Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00380 006913 13878984 na godz. na dobę w sumie
Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów - książka
Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów - książka
Autor: Liczba stron: 184
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2940-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Sztuka błyskotliwej fotografii

I stała się światłość! Oto jeden z najwybitniejszych współczesnych fotografów napisał prawdziwie smakowitą książkę dla wszystkich miłośników cyfrowej fotografii. Jeśli Ty również jesteś świadom, że każde wybitne zdjęcie rozpoczyna się od dobrego zrozumienia oświetlenia i twórczej ekspozycji, bez wątpienia docenisz wartość tego podręcznika. Zaprzyjaźnij się ze swoją przesłoną, poznaj zasady użycia czasu otwarcia migawki i doboru czułości - dowiedz się, kiedy należy te parametry zmienić i w jaki sposób ta zmiana wpłynie na zdjęcie.

Dzięki opatrzonym przejrzystymi podpisami zdjęciom poznasz tajniki wykonania każdej fotografii, co pozwoli Ci tworzyć własne perfekcyjne prace. Książka oferuje również zestaw praktycznych rozwiązań, dotyczących doboru światła i naświetlania, gotowych do natychmiastowego wykorzystania. Ponadto studiowanie wyśmienitych fotografii autorstwa Davisa oraz jego pasja, bezkompromisowość i inwencja twórcza staną się źródłem nieustającej inspiracji dla Twoich nowych cyfrowych dzieł.

Książka, która rozświetli wszystkie Twoje dni pracy z aparatem


Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów Autor: Harold Davis Tłumaczenie: Radosław Brzozowski ISBN: 978-83-246-2940-4 Tytuł oryginału: Practical Artistry: Light Exposure for Digital Photographers Format: 200×230, stron: 184 Sztuka błyskotliwej fotografii • Praca z trybami ekspozycji • Odnajdowanie najlepszego światła • Twórcze wykorzystanie szumów • Twórcza obróbka zdjęć w cyfrowej ciemni I stała się światłość! Oto jeden z najwybitniejszych współczesnych fotografów napisał prawdziwie smakowitą książkę dla wszystkich miłośników cyfrowej fotografii. Jeśli Ty również jesteś świadom, że każde wybitne zdjęcie rozpoczyna się od dobrego zrozumienia oświetlenia i twórczej ekspozycji, bez wątpienia docenisz wartość tego podręcznika. Zaprzyjaźnij się ze swoją przesłoną, poznaj zasady użycia czasu otwarcia migawki i doboru czułości – dowiedz się, kiedy należy te parametry zmienić i w jaki sposób ta zmiana wpłynie na zdjęcie. Dzięki opatrzonym przejrzystymi podpisami zdjęciom poznasz tajniki wykonania każdej fotografii, co pozwoli Ci tworzyć własne perfekcyjne prace. Książka oferuje również zestaw praktycznych rozwiązań, dotyczących doboru światła i naświetlania, gotowych do natychmiastowego wykorzystania. Ponadto studiowanie wyśmienitych fotografii autorstwa Davisa oraz jego pasja, bezkompromisowość i inwencja twórcza staną się źródłem nieustającej inspiracji dla Twoich nowych cyfrowych dzieł. • Wybór czasu otwarcia migawki • Korzystanie z trybu pełnej automatyki • Twórcze naświetlanie • Makrofotografia a przesłona • Przygotowanie do zdjęć nocnych • Wykonywanie bardzo długich naświetleń • Celowe prześwietlenie lub niedoświetlenie • Cyfrowa ciemnia Książka, która rozświetli wszystkie Twoje dni pracy z aparatem Idź do • Spis treści • Przykładowy rozdział • Skorowidz Katalog książek • Katalog online • Zamów drukowany katalog Twój koszyk • Dodaj do koszyka Cennik i informacje • Zamów informacje o nowościach • Zamów cennik Czytelnia • Fragmenty książek online Kontakt Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: helion@helion.pl © Helion 1991–2011 Spis treści Wstęp 1. Zrozumieć ekspozycję Czym jest ekspozycja? Równanie ekspozycji Praca z trybami ekspozycji Pomiar światła Celowe prześwietlenie lub niedoświetlenie 2. Praca z przesłoną Przesłona a głębia ostrości Ostrość selektywna i bokeh Przesłona i narracja Gdy przesłona nie ma znaczenia Makrofotografia a przesłona 3. Wybór czasu otwarcia migawki Wszystko jest kwestią czasu Czas otwarcia migawki i drgania aparatu Czas otwarcia migawki a ruch fotografowanego obiektu Twórcze wykorzystanie ruchu 4. ISO i szum Zrozumieć czułość na światło Kiedy należy podnieść czułość ISO Twórcze wykorzystanie szumów 5. Korzystanie ze światła Twórcza ekspozycja Odnajdowanie najlepszego światła Światło i temperatura barwowa Praca z balansem bieli Oświetlenie przednie Oświetlenie boczne Oświetlenie tylne Pochmurny dzień Fotografia nocna Korzystanie z lampy błyskowej Własne studio 6. Cyfrowa ciemnia Konwersja plików RAW Korekcja ekspozycji Korekcja balansu bieli Redukcja szumów Wielokrotne wywołanie plików RAW Krosowanie Czerń i biel 7. Skorowidz 8 13 14 20 32 40 46 53 54 66 70 76 80 85 86 92 96 104 109 110 114 116 121 122 126 130 132 136 138 140 142 144 148 152 157 158 162 166 168 170 174 178 182 3. Wybór czasu otwarcia migawki Wszystko jest kwestią czasu Ustawienie czasu otwarcia migawki określa to, jak długo pozostanie ona otwarta, naświetlając tym samym matrycę. W czasie, przez który migawka po- zostaje otwarta, światło odbite przez fotografowany obiekt przechodzi przez obiektyw i jest zapisywane przez matrycę. Jak już wyjaśniłem w rozdziale 1., czas otwarcia migawki jest jednym z trzech elementów równania ekspozycji i jednym z trzech ustawień, za pomocą których określamy naświetlenie. Ustawienie czasu ekspozycji jest niezwykle ważne w niemal każdej sytuacji zdjęciowej. Jestem pewny, że wszyscy zgodzimy się, iż czas otwarcia migawki 1/10 sekundy przepuszcza jedną dziesiątą światła, które wpada do aparatu w ciągu sekundy, czas otwarcia migawki 1/125 s — dwa razy więcej niż czas otwarcia migawki wynoszący 1/250 s i tak dalej. Związek między czasami otwar- cia migawki jest bezpośredni i liniowy. Korzystanie z czasów otwarcia migawki jest stosun- kowo łatwe. Jesteśmy przyzwyczajeni do obliczania czasu w naszym codziennym życiu. Nie ma po- trzeby zagłębiania się w obliczanie czasu otwarcia migawki tak, jak było to konieczne w przypadku przesłony (zob. rozdział 2.). Aby na matrycę padło dwa razy więcej światła, wystarczy znaleźć nowy czas otwarcia migawki, mnożąc poprzedni czas przez dwa (na przykład 1/15 s wpuszcza dwa razy więcej światła niż 1/30 s). Aby zmniejszyć ilość światła o połowę, wystarczy podzielić czas otwarcia migawki na pół (1/60 s przepuszcza połowę światła, które wpadłoby do aparatu przy czasie otwarcia migawki wynoszącym 1/30 s). To jest naprawdę takie proste. Wyzwaniem nie jest opanowanie sposobu obliczania czasu otwarcia migawki, lecz nauczenie się, kiedy należy użyć jakiego czasu. Wybór czasu otwarcia migawki jest tak ważny, że najprawdopodobniej nie powinieneś pozostawiać go aparatowi, z wyjątkiem sytuacji, w których jest on bez znaczenia (zob. strony 89 i 97, gdzie znajdziesz więcej informacji o sytua- cjach, kiedy czas otwarcia migawki jest nieistotny). Ustawienie czasu otwarcia migawki określa, w jaki sposób na zdjęciu zapisany zostanie ruch. Warto tu pamiętać, że możemy mieć do czynienia z dwoma rodzajami ruchu: ruchem fotografowanego obiektu i ruchem aparatu. Każdy z nich odgrywa rolę przy tworzeniu zdjęcia. Gdy analizujemy czas otwarcia migawki w odnie- sieniu do ruchu aparatu, są to zwykle rozważania techniczne, związane z mechaniką. Czy krótki czas otwarcia migawki sprawi, że zdjęcie zostanie rozmyte przez drgania aparatu? W większości wy- padków, gdy ktoś widzi nieostre zdjęcie, po prostu odwraca się od niego. Nikt nie zatrzyma się, by odgadnąć powód nieostrości. Robienie zdjęć przy użyciu czasu otwarcia migawki, który jest zbyt długi, by utrzymać aparat bez ruchu, stanowi jeden z najczęstszych powodów braku ostrości (rozmycia). To, że na zdjęciu nie ma rozmyć wynikających z drgań aparatu, stanowi warunek po- czątkowy (i konieczny) dla powstania dobrej fotografii. „ Mglista noc nad mostem Golden Gate połączona z długim czasem naświetlania pozwoliły na zapisanie ruchu samochodów i śladów pozostawionych na niebie przez samoloty. Obiektyw 18 – 200 mm VR; 18 mm, 120 s, f/8, ISO 100, statyw  Strony 84 – 85: Wybrałem długi czas otwarcia migawki, by stworzyć z pędzących samo- chodów niemal abstrakcyjną kompozycję. Trwająca dwie minuty ekspozycja sprawiła, że światła jadących samochodów wyglądają jak ciągłe linie o kształcie litery S. Obiektyw 18 – 200 VR; 55 mm, 120 s, f/11, ISO 100, statyw 86 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów 3. Wybór czasu otwarcia migawki 87 Woda z hukiem spadała z Nevada Falls w Yosemite. Wychyla- jąc się nad krawędzią i kierując aparat wprost w dół, użyłem krótkiego czasu otwarcia migawki (1/1000 s), by zamrozić ruch wody. Obiektyw 18 – 200 mm VR; 27 mm, 1/1000 s, f/5,6, ISO 100, zdjęcie z ręki 88 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów Jeśli fotografujesz nieruchomą skałę w jaskrawym świetle słońca, wybór czasu otwarcia migawki, jakiego dokonasz, prawdopodobnie nie będzie miał większego znaczenia. W każdym innym przypadku musisz wziąć pod uwagę zarówno estetyczne, jak i mechaniczne aspekty wyboru czasu ekspozycji. Rozwiązaniem problemu drgań aparatu przy długich czasach otwarcia migawki jest unieruchomienie go w taki sposób, by pozostał bez ruchu — zazwyczaj za pomocą statywu. Warto powtórzyć, że jeśli czas otwarcia migawki jest zbyt długi, by zrobić nieporu- szone zdjęcie z ręki, należy użyć statywu. Jeśli jesteś przyzwyczajony do korzystania ze statywu, czasami decyzja dotycząca wyboru właś- ciwego czasu otwarcia migawki będzie wynikała zarówno z tego, jak będzie wyglądał zarejestrowany, ruchomy obiekt, jak i z tego, czy statyw jest w danej sytuacji wygodny. Jeśli korzystamy z czasu otwarcia migawki po to, by określić sposób, w jaki sfotografowany zostanie znaj- dujący się w ruchu obiekt, wybór nasz będzie wynikał przede wszystkim z kwestii estetycznych i wizualnych. Będzie on zależał od tego, jak chcesz, by wyglądało zdjęcie, od ruchu sugerowanego przez odpowiednie rozmycie, aż po ruch zamrożony w jednym miejscu. Krótkie czasy otwarcia migawki powodują zamro- żenie ruchu. Przy czasie ekspozycji wynoszącym 1/250 s lub krótszym większość rzeczy będzie spra- wiała wrażenie „zamrożonych” w jednym miejscu, bez względu na to, jak szybki jest ich ruch. Przy czasach otwarcia migawki wynoszących 1 se- kundę lub dłuższych znajdujące się w ruchu obiekty (nawet jeśli będzie to ruch stosunkowo wolny) zaczną przypominać linie obejmujące całą trajekto- rię ich ruchu przez kadr. Przy czasach ekspozycji pomiędzy 1/250 s a 1 s znajdujące się w ruchu przedmioty będą w pewnym stopniu rozmyte, w zależności od szybkości, z jaką się poruszają, czasu otwarcia migawki i oświetlenia. Oczywiście sposób oddania ruchu zależy również od prędkości, z jaką porusza się fotografowany obiekt. Do „zamrożenia” pędzącego wierzchowca potrzebny jest o wiele krótszy czas otwarcia mi- gawki niż do „zamrożenia” żółwia. O wiele łatwiej jest zrobić zdjęcie z ręki, na którym nie ma rozmycia powstałego w wyniku drgań aparatu, jeśli korzystamy z obiektywu szerokokątnego. O wiele trudniej jest utrzymać aparat wystarczająco nieru- chomo, jeśli korzystamy z teleobiektywu lub obiek- tywu makro. Zastanawiając się nad czasem otwarcia migawki, należy również brać pod uwagę ogniskową używanego obiektywu oraz to, czy przy danym czasie będzie możliwe wykonanie zdjęcia z ręki, czy nie. Im bliżej fotografowanego obiektu się znajdujesz, tym większym problemem będą drgania aparatu (dzieje się tak dlatego, że wszelkie drgania będą wzmacniane proporcjonalnie do ich względnego rozmiaru na zdjęciu). Oznacza to, że aby uzyskać nieporuszone zdjęcie, należy użyć krótszego czasu otwarcia migawki, pracując z teleobiektywem, niż byłoby konieczne w przypadku obiektywu szero- kokątnego. Również wykonywanie zdjęcia zbliże- niowego wymaga użycia krótszego czasu otwarcia migawki (lub statywu) w celu uniknięcia utraty ostrości wynikającej z ruchu aparatu. Jeśli źródłem światła, przy którym wykonujesz zdję- cie, jest lampa błyskowa, to właśnie czas trwania błysku określi sposób, w jaki odwzorowany zostanie ruch, bez względu na wybrany czas otwarcia mi- gawki. Innymi słowy, to czas błysku lampy przejmuje rolę migawki w kontroli nad czasem naświetlenia. Czasami oświetlenie błyskowe jest wykorzystywane do częściowego oświetlenia fotografowanej sceny, szczególnie jej obszarów znajdujących się w głę- bokim cieniu. To zastosowanie nazywamy błyskiem wypełniającym. Jeśli korzystamy z lampy błyskowej w trybie błysku wypełniającego, czas naświetlania należy określić, biorąc pod uwagę czas, przez który otwarta jest migawka, i błysk lampy. Podsumowując: najważniejsze jest zapamiętanie, że im dłuższy czas otwarcia migawki, tym więcej światła wpada do aparatu i naświetla matrycę. Czas otwarcia migawki wpływa również na to, w jaki sposób na zdjęciu oddany jest ruch. Z punktu widzenia fotografa mamy do czynienia z dwoma ro- dzajami ruchu: ruchem aparatu i fotografowanego obiektu. To, w jaki sposób oba te rodzaje ruchu oddziałują na zdjęcie, w dużej mierze jest określane przez wybrany czas otwarcia migawki. 3. Wybór czasu otwarcia migawki 89  Pracując nad makrofotografią kwiatu, zostałem zaskoczony przez tę ukrywającą się w nim szarańczę. Użyłem trybu priorytetu przesłony, wybierając przesłonę f/20, by uzyskać głębię ostrości sprawiającą, że całe ciało owada było ostre. Korzystając z bezprzewodowych lamp błyskowych w trybie priorytetu przesłony, aparat określił siłę błysku dla uzyskania dobrego naświetlenia. Chociaż nominalny czas otwarcia migawki wynosił 1/60 s, czas błysku wyemitowanego przez lampy bezprzewodowe stanowił rzeczywisty czas ekspozy- cji. Wiedziałem, że czas błysku będzie na tyle krótki, by „zamrozić” nieustanny ruch szarańczy. Obiektyw 200 mm, f/4 makro, 1/60 s przy użyciu bezprzewodowych lamp błyskowych, f/20, ISO 100, statyw 90 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów  Ustawiłem ostrość na oczach tej kijanki, określając jednocześ- nie stosunkowo krótki czas otwarcia migawki i niewielką głębię ostrości, tak by odizolować je od otoczenia. Przy czasie otwarcia migawki 1/250 s wiedziałem, że nie muszę się specjalnie przejmo- wać drobnymi ruchami fotografowanego obiektu. Za pomocą lampy błyskowej w trybie błysku wypełniającego „wypełniłem” obszary cieni, uzyskując ogólny efekt przezroczystości. Obiektyw 200mm, f/4 makro, 1/250 s z użyciem błysku wypełniającego wbudowanej lampy błyskowej, f/5,6, ISO 200, statyw 3. Wybór czasu otwarcia migawki 91 Czas otwarcia migawki i drgania aparatu Drgania aparatu to skrótowy termin używany dla opisania sytuacji, w których ruch bądź drgania aparatu sprawiają, że zdjęcie nie jest wystarczająco ostre. Jeśli czas otwarcia migawki jest wystarcza- jąco krótki, problem ten traci na znaczeniu. Poza tym drgania aparatu to przede wszystkim za- gadnienie mechaniczne. Co, lub kto, utrzyma aparat bez ruchu w jednym miejscu? Oczywiście, czasami można dzięki poruszaniu czy nawet podrzucaniu aparatu w czasie robienia zdję- cia uzyskać ciekawe efekty poruszenia, zazwyczaj jednak ruch aparatu jest niepożądany (zob. strona 105, gdzie omawiam sytuacje, w których możemy chcieć poruszać aparatem w czasie robienia zdjęć). Pozostawanie całkowicie bez ruchu jest dla ludzi o wiele trudniejsze, niż nam się czasami wydaje. Wystarczy zapytać kogoś, kto rozpoczyna zajęcia z jogi czy medytacji. To, jak bardzo nieruchomo potrafisz utrzymać aparat, zaczyna mieć duże znaczenie przy czasach ekspozycji poniżej 1/250 s. Przyjrzyj się poniższej tabeli, która określa, kiedy należy użyć statywu dla uniknięcia drgań aparatu. Czas otwarcia migawki Czy niezbędny jest statyw? 1/250 s lub krótszy Od 1/125 s do 1/30 s Nie (może być potrzebny, gdy obiektyw ma ogniskową dłuższą niż 300 mm) Może okazać się niezbędny (zob. ramka poniżej) Dłuższy niż 1/30 s Tak Wiele zdjęć zdaje się przypadać na obszar pośredni, gdzie może nam się udać utrzymać aparat w ręku. W takich sytuacjach warto sprawdzić przesłonę; być może jesteśmy w stanie wpuścić do aparatu więcej światła, tym samym uzyskując krótszy czas otwarcia migawki bez utraty niezbędnej głębi ostrości (zob. rozdział 2.). Warto też wziąć pod uwagę podnie- sienie czułości ISO (zob. rozdział 4.), aby móc użyć krótszego czasu otwarcia migawki. Czynniki, które należy wziąć pod uwagę, by okre- ślić, czy możemy z powodzeniem utrzymać aparat w ręku, czy nie, gdy robimy zdjęcie w pośrednim zakresie czasów ekspozycji, obejmują to, czy korzy- stamy ze stabilizacji obrazu (zob. ramka) oraz czy używamy teleobiektywu, czy obiektywu szeroko- kątnego. Im dłuższa ogniskowa obiektywu (czyli im bardziej obiektyw staje się teleobiektywem), tym większy problem stanowią drgania aparatu. Jeśli wykonujesz zdjęcie makro (zbliżenia w większym stopniu ujawniają drgania aparatu), najprawdo- podobniej będziesz musiał skorzystać ze statywu. Ostatnim elementem jest to, jak nieruchomo Twoim zdaniem jesteś w stanie utrzymać aparat. Niektórzy fotografowie mają przesadnie dobre zdanie o swoich umiejętnościach utrzymywania aparatu bez ruchu przy długich czasach otwarcia migawki (podobno czasami jest to nawet kwestia męskości; prawdziwi faceci nie pozwalają, by ich aparat był niestabilny, nawet przy długich czasach otwarcia migawki). Trzymanie aparatu w rękach Aby utrzymać aparat w rękach możliwie nieruchomo, przede wszystkim sam zajmij stabilną pozycję. Jeśli to możliwie, oprzyj się o ścianę, podłogę czy skałę. Następnie przyciśnij aparat do ciała (zwykle do czoła). Trzymaj go nieruchomo za pomocą obu rąk. Warto poćwiczyć nieruchome trzymanie aparatu, zanim znajdziesz się w sytuacji, gdy będzie Ci ono naprawdę potrzebne. Jakie rozwiązanie sprawdzi się najlepiej w Twoim przypadku? W jaki sposób możesz chwycić aparat bez przypadkowego naciśnięcia guziczków? 92 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów Stabilizacja obrazu Mechanizm zwany stabilizacją obrazu (IS) lub redukcją drgań (VR) jest wbudowany w wielu aparatach (zazwyczaj tych o niewymiennej optyce) oraz obiektywach (przeznaczonych głównie do użycia z lustrzankami cyfrowymi). Producenci twierdzą, że skuteczność systemów stabilizacji obrazu wynosi 2 do 3 EV (stopnie ekspozycji), co przekłada się na możliwość ustawienia nawet ośmiokrotnie dłuższego czasu naświetlania niż bez stabilizacji. Nie ma wątpliwości, że dzięki stabilizacji obrazu możemy zrobić z ręki zdjęcia w niekorzystnych warunkach oświetle- niowych, których nie bylibyśmy w stanie zrobić bez technologii stabilizującej obraz. Jeśli korzystasz ze stabilizacji obrazu, by użyć dłuższych czasów otwarcia migawki, warto wykonać kilka wersji każdego z ujęć, ponieważ efekty zastosowania tej technologii bywają nieco przypadkowe i nie zawsze przynosi ona oczekiwane skutki. Z mojego doświadczenia wynika, że z każdych trzech zdjęć wykonywanych przy długich czasach otwarcia mi- gawki z zastosowaniem stabilizacji obrazu, na jednym korekta drgań działa prawidłowo, a na pozostałych dwóch nie. Stabilizację obrazu należy zawsze wyłączyć, jeśli umieszczamy aparat na statywie, ponieważ może ona sprawić, że zdjęcia wykonywane przy użyciu statywu będą mniej ostre (chyba że aparat lub obiektyw ze stabilizacją ma specjalny tryb zaprojektowany do pracy ze statywem). ‚ Czas otwarcia migawki wynoszący dwie sekundy był dość długi, by uzyskać przyjemne dla oka, białe rozmycie w miejscu, gdzie ten leśny strumyk pienił się na skałach, ale nie dość długi, by utra- cić szczegóły w nieruchomej wodzie. Użyłem statywu, by aparat pozostał całkowicie nieruchomy podczas całej ekspozycji. Obiektyw 18 – 200 mm VR, 2 s, f/25, ISO 200, statyw 3. Wybór czasu otwarcia migawki 93 Zanim przyjmiesz, że potrafisz bezpiecznie utrzy- mać aparat bez ruchu przy długim czasie otwarcia migawki, weź pod uwagę, że zawodowi fotoedy- torzy zazwyczaj odradzają takie postępowanie. Przejrzyj też zdjęcia testowe, powiększając je do dużych rozmiarów na ekranie komputera i szukając przyciemnionych pikseli przy krawędziach obiek- tów. Te „dodatkowe” linie wskazują na nieznaczne rozmycie zdjęcia i będą widoczne, jeśli zrobisz z niego duże powiększenie. ‚ Dla zdjęcia makro robionego z tak bliska jak to zdjęcie kropli wody 1/5 sekundy stanowi bardzo krótki czas otwarcia migawki, ponieważ bliskość fotografowanego obiektu i aparatu wzmacnia wszelkie drgania aparatu. Wiedziałem, że ujdzie mi to na sucho ze względu na jaskrawy promień słońca oświetlający kroplę, widoczny na zdjęciu dzięki blikom po prawej stronie kropli. Obiektyw 200 mm, f/4 makro, 1/5 s, f/32, ISO 100, statyw 94 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów  Zachód słońca był fantastyczny, a fale uderzały mocno o brzeg nad Pacyfikiem. Czas otwarcia migawki wynoszący 4/5 sekundy był dość długi, by przyjemnie zmiękczyć fale, a jednocześnie na tyle krótki, że ich kształt pozostał widoczny. Obiektyw 18 – 200 mm VR; 56 mm, 4/5 s, f/9, ISO 100, statyw 3. Wybór czasu otwarcia migawki 95 Czas otwarcia migawki a ruch fotografowanego obiektu Wiesz już, że drgania aparatu mogą istotnie zaważyć na jakości fotografii, lecz moim zdaniem znacznie ciekawszy — szczególnie pod względem artystycznym — jest wpływ czasu naświetlania na sposób przedstawienia poruszających się obiektów. przez kadr, co oznacza, że będzie on tylko częś- ciowo naświetlony, jeśli skupimy się na jednym wybranym punkcie na zdjęciu. Płynąca woda czy światła samolotów zostają przedłużone i stają się abstrakcyjnymi wzorami. Już wspomniałem, że jeśli fotografujesz coś, co się nie rusza, na przykład martwą naturę czy skałę, nie musisz brać pod uwagę ruchu fotografowanego przedmiotu. Ale jeśli dookoła tej skały płynie woda, sytuacja ulega zmianie. Czas otwarcia migawki, określany przez odpowiednie ustawienie, zmienia sposób, w jaki ruch strumienia otaczającego skałę zostaje oddany na zdjęciu. W rzeczy samej, możliwość pokazania upływu czasu na zdjęciu stanowi jeden z największych atutów nieruchomej fotografii. Kiedy wybierasz czas otwarcia migawki w sytuacji, gdy fotogra- fowany obiekt znajduje się w ruchu, decydujesz, w jaki sposób zostanie on zatrzymany i przedsta- wiony na zdjęciu. Bardzo krótkie czasy otwarcia migawki sprawią wrażenie całkowitego zatrzymania ruchu. Korzysta- jąc z nich, mamy gwarancję, że nawet najszybszy ruch, taki jak ruch ptaka w locie, pędzącego samo- chodu czy rozbijających się fal, będzie sprawiał wrażenie „zamrożonego”. Pośrednie czasy otwarcia migawki spowodują zazwyczaj zatrzymanie ruchu (chociaż nie całko- wite). Przy tych czasach bardzo wiele zależy od precyzyjnego doboru czasu otwarcia migawki do ruchu fotografowanego obiektu. Ruch jest zazwy- czaj zatrzymany w miejscu, chociaż z nieznacznym rozmyciem. Panoramowanie (śledzenie ruchomego tematu obiektywem aparatu) może też przynieść ciekawe rezultaty, jeśli użyjemy jednego z dłuż- szych czasów ekspozycji w tym zakresie. Bardzo długie naświetlenia wymagają innego spojrzenia na świat, by zwizualizować wpływ wybranego przez nas czasu otwarcia migawki. Znajdujący się w ruchu obiekt będzie „płynął” Poniższa tabela pokazuje, jak różne zakresy czasu otwarcia migawki pokazują różne znajdujące się w ruchu przedmioty. Wskazuje również sytuacje, w których niezbędne jest użycie statywu. Zakres czasów otwarcia migawki Bardzo krótkie: 1/250 s i krótsze Średnie: 1/125 s do 1/30 s Długie: pomiędzy 1/15 s a 4 s Bardzo długie: dłuższe niż 4 s Efekt Czy konieczne jest użycie statywu? Ruch ulega zatrzy- maniu, „zamroże- niu” w kadrze. Nie Być może (zob. strona 92, gdzie znajdziesz więcej informacji) Tak Tak Poruszające się obiekty są wy- raźne, lecz lekko rozmyte. Poruszające się obiekty są rozmyte lecz rozpoznawalne. Poruszające się obiekty prawdo- podobnie „przejdą” przez cały kadr i zostaną zapisane w sposób abstrak- cyjny. Pomyśl na przykład o poruszającej się wodzie. Pomaga ona uczynić otaczający nas świat pięknym i stanowi część wielu fotograficznych kompozycji przedstawiających naturę. Przy zastosowaniu krótkiego czasu otwarcia mi- gawki fale i spadająca woda zapisane zostaną ostro i wyraziście, „zamrożone” w miejscu (zob. zdjęcia na stronach 77, 88 i 99). Przy ustawieniu średniej długości czasu otwarcia migawki woda nadal będzie czytelna, jednak gdy bliżej przyjrzymy się zdjęciu, zobaczymy nieznaczne rozmycie. Tak na marginesie, właśnie te ustawienia mogą okazać się najlepszymi do fotografowania poruszającej się wody. 96 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów Poruszające się obiekty i korekty czasu ekspozycji Jeśli poruszający się obiekt zostaje zarejestrowany w czasie, gdy porusza się przez kadr, przy bardzo długiej ekspozycji, pozostanie on niedoświetlony w każdym miejscu swojej podróży (ponieważ nie będzie przebywał w żadnym z miejsc przez cały czas trwania naświetlenia). „Niedoświetlenie” oznacza, że obiekt będzie wydawał się być ciemniejszy niż byłby, gdyby znajdował się w jednym miejscu przez cały czas ekspozycji. Niedoświetlenie to jest do pewnego stopnia równoważone, jeśli w ruchu znajduje się kilka przedmiotów; gdy jeden z nich opuszcza kadr, inny zajmuje jego miejsce. Z mojego doświadczenia z fotografowaniem poruszających się przedmiotów, szczególnie w ogólnie ciemnym otocze- niu, wynika, że dobrze sprawdza się przedłużenie czasu naświetlenia (zob. zdjęcia na stronach 84 – 85 oraz 106, gdzie znajdziesz przykłady sytuacji, w których celowo prześwietliłem zdjęcie). Jednak najlepszym rozwiązaniem w sytuacji, gdy mamy do czynienia z ruchem, jest eksperymentowanie z parametrami ekspozycji. Prawdopodobnie nie dowiesz się, jakie ustawienia są najlepsze, do chwili, kiedy sprawdzisz wszystkie opcje. Gdy czas otwarcia migawki staje się dłuższy, po- ruszająca woda nabiera coraz bardziej abstrakcyj- nego wyglądu (na przykład zdjęcie na stronie 93). Przy najdłuższych czasach otwarcia migawki woda wygląda zupełnie naturalnie, zdając się być ciągłą białą wstęgą bez jakichkolwiek szczegółów (na przykład zdjęcie na stronie 98). W rozdziale 2. wyjaśniałem, że czasami wielkość otworu przesłony nie ma znaczenia (strony 76 – 79). Czasami nieistotny jest również czas otwarcia migawki: dzieje się tak, gdy nie ma problemu drgań aparatu, a fotografowany obiekt pozostaje bez ru- chu. We wszystkich innych sytuacjach zagadnienia związane z wyborem czasu otwarcia migawki mają gigantyczne znaczenie dla fotografa. Twoje zdjęcia znacznie zyskają, jeśli poświęcisz wystarczającą ilość czasu na pełne zrozumienie implikacji wyboru poszczególnych czasów otwarcia migawki. „ Uznałem, że ta gęś kanadyjska uchwycona w locie tworzy cie- kawy kontrast z przemysłowym dźwigiem znajdującym się w tle. Aby „zamrozić” ruch gęsi, użyłem bardzo krótkiego czasu otwarcia migawki (1/1000 s). Obiektyw 70 – 200 VR; 200 mm, 1/1000 s, f/5,6, ISO 100, zdjęcie z ręki 3. Wybór czasu otwarcia migawki 97 ‚ Moim założeniem przy wykonywaniu tego zdjęcia Yose- mite Falls było użycie długiego czasu otwarcia migawki, by rozmyć ruch wody. Aby uzyskać wystarczająco długi czas ekspozycji, musiałem zredukować ilość światła docierającego do matrycy przez wybranie małego otworu przesłony (f/25). Użycie tak małego otworu przesłony umożliwiło ustawienie bardzo długiego czasu naświetla- nia (trzy minuty). Obiektyw 18 – 200 mm VR; 95 mm, 180 s, f/25, ISO 100, statyw Wykonywanie bardzo długich naświetleń Każde naświetlenie dłuższe niż kilka sekund powinno być uznane za bardzo długie i dlatego wymagające użycia statywu. Radzę zainwestować w dobry statyw, co pozwoli uniknąć późniejszej frustracji. Niektóre z lepszych systemów statywo- wych wykorzystują płytkę na stałe zamocowaną do korpusu aparatu, tak by można było go łatwo montować i zdejmować ze statywu. Dostępnych jest też wiele różnych podpórek, z których można skorzystać, robiąc zdjęcie z wy- korzystaniem długiego czasu otwarcia migawki, od woreczków z grochem po specjalne statywy na elastycznych plastikowych nogach. Warto poekspe- rymentować! Musisz również znaleźć sposób, by wykonywać długie naświetlenia bez dotykania aparatu, ponie- waż naciśnięcie palcem spustu migawki wprawi aparat w drgania przy długim czasie naświetlania. Samowyzwalacz wbudowany w aparat zazwyczaj stanowi dobre rozwiązanie. Wiele aparatów ma najdłuższy czas ekspozycji nieprzekraczający 15 czy 30 sekund. Aby użyć dłuższego czasu, aparat musi być wyposażony w ustawienie „Bulb” (nie wszystkie aparaty umożli- wiają wykonywanie zdjęć w tym trybie). Jeśli korzystasz z ustawienia „Bulb”, migawka po- zostaje otwarta tak długo, jak długo włączony jest spust migawki. W tej opcji nie można korzystać z samowyzwalacza, ponieważ migawka musi być cały czas otwarta, by nie przerywać naświetle- nia. Aby osiągnąć taki efekt, niezbędny jest nam pilot zdalnego sterowania. Niestety, w przypadku aparatów cyfrowych nie są to proste, niedrogie i typowe kabelki z epoki analogowej; jeśli jednak planujesz korzystać z długich czasów naświetlania, ten element wyposażenia jest niezbędny. Warto też pamiętać, że bardzo długi czas naświet- lania zawsze powoduje pojawienie się na zdjęciu szumów. Jeśli aparat posiada ustawienie pozwa- lające na redukcję szumów przy długich ekspozy- cjach, należy upewnić się, że jest ono włączone. 98 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów  Pewnego dnia, późnym popołudniem, przechadzałem się wysoko ponad południową, osłoniętą stroną Point Reyes późno pewnego popołudnia. Patrząc wprost w dół, zobaczyłem, że wiatr wypychał wodę w jednym kierunku (ku otwartemu morzu), a fale nadchodziły z kierunku przeciw- nego. Powstałe w ten sposób dwie linie wody spotykały się, krzyżowały i tworzyły ciekawe wzory. Wiedziałem, że aby „zamrozić” te wzory, muszę użyć stosunkowo krótkiego czasu otwarcia migawki (1/180 s). Aby wykonać to zdjęcie, użyłem kołowego filtra polaryzacyjnego. Filtr polaryzacyjny może pogłębić kolory i wzmocnić (lub zredukować) odbicia, szczególnie odbicia na wodzie. Aby skorzystać z filtra polaryzacyjnego, po zamontowaniu go na końcu obiektywu należy obracać go aż do chwili uzyskania zadowalającego wyglądu zdjęcia. Filtr polaryzacyjny ograniczył ilość światła padającego na matrycę, gdyby nie on, mógłbym ustawić jeszcze krótszy czas naświetlania. Obiektyw 18 – 200 mm VR; 105 mm, 1/180 s, f/7,1, ISO 100, filtr polaryza- cyjny kołowy 3. Wybór czasu otwarcia migawki 99 ‚ Krótki czas otwarcia migawki (1/250 s) po- zwolił na uchwycenie tej ważki unoszącej się w promieniach słońca. Obiektyw 105 mm, f/2,8 makro, 1/250 s, f/8, ISO 200, zdjęcie z ręki 100 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów  Miałem szczęście, ponieważ ta kropla wody znajdująca się na płatku kwiatu pozostała bez ruchu przez półtorej sekundy niezbędne do nadania zdjęciu odpowiedniej głębi ostrości. Przy tak długim czasie otwarcia migawki widać ruch w górnej (różowej) części kropli wody, podczas gdy odbicia w kropli wewnątrz kwiatu są całkowicie nieruchome. Obiektyw 200 mm, f/4 makro, 1,5 s, f/45, ISO 100, statyw 3. Wybór czasu otwarcia migawki 101 102 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów  Ten mak opiumowy chwiał się na silnym wietrze. Aby zamrozić jego ruch, użyłem krótkiego czasu otwarcia migawki (1/320 s). 18 – 200 mm VR; 120 mm, 1/320 s, f/5,6, ISO 200, zdjęcie z ręki ƒ To zdjęcie klifu i morza naświetlałem w środku nocy, korzystając ze światła gwiazd i odległego blasku San Francisco, przez pięć minut. Nie było szansy na krótsze naświetlenie bez podnosze- nia czułości, a chciałem maksymalnie ograniczyć szumy, które zawsze stanowią problem przy długich naświetleniach. Do pew- nego stopnia szumy można zmniejszyć na etapie obróbki (co wyjaśniam w rozdziale 6.); w przypadku tego zdjęcia uznałem, że szum na klifie i oceanie wzmacniał ogólny efekt tworzony przez zdjęcie. Obiektyw 12 – 24 mm; 12 mm, 300 s, f/4, ISO 100, statyw 3. Wybór czasu otwarcia migawki 103 Twórcze wykorzystanie ruchu Gdy nabierzesz doświadczenia w twórczym pokazy- waniu ruchu, prawdopodobnie będziesz też czasami potrzebował wziąć pod uwagę czas, jakiego po- trzebuje fotografowany obiekt do przebycia drogi przez cały kadr. Jeśli użyjesz tego czasu jako czasu naświetlania, na zdjęciu znajdziesz całą trajektorię ruchu fotografowanego obiektu (zob. zdjęcie za- chodzącego księżyca na stronie 106, które stanowi przykład takiej właśnie sytuacji). Zastanawiając się nad czasem otwarcia migawki, powinieneś zawsze brać pod uwagę to, jak szybko porusza się fotografowany obiekt oraz jak jego szybkość ma się do czasu otwarcia migawki. Przedmioty znajdujące się w ruchu stanowią jeden z najważniejszych elementów każdego zdjęcia (chyba że fotografujesz martwe natury, pomniki czy skały). Płynąca woda, szybko poruszające się chmury, poruszające się pojazdy, ludzie: wszystkie te obiekty są w ruchu. Ponieważ ruch stanowi tak ważną część naszego życia i fotografii, należy zasta- nowić się, co można zrobić w przypadku każdego ze zdjęć, by zmaksymalizować oddziaływanie ruchu, który fotografujesz, oraz pomyśleć nad relacją po- między fotografowanym ruchem a użytym kadrem. Sugeruję, byś zastanawiał się, jak daleko przesunie się fotografowany obiekt w czasie wykonywania zdjęcia w odniesieniu do obszaru, który na nim 104 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów rejestrujemy; interesujące interakcje pomiędzy trajektorią poruszającego się obiektu a tłem zdjęcia często tworzą bardzo mocne kompozycje. Jednak aby je uzyskać, musisz wiedzieć, jaką drogę pokona fotografowany obiekt. Warto również zastanowić się, czy dystans, jaki ów obiekt pokona, będzie miał wpływ na ustawienie ostrości, i czy w związku z tym należy zmienić przesłonę, by uzyskać większą lub mniejszą głębię ostrości, tak jak opisywałem w rozdziale 2. Ruch ma wielką siłę wyrazu, toteż nie zapominaj o nawet najprostszych technikach jego wykorzy- stania. Nie każde interesujące zdjęcie przedstawia- jące obiekty w ruchu wymaga skomplikowanych obliczeń i przygotowań. Najprostszy sposób na twórczą interpretację ruchu polega na wykorzystaniu naturalnych zależności między czasem otwarcia migawki a wizualizacją poruszających się obiektów. W zależności od usta- wionego czasu naświetlania ten sam lecący ptak może zostać zamrożony w ułamku sekundy, poka- zany w postaci rozmytych, przezroczystych smug bądź w dowolny pośredni sposób. Jak już wspomniałem, czas otwarcia migawki i spo- sób uwiecznienia ruchu zawsze idą ręka w rękę. Krótkie czasy otwarcia migawki „zatrzymują” ruch, podczas gdy długie czasy zapisują całą trajektorię ruchu fotografowanego przedmiotu na zdjęciu. Staraj się eksperymentować z różnymi ustawie- niami czasu otwarcia migawki, by określić, jaki wpływ krótkie i długie czasy jej otwarcia mają na ruszającą się wodę, ludzi, zwierzęta, trawę, chmury na wietrze, poruszające się samochody i ich światła w nocy. Uzyskane wyniki mogą Cię zadziwić! Robiąc zdjęcia wszystkich tych poruszających się obiek- tów z wykorzystaniem różnych czasów otwarcia migawki, nabierzesz doświadczenia, które będzie miało wpływ na Twoje wybory czasów otwarcia migawki, a także zrozumiesz, w jaki sposób można twórczo wykorzystać poszczególne sytuacje. Korzystając z tego doświadczenia, gdy znajdziesz się w sytuacji wiążącej się z dynamicznym ruchem, będziesz w stanie instynktownie wybierać czasy otwarcia migawki, które pozwolą na zrobienie znakomitych zdjęć. W całym tym rozdziale niejednokrotnie podkreśla- łem, że czas otwarcia migawki determinuje sposób odwzorowania dwóch rodzajów ruchu: fotografo- wanego obiektu oraz poruszenia samego aparatu. Zmiana czasu naświetlania w przypadku zdjęcia poruszającego się obiektu pozwala na stworzenie zdjęć dynamicznych, pełnych godności bądź siły. Celowe poruszenie aparatem, gdy migawka jest ot- warta, z drugiej strony, pozwala na stworzenie zdjęć nieco… eksperymentalnych. Nie zamierzam sugerować, byś beztrosko podrzucał aparat z otwartą migawką (chociaż niektórzy foto- grafowie i tego próbują). Pamiętaj jednak, że ruch dotyczy obu elementów. Gdy już nauczysz się pra- cować z czasami otwarcia migawki i fotografowa- nymi obiektami, pamiętaj, że niektóre efekty można wzmocnić, wykorzystując ruch aparatu (przyjrzyj się na przykład zdjęciu na stronie 107). Tylko jedno słowo ostrzeżenia: jeśli masz zamiar w czasie robie- nia zdjęcia rzucić aparat w górę, upewnij się, że go złapiesz, zanim rozbije się o ziemię. ƒ Zbliżała się chmura deszczowa, a sucha trawa szeleściła na wietrze. Zdjęcie zostało zrobione niemal w nocy, a długi czas naświetlania (30 s) zmiękczył ruch zbliżających się chmur deszczowych i kołyszą- cej się trawy. Obiektyw 10,5 mm cyfrowe rybie oko, 30 s, f/2,8, ISO 100, statyw 3. Wybór czasu otwarcia migawki 105  Oceniłem, że do zachodu księżyca po- zostało mi około czterech minut, toteż postanowiłem naświetlać zdjęcie przez cały ten czas. Przełączyłem aparat w tryb Bulb i użyłem programowalnego samo- wyzwalacza. Moim celem było zrobienie zdjęcia księżyca powoli zachodzącego za horyzontem. Obiektyw 18 – 200 mm VR; 200 mm, 240 s, f/5,6, ISO 100, statyw 106 Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów ‚ Fotografowałem w zachodzącym słońcu most Golden Gate od strony Baker Beach w San Francisco. Mój statyw znajdował się niedaleko linii wody, tak że fale czasami moczyły moje stopy. Wraz z upływem wieczora wydłużały się też czasy naświet- lania aż do momentu, gdy robiłem zdjęcia z czasem 30 sekund przy maksymalnie otwartej przesłonie. Nagle, w czasie naświetlania, nadeszła bardzo duża fala. Aby uniknąć porwania statywu i aparatu przez wody Pacyfiku, pod- niosłem je do góry i zaniosłem na plażę. Po umieszczeniu statywu na ziemi zmieniłem ogniskową zooma z 60 na 80 mm, aby w przybliżeniu zachować poprzedni obrys kadru. Ekspozycja trwała nieprzerwanie przed, w trakcie i po przeniesieniu aparatu, a jego rezultat można obejrzeć poniżej. Kto mógłby przewidzieć, że zdjęcie będzie wyglądało właśnie tak? Obiektyw 18 – 200 mm VR; 60 i 80 mm, 30 s, f/4,8, ISO 100, statyw 3. Wybór czasu otwarcia migawki 107 Skorowidz 18-procentowy odcień szarości, 132 A Adobe Camera RAW, 160, 163 Blacks, 164 Brightness, 164 Contrast, 164 Czarne, 164 Ekspozycja, 163 Exposure, 163 Fill Light, 164 Jaskrawość, 167 Jasność, 164 Kontrast, 164 kontrola kolorystyki, 166 korekcja balansu bieli, 166 Nasycenie, 167 Saturation, 167 Światło wypełnienia, 164 Tint, 166 Tinta, 166 Vibrance, 167 Adobe Gamma, 133 Adobe Photoshop, 160 APS-C, 10 automatyczne ustawienia ISO, 36 automatyczny balans bieli, 133 automatyczny pomiar światła, 25 B balans bieli, 131, 132 automatyczny balans bieli, 133 JPEG, 133 korekcja, 166 RAW, 134 szara karta, 132 ustawianie, 132 bardzo długi czas naświetlania, 27, 98 bardzo duża głębia ostrości, 56 bliki, 66 błysk wypełniający, 89 bokeh, 66 Bulb, 98, 106 burze, 127 C celowe niedoświetlenie, 17, 46 celowe prześwietlenie, 17, 46 chłód źródła światła, 130 182 Skorowidz chmury, 104, 123 ciepłota źródła światła, 130 CMYK, 174 Color, 170 cross-processing, 174 cyfrowa ciemnia, 158 konwersja plików RAW, 158 konwersja zdjęć na skalę szarości, 178 korekcja balansu bieli, 166 korekcja ekspozycji, 162 krosowanie, 174 oprogramowanie, 160 redukcja szumu, 168 cyfrowe krosowanie, 174 czas otwarcia migawki, 14, 20, 23, 24, 86 Bulb, 98, 106 długi czas otwarcia, 86, 89 drgania aparatu, 89, 92 krótki czas otwarcia, 86 ruch, 86, 89, 96 statyw, 89, 92 szum, 98 twórcze wykorzystanie ruchu, 104 zatrzymanie ruchu, 96 czerń i biel, 178 czułość filmu, 110 czułość ISO, 114 czułość matrycy, 14, 16, 22, 114 czułość na światło, 110 D długi czas otwarcia migawki, 27, 89 drgania aparatu, 89, 92 duża głębia ostrości, 23 duża rozpiętość tonalna, 48 dzieci, 114 E efekt Ansela Adamsa, 181 efekt przejrzystości, 140 Ekran, 171 ekspozycja, 14, 25 czas otwarcia migawki, 14, 86 czułość matrycy, 16, 114 korekcja ekspozycji, 162 poprawna ekspozycja, 17 przesłona, 16, 54 rejestrowanie tej samej ilości światła, 24 równanie ekspozycji, 20 tryb automatyczny, 25 tryby ekspozycji, 32 twórcza ekspozycja, 122 zdjęcia w nocy, 144 ekwiwalent ogniskowej, 10 EV, 22 F f/n, 16, 54 fale, 99, 107 filtry polaryzacyjne, 76, 99 filtry redukujące poziom szumów, 117 format plików JPEG, 48 RAW, 48, 131 fotografia makro, 55 fotografia nocna, 144 fotografia zbliżeniowa, 80 fotografowanie kwiatów, 55 fotografowanie poruszających się przedmiotów, 97 G głębia ostrości, 21, 22, 23, 39, 54, 57, 70 kontrola, 54 małe matryce, 58 podgląd głębi ostrości, 59 postrzegana ostrość zdjęcia, 57 przesłona, 54 gwiazdy, 27, 119 H HDR, 50 hiperfokalna odległość, 57 histogram, 19, 46 I informacja o zjawiskach naturalnych, 127 informacje techniczne dotyczące zdjęć, 11 interpretacja ruchu, 105 IS, 93 ISO, 14, 16, 20, 22, 23, 24, 110 zwiększanie czułości, 114 J jakość bokehu, 66 Jasność, 170 JPEG, 48, 133 K kanały, 174 CMYK, 174 RGB, 174 karty wzorcowe, 132 kąt widzenia, 71 Kolor, 170 konwersja plików RAW, 158, 163 konwersja zdjęć na skalę szarości, 178 korekcja balansu bieli, 166 korekcja ekspozycji, 162 zdjęcia RAW, 159 korekta czasu ekspozycji, 97 Krajobraz, 37 kreatywna ekspozycja, 123 krople wody, 29, 59, 64, 74, 81, 101 krosowanie, 174, 176 kwiaty, 55, 90 Kwiaty, 34 L LAB, 172, 175 lampa błyskowa, 62, 148 odbijanie światła, 148 osłona przeciwsłoneczna, 148 zasięg, 149 zewnętrzne lampy błyskowe, 149 zmiękczenie błysku, 148 LED, 153 Low Pod, 82 luminancja, 168 Luminosity, 170 Ł Łagodne światło, 171 M makro, 17, 60 Makro, 34 makrofotografia, 55, 61, 80 krople wody, 81 kwiaty, 90 mieszki, 81 obiektyw makro, 81 pierścienie odwrotnego mocowania, 81 pierścienie pośrednie, 80, 81 przesłona, 80 soczewki makro, 81 sprzęt, 81 statyw, 82 szyny, 81 teleobiektyw, 83 tryb makro, 81 ustawianie ostrości, 81 maska warstwy, 168, 170 maskowanie, 168 master, 149 materiały do tworzenia teł i aranżacji, 153 matryca, 10, 58 ISO, 16 mieszki, 81 model RGB, 174 monitor, 133 CRT, 133 LCD, 133 Multiply, 171 N narracja, 70 naświetlenie, 17, 72 niedoświetlenie, 17, 46, 49, 71, 97, 122 nieskończoność, 57, 76 Nik Software Dfine, 117 noc, 86, 146 Noise Ninja, 117 Normal, 170 O obiektyw, 10 bokeh, 66 obiektyw makro, 81 obiektyw szerokokątny, 56, 57 obiektyw typu rybie oko, 39 ogniskowa, 10, 55 obrazy HDR, 50 obróbka plików RAW, 158 odległość hiperfokalna, 57 odnajdowanie najlepszego światła, 126 odstęp sygnału od szumu, 111 ogniskowa obiektywu, 10, 55 oprogramowanie, 160 osłona przeciwsłoneczna, 148 ostrość, 57, 66 makrofotografia, 81 ostrość selektywna, 66, 67, 70 ustawienie na nieskończoność, 76 oświetlenie, 19, 40, 152 oświetlenie błyskowe, 89 oświetlenie boczne, 138 oświetlenie przednie, 136 oświetlenie tylne, 140 P parametry ekspozycji, 19 Photoshop, 160 redukcja szumu, 168 tryby mieszania, 170 warstwy, 168 pierścienie odwrotnego mocowania, 81 pierścienie pośrednie, 80, 81 pliki RAW, 158 płynąca woda, 104 pochmurny dzień, 142 podgląd głębi ostrości, 59, 65 pokazywanie ruchu, 104 pomiar światła, 25, 40 pomiar światła przy użyciu oczu, 42 tryb pomiaru punktowego, 41, 42 pomieszczenia, 138 Pomnóż, 171 poprawna ekspozycja, 17 portrety, 140 poruszające się obiekty, 97 postrzegana ostrość zdjęcia, 57 poszerzony zakres tonalny, 50 poziom szumów, 22 półautomatyczne tryby ekspozycji, 32 priorytet migawki, 31, 33, 34 priorytet przesłony, 33, 34, 36 proces korekcji ekspozycji, 162 profil monitora, 133 profilowanie monitora, 133 Program, 76 przejrzystość, 140 przesłona, 14, 16, 54 f/n, 54 głębia ostrości, 23, 54 makrofotografia, 80 narracja, 70 przesłona maksymalna, 16 przesłona minimalna, 16 stopnie przesłony, 55 przestrzeń kolorów LAB, 172, 175 prześwietlenie, 17, 18, 23, 46, 122 przygotowanie do zdjęć nocnych, 146 R RAW, 48, 50, 131, 158 balans bieli, 134 konwersja plików, 158 obróbka plików, 158 Skorowidz 183 Z zabarwienie zdjęcia, 131 zachód słońca, 45, 49, 78, 95, 107, 136 zamrażanie ruchu, 88, 96, 103 zapis RAW, 48 zatrzymanie ruchu, 96 zdjęcia czarno-białe, 178 zdjęcia makro, 17, 80, 82 zdjęcia o poszerzonym zakresie tonalnym, 50 zdjęcia o zbyt dużej rozpiętości tonalnej, 50 zdjęcia w nocy, 27, 86, 144 ekspozycja, 144, 145 przygotowania, 146 zagrożenia, 146 zdjęcia z ręki, 22, 23, 89 zewnętrzne lampy błyskowe, 149 ziarno, 16 zjawiska naturalne, 127 zmiękczenie lampy błyskowej, 148 zwiększanie czułości ISO, 114 Zwykły, 170 Ź źródło szumu, 110 źródło światła, 131 wielokrotne wywołanie plików światło, 126, 130 RAW, 170 redukcja drgań, 11, 93 redukcja szumu, 112, 168 obróbka pliku cyfrowego, 117 RGB, 174 rozmycie ruchu, 96 rozmycie wody, 31 rozpiętość tonalna, 48 równanie ekspozycji, 20, 24 ruch, 33, 86, 89, 96, 105 twórcze wykorzystanie ruchu, 104 woda, 88 S Screen, 171 selektywna ostrość, 67 skala Kelvina, 130 slaves, 149 słońce, 140 SNR, 111 soczewki makro, 81 Soft Light, 171 spektrofotometr, 133 Sport, 34 sprzęt, 10, 152 fotografia makro, 81 stabilizacja obrazu, 11, 93 statyw, 82, 89, 92 stopnie Kelvina, 130 stopnie przesłony, 55 studio fotograficzne, 152 materiały do tworzenia teł i aranżacji, 153 oświetlenie, 152 sprzęt, 152 szara karta, 132 szum, 17, 22, 58, 98, 110 czułość ISO, 110 odstęp sygnału od szumu, 111 redukcja szumu, 112, 168 szum gaussowski, 111 szum kolorowy, 168 szum losowy, 111 szum luminancji, 168 twórcze wykorzystanie szumów, 116 wewnętrzna redukcja szumów, 112 źródła, 110 szyny, 81 Ś ślady gwiazd, 27 światła miasta, 123 184 Skorowidz temperatura barwowa, 130 światło zapisane, 20 światło żarowe, 19 światłomierz wbudowany, 40 T teleobiektyw, 45 teleobiektyw makro, 83 temperatura barwowa, 130, 131 trajektoria gwiazd, 119 tryb ekspozycji automatycznej, 25 tryb makro, 60, 81 tryb manualny, 35 tryb pełnej automatyki, 34 tryb priorytetu migawki, 31, 33, 34, 35 tryb priorytetu przesłony, 33, 34, 36 tryb Program, 26 tryby ekspozycji, 32 tryby mieszania, 168, 170 tryby tematyczne, 34 trzymanie aparatu, 57, 92 twórcza ekspozycja, 122 twórcze wykorzystanie ruchu, 104 twórcze wykorzystanie szumów, 116 U ustawianie balansu bieli, 132 ustawianie ostrości na nieskończoność, 76, 77 ustawianie temperatury barwowej, 131 V vibration reduction, 11 VR, 11, 93 W warstwy, 168 krycie, 168 maska warstwy, 168 tryby mieszania, 168, 170 wartość ekspozycji, 22 wartość ISO, 20 wartość przesłony, 16, 24, 55 wewnętrzna redukcja szumów, 112 wielkość otworu przesłony, 55 wielokrotne wywołanie plików RAW, 170 winieta, 135 woda, 88, 104 wschód słońca, 127, 136
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Światło i ekspozycja. Warsztaty artystyczne dla fotografów
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: