Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00285 006186 13639879 na godz. na dobę w sumie
Skarga do WSA. Praktyczne wskazówki przykłady kazusy orzecznictwo - ebook/pdf
Skarga do WSA. Praktyczne wskazówki przykłady kazusy orzecznictwo - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 200
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-812-8141-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Masz obawy przed kolokwium z prawa administracyjnego lub egzaminem końcowym z części administracyjnej?

Publikacja sędziego Tomasza Grossmanna jest idealną pomocą dzięki, której nauczysz się jak pisać skargę, jakie są jej konieczne elementy, które zarzuty i w jakiej kolejności czy formie należy podnosić w treści skargi.

Stan prawny: styczeń 2018 r.

Opracowanie jest pomocą w zyskaniu lub udoskonaleniu umiejętności sporządzania skarg wnoszonych do WSA i to nie tylko tych najczęściej spotykanych w praktyce (których przedmiotem są decyzje – w tym decyzje tzw. kasacyjne, które są od 1.6.2017 r. zaskarżane „sprzeciwem” lub postanowienia administracyjne), ale także skarg sporządzanych może nieco rzadziej, lecz o nie mniejszej doniosłości praktycznej na: akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego.

W tym celu publikacja została podzielona na dwie części.

Pierwsza obejmuje przedstawienie przykładowej skargi wraz ze szczegółowym omówieniem jej istotnych elementów, zasad sporządzania oraz wnoszenia – zostało to ujęte w przystępnej formie „przypisów” do poszczególnych części skargi, co ułatwi Czytelnikowi szybki dostęp do interesujących zagadnień szczegółowych. Jednocześnie w tej części zwrócono uwagę na odrębności, jakie wiążą się ze sporządzaniem i wnoszeniem nowego, „skargopodobnego” środka zaskarżenia, jakim jest sprzeciw od decyzji „kasacyjnych” (wydawanych na podstawie art. 138 § 2 KPA).

Z kolei druga część publikacji składaja się opracowania dziewięciu kazusów, poświęconych różnym rodzajom skarg do WSA (na decyzje lub postanowienia administracyjne, na akt prawa miejscowego, na inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, na bezczynność lub przewlekłość organu administracji) oraz różnorodnym zagadnieniom materialnego prawa administracyjnego (z zakresu gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i ochrony zwierząt, szkolnictwa wyższego, prawa budowlanego, informacji publicznej, ustawy o broni i amunicji, ustawy o samorządzie gminnym). Na opracowanie każdego z kazusów składają się:

Publikacja jest adresowana przede wszystkim do aplikantów adwokackich i radcowskich oraz innych osób przygotowujących się do egzaminu zawodowego.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

AplikAcje prAwnicze Wzory Tomasz Grossmann Skarga do WSA Praktyczne wskazówki, przykłady, kazusy, orzecznictwo e i r a k c K o r z y s t a j w t r z y g o t o w a ń d o k o l o k w i ó w i e g z a m i n u ! p C.H.Beck Praktyczne wskazówki, przykłady, kazusy, orzecznictwo Skarga do WSA W serii Aplikacje Prawnicze polecamy: S. Jaworski, J. Ablewicz, A. Szoplińska EGZAMINY PRAWNICZE MINISTERSTWA SPRAWIEDLIWOŚCI. TOM 1. AKTA CYWILNE I KARNE, wyd. 8 D. Kupryjańczyk, M. Rojewski, K. Rzepka, E. Stawicka, G. Witczak EGZAMINY PRAWNICZE MINISTERSTWA SPRAWIEDLIWOŚCI. TOM 2. AKTA GOSPODARCZE I ADMINISTRACYJNE, wyd. 8 K. Gorzelnik EGZAMINY PRAWNICZE MINISTERSTWA SPRAWIEDLIWOŚCI. TOM 3. KAZUSY PRZYGOTOWUJĄCE DO EGZAMINU ADWOKACKIEGO I RADCOWSKIEGO, wyd. 5 A. Matuszewska, B. Morawska, K. Prusak, A. Szymańska EGZAMINY PRAWNICZE MINISTERSTWA SPRAWIEDLIWOŚCI. TOM 4. WZORY PISM Z KOMENTARZAMI, wyd. 8 Z. Kapiński APELACJE KARNE. ZAGADNIENIA PRAKTYCZNE, AKTA I KAZUSY, wyd. 5 S. Jaworski APELACJE CYWILNE I KARNE. 69 WZORÓW PISM Z OMÓWIENIEM, wyd. 6 www.ksiegarnia.beck.pl Tomasz Grossmann Skarga do WSA Praktyczne wskazówki, przykłady, kazusy, orzecznictwo Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2018 Skarga do WSA. Praktyczne wskazówki, przykłady, kazusy, orzecznictwo Stan prawny: styczeń 2018 r. Wydawca: Joanna Ablewicz Redakcja: Jakub Rychlik Korekta: Jolanta Straszewska © Wydawnictwo C.H.Beck 2018 Opinie zawarte w niniejszej publikacji wyrażają osobisty punkt widzenia Autora. Wydawnictwo C.H.Beck nie ponosi odpowiedzialności za zawarte w niej informacje. Wszelkie prawa zastrzeżone. Wydawnictwo C.H.Beck Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17, 00-203 Warszawa Skład i łamanie: PanDawer Druk i oprawa: Pozkal Sp. z o.o. ISBN 978-83-812-8140-9 ISBN e-book 978-83-812-8141-6 Spis treści Wstęp ...................................................................................................................................... VII Wykaz skrótów ..................................................................................................................... IX Przykładowa skarga do WSA z omówieniem ................................................................... Kazus 1. Skarga do WSA – decyzja podziałowa ............................................................... Kazus 2. Skarga do WSA – decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ................ Kazus 3. Skarga do WSA – odmowa przyznania stypendium ....................................... Kazus 4. Skarga do WSA – ochrona zwierząt ................................................................... Kazus 5. Skarga do WSA – gospodarka nieruchomościami i zagospodarowanie przestrzenne ........................................................................................................... 1 23 39 56 73 86 Kazus 6. Skarga do WSA – pozwolenie na budowę ........................................................ 100 Kazus 7. Skarga do WSA – czasowe odebranie broni ...................................................... 126 Kazus 8. Skarga do WSA – informacja publiczna ............................................................ 140 Kazus 9. Skarga do WSA – uchwała rady miejskiej ......................................................... 170 V Wstęp Prezentowana publikacja ma w założeniu służyć pomocą w zyskaniu lub wydoskonale- niu umiejętności sporządzania skarg wnoszonych do WSA, i to nie tylko tych najczęściej spotykanych w praktyce (których przedmiotem są decyzje – w tym decyzje tzw. kasacyj- ne, które są od 1.6.2017 r. zaskarżane „sprzeciwem”, lub postanowienia administracyj- ne), ale także skarg sporządzanych może nieco rzadziej, lecz o nie mniejszej doniosłości praktycznej, na: akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. W tym celu publikacja została podzielona na dwie części. Pierwsza obejmuje przedstawienie przykładowej skargi wraz ze szczegółowym omó- wieniem jej istotnych elementów, zasad sporządzania oraz wnoszenia – zostało to ujęte w przystępnej formie „przypisów” do poszczególnych części skargi, co ułatwi Czytelni- kowi szybki dostęp do interesujących zagadnień szczegółowych, a zarazem nie wyklucza- jącej możliwości lektury ciągłej („od A do Z”). Jednocześnie w tej części zwrócono uwagę na odrębności, jakie wiążą się ze sporządzaniem i wnoszeniem nowego, „skargopodob- nego” środka zaskarżenia, jakim jest sprzeciw od decyzji „kasacyjnych” (wydawanych na podstawie art. 138 § 2 KPA). Z kolei na drugą część publikacji składają się opracowania dziewięciu kazusów, poświę- cone różnym rodzajom skarg do WSA (na decyzje lub postanowienia administracyjne, na akt prawa miejscowego, na inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, na bezczynność lub przewlekłość organu administracji) oraz różnorodnym zagadnie- niom materialnego prawa administracyjnego (z zakresu gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i ochrony zwierząt, szkolnictwa wyższego, prawa budowlanego, informacji publicznej, ustawy o broni i amunicji, ustawy o samorządzie gminnym). Na opracowanie każdego z kazusów składają się: 1. Treść kazusu wraz z wyciągiem odnośnych aktów normatywnych – przedstawione w sposób podobny do stosowanego w trakcie egzaminów prawniczych. 2. Autorska propozycja rozwiązania kazusu – obejmująca, w zależności od jego treści, co najmniej opracowanie petitum skargi albo sprzeciwu, względnie (w jednym przy- padku) opracowanie opinii o niecelowości wnoszenia skargi – wraz z podaniem tzw. kontekstu orzeczniczego (tj. orzeczenia lub orzeczeń sądów administracyjnych, które stanowiły kanwę, względnie inspirację dla opracowania danego kazusu), umożliwia- jącego Czytelnikowi dalszą, pogłębioną analizę problematyki poruszanej w kazusie. 3. Przedstawienie – wiążących się z problematyką danego kazusu – istotnych zagadnień o charakterze proceduralnym oraz prawnomaterialnym. Przy wyborze tych zagad- nień autor kierował się, z jednej strony, ich praktyczną doniosłością, a z drugiej: pew- VII Wstęp ną „nieoczywistością”, rozumianą jako konieczność sięgnięcia, dla ich zgłębienia, nie tylko do przepisów prawa (bo to zwykle już nie wystarcza), ale przede wszystkim do orzecznictwa sądowego (obficie w tej części cytowanego). Z tych względów niniejsza publikacja jest adresowana przede wszystkim do aplikan- tów adwokackich i radcowskich oraz innych osób przygotowujących się do egzaminu zawodowego – odpowiednio: adwokackiego lub radcowskiego – albo osób już zaintereso- wanych praktycznym wykorzystywaniem (law in action) wiedzy prawniczej (law in books), przyswajanej na wcześniejszych etapach edukacji, zwłaszcza w trakcie studiów prawni- czych. Mam jednak nadzieję, że publikacja ta może okazać się interesująca i przydatna także dla szerszego kręgu Czytelników – zainteresowanych, czy to ze względów zawodo- wych, czy prywatnych, umiejętnością sporządzenia skutecznej skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Poznań, luty 2018 r. Tomasz Grossmann VIII Wykaz najważniejszych skrótów 1. Akty normatywne GospNierU ................ ustawa z 21.8.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. Konstytucja RP ......... ustawa z 2.4.1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. KPA ............................ ustawa z 14.6.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego z 2018 r. poz. 121 ze zm.) Nr 78, poz. 483 ze sprost. i ze zm.) (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) z 2018 r. poz. 155) KPC ........................... ustawa z 17.11.1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. PrPostSądAdm ........ ustawa z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami admi- nistracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) PrBud ......................... ustawa z 7.7.1994 r. – Prawo o budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r. PrSzkolWyż .............. ustawa z 27.7.2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. poz. 1332 ze zm.) z 2017 r. poz. 2183) ZTP ............................ załącznik do Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” z 20.6.2002 r. (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 283) ZmKPA2017 ............. ustawa z 7.4.2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935) 2. Organy ochrony prawnej SN .............................. Sąd Najwyższy NSA ........................... Naczelny Sąd Administracyjny TK .............................. Trybunał Konstytucyjny TSUE ......................... Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej WSA .......................... Wojewódzki Sąd Administracyjny IX Wykaz najważniejszych skrótów 3. Czasopisma i publikatory Dz.U. ......................... Dziennik Ustaw MoP ........................... Monitor Prawniczy PiP .............................. Państwo i Prawo Prok. i Pr. .................. Prokuratura i Prawo PS ............................... Przegląd Sądowy 4. Zbiory Orzeczeń CBOSA ...................... Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych ONSA ........................ Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego ONSAiWSA .............. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódz- kich Sądów Administracyjnych OSN ........................... Orzecznictwo Sądu Najwyższego OSP ............................ Orzecznictwo Sądów Polskich OTK ........................... Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego OTK-A ....................... Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, zbiór urzędowy, Seria A X PRZYKŁADOWA SKARGA1 (a sprzeciw od decyzji)2 Poznań, dnia 8 lutego 2014 r.3 4 5 6 7 8 Wojewódzki Sąd Administracyjny9 w Poznaniu10 Wydział II11 ul. Ratajczaka 10/12 61-815 Poznań za pośrednictwem12 13 Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego al. Niepodległości 16/18 61-713 Poznań Skarżący: Jan Jankowski14 ul. Chabrowa 11/12, 00-750 Warszawa15 reprezentowany przez pełnomocnika:16 17 18 19 r.pr. Zygmunta Zygadłę Kancelaria „Dura-Lex” ul. Fiołkowa 13/14, 00-751 Warszawa20 Organ: Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego al. Niepodległości 16/18, 61-713 Poznań Uczestnik/-cy: (…)21 22 23 ul. (…), 00-001 (…)24 Wartość przedmiotu zaskarżenia: (…) zł25 26 na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2014 r., nr WWINB/231/45/201428 SKARGA27 W imieniu mojego Mandanta (pełnomocnictwo w załączeniu29), na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 130 31 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.32; w skrócie PrPostSądAdm) zaskarżam w całości33 wydaną przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) decyzję z dnia 6 stycznia 2014 r., nr WWINB/231/45/2014 – doręczoną stronie skarżącej w dniu 9 stycznia 2014 r.34 – utrzymującą w mocy, wydaną przez Po- wiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania (dalej: PINB), decyzję 1 z dnia 2 kwietnia 2013 r., nr PINB.231.167.2013, w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z powołaniem się – stosownie do art. 57 § 1 pkt 3 PrPostSądAdm35 – na zarzuty36: 1) naruszenia przepisów postępowania37 , tj.: art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej w skrócie: „KPA) – poprzez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych oko- liczności sprawy – które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że przedmiotowy budynek został zre- alizowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz warunków udzielonego pozwolenia na budowę; a także 2) naruszenia przepisów prawa materialnego38, tj. art. 50 ust. 4 i art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.; dalej: PrBud) w stopniu rażącym – poprzez wydanie zaskarżonej decyzji po upływie dwumiesięcznego terminu od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu robót bu- dowlanych – które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało wydaniem decyzji rozbiórkowej pomimo braku podstaw do jej wydania, wnoszę o39 40 41: a) stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji WWINB – jako wydanej z rażą- cym naruszeniem prawa, bo utrzymującej w mocy decyzję PINB obarczoną wadą nieważności niżej opisaną – na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 PrPostSądAdm w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 in fine KPA ewentualnie, z ostrożności procesowej – na wypadek nieuznania przez Sąd, że powyższe naruszenie prawa miało charakter rażący – o: b) uchylenie zaskarżonej decyzji WWINB w całości, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c PrPostSądAdm oraz c) stwierdzenie nieważności, poprzedzającej zaskarżoną decyzję WWINB, decyzji PINB – jako wydanej bez podstawy prawnej, bo po wygaśnięciu postanowie- nia o wstrzymaniu robót budowlanych – na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ab initio KPA oraz w zw. z art. 135 PrPostSądAdm42. a także o: d) umorzenie postępowania administracyjnego (I instancji) na mocy art. 145 § 3 PrPostSądAdm; e) zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych43. Ponadto wnoszę o44: f) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji WWINB45: – przez organ – na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 PrPostSądAdm46, a w razie nie uwzględnienia tego wniosku przez organ i przekazania skargi Sądowi: – przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 PrPostSądAdm, z uwagi na zachodzące niebez- pieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków47, g) przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 PrPostSądAdm48, dowodu uzupeł- niającego z dokumentu – ekspertyzy49 opracowanej przez biegłego z dziedziny budownictwa, inż. Stefana Szypę, na okoliczność wzniesienia przedmiotowego budynku bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu i warunków udzie- lonego pozwolenia na budowę; 2 Przykładowa skarga z omówieniem oraz o: h) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 1 lub 2 PrPostSądAdm50. I. Dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie51 UZASADNIENIE Dnia 16 stycznia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Po- znania (dalej: PINB) przeprowadził oględziny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wzniesionego przez mojego Mandanta (zwanego dalej Inwestorem) na działce nr ewid. 78/2, położonej w Poznaniu, przy ul. Na Przełaj 7, na podstawie pozwolenia na budowę nr 23/2012 udzielonego przez Prezydenta Miasta Poznania w dniu 15 stycznia 2012 r. Dnia 22 stycznia 2013 r. Inwestor otrzymał postanowienie PINB z 19 stycznia 2013 r., nr PINB.231.167.2013.wstrz., wydane na podstawie art. 50 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, którym organ wstrzymał roboty budowlane i nałożył wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. Według uzasadnienia tego postanowienia wzniesiony przez Inwestora obiekt – w świetle dokonanych oględzin – nie odpowiada wymogom określonym w roz- porządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków tech- nicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.). Ustosunkowując się do powyższego w piśmie z dnia 31 stycznia 2013 r., Inwestor wy- jaśnił, że, po pierwsze, roboty budowlane dotyczące przedmiotowego budynku zostały już dawno zakończone, a więc wydanie przedmiotowego postanowienia było niecelowe, a po drugie, że odpowiadały one wszelkim wymogom wskazanym w zatwierdzonym projekcie budowlanym oraz ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dnia 22 marca 2013 r. PINB ponownie dokonał oględzin obiektu, a w dniu 5 kwietnia 2013 r. Inwestor otrzymał decyzję tego organu z dnia 2 kwietnia 2013 r. nakazującą roz- biórkę przedmiotowego budynku. W odwołaniu od tej decyzji PINB Inwestor podniósł zarzut niewyjaśnienia sprawy, dołączając ekspertyzę biegłego z zakresu budownictwa, inż. Stefana Szypy, który zakwe- stionował prawidłowość merytorycznych ustaleń poczynionych przez organ w toku po- stępowania. Mimo to opisane rozstrzygnięcie PINB zostało utrzymane w mocy, wydaną przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie: „WWINB”), decyzją z dnia 6 stycznia 2014 r., nr WWINB/231/45/2014, doręczoną mojemu Mandantowi w dniu 9 stycznia 2014 r. II. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania Zaskarżając powyższe rozstrzygnięcie, na wstępie podnoszę zarzuty naruszenia prze- pisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych, a także, w dalszej kolejności, nakaz rozbiórki obiektu mogą bowiem nastąpić wyłącznie wówczas, gdy przesłanki zastosowania tych instytucji zostaną usta- lone w sposób niewątpliwy, tj. co najmniej w oparciu o dokładne pomiary, a nie jedynie szacunki dokonane w trakcie wizji lokalnej (por. wyr. NSA z 10.6.1998 r., IV SA 1273/96, Legalis). W związku z powyższym organy miały obowiązek dokładnie zbadać istnienie tych przesłanek, korzystając z dostępnych środków dowodowych, zwłaszcza że w trakcie postępowania Inwestor zwracał uwagę na poważne mankamenty materiału dowodowe- go w rozpatrywanym zakresie, przedstawiając merytoryczne argumenty. 3 Przykładowa skarga z omówieniem Nie podejmując we własnym zakresie wszechstronnnych czynności wyjaśniających, a ponadto nie zajmując stanowiska wobec spostrzeżeń Inwestora ani nie podejmując jego inicjatywy dowodowej, organy naruszyły art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 KPA. Wskazane naruszenia nie tylko mogły mieć, ale z całą pewnością miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w ich wyniku organy błędnie przyjęły, że przedmiotowy budynek został zrealizowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Dowód: ekspertyza inż. Stefana Szypy Podniesione naruszenia są tym bardziej doniosłe, że wynikający z art. 51 ust. 1 pkt 1 PrBud nakaz rozbiórki nie ma charakteru bezwzględnego i może być orzekany jedynie wyjątkowo, tj. w sytuacji, gdy wykluczona jest możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem (por. wyr. NSA z 13.9.2005 r., OSK 782/04, CBOSA). III. Zarzut naruszenia prawa materialnego Zdaniem strony skarżącej, w sprawie nie ziściły się także materialnoprawne przesłanki zarówno wstrzymania prowadzenia robót, jak i nakazu rozbiórki. Przede wszystkim wypada podkreślić, że z treści art. 50 ust. 1 PrBud wynika wprost, iż wspomniane wstrzymanie może odnosić się wyłącznie do robót wykonywanych, a nie – jak w niniejszym przypadku – zakończonych (por. wyr. WSA w Warszawie z 30.3.2005 r., IV SA 5140/03, CBOSA). Postanowienie PINB z dnia 19 stycznia 2013 r. było zatem nie- zgodne z prawem, co niejako samo przez się sprawia, iż decyzja tego organu z dnia 2 kwietnia 2013 r. – a co za tym idzie: również zaskarżona decyzja WWINB – także naru- szają prawo. Decyzje te wydano bowiem na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 PrBud, który stanowi kontynuację art. 50 PrBud (tak E. Radziszewski, Prawo budowlane. Przepisy i komentarz, Warszawa 2006, s. 174), a w konsekwencji zastosowanie tego przepisu uza- leżnione jest od tego, czy postanowienie o wstrzymaniu podjęto prawidłowo, a nadto czy zachowało one swą ważność. W tym kontekście odnotować trzeba, iż stosownie do art. 50 ust. 4 PrBud postanowienie takie – jeśli pominąć wyjątki, które w niniejszej sprawie nie zachodziły – traci ważność po upływie dwóch miesięcy od dnia doręczenia. Niewątpliwie zatem decyzja PINB z dnia 2 kwietnia 2013 r. została wydana już po wygaśnięciu postanowienia z dnia 19 stycznia 2013 r. (bo doręczono je 22 stycznia 2013 r.), a zatem bez wymaganej podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 ab initio KPA. Co więcej, organ I instancji naruszył zara- zem termin określony w art. 51 ust. 1 PrBud, w świetle którego decyzję m.in. nakazującą rozbiórkę obiektu można wydać przed upływem dwóch miesięcy od dnia wydania wspo- mnianego postanowienia. Wszystko to przemawia za przyjęciem, że inkryminowana de- cyzja PINB obarczona jest wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności przez Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 PrPostSądAdm w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ab initio KPA. To samo dotyczy zaskarżonej decyzji WWINB, która utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstan- cyjną obciążoną wadą nieważności sama jest taką wadą dotknięta, jako rażąco naruszająca prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine KPA (por. wyroki NSA: z 28.6.1999 r., IV SA 1051/97, Legalis; z 12.4.2000 r., II SA/Gd 1089/98, CBOSA; z 18.4.2000 r., II SA/Gd 954/98, Legalis). Z ostrożności procesowej – na wypadek niedopatrzenia się przez Sąd w decyzjach obu instancji kwalifikowanych wad prawnych – wnoszę o uchylenie tych decyzji ze względu na naruszenie art. 50 ust. 4 i art. 51 ust. 1 PrBud w stopniu mającym wpływ na wynik 4 Przykładowa skarga z omówieniem sprawy (por. np. wyroki NSA: z 8.10.1998 r., IV SA 1754/96, Legalis; z 29.6.1999 r., IV SA 1031/97, Legalis; z 16.3.2000 r., IV SA 228/98, Legalis). IV. Wniosek o umorzenie postępowania administracyjnego (I instancji) W świetle dotychczasowych uwag kontynuowanie prowadzonego postępowania naprawczego stało się, zdaniem strony skarżącej, w całości bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 KPA. A zatem, zgodnie z przywołanym przepisem, powinno ono zostać umorzone – na tym etapie postępowania przez Sąd, na podstawie art. 145 § 3 PrPostSądAdm. V. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji W myśl art. 61 § 3 PrPostSądAdm, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem prze- pisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wyda- nych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nakaz rozbiórki, stąd nie ulega wątpliwości, że ewentualne wykonanie tej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po- twierdza to orzecznictwo sądów administracyjnych, w którym podkreśla się, że rozbiór- ka obiektu budowlanego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki, wobec czego może powstać kwestia przywróce- nia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Ponadto rozbiórka każdego obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, może spowodować trud- ne do odwrócenia skutki (wyr. NSA z 20.3.2013 r., II OSK 779/12; por. też postanowienia NSA z 23.1.2013 r., II OSK 29/13; z 14.6.2013 r., II OSK 856/13, CBOSA). W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jawi się jako w pełni uzasadniony. VI. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym Zgodnie z art. 119 PrPostSądAdm sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczo- nym, jeżeli m.in.: 1) decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 KPA lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania; lub 2) strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda prze- prowadzenia rozprawy. Rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym znajduje oparcie w ww. prze- słankach określonych w art. 119 pkt 1 i 2 PrPostSądAdm. Po pierwsze, obie wydane w sprawie decyzje obarczone są, zdaniem Skarżącego wadą nieważności, co w świetle 5 Przykładowa skarga z omówieniem art. 119 pkt 1 PrPostSądAdm samo w sobie uzasadnia już skierowanie sprawy do roz- poznania w trybie uproszczonym. Ponadto strona skarżąca – mając na uwadze zwłasz- cza względy ekonomii procesowej oraz szybkości postępowania (art. 7 PrPostSądAdm) – zgłosiła w niniejszej skardze wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, wskazany w art. 119 pkt 2 PrPostSądAdm. Załączniki53: – pełnomocnictwo54 wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej; – dowód uiszczenia wpisu od skargi 55 56 57 58; – – ekspertyza inż. S. Szypy; – [...] odpisów skargi59; inne60. ................... podpis52 1 Skarga do WSA powinna czynić zadość „standardowym” wymaganiom stawianym pismu strony w postępowaniu sądowym przed tym sądem, a ponadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 PrPostSądAdm. Zgodnie z art. 46 § 1 PrPostSądAdm każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedsta- wicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponieważ skarga jest „pierwszym pismem w sprawie” w rozumieniu art. 46 § 2 PrPostSądAdm, powinna także zawierać elementy wskazane w tym przepisie, tj.: oznaczenie miejsca zamiesz- kania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli usta- wowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy. Ponadto skarga powinna zawierać specyficzne dla tego rodzaju pisma elementy, które zostały określone w art. 57 § 1 PrPostSądAdm, tj.: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postę- powania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. UWAGA! W przypadku skarg na akty lub czynności, o których była mowa w art. 52 § 3 i 4 PrPostSądAdm w brzmieniu obowiązującym przed 1.6.2017 r. – a które zostały wydane lub dokonane jeszcze przed tym dniem – do skargi należy dołączyć także dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (zob. art. 57 § 1 pkt 4 PrPostSądAdm, w brzmieniu sprzed ww. daty). Jeżeli skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, do pisma tego należy dołączyć pełnomocnic- two lub jego wierzytelny odpis (zob. art. 46 § 3 PrPostSądAdm). I to nawet w sytuacji, gdy ten sam pełnomocnik reprezentował stronę już w postępowaniu administracyjnym i do akt tego postępowania złożył pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do reprezentowania strony również przed sądem administracyjnym. Ponadto do skargi, jak do każdego pisma strony, należy dołączyć – zgodnie z art. 47 § 1 PrPostSądAdm – jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 PrPostSądAdm). 6 Przykładowa skarga z omówieniem 2 W sensie konstrukcyjnym szczególnym rodzajem skargi jest „sprzeciw od decyzji” (art. 64a i nast. PrPostSądAdm) – nowy środek zaskarżenia, wprowadzony do PrPostSądAdm z dniem 1.6.2017 r. przez ZmKPA2017. Przysługuje on tylko od decyzji, o których mowa w art. 138 § 2 KPA, czyli tzw. decyzji kasacyjnych. W odniesieniu do takich decyzji możliwość wniesienia „tradycyjnej” skargi została od 1.6.2017 r. wyłączona. W orzecznictwie sądowym wyrażono pogląd, że sprzeciw przysługuje także od postanowień „kasacyjnych” – wydawanych na podstawie art. 138 § 2 w z. z art. 144 KPA (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 6.9.2017 r., II SA/Gl 705/17, CBOSA). Zgodnie z art. 64b § 2 PrPostSądAdm sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Poza tym do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 PrPostSądAdm). 3 W świetle art. 53 PrPostSądAdm terminy (ogólne) do wniesienia skargi wynoszą: 1) na rozstrzygnięcia (zwłaszcza decyzje lub postanowienia administracyjne) oraz akty, o któ- rych mowa w art. 3 § 2 pkt 4a PrPostSądAdm (tj. indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających) – 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu (art. 53 § 1 PrPostSądAdm); 2) na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PrPostSądAdm – jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi – 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. (Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę – zob. art. 53 § 4 PrPostSądAdm); 3) w przypadku innych aktów – jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej – brak ograniczenia terminem (verba legis: skargę można wnieść „w każdym czasie” – zob. art. 53 § 2a PrPostSądAdm); 4) na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – w każdym czasie po wniesie- niu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b PrPostSądAdm). O praktycznych proble- mach, jakie nastręcza prawidłowa wykładania tego przepisu, w kontekście regulacji pona- glenia (art. 37 KPA) – zob. postanowienie WSA w Poznaniu z 7.12.2017 r., IV SAB/Po 70/17, CBOSA. Przepisy ustaw szczególnych mogą określać inne terminy wniesienia skargi (zwykle krótsze) – zob. np. art. 30c ust. 2 ustawy z 6.12.2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 383 ze zm.), w którym termin ten skrócono do 14 dni. 4 Przepisem określającym szczególny termin na wniesienie skargi jest art. 53 § 3 PrPostSądAdm, zgodnie z którym: „W sprawach wskazanych w art. 53 § 1 i 2 prokurator, Rzecznik Praw Obywa- telskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie 6 miesięcy od dnia doręcze- nia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wnie- sienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania w sprawach, o których mowa w § 2a”. Wskazane podmioty nie korzystają z dobrodziejstwa art. 53 § 4 PrPostSądAdm (co jest skądi- nąd zrozumiałe, jeśli się zważy ich wysoce profesjonalny charakter), gdyż przepis ten odsyła jedynie do art. 53 § 1 i 2, a już nie § 3 PrPostSądAdm. 5 Zgodnie z ogólną regułą z art. 83 § 1 PrPostSądAdm terminy na wniesienie skargi oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Chodzi tu przede wszystkim o przepisy art. 111–115 KC. Początkowo pewne odstępstwo od tych reguł wprowadzał art. 83 § 2 PrPostSądAdm, który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Obecnie, po nowelizacji art. 115 KC, która weszła w życie 1.1.2017 r. oba te przepisy praktycznie pokrywają się. 7 Przykładowa skarga z omówieniem 6 Ponieważ zasadą jest, że skargę wnosi się do sądu administracyjnego nie bezpośrednio, lecz za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępo- wania jest przedmiotem skargi (zob. art. 54 § 1 PrPostSądAdm; w kwestii wyjątków od tej zasady – zob. przyp. 12), to o dochowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w takich przypadkach zasadniczo data doręczenia skargi właściwemu organowi (tj. zwykle: data wpływu skargi do siedziby tego organu albo osobistego jej złożenia w biurze podawczym organu). Wyjątkowo – na mocy przepisów, odpowiednio, art. 83 § 3 oraz 4 PrPostSądAdm – decydujące znaczenie ma wcześniejsza data: 1) oddania pisma (skargi) w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozu- mieniu ustawy z 23.11.2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świad- czącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wol- nym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo pol- skim urzędzie konsularnym; oraz 2) złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozba- wioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku. Należy podkreślić, że z dobrodziejstwa art. 83 § 3 PrPostSądAdm korzysta się jedynie w przy- padku nadania skargi w polskiej placówce pocztowej wzmiankowanego w tym przepisie „operatora wyznaczonego”, a nie jakiegokolwiek operatora pocztowego. Wcześniejsze wątpli- wości orzecznicze dotyczące stosowania tego przepisu rozstrzygnął ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z 19.10.2015 r., I OPS 1/15 (ONSAiWSA 2016, Nr 2, poz. 15), uznając, że: „Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w ro- zumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w związku z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie”. Obecnie operatorem wyznaczonym jest – przynajmniej do 31.12.2025 r. – Poczta Polska S.A. (zob.: https://www.archiwum.uke.gov.pl/files/?id_plik=20066). 7 Termin na wniesienie skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 PrPostSądAdm, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona – uchybiając wymogowi wniesienia skargi za pośrednictwem organu (zob. art. 54 § 1 PrPostSądAdm) – wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 zd. pierwsze PrPostSądAdm). UWAGA! Powyższej zasady nie można rozszerzać na przypadki, gdy strona wniesie omyłkowo skargę do innego organu niż ten, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W takim przypadku nie znajduje zastosowania przepis art. 65 § 2 KPA (zgodnie z którym: „Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu”), gdyż zagadnień zwią- zanych z wnoszeniem skargi, nawet w części dotyczącej „pośrednictwa” organu, nie normują już przepisy KPA, lecz PrPostSądAdm, a w tej ostatniej ustawie brak odpowiednika art. 65 § 2 KPA. W konsekwencji dla ustalenia, czy został dochowany termin do wniesienia skargi, decydujące znaczenie mieć będzie data przekazania skargi przez organu niewłaściwy – niejako „w zastęp- stwie” strony – organowi właściwemu. 8 Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 PrPostSądAdm). Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona – uchybia- jąc wymogowi wniesienia sprzeciwu za pośrednictwem organu (art. 64c § 2 PrPostSądAdm) – wniosła sprzeciw wprost do sądu administracyjnego (art. 64c § 2 zd. 1 PrPostSądAdm). W odniesieniu do sprzeciwu brak odpowiednika art. 53 § 3 PrPostSądAdm. Ta okoliczność oraz niezmienione brzmienie art. 8 § 1 i 2 PrPostSądAdm skłaniają do wniosku, że prokuratorowi, 8 Przykładowa skarga z omówieniem Rzecznikowi Praw Obywatelskich ani Rzecznikowi Praw Dziecka nie przysługuje prawo wnie- sienia „za stronę” sprzeciwu o decyzji. 9 Zgodnie z art. 13 § 1 PrPostSądAdm wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszyst- kie sprawy sądowoadministracyjne – czyli zgodnie z definicją legalną z art. 1 PrPostSądAdm: sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których stosuje się przepisy PrPostSądAdm – z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest wła- ściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość NSA została unormowana w art. 15 PrPostSądAdm. 10 Jest zasadą, że do rozpoznania sprawy właściwy (miejscowo) jest wojewódzki sąd admini- stracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 PrPostSądAdm). Jednakże, zgodnie z art. 13 § 3 PrPostSądAdm Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administra- cyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Zwykle chodzi tu o „zbliżenie” sądu do oby- watela-strony – wówczas właściwość miejscową sądu ustala się według miejsca zamieszkania strony skarżącej. Dotyczy to następujących rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej: 1) z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim są- dom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U. Nr 72, poz. 653); 2) z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim są- dom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Trans- portu Drogowego (Dz.U. Nr 89, poz. 506 ze zm.); 3) z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim są- dom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubez- pieczenia Społecznego (Dz.U. z 2017 r. poz. 367). 11 Oznaczenie w skardze właściwego wydziału sądu, do którego adresowana jest skarga, nie jest wymagane. Można zalecić jego oznaczanie jedynie wówczas, jeśli skarżący zna wewnętrz- ną organizację danego sądu i jest pewien, że sprawy tego rodzaju, której dotyczy skarga, są rozpoznawane w danym wydziale sądu. 12 Zgodnie z art. 54 § 1 PrPostSądAdm skargę do sądu administracyjnego wnosi się „za pośred- nictwem” organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jest to zasada, od której przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki, na rzecz wnoszenia skargi do sądu bezpośrednio – tak np. art. 30c ust. 2 ustawy z 6.12.2006 r. o zasadach prowadze- nia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 383 ze zm.). Od 1.6.2017 r. niedochowanie tego wymogu przez stronę zostało pozbawione swoistej, acz dość istotnej „sankcji”, w postaci ryzyka niedochowania terminu do wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z dodanym od ww. dnia art. 53 § 4 zd. 1 PrPostSądAdm, termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 PrPostSądAdm, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W nowym stanie prawnym jedyna więc „niedogodność” dla strony, która wniosła skargę bez zachowania wymaganego „pośrednictwa” organu, może wiązać się tylko z ewentualnym wydłużeniem czasu rozpatrywania skargi, gdyż zgodnie z art. 53 § 4 zd. 1 PrPostSądAdm w takim przypadku sąd najpierw niezwłocznie prześle skargę do właściwego organu, by ten sporządził odpowiedź na skargę i wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz samą skargą przekazał je zwrotnie do sądu, zgodnie z art. 54 § 2 PrPostSądAdm. 13 Także sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przed- miotem tego sprzeciwu (zob. art. 64c § 2 PrPostSądAdm). I również w przypadku tego środka 9 Przykładowa skarga z omówieniem
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Skarga do WSA. Praktyczne wskazówki przykłady kazusy orzecznictwo
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: