Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00465 006914 14479307 na godz. na dobę w sumie
Splątane serca - ebook/pdf
Splątane serca - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 297
Wydawca: Harlequin Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-238-8348-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> romans
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Nieudana ucieczka

Po śmierci bliskich Natalie Block została zupełnie sama. Wrażliwa i serdeczna, znalazła schronienie i przyjaźń na ranczu rodziny Killainów. Mack Killain, szorstki i niecierpliwy samotnik, z czasem stał się jej wyjątkowo bliski…
Mack, upokarzany przez ojca i pozbawiony opieki przedwcześnie zmarłej matki, sam musiał zajmować się młodszym rodzeństwem i dbać o gospodarstwo. Chociaż pokochał Natalie, nie dopuszcza do siebie myśli o stałym związku. Natalie, niesłusznie oskarżona o romans z narzeczonym siostry Macka, w gniewie opuszcza ranczo Killainów i wyjeżdża do odległego Dallas. Postanawia wyrzucić z serca przystojnego ranczera. Jednak jedno dramatyczne zdarzenie wszystko zmieni…

Prawo do szczęścia

Violet Hardy pracuje jako sekretarka w kancelarii adwokackiej Blake’a Kempa. Mimo ciągłych kłótni ze zgorzkniałym szefem, czuje do niego coś więcej niż tylko sympatię. Kiedy on przez przypadek dowiaduje się o jej uczuciach, wybucha awantura. Upokorzona Violet składa wypowiedzenie i podejmuje nową pracę. Dopiero wtedy Blake uświadamia sobie, że stracił nie tylko świetną sekretarkę, ale też kobietę, która sprawiła, że znów nabrał ochoty do życia…

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Diana Palmer Splàtane serca Przekład Urszula Szczepańska, Małgorzata Dobrogojska Tytuł oryginału: The Wedding in White, Boss Man Pierwsze wydanie: Silhouette Books, 2000 Silhouette Books, 2005 Opracowanie graficzne okładki: Robert Dąbrowski Redaktor prowadzący: Graz˙yna Ordęga Korekta: Sylwia Kozak-Śmiech ã 2000, 2005 by Diana Palmer ã for the Polish edition by Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o., Warszawa 2004, 2006, 2011 Opowiadania z tego tomu ukazały się poprzednio pod tytułami: Biały ślub i A jednak ślub! Wszystkie prawa zastrzez˙one, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej ksiąz˙ce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – z˙ywych lub umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 Skład i łamanie: COMPTEXTÒ, Warszawa ISBN 978-83-238-8348-7 Diana Palmer Nieudana ucieczka Przełoz˙yła Urszula Szczepańska ROZDZIAŁ PIERWSZY – W z˙yciu nie wyjdę za mąz˙! – zawodziła Vivian. – On nigdy mi nie pozwoli zaprosić tu Whita. Chcia- łam tylko, z˙eby przyszedł na kolację, a teraz muszę do niego zadzwonić i wszystko odwołać! Mack jest wstrętny! – No, uspokój się, wszystko będzie dobrze... – Natalie Brock objęła młodszą przyjaciółkę. – On nie jest wstrętny. Po prostu nie rozumie, co czujesz do Whita. Poza tym musisz pamiętać, z˙e od siedmiu lat Mack jest za ciebie całkowicie odpowiedzialny. – Ale on jest moim bratem, a nie ojcem. – Vivian otarła z policzków łzy. – Mam dwadzieścia dwa lata – dodała. – Nie moz˙e mi mówić, co mam robić! – Moz˙e, na ranczu Medicine Ridge Mack wszystko moz˙e – odpowiedziała lekko drwiącym tonem Natalie. – On jest tu wielkim wodzem. – Tylko dlatego, z˙e tata mu je zostawił! – No, niezupełnie. Twój ojciec zostawił mu ranczo zadłuz˙one do tego stopnia, z˙e bank starał się przejąć całą ziemię. – Powiodła wzrokiem po okazałym salonie, 7 urządzonym w stylu wiktoriańskim. – To wszystko Mack zdobył swoją cięz˙ką pracą. – Więc McKinzey Donald Killain moz˙e robić, co mu się podoba, i wszystkimi rządzić, tak? Dziwnie zabrzmiało jego pełne imię i nazwisko. Od lat wszyscy z okolic Medicine Ridge w Montanie nazywali go Mack. To było zdrobnienie pierwszego imienia, które- go większość z jego szkolnych kolegów nie potrafiła wymówić. – On tylko chce, z˙ebyś była szczęśliwa – powiedziała łagodnie Natalie, całując Vivian w rozpalony policzek. – Pójdę z nim porozmawiać. – Zrobisz to? Naprawdę? – W jasnoniebieskich oczach Vivian zapłonęła nadzieja. – Naprawdę. – Nat, jesteś moją jedyną prawdziwą przyjaciółką – powiedziała z z˙arem w głosie. – Nikt inny w tym domu nie ma odwagi powiedzieć mu cokolwiek. – Bob i Charles czuliby się niezręcznie, mówiąc mu, co ma robić. – Natalie stanęła w obronie chłopców. – Mack miał niewiele ponad dwadzieścia lat, kiedy przyjął odpowiedzialność za całą waszą trójkę. Teraz był dwudziestoośmioletnim męz˙czyzną, szorst- kim i niecierpliwym, którego większość ludzi po prostu się bała. A Natalie, juz˙ jako kilkunastoletnia dziew- czyna, potrafiła z˙artować z Macka i droczyć się z nim. Uwielbiała go, pomimo jego porywczości i częstych napadów złego humoru, które w duz˙ej mierze brały się stąd, z˙e widział tylko na jedno oko. Ona o tym wie- działa. Wkrótce po wypadku, w którym łatwo mógł zginąć albo zupełnie stracić wzrok, powiedziała mu, z˙e w opasce 8 załoz˙onej na lewe oko wygląda jak zabójczo przystojny pirat. Kazał jej iść do domu i pilnować własnego nosa. Nie przejęła się tym i nadal, równiez˙ po powrocie Macka ze szpitala do domu, pomagała Vivian opiekować się nim. Nie było to łatwe. Natalie kończyła wtedy szkołę średnią. Rok wcześniej przeprowadziła się z sierocińca, w którym spędziła większość z˙ycia, do swojej niezamęz˙- nej ciotki. Pani Barnes nie przepadała za Mackiem Killai- nem, chociaz˙ nie odmawiała mu szacunku. Natalie, chcąc opiekować się Mackiem, musiała codziennie błagać swo- ją ciotkę, z˙eby zawiozła ją do szpitala, a potem na ranczo Killainów. Starsza pani uwaz˙ała, z˙e to zadanie Vivian, a nie Natalie – ale Vivian nie miała na swojego brata z˙adnego wpływu. Pozostawiony samemu sobie, Mack zamiast lez˙eć w łóz˙ku, zabrałby się ze swoimi ludźmi pod północną granicę, z˙eby pomóc im znakować cielęta. Na początku lekarze obawiali się, z˙e całkowicie stracił wzrok. Potem okazało się, z˙e jego prawe oko wciąz˙ funk- cjonuje. W dniach niepewności Natalie, lekcewaz˙ąc protesty Macka, nie odstępowała go na krok. Paplała jak najęta, kiedy wpadał w przygnębienie, rozweselała go, kiedy chciał ucie- kać. Robiła wszystko, z˙eby nie pozwolić mu się poddać, i wkrótce stan jego zdrowia zaczął się wyraźnie poprawiać. Pozbył się jej towarzystwa, gdy tylko stanął na nogi, a ona nie protestowała. Znała go jak swoje pięć palców, z czego on zdawał sobie sprawę i czuł się z tym nieswojo. Nie chciał mieć w niej przyjaciółki i wyraził to do- statecznie jasno. Nie nalegała. Jako sierota miała wiele okazji, z˙eby się zahartować. Jej ciotka wzięła ją do siebie dopiero wtedy, gdy przeszła zawał serca i po- trzebowała kogoś, kto by się nią zaopiekował. Natalie chętnie skorzystała z propozycji, nie tylko dlatego, z˙e miała 9 dosyć z˙ycia w sierocińcu, ale równiez˙ i z tego powodu, z˙e ciotka mieszkała w sąsiedztwie rancza Killainów. Odtąd Natalie odwiedzała niemal codziennie swoją nową przy- jaciółkę, Vivian. Dopiero kiedy umarła niespodziewanie stara pani Barnes, zostawiając Natalie w spadku pokaźne oszczędności, mogła sobie pozwolić na studia w college’u i utrzymanie małego domu, który odziedziczyła po ciotce. Z˙yła skromnie i radziła sobie zupełnie nieźle. Pienią- dze juz˙ prawie wydała, ale kończyła studia z dobrymi ocenami i miała obiecaną posadę nauczycielki w miej- scowej szkole podstawowej. Musiała tylko zdać końcowe egzaminy, z˙eby uzyskać dyplom. W wieku dwudziestu dwóch lat z˙yło jej się znacznie lepiej, niz˙ kiedy była sześcioletnim dzieckiem, zabranym do sierocińca po tym, jak oboje rodzice zginęli w poz˙arze. Podobnie jak Mac- kowi, los nie oszczędził jej cierpień i zgryzot. Ale uczenie dzieci było cudowne. Uwielbiała pierw- szaków, takich otwartych, kochanych i ciekawych z˙ycia. To miała być jej przyszłość. Od kilku tygodni spotykała się z Dave’em Markhamem, wychowawcą szóstej klasy. Nikt nie wiedział, z˙e byli bardziej przyjaciółmi niz˙ roman- tyczną parą. Dave stracił głowę dla urzędniczki agencji ubezpieczeniowej, która, niestety, robiła słodkie oczy do jednego z kolegów z pracy. Natalie nie była zainteresowa- na małz˙eństwem, przynajmniej w najbliz˙szym czasie. Raz tylko, w ostatniej klasie szkoły średniej, zadurzyła się w starszym od siebie nastolatku. Kiedy właśnie zaczął ją zauwaz˙ać, zginął w wypadku samochodowym, w drodze powrotnej z wyprawy na ryby. Utrata rodziców, a potem jedynego bliskiego jej chłopaka nauczyła ją, z˙e miłość jest niebezpieczna. A ona pragnęła czuć się bezpiecznie. Chciała być sama. 10 seks. Nie miała Poza tym, w przeciwieństwie do wielu nowoczesnych młodych kobiet, nie wyobraz˙ała sobie związku, którego jedynym celem byłby zamia- ru zakochiwać się i nie szukała partnera do łóz˙ka, więc przed poznaniem Dave’a w ogóle nie chodziła na randki. Raz tylko namówiła Macka, z˙eby zabrał ją na potań- cówkę, ale on był o wiele starszy od chłopców z jej college’u. Mimo to czuła się w jego towarzystwie jak królowa balu. Mack był bardzo atrakcyjnym męz˙czyzną, chociaz˙ nie grzeszył salonowymi manierami. W kilka godzin udało mu się wyprowadzić z równowagi mnóstwo ludzi. Sprawiał wtedy wraz˙enie, jakby złościł go cały świat, a szczególnie Natalie. Nigdy więcej nie zapropono- wała mu wspólnego wyjścia. Tak naprawdę jego irytujący sposób bycia zupełnie Natalie nie przeszkadzał. Podziwiała go za nazywanie rzeczy po imieniu, za to, z˙e mówił bez ogródek, co myśli, nawet gdy było to źle widziane. Ona tez˙ potrafiła otwarcie bronić swoich racji, a zawdzięczała to Mackowi. Uczył ją odwagi, odkąd zaprzyjaźniła się z jego siostrą. Zmuszał, z˙eby chodziła z podniesioną głową, z˙eby walczyła o swoje, zamiast uz˙alać się nad sobą i płakać. Dzięki niemu stała się wystarczająco silna, z˙eby nie ugiąć się pod byle ciosem. Pamiętała, z˙e tamtego wieczoru, kiedy wracali z zaba- wy, okropnie się pokłócili. Mack zostawił ją przed do- mem, sztyletując wściekłym wzrokiem i raniąc jakąś zgryźliwą uwagą. O jedną za duz˙o. Miała ochotę go wtedy zabić, ale zbyt duz˙o ich łączyło, z˙eby z powodu jednej awantury obrazić się na dobre. Mack miał dwadzieścia osiem lat, ale wyglądał na o wiele starszego. Brzemię odpowiedzialności, które dźwigał na swoich barkach, pozbawiło go prawdziwego 11 dzieciństwa. Jego matka umarła młodo, a ojciec pogrąz˙ył się w pijaństwie i zaczął dręczyć dzieci. Mack stawiał mu się hardo, często biorąc na siebie razy przeznaczone dla pozostałej trójki. W końcu ojciec dostał wylewu i został umieszczony w zakładzie opiekuńczym, a Mack zajął się młodszym rodzeństwem. Aby utrzymać dom, pracował jako mechanik w mieście. Miał dwadzieścia jeden lat, kiedy zmarł jego ojciec, zostawiając mu trójkę nastolat- ków do wychowania. I zupełnie nieźle sobie radził. Inwestował rozsądnie w farmę, kupił stado dobrego bydła i zaczął hodować własną odmianę rasy czerwony angus. Udawało mu się wszystko, do czego się zabrał. Przyszłość jawiła się w coraz jaśniejszych kolorach, az˙ do pechowego dnia, kiedy koń zrzucił go na pastwisku z grzbietu – prosto pod kopyta potęz˙nego byka, który go natychmiast zaatakował. Gdy Mack, próbując się ratować, chwycił zwierzę za rogi, został ugodzony rogiem w twarz. Stracił, niestety, jedno oko. Jego męska uroda nie poniosła innego uszczerbku. Nadal robił oszałamiające wraz˙enie na kobietach... dopó- ki nie otworzył ust. To przez swój brak towarzyskiej ogłady utrzymał się tak długo w kawalerskim stanie. Natalie zostawiła płaczącą Vivian w salonie i poszła do stajni, gdzie spodziewała się znaleźć jej brata. Weszła cicho do środka, oparła się o drzwi i przez chwilę patrzyła z uśmiechem, jak Mack bawi się na klęczkach ze szcze- niakiem collie. Uwielbiał swoje psy, i była to miłość odwzajemniona. – Pani pedagog podgląda farmerskie z˙ycie? – Podniósł głowę, jak gdyby wyczuł jej obecność. Uśmiechnęła się pobłaz˙liwie, przyzwyczajona do jego uwag. 12 – Patrzę, jak z˙yją bogacze, panie wielki hodowco bydła – odparowała. – Vivian mówi, z˙e nie pozwolisz jej ukochanemu przestąpić progu waszego domu. – A ty co, robisz za dziewicę ofiarną, z˙eby mnie zmiękczyć? – spytał, zbliz˙ając się do niej niebezpiecznie szybkim krokiem. – Nie moz˙esz mieć bladego pojęcia, czy jestem dzie- wicą – odpowiedziała z duszą na ramieniu, kiedy podszedł do niej na wyciągnięcie ręki. Odburknął coś grubiańsko i z drwiącym uśmieszkiem czekał na jej reakcję. Natalie, nie dając się sprowokować, odpowiedziała mu takim samym uśmiechem. Wyraźnie zbity z tropu, przeczesał palcami kruczo- czarne włosy i wcisnął na głowę kapelusz. Potem zmie- rzył ją wyzywającym wzrokiem. Była w luźnych dz˙insach i bladoz˙ółtym swetrze z trójkątnym dekoltem. Miała krótkie ciemne włosy, lekko kręcone, i szmaragdowozie- lone oczy. Nie była bardzo ładna, ale jeśli mogła być za coś naprawdę wdzięczna naturze, to za te oczy, i delikat- ne, pięknie wykrojone usta. Czuła się skrępowana, bo uwagę Macka najbardziej przyciągała teraz jej figura. – W zeszłym roku z tym jej ukochanym córka Henry’ego zaszła w ciąz˙ę – powiedział, patrząc jej w oczy. Natalie zaniemówiła z wraz˙enia. – Do głowy by ci nie przyszło, prawda? Ty i Viv jesteście takie same. – Słucham? – Macie fatalny gust w wyborze męz˙czyzn. – A juz˙ ci miałam powiedzieć, z˙e jesteś taki po- ciągający! – Przestań chrzanić – wycedził lodowatym tonem. 13 – O, strasznie jesteś dzisiaj przewraz˙liwiony. – Czego chcesz? Jeśli chodzi o zaproszenie na kolację tego faceta, zgadzam się pod warunkiem, z˙e ty tez˙ przyjdziesz. Zaskoczył ją. Zwykle nie mógł się doczekać chwili, kiedy zniknie z jego domu. – W trójkę będzie bezpieczniej? – mruknęła pod no- sem. – W czwórkę. Nie policzyłaś mnie. A właściwie w szóstkę. Są jeszcze Bob i Charles. – Rozumiem, z˙e moja obecność jest ci potrzebna do tego, z˙eby liczba była parzysta. – Przyjdź w sukience. – Jego głos, podobnie jak wyraz twarzy, nie zdradzał z˙adnych emocji. – Słuchaj, czy ty planujesz jakiś pogański obrzęd ofiarny? – Włóz˙ coś z małym dekoltem. – Przestań się gapić na mój biust! – krzyknęła, oburzo- na, krzyz˙ując ręce na piersi. – To noś biustonosz. – Noszę biustonosz! – Czuła, jak pąsowieje jej twarz. – Noś grubszy biustonosz. – Nie wiem, co w ciebie wstąpiło! Uniósł brew i prześliznął taksującym wzrokiem po jej ciele. – Chuć – odparł rzeczowo. – Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłem z kobietą w łóz˙ku. Natalie zdrętwiała. Łączyło ich zbyt intymne wspo- mnienie, z˙eby mogła zachować spokój. Kiedy Mack zniz˙ył głos o oktawę, słowa uwięzły jej w gardle. To było tak zmysłowe, z˙e ugięły się pod nią nogi. – I całą tę udawaną przemądrzałość diabli wzięli 14 – westchnął teatralnie, patrząc z satysfakcją na jej zaru- mienione policzki. – Nie powinieneś mówić mi takich rzeczy. – Moz˙e i nie powinienem. – Wyciągnął do niej rękę i wsunął za ucho kosmyk jej włosów. Kiedy wzdrygnęła się na jego dotknięcie, przysunął się jeszcze bliz˙ej. – Ni- gdy bym cię nie skrzywdził, Natalie – powiedział cicho. – Chciałabym to dostać na piśmie. – Uśmiechnęła się nerwowo, próbując wymknąć się, a jednocześnie nie okazać strachu. Za plecami miała jednak zamknięte wrota stajni i uciecz- ka była niemoz˙liwa. Mack o tym wiedział. Dostrzegła to na jego twarzy, kiedy wsunął rękę za jej głowę. Serce podeszło jej do gardła. Patrzyła na niego szmara- gdowymi oczami, które zdradzały wszystkie jej najgorsze obawy. – Z Carlem nigdy nie byłabyś szczęśliwa – powiedział nagle. – Jego rodzice mieli forsę. Nie pozwoliliby mu oz˙enić się z sierotą bez grosza przy duszy. – Skąd wiesz? – Oczy pociemniały jej z bólu. – Wiem. Powiedzieli to na pogrzebie, kiedy ktoś wspomniał, jaka jesteś zrozpaczona. Nie mogłaś nawet pójść na pogrzeb. Pamiętała. Równiez˙ to, z˙e Mack przyszedł do niej tamtej nocy, kiedy zginął Carl. Była całkiem sama, bo jej ciotka wyjechała na weekend na zakupy. Zastał ją rozszlo- chaną, w nocnej koszuli i szlafroku. Bez słowa wziął ją na ręce, zaniósł na fotel przy łóz˙ku i trzymał na kolanach dotąd, az˙ wypłakała wszystkie łzy. O włos uniknęli czegoś, co mogło dramatycznie skomplikować z˙ycie im obojgu – do dziś na tamto wspomnienie Natalie zapierało dech. A potem Mack siedział przy niej całą długą niespo- 15 kojną noc, patrząc, jak śpi. Dzięki szacunkowi, jakim darzyli go wszyscy w okolicy, nawet ciotka Natalie dowiedziawszy się o jego wizycie, nie powiedziała złego słowa. Swoją drogą, Natalie miała dar budzenia w ludziach najlepszych instynktów. Jej delikatność sprawiała, z˙e nawet ci o najtwardszych sercach dziwnie przy niej łagodnieli. – Miałam wtedy ciebie – szepnęła miękko. – Pociesza- łeś mnie. – Tak. A kiedy ja straciłem wzrok, miałem ciebie. – Nie tylko ja próbowałam podtrzymać cię na duchu. – Przygryzła do bólu drz˙ącą wargę. – Vivian płakała, jak tylko na nią warknąłem, a chłop- cy chowali się pod łóz˙ko. Ty nie. Od razu się od- szczekiwałaś. To dzięki tobie chciało mi się dalej z˙yć. Opuściła wzrok na jego tors. Mack, barczysty i wąski w biodrach, miał budowę jeźdźca rodeo. Bez koszuli, a nie raz widziała go rozebranego do połowy, wyglądał jak grecki posąg. Wiedziała nawet, jaka była w dotyku jego muskularna pierś... – Byłeś dla mnie bardzo dobry, kiedy zginął Carl. Zapadła cisza i Natalie dostrzegła w oczach Macka błysk gniewu. – Wracając do twojego gustu w wyborze męz˙czyzn... Co ty widzisz w tym lalusiowatym Markhamie? – spytał obcesowo. – Dave jest moim przyjacielem. – Uniosła dumnie gło- wę. – I na pewno nie jest w niczym gorszy od twojej sym- patii, która wygląda, jakby się urwała z sabatu czarownic! – Glenna nie jest czarownicą. – Ani świętą. Więc jeśli brakuje ci seksu, to zapew- niam cię, z˙e to nie jej wina! – palnęła bez zastanowienia i natychmiast tego poz˙ałowała. 16 – Nie moz˙ecie rozmawiać trochę ciszej? – burknął Bob Killain, uchyliwszy drzwi stajni. – Jeśli Saddie Marshall usłyszy was z kuchni, rozpowie w swojej nie- dzielnej szkółce, z˙e z˙yjecie tu w grzechu! Natalie wsparła obie ręce na biodrach i spojrzała na niego z oburzeniem. – Na twoim miejscu martwiłabym się raczej o Glennę! – zapewniła młodszego brata Macka, sympatycznego rudzielca. – Jej imię wypisane jest na tylu budkach telefonicznych, z˙e moz˙e uchodzić za atrakcję turystyczną! Mack nie był w stanie pohamować śmiechu. Nasunął na oczy kapelusz i wycofał się do stajni. – Wracam do pracy. A ty nie masz nic do roboty? – spytał brata. Bob chrząknął kilka razy, podobnie jak Mack rozpacz- liwie starając się nie roześmiać. – Idę do Mary Burns pomóc jej w trygonometrii. – Nie zapomnij o zabezpieczeniu. Twarz Boba upodobniła się kolorem do jego włosów. – Nie wszyscy cały dzień na okrągło gadają o seksie! – mruknął wściekle. – Nie wszyscy – zgodziła się drwiąco Natalie. – Nie- którzy szukają imion swoich sympatii na budkach telefo- nicznych! – Ucisz się, Nat – powiedział zimno Mack, wyprowa- dziwszy konia z boksu. Potem zaczął go siodłać, ignorując Natalie i Boba. – Wrócę koło północy! – zawołał Bob, szykując się do odwrotu. – Słyszałeś, co powiedziałem! Bob mruknął coś pod nosem i wyszedł. – Mack, on ma dopiero szesnaście lat. – Natalie, 17
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Splątane serca
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: