Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00633 006674 13240492 na godz. na dobę w sumie
Środki przymusowej restrukturyzacji banku - ebook/pdf
Środki przymusowej restrukturyzacji banku - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 310
Wydawca: C. H. Beck Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-812-8776-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Monografia jest pierwszym kompleksowym opracowaniem dotyczącym środków przymusowej restrukturyzacji banku w polskim porządku prawnym. Przymusowa restrukturyzacja banku stanowi pozasądowy tryb pozwalający na sprawne i uproszczone pod względem proceduralnym przeprowadzenie zmian w strukturach organizacyjnych i kapitałowych banku, którego funkcjonowanie zagraża stabilności systemu finansowego. Środki przymusowej restrukturyzacji stanowią spójny, wzajemnie uzupełniający się system środków prawnych, umożliwiający przeprowadzenie reorganizacji banku krajowego bez konieczności wydatkowania na ten cel środków publicznych. Dzięki zastosowaniu środków przymusowej restrukturyzacji odpowiedzialność za straty banku spoczywa w pierwszej kolejności na akcjonariuszach bądź członkach banku oraz jego wierzycielach, nie zaś na budżecie państwa. W odróżnieniu od sądowego postępowania upadłościowego, wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje konieczności wypłaty środków objętych ochroną gwarancyjną przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Wariantywność zastosowania środków przymusowej restrukturyzacji pozwala przy tym dostosować proces reorganizacji banku do okoliczności odnoszących się do samego banku, a także poziomu dekoniunktury na rynkach finansowych.

Prezentowana monografia zawiera kompleksowe omówienie środków przymusowej restrukturyzacji:

W publikacji dokonano także szczegółowej analizy planowania i przygotowania przymusowej restrukturyzacji banku oraz wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie przymusowej restrukturyzacji przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Szczególny nacisk położono także na przedstawienie konsekwencji prawnych zachodzących po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji w stosunku do banku, jego akcjonariuszy lub członków oraz wierzycieli i dłużników.

Monografia skierowana jest do szerokiego grona odbiorców, w tym przede wszystkim radów prawnych, adwokatów, sędziów, pracowników organów administracji publicznej, a także pracowników banków i innych podmiotów działających na rynkach finansowych.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji banku § 1. Uwagi wstępne Niniejszy rozdział ma charakter wprowadzający do problematyki środków przymusowej restrukturyzacji banku. Uwagi nakreślone w rozdziale stanowią tło dla szczegółowych analiz związanych z konstrukcją tych środków przepro- wadzonych w kolejnych rozdziałach. Celem rozdziału jest ukazanie podsta- wowych prawidłowości rządzących przymusową restrukturyzacją banku i sto- sowaniem w jej ramach odpowiednich środków prawnych. Istotnym zamie- rzeniem badawczym jest również przedstawienie czynników o charakterze normatywnym, które kształtują proces podejmowania decyzji przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Ocena tych czynników i skutków z nich wynikających wpływa bowiem na prawne i faktyczne możliwości wydania decyzji związa- nych z przymusową restrukturyzacją banku. Pewne trudności związane z badaniami nad przymusową restrukturyzacją wynikają również z braku spójnego aparatu pojęciowego. Niewątpliwie trud- ności terminologiczne wynikają z nowości podejmowanej problematyki, a co za tym idzie – skromnej literatury przedmiotu w tym zakresie. W niniejszym rozdziale dokonano więc wstępnych ustaleń terminologicznych. Pozwoli to na prowadzenie dalszego wywodu w sposób ujednolicony pod względem po- jęciowym. Punktem wyjścia do analizy istoty przymusowej restrukturyzacji banku jest przedstawienie podstawowych cech konstrukcyjnych i celów przymusowej re- strukturyzacji. Prawidłowe zaprezentowanie omawianego zagadnienia nie jest możliwe bez analizy statusu organu prowadzącego przymusową restruktury- zację banku. Status tego organu rzutuje bowiem na rezultaty związane ze sto- sowaniem omawianych przepisów ustawy o Bankowym Funduszu Gwaran- cyjnym. Kolejno przedmiotem badań uczyniono fazy przymusowej restruktury- zacji banku. Należy podkreślić, że przymusowa restrukturyzacja banku sta- 13 Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji... nowi proces szczegółowo zaplanowany i uzasadniony pod względem praw- nym i ekonomicznym. Dzieli się on na trzy zasadnicze fazy. Pierwszą z faz jest planowanie i przygotowanie przymusowej restrukturyzacji banku. Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji, i zastosowanie w jej ramach określonych środ- ków, nie jest bowiem możliwe bez fazy planowania i przygotowania. Faza ta będzie w konsekwencji rzutowała na przebieg przymusowej restrukturyzacji banku. Drugą z faz jest wszczęcie i prowadzenie przymusowej restrukturyzacji wo- bec banku. W związku z tym nacisk należy położyć na przesłanki wszczęcia przymusowej restrukturyzacji banku i kryteria wyboru środków przymusowej restrukturyzacji. Jest to kluczowe zagadnienie dla zrozumienia istoty przymu- sowej restrukturyzacji. Zagadnienie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji zostało podzielone na dwie części. W pierwszej części analizie poddano oko- liczności, na podstawie których Komisja Nadzoru Finansowego stwierdza za- grożenie upadłością oraz brak przesłanek wskazujących, że możliwe działania nadzorcze lub działania banku krajowego pozwolą we właściwym czasie usu- nąć zagrożenie upadłością. Natomiast druga część została poświęcona aspek- tom materialnoprawnym wydania przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny de- cyzji w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Część ta odnosi się także do zagadnienia kryteriów wyboru środków przymusowej restruktu- ryzacji. Analizom zawartym w drugiej części rozdziału towarzyszy przybliże- nie uregulowań o charakterze formalnoprawnym obejmujących postępowa- nie w przedmiocie wydania i doręczenia decyzji o wszczęciu przymusowej re- strukturyzacji i zastosowaniu odpowiednich środków prawnych. Następnie omówiono skutki prawne związane z wszczęciem przymuso- wej restrukturyzacji wobec banku krajowego. Określone normatywnie konse- kwencje, zachodzące po wszczęciu przymusowej restrukturyzacji w stosunku do banku, jego akcjonariuszy lub członków oraz wierzycieli i dłużników, istot- nie wpływają na zapewnienie skuteczności i efektywności procesu przymuso- wej restrukturyzacji. Na koniec została omówiona ostatnia z trzech faz przy- musowej restrukturyzacji, a więc zakończenie przymusowej restrukturyzacji banku. Przeprowadzenie badań w przedstawionym wyżej układzie stanowi, jak już wskazano, podstawę dla dalszych analiz poświęconych środkom przymu- sowej restrukturyzacji banku. 14 § 2. Istota i cele przymusowej restrukturyzacji... § 2. Istota i cele przymusowej restrukturyzacji banku Poszukując istoty i uzasadnienia dla wprowadzenia reżimu przymusowej restrukturyzacji banków do polskiego porządku prawnego, należy wskazać na jej podstawowe cechy konstrukcyjne. Cechy, o których mowa, są nieroz- łącznie związane z celami przymusowej restrukturyzacji określonymi w prze- pisie art. 66 BankFGwU1. Cele te wskazują także na pożądany przez prawo- dawcę kierunek wykładni przepisów ustawy o Bankowym Funduszu Gwaran- cyjnym2. Pierwszą cechą konstrukcyjną jest charakter postępowania, w którym pro- wadzi się przymusową restrukturyzację banku. Postępowanie, w którym za- padają rozstrzygnięcia w ramach przymusowej restrukturyzacji banku, jest bowiem administracyjnym postępowaniem jurysdykcyjnym. Postępowanie w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji prowadzone jest przez organ ad- ministracji publicznej3. Organem odpowiedzialnym za przeprowadzenie przy- musowej restrukturyzacji banku, w myśl art. 65 BankFGwU, jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny4. Podstawową formą działania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego są indywidualne akty administracyjne, a więc przede wszyst- kim decyzje administracyjne. W polskim porządku prawnym nie została skon- struowana definicja legalna decyzji administracyjnej. W nauce decyzja admi- nistracyjna jest określana jako indywidualny akt administracyjny o charakte- rze zewnętrznym i władczym5. Decyzje Bankowego Funduszu Gwarancyjnego 1 Obszernie o celach przymusowej restrukturyzacji M. Burzyńska, Cele restrukturyzacji spół- dzielni prowadzących działalność depozytowo-kredytową w Polsce, Monitor Prawa Bankowego 2014, Nr 9, s. 76 i n. 2 Zob. Z. Ziembiński, O pojmowaniu celu, zadania, roli i funkcji prawa, PiP 1987, Nr 12, s. 17; D. Wojtczak-Samoraj, Cele unijnego prawa rynku finansowego, [w:] W. Miemiec, K. Sawicka (red.), Instytucje prawnofinansowe, s. 576 i n. 3 Istotą tego postępowania jest wiążące określenie, na podstawie norm prawa administra- cyjnego materialnego, sytuacji prawnej imiennie oznaczonego adresata. Zob. szerzej T. Kiełkow- ski, Czy organy administracji publicznej rozstrzygają sprawy cywilne, PiP 1997, Nr 8, s. 86–87; B. Adamiak, [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministra- cyjne, Warszawa 2015, s. 96–97. 4 Zob. art. 65 BankFGwU w zw. z art. 100 BankFGwU. Szerzej o statusie organu przymusowej restrukturyzacji zob. uwagi zawarte w § 3 niniejszego rozdziału. 5 Na temat pojęcia decyzji administracyjnej zob. bliżej J. Starościak, Prawne formy działania administracji, Warszawa 1957, s. 163; J. Borkowski, Decyzja administracyjna, Warszawa 1970, s. 92; W. Dawidowicz, Polskie prawo administracyjne, Warszawa 1980, s. 46; W. Jakimowicz, Problem 15 Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji... powinny być zatem oparte na właściwej podstawie prawnej wyprowadzonej z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego. W ten sposób wspomniany organ rozstrzyga sprawę administracyjną oraz w sposób jedno- stronny określa prawa i obowiązki konkretnego banku6. Bankowy Fundusz Gwarancyjny, wydając decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji i za- stosowaniu określonych środków prawnych, tworzy stosunki o charakterze administracyjnoprawnym7. W stosunku administracyjnoprawnym występuje bowiem jednostka orzekająca władczo o prawach i obowiązkach podmiotu ad- ministrowanego8. Charakter postępowań prowadzonych przez Bankowy Fun- dusz Gwarancyjny i wydawanych w ramach tych postępowań decyzji admi- nistracyjnych jest związany z cechą przymusowości restrukturyzacji banku. Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji dokonuje się bowiem bez zgody banku lub jego akcjonariuszy bądź członków, a także wierzycieli lub dłużni- ków. Również zastosowanie środków przymusowej restrukturyzacji odbywa się bez konieczności uzyskania zgody wskazanych podmiotów9. Bank w re- strukturyzacji oraz jego akcjonariusze bądź członkowie, a także wierzyciele lub dłużnicy są obowiązani podporządkować się władztwu administracyjnemu, którym dysponuje Bankowy Fundusz Gwarancyjny10. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jako osoba prawna działa przez swoje or- gany. Jego organami jest Rada oraz Zarząd11. Ostatni z wymienionych orga- definiowania pojęcia decyzji administracyjnej, PS 2000, Nr 10, s. 42; K. Ziemski, Indywidualny akt administracyjny jako forma prawna działania administracji, Poznań 2005, s. 157 i n. 6 Zob. T. Kiełkowski, Czy organy administracji publicznej, s. 90. 7 Obszernie o pojęciu stosunku administracyjnoprawnego: E. Iserzon, Uwagi o kryterium stosunku administracyjnoprawnego (Próba rewizji), PiP 1965, Nr 11, s. 663 i n.; Z. Ziembiński, O metodzie analizowania „stosunku prawnego”, PiP 1967, Nr 2, s. 200; E. Iserzon, J. Starościak, Stosunek administracyjnoprawny, [w:] T. Rabska, J. Łętowski (red.), System prawa administracyj- nego, t. 3, Ossolineum 1978, s. 5 i n.; Z. Leoński, Stosunek administracyjnoprawny, [w:] Z. Leoński (red.), Zarys prawa administracyjnego, Poznań 1985, s. 32 i n.; R. Hauser, Stosunek administracyj- noprawny, [w:] R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel (red.), System Prawa Administracyjnego, t. 1, Instytucje prawa administracyjnego, Warszawa 2015, s. 199 i n. 8 W stosunku administracyjnoprawnym można więc wyróżnić po jednej stronie podmiot administrujący, a po drugiej podmiot administrowany. Zob. bliżej E. Iserzon, Uwagi o kryterium, s. 665, a także R. Hauser, Stosunek administracyjnoprawny, s. 202 i przywołana tam literatura. 9 Zob. art. 174 ust. 1, art. 192 ust. 1, art. 201 ust. 1, a także art. 229 ust. 1 BankFGwU. 10 Zob. szerzej na temat władztwa administracyjnego J. Borkowski, Pojęcie władztwa admini- stracyjnego, AUW PPiA 1972, Nr 167; M. Kamiński, Władztwo administracyjne jako paradygma- tyczna konstrukcja pojęciowa nauki prawa administracyjnego, [w:] J. Łukasiewicz (red.), Władz- two administracyjne. Administracja publiczna w sferze imperium i w sferze dominium, Rzeszów 2012, s. 218. 11 Zob. art. 6 ust. 1 BankFGwU. 16 § 2. Istota i cele przymusowej restrukturyzacji... nów kieruje działalnością Bankowego Funduszu Gwarancyjnego i reprezen- tuje go na zewnątrz12. Członków Zarządu powołuje i odwołuje Rada13. W skład Zarządu wchodzi od trzech do pięciu członków, w tym Prezes Zarządu i jego Zastępca14. Zarząd może być więc uznany za organ kolegialny15. Wobec po- wyższego sposobem zapadania rozstrzygnięć tego organu będzie uchwała16. W postępowaniu obejmującym przymusową restrukturyzację banku Bankowy Fundusz Gwarancyjny będzie zatem występował za pośrednictwem jednego z organów, czyli Zarządu. Oznacza to, że Zarząd będzie, zgodnie z tzw. teo- rią organów, objawiał wolę Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawach dotyczących przymusowej restrukturyzacji banku17. Ustawodawca w przepisie art. 11 ust. 4 BankFGwU zawarł zamknięty ka- talog decyzji, które zapadają w formie uchwały Zarządu Bankowego Fun- duszu Gwarancyjnego. Decyzje podejmowane w formie uchwały przesądzają o kierunku przymusowej restrukturyzacji prowadzonej wobec banku. W ta- kiej formie podejmowanych jest dwadzieścia sześć rodzajów rozstrzygnięć18. 12 Zob. art. 11 ust. 1 BankFGwU. 13 Zob. art. 10 ust. 2 BankFGwU. 14 Zob. art. 10 ust. 1 BankFGwU. 15 Na temat kwestii kolegialności organu administracji publicznej zob. E. Iserzon, [w:] E. Ise- rzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formula- rze, Warszawa 1970, s. 74; M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Rodzaje jednostek organizacyjnych w systemie administracji publicznej, [w:] M. Wierzbowski (red.), Prawo administracyjne, War- szawa 2015, s. 94. 16 W tym zakresie należy mutatis mutandis odwołać się do dorobku nauki prawa rynku finan- sowego. Zob. szerzej B. Wojno, [w:] M. Wierzbowski, L. Sobolewski, P. Wajda (red.), Prawo rynku kapitałowego. Komentarz, Warszawa 2014, s. 1411–1412 i przywołana tam literatura zagadnienia. 17 Z tego punktu widzenia niezrozumiałe, i oczywiście błędne, wydaje się stanowisko za- warte w opinii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego do projektu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyza- cji z 16.4.2015 r., Bo-60-4/15, s. 5, gdzie wskazuje się, że „doprecyzowania wymaga zagadnienie organu prowadzącego przymusową restrukturyzację, gdyż w tym zakresie projekt jest niekon- sekwentny (...) jako organ przymusowej restrukturyzacji ustanawia się Fundusz (...). Natomiast w art. 11 ust. 4, w którym wymienione zostały rodzaje decyzji podejmowanych w związku z przy- musową restrukturyzacją, jako organ je wydający wskazano Zarząd Funduszu”. Na temat teorii organów zob. szerzej J. Frąckowiak, Elementy konstrukcji osoby prawnej, [w:] M. Safjan (red.), System Prawa Prywatnego, t. 1, Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2012, s. 1143; S. Sołtysiń- ski, P. Moskwa, Konsekwencje teorii organów i przedstawicielstwa organizacyjnego, [w:] S. Sołty- siński (red.), System Prawa Prywatnego, t. 17B, Prawo spółek kapitałowych, Warszawa 2016, s. 545 i podana tam literatura. Por. także P. Zawadzka, Komentarz do art. 11 BankFGWU, [w:] P. Za- wadzka, P. Zimmerman, R. Sura (red.), Ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji. Komentarz, Warszawa 2017. 18 Zob. art. 11 ust. 4 pkt 1–26 BankFGwU. 17 Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji... Można tu przykładowo wskazać najważniejsze decyzje, które zapadają w for- mie uchwały Zarządu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego: 1) decyzja w sprawie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji; 2) decyzja w sprawie prewencyjnego umorzenia lub konwersji instrumen- tów kapitałowych; 3) decyzja w sprawie środków niezbędnych do usunięcia przeszkód unie- możliwiających lub utrudniających przeprowadzenie przymusowej re- strukturyzacji; 4) decyzja w sprawie zastosowania środków przymusowej restrukturyzacji; 5) decyzja w sprawie likwidacji podmiotu rezydualnego19; 6) decyzja w sprawie zwrotnego przeniesienia przedsiębiorstwa banku, wy- branych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań lub praw udzia- łowych. Punkt odniesienia dla administracyjnych postępowań jurysdykcyjnych sta- nowią przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Jak wska- zuje bowiem przepis art. 11 ust. 5 BankFGwU, w zakresie nieuregulowanym w ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym do wyżej wspominanych decyzji stosuje się odpowiednio przepisy kodeksowe. Normy procesowe wy- nikające z Kodeksu postępowania administracyjnego znajdują zastosowanie w postępowaniach dotyczących spraw określonych w przepisie art. 11 ust. 4 BankFGwU na zasadzie legi generali. Ustalenie źródeł norm prawnych regulu- jących postępowanie, w którym zapadają rozstrzygnięcia w ramach przymuso- wej restrukturyzacji, należy więc rozpocząć od przepisów ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Podstawą dalszych ustaleń walidacyjnych będą za- tem przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji po- stępowanie, w którym zapadają rozstrzygnięcia w ramach przymusowej re- strukturyzacji, należy zakwalifikować do kategorii odrębnych, czyli szczegól- nych postępowań administracyjnych20. Jednak w ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym zawarte są normy wyłączające stosowanie niektórych przepisów Kodeksu postępowa- nia administracyjnego. Wśród wielu szczególnych norm procesowych, które można wyinterpretować z przepisu art. 11 ust. 5 BankFGwU, należy wskazać 19 Przez termin „podmiot rezydualny”, zgodnie z art. 2 pkt 42 BankFGwU, należy rozumieć bank w restrukturyzacji, wobec którego Bankowy Fundusz Gwarancyjny podjął decyzję o likwi- dacji lub wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości. 20 Na temat odrębnych postępowań administracyjnych zob. szerzej T. Woś, Kategorie po- stępowań jurysdykcyjnych, [w:] T. Woś (red.), Postępowanie administracyjne, Warszawa 2015, s. 84−87. 18 § 2. Istota i cele przymusowej restrukturyzacji... trzy zasadnicze. Po pierwsze, w omawianych postępowaniach nie znajdą zasto- sowania przepisy dotyczące zasady czynnego udziału strony21. Bank nie może więc brać czynnego udziału w tych postępowaniach. Przed wydaniem i dorę- czeniem decyzji nie może wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i mate- riałów oraz zgłoszonych żądań22. Po drugie, decyzje zapadające w tym zakresie są ostateczne i podlegają natychmiastowemu wykonaniu23. Po trzecie, i wydaje się najistotniejsze, od tych decyzji nie przysługuje prawo do wniesienia odwo- łania24. Oznacza to, że w postępowaniach w przedmiocie wszczęcia przymuso- wej restrukturyzacji, prewencyjnego umorzenia lub konwersji instrumentów kapitałowych oraz zastosowania środków przymusowej restrukturyzacji, zo- stała wyłączona zasada czynnego udziału strony oraz zasada dwuinstancyjno- ści. Specyfika reżimu postępowań w tych sprawach będzie przedmiotem szcze- gółowej analizy w dalszej części rozdziału25. Drugą cechą konstrukcyjną przymusowej restrukturyzacji banku jest jej al- ternatywność wobec sądowego postępowania upadłościowego. Przymusowa restrukturyzacja może być wszczęta wobec banku zamiast postępowania upa- dłościowego26. Po stwierdzeniu przez Komisję Nadzoru Finansowego, że bank jest zagrożony upadłością, a potencjalne działania nadzorcze lub działania banku nie pozwolą we właściwym czasie usunąć tego zagrożenia, może zo- stać podjęta decyzja o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji27. Decyzję w tym zakresie, jak już wspominano, wydaje Bankowy Fundusz Gwaran- cyjny28. Wszczęcie przymusowej restrukturyzacji nie powoduje spełnienia wa- runku koniecznego do wypłaty środków objętych ochroną gwarancyjną29. Sta- nowi to swego rodzaju ostateczność z punktu widzenia stabilności systemu fi- nansowego. W przypadku banku warunek gwarancji spełnia się, gdy Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję o zawieszeniu jego działalności i wystę- puje do właściwego sądu z wnioskiem o ogłoszenie upadłości30. Analizowana 21 Zob. art. 11 ust. 5 BankFGwU w zw. z art. 10 KPA. 22 Zob. art. 10 § 1 KPA. 23 Zob. art. 11 ust. 10 BankFGwU. 24 Zob. szerzej art. 127 KPA, a także uwagi zawarte w § 6 niniejszego rozdziału. 25 Zob. w tej sprawie uwagi zawarte w § 6 niniejszego rozdziału. 26 Szerzej na ten temat J. Bełdowski, D. Prokop, Koncepcja resolution regime w Unii Europej- skiej i w Polsce, Bezpieczny Bank 2011, Nr 2, s. 9 i n. 27 Zob. art. 101 ust. 1 BankFGwU. 28 Na temat reguł związanych ze wszczęciem przymusowej restrukturyzacji banku zob. szerzej uwagi zwarte w § 5 niniejszego rozdziału. 29 Zob. art. 2 pkt 57 lit. a BankFGwU. 30 Na ten temat zob. szerzej uwagi zawarte w § 5 niniejszego rodziału. 19 Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji... cecha przymusowej restrukturyzacji jest więc immanentnie związana z celem ochrony środków publicznych, o którym mowa w art. 66 pkt 2 BankFGwU31. W przypadku upadłości banku o istotnym znaczeniu systemowym koszt wy- płaty środków objętych ochroną gwarancyjną mógłby przekroczyć wartość środków zgormadzonych w funduszu gwarancyjnym banków32. Ustawodawca w takiej sytuacji dopuszcza jednak możliwość udzielania Bankowemu Fun- duszowi Gwarancyjnemu kredytu krótkoterminowego przez Narodowy Bank Polski33. Niemniej udzielenie takiego kredytu należy uznać za sytuację nad- zwyczajną, podyktowaną ochroną krajowego systemu finansowego. Naduży- wanie tego rodzaju uprawnienia przez Narodowy Bank Polski mogłoby oka- zać się niezgodne z normą wynikającą z art. 123 ust. 1 TFUE34. Jak widać, model przymusowej restrukturyzacji banku, uregulowany przepisami ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, został oparty na koncepcji tzw. special resolution regime. Przez to pojęcie rozumie się specjalny, pozasądowy reżim uporządkowanej restrukturyzacji lub likwidacji banku35. Special resolution re- gime, w przeciwieństwie do sądowego postępowania upadłościowego, pozwala 31 Dodatkowo omawiana cecha sprzyja celowi w postaci ochrony deponentów. Chodzi tu jednak wyłącznie o deponentów, których środki przekraczają kwotę środków objętych ochroną gwarancyjną, a więc równowartość 100 tys. euro. Zob. art. 66 pkt 4 BankFGwU w zw. z art. 24 ust. 1 BankFGwU. 32 Kwestia ta jest podkreślana w uzasadnieniu do projektu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym z 27.1.2016 r., druk Nr 215, http://www.sejm.gov.pl/sejm8.nsf/druk.xsp?nr=215, s. 57 (dostęp: 15.4.2017 r.). 33 Zob. bliżej art. 306 BankFGwU. 34 Szerzej na temat tego problemu zob. M. Szydło, Opinia prawna Biura Analiz Sejmowych Kancelarii Sejmu z 24.2.2016 r. o projekcie ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, syste- mie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (druk sejmowy Nr 215), s. 16, a także Europejski Bank Centralny, Raport o konwergencji. Czerwiec 2014, Frankfurt 2014, s. 43. 35 Zob. bliżej P. Brierley, The UK Special Resolution Regime for Failing Banks in an Interna- tional Context’, Financial Stability Paper 5, London 2009; M. Čihák, E. Nier, The Need for Special Resolution Regimes for Financial Institutions – The Case of the European Union, International Monetary Fund Working Paper 2009, No. 200, s. 3–4; S. Claessens, R.J. Herring, D. Schoenmaker, K.A. Summe, A safer World Financial System. Improving the Resolution of Systematic Institu- tions, Geneva Reports on the World Economy 12, Geneva 2010; J. Bełdowski, D. Prokop, Kon- cepcja resolution regime, s. 7. W literaturze zagranicznej na określenie special resolution regime bywają używane również takie nazwy, jak: orderly resolution regime, orderly bankrupty, orderly liquidation. Zob. R. Cohen, M. Goldstein, The Case for an Orderly Resolution Regime for Syste- mically Important Financial Institutions, Pew Financial Reform Task Force, Briefing Paper 2009, No. 13; T. Cohen, Orderly Liquidation Authority. A New Insolvency Regime to Address Systemic Risk, Richmond Law Review, 2011, vol. 45, No. 4, s. 1143 i n.; M. Saldaña, Parallel Regimes. Ban- kruptcy and Dodd-Frank’s Orderly Liquidation Authority, Review of Banking Financial Law 2012, vol. 31, s. 531 i n. 20 § 2. Istota i cele przymusowej restrukturyzacji... przede wszystkim na szybkie i uproszczone proceduralnie przeprowadzenie zmian struktur organizacyjnych i kapitałowych banku znajdującego się w sta- nie zagrożenia upadłością. Głównym celem reżimu przymusowej restruktury- zacji jest więc minimalizacja negatywnych skutków wywołanych stanem za- grożenia upadłością. Chodzi tu przede wszystkim o ochronę stabilności sys- temu finansowego, a także ochronę środków publicznych przed nadmiernym wydatkowaniem w celu ratowania banku zagrożonego upadłością36. Trzecią cechą przymusowej restrukturyzacji banku jest ochrona interesu publicznego. Przymusowa restrukturyzacja chroni, w przeciwieństwie do są- dowego postępowania upadłościowego, interes ogólny. Decyzja w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji jest bowiem podejmowana, jak stanowi przepis art. 101 ust. 10 BankFGwU, w interesie publicznym. Powinno być to jednak konieczne dla zapewnienia realizacji co najmniej jednego z celów przymuso- wej restrukturyzacji. Z kolei osiągnięcie tych celów w takim samym stopniu nie będzie możliwe w ramach sprawowanego nadzoru lub postępowania upadło- ściowego. Trzeba przy tym zauważyć, wnioskując a contrario, że podstawową funkcją postępowania upadłościowego jest funkcja windykacyjna, polegająca na dążeniu do zaspokojenia wierzycieli niewypłacalnego dłużnika37. Naczelną zasadą postępowania upadłościowego jest bowiem tzw. zasada prymatu inte- resów wierzycieli38. Natomiast jednym z nadrzędnych celów przymusowej re- strukturyzacji jest ochrona stabilności finansowej39. W nauce przyjmuje się, że stabilność finansowa to szczególne dobro publiczne podlegające ochronie40. Na potrzeby niniejszej pracy można przyjąć, że jest to stan, w którym system 36 Zob. Z. Sokala, Nowa Ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwaranto- wania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji – korzyści dla polskiego rynku finansowego, referat przedstawiony na V Kongresie Rynku Kapitałowego, Warszawa, dnia 30.11.2016 r., http:// www.kongres-rk.pl/files/1796501313/file/3._zdzislaw_sokal.pdf, s. 3, 5 (dostęp: 15.4.2017 r.). 37 Na ten temat zob. bliżej R. Adamus, [w:] A. Witosz, A.J. Witosz (red.), Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz, Warszawa 2014, s. 35; S. Gurgul, Prawo upadłościowe. Prawo restruk- turyzacyjne. Komentarz, Warszawa 2016, s. 11; P. Zimmermann, Prawo upadłościowe. Prawo re- strukturyzacyjne. Komentarz, Warszawa 2016, s. 3–4. 38 Zasada ta określana jest również mianem „zasady optymalizacji”. Tak m.in. P. Zimmer- mann, Prawo upadłościowe, s. 5. Co do istoty postępowania upadłościowego zob. także O. Buber, Polskie prawo upadłościowe, Warszawa 1936, s. 5. 39 Zob. art. 66 pkt 1 BankFGwU. Trzeba zauważyć, że przepis art. 31 ust. 3 dyrektywy BRR zastrzega, że cele przymusowej restrukturyzacji są równie istotne. Ich wyważenia powinny doko- nać organy odpowiednio do charakteru i okoliczności każdego przypadku. 40 Zob. A. Jurkowska-Zeidler, Bezpieczeństwo rynku finansowego, s. 168. 21 Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji... finansowy działa prawidłowo i wypełnia w sposób trwały swoje funkcje41. Naj- częściej pojęcie stabilności finansowej jest utożsamiane ze stabilnością systemu bankowego42. Zasadniczy wpływ na system finansowy ma bowiem działalność banków43. Ochrona dobra publicznego w postaci stabilności systemu finan- sowego uzasadnia tym samym podejmowanie określonych działań w ramach przymusowej restrukturyzacji banku44. Czwartą cechą przymusowej restrukturyzacji jest możliwość zachowa- nia ciągłości prowadzenia podstawowej działalności depozytowo-kredytowej banku. Jest to związane z celem określonym w art. 66 pkt 3 BankFGwU. W myśl tego unormowania celem przymusowej restrukturyzacji jest bowiem zapew- nienie kontynuacji funkcji krytycznych realizowanych przez bank. Przez po- jęcie funkcji krytycznych, zgodnie z art. 2 pkt 17 BankFGwU, należy rozumieć usługi, operacje lub inną działalność banku, których zaprzestanie mogłoby prowadzić, w jednym lub kilku państwach członkowskich Unii Europejskiej, do zakłóceń w funkcjonowaniu gospodarki lub zagrozić stabilności finanso- wej ze względu na wielkość banku, jego udział w rynku, złożoność, działal- ność transgraniczną, powiązania gospodarcze lub finansowe. W istocie rzeczy przez pojęcie utrzymania funkcji krytycznych banku należy rozumieć utrzy- manie umów zawieranych przez bank w restrukturyzacji45. W myśl art. 67 ust. 2 BankFGwU Bankowy Fundusz Gwarancyjny dąży, o ile jest to możliwe ze względu na cele przymusowej restrukturyzacji, do ograniczenia utraty war- 41 Na różnorodność sposobów definiowania pojęcia stabilności finansowej zwraca uwagę O. Szczepańska, Stabilność finansowa jako cel banku centralnego, Warszawa 2008, s. 33–38. Zob. także A. Jurkowska-Zeidler, Bezpieczeństwo rynku finansowego, s. 170; M. Żukowski, M. Żu- kowska, Oddziaływanie państwa na stabilizowanie systemu finansowego, [w:] M. Iwanicz-Droz- dowska (red.), Bankowość w Unii Europejskiej – szanse i zagrożenia, Warszawa 2009, s. 482; H. Ży- wicka, Stabilność finansowa, s. 52 i n.; P. Smaga, Rola banku centralnego w zapewnianiu stabilno- ści finansowej, Warszawa 2014, s. 18–28 i podana tam literatura. 42 Zob. bliżej O. Szczepańska, Stabilność finansowa, s. 37; H. Żywicka, Stabilność finansowa, s. 54; Y. Chen, I. Hasan, Interconnectedness Among Banks, Financial Stability, and Bank Capital Regulation, BAFFI CAREFIN Centre Research Paper 2016, Nr 43, s. 4. 43 Zob. A. Ostałecka, Kryzysy bankowe, s. 21; P. Masiukiewicz, Zarządzanie sanacją, s. 29; H. Żywicka, Stabilność finansowa, s. 54. 44 Zob. C. Goodhart, E. Avgouleas, A Critical Evaluation of Bail-ins as Bank Recapitalisa- tion Mechanisms, Centre for Economic Policy Research Discussion Paper July 2014, No. 10065, s. 2; P. Smaga, Rola banku centralnego, s. 25; M. Strassberger, L. Sysoyeva, Die aktuellen Entwic- klungen der Bankenaufsicht im Lichte der Stabilität des Finanzsystems (The Current Develop- ments in Banking Supervision with Regards to Financial Stability), Wirtschaftsdienst: Zeitschrift für Wirtschaftspolitik (Wirtschaftsdienst: Journal of Economic Policy) 2016, vol. 96, s. 486 i n. 45 Zob. M. Burzyńska, Cele restrukturyzacji, s. 81. 22 § 3. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jako organ... tości przedsiębiorstwa banku, wobec którego jest prowadzona przymusowa restrukturyzacja46. Natomiast w postępowaniu upadłościowym realizacja ana- lizowanego celu nie jest pewna. Postępowanie to, zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 PrUpadłU, należy prowadzić tak, aby roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak najwyższym stopniu. Z kolei utrzymanie przedsiębiorstwa dłużnika, a co za tym idzie – kontynowanie jego funkcji, jest możliwe tylko wtedy, gdy nie jest to sprzeczne z celem podstawowym postępowania upadło- ściowego47. § 3. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jako organ przymusowej restrukturyzacji banku Jak wskazuje przepis art. 3 ust. 2 dyrektywy BRR, organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powinien być organem administracji publicznej lub organami, którym powierzono wykonywanie władztwa administracyjnego. W polskim systemie prawnym organem prowadzącym przymusową restruk- turyzację jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Jego status określają przepisy ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Bankowy Fundusz Gwaran- cyjny, stosownie do art. 3 ust. 1 tej ustawy, jest osobą prawną wykonującą za- dania określone w ustawie. Jednak Bankowy Fundusz Gwarancyjny nie jest państwową osobą prawną48. Wyłączenie Bankowego Funduszu Gwarancyj- nego z grona państwowych osób prawnych sprawia, że właścicielem jego ma- jątku nie jest Skarb Państwa. Mienie państwowych jednostek organizacyjnych, w myśl przepisów ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym, jest bowiem w całości mieniem państwowym49. Jako osoby prawne państwowe jed- nostki organizacyjne mają wprawdzie swój własny majątek. Jednakże z punktu widzenia gospodarczego majątek tych jednostek należy w całości do Skarbu Państwa. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jest więc właścicielem majątku, któ- rym dysponuje. Powoduje to także wyłączenie w stosunku do niego reguł wy- nikających z ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym. 46 Zob. art. 67 ust. 2 BankFGwU. 47 Zob. R. Adamus, [w:] A. Witosz, A.J. Witosz (red.), Prawo upadłościowe, s. 35; P. Zimmer- mann, Prawo upadłościowe, s. 5–6. 48 Zob. art. 3 ust. 3 BankFGwU. 49 Zob. art. 5 ust. 1 w zw. z art. 4 ZarzMienPaństwU. 23 Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji... Choć Bankowy Fundusz Gwarancyjny nie jest państwową osobą prawną, to nie jest on powoływany w dowolnym celu prawnie dozwolonym50. Cel jego działalności został bowiem określony ustawowo51. Jak stanowi norma wyni- kająca z przepisu art. 4 BankFGwU, celem działalności Bankowego Funduszu Gwarancyjnego jest podejmowanie działań na rzecz stabilności krajowego sys- temu finansowego, w szczególności przez zapewnienie funkcjonowania obo- wiązkowego systemu gwarantowania depozytów oraz prowadzenie przymuso- wej restrukturyzacji. Bankowy Fundusz Gwarancyjny stanowi więc wyspecjali- zowany podmiot działający w interesie publicznym52. Oznacza to, że Bankowy Fundusz Gwarancyjny znajduje się w strukturze administracji publicznej. Jak wskazuje się bowiem w literaturze przedmiotu, przez pojęcie administracji publicznej rozumie się zespół działań prowadzonych na rzecz realizacji inte- resu publicznego przez państwo bądź przez wyodrębnione podmioty działa- jące z jego upoważnienia53. 50 Zob. bliżej M. Szydło, Spółka akcyjna jako podmiot administracji publicznej, Rej. 2002, Nr 5, s. 113; T. Bąkowski, Administracyjnoprawna sytuacja jednostki w świetle zasady pomocniczości, Warszawa 2007, s. 183. 51 Administracja publiczna, jak wskazywał W. Dawidowicz, Wstęp do nauk prawno-admi- nistracyjnych, Warszawa 1974, s. 19, to „system podmiotów utworzonych i wyposażonych przez ustawę w kompetencje do prowadzenia organizatorskiej i kierowniczej działalności na podstawie ustaw w kierunku wewnętrznym oraz zewnętrznym – w stosunku do podporządkowanych pod- miotów gospodarki państwowej oraz w stosunku do społeczeństwa, przy czym zarówno przebieg, jak i skutki tej ostatniej działalności przypisywane są zawsze państwu jako takiemu”. 52 W piśmiennictwie wskazuje się, że interes publiczny stanowi przedmiot działalności ad- ministracji publicznej. Zob. za wielu J. Jellinek, Ogólna nauka o państwie, Warszawa 1924, s. 101; P. Wilczyński, Podmioty niepubliczne w sferze administracji publicznej, PiP 2002, Nr 2, s. 53; Z. Niewiadomski, Pojęcie administracji publicznej, [w:] R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wró- bel (red.), System Prawa Administracyjnego, t. 1, s. 14–15; K. Chałubińska-Jentkiewicz, Interes publiczny jako wyznacznik działania administracji publicznej, [w:] M. Karpiuk, W. Kitler (red.), Nauka administracji, Warszawa 2013, s. 39 i n. Obszernie na temat pojęcia interesu publicznego zob. uwagi zawarte w § 5 niniejszego rozdziału. 53 Zob. szerzej na temat pojęcia administracji publicznej: M. Szydło, Spółka akcyjna, s. 112; H. Izdebski, M. Kulesza, Administracja publiczna. Zagadnienia ogólne, Warszawa 2004, s. 93 i n.; J. Boć, Pojęcie administracji, [w:] J. Boć (red.), Prawo administracyjne, Wrocław 2010, s. 15; J. Kostrubiec, Ewolucja pojęcia „administracja publiczna” w polskiej myśli administracyjnej, [w:] M. Karpiuk, W. Kitler (red.), Nauka administracji, s. 12 i n. oraz przywołana tam liczna li- teratura przedmiotu; E. Ochendowski, Prawo administracyjne. Część ogólna, Toruń 2013, s. 22; M. Stahl, Pojęcie administracji, jej cechy i funkcje, [w:] M. Stahl (red.), Prawo administracyjne. Pojęcia, instytucje, zasady w teorii i orzecznictwie, Warszawa 2013, s. 20; J. Zimmermann, Prawo administracyjne, Warszawa 2014, s. 30. 24 § 3. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jako organ... Nie ulega więc wątpliwości, że Bankowy Fundusz Gwarancyjny, jako or- gan przymusowej restrukturyzacji, jest podmiotem prawa publicznego54. Ban- kowy Fundusz Gwarancyjny, będący elementem sieci bezpieczeństwa finan- sowego, wykonuje bowiem określone zadania z zakresu administracji publicz- nej55. Jego istnienie w sferze stosunków administracyjnoprawnych jest wszakże nieodłącznie związane z realizacją zadań z zakresu administracji publicznej56. Katalog zadań Bankowego Funduszu Gwarancyjnego został bowiem określony w przepisie art. 5 BankFGwU. Do najważniejszych zadań tego organu na- leży przede wszystkim wykonywanie obowiązków wynikających z gwaranto- wania depozytów, w szczególności dokonywanie wypłaty środków gwaran- towanych deponentom. Nie bez znaczenia pozostają także zadania związane z planowaniem, przygotowaniem oraz prowadzeniem przymusowej restruktu- ryzacji57. We współpracy z innymi organami Bankowy Fundusz Gwarancyjny prowadzi także inne działania na rzecz stabilności krajowego systemu finan- 54 Z uwagi na podobieństwo regulacji można odesłać do literatury zagadnienia obejmują- cej problematykę statusu prawnego Bankowego Funduszu Gwarancyjnego na gruncie ustawy z 14.12.1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Zob. szerzej M. Kulesza, Bankowy Fun- dusz Gwarancyjny jako podmiot prawa publicznego – recydywa zapomnianego pojęcia, Glosa 2000, Nr 10, s. 15; P. Zawadzka, Ustawa o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Komentarz, War- szawa 2009, s. 100–102; A. Mikos-Sitek, Bankowy Fundusz Gwarancyjny jako instytucja gwaran- tująca depozyty oraz udzielająca pomocy bankom o zagrożonej wypłacalności, Edukacja Praw- nicza 2012, Nr 12, s. 24; R. Sura, Bankowy Fundusz Gwarancyjny jako podmiot administrujący, Lublin 2013, s. 138–140; S. Gurgul, Zasady i tryb (procedura) zaspokajania wierzytelności „depo- nentów” w postępowaniu upadłościowym banku oraz spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredy- towej (rola Bankowego Funduszu Gwarancyjnego), Monitor Prawa Handlowego 2014, Nr 4, s. 9 i n. Zob. także opinia Rady Legislacyjnej z 2.3.2012 r. o projekcie ustawy o zmianie ustawy o Ban- kowym Funduszu Gwarancyjnym oraz niektórych innych ustaw, RL-0303-3/12. 55 Trafnie podkreślają to: P. Zawadzka, Ustawa, s. 101–102; A. Mikos-Sitek, Bankowy Fundusz Gwarancyjny, s. 24; S. Gurgul, Zasady i tryb, s. 9. 56 Szerzej o tym J. Starościak, Prawne formy działania, s. 164; E. Iserzon, Prawo administra- cyjne. Podstawowe instytucje, Warszawa 1968, s. 78; P. Wilczyński, Podmioty niepubliczne, s. 57 i przywołana tam literatura, a także J. Kostrubiec, Ewolucja pojęcia „administracja publiczna”, s. 16; H. Spasowska-Czarny, Administracyjnoprawny status zakładów publicznych, Lublin 2014, s. 27. 57 W tym miejscu należy zauważyć istotną zmianę zakresu kompetencji i charakteru dzia- łania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w porównaniu z uprzednio obowiązującą ustawą z 14.12.1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym. Oprócz zadań związanych z systemem obowiązkowego gwarantowania depozytów uzyskał on uprawnienia do władczego kształtowania praw i obowiązków banku zarówno na etapie planowania i przygotowania przymusowej restruk- turyzacji, jak i samej przymusowej restrukturyzacji. Zob. podobny pogląd wyrażony w opinii Rzą- dowego Centrum Legislacji do projektu ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji z 23.4.2015 r., RCL.DPG-50-46/13, s. 1, a także art. 5 ust. 1 pkt 3–5 BankFGwU. 25 Rozdział I. Istota i fazy przymusowej restrukturyzacji... sowego58. Wykonując te zadania, Bankowy Fundusz Gwarancyjny dysponuje władztwem administracyjnym. W literaturze zagadnienia przyjmuje się, że po- jęcie organu administracji publicznej ma związek ze stosowaniem norm prawa administracyjnego, w sposób i ze skutkami właściwymi dla tego prawa59. Otóż celem konkretyzacji tych norm jest władcze rozstrzygnięcie o prawach i obo- wiązkach strony stosunku administracyjnoprawnego. Bankowy Fundusz Gwarancyjny jest zatem podmiotem realizującym za- dania z zakresu administracji publicznej w sposób władczy60. W tym sensie, na potrzeby niniejszej pracy, może być on więc traktowany jako organ admi- nistracji publicznej. Należy podkreślić, że odpowiedzialność za wykonywanie uprawnień, w tym także takich, które istotnie ingerują w prawa majątkowe banku, a także jego akcjonariuszy lub członków oraz wierzycieli, nie może zo- stać oderwana od władzy publicznej. Uznanie Bankowego Funduszu Gwaran- cyjnego za organ administracji publicznej wydaje się być także mocniej osa- dzone w regułach wykładni systemowej i celowościowej61. Bankowy Fundusz Gwarancyjny można zatem uznać za podmiot prawa publicznego realizujący zadania z zakresu administracji publicznej. 58 Jak wskazuje art. 5 ust. 3 BankFGwU, Bankowy Fundusz Gwarancyjny współpracuje bo- wiem z innymi podmiotami działającymi na rzecz stabilności krajowego systemu finansowego, podmiotami prowadzącymi systemy gwarantowania depozytów, a także właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji oraz właściwymi organami przymusowej restrukturyzacji państw trzecich. Zob. także art. 5 ust. 1 pkt 7 BankFGwU. 59 Na ten temat zob. także S. Kasznica, Polskie prawo administracyjne. Pojęcia i instytucje za- sadnicze, Poznań 1946, s. 8; E. Iserzon, Prawo administracyjne, s. 76; J. Boć, Pojęcie organu admini- stracji publicznej, [w:] J. Boć (red.), Prawo, s. 133; M. Stahl, Orany administracji publicznej, organy administrujące, rodzaje organów, [w:] R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel (red.), System Prawa Administracyjnego, t. 6, Podmioty administrujące, Warszawa 2011, s. 61–71 i przywołane tam obszernie piśmiennictwo; M. Krawczyk, Władztwo administracyjne w doktrynie prawa admini- stracyjnego, [w:] E. Wójcicka (red.), Jednostka wobec władczej ingerencji administracji publicznej, t. 1, Częstochowa 2013, s. 31; R. Michalska-Badziak, Podmioty administrujące, [w:] M. Stahl (red.), Prawo administracyjne, s. 270. 60 Zob. H. Maurer, Ogólne prawo administracyjne (Allgemeines Verwaltungsrecht), Wrocław 2003, s. 230–231; W. Jakimowicz, Wykładnia w prawie administracyjnym, Kraków 2006, s. 208. 61 Zob. art. 5 § 1 pkt 3 KPA w zw. z art. 1 pkt 2 KPA. Przepisy te do grupy organów administra- cji publicznej, na potrzeby ogólnego postępowania administracyjnego, zaliczają m.in. organy, inne niż organy państwowe, jeżeli są powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do zała- twiania spraw indywidulanych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Na ten temat zob. P. Gołaszewski, K. Wąsowski, [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2014, s. 31; A. Wróbel, [w:] A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2016, s. 47 i n.; K. Klonowski, [w:] H. Knysiak-Molczyk (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2015, s. 50–51. 26 § 4. Planowanie i przygotowanie przymusowej... § 4. Planowanie i przygotowanie przymusowej restrukturyzacji banku Przymusową restrukturyzację poprzedza faza związana z jej planowaniem i przygotowaniem. Omawiana faza składa się z dwóch głównych etapów. Pierwszym etapem tej fazy jest opracowanie planu przymusowej restruktury- zacji banku. Z kolei drugim etapem jest oszacowanie wartości aktywów i pa- sywów banku. Oszacowanie jest nieodłącznie związane z samym wszczęciem przymusowej restrukturyzacji. Natomiast obowiązek opracowania planu przy- musowej restrukturyzacji nie jest bezpośrednio związany z wszczęciem przy- musowej restrukturyzacji. Obowiązek opracowania planu przymusowej re- strukturyzacji dotyczy bowiem każdego banku krajowego niezależnie od jego sytuacji finansowej. Planowanie przymusowej restrukturyzacji jest więc zwy- czajnym obowiązkiem nierozerwalnie związanym z prowadzeniem działalno- ści bankowej. Faza planowania i przygotowania stanowi swoisty fundament dla całego procesu przymusowej restrukturyzacji banku62. Odpowiednie wykonywanie obowiązków w omawianej fazie może zapobiec sytuacji zagrożenia banku upa- dłością. Z uwagi na to plany przymusowej restrukturyzacji banków określa się niekiedy mianem „testamentów życia”63. Późniejsze dokonywanie prze- glądu i aktualizacji planów przymusowej restrukturyzacji może skutkować wzmocnieniem sytuacji finansowej danego banku, a także ograniczeniem ry- zyka związanym z jego działalnością. W konsekwencji planowanie przymuso- wej restrukturyzacji banku zwiększa poziom ochrony stabilności krajowego systemu finansowego. Plany przymusowej restrukturyzacji stanowią więc ele- 62 Planowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak wskazuje motyw 25 dyrek- tywy BRR, jest zasadniczym elementem ich skutecznego przeprowadzenia. Organy powinny bo- wiem dysponować wszystkimi informacjami niezbędnymi do określenia funkcji krytycznych i za- pewnienia ich ciągłości. Na ten temat zob. bliżej E. Avgouleas, C. Goodhart, D. Schoenmaker, Bank Resolution Plans as a catalyst for global financial reform, Journal of Financial Stability 2012, vol. 9, s. 210 i n.; V. Babis, Bank Recovery, s. 17; B.K. Bognár, First Pillar, [w:] B.K. Bognár, Overview of the New System for Bank Recovery and Resolution in the EU, European Journal of Current Legal Issues 2013, vol. 19, No. 2; M. Schillig, Bank Resolution Regimes in Europe I – Recovery and Reso- lution Planning, Early Intervention, European Business Law Review 2013, vol. 24, No. 6, s. 17 i n. 63 Szerzej o tym E. Avgouleas, C. Goodhart, D. Schoenmaker, Bank Resolution Plans, s. 210; R.D. Guynn, Resolution Planning in the United States, [w:] P.S. Kenadjian (ed.), The Bank Re- covery and Resolution Directive. Europe’s Solution for „Too Big To Fail”?, Berlin–Boston 2013, s. 109; M. Schillig, Bank Resolution Regimes in Europe I, s. 17. 27
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Środki przymusowej restrukturyzacji banku
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: