Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00155 005584 14269029 na godz. na dobę w sumie
Skarga do WSA. Praktyczne wskazówki przykłady kazusy orzecznictwo - ebook/pdf
Skarga do WSA. Praktyczne wskazówki przykłady kazusy orzecznictwo - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 228
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-8158-417-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Boisz się prawa administracyjnego? Nie wiesz jak pisać skargi do sądu administracyjnego? Jakie zarzuty podnosić, jak je formułować?

Masz obawy przed kolokwium z prawa administracyjnego lub egzaminem końcowym z części administracyjnej?

Publikacja sędziego Tomasza Grossmanna jest zatem idealną pomocą. Dzięki niej nauczysz się jak pisać skargę, jakie są jej konieczne elementy, które zarzuty i w jakiej kolejności czy formie należy podnosić w treści skargi.

W książce znajduje się dziewięć wzorów pism (z różnych dziedzin prawa administracyjnego, osiem skarg i jeden sprzeciw) do WSA wraz z uzasadnieniami, orzecznictwem i wyciągiem z przepisów. Wszystkie skargi zostały oparte na aktualnym stanie prawnym. Każda część pisma jest omówiona i wyjaśniona. Ponadto na samym początku poradnika znajduje się przykładowa skarga z komentarzami i praktycznymi wskazówkami do poszczególnych jednostek redakcyjnych skargi.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

PRZYKŁADOWA SKARGA1 (a sprzeciw od decyzji)2 Poznań, dnia 8 lutego 2014 r.3 4 5 6 7 8 Wojewódzki Sąd Administracyjny9 w Poznaniu10 Wydział II11 ul. Ratajczaka 10/12 61-815 Poznań za pośrednictwem12 13 Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego al. Niepodległości 16/18 61-713 Poznań Skarżący: Jan Jankowski14 ul. Chabrowa 11/12, 00-750 Warszawa15 reprezentowany przez pełnomocnika:16 17 18 19 r.pr. Zygmunta Zygadłę Kancelaria „Dura-Lex” ul. Fiołkowa 13/14, 00-751 Warszawa20 Organ: Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego al. Niepodległości 16/18, 61-713 Poznań Uczestnik/-cy: (…)21 22 23 ul. (…), 00-001 (…)24 Wartość przedmiotu zaskarżenia: (…) zł25 26 na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2014 r. nr WWINB/231/45/201428 SKARGA27 W imieniu mojego Mandanta (pełnomocnictwo w załączeniu29 30), na podstawie art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 131 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.33; w skrócie PrPostSądAdm) zaskarżam w całości34 wydaną przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WWINB) decyzję z dnia 6 stycznia 2014 r., nr WWINB/231/45/2014 – doręczoną stronie skarżącej w dniu 9 stycznia 2014 r.35 – utrzymującą w mocy, wydaną przez Po- wiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania (dalej: PINB), decyzję 1 z dnia 2 kwietnia 2013 r., nr PINB.231.167.2013, w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z powołaniem się – stosownie do art. 57 § 1 pkt 3 PrPostSądAdm36 – na zarzuty37 38 naru- szenia39: 1) przepisów postępowania40, tj.: art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.; dalej w skrócie: „KPA) – przez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych oko- liczności sprawy – które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że przedmiotowy budynek został zre- alizowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz warunków udzielonego pozwolenia na budowę; a także 2) prawa materialnego41, tj. art. 50 ust. 4 i art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.; dalej: PrBud) w stopniu ra- żącym – przez wydanie zaskarżonej decyzji po upływie dwumiesięcznego terminu od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych – które to uchy- bienie miało wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało wydaniem decyzji rozbiórko- wej pomimo braku podstaw do jej wydania, wnoszę o42 43 44: a) stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji WWINB – jako wydanej z rażą- cym naruszeniem prawa, bo utrzymującej w mocy decyzję PINB obarczoną wadą nieważności niżej opisaną – na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 PrPostSądAdm w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 in fine KPA; ewentualnie, z ostrożności procesowej – na wypadek nieuznania przez Sąd, że po- wyższe naruszenie prawa miało charakter rażący – o: b) uchylenie zaskarżonej decyzji WWINB w całości, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c PrPostSądAdm oraz c) stwierdzenie nieważności, poprzedzającej zaskarżoną decyzję WWINB, decyzji PINB – jako wydanej bez podstawy prawnej, bo po wygaśnięciu postanowie- nia o wstrzymaniu robót budowlanych – na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ab initio KPA oraz w zw. z art. 135 PrPostSądAdm45, a także o: PrPostSądAdm; d) umorzenie postępowania administracyjnego (I instancji)46 na mocy art. 145 § 3 e) zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych47. Ponadto wnoszę o48: f) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji WWINB49: – przez organ – na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 PrPostSądAdm50, a w razie nie uwzględnienia tego wniosku przez organ i przekazania skargi Sądowi: – przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 PrPostSądAdm, z uwagi na zachodzące niebez- pieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków51, g) przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 PrPostSądAdm52, dowodu uzupeł- niającego z dokumentu – ekspertyzy53 opracowanej przez biegłego z dziedziny budownictwa, inż. Stefana Szypę, na okoliczność wzniesienia przedmiotowego 2 Przykładowa skarga z omówieniem budynku bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu i warunków udzie- lonego pozwolenia na budowę; h) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 1 lub 2 oraz o: PrPostSądAdm54. I. Dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie55 UZASADNIENIE Dnia 16 stycznia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Po- znania przeprowadził oględziny budynku mieszkalnego jednorodzinnego wzniesionego przez mojego Mandanta (zwanego dalej Inwestorem) na działce nr ewid. 78/2, położonej w Poznaniu, przy ul. Na Przełaj 7, na podstawie pozwolenia na budowę nr 23/2012 udzie- lonego przez Prezydenta Miasta Poznania w dniu 15 stycznia 2012 r. Dnia 22 stycznia 2013 r. Inwestor otrzymał postanowienie PINB z 19 stycznia 2013 r., nr PINB.231.167.2013.wstrz., wydane na podstawie art. 50 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, którym organ wstrzymał roboty budowlane i nałożył wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. Według uzasadnienia tego postanowienia wzniesiony przez Inwestora obiekt – w świetle dokonanych oględzin – nie odpowiada wymogom określonym w rozporządze- niu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.). Ustosunkowując się do powyższego w piśmie z dnia 31 stycznia 2013 r., Inwestor wy- jaśnił, że, po pierwsze, roboty budowlane dotyczące przedmiotowego budynku zostały już dawno zakończone, a więc wydanie przedmiotowego postanowienia było niecelowe, a po drugie, że odpowiadały one wszelkim wymogom wskazanym w zatwierdzonym projekcie budowlanym oraz ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Dnia 22 marca 2013 r. PINB ponownie dokonał oględzin obiektu, a w dniu 5 kwietnia 2013 r. Inwestor otrzymał decyzję tego organu z dnia 2 kwietnia 2013 r. nakazującą roz- biórkę przedmiotowego budynku. W odwołaniu od tej decyzji PINB Inwestor podniósł zarzut niewyjaśnienia sprawy, dołączając ekspertyzę biegłego z zakresu budownictwa, inż. Stefana Szypy, który zakwe- stionował prawidłowość merytorycznych ustaleń poczynionych przez organ w toku po- stępowania. Mimo to opisane rozstrzygnięcie PINB zostało utrzymane w mocy przez Wielkopol- skiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia 6 stycznia 2014 r., nr WWINB/231/45/2014, doręczoną mojemu Mandantowi w dniu 9 stycznia 2014 r. II. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania Zaskarżając powyższe rozstrzygnięcie, na wstępie podnoszę zarzuty naruszenia prze- pisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych, a także, w dalszej kolejności, nakaz rozbiórki obiektu mogą bowiem nastąpić wyłącznie wówczas, gdy przesłanki zastosowania tych instytucji zostaną usta- lone w sposób niewątpliwy, tj. co najmniej w oparciu o dokładne pomiary, a nie jedynie szacunki dokonane w trakcie wizji lokalnej (zob. wyr. NSA z 10.6.1998 r., IV SA 1273/96, Legalis). W związku z powyższym organy miały obowiązek dokładnie zbadać istnienie tych przesłanek, korzystając z dostępnych środków dowodowych, zwłaszcza że w trakcie postępowania Inwestor zwracał uwagę na poważne mankamenty materiału dowodowe- go w rozpatrywanym zakresie, przedstawiając merytoryczne argumenty. 3 Przykładowa skarga z omówieniem Nie podejmując we własnym zakresie wszechstronnych czynności wyjaśniających, a ponadto nie zajmując stanowiska wobec spostrzeżeń Inwestora ani nie podejmując jego inicjatywy dowodowej, organy naruszyły art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 KPA. Wskazane naruszenia nie tylko mogły mieć, ale z całą pewnością miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w ich wyniku organy błędnie przyjęły, że przedmiotowy budynek został zrealizowany z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz warunków udzielonego pozwolenia na budowę. Dowód: ekspertyza inż. Stefana Szypy Podniesione uchybienia są tym bardziej doniosłe, że wynikający z art. 51 ust. 1 pkt 1 PrBud nakaz rozbiórki nie ma charakteru bezwzględnego i może być orzekany jedynie wyjątkowo, tj. w sytuacji, gdy wykluczona jest możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem (zob. wyr. NSA z 13.9.2005 r., OSK 782/04, CBOSA). III. Zarzut naruszenia prawa materialnego Zdaniem strony skarżącej, w sprawie nie ziściły się także materialnoprawne przesłanki zarówno wstrzymania prowadzenia robót, jak i nakazu rozbiórki. Przede wszystkim wypada podkreślić, że z treści art. 50 ust. 1 PrBud wynika wprost, iż wspomniane wstrzymanie może odnosić się wyłącznie do robót wykonywanych, a nie – jak w niniejszym przypadku – zakończonych (zob. wyr. WSA w Warszawie z 30.3.2005 r., IV SA 5140/03, CBOSA). Postanowienie PINB z dnia 19 stycznia 2013 r. było zatem niezgodne z prawem, co niejako samo przez się sprawia, iż decyzja tego organu z dnia 2 kwietnia 2013 r. – a co za tym idzie: również zaskarżona decyzja WWINB – także naruszają prawo. Decyzje te wydano bowiem na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 1 PrBud, który stanowi kontynuację art. 50 PrBud (tak E. Radziszewski, Prawo budowlane. Przepisy i komentarz, Warszawa 2006, s. 174), a w konsekwencji zastosowanie tego prze- pisu uzależnione jest od tego, czy postanowienie o wstrzymaniu podjęto prawidłowo, a nadto czy zachowało one swą ważność. W tym kontekście odnotować trzeba, iż stosownie do art. 50 ust. 4 PrBud postanowienie takie – jeśli pominąć wyjątki, które w niniejszej sprawie nie zachodziły – traci ważność po upływie dwóch miesięcy od dnia doręczenia. Niewątpliwie zatem decyzja PINB z dnia 2 kwietnia 2013 r. została wydana już po wygaśnięciu postanowienia z dnia 19 stycznia 2013 r. (bo doręczono je 22 stycznia 2013 r.), a zatem bez wymaganej podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 ab initio KPA. Co więcej, organ I instancji naruszył zara- zem termin określony w art. 51 ust. 1 PrBud, w świetle którego decyzję m.in. nakazującą rozbiórkę obiektu można wydać przed upływem dwóch miesięcy od dnia wydania wspo- mnianego postanowienia. Wszystko to przemawia za przyjęciem, że inkryminowana de- cyzja PINB obarczona jest wadą uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności przez Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 PrPostSądAdm w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ab initio KPA. To samo dotyczy zaskarżonej decyzji WWINB, która utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstan- cyjną obciążoną wadą nieważności sama jest taką wadą dotknięta, jako rażąco naruszająca prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 in fine KPA (zob. wyroki NSA: z 28.6.1999 r., IV SA 1051/97, Legalis; z 12.4.2000 r., II SA/Gd 1089/98, CBOSA; z 18.4.2000 r., II SA/Gd 954/98, Legalis). Z ostrożności procesowej – na wypadek niedopatrzenia się przez Sąd w decyzjach obu instancji kwalifikowanych wad prawnych – wnoszę o uchylenie tych decyzji ze względu na naruszenie art. 50 ust. 4 i art. 51 ust. 1 PrBud w stopniu mającym wpływ na wynik 4 Przykładowa skarga z omówieniem sprawy (zob. np. wyroki NSA: z 8.10.1998 r., IV SA 1754/96, Legalis; z 29.6.1999 r., IV SA 1031/97, Legalis; z 16.3.2000 r., IV SA 228/98, Legalis). IV. Wniosek o umorzenie postępowania administracyjnego (I instancji) W świetle dotychczasowych uwag kontynuowanie prowadzonego postępowania naprawczego stało się, zdaniem strony skarżącej, w całości bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 KPA. A zatem, zgodnie z przywołanym przepisem, powinno ono zostać umorzone – na tym etapie postępowania przez Sąd, na podstawie art. 145 § 3 PrPostSądAdm. V. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji W myśl art. 61 § 3 PrPostSądAdm, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacz- nej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzyma- nie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nakaz rozbiórki, stąd nie ulega wątpliwości, że ewentualne wykonanie tej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po- twierdza to orzecznictwo sądów administracyjnych, w którym podkreśla się, że rozbiór- ka obiektu budowlanego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki, wobec czego może powstać kwestia przywróce- nia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Ponadto rozbiórka każdego obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, może spowodować trud- ne do odwrócenia skutki (wyr. NSA z 20.3.2013 r., II OSK 779/12; zob. też postanowienia NSA z 23.1.2013 r., II OSK 29/13; z 14.6.2013 r., II OSK 856/13, CBOSA). W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jawi się jako w pełni uzasadniony. VI. Wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym Zgodnie z art. 119 PrPostSądAdm sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczo- nym, jeżeli m.in.: 1) decyzja lub postanowienie są dotknięte wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 KPA lub w innych przepisach albo wydane zostały z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania; lub 2) strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda prze- prowadzenia rozprawy. Rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym znajduje oparcie w ww. prze- słankach określonych w art. 119 pkt 1 i 2 PrPostSądAdm. Po pierwsze, obie wydane w sprawie decyzje obarczone są, zdaniem Skarżącego wadą nieważności, co w świetle 5 Przykładowa skarga z omówieniem art. 119 pkt 1 PrPostSądAdm samo w sobie uzasadnia już skierowanie sprawy do roz- poznania w trybie uproszczonym. Ponadto strona skarżąca – mając na uwadze zwłasz- cza względy ekonomii procesowej oraz szybkości postępowania (art. 7 PrPostSądAdm) – zgłosiła w niniejszej skardze wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, wskazany w art. 119 pkt 2 PrPostSądAdm. Załączniki57: – pełnomocnictwo58 wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej; – dowód uiszczenia wpisu od skargi 59–62; – – ekspertyza inż. S. Szypy; – [...] odpisów skargi63; inne64. ................... podpis52 1 Skarga do WSA powinna czynić zadość „standardowym” wymaganiom stawianym pismu strony w postępowaniu sądowym przed tym sądem, a ponadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 PrPostSądAdm. Zgodnie z art. 46 § 1 PrPostSądAdm każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedsta- wicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponieważ skarga jest „pierwszym pismem w sprawie” w rozumieniu art. 46 § 2 PrPostSądAdm, powinna także zawierać elementy wskazane w tym przepisie, tj.: oznaczenie miejsca zamiesz- kania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli usta- wowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy. Ponadto skarga powinna zawierać specyficzne dla tego rodzaju pisma elementy, które zostały określone w art. 57 § 1 PrPostSądAdm, tj.: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postę- powania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. UWAGA! W przypadku skarg na akty lub czynności, o których była mowa w art. 52 § 3 i 4 PrPostSądAdm w brzmieniu obowiązującym przed 1.6.2017 r. – a które zostały wydane lub dokonane jeszcze przed tym dniem – do skargi należy dołączyć także dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (zob. art. 57 § 1 pkt 4 PrPostSądAdm, w brzmieniu sprzed ww. daty). Jeżeli skarga jest wnoszona przez pełnomocnika, do pisma tego należy dołączyć pełnomocnic- two lub jego wierzytelny odpis (zob. art. 46 § 3 PrPostSądAdm). I to nawet w sytuacji, gdy ten sam pełnomocnik reprezentował stronę już w postępowaniu administracyjnym i do akt tego postępowania złożył pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do reprezentowania strony również przed sądem administracyjnym. Ponadto do skargi, jak do każdego pisma strony, należy dołączyć – zgodnie z art. 47 § 1 PrPostSądAdm – jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 PrPostSądAdm). 6 Przykładowa skarga z omówieniem 2 W sensie konstrukcyjnym szczególnym rodzajem skargi jest „sprzeciw od decyzji” (art. 64a i nast. PrPostSądAdm) – nowy środek zaskarżenia, wprowadzony do PrPostSądAdm z dniem 1.6.2017 r. przez ZmKPA2017. Przysługuje on tylko od decyzji, o których mowa w art. 138 § 2 KPA, czyli tzw. decyzji kasacyjnych (zwanych też niekiedy „kasatoryjnymi”). W odniesieniu do takich decyzji możliwość wniesienia „tradycyjnej” skargi została od 1.6.2017 r. wyłączona. W orzecznictwie sądów wojewódzkich wyrażono pogląd, że sprzeciw przysługuje także od postanowień „kasacyjnych” – wydawanych na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 KPA (zob. wyrok WSA w Gliwicach z 6.9.2017 r., II SA/Gl 705/17, CBOSA; zob. też wyrok WSA w Poznaniu z 7.2.2018 r., III SA/Po 10/18, CBOSA). Nie znalazł on jednak akceptacji w orzecz- nictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienia NSA: z 16.2.2018 r., I OZ 130/18, CBOSA; z 30.5.2018 r. I GSK 2146/18, CBOSA). Zgodnie z art. 64b § 2 PrPostSądAdm sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaga- niom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Poza tym do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 PrPostSądAdm). 3 W świetle art. 53 PrPostSądAdm terminy (ogólne) do wniesienia skargi wynoszą: 1) na rozstrzygnięcia (zwłaszcza decyzje lub postanowienia administracyjne) oraz akty, o któ- rych mowa w art. 3 § 2 pkt 4a PrPostSądAdm (tj. indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających) – 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu (art. 53 § 1 PrPostSądAdm); 2) na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PrPostSądAdm – jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi – 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. (Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę – zob. art. 53 § 4 PrPostSądAdm); 3) w przypadku innych aktów – jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej – brak ograniczenia terminem (verba legis: skargę można wnieść „w każdym czasie” – zob. art. 53 § 2a PrPostSądAdm); 4) na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania – w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b PrPostSądAdm). O praktycznych problemach, jakie nastręcza prawidłowa wykładania tego przepisu, w kontekście regulacji ponaglenia (art. 37 KPA) – zob. postanowienie WSA w Poznaniu z 7.12.2017 r., IV SAB/Po 70/17, CBOSA. Przepisy ustaw szczególnych mogą określać inne terminy wniesienia skargi (zwykle krótsze) – zob. np. art. 30c ust. 2 ustawy z 6.12.2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 383 ze zm.), w którym termin ten skrócono do 14 dni. 4 Przepisem określającym szczególny termin na wniesienie skargi jest art. 53 § 3 PrPostSąd- Adm, zgodnie z którym: „W sprawach wskazanych w art. 53 § 1 i 2 prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka mogą wnieść skargę w terminie 6 miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uza- sadniającej wniesienie skargi. Termin ten nie ma zastosowania w sprawach, o których mowa w § 2a”. Wskazane podmioty nie korzystają z dobrodziejstwa art. 53 § 4 PrPostSądAdm (co jest skądi- nąd zrozumiałe, jeśli się zważy ich wysoce profesjonalny charakter), gdyż przepis ten odsyła jedynie do art. 53 § 1 i 2, a już nie § 3 PrPostSądAdm. 5 Zgodnie z ogólną regułą z art. 83 § 1 PrPostSądAdm terminy na wniesienie skargi oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Chodzi tu przede wszystkim o przepisy art. 111–115 KC. Początkowo pewne odstępstwo od tych reguł wprowadzał art. 83 § 2 PrPostSądAdm, który sta- nowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za 7 Przykładowa skarga z omówieniem ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Obecnie, po nowelizacji art. 115 KC, która weszła w życie 1.1.2017 r. oba te przepisy praktycznie pokrywają się. 6 Ponieważ zasadą jest, że skargę wnosi się do sądu administracyjnego nie bezpośrednio, lecz za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępo- wania jest przedmiotem skargi (zob. art. 54 § 1 PrPostSądAdm; w kwestii wyjątków od tej zasady – zob. przyp. 12), to o dochowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje w takich przypadkach zasadniczo data doręczenia skargi właściwemu organowi (tj. zwykle: data wpływu skargi do siedziby tego organu albo osobistego jej złożenia w biurze podawczym organu). Wyjątkowo – na mocy przepisów, odpowiednio, art. 83 § 3 oraz 4 PrPostSądAdm – decydujące znaczenie ma wcześniejsza data: 1) oddania pisma (skargi) w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozu- mieniu ustawy z 23.11.2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świad- czącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wol- nym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo pol- skim urzędzie konsularnym; oraz 2) złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozba- wioną wolności w administracji zakładu karnego lub aresztu śledczego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku. Należy podkreślić, że z dobrodziejstwa art. 83 § 3 PrPostSądAdm korzysta się jedynie w przy- padku nadania skargi w polskiej placówce pocztowej wzmiankowanego w tym przepisie „operatora wyznaczonego”, a nie jakiegokolwiek operatora pocztowego. Wcześniejsze wątpli- wości orzecznicze dotyczące stosowania tego przepisu rozstrzygnął ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z 19.10.2015 r., I OPS 1/15 (ONSAiWSA 2016, Nr 2, poz. 15), uznając, że: „Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w ro- zumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w związku z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie”. Obecnie operatorem wyznaczonym jest – co najmniej do 31.12.2025 r. – Poczta Polska S.A. (zob.: https://www.archiwum.uke.gov.pl/files/?id_plik=20066). 7 Termin na wniesienie skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 PrPostSądAdm, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona – uchybiając wymogowi wniesienia skargi za pośrednictwem organu (zob. art. 54 § 1 PrPostSądAdm) – wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 zd. pierwsze PrPostSądAdm). UWAGA! Powyższej zasady nie można rozszerzać na przypadki, gdy strona wniesie omyłkowo skargę do innego organu niż ten, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W takim przypadku nie znajduje zastosowania przepis art. 65 § 2 KPA (zgodnie z którym: „Podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu”), gdyż zagadnień zwią- zanych z wnoszeniem skargi, nawet w części dotyczącej „pośrednictwa” organu, nie normują już przepisy KPA, lecz PrPostSądAdm, a w tej ostatniej ustawie brak odpowiednika art. 65 § 2 KPA. W konsekwencji dla ustalenia, czy został dochowany termin do wniesienia skargi, decydujące znaczenie mieć będzie data przekazania skargi przez organ niewłaściwy – niejako „w zastęp- stwie” strony – organowi właściwemu. 8 Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 PrPostSądAdm). Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona – uchybia- jąc wymogowi wniesienia sprzeciwu za pośrednictwem organu (art. 64c § 2 PrPostSądAdm) – wniosła sprzeciw wprost do sądu administracyjnego (art. 64c § 2 zd. 1 PrPostSądAdm). 8 Przykładowa skarga z omówieniem W odniesieniu do sprzeciwu brak odpowiednika art. 53 § 3 PrPostSądAdm. Ta okoliczność oraz niezmienione brzmienie art. 8 § 1 i 2 PrPostSądAdm skłaniają do wniosku, że prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich ani Rzecznikowi Praw Dziecka nie przysługuje prawo wnie- sienia „za stronę” sprzeciwu od decyzji. 9 Zgodnie z art. 13 § 1 PrPostSądAdm wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszyst- kie sprawy sądowoadministracyjne – czyli zgodnie z definicją legalną z art. 1 PrPostSądAdm: sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których stosuje się przepisy PrPostSądAdm – z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest wła- ściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Właściwość NSA została unormowana w art. 15 PrPostSądAdm. 10 Jest zasadą, że do rozpoznania sprawy właściwy (miejscowo) jest wojewódzki sąd admini- stracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona (art. 13 § 2 PrPostSądAdm). Jednakże, zgodnie z art. 13 § 3 PrPostSądAdm Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu admini- stracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Zwykle chodzi tu o „zbliżenie” sądu do obywatela-strony – wówczas właściwość miejscową sądu ustala się według miejsca zamiesz- kania strony skarżącej. Dotyczy to następujących rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej: 1) z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim są- dom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U. Nr 72, poz. 653); 2) z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim są- dom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Trans- portu Drogowego (Dz.U. Nr 89, poz. 506 ze zm.); 3) z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim są- dom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubez- pieczenia Społecznego (Dz.U. z 2017 r. poz. 367). 11 Oznaczenie w skardze właściwego wydziału sądu, do którego adresowana jest skarga, nie jest wymagane. Można zalecić jego oznaczanie jedynie wówczas, jeśli skarżący zna wewnętrz- ną organizację danego sądu i jest pewien, że sprawy tego rodzaju, której dotyczy skarga, są rozpoznawane w danym wydziale sądu. 12 Zgodnie z art. 54 § 1 PrPostSądAdm skargę do sądu administracyjnego wnosi się „za pośred- nictwem” organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jest to zasada, od której przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki, na rzecz wnoszenia skargi do sądu bezpośrednio – tak np. art. 30c ust. 2 ustawy z 6.12.2006 r. o zasadach prowadze- nia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 383 ze zm.). Od 1.6.2017 r. niedochowanie tego wymogu przez stronę zostało pozbawione swoistej, acz dość istotnej „sankcji”, w postaci ryzyka niedochowania terminu do wniesienia skargi (odnośnie do źródeł takiego ryzyka – zob. np. post. NSA z 14.5.2014 r., II FSK 783/14, CBOSA). Zgodnie bowiem z dodanym od ww. dnia art. 53 § 4 zd. 1 PrPostSądAdm, termin, o którym mowa w art. 53 § 1 i 2 PrPostSądAdm, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W nowym stanie prawnym jedyna więc „niedogodność” dla strony, która wniosła skargę bez zachowania wymaganego „pośrednictwa” organu, może wiązać się tylko z ewentualnym wydłużeniem czasu rozpatrywania skargi, gdyż zgodnie z art. 53 § 4 zd. 1 PrPostSądAdm w takim przypadku sąd najpierw niezwłocznie prześle skargę do właściwego organu, by ten sporządził odpowiedź na 9 Przykładowa skarga z omówieniem skargę i wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz samą skargą przekazał je zwrotnie do sądu, zgodnie z art. 54 § 2 PrPostSądAdm. 13 Także sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przed- miotem tego sprzeciwu (zob. art. 64c § 2 PrPostSądAdm). I również w przypadku tego środka zaskarżenia termin na jego wniesienie uważa się za zachowany, gdy przed upływem owego terminu strona wniesie sprzeciw wprost do sądu administracyjnego (zob. art. 64c § 2 zd. 1 PrPostSądAdm). W takim jednak przypadku – inaczej niż przy skardze – sąd nie przesyła sprzeciwu organowi, który wydał zaskarżoną decyzję, a jedynie niezwłocznie wzywa ten or- gan do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy (zob. art. 64c § 2 zd. 2 PrPostSądAdm). Ta odmienność proceduralna wynika zapewne stąd, że organ nie ma obowiązku sporządzania odpowiedzi na sprzeciw (zob. art. 64c § 4 PrPostSądAdm). 14 Skarga może być wniesiona przez jedną lub więcej osób. Zgodnie z art. 51 PrPostSądAdm kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej spra- wie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności albo bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępo- wania. Należy wszakże pamiętać, że nawet w przypadku wniesienia skargi jednym pismem (w praktyce: podpisania takiego pisma) przez dwu lub więcej uprawnionych, o których mowa w cytowanym przepisie, będzie to zwykle tylko formalne połączenie pism (skarg) kilku pod- miotów posiadających własne prawa i obowiązki, którzy mogli też wszcząć postępowania od- rębnymi skargami. W orzecznictwie podkreśla się, że skorzystanie z formy współuczestnictwa w sytuacji wskazanej art. 51 PrPostSądAdm jest tylko uprawnieniem strony, z którego nie musi ona skorzystać. Wiąże się z tym też obowiązek odrębnego uiszczenia wpisu sądowego przez każdego ze skarżących. W sprawie istnieje bowiem w rzeczywistości kilka skarg, formalnie tyl- ko połączonych jednym pismem. W tej sytuacji uiszczenie wpisu w stałej wysokości przez nie- których tylko ze skarżących, gdy inni tej opłaty nie wnieśli, jest skuteczne w stosunku do części pisma opłaconego (zob. wyr. NSA z 16.4.2008 r., II OSK 415/0, CBOSA). Opisaną wyżej sytuację wniesienia jednej skargi przez dwu lub więcej skarżących, posiadają- cych własne uprawnienia lub obowiązki, w warunkach określonych w art. 51 PrPostSądAdm (np. przez kilku właścicieli różnych nieruchomości, którzy zaskarżają tę samą decyzję o warun- kach zabudowy wydaną dla przedsięwzięcia zaplanowanego w sąsiedztwie ich nieruchomości) – a więc w istocie sytuację wniesienia kilku odrębnych skarg objętych wszakże jednym pismem – należy odróżnić od przypadku wnoszenia skargi przez dwu lub więcej skarżących, których uprawnienia lub obowiązki, związane z przedmiotem zaskarżenia, są „wspólne” w znaczeniu użytym w art. 202 § 2 i art. 214 § 2 zd. 1 PrPostSądAdm, co uznawane jest w doktrynie i literatu- rze za odpowiednik współuczestnictwa materialnego, o którym mowa w art. 72 § 1 pkt 1 KPC (zob.: M. Niezgódka-Medek, [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2018, uw. 4 do art. 202; zob. też wyr. NSA z 8.9.2006 r., II FSK 530/05, CBOSA). W takim przypadku skarżący wnoszą jedną „wspólną” skargę (odpowiednio: jeden sprzeciw od decyzji). W konsekwencji są zobowiązani – solidarnie – do uiszczenia jednego wpisu od skargi (odpowiednio: od sprzeciwu od decyzji), co expressis verbis wynika z art. 214 § 2 zd. 1 PrPostSądAdm. W praktyce taka sytuacja najczęściej doty- czy skarżących łącznie: małżonków pozostających we wspólności majątkowej (zob. post. NSA z 25.4.2008 r., II OZ 370/08, CBOSA) lub współwłaścicieli nieruchomości (zob. postanowienia NSA: z 20.9.2011 r., I OZ 677/11; z 20.10.2011 r., II OZ 980/11; z 8.12.2011 r., II OZ 1145/11, CBOSA) – wówczas, gdy ich uprawnienia lub obowiązki (szerzej: interes prawny) mają związek z przed- miotem objętym, odpowiednio, ww. wspólnością albo współwłasnością. UWAGA! „Skarżącym” nazywa ustawodawca nie tylko wnoszącego skargę, ale także wnoszą- cego sprzeciw od decyzji kasacyjnej (zob. np. art. 64c § 6 PrPostSądAdm). 15 W świetle art. 46 § 2 w zw. z art. 57 zd. 1 PrPostSądAdm skarga powinna zawierać m.in. oznaczenie „miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników”. 10 Przykładowa skarga z omówieniem
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Skarga do WSA. Praktyczne wskazówki przykłady kazusy orzecznictwo
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: