ........................................................................................................................36 Wybierz sposób piórkowania ..........................................................................................................36 Trening ósemek.............................................................................................................................37 Wybrzmiewanie i pauzy......................................................................................................................38 Łuki, z których się nie strzela..........................................................................................................38 Unoszenie się nad strunami............................................................................................................38 Jesteśmy w kropce..........................................................................................................................39 Dość wybrzmiewania, czas na pauzę ...............................................................................................40 Jak korzystać z tłumika ...................................................................................................................40 Popularne schematy ósemkowe ...........................................................................................................40 Rytmy z pauzami...............................................................................................................................44 Uderzanie stłumionych strun...............................................................................................................46 Rozdział 4: Szesnastkowe schematy bicia.................................................................... 49 Słodkie szesnastki ..............................................................................................................................49 Popularne schematy szesnastkowe .......................................................................................................51 Rytmy z pauzami...............................................................................................................................54 Uderzanie stłumionych strun...............................................................................................................56 Cztery kroki do funkowania ................................................................................................................57 Akcentowanie....................................................................................................................................60 Rozdział 5: Triole, rytm mieszany i metrum złożone ...................................................... 61 Trzy kręgi piekła: triole ......................................................................................................................61 Shuffle, czyli rytm mieszany................................................................................................................63 Złożone zainteresowania: metrum ósemkowe .......................................................................................66 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny...........69 Rozdział 6: Palcowanie akordów i skal ......................................................................... 71 Przebieranki palcami, czyli różne sposoby chwytania akordów...............................................................71 Palcowanie otwartych akordów.......................................................................................................72 Akordy barowe bazujące na E........................................................................................................75 Akordy barowe bazujące na A .......................................................................................................76 Na dużą skalę: eksperymentowanie z palcowaniem skal ........................................................................78 Palcowanie pentatonik ...................................................................................................................78 Palcowanie skal durowych..............................................................................................................81 Oktawy .............................................................................................................................................84 Poleć książkęKup książkę Spis treści 7 Rozdział 7: Artykulacja i ekspresja ................................................................................87 Techniki artykulacji............................................................................................................................87 Hammer-on, czyli młotkowanie.......................................................................................................87 Jak wprawnie zerwać strunę, czyli pull-off ........................................................................................89 Ślizg kontrolowany, czyli slide ........................................................................................................93 Coś dla ozdoby, czyli przednutki.....................................................................................................94 Jak zostać podciągaczem, czyli o podciąganiu strun ..........................................................................96 Najważniejsze są dobre wibracje ...................................................................................................100 Tapping .....................................................................................................................................102 Rozdział 8: Flażolety.....................................................................................................107 Naturalne jest najlepsze: flażolety naturalne .......................................................................................107 Zadbaj o dobry strój: strojenie za pomocą flażoletów ..........................................................................111 Sztuczne słodziki, czyli granie flażoletów sztucznych...........................................................................112 Flażolety szarpane w praktyce ...........................................................................................................116 Flażolety „szczypane” ......................................................................................................................119 Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa .......................................121 Odmienne stroje gitary .....................................................................................................................121 Przestrajanie w górę lub w dół......................................................................................................122 Drop D, czyli obniżone D............................................................................................................122 Podwójne drop D........................................................................................................................124 DADGAD ................................................................................................................................125 Strój otwarte E............................................................................................................................125 Strój otwarte G ...........................................................................................................................127 Gitara slide’owa...............................................................................................................................128 Wybór rurki ................................................................................................................................128 Wybór palca ...............................................................................................................................128 Poprawna technika gry.................................................................................................................129 Granie rurką w otwartych strojach.................................................................................................133 Część IV: Techniki dłoni uderzającej struny............. 137 Rozdział 10: Piórkowanie: przegląd technik.................................................................139 Gra piórkiem ...................................................................................................................................139 Na zmianę, czyli piórkowanie naprzemienne ......................................................................................140 Tremolo: powtarzanie jednego dźwięku z dużą szybkością ..................................................................145 Granie na stłumionych strunach ........................................................................................................147 Sweeping i raking ............................................................................................................................148 Ekonomiczne piórkowanie ................................................................................................................150 Piórkowanie od wewnątrz i z zewnątrz...............................................................................................152 Przeskok w dal, czyli omijanie strun ..................................................................................................153 Skrzyżuj palce, czyli crosspicking ......................................................................................................155 Poleć książkęKup książkę 8 Rytm i technika gry na gitarze dla bystrzaków Rozdział 11: Jak zostać mistrzem gry palcami: przegląd technik ............................... 157 Poznaj swoje palce...........................................................................................................................157 Zabieramy się do gry palcami ...........................................................................................................158 Granie melodii z akordami w jazzowym stylu .....................................................................................163 Granie hybrydowe: uderzanie palcami i piórkiem ...............................................................................166 Rytmiczny slapping na gitarze...........................................................................................................169 Rozdział 12: Korzystanie z systemu tremolo ............................................................... 173 Co to jest tremolo? ...........................................................................................................................173 Korzystanie z systemu tremolo ..........................................................................................................174 Wibrato wajchą ...........................................................................................................................175 Nurkowanie wajchą .....................................................................................................................176 Krótkie zejście wajchą..................................................................................................................178 Podejście wajchą .........................................................................................................................178 Część V: Praktyka czyni mistrza.............................181 Rozdział 13: Szlifowanie gry rytmicznej....................................................................... 183 Powoli i bez udziwnień.....................................................................................................................183 Umiarkowanie i soczyście .................................................................................................................185 Szybko i wściekle .............................................................................................................................186 Rozdział 14: Piórkowanie schematów melodycznych na skalach ............................... 187 Cyfrowy świat ..................................................................................................................................187 Trójkowe schematy melodyczne ........................................................................................................188 Czwórkowe schematy melodyczne .....................................................................................................192 Tercjowe schematy melodyczne.........................................................................................................195 Część VI: Dekalogi ................................................197 Rozdział 15: Dziesięć utworów technicznych.............................................................. 199 „Purple Haze” (1967) ....................................................................................................................199 „Stairway to Heaven” (1971) ..........................................................................................................199 „Free Bird” (1974).........................................................................................................................200 „Wish You Were Here” (1975).......................................................................................................200 „Hotel California” (1977) ...............................................................................................................200 „Dust in the Wind” (1978) .............................................................................................................201 „Pride and Joy” (1983) ...................................................................................................................201 „Master of Puppets” (1986)............................................................................................................201 „Sweet Child O’ Mine” (1988).......................................................................................................202 „Tears in Heaven” (1992)...............................................................................................................202 Poleć książkęKup książkę Spis treści 9 Rozdział 16: Dziesięciu (mniej więcej) gitarzystów inspirujących pod względem technicznym i rytmicznym ....................................................................203 Chet Atkins C.G.P. (1924 – 2001).................................................................................................204 B.B. King (1925 – 2015) ...............................................................................................................204 Bob Dylan (1941 –)........................................................................................................................204 Jeff Beck (1944 –)...........................................................................................................................205 Tony Iommi (1948 –)......................................................................................................................205 James Taylor (1948 –) ....................................................................................................................205 Mark Knopfler (1949 –)..................................................................................................................206 Bonnie Raitt (1949 –).....................................................................................................................206 Nile Rodgers (1952 –) ....................................................................................................................206 Eddie Van Halen (1955 –) .............................................................................................................207 Kirk Hammett (1962 –) ..................................................................................................................207 Dodatek: Nagrania i filmiki ..........................................................................................209 Nagrania.........................................................................................................................................209 Filmiki ............................................................................................................................................211 Skorowidz ....................................................................................................................213 Poleć książkęKup książkę 10 Rytm i technika gry na gitarze dla bystrzaków Poleć książkęKup książkę Rozdział 9 Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa W tym rozdziale: ► Stosowanie innych strojów gitary, w tym otwartych. ► Granie z wykorzystaniem szklanej lub metalowej rurki slide. ► Dodatkowe materiały audio i wideo na stronie poświęconej książce. W tym rozdziale poruszam dwa tematy, które mają ze sobą wiele wspólnego. Pierwszy dotyczy przestrajania gitary w taki sposób, żeby móc uzyskać akordy i brzmienia, których normalnie nie da się zagrać, a drugi — techniki grania z wykorzystaniem szklanej lub metalowej rurki, pozwalającej na płynną zmianę wysokości dźwięków. Ten styl grania zwykle wiąże się z takim przestrojeniem gitary, aby wszystkie otwarte struny tworzyły akord. W pierwszej części rozdziału nauczysz się korzystać z przestrojonej gitary bez slide’u, a w drugiej części — ze slide(cid:31)em. Jeśli masz kilka gitar, warto na czas lektury mieć je pod ręką. Nastrojenie każdej z nich inaczej jest wygodniejsze niż ciągłe przestrajanie jednego instrumentu. Odmienne stroje gitary Nie zagłębiając się zbytnio w szczegóły, można powiedzieć, że standardowy strój umożliwia zagranie większości możliwych skal i akordów w najlogiczniejszy i najwygodniejszy sposób. Nastrojenie gitary inaczej tworzy ograniczenia, ale wraz z nimi pojawiają się określone możliwości, które w pewnych sytuacjach są pożądane. Na przykład slide zmusza gitarzystę do „przyciskania” akordów na jednym progu, dlatego najlepiej nastroić gitarę tak, aby większość potrzebnych dźwięków była na tym samym progu. W niektórych stylach muzyki są potrzebne dźwięki otwartych strun nieuwzględnione w standardowym stroju. Bez zmiany stroju nie da się też uzyskać pewnych typów akordów, a zmiana może ułatwić palcowanie niektórych akordów. Istnieje nieskończenie wiele możliwości nastrojenia gitary. W tym rozdziale skupię się na kilku przykładach, które są najczęściej stosowane w muzyce popularnej. Na początek pokażę Ci drobne zmiany, które nie wpłyną zbytnio na palcowanie — na przykład przestrojenie gitary o pół tonu w dół lub w górę albo przestrojenie jednej struny. Dopiero potem przejdziemy do otwartych strojów, które zmuszają do ponownego przemyślenia układu palców we wszystkim, co grasz. Poleć książkęKup książkę 122 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny Przestrajanie w górę lub w dół Pierwszy odmienny sposób strojenia, z jakim prawdopodobnie się spotkasz, polega na przestrojeniu wszystkich strun nieco wyżej lub niżej, ale z zachowaniem interwałowych różnic między strunami. Przykładem może być najpopularniejszy poza standardowym strój z wszystkimi strunami obniżonymi o pół tonu. Układ strun zmieni się z E-A-D- G-H-E na Es-As-Des-Ges-B-Es. (Twój tuner może zamiast tego wyświetlać nazwy stosowane za oceanem — E-A-D-G-B-E — lub ich enharmoniczne ekwiwalenty, czyli D#-G#-C#-F#-A#-D#). Ten strój jest powszechnie nazywany strojem Es. Na gitarze w stroju Es schematy skal i formy akordów pozostają nienaruszone — zmieniają się tylko wysokości dźwięków. A gitarzyści mogą stosować wyuczone lokalizacje nut. Inaczej mówiąc, pustą szóstą strunę wciąż nazywa się struną E, nawet jeśli tak naprawdę jest przestrojona do Es. Na tej samej zasadzie, gdy przyciskasz otwarty akord G, nazywasz go G, mimo że brzmi jak Ges. Dotyczy to także zapisu nutowego i tabulaturowego — gdy utwór należy zagrać na gitarze w stroju Es, jest to zaznaczone na początku, a wszystkie dźwięki są zapisane jak w normalnym stroju. W większości zespołów, gdy w użyciu jest strój Es, korzystają z niego wszyscy grający na gitarach, w tym basiści, żeby nie było nieporozumień. Problem pojawia się wówczas, gdy gitarzysta w stroju Es gra z innym instrumentalistą, na przykład pianistą, a dźwięki nie są nazywane zgodnie z ich realną wysokością. W takim przypadku dźwięk szóstej struny nazywaj Es, dźwięk trzeciej struny — Ges itd.! Strój Es jest niezwykle popularny. Grając na gitarze, nie sposób na niego nie trafić. Kilka szybkich przykładów: Sweet Child o’Mine Guns N’ Roses, Sunday Bloody Sunday U2 i Across the Universe Beatlesów. Jimi Hendrix często stroił tak gitarę, między innymi w All Along the Watchtower, Little Wing, Red House i Voodoo Child (Slight Return). Niemal każda piosenka Steviego Raya Vaughana jest w tym stroju. W swoich podręcznikach często odwołuję się do przykładów utworów w stroju Es. Powodów stosowania tego stroju jest kilka. Niektórzy muzycy po prostu lubią niższe brzmienie, wokalistom nieco łatwiej jest wyciągnąć najwyższe dźwięki melodii, a gitarzyści cieszą się łatwością podciągania i naciskania strun. Możesz także spotkać się z utworami, w których gitara ma strój obniżony o cały ton, na przykład Yesterday Beatlesów czy Lithium Nirvany. Z kolei w Ramblin’ Man The Allman Brothers Band gitara jest nastrojona o pół tonu wyżej. Jeśli gitara ma być nastrojona inaczej niż standardowo, informacja o tym znajduje się na początku nut. Strój jest zazwyczaj wskazywany w lewym górnym rogu, lecz czasem też podaje się go pod pierwszym taktem tabulatury. To, czy lista strun zacznie się od najgrubszej, czy od najcieńszej, zależy od osobistych preferencji twórcy (a czasem od możliwości oferowanych przez program do tworzenia tabulatur i nut). Zanim zabierzesz się do przestrajania, sprawdź, od której struny zaczyna się lista. Drop D, czyli obniżone D Następny odmienny sposób strojenia, z jakim przypuszczalnie się spotkasz, polega na obniżeniu szóstej struny o cały ton do D i pozostawieniu pozostałych strun bez zmian. W stroju obniżone D (ang. drop D) schematy skal i formy akordów na pierwszych pięciu strunach są takie same. Tylko na szóstej strunie trzeba zmienić palcowanie. Poleć książkęKup książkę Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa 123 D można obniżyć za pomocą tunera lub strojenia względnego, „na ucho”. Szóstą strunę trzeba przestroić o cały ton, czyli do dźwięku, który znajdowałby się dwa progi niżej niż dźwięk pustej struny. Większość gitarzystów uderza pustą strunę D, a potem gra flażolet na szóstej strunie i przestraja ją, porównując oba dźwięki. Niektórzy gitarzyści po prostu dopasowują szóstą strunę do czwartej, aż uzyskają interwał oktawy, bo nie przeszkadza im ta różnica. Zmiana napięcia jednej struny może wpłynąć na pozostałe. Gdy szóstą strunę przestroisz do D, sprawdź, czy pozostałe nie zmieniły swojej wysokości, i dostrój je, jeśli trzeba. Jeżeli uderzysz dwie struny, które do siebie nie pasują, usłyszysz falowanie dźwięku. Im bliższe będą ich wysokości, tym wolniejsze falowanie, a gdy dojdziesz do tych samych wysokości, dźwięk przestanie falować. Pamiętaj o tym, gdy stroisz „na ucho”. Gitarzyści lubią strój drop D ze względu na głębokie brzmienie niskiego D i łatwość grania power chordów. Normalnie zagranie otwartego akordu D wymaga wytłumienia szóstej i piątej struny, lecz w drop D możesz uderzyć wszystkie sześć strun. Gdy grasz power chordy na szóstej strunie w normalnym stroju, piąty stopień znajduje się dwa progi wyżej niż podstawa, a w drop D akord o budowie „podstawa-piąty stopień-podstawa” możesz zagrać jednym palcem, przyciskając wszystkie trzy najgrubsze struny na tym samym progu. Rysunek 9.1 (nagranie nr 40) przedstawia krótki przykład, który demonstruje łatwość grania power chordów w drop D. Przekonasz się też w praktyce, że formy akordów niekorzystające z szóstej struny pozostają bez zmian, a otwarty akord D można zagrać na wszystkich sześciu strunach. Rysunek 9.1. Granie w drop D © John Wiley Sons, Inc. Strój drop D jest dość popularny. Usłyszysz go na gitarze akustycznej w utworach Dear Prudence Beatlesów, Harvest Moon Neila Younga, Country Road Jamesa Taylora i Your Body Is a Wonderland Johna Mayera. Przykłady z gitarą elektryczną to Outshined Soundgarden, The Beautiful People Marilyna Mansona, Killing in the Name Rage Against the Machine, Fat Bottomed Girls Queen i Higher Creed. Natomiast Moby Dick Led Zeppelin zawiera świetny przykład bazującego na pentatonice riffu zagranego z przestrojoną szóstą struną. Utwór I Am a Man of Constant Sorrow Soggy Bottom Boys to utwór w drop D z kapodastrem na trzecim progu. The Chain Fleetwood Mac jest także w drop D, ale z kapodastrem na drugim progu. Poleć książkęKup książkę 124 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny Aby zagrać utwór Unchained zespołu Van Halen, musisz najpierw przestroić wszystkie struny o pół tonu niżej (strój Es), a następnie obniżyć szóstą strunę o cały ton do Des. To samo dotyczy Heart-Shaped Box i All Apologies Nirvany. Podwójne drop D Ten sposób strojenia idzie o krok dalej niż poprzedni, gdyż obniżone do D zostają obie struny E. Jeśli po poprzedniej sekcji masz gitarę w drop D, musisz tylko obniżyć o cały ton pierwszą strunę. Użyj tunera elektronicznego lub dopasuj tę strunę na słuch do trzeciego progu drugiej struny. Gdy tak zrobisz, uzyskasz strój zwany podwójnym drop D. Pamiętaj o sprawdzeniu pozostałych strun i dostrojeniu ich, jeśli to konieczne. W podwójnym drop D schematy skal i formy akordów na strunach od drugiej do piątej pozostają bez zmian. Standardowe palcowanie nie sprawdzi się tylko na obu strunach E. Ten strój, podobnie jak drop D, jest najczęściej stosowany w utworach w tonacji D, bo korzystnie jest mieć tonikę D zawsze pod ręką na pustej strunie. Rysunek 9.2 (nagranie nr 41) przedstawia progresję w D wykorzystującą formy akordów, które w normalnym stroju dałyby akordy Dsus2-a7-C-G/H. Ponieważ w górnej warstwie każdego akordu słychać dźwięk D, uzyskasz znacznie bogatsze brzmienie i progresję D5-a11-Cadd9-G/H. Coś podobnego słychać w utworze Cinnamon Girl Neila Younga, który w wielu fragmentach wykorzystuje unikalne cechy podwójnego drop D. Dobrym przykładem jest też piosenka Younga wykonywana z zespołem Crosby, Stills Nash, zatytułowana Ohio, której warto się nauczyć. Rysunek 9.2. Granie w podwójnym drop D © John Wiley Sons, Inc. Innymi przykładami utworów w podwójnym drop D są Black Water The Doobie Brothers, Going to California Led Zeppelin i Gold Dust Woman Fleetwood Mac. Poleć książkęKup książkę Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa 125 DADGAD Nazwa tego stroju wzięła się od dźwięków, do których należy nastroić kolejne struny od najniższej do najwyższej, czyli D-A-D-G-A-D. W porównaniu ze standardowym strojem obniżasz o cały ton szóstą, drugą i pierwszą strunę. Jeśli po poprzedniej sekcji masz gitarę w podwójnym drop D, obniż tylko drugą strunę, dopasowując ją do drugiego progu trzeciej struny lub do flażoletu na dwunastym progu piątej struny. Strój DADGAD, nazywany także strojem Dsus4, ma brzmienie, które kojarzy się ze szkocką lub irlandzką muzyką. Najbardziej znane przykłady ze świata rocka to White Summer/Black Mountain Side i Kashmir Led Zeppelin. Wirusowy filmik Andy’ego McKee Drifting jest także w stroju DADGAD. Ten sam strój został wykorzystany również w utworach Tree Top Flyer Stephena Stillsa, Armistice Day Paula Simona i Out on the Western Plain Rory’ego Gallaghera. Rysunek 9.3 (nagranie nr 42) przedstawia przykład typowej progresji I-V-vi-IV w tonacji D zagranej w stroju DADGAD. Zwróć uwagę na to, że mój program wylicza struny od najwyższej do najniższej. Rysunek 9.3. Granie w stroju DADGAD © John Wiley Sons, Inc. Wykorzystując akordy z rysunku 9.3, możesz zagrać wyjątkową wersję With or Without You. Ten utwór U2 jest w standardowym stroju, ale bazuje na tej samej progresji w identycznej tonacji. W ten sposób każdy utwór o podobnej progresji w tonacji D da się przerobić na wersję w stroju DADGAD. Jeśli piosenka zawiera akordy I-V-vi-IV w innej tonacji, możesz ją zagrać w D w stroju DADGAD albo w oryginalnej tonacji, zakładając kapodaster na odpowiednim progu. Sprawdź! Strój otwarte E Ten strój ma w nazwie „otwarte”, gdyż struny są nastrojone do konkretnego akordu, zazwyczaj durowego, który możesz zagrać, uderzając puste struny. W stroju otwarte E (ang. open E) trzeba nastroić struny do dźwięków otwartego akordu E w standardowym stroju. Jeśli wciąż masz nastrojoną gitarę do DADGAD, wróć do standardowego stroju, zanim przejdziesz dalej. Aby przestroić standardowo nastrojoną gitarę do otwartego E, zagraj sobie otwarty akord E. Jak widzisz, musisz przestroić piątą, czwartą i trzecią strunę, żeby nie musieć ich naciskać. W tym celu wykonaj poniższe kroki: 1. Przestrój piątą strunę o cały ton w górę, z A do H. 2. Przestrój czwartą strunę o cały ton w górę, z D do E. 3. Przestrój trzecią strunę o pół tonu w górę, z G do Gis. Poleć książkęKup książkę 126 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny 4. Sprawdź, czy zwiększone napięcie otwartego stroju nie doprowadziło do rozstrojenia pozostałych strun. To, czy użyjesz tunera, czy wybranej metody strojenia względnego, zależy od Ciebie. Dźwięk H znajdziesz na siódmym progu szóstej struny i do niego możesz dostroić piątą. Potem dostrój czwartą strunę do piątej metodą piątego progu lub porównując flażolety na siódmym i piątym progu. Gdy czwarta struna będzie nastrojona o cały ton wyżej, dopasuj trzecią strunę do jej czwartego progu. Niektórzy ludzie potrafią nastroić gitarę do E na słuch, uderzając struny razem i słuchając brzmienia tego akordu. Teraz gdy puste struny tworzą akord durowy, możesz grać akordy barowe jednym palcem. Rysunek 9.4 (nagranie nr 43) zawiera jednopalcowe akordy barowe na piątym i siódmym progu, czyli odpowiednio A i H, oraz akord E w otwartej pozycji. Ten strój sprzyja także graniu flażoletów, które na dwunastym, siódmym i piątym progu tworzą akordy durowe. Flażolety na dwunastym progu mają identyczną wysokość jak dźwięki na dwunastym progu. Flażolety na siódmym progu są o oktawę wyższe niż dźwięki na tym progu, ale wciąż mają te same nazwy. Tylko flażolety na piątym progu nie pokrywają się z dźwiękami na piątym progu. Węzły na tym progu pozwalają uzyskać dźwięki o oktawę wyższe niż węzły na dwunastym progu, co oznacza, że uzyskujesz kolejny akord E, tyle że w jeszcze wyższym rejestrze. Te trzy akordy — E, A i H — są podstawą wszelkiego rodzaju progresji z akordami I-IV-V. Wybierz jakieś trzyakordowe piosenki w E i zagraj je akordami barowymi w otwartym stroju. Możesz też wybrać piosenkę w innej tonacji i przetransponować ją do E. Rysunek 9.4. Granie w stroju otwarte E © John Wiley Sons, Inc. Następny przykład — z rysunku 9.5 (także nagranie nr 43) — demonstruje wyjątkową formę akordu A oraz łatwy sposób na zagranie progresji I-IV za pomocą dwóch palców. W drugim takcie wykorzystujesz otwarty strój do zejścia po skali E-dur z użyciem pustych strun i dźwięku pedałowego. Rysunek 9.5. Granie akordów I-IV w stroju otwarte E © John Wiley Sons, Inc. Poleć książkęKup książkę Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa 127 Techniki zaprezentowane na rysunkach 9.4 i 9.5 usłyszysz w utworze She Talks to Angels The Black Crowes. Polecam Ci nauczenie się go. Progresję E-A z rysunku 9.5 możesz zagrać w innych pozycjach, aby uzyskać inne akordy. Na przykład przyciśnij pierwszym palcem wszystkie struny na piątym progu, a potem dodaj drugi i trzeci palec, a uzyskasz A-Dadd9/A. To samo na siódmym progu da Ci progresję H-Eadd9/H. Strój otwarte E jest jednym z lepszych do grania na gitarze slide’owej. Wrócimy do niego jeszcze w drugiej części rozdziału. Strój otwarte G Jak wspomniałem wcześniej, istnieje nieskończenie wiele sposobów innego nastrojenia gitary, a ja skupiam się tylko na kilku wybranych przykładach, które regularnie pojawiają się w muzyce popularnej. Ostatnim przykładem z tej grupy jest strój otwarte G (ang. open G), w którym puste struny tworzą akord G-dur. Zaczynając od standardowego stroju, zrób, co następuje: 1. Przestrój piątą strunę, A, o cały ton w dół, do G. 2. Przestrój pierwszą strunę, E, o cały ton w dół, do D. 3. Przestrój szóstą strunę, E, o cały ton w dół, do D, albo ściągnij ją z gitary, jak lubi robić Keith Richards z Rolling Stones. Po sprawdzeniu, czy pozostałe struny stroją, spróbuj swych sił w ćwiczeniu z rysunku 9.6. Wykorzystuje ono najpopularniejsze palcowania akordów w stroju otwarte G, czyli pierwszy palec przyciskający wszystkie struny oraz dodanie drugiego i trzeciego palca w celu uzyskania progresji I-IV (zasadniczo bardzo podobnej do progresji w stroju otwarte E z rysunku 9.5). Jak w każdym otwartym stroju, możesz skorzystać z flażoletów na dwunastym, siódmym i piątym progu. W tym przypadku uzyskasz akordy G, D i G o oktawę wyższe. Rysunek 9.6. Granie w stroju otwarte G © John Wiley Sons, Inc. Na rysunku 9.6 (nagranie nr 44) zwróć uwagę na nieużywaną szóstą strunę. Jeśli jest przestrojona do D, możesz ją grać z każdym akordem, a uzyskasz alternatywną nutę basową. Na przykład otwarte G zmieni się w G/D, czyli akord G z piątym stopniem (D) jako nutą basową. Gdy dołożysz dwa palce, by zagrać Cadd9/G, szósta struna zmieni ten akord w Cadd9/D, w którym inna nuta basowa (D) jest jednocześnie dziewiątym stopniem w akordzie Cadd9. Ponieważ te wersje akordów nie brzmią najczyściej, większość gitarzystów woli nie grać szóstej struny, lub — jak wspomniałem wcześniej — woli ściągnąć ją i stosować ten strój w wersji pięciostrunowej. Poleć książkęKup książkę 128 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny Gitarzystą, który najbardziej przyczynił się do wzrostu popularności tego stroju, jest nie kto inny jak Keith Richards. To jego standardowy strój i główny składnik jego niepowtarzalnego brzmienia. Usłyszysz ten strój między innymi w takich klasykach Rolling Stones jak Honky Tonk Women, Brown Sugar czy Start Me Up. Inne rockowe przykłady warte wzmianki to Twice as Hard The Black Crowes, South City Midnight Lady The Doobie Brothers, Penny for Your Thoughts Petera Framptona oraz Dancing Days i Black Country Woman Led Zeppelin. Ace Frehley dwukrotnie użył tego stroju na albumie Unmasked zespołu Kiss, w utworach Talk to Me i Two Sides of the Coin, tyle że przestroił gitarę ze swojego standardowego stroju Es, uzyskując tak naprawdę strój otwarte Ges. Otwarte G nadaje się do gry rurką slide, więc wrócimy do niego z nowymi przykładami piosenek w następnej części rozdziału. Gitara slide’owa Slide to technika polegająca na wykorzystywaniu szklanej lub metalowej rurki, za pomocą której zmienia się wysokości dźwięków na strunach. Rurka działa jak siodełko lub próg, tworząc nowe miejsce, od którego wybrzmiewają struny. Ponieważ nie przyciska się nią strun do gryfu, lecz przesuwa po strunach, możliwe jest uzyskanie mikrotonów, czyli dźwięków między półtonami (a więc między progami). Z tego względu gitara slide’owa jest bardzo ekspresyjna, a jej brzmienie przypomina śpiew. Aby na szybko sprawdzić, o czym mówimy, posłuchaj utworu Free Bird Lynyrd Skynyrd, który jest chyba najbardziej znanym współczesnym przykładem wykorzystania tej techniki. Po ośmiu taktach wstępu wchodzi reszta instrumentów, wraz z główną melodią graną rurką na gitarze elektrycznej. Wybór rurki Slide może być wykonany z różnych materiałów, a każdy z nich daje nieco inne brzmienie. Do wyboru masz szkło, mosiądz, stal, stal chromowaną, miedź, porcelanę i pyrex. Ogólnie im grubsza rurka, tym mocniejszy dźwięk i dłuższe wybrzmiewanie. Twardość podbija wysokie częstotliwości. Grubsze rurki lepiej się sprawdzają przy gitarach akustycznych. Gitary elektryczne są wspomagane wzmacniaczami, więc można na nich używać cieńszych rurek. Wybór tak naprawdę jest kwestią osobistych preferencji. Musisz poeksperymentować z różnymi rurkami, aby znaleźć tę, której brzmienie najbardziej Ci odpowiada. Wybór palca Równie duży wpływ na brzmienie rurki ma wygoda korzystania z niej. Rurki są puste w środku i zakłada się je na wybrany palec dłoni przyciskającej struny — drugi, trzeci lub czwarty. (Pierwszego palca raczej się nie używa, bo musisz mieć przynajmniej jeden wolny, żeby tłumić struny za rurką i ucinać niepożądane dźwięki). Niektórzy gitarzyści zakładają slide na czwarty palec i w ten sposób mają jeszcze trzy palce do normalnego przyciskania dźwięków i akordów. Inni, w tym ja, nie potrafią aż tak wprawnie operować czwartym palcem, więc używają drugiego lub trzeciego. Stopień dopasowania rurki do palca wpływa na precyzję grania. Poleć książkęKup książkę Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa 129 Sprawdź swoje możliwości i wybierz palec, który pozwoli Ci je najpełniej wykorzystać. Mike Campbell z zespołu Toma Petty’ego i Johnny Winter grają czwartym palcem. Duane Allman używa trzeciego palca. Joe Walsh, Bonnie Raitt i Billy Gibbons z ZZ Top noszą slide na drugim palcu. W filmie dokumentalnym It Might Get Loud jest scena, w której Jimmy Page, Edge z U2 i Jack White grają na przemian zagrywki z utworu Led Zeppelin In My Time of Dying i każdy z nich ma slide na innym palcu. Najważniejsza jest wprawa w używaniu slide’u. To, czy będziesz mógł korzystać z pozostałych palców, ma drugorzędne znaczenie. Poprawna technika gry Gdy już będziesz miał slide na wybranym palcu, musisz ustawić go we właściwej pozycji względem strun i stłumić wszelkie niepożądane dźwięki. Poniższa lista wyłuszcza wszystkie niezbędne elementy poprawnej techniki.  Ustaw rurkę prostopadle do strun, tak samo jak progi.  Aby wydobyć dany dźwięk, umieść rurkę nad progiem, a nie za nim.  Dociśnij rurkę na tyle, żeby wszystkie struny się z nią stykały, ale żeby nie  Trzymaj rurkę równo i przyciskaj równomiernie do wszystkich strun  Palcem lub palcami za rurką stłum struny w podobny sposób jak przy dotykały progów. Struny nie mogą brzęczeć ani o rurkę, ani o progi. (a przynajmniej do strun, z których wydobywasz dźwięki). podciąganiu. To, czy będziesz uderzał struny piórkiem, czy palcami, jest kwestią osobistych preferencji. Joe Walsh używa piórka, Duane Allman gra palcami, George Harrison ukrywa piórko w dłoni na czas gry slide’em, a Bonnie Raitt gra palcami i kciukiem. Ważne jest nie to, jak uderzasz, lecz to, żeby pożądane struny swobodnie wybrzmiewały, a niepożądane były stłumione. Jak w przypadku każdej techniki gry na gitarze, czyste brzmienie jest efektem współpracy obu rąk w skutecznym tłumieniu niechcianych dźwięków i hałasów. Gitara do normalnej gry ma ustawioną niską akcję strun (czyli odległość od gryfu). Niska akcja ułatwia przyciskanie dźwięków i minimalizuje efekt zwiększenia wysokości dźwięku wskutek rozciągnięcia struny po jej dociśnięciu do progu. Jeśli jednak chodzi o grę rurką, niska akcja strun może powodować niepożądane brzęczenie i stukanie. Z tego powodu wielu gitarzystów grających tą techniką ma ustawioną wyższą akcję strun, bo zależy im na jak najczystszym brzmieniu. Rurką nie dociska się strun do progów, więc nie trzeba się przejmować zwiększeniem wysokości dźwięku po naciśnięciu. Instrumenty używane wyłącznie do gry rurką — gitary rezofoniczne, takie jak gitara Dobro, a także czasem zwykłe gitary — mają zamontowane wyższe siodełko, które dodatkowo zwiększa odległość strun od gryfu. Takie siodełko sprawdza się w grze slide’em, ale uniemożliwia normalne przyciskanie progów. Poleć książkęKup książkę 130 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny Najłatwiejszym sposobem na rozpoczęcie przygody ze rurką jest zagranie przykładu z rysunku 9.7. To, że trzeba go zagrać rurką, poznasz po dopisku „w/slide” nad nutami i po skośnych liniach na tabulaturze, które nakazują płynną zmianę wysokości dźwięku. Ustaw rurkę dokładnie nad progiem w dwunastej pozycji, uderz drugą, trzecią i czwartą strunę, a potem powoli przejedź rurką w stronę siodełka, nie urywając wybrzmiewających dźwięków. Po skończeniu taktu stłum struny prawą dłonią i wróć z rurką do pozycji startowej. W trzecim takcie uderz te same struny, lecz tym razem powoli przejedź w stronę korpusu gitary. Zagraj razem ze mną (filmik nr 33, na którym demonstruję także pozostałe przykłady z tego rozdziału). Rysunek 9.7. Początek przygody ze slide’em Rysunek 9.8. Początek przygody ze slide’em © John Wiley Sons, Inc. Ponieważ przykład z rysunku 9.7 nie zawiera żadnej melodii, jest tak naprawdę tylko efektem dźwiękowym. Podobną zagrywkę usłyszysz na początku Bullet the Blue Sky U2, ale gitara jest przestrojona o pół tonu niżej, do Es. Utwory May This Be Love Jimiego Hendriksa i Whole Lotta Love Led Zeppelin także zawierają zagrywki rurką, które zasadniczo stanowią tylko efekt dźwiękowy. Carlos Santana pozwala sobie na szaleństwo z rurką około 3:52 w utworze Victory Is Won, gdy na początku zagrywki tą techniką jeździ w górę i w dół po strunach, nie celując w żadne konkretne dźwięki. Ogólnie rzecz ujmując, rurką gra się melodie i solówki, co wymaga większego skupienia na konkretnych dźwiękach niż w poprzednim przykładzie. Stosowanie rurki jest alternatywą dla normalnego grania, oferującą unikalne brzmienie. Abyś mógł je usłyszeć, w następnym przykładzie (z rysunku 9.8) zawarłem tę samą melodię zagraną dwukrotnie — najpierw na normalnie przyciskanych dźwiękach, a potem z wykorzystaniem rurki. Zwróć uwagę na to, że zagrywka zaczyna się od dźwięku na „4”. © John Wiley Sons, Inc. Na końcu pierwszej linijki zaczyna się motyw grany rurką, co sugeruje znajdujący się nad nutami napis „w/ slide”. W typowy dla tej techniki sposób uderz pierwszy dźwięk, a potem przejedź do drugiego bez ponownego uderzania strun. Zwróć uwagę na ukośne Poleć książkęKup książkę Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa 131 linie skierowane w górę lub w dół, pokazujące kierunek ruchu rurką, oraz na łuki legato, które oznaczają, że nie należy uderzać drugiego dźwięku z każdej pary. Możesz zagrać tę melodię bez rurki, przesuwając palec od dźwięku do dźwięku, ale uzyskasz zupełnie inny rodzaj dźwięku. Będzie on się zmieniał w półtonowych skokach przy przejściach z progu na próg. Tymczasem rurka wydobywa wszystkie mikrotony między progami, a dodatkowo daje zupełnie inne brzmienie niż to uzyskane z palców. Grając w normalny sposób, musisz tylko przycisnąć strunę za odpowiednim progiem, który wydobędzie za Ciebie właściwą wysokość dźwięku. W przypadku gitary slide’owej trzeba się nauczyć samodzielnego lokalizowania nut. Progi nie uczestniczą w wydobywaniu dźwięku, więc musisz precyzyjnie trafić rurką we właściwy punkt na strunie, a umiejętność rozróżnienia, czy dany dźwięk „stroi”, wymaga wyrobionego słuchu. Z tym samym wyzwaniem muszą się mierzyć wszyscy instrumentaliści grający na bezprogowych instrumentach, takich jak skrzypce czy kontrabas. Melodia z rysunku 9.8 jest o tyle łatwiejsza, że najpierw słyszysz ją na progach, a dopiero potem zabierasz się do wydobywania jej rurką bez pomocy progów. Polecam Ci granie na zmianę na progach i rurką, aby wyćwiczyć ucho tak, by rozpoznawało dźwięki, i nauczyć się trafiać rurką we właściwe pozycje. Kolejną zaletą gry rurką jest wibrato. Nieznaczne szybkie ruchy rurką w trakcie wydobywania dźwięku prowadzą do uzyskania falowania przypominającego śpiew. Co ciekawe, melodia jest atrakcyjniejsza dla ucha, gdy wysokości dźwięków są rozmyte techniką wibrato. Ta technika zamazuje granice dźwięków w muzycznie przyjemny sposób. Rysunek 9.9 przedstawia tę samą melodię, lecz tym razem na końcu każdego przejazdu rurką zostało dodane wibrato. Aby je uzyskać, poruszaj rurką tam i z powrotem szybkimi, nieznacznymi ruchami. Pamiętaj, że możesz to zobaczyć na filmiku nr 33. Rysunek 9.9. Granie wibrato rurką © John Wiley Sons, Inc. Chociaż nie istnieje jedna przepisowa metoda aplikowania wibrato, większość gitarzystów opiera kciuk z tyłu gryfu i wykorzystując go jako oś obrotu, porusza lub potrząsa dłonią, aby rurka przesuwała się nieznacznie po strunach. Zrozumiesz istotę tego ruchu, gdy wyobrazisz sobie potrząsanie galaretką na talerzu, solenie potrawy solniczką lub mieszanie napoju bez łyżeczki, za pomocą nieznacznych okrężnych ruchów dłoni. Nie spinaj się. Dłoń powinna być całkowicie rozluźniona i swobodna. Nie staraj się świadomie kierować rurki tam i z powrotem. Właściwie wykonane wibrato naturalnie wypływa z palców. Poleć książkęKup książkę 132 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny Strój temperowany Teoretycznie nuty, które uzyskujesz na progach gitary, nie do końca „stroją”, co wynika z zależności między częstotliwościami i intonacją. Najkrócej rzecz ujmując, gdy idealnie nastroisz dźwięki do jednej tonacji, w innych tonacjach będą z matematycz- nego punktu widzenia nieco rozstrojone. Nie da się tak rozmieścić progów na gitarze, żeby dźwięki stroiły w każdej tonacji. Ale zamiast tworzyć in- strumenty nastrojone do jednej tonacji, wymyślono system równomiernie temperowany, w którym zrezygnowano z perfekcyjnego strojenia, dzięki cze- mu można zagrać we wszystkich tonacjach i za- brzmieć niemal czysto. Progi gitary są ustawione zgodnie z tym systemem. To oznacza, że wprawny gitarzysta slide’owy z dobrym słuchem muzycz- nym jest w stanie zagrać czystsze dźwięki niż gi- tarzysta grający na progach, bo rurkę można umie- ścić tuż przed lub tuż za progiem i trafić w dokładną lokalizację danej nuty. Aby przygotować się do grania melodii i solówek, wykorzystaj tę nowo nabytą umiejętność do przećwiczenia schematów skal. Rysunek 9.10 przedstawia skalę G na pierwszej strunie. To świetny przykład, bo pozwala przećwiczyć zarówno przesunięcie półtonowe, jak i całotonowe. Dobrym pomysłem jest zagranie go najpierw normalnie, na progach, aby mieć słuchowy punkt odniesienia. Gdy już opanujesz ten przykład, przejdź do listy kolejnych ćwiczeń, które warto wykonać:  Zagraj skalę G od tyłu.  Zagraj skalę G na drugiej strunie, zaczynając od ósmego progu.  Zagraj skalę G oktawę niżej na czwartej strunie, zaczynając od piątego progu.  Zagraj inne skale durowe, zaczynając od odpowiednich dźwięków, na przykład skalę A od piątego progu pierwszej struny, skalę D od trzeciego progu drugiej struny, skalę C od piątego progu trzeciej struny itd.  Zagraj inne rodzaje skal durowych i molowych, w tym pentatoniki. Rysunek 9.10. Ćwiczenie skal z wykorzysta- niem rurki © John Wiley Sons, Inc. W muzyce popularnej bardzo często spotyka się partie grane z wykorzystaniem rurki. W poniższych piosenkach tą techniką są grane melodie lub solówki w standardowym stroju albo, w niektórych przypadkach, na gitarze przestrojonej o pół tonu w dół, do Es. Polecam Ci posłuchanie i nauczenie się tych partii. Niektóre z nich są na tyle proste, że da się je zagrać ze słuchu. Opracowując jakiś motyw, najpierw przyciskaj wszystkie dźwięki na progach, a dopiero potem, gdy nauczysz się ich pozycji, zagraj je rurką. Oto te piosenki:  My Sweet Lord George’a Harrisona,  Give Me Love (Give Me Peace on Earth) George’a Harrisona, Poleć książkęKup książkę Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa 133  Day After Day Badfinger,  Sister Golden Hair America,  All Along the Watchtower Jimiego Hendriksa,  Stairway to Heaven Led Zeppelin,  Scar Tissue Red Hot Chili Peppers,  Torn Natalie Imbruglii,  Freebird Lynyrd Skynyrd,  The Long Run The Eagles,  Victim of Love The Eagles,  Running on Empty Jacksona Browne’a,  What Is and What Should Never Be Led Zeppelin,  Tush ZZ Top,  Layla Derek and the Dominos. Granie rurką w otwartych strojach Na początku rozdziału grałeś w otwartych strojach progresje akordów, przyciskając wszystkie struny jednym palcem. Na przykład w strojach otwarte E i otwarte G uzyskanie akordu IV wymaga przyciśnięcia wszystkich strun na piątym progu, a akordu V — na siódmym progu. We wszystkich otwartych strojach akord na tonice (I) jest dostępny na pustych strunach i na dwunastym progu. Ze względu na to, że akordy barowe są ułożone w jednej linii w poprzek strun, tego typu stroje doskonale sprawdzają się w grze rurką. Przykład z rysunku 9.11 wymaga gitary przestrojonej do otwartego E (o którym więcej piszę nieco wcześniej w tym rozdziale). Gdy dostroisz gitarę, zagraj progresję I-IV-V-I w tonacji E, przesuwając rurkę od pustych strun do piątego progu, potem na siódmy, a na końcu na dwunasty. Rysunek 9.11. Granie rurką w stroju otwarte E © John Wiley Sons, Inc. Poleć książkęKup książkę 134 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny Gdy opanujesz przykład z rysunku 9.11, poeksperymentuj granie akordów w innym porządku. Przetestuj na przykład progresję dwunastotaktowego bluesa, którą usłyszysz między innymi w utworze Hide Away Freddiego Kinga. Możesz też sprawdzić piosenki w innych tonacjach — wystarczy umieścić slide w odpowiedniej pozycji. Jeśli, dajmy na to, chcesz zagrać Give Me One Reason Tracy Chapman, zacznij od drugiego progu (Fis), akord H zagraj na siódmym progu, a Cis na dziewiątym. Nie zawracaj sobie na razie głowy żadnymi melodiami czy innymi partiami, tylko skup się na wydobyciu podstawowej progresji akordów za pomocą rurki. Utwór (I’m Your) Hoochie Coochie Man Muddy’ego Watersa w tonacji A zagrasz na piątym, dziesiątym i dwunastym progu (lub na pustych strunach). Z kolei utwór How Blue Can You Get? (Live) B.B. Kinga w tonacji D zagrasz na progach dziesiątym, trzecim i piątym. Do tego ćwiczenia nadaje się każdy utwór z akordami durowymi, niezależnie od tego, czy jest grany rurką, czy nie. Rysunek 9.12 to bluesowa zagrywka w stroju otwarte E zogniskowana na dwunastej pozycji. Przykład zaczyna się od nuty na „4”. To piąty stopień skali E, H, po którym należy zagrać podstawę, E, na dwunastym progu pierwszej struny. Zwróć uwagę na to, że pierwszy dźwięk grasz slide’em na drugiej strunie, ale drugiego dźwięku na pierwszej strunie nie grasz już tą techniką. Następna fraza jest podobna, lecz zaczyna się od slide’u na trzeciej strunie do trzeciego stopnia skali E, Gis, po którym trzeba zagrać drugą strunę, a potem pierwszą. W prawdziwie bluesowym duchu zagrywka bazuje na rytmie shuffle. Trzeci takt to zejście po fragmencie pentatoniki e-moll. Jedenasty próg na trzeciej strunie to molowy trzeci stopień, czyli G. Gitarzyści bluesowi bawią się z molowym i durowym trzecim stopniem w ten sposób, że dojeżdżają do molowego, lecz nie zatrzymując się, przesuwają się do durowego. Napięcie zostaje rozwiązane na tonice, E, na dwunastym progu czwartej struny, jak widać na końcu nut. Rysunek 9.12. Bluesowa zagrywka w stroju otwarte E © John Wiley Sons, Inc. Zagrywkę z rysunku 9.12 można przenieść na piątą lub siódmą pozycję i zagrać odpowiednio w A lub H. Tak naprawdę możesz jej użyć do dowolnego akordu na jakimkolwiek progu. Sprawdź! W poniższych utworach znajdziesz melodię lub solówkę zagraną slide’em na gitarze w stroju otwarte E:  Statesboro Blues Allman Brothers Band,  Rocky Mountain Way Joego Walsha, Poleć książkęKup książkę Rozdział 9: Niestandardowe stroje gitary i gitara slide’owa 135  Just Got Paid ZZ Top,  Heartache Tonight The Eagles,  Slow Ride Foghat,  Rag Doll Aerosmith,  The Joker Steve Miller Band (przestrój gitarę w dół o cały ton). Rysunek 9.13 przedstawia progresję I-IV-V-I w stroju otwarte G. Nastrój dobrze wszystkie struny, zanim zabierzesz się do gry. Możesz poćwiczyć granie z dowolnym utworem w G, który wykorzystuje te trzy akordy durowe. Przykłady, jakie przychodzą mi do głowy, to Brown Eyed Girl Vana Morrisona i Wonderful Tonight Erica Claptona. Spróbuj też innych tonacji, przechodząc z rurką na odpowiednią pozycję. Na przykład w Born in the U.S.A. Bruce’a Springsteena są akordy H (czwarty próg) i E (dziewiąty próg). Rysunek 9.13. Granie rurką w stroju otwarte G © John Wiley Sons, Inc. Rysunek 9.14 przedstawia bluesową zagrywkę w stroju otwarte G. Zwróć uwagę na to, że po przejściu z otwartego E na otwarte G podstawa przeniosła się z czwartej struny na trzecią. Na tej samej zasadzie durowy trzeci stopień, na którym bluesmani bawią się półtonami, znajduje się teraz na drugiej strunie. Tę zagrywkę można bez problemu zagrać do akordu C (w piątej pozycji), do akordu D (w siódmej pozycji) lub do dowolnego akordu w odpowiedniej pozycji. Rysunek 9.14. Zagrywka bluesowa w stroju otwarte G © John Wiley Sons, Inc. Poleć książkęKup książkę 136 Część III: Techniki dłoni przyciskającej struny Ostatnia lista w tym rozdziale zawiera piosenki z motywami granymi rurką na gitarze w stroju otwarte G. W jednym utworze Bonnie Raitt gitara jest przestrojona o półton niżej, a w innym dwa półtony wyżej. Uważaj na tę zmianę o cały ton, bo o ile nie masz bardzo cienkich strun, zwiększone napięcie otwartego A może przekroczyć próg wytrzymałości Twojej gitary. Oto wspomniana lista:  6th Avenue Heartache The Wallflowers,  Twice as Hard The Black Crowes,  Travelling Riverside Blues Led Zeppelin,  Bad to the Bone George’a Thorogooda,  In My Time of Dying Led Zeppelin,  Midnight Rambler The Rolling Stones,  Love Sneakin’ Up on You Bonnie Raitt,  Something to Talk About Bonnie Raitt (gitara przestrojona o pół tonu niżej, do  Thing Called Love Bonnie Raitt (gitara przestrojona o cały ton wyżej, do otwartego A). otwartego Ges), Poleć książkęKup książkę Skorowidz akcentowanie, 60 szesnastek, 60 akcja strun, 129 akordy, 28 barowe bazujące na A, 76 bazujące na E, 75 artykulacja, 87 belka, 35 BPM, 27 A B C cała nuta, 30 chicken pickin’, 168 choke, 168 chorągiewka, 35 chwytanie akordów, 71 crosspicking, 155 czwórkowe schematy melodyczne, 192 czytanie nut, 186 pr
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Rytm i technika gry na gitarze dla bystrzaków
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: