Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00261 005286 13256266 na godz. na dobę w sumie
Sekrety cyfrowej ciemni Scotta Kelbyego. Edycja i obróbka zdjęć w programie Adobe Photoshop Lightroom 2 - książka
Sekrety cyfrowej ciemni Scotta Kelbyego. Edycja i obróbka zdjęć w programie Adobe Photoshop Lightroom 2 - książka
Autor: Liczba stron: 456
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2167-5 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> grafika komputerowa >> photoshop lightroom
Porównaj ceny (książka, ebook (-86%), audiobook).

Adobe Photoshop Lightroom jest praktycznym narzędziem, przeznaczonym dla fotografów mających duże zbiory zdjęć. Narzędzie to pozwala na łatwe zarządzanie taką kolekcją, a dodatkowo posiada zaawansowane mechanizmy, umożliwiające edycję fotografii -- zarówno tej surowej w formacie RAW, jak i skompresowanej do formatu JPEG. Lightroom skupia się na pięciu aspektach pracy ze zdjęciami: katalogowaniu, edytowaniu, publikowaniu, drukowaniu oraz umieszczaniu na witrynach WWW. Najnowsza wersja Adobe Lightroom 2.0 została wydana 29 lipca 2008 roku i wprowadziła wiele nowości. Wśród nich znajdziesz takie funkcje, jak obsługa wielu monitorów, edycja fragmentu obrazu czy też wsparcie dla systemów 64-bitowych.

Książka 'Sekrety cyfrowej ciemni Scotta Kelby'ego. Edycja i obróbka zdjęć w programie Adobe Photoshop Lightroom 2' wprowadzi Cię w świat tego doskonałego narzędzia. Dowiesz się, jak importować zdjęcia do programu Photoshop Lightroom, konwertować je do formatu DNG oraz dobierać odpowiednie słowa kluczowe. Ponadto poznasz sposoby zarządzania kolekcją fotografii oraz metody ich porządkowania. Nauczysz się także edytować zdjęcia, między innymi w zakresie ekspozycji, balansu bieli, kontrastu czy nasycenia barw. W dalszych rozdziałach poznasz funkcje edycji fragmentu zdjęcia, jego kadrowania oraz publikacji. To tylko niektóre z zagadnień omawianych w tej książce. Możliwości narzędzia Photoshop Lightroom są naprawdę fascynujące. Z tym podręcznikiem będziesz mógł je wykorzystać łatwo i przyjemnie, a co najważniejsze -- w pełni!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Sekrety cyfrowej ciemni Scotta Kelby ego. Edycja i obróbka zdjêæ w programie Adobe Photoshop Lightroom 2 Autor: Scott Kelby T³umaczenie: Piotr Cieœlak ISBN: 978-83-246-2167-5 Tytu³ orygina³u: The Adobe Photoshop Lightroom 2 Book for Digital Photographers Format: 168x237, stron: 456 • Jak zaimportowaæ zdjêcia do Adobe Photoshop Lightroom? • Jak poddaæ je obróbce? • Jak opublikowaæ fotografie w Internecie lub wys³aæ je mailem? Adobe Photoshop Lightroom jest praktycznym narzêdziem, przeznaczonym dla fotografów maj¹cych du¿e zbiory zdjêæ. Narzêdzie to pozwala na ³atwe zarz¹dzanie tak¹ kolekcj¹, a dodatkowo posiada zaawansowane mechanizmy, umo¿liwiaj¹ce edycjê fotografii — zarówno tej surowej w formacie RAW, jak i skompresowanej do formatu JPEG. Lightroom skupia siê na piêciu aspektach pracy ze zdjêciami: katalogowaniu, edytowaniu, publikowaniu, drukowaniu oraz umieszczaniu na witrynach WWW. Najnowsza wersja Adobe Lightroom 2.0 zosta³a wydana 29 lipca 2008 roku i wprowadzi³a wiele nowoœci. Wœród nich znajdziesz takie funkcje, jak obs³uga wielu monitorów, edycja fragmentu obrazu czy te¿ wsparcie dla systemów 64-bitowych. Ksi¹¿ka „Sekrety cyfrowej ciemni Scotta Kelby ego. Edycja i obróbka zdjêæ w programie Adobe Photoshop Lightroom 2” wprowadzi Ciê w œwiat tego doskona³ego narzêdzia. Dowiesz siê, jak importowaæ zdjêcia do programu Photoshop Lightroom, konwertowaæ je do formatu DNG oraz dobieraæ odpowiednie s³owa kluczowe. Ponadto poznasz sposoby zarz¹dzania kolekcj¹ fotografii oraz metody ich porz¹dkowania. Nauczysz siê tak¿e edytowaæ zdjêcia, miêdzy innymi w zakresie ekspozycji, balansu bieli, kontrastu czy nasycenia barw. W dalszych rozdzia³ach poznasz funkcje edycji fragmentu zdjêcia, jego kadrowania oraz publikacji. To tylko niektóre z zagadnieñ omawianych w tej ksi¹¿ce. Mo¿liwoœci narzêdzia Photoshop Lightroom s¹ naprawdê fascynuj¹ce. Z tym podrêcznikiem bêdziesz móg³ je wykorzystaæ ³atwo i przyjemnie, a co najwa¿niejsze — w pe³ni! Spis treści ROZDZIAŁ 1. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17 Importowanie zdjęć. Jak wczytać fotografie do programu Photoshop Lightroom? Zanim cokolwiek zrobisz, wybierz miejsce, w którym gromadzone będą Twoje zdjęcia. . . . . . . . . . . . . . . . . . 18 I jeszcze jedno, zanim przystąpisz do pracy (to naprawdę ważne) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19 Wczytywanie zdjęć do programu Photoshop Lightroom. . . . . . . . . 21 Fotografowanie „na uwięzi” (czyli z aparatu prosto do programu Lightroom) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 36 Tworzenie własnych szablonów nazw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 38 Konfigurowanie ustawień importowania zdjęć . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42 Zalety formatu Adobe DNG . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 45 Tworzenie własnych szablonów metadanych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 46 ROZDZIAŁ 2. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 51 Biblioteka. Zarządzanie kolekcją fotografii Cztery rzeczy na temat pracy z programem Lightroom, o których warto wiedzieć . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 52 Przeglądanie zaimportowanych zdjęć . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 54 Przyciemnianie ekranu i inne tryby wyświetlania zdjęć . . . . . . . . . . 56 Sortowanie zaimportowanych zdjęć przy użyciu kolekcji . . . . . . . . 58 Porządkowanie wielu sesji zdjęciowych przy użyciu zestawów kolekcji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 70 Automatyczne porządkowanie zdjęć przy użyciu kolekcji inteligentnych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 72 Kiedy warto posłużyć się tymczasowymi kolekcjami?. . . . . . . . . . . . 74 Jak ułatwić sobie wyszukiwanie zdjęć dzięki słowom kluczowym? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 76 Zmiana, dodawanie i edycja metadanych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 83 Zaskocz przyjaciół możliwościami odbiornika GPS. . . . . . . . . . . . . . . 88 Błyskawiczne wyszukiwanie potrzebnych zdjęć . . . . . . . . . . . . . . . . . 90 Zmiana nazw zdjęć znajdujących się na dysku twardym komputera . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 96 Przenoszenie zdjęć i obsługa folderów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 98 Zestawy tematyczne — gratka dla użytkowników panelu Folders (foldery). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .102 Obsługa wielu katalogów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .105 Z laptopa na komputer stacjonarny, czyli o synchronizowaniu katalogów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .108 Tworzenie kopii zapasowej katalogu ze zdjęciami (to BARDZO ważne!) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 111 Odzyskiwanie łączy do brakujących zdjęć . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .113 Spis treści  ROZDZIAŁ 3. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 119 Kosmetyka. Dostosowywanie programu do własnych potrzeb Konfigurowanie trybu Loupe (lupa) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .120 Konfigurowanie trybu Grid (siatka) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .122 Zmiana koloru tła w programie Lightroom . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .126 Szybsza i wygodniejsza praca z panelami. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .127 Obsługa dwóch monitorów w programie Lightroom . . . . . . . . . . .128 Logo i nazwa własnego studia graficznego w programie Lightroom . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .132 Ukryte możliwości „taśmy filmowej” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .136 Zmiana nazw dla kolorowych etykiet. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .137 Zmiana wyglądu ornamentów na dole ostatniego panelu . . . . . .139 ROZDZIAŁ 4. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 145 Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Korekcja balansu bieli . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .146 Jak skorygować ekspozycję zdjęcia?. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .151 Poprawianie plastyczności zdjęć przy użyciu suwaka Clarity (przejrzystość). . . . . . . . . . . . . . . . . .157 Zwiększanie nasycenia barw . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .158 Korekcja kontrastu przy użyciu krzywej tonalnej. . . . . . . . . . . . . . . .159 Korekcja poszczególnych zakresów barw przy użyciu składowych HSL . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .164 Kadrowanie z efektem winiety . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .166 Modny efekt „ziarnistego portretu” . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .168 Eksperymenty bez ryzyka, czyli kilka wersji jednego ujęcia . . . . .170 Seryjna korekcja zdjęć na podstawie zmian dokonanych na fotografii wzorcowej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .172 Jednoczesna korekcja wielu zdjęć przy użyciu automatycznej synchronizacji . . . . . . . . . . . . . . . . .174 Zapisywanie ulubionych ustawień . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .175 Błyskawiczne przetwarzanie zdjęć w bibliotece programu Lightroom . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .179 ROZDZIAŁ 5. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 185 Miejscowa korekcja zdjęć. Jak edytować wybrane fragmenty fotografii? Rozjaśnianie, przyciemnianie i korygowanie wybranych fragmentów zdjęcia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .186 Artystyczne możliwości narzędzia Adjustment Brush (pędzel korekcyjny) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .194 Retuszowanie portretów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .196 Korekcja nieba (i innych obiektów) przy użyciu narzędzia Graduated Filter (filtr gradientowy) . . . . . . . . . . . . . .198 10 Spis treści ROZDZIAŁ 6. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 203 Nie wszystkie zdjęcia są doskonałe. Rozwiązywanie problemów z cyfrowymi fotografiami Jak anulować zmiany wykonane w programie Lightroom?. . . . . .204 Redukcja szumu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .206 Usuwanie efektu winiety . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .207 Kadrowanie zdjęć . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .208 Niezrównana metoda kadrowania zdjęć. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .211 Prostowanie zdjęć. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .212 Jak wyłapać najdrobniejsze pyłki i przekłamania na zdjęciu? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .214 Usuwanie plamek i innych drobnych mankamentów obrazu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .215 Korekcja efektu czerwonych oczu . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .219 Korygowanie zdjęć zrobionych „pod światło” . . . . . . . . . . . . . . . . . . .221 Wyostrzanie zdjęć w programie Lightroom. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .223 Korekcja skutków zjawiska aberracji chromatycznej (czyli okropnych, kolorowych obwódek) . . . . . . . . . . . . . . . . . . .228 Jak upodobnić wygląd zdjęć na ekranie do miniatur na wyświetlaczu LCD aparatu? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .229 Prosta kalibracja aparatu w programie Photoshop Lightroom . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .231 ROZDZIAŁ 7. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 235 Eksportowanie zdjęć. Zapisywanie fotografii w formatach JPEG, TIFF i nie tylko Zapisywanie zdjęć w formacie JPEG . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .236 Wysyłanie zdjęć pocztą elektroniczną przy użyciu programu Lightroom . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .242 Automatyczne wysyłanie zdjęć do serwisu Flickr przy użyciu rozszerzeń. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .246 Eksportowanie oryginalnych zdjęć w formacie RAW . . . . . . . . . . . .248 ROZDZIAŁ 8. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 253 Współpraca z Photoshopem. Jak i kiedy? Konfigurowanie sposobu eksportowania zdjęć do Photoshopa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .254 W jakich przypadkach warto skorzystać z usług Photoshopa i jak wrócić do programu Lightroom? . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .255 Automatyczne procesy przetwarzania obrazu z Photoshopa w programie Lightroom . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .263 Dwukrotne przetwarzanie zdjęć przy użyciu obiektów inteligentnych w Photoshopie . . . . . . . . . . . . . . . . . . .269 Montowanie zdjęć panoramicznych przy użyciu Photoshopa . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .275 Łączenie zdjęć HDR w Photoshopie . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .278 Spis treści 11 ROZDZIAŁ 9. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 287 Ach, ta wspaniała czerń i biel. Konwersja kolorowych zdjęć na skalę szarości Wybieranie zdjęć, które mogą doskonale wyglądać w czarno-białej postaci . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .288 Bez pracy nie ma kołaczy, czyli samodzielna konwersja na skalę szarości . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .290 Jak skorygować wybrane fragmenty zdjęcia podczas konwersji na skalę szarości. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .294 Barwienie czarno-białych fotografii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .298 Tworzenie bichromii przy użyciu panelu Split Toning (podział tonacji) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .302 ROZDZIAŁ 10. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 307 Pokaz slajdów. Prezentowanie fotografii na ekranie Tworzenie prostego, błyskawicznego pokazu slajdów . . . . . . . . . .308 Dodawanie planszy tytułowej i napisów końcowych . . . . . . . . . . .312 Projektowanie niestandardowych slajdów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .314 Jak umieścić fotografię w tle pokazu slajdów? . . . . . . . . . . . . . . . . . .322 Dodawanie tła dźwiękowego . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .324 Konfigurowanie ustawień odtwarzania pokazu slajdów . . . . . . . .327 Wysyłanie pokazu slajdów pocztą elektroniczną. . . . . . . . . . . . . . . .328 ROZDZIAŁ 11. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 333 Odbitki. Drukowanie zdjęć Przygotowanie zdjęć do wydruku (wszystko zaczyna się właśnie tutaj). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .334 Umieszczanie napisów na wydrukach . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .342 Drukowanie kilku zdjęć na jednym arkuszu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .344 Zapamiętywanie szablonów drukowania w programie Lightroom . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .352 Końcowe ustawienia drukowania i zarządzanie kolorem. . . . . . . .355 Zapisywanie arkuszy przeznaczonych do wydrukowania w formacie JPEG . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .363 Projektowanie ramek dla drukowanych fotografii. . . . . . . . . . . . . . .365 12 Spis treści ROZDZIAŁ 12. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 373 Internet. Publikowanie zdjęć w galeriach internetowych Prosta galeria internetowa: szybko i przystępnie. . . . . . . . . . . . . . . .374 Dodawanie adresu e-mail do galerii internetowej . . . . . . . . . . . . . .378 Konfigurowanie galerii internetowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .380 Zmiana kolorystyki galerii internetowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .384 Rewelacyjne galerie Flash! . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .386 Umieszczanie internetowej galerii zdjęć na serwerze . . . . . . . . . . .388 ROZDZIAŁ 13. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 393 Krok po kroku: zdjęcia portretowe. Proces przetwarzania zdjęć portretowych wykonywanych na miejscu u klienta Etap pierwszy: wszystko zaczyna się od sesji fotograficznej . . . . .394 Etap drugi: jedna rzecz, o której koniecznie trzeba pamiętać po zakończeniu sesji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .396 Etap trzeci: wybieranie najbardziej udanych ujęć i tworzenie kolekcji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .397 Etap czwarty: wstępna korekcja wybranych zdjęć . . . . . . . . . . . . . .399 Etap piąty: udostępnienie fotografii w internecie . . . . . . . . . . . . . . .403 Etap szósty: ostatnie poprawki i retusz w Photoshopie. . . . . . . . . .405 Etap siódmy: przekazanie gotowych projektów zleceniodawcy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .411 ROZDZIAŁ 14. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 417 Krok po kroku: zdjęcia z podróży. Proces przetwarzania i edycji zdjęć z podróży Etap pierwszy: importowanie zdjęć i zarządzanie biblioteką fotografii . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .418 Etap drugi: edycja zdjęć w programie Lightroom 2 . . . . . . . . . . . . .422 Etap trzeci: projektowanie pokazu slajdów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .428 Etap czwarty: tworzenie galerii internetowej . . . . . . . . . . . . . . . . . . .432 Dodatek: proces edycji zdjęć ślubnych . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .434 Gdzie szukać dalszych informacji o programie Lightroom?. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .435 SKOROWIDZ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 437 Spis treści 13 Fotografik: Scott Kelby Czas naświetlania: 1/800 s Ogniskowa: 70 mm Przysłona: f/4,0 Wszystko, co robiłeś do tej pory — każde przyciśnięcie przycisku, przesunięcie suwaka, przeciągnięcie ciągaka i kliknięcie klikaka — miało przygotować Cię na to, co za moment nastąpi. Będzie to chwila, w której opuścisz bezpieczne zacisze modułu Library (biblioteka) i wybierzesz się na wyprawę w dzikie ostępy, pełne tajemniczych zakamarków i niebezpieczeństw. Wielu śmiałków próbowało zmierzyć się z tym wyzwaniem, lecz przetrwali jedynie nieliczni. Przed Tobą, mój drogi, moduł Develop (przetwarzanie) — przerażające miejsce, wypełnione po brzegi przyciskami, Podstawowe informacje o edycji zdjęć Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni suwakami i opcjami budzącymi skojarzenia z kokpitem wahadłowca. Jeśli uważasz, że to nie dla Ciebie, że cały ów moduł wygląda na niepotrzebnie i przesadnie skomplikowany — to masz rację. Nikt nie ogarnął jeszcze wszystkich możliwości tego modułu. Ja sam nie daję sobie z nim rady; ba, podobno nawet najlepsi spece z firmy Adobe padają na kolana przed dziełem, które sami stworzyli. Patrząc na moduł Develop (przetwarzanie), lubię wyobrażać sobie, że większość znajdujących się w nim suwaków umieszczono tam tylko dla bajeru, żeby ładnie wyglądały — w przeciwnym razie pewnie bym zwariował. Odszukaj na przykład na suwak Deflatulator (odpłaszczanie) i spróbuj przesunąć go w prawo. Hm… nie widzę żadnej różnicy — mój płaszcz nadal wisi na swoim miejscu. No dobrze, to nie było śmieszne, ale nie uciekaj, mam na składzie jeszcze taką sztuczkę: otwórz zdjęcie w formacie RAW, skoryguj ekspozycję i wygląd cieni, a następnie przeciągnij suwak Cutlery Sharpening Amount (intensywność wyostrzania sztućców) w taki sposób, by wskazywał 75 . I jak? A nóż się uda? Mam Cię na widelcu? No dobrze… sądząc po Twojej minie, masz już najwyraźniej dosyć. Co poradzę, że mam takie skojarzenia? Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 145 Korekcja balansu bieli Korekcja balansu bieli należy do najważniejszych zabiegów związanych z edycją zdjęcia, jakie można przeprowadzić w programie Photoshop Lightroom. Na szczęście jest to jednocześnie jedna z najprostszych poprawek tego typu. To właśnie od korekcji balansu bieli rozpoczynam zazwyczaj korekcję wszystkich fotografii — dobrze wykonana poprawka tego aspektu zdjęcia sprawia bowiem, że pozostałe zabiegi związane z korekcją koloru stają się bardzo proste lub wręcz niepotrzebne. Narzędzia służące do korekcji balansu bieli zdjęcia zgromadzone są w panelu Basic (podstawowe), którego nazwa należy do najbardziej mylących określeń w całym programie Lightroom. Moim zdaniem, lepiej byłoby zatem nazwać ów panel „niezbędnikiem”, gdyż zawiera on najważniejsze i najczęściej używane narzędzia w całym module Develop (przetwarzanie). y b l e k t t o c s © Krok 1. Kliknij zdjęcie przeznaczone do edycji w module Library (biblioteka), a następnie naciśnij klawisz D, aby włączyć moduł Develop (przetwarzanie). Nawiasem mówiąc, skoro klawisz D powoduje uruchomienie modułu Develop (przetwarzanie), to być może klawisz S powiązany jest z modułem Slideshow (pokaz slajdów), klawisz P powoduje uruchomienie modułu Print (drukowanie), zaś klawisz W — modułu Web (internet)? Niestety, nic z tych rzeczy… Najwyraźniej byłoby to zbyt proste. Moduł Develop (przetwarzanie) jest pod tym względem wyjątkowy. (Psia kość! Ale trudno, co robić…). Po uruchomieniu modułu Develop (przetwarzanie) zwróć uwagę na panele zgromadzone po jego prawej stronie — to w nich bowiem znajdują się narzędzia służące do edycji obrazu. Wybrana fotografia wyświetlana jest zgodnie z balansem bieli wybranym podczas fotografowania w aparacie, co odzwierciedla opcja As Shot (jak w oryginale), domyślnie włączona w panelu Basic (podstawowe). Krok 2. Narzędzia służące do korekcji balansu bieli znajdują się w górnej części panelu Basic (podstawowe); tam też znajduje się lista White Balance (balans bieli), oznaczona skrótem WB, z której można wybrać różne ustawienia balansu bieli, odpowiadające ustawieniom dostępnym w aparacie cyfrowym (patrz rysunek). Uwaga: Najważniejsza różnica pomiędzy korekcją balansu bieli zdjęć w formacie JPEG i TIFF a korekcją fotografii RAW polega na zakresie dostępnych ustawień: pokazana obok, pełna lista ustawień wyświetlana jest wyłącznie w przypadku zdjęć RAW. Jeżeli rejestrujesz zdjęcia w formacie JPEG, to będziesz miał do wyboru tylko jedną opcję — Auto (automatyczny). 146 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Krok 3. Suknia panny młodej na zdjęciu pokazanym na rysunku ilustrującym pierwszy krok tego ćwiczenia ma nieco zbyt chłodny, niebieskawy odcień. Ponadto, kolorystyka całej fotografii sprawia dość nieprzyjemne wrażenie i zdecydowanie wymaga korekcji balansu bieli. (Uwaga: Jeśli chciałbyś wykonać to ćwiczenie na podstawie tego samego zdjęcia, które pokazane zostało w tej książce, to zapraszam Cię do pobrania pliku z przykładowymi fotografiami do realizacji tego i innych ćwiczeń w tym rozdziale, który znajdziesz na stronie internetowej pod adresem http://www.kelbytraining.com/books/lightroom2). Rozwiń zatem listę White Balance (balans bieli) i wybierz z niej opcję Auto (automatyczny), aby przekonać się, w jaki sposób będzie wyglądało zdjęcie po przeprowadzeniu automatycznych poprawek (w tym przypadku, niestety, stanie się jeszcze bardziej niebieskie). Kolejne trzy ustawienia balansu bieli służą do ocieplania kolorystyki zdjęcia (czyli zwiększania domieszki koloru żółtego) — opcja Daylight (pogodny dzień) powoduje nieznaczne zwiększenie domieszki ciepłych odcieni, opcja Cloudy (pochmurno) jest znacznie cieplejsza, zaś najcieplejsza jest opcja Shade (cień). Wybierz zatem opcję Cloudy (pochmurno) i sprawdź, jaki wpływ będzie ona miała na wygląd zdjęcia (patrz rysunek). Jak widać, fotografia stała się znacznie cieplejsza; wręcz zbyt ciepła, gdyż suknia ślubna panny młodej nabrała dziwnego, żółtego odcienia (naszym celem jest oczywiście nadanie jej czystego, białego koloru). Krok 4. Jeśli wybierzesz jedną z pozostałych opcji — Tungsten (światło żarowe) lub Fluorescent (światło jarzeniowe) — to fotografia stanie się bardzo chłodna, wręcz niebieska, a zatem eksperymenty z tymi ustawieniami nie mają większego sensu. Działanie opcji Flash (lampa błyskowa) przypomina ustawienie Daylight (pogodny dzień) — jeśli chcesz, wypróbuj je (a także pozostałe ustawienia z tej listy). Ostatnie ustawienie — Custom (niestandardowe) — nie jest jednym z typowych, predefiniowanych ustawień, o jakich pisałem przed chwilą. Umożliwia ono bowiem samodzielne skorygowanie balansu bieli przy użyciu dwóch suwaków, znajdujących się tuż pod omawianą listą. Teraz, skoro wiesz już, na czym polega działanie różnych opcji na tej liście, chciałbym zaproponować Ci najprostszy sposób na skorygowanie zdjęć: po prostu przejrzyj wszystkie dostępne ustawienia i sprawdź, czy któreś z nich nie pasuje do edytowanej fotografii (zdarza się to częściej, niż mogłoby się wydawać). Jeśli stwierdzisz, że żadne z ustawień nie nadaje się do skorygowania danej fotografii, to wybierz to, które jest spośród nich najlepsze (w tym przypadku wybrałem opcję Flash (lampa błyskowa), która spowodowała silne ocieplenie zdjęcia, lecz nie tak silne, jak w przypadku ustawień, które wypróbowałem wcześniej). ciąg dalszy na następnej stronie Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 147 Krok 5. Teraz, po wybraniu ustawienia, które jest „z grubsza poprawne”, możesz precyzyjnie skorygować odcień fotografii przy użyciu suwaków Temp (temperatura) i Tint (tinta). Na rysunku obok pokazany jest fragment panelu Basic (podstawowe) z suwakami i ustawieniami służącymi do korekcji balansu bieli. Zwróć uwagę na drobną, lecz bardzo ułatwiającą życie rzecz, o którą zadbała firma Adobe — paski pod suwakami są wypełnione kolorowymi gradientami, dzięki którym można błyskawicznie zorientować się, na czym polegała będzie zmiana w wyglądzie kolorystyki zdjęcia po przesunięciu suwaka w wybranym kierunku. Zauważ, że lewa część suwaka Temp (temperatura) jest niebieska, zaś prawa stopniowo staje się coraz bardziej żółta. To doskonały wskaźnik, który ułatwi Ci oszacowanie działania tego suwaka. Zastanówmy się więc, w którą stronę należy przesunąć suwak Temp (temperatura), aby nieznacznie ochłodzić kolorystykę edytowanej fotografii, która zawiera nadmierną domieszkę żółtej barwy? Oczywiście, w lewą! A w którą stronę należy przesunąć suwak Tint (tinta), by zniwelować domieszkę zieleni i nadać zdjęciu nieco bardziej fioletowe zabarwienie? Sam widzisz, jakie to proste! Krok 6. Jeśli po wybraniu opcji Flash (lampa błyskowa) uznasz, że zdjęcie ma zbyt ciepły, żółty odcień (ja nie mam co do tego wątpliwości), to kliknij i powoli przeciągnij suwak Temp (temperatura) w lewą stronę (w kierunku niebieskiego krańca), aż żółty odcień sukni ślubnej zostanie całkowicie zniwelowany (oczywiście, omawianego suwaka nie można przeciągnąć zbyt daleko w lewą stronę, gdyż suknia ponownie stanie się niebieska, podobnie jak na początku, tuż po otwarciu zdjęcia). Na pokazanym obok przykładzie przeciągnąłem suwak Temp (temperatura) w lewą stronę tylko odrobinę; tyle, ile było trzeba, by suknia nabrała odpowiedniego odcienia (gdy skończyłem, wartość parametru Temp (temperatura) wynosiła 4292). Jest to moim zdaniem najlepszy sposób na błyskawiczne skorygowanie zdjęcia: wystarczy potraktować jedno z predefiniowanych ustawień na liście White Balance (balans bieli) jako punkt wyjścia i posługując się suwakiem Temp (temperatura), wprowadzić kosmetyczne poprawki w kolorystyce fotografii. Jeśli po uważnym przeanalizowaniu zdjęcia uznasz, że w pewnych miejscach widoczna jest niewielka domieszka fioletu, który należałoby zneutralizować, to przeciągnij suwak Tint (tinta) w kierunku koloru zielonego (podobnie jak poprzednio, należy zrobić to powoli i ostrożnie, gdyż w przeciwnym razie skóra modelki nabierze bardzo niezdrowego odcienia…). 148 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Krok 7. Po opanowaniu dwóch podstawowych narzędzi do korekcji balansu bieli — listy z predefiniowanymi ustawieniami oraz zestawu suwaków Temp (temperatura) i Tint (tinta) — chciałbym zaprezentować Ci moją ulubioną metodę korekcji tego aspektu zdjęcia. Posługuję się nią bardzo często, gdyż pozwala ona na osiągnięcie bardzo dokładnych (po prostu najlepszych!) efektów i jest stosunkowo wygodna. Działanie tej metody opiera się na umiejętnym zastosowaniu narzędzia White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli) — to ten ogromny kroplomierz, który znajduje się w lewym górnym rogu sekcji White Balance (balans bieli) w panelu Basic (podstawowe). Kliknij ów kroplomierz, aby go włączyć, a następnie wskaż kursorem myszy i kliknij taki fragment zdjęcia, który powinien być jasnoszary (tak; jasnoszary, nie może to być obiekt w kolorze białym. O ile kamery wideo doskonale radzą sobie z kalibracją balansu bieli na podstawie obiektów w bardzo jasnych, białych kolorach, o tyle w przypadku zdjęć powinny to być fragmenty o umiarkowanym, niezbyt ciemnym odcieniu szarości). Na pokazanym obok przykładzie wybrałem ocieniony fragment sukni ślubnej panny młodej, który moim zdaniem powinien mieć łagodny, szary odcień (podczas gdy jasne fragmenty tej sukni są po prostu białe). Po wskazaniu odpowiedniego fragmentu kroplomierzem kliknij go, aby skorygować balans bieli (jak widać na rysunku obok, wartość parametru Temp (temperatura) po tej zmianie wynosi 4150, zaś parametrowi Tint (tinta) przyznana została wartość –15, co znaczy, że do zrównoważenia kolorystyki zdjęcia niezbędna była odrobina zieleni). Krok 8. Zanim przystąpię do omawiania dalszych czynności związanych z korekcją balansu bieli, chciałbym zwrócić Twoją uwagę na dużą siatkę pikseli, która wyświetlana jest w pobliżu kursora podczas posługiwania się narzędziem White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli). Siatka ta ma w zamyśle pełnić rolę szkła powiększającego, które ułatwia odnalezienie i wskazanie kursorem myszy neutralnie szarego fragmentu zdjęcia. Moim zdaniem, to specyficzne „szkło powiększające” jedynie przeszkadza, a jeśli Ty także uznasz je za niepotrzebne i irytujące, to po prostu wyłącz opcję Show Loupe (pokaż lupę), znajdującą się na pasku narzędzi programu (opcję tę zaznaczyłem na rysunku obok, bo coś mi mówi, że gdy po raz pierwszy włączysz narzędzie White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli), od razu zapragniesz ją odnaleźć…). Po wyłączeniu wspomnianej opcji na ekranie będzie widoczny jedynie kroplomierz (patrz rysunek), bez towarzyszącej mu, okropnej „lupy” (dobrze, dobrze; być może niektórym z Was okienko z powiększeniem fragmentu zdjęcia bardzo przypadło do gustu. W takim przypadku zamień proszę słowo „okropnej” na „szalenie przydatnej” w ostatnim zdaniu i wybacz moją nadgorliwość). ciąg dalszy na następnej stronie Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 149 Krok 9. Choć nie jestem fanem „szkła powiększającego” (czy ja już o tym wspominałem?), to nie wszystkie ułatwienia i dodatki, towarzyszące posługiwaniu się narzędziem White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli), są zbędne lub irytujące. Wręcz przeciwnie. Jedną z najciekawszych funkcji tego typu jest podgląd kolorystyki zdjęcia, wyświetlany w panelu Navigator (nawigator), znajdującym się na samej górze zestawu paneli po lewej stronie. Podgląd ten jest dynamicznie aktualizowany w miarę wskazywania różnych fragmentów zdjęcia narzędziem White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli). Innymi słowy, bardzo ułatwia on oszacowanie kolorystyki fotografii, którą uzyskałbyś po kliknięciu kursorem myszy w miejscu, w którym w danej chwili się on znajduje. Ta niepozorna funkcja pozwala zaoszczędzić mnóstwo czasu, który trzeba byłoby poświęcić na klikanie fotografii „na chybił trafił”. Jeśli chciałbyś przekonać się, na czym polega działanie tej funkcji, to włącz narzędzie White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli), przesuń kursor myszy ponad ścianę, obok ramienia panny młodej, i spójrz na podgląd zdjęcia w panelu Navigator (nawigator). Nie wygląda najlepiej, prawda? Krótko mówiąc, nic nie stoi na przeszkodzie, by dobierać balans bieli eksperymentalnie, klikając w mniej lub bardziej losowo dobranych miejscach, lecz sprawdzanie kolorystyki zdjęcia w panelu Navigator (nawigator) jest znacznie wygodniejsze. Krok 10. Jest jeszcze kilka innych rzeczy dotyczących balansu bieli, które warto wiedzieć. Oto one. Po zakończeniu korekcji zdjęcia przy użyciu narzędzia White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli) należy „odłożyć je na miejsce”, czyli umieścić w jasnoszarym kółku w panelu Basic (podstawowe) lub kliknąć przycisk Done (gotowe), znajdujący się na pasku narzędzi programu. Zwróć też uwagę na opcję Auto Dismiss (automatyczne wyłączanie), która również znajduje się na pasku narzędzi. Jeśli włączysz tę opcję, to po jednokrotnym pobraniu próbki przy użyciu narzędzia White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli) zostanie ono automatycznie wyłączone. Opcję tę zazwyczaj wyłączam, gdyż wolę mieć możliwość swobodnego eksperymentowania z dobieraniem balansu bieli, bez konieczności sięgania za każdym razem do panelu Basic (podstawowe). W celu odtworzenia oryginalnego balansu bieli zdjęcia wybierz opcje As Shot (jak w oryginale) z listy White Balance (balans bieli) w panelu Basic (podstawowe). Jeśli podczas przeglądania zdjęć w module Library (biblioteka) zauważysz fotografię wymagającą korekcji balansu bieli, to naciśnij klawisz W — spowoduje on uruchomienie modułu Develop (przetwarzanie) i automatyczne włączenie narzędzia White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli). Oryginalna kolorystyka zdjęcia przy ustawieniu As Shot (jak w oryginale) jest chłodna i ma wyraźną domieszkę koloru niebieskiego To samo zdjęcie po błyskawicznej korekcji przy użyciu narzędzia White Balance Selector (wskaźnik balansu bieli) 150 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Po wybraniu właściwego balansu bieli kolejny etap pracy polega na skorygowaniu ekspozycji obrazu. Choć w panelu Basic (podstawowe) znajduje się kuszący suwak o nazwie Exposure (ekspozycja), to prawidłowa korekcja jasności fotografii wymaga zastosowania trzech, a niekiedy nawet czterech różnych suwaków. Dzięki rozmaitym funkcjom programu Lightroom, które ułatwiają różne aspekty korygowania zdjęć, proces ten jest jednak bardzo prosty. Jak skorygować ekspozycję zdjęcia? Krok 1. Do korygowania ekspozycji zdjęcia służą ustawienia zgromadzone w sekcji Tone (tonacja) panelu Basic (podstawowe) — sekcja ta została zaznaczona na rysunku obok. Przykładowe zdjęcie (zostało ono wykonane w plenerze, przy użyciu makroobiektywu) jest wyraźnie niedoświetlone, o czym dobitnie świadczy wygląd histogramu, znajdującego się na samej górze zestawu paneli po prawej stronie okna programu. Jak widać, prawa strona wykresu (czyli ta, która odpowiada za jasność zakresu świateł) jest niemal zupełnie pusta. Taki kształt histogramu nie pozostawia żadnych wątpliwości co do problemów z ekspozycją zdjęcia. y b l e k t t o c s © Krok 2. W celu ogólnego rozjaśnienia fotografii przesuń suwak Exposure (ekspozycja) w prawą stronę, w sposób pokazany na rysunku obok (podobnie jak w przypadku omawianych wcześniej suwaków balansu bieli, także i ten jest pokolorowany w sposób umożliwiający błyskawiczne zorientowanie się w sposobie jego działania: pasek pod suwakiem jest bardzo jasny po prawej stronie, a zatem przesunięcie tego suwaka w prawo, w kierunku jego jaśniejszej części, spowoduje zwiększenie ekspozycji zdjęcia. Analogicznie, przesunięcie suwaka w lewą stronę, w kierunku czerni, spowoduje przyciemnienie fotografii. Proste i wygodne). Zwiększanie ekspozycji wiąże się jednak z pewnym ryzykiem: przesunięcie suwaka zbyt daleko w prawą stronę może spowodować utratę szczegółów w najjaśniejszych partiach zdjęcia, czyli tak zwanym zakresie świateł (innymi słowy, ów zakres stanie się tak jasny, że fotografia zostanie prześwietlona). Ten groźny efekt nazywa się „przycięciem” zakresu świateł, lecz na szczęście program Lightroom oferuje szereg ułatwień i narzędzi, które pozwalają mu zapobiec. ciąg dalszy na następnej stronie Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 151 Krok 3. Jeśli ponownie przyjrzysz się panelowi Histogram, znajdującemu się w górnej części zestawu paneli po prawej stronie okna programu, to z pewnością dostrzeżesz niewielki trójkąt, znajdujący się w jego prawym górnym rogu. Trójkąt ten ostrzega przed prześwietleniem zakresu świateł i w prawidłowo naświetlonym zdjęciu jest całkowicie czarny. Jeśli stanie się niebieski, to znaczy, że doszło do utraty pewnej części informacji o obrazie (czyli do prześwietlenia), lecz stało się to wyłącznie w kanale koloru niebieskiego (nie jest to zbyt dobra wiadomość, lecz nie ma się też specjalnie czym przejmować). Jeśli trójkąt stanie się czerwony lub zielony, to znaczy, że do utraty danych doszło w jednym z dwóch pozostałych kanałów obrazu. W najgorszym możliwym przypadku, trójkąt zmienia swój kolor na biały (tak jak na pokazanym obok przykładzie). Oznacza to, że do utraty danych doszło we wszystkich kanałach obrazu, a zakres świateł doznał poważnego uszczerbku. Zanim jednak podejmiesz dramatyczną akcję ratunkową, warto zadać sobie bardzo ważne pytanie: czy do utraty danych o obrazie doszło w miejscu, które jest szczególnie istotne dla całej kompozycji? Jeśli nie, to ostrzeżenie wyświetlane na histogramie można z powodzeniem zignorować (na przykład na zdjęciu przedstawiającym krajobraz z widoczną tarczą słoneczną, słońce będzie zawsze prześwietlone, lecz ponieważ nie zawiera ono żadnych istotnych detali, problem ten można z powodzeniem zignorować). W celu sprawdzenia, które fragmenty zdjęcia uległy prześwietleniu, kliknij omawiany trójkąt — zagrożone utratą danych miejsca zostaną wówczas podświetlone na czerwono (patrz rysunek; jak widać, prześwietlenie dotyczy odblasków słońca w dwóch kroplach wody). Krok 4. W pokazanym tutaj przykładzie prześwietleniu uległy fragmenty kropel wody. Moim zdaniem, są one stosunkowo ważne i zawarte w nich detale powinny zostać uratowane. Nie mogę jednak odtworzyć ich przy użyciu suwaka Exposure (ekspozycja), gdyż cofnięcie go oznaczałoby powrót do punktu wyjścia — fotografia stałaby się zbyt ciemna. Jeśli podczas pracy nad jakimś zdjęciem przydarzy Ci się podobna historia (jestem przekonany, że tak się stanie i to niejeden raz), to sięgnij po suwak Recovery (odzyskiwanie) — jedną z najciekawszych funkcji w programie Lightroom. Podczas przeciągania suwaka Recovery (odzyskiwanie) w prawą stronę przyciemnione zostają wyłącznie najjaśniejsze fragmenty zdjęcia (głównie te, które są zagrożone prześwietleniem), podczas gdy ogólna ekspozycja fotografii pozostaje niemal bez zmian. Przeciągnij zatem suwak Recovery (odzyskiwanie) w prawą stronę na tyle, by czerwone podświetlenia zniknęły, a trójkątny znacznik w panelu Histogram ponownie stał się czarny (patrz rysunek). 152 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Krok 5. Podsumowując nasze dotychczasowe rozważania, korekcję ekspozycji zdjęć należy w większości przypadków rozpocząć od suwaka Exposure (ekspozycja), a jeśli zmiana jego położenia spowoduje prześwietlenie niektórych fragmentów fotografii, to należy sięgnąć po suwak Recovery (odzyskiwanie) i przeciągnąć go w prawą stronę na tyle, by kłopotliwe fragmenty odzyskały „bezpieczną” jasność. Przy okazji podpowiem Ci, że podczas pracy ze zdjęciami, których kolorystyka lub tematyka sprawia, iż czerwone oznaczenia prześwietlonych fragmentów są trudno dostrzegalne, możesz użyć drugiego sposobu na ich wyświetlenie: przytrzymaj klawisz Alt (Option w Mac OS), a następnie kliknij i przeciągnij suwak Exposure (ekspozycja). Wszystkie fragmenty, które mogą ucierpieć wskutek prześwietlenia, zostaną wówczas wyświetlone białym kolorem na czarnym tle (patrz rysunek). Tym samym klawiszem możesz posłużyć się podczas przesuwania suwaka Recovery (odtwarzanie). Jest to o tyle skuteczne, że wystarczy przesunąć ów suwak w prawą stronę do chwili, gdy najważniejsze spośród prześwietlonych miejsc staną się czarne. WsKazóWKa: Włączanie i wyłączanie ostrzeżeń W celu włączenia bądź wyłączenia ostrzeżeń nie trzeba za każdym razem sięgać do trójkątnego przycisku w panelu Histogram; równie dobrze można nacisnąć klawisz J. Naciśnięcie tego klawisza powoduje cykliczne włączanie i wyłączanie oznaczenia prześwietlonych fragmentów na czerwono. Krok 6. Korzystając z okazji, chciałbym użyć nieco innej fotografii, aby wspomnieć o jeszcze jednej, bardzo ważnej zalecie suwaka Recovery (odzyskiwanie). Otóż, w przypadku niektórych zdjęć krajobrazowych umożliwia on zwiększenie dramaturgii nieba (szczególnie mam tutaj na myśli ujęcia przedstawiające nieboskłon wypełniony interesującymi chmurami). Po prostu kliknij i przeciągnij suwak Recovery (odzyskiwanie) do samego końca w prawą stronę, do wartości 100, i przekonaj się na własne oczy, jak niezwykły wpływ ma ów prosty zabieg na wygląd fotografii. Koniecznie wypróbuj tę sztuczkę! y b l e k t t o c s © ciąg dalszy na następnej stronie Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 153 Krok 7. Wróćmy do przerwanej pracy nad zdjęciem makro. Kolejnym suwakiem, którego używam podczas korekcji ogólnej ekspozycji zdjęcia, jest suwak Blacks (czernie) (celowo pomijam na razie suwak Fill Light (światło wypełniające), który służy do korekcji zdjęć wykonanych „pod światło” i zostanie szczegółowo omówiony w rozdziale 6.). Suwak Blacks (czernie) umożliwia skorygowanie najciemniejszych fragmentów fotografii. Przeciągnięcie go w prawą stronę powoduje pogłębienie cieni w tych miejscach, zaś przeciągnięcie go w lewo — rozjaśnienie ich. Suwak ten przesuwam w prawą stronę (tak jak na pokazanym obok przykładzie) za każdym razem, gdy mam do czynienia z mdłym, mało kontrastowym zdjęciem, gdyż poprawia on ogólny kontrast i plastyczność fotografii. Czynię tak jednak dlatego, że nie troszczę się o czytelność szczegółów w zakresie cieni tak bardzo, jak dbam o zakres świateł. Jeśli jesteś zwolennikiem zachowywania wszelkich detali z zakresu cieni (sam wiesz najlepiej, na jakim aspekcie obrazu najbardziej Ci zależy), to możesz użyć trójkątnego przycisku po lewej stronie histogramu lub klawisza J w celu wyświetlenia wszystkich fragmentów zdjęcia, które wskutek użycia suwaka Blacks (czernie) mogłyby ulec przycięciu, czyli w tym przypadku — niedoświetleniu. Pamiętaj, że w sytuacji, w której nieznaczna utrata informacji w zakresie cieni może zaowocować zdecydowanie lepszym kontrastem zdjęcia, szukanie kompromisów na siłę czasami po prostu nie ma sensu. Krok 8. Suwak Brightness (jasność), oznaczony na rysunku po prawej stronie, pełni rolę suwaka półcieni (jeśli polecenie Levels (Poziomy) z programu Photoshop nie jest Ci obce, to podpowiem Ci, że działanie suwaka Brightness (jasność) jest bardzo podobne jak środkowego, szarego suwaka w oknie dialogowym tego polecenia). W celu rozjaśnienia półcieni zdjęcia kliknij i przeciągnij suwak Brightness (jasność) w prawą stronę (aby je przyciemnić, należy oczywiście przesunąć go w lewo). Zakres działania tego suwaka jest dość szeroki, a nawet niewielkie zmiany jego położenia mają stosunkowo znaczny wpływ na jasność obrazu. Unikaj zatem przesuwania go zbyt daleko w prawą stronę, by nie dopuścić do prześwietlenia zakresu świateł (w czym pomoże Ci trójkątny przycisk w panelu Histogram). Pozwolę sobie jednocześnie zignorować niezbyt wyrafinowany suwak Contrast (kontrast) — już wkrótce dowiesz się, w jaki sposób skorygować kontrast zdjęcia przy użyciu znacznie bardziej eleganckiego w działaniu narzędzia, a mianowicie krzywej tonalnej. 154 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Krok 9. Panel Histogram, znajdujący się na samej górze zestawu paneli po prawej stronie okna programu, stanowi bardzo cenne źródło informacji. Wystarczy jeden rzut oka na ów wykres, by przekonać się, czy na przykład zakres świateł został prześwietlony. Jeżeli większa część histogramu skupiona jest na samym jego skraju, po prawej stronie, to znaczy, że zdjęcie jest bardzo silnie prześwietlone (byłoby znakomicie, gdyby wykres rozciągał się na niemal całą dostępną szerokość, lecz nie dosięgał do samego końca diagramu po lewej i po prawej stronie). Prócz funkcji informacyjnej histogram w programie Lightroom może stanowić narzędzie do analizy i korekcji obrazu. Spróbuj na przykład wskazać kursorem myszy wybraną część histogramu i spójrz na informację, która zostanie wówczas wyświetlona pod spodem. Ta informacja to nic innego jak nazwa suwaka, który jest powiązany z wybraną częścią wykresu! Ponadto, wartość parametru regulowanego tym suwakiem w sekcji Tone (tonacja) zostanie automatycznie podświetlona, aby było ją łatwiej odnaleźć i zmienić w razie potrzeby. Na rysunku obok wskazałem kursorem myszy prawą, skrajną część histogramu, której odpowiada suwak Recovery (odtwarzanie). Zauważ, że nazwa tego suwaka i pola z wartością powiązanego z nim parametru zostały automatycznie podświetlone. To jednak jeszcze nie wszystko. Krok 10. Wspomniałem, że histogram może służyć do korekcji obrazu i tak jest w istocie — spróbuj kliknąć i przeciągnąć kursorem myszy dowolny fragment wykresu. Fragment ten zostanie dosłownie przesunięty w wybranym kierunku (czemu będzie towarzyszyć odpowiednia zmiana położenia powiązanego z tym fragmentem suwaka). Innymi słowy, program Lightroom umożliwia wykonanie korekcji tonalnej fotografii wprost przy użyciu histogramu. Warto wypróbować tę sztuczkę, choć przyznam szczerze, że nie znam nikogo, kto posługiwałby się nią na co dzień. Jest to raczej ciekawostka, która może okazać się przydatna jedynie w pewnych sytuacjach. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 155 ciąg dalszy na następnej stronie y b l e k t t o c s © Krok 11. Nie wspominałem dotychczas o przycisku Auto Tone (automatyczna korekcja tonalna), który znajduje się tuż ponad suwakiem Exposure (ekspozycja). W poprzedniej wersji programu Lightroom omijałem ów przycisk szerokim łukiem (równie dobrze można byłoby nadać mu nazwę „automatyczne prześwietlanie zdjęć”), lecz w programie Lightroom 2 firma Adobe zaimplementowała nowy algorytm korekcji obrazu, który spisuje się znacznie lepiej niż poprzedni. Spójrz na porównanie dwóch zdjęć przed i po korekcji przy użyciu tego przycisku (patrz rysunek obok). Uzyskany efekt nie jest być może rewelacyjny, lecz nie należy też do złych (zdjęcie zostało skorygowane we względnie poprawny sposób, który można potraktować jako punkt wyjścia do samodzielnych poprawek). Podsumowując, przycisk Auto Tone (automatyczna korekcja tonalna) niekiedy sprawdza się zupełnie poprawnie, innym razem… no, powiedzmy, nie aż tak poprawnie, lecz przynajmniej da się z niego od czasu do czasu skorzystać. WsKazóWKa: zerowanie położenia suwaków W razie potrzeby możesz przywrócić domyślne położenie dowolnego suwaka — należy w tym celu dwukrotnie kliknąć jego nazwę lub tę część, która służy do przeciągania kursorem myszy. Krok 12. Jeśli chciałbyś porównać efekt uzyskany podczas edycji zdjęcia z oryginalnym wyglądem fotografii (moim zdaniem jest to bardzo przydatna funkcja), to z pewnością zainteresują Cię następujące skróty: w celu wyświetlenia fotografii przed korekcją naciśnij klawisz (ukośnik odwrotny). Kolejne naciśnięcie tego klawisza spowoduje wyświetlenie zdjęcia po przeprowadzeniu dotychczasowych poprawek. Możliwe jest też wyświetlenie obydwu wersji zdjęć obok siebie (jak na rysunku obok). W takim przypadku należy nacisnąć klawisz Y (lub Shift+Y, jeżeli chciałbyś podzielić fotografię na dwie części — jedną przed, a drugą po korekcji). Co więcej, po wyświetleniu dwóch wariantów fotografii w opisany sposób kliknięcie zdjęcia spowoduje identyczne powiększenie obydwu zdjęć, dzięki czemu można wygodnie porównać ich detale. Na koniec proponuję krótkie podsumowanie całego procesu korekcji ekspozycji zdjęcia: rozpoczynamy od zmiany ogólnej jasności fotografii przy użyciu suwaka Exposure (ekspozycja), następnie korygujemy ewentualne prześwietlenia suwakiem Recovery (odzyskiwanie). Teraz możemy przystąpić do korekcji najciemniejszych fragmentów zdjęcia przy użyciu suwaka Blacks (czernie), a na koniec sięgamy po suwak Brightness (jasność) w celu wprowadzenia kosmetycznych poprawek w jasności półcieni. 156 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Podobno po opracowaniu algorytmu działania suwaka Clarity (przejrzystość) firma Adobe chciała nadać mu nazwę „punch” (co można swobodnie zinterpretować jako „dynamika” lub „uderzająca czytelność”). Suwak ten służy bowiem do miejscowego zwiększania kontrastu półcieni, dzięki czemu cała fotografia staje się bardziej dynamiczna, a kontury obiektów — czytelne i lepiej zaakcentowane. Jeśli zatem napotkasz zdjęcie, które wymaga poprawienia czytelności obiektów, to nie krępuj się, tylko sięgnij po suwak Clarity (wyrazistość) — ja używam go podczas edycji większości zdjęć. Poprawianie plastyczności zdjęć przy użyciu suwaka Clarity (przejrzystość) Krok 1. Oto oryginalne zdjęcie, przed poprawkami mającymi zwiększyć plastyczność i wyrazistość kompozycji. Zgodnie z tym, o czym pisałem na wstępie, działanie suwaka Clarity (przejrzystość) polega na zwiększeniu kontrastu półcieni. Proces ten w pewnym sensie przypomina wyostrzanie konturów, zaś podczas wszelkich procesów związanych z wyostrzaniem obrazu zdecydowanie warto wyświetlić podgląd zdjęcia w skali 1:1, w takim powiększeniu nawet najdrobniejsze krawędzie i kontury są bowiem doskonale widoczne. Kliknij więc przycisk 1:1 w panelu Navigator (nawigator), aby wyświetlić fragment fotografii w stuprocentowym powiększeniu. y b l e k t t o c s © Krok 2. Teraz kliknij i przeciągnij suwak Clarity (przejrzystość) w prawą stronę, aby zwiększyć kontrast półcieni (przeciągnięcie go w lewo powoduje zmniejszenie kontrastu i wyrazistości krawędzi obiektów, co może przydać się na przykład podczas tworzenia bardzo miękkich, łagodnie rozmytych portretów. W takich przypadkach warto poeksperymentować z minimalną wartością parametru Clarity (przejrzystość), która wynosi –100). Podczas korekcji większości zdjęć zwiększam wartość parametru Clarity (przejrzystość) do około +25 lub nawet +50. Nie koryguję w ten sposób jedynie tych fotografii, które ze względu na ich kompozycję lub sposób ujęcia tematu powinny być bardzo nastrojowe i mniej kontrastowe (na przykład w przypadku portretów matki z dzieckiem pozostawiam suwak Clarity (przejrzystość) w domyślnym, zerowym położeniu lub nawet przesuwam go odrobinę w lewo). Zdarzają się też zdjęcia, które doskonale znoszą nawet znacznie większe „dawki przejrzystości”. Do takich fotografii należą wszelkiego rodzaju zdjęcia architektoniczne, w przypadku których można z powodzeniem zwiększyć wartość parametru Clarity (przejrzystość) do +75 lub więcej (patrz rysunek). Mimo dużej tolerancji większości zdjęć zalecam jednak dawkowanie „przejrzystości” w niewielkich ilościach i uważną analizę zdjęcia po każdym jego zwiększeniu — każda fotografia jest bowiem pod tym względem unikatowa. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 157 zwiększanie nasycenia barw Fotografie o bardzo nasyconej, żywej kolorystyce wyglądają bardzo atrakcyjnie (to głównie z tego względu artyści zajmujący się fotografią krajobrazową upodobali sobie swego czasu klisze Velvia, które umożliwiały wykonanie zdjęć o wyjątkowo intensywnych barwach), nic więc dziwnego, że suwak Saturation (nasycenie) w programie Lightroom dla wielu jego użytkowników wygląda kusząco. Niestety, suwak ten ma pewną wadę: powoduje on równomierne zwiększenie nasycenia barw całej fotografii, niezależnie od pierwotnej intensywności barw w jej różnych fragmentach. Oznacza to, że mdłe, niewyraźne barwy zostaną wprawdzie zaakcentowane, lecz te, które były już nasycone, staną się zdecydowanie zbyt intensywne. Na szczęście, w programie Lightroom jest jeszcze jeden suwak o nazwie Vibrance (intensywność), który może stać się dla Ciebie nową Velvią… y b l e k t t o c s © Krok 1. W dolnej części panelu Basic (podstawowe) znajduje się sekcja Presence (wygląd), a w niej dwa ustawienia, które umożliwiają zmianę nasycenia barw. Suwaka Saturation (nasycenie) wystrzegam się z powodów opisanych we wstępie — przesunięcie go w prawą stronę powoduje wprawdzie wzmocnienie barw fotografii, lecz dzieje się to w bardzo nienaturalny sposób, wskutek czego sfotografowana scena nabiera plakatowego, surrealistycznego wyglądu (akurat na rysunku obok efekt ten może nie być zbyt czytelny, gdyż przygotowanie obrazu do druku w procesie CMYK powoduje automatyczne zmniejszenie nasycenia barw). Nie warto zatem zawracać sobie głowy tym suwakiem: po kilku eksperymentach, które pozwolą Ci zapoznać się z jego działaniem, zmniejsz wartość parametru Saturation (nasycenie) do 0. Krok 2. Wypróbuj teraz suwak Vibrance (intensywność) — algorytm działania tego suwaka sprawia, że mdłe, spłowiałe kolory stają się znacznie intensywniejsze, zaś te, które były żywe i wyraziste, są traktowane znacznie łagodniej. Ponadto, algorytm opracowany został w taki sposób, by w możliwie niewielkim stopniu wpływał na kolorystykę skóry. Dzięki zastosowanym rozwiązaniom zwiększanie nasycenia przy użyciu suwaka Vibrance (intensywność) wygląda znacznie bardziej naturalnie, a ochrona naturalnego koloru skóry sprawia, że można bezpiecznie zastosować ów suwak także w przypadku fotografii portretowej. Oto to samo zdjęcie, które zostało pokazane na pierwszym rysunku, tym razem jednak skorygowałem je przy użyciu suwaka Vibrance (intensywność). Zauważ, że formacje skalne i ziemia nie są tak przeraźliwie pomarańczowe, jak na pierwszej fotografii (w celu wyświetlenia porównania zdjęcia przed i po korekcji użyłem skrótu Shift+Y). Dzięki możliwościom algorytmu Vibrance (intensywność) do suwaka Saturation (nasycenie) odwołuję się właściwie jedynie wówczas, gdy zależy mi na równomiernym zmniejszeniu nasycenia wyjątkowo kolorowego zdjęcia. 158 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Korekcja kontrastu przy użyciu krzywej tonalnej Po przeprowadzeniu wszystkich niezbędnych poprawek przy użyciu narzędzi w panelu Basic (podstawowe) warto zainteresować się panelem Tone Curve (krzywa tonalna), który umożliwia skorygowanie charakterystyki tonalnej i kontrastu zdjęć (zalecam przeprowadzenie najważniejszych poprawek za pomocą suwaków w panelu Basic (podstawowe), a później dokonanie kosmetycznych zmian i udoskonaleń przy użyciu krzywej tonalnej). Wielu użytkowników programu Lightroom ceni sobie krzywą tonalną w panelu Tone Curve (krzywa tonalna) znacznie bardziej niż polecenie Curves (Krzywe) w programie Adobe Photoshop, gdyż po pierwsze, krzywa w programie Lightroom pozwala uniknąć prześwietlenia świateł lub zbytniego pogłębienia cieni; po drugie, oferuje szereg wizualnych wskazówek dotyczących korygowanego zakresu zdjęcia; i wreszcie po trzecie, umożliwia interaktywną korekcję obrazu. Krok 1. Panel Tone Curve (krzywa tonalna) znajduje się tuż pod panelem Basic (podstawowe) i muszę przyznać, że jest to moje ulubione narzędzie do korekcji kontrastu i jasności w programie Lightroom (o wiele lepsze niż suwak Contrast (kontrast) w panelu Basic (podstawowe), którego precyzja w większości przypadków jest dalece niewystarczająca). Jeśli zdjęcie, które zamierzasz skorygować, zostało zarejestrowane w formacie RAW, to domyślnie jest ono poddane niewielkiej korekcji kontrastu; fotografie JPEG wyświetlane są bez tego typu poprawek. Na potrzeby tego y b l e k t t o c s © ćwiczenia poproszę Cię teraz o rozwinięcie listy Point Curve (przebieg krzywej), znajdującej się w dolnej części omawianego panelu, i wybranie z niej opcji Linear (liniowy). Krzywa stanie się wówczas zwykłą linią, biegnącą pod kątem 45º, a w takiej postaci nie powoduje ona żadnych zmian w kontraście zdjęcia. Krok 2. Najszybszy i najprostszy sposób na zmianę kontrastu fotografii polega na wybraniu jednego z predefiniowanych ustawień z listy Point Curve (przebieg krzywej). Wybierz z niej na przykład opcję Strong Contrast (silny kontrast) i sprawdź, jaki wpływ będzie ona miała na wygląd fotografii (na pokazanym obok przykładzie przy użyciu skrótu Shift+Y wyświetliłem na ekranie dwa warianty zdjęcia). Spójrz, jak bardzo wyrazisty stał się teraz kontrast obrazu — cienie są znacznie głębsze, światła bardziej jaskrawe, a wszystko to, niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, stało się po wybraniu jednej, jedynej opcji. Kształt krzywej tonalnej, zastosowanej w przypadku tego zdjęcia, pokazany jest w panelu Tone Curve (krzywa tonalna), który również widoczny jest na rysunku. ciąg dalszy na następnej stronie Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 159 Krok 3. Jeśli uznasz, że nawet opcja Strong Contrast (silny kontrast) jest niewystarczająco kontrastowa, to możesz podjąć próbę samodzielnej edycji kształtu krzywej. Warto pamiętać wówczas o jednej, ważnej zasadzie: im silniej nachylona jest krzywa, tym bardziej kontrastowe stanie się zdjęcie. W celu zwiększenia nachylenia krzywej należy wygiąć jej górną część (odpowiadającą za jasność zakresu świateł) w górę, zaś jej dolną część (zakres cieni) — w dół. Po umieszczeniu kursora myszy ponad wykresem krzywej (tak jak zostało to pokazane na rysunku) na wykresie pojawi się niewielki, okrągły wskaźnik. W miarę przesuwania kursora ponad wykresem ów wskaźnik będzie przemieszczał się wraz z nim. Gdy znajdzie się on w górnej części wykresu, kliknij i przeciągnij kursorem myszy w górę lub naciśnij klawisz strzałki w górę (co jest nie tylko bardziej wygodne, lecz zapewnia większą precyzję działania, dzięki temu, że nie musimy starać się „trafić” kursorem w niewielkie kółko). Krok 4. Na pokazanym obok przykładzie przesunąłem górną część wykresu przy użyciu klawisza strzałki w górę. Środkowa część krzywej jest teraz zdecydowanie bardziej nachylona, a najjaśniejsze fragmenty zdjęcia stały się bardziej kontrastowe. Analogiczną operację mogę przeprowadzić z dolną częścią krzywej, tym razem jednak, zamiast przesuwać ją w górę, powinienem ją nieznacznie obniżyć (otrzymany w wyniku tej operacji kształt krzywej oraz wygląd zdjęcia po korekcji pokazany jest na rysunku obok). Zwróć uwagę, że podczas przesuwania kursora ponad wykresem na diagramie oznaczany jest fragment krzywej, który zostanie zmieniony, jeśli przesuniesz punkt kontrolny znajdujący się we wskazanym miejscu. WsKazóWKa: zmiana „skoku” przesunięcia krzywej Posługując się klawiszami strzałek w górę i w dół, możesz zmieniać położenie wskazanego punktu w niewielkich odstępach o wartości 5 punktów. W celu przesunięcia wskazanego fragmentu o 20 punktów w górę lub w dół, prócz wspomnianych klawiszy strzałek, należy dodatkowo nacisnąć klawisz Shift. Jeśli wolałbyś wprowadzić precyzyjne poprawki i przesunąć krzywą o pojedynczy punkt, to podczas posługiwania się klawiszami strzałek dodatkowo naciśnij klawisz Alt (Option w Mac OS). 160 Rozdział 4. Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Krok 5. Kolejny sposób na skorygowanie kontrastu zdjęcia przy użyciu krzywej tonalnej polega na zastosowaniu narzędzia o nazwie Targeted Adjustment Tool (narzędzie do korekcji miejscowej), które będę w skrócie nazywał TAT. Niepozorna, okrągła ikona narzędzia TAT znajduje się w lewym górnym rogu panelu Tone Curve (krzywa tonalna). Jeśli wskażesz tę ikonę kursorem myszy, zostanie ona otoczona dwoma trójkątnymi znacznikami, skierowanymi w górę i w dół (patrz rysunek obok). Po kliknięciu wspomnianej ikony kursor myszy zmieni swój kształt na pokazany na rysunku — będzie to precyzyjny „celownik” z niewielkim kółkiem, zaopatrzonym we wspomniane przed chwilą strzałki. Narzędzie to pozwala interaktywnie modelować krzywą tonalną bezpośrednio na zdjęciu: wystarczy kliknąć w miejscu przeznaczonym do korekcji i przeciągnąć kursor myszy w górę lub w dół. Warto wiedzieć, że miejsce korekcji wskazywane jest „celownikiem”, kółko ze strzałkami służy jedynie jako wizualne przypomnienie o tym, że włączona została funkcja interaktywnego modelowania krzywej (a przy okazji, kierunki strzałek wskazują prawidłowy sposób przeciągania kursora myszy). Krok 6. Wypróbujmy tę funkcję. Włącz ją, ustaw panel Tone Curve (krzywa tonalna) w taki sposób, by był cały czas widoczny na ekranie, i przesuń kursor myszy ponad edytowane zdjęcie (w tym przypadku proponuję umieścić go ponad białą chmurą, widoczną na samej górze fotografii). W miarę jak będziesz przesuwał kursor ponad różnymi fragmentami zdjęcia, okrągły wskaźnik na wykresie krzywej będzie przemieszczał się zgodnie z jasnością miejsca, wskazanego kursorem myszy. Zwróć też uwagę na informację wyświetlaną pod diagramem z wykresem krzywej — na przykład w tym przypadku będzie ona brzmiała Highlights (światła). W celu przyciemnienia chmur kliknij je (jak na rysunku obok), a następnie przeciągnij kursorem myszy w dół (jeśli przeciągnąłbyś nim w górę, to chmury uległyby rozjaśnieniu). W analogiczny sposób możesz skorygować inne fragmenty zdjęcia: w zależności od tego, czy wymagają one rozjaśnienia, czy też przyciemnienia, należy wskazać je kursorem myszy i przeciągnąć w górę lub w dół. Po zakończeniu pracy z narzędziem TAT należy odłożyć je na miejsce. Przy okazji dodam, że narzędzie to można włączyć przy użyciu skrótu Ctrl+Alt+Shift+T (Command+Option+Shift+T w Mac OS). ciąg dalszy na następnej stronie Podstawowe informacje o edycji zdjęć. Wywoływanie zdjęć w cyfrowej ciemni Rozdział 4. 161 Krok 7. Ostatni sposób korekcji zdjęcia przy użyciu krzywej tonalnej polega na zmianie położenia czterech suwaków, odpowiadających poszczególnym zakresom jasności obrazu: Highlights (światła), Lights (tony jasne), Darks (tony ciemne) oraz Shadows (cienie). Suwaki te znajdują się w dolnej części panelu Tone Curve (krzywa tonalna), a ich przesunięcie powoduje odpowiednią zmianę kształtu krzywej. Na pokazanym obok przykładzie przeciągnąłem suwak Highlights (światła) daleko w lewą stronę, aby przyciemnić zakres świateł, który w tym przypadku odpowiada za jasność nieba. W lewo przeciągnąłem także suwaki Darks (tony ciemne) i Shadows (cienie), dzięki czemu droga i otaczające ją skały stały się znacznie ciemniejsze. Posługując
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Sekrety cyfrowej ciemni Scotta Kelbyego. Edycja i obróbka zdjęć w programie Adobe Photoshop Lightroom 2
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: