Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00119 004923 19012133 na godz. na dobę w sumie
Sycylia. Michelin. Wydanie 1 - książka
Sycylia. Michelin. Wydanie 1 - książka
Autor: Liczba stron: 152
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-5444-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po kontynentach i regionach
Porównaj ceny (książka, ebook (-35%), audiobook).

Ruszaj w świat z przewodnikiem Michelin!

Michelin zaprasza Cię do wspólnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Sycylii! Z tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością! Szukasz niezwykłych miejsc i intrygujących zabytków? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach obiektów i miejscowości nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Szczegółowe plany ułatwią poruszanie się po miastach i ich okolicach.Starannie dobrane propozycje miejsc pomogą Ci znaleźć niebanalny nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile.

Gwiazdki - tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych:

*** zobacz koniecznie

** warto odwiedzić

* godne uwagi

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

SYCYLIA Tytuł: Sycylia. Michelin Teksty: Sycylia. Zielony Przewodnik Redaktor prowadzący: Paweł Sondej Redakcja: Mariusz Miodek Korekta: Urszula Czerwińska Projekt graficzny: Dawid Kwoka Skład i redakcja techniczna: Sabina Binek Projekt okładki: Jan Paluch Zdjęcie na okładce: © Andrei Molchan / Shutterstock.com Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotogra- ficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje narusze- nie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki c, - Gliwice tel.:     e-mail: redakcja@bezdroza.pl Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?besym1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-5444-9 Copyright © Le Guide Vert Michelin – Michelin cie MICHELIN TRAVELPARTNER, 27 cours de l’île Seguin - 92100 Boulogne-Billancourt Copyright © for the Polish Edition by Helion, 2019 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność SPIS TREŚCI Nasze podpowiedzi ________________ 6 INFORMACJE PRAKTYCZNE _______ 9 Przed wyjazdem __________________ 10 Transport _______________________ 12 Na miejscu ______________________ 13 Informator A–Z __________________ 15 Noclegi ________________________ 23 Restauracje i kawiarnie _____________ 24 Kalendarz świąt i wydarzeń kulturalnych _________ 24 ZAPROSZENIE DO PODRÓŻY _____ 27 Oto Sycylia ______________________ 28 Tak powstawała Sycylia ____________ 31 Kalendarium historyczne ___________ 32 Społeczeństwo __________________ 33 Kultura i sztuka ___________________ 35 Kuchnia sycylijska ________________ 40 ZWIEDZANIE SYCYLII ___________ 43 Taormina _______________________ 44 Katania ________________________ 52 Syrakuzy _______________________ 57 Noto___________________________ 67 Modika ________________________ 71 Ragusa _________________________ 75 Caltagirone _____________________ 79 Villa Romana del Casale ____________ 84 Enna ___________________________ 86 Agrigento_______________________ 90 Selinunt ________________________ 99 Marsala _______________________ 103 Wyspa Motja ___________________ 105 Wyspy Egadzkie ________________ 107 Trapani ________________________ 111 Erice __________________________ 115 Segesta _______________________ 120 Monreale ______________________ 121 Palermo _______________________ 124 Cefalù _________________________ 136 Wyspy Liparyjskie _______________ 140 SŁOWNICZEK _________________ 147 INDEKS _____________________ 150 SPIS PLANÓW I MAP Taormina ____________________ 44–45 Syrakuzy _____________________ 58–59 Agrigento – Dolina Świątyń _______________ 92 Agrigento_______________________ 96 Selinunt _______________________ 101 Erice __________________________ 117 Palermo ___________________ 126–127 Kup książkę Poleć książkę NASZE PODPOWIEDZI Przechadzka po teatrze greckim w Taorminie, gdzie z wykutych w skale stopni widowni można podziwiać równocześnie Etnę, czasami ośnieżoną, i morze! Zob. s. 46. Dreszcz emocji podczas wędrówki po przypominającym księżycowy krajobraz zboczu Etny – największego w Europie i do tego czynnego wulkanu. Zob. s. 55. W gorący dzień chwila orzeźwiającej kąpieli w zimnej nawet latem rzece, która przez wieki wyrzeźbiła w lawie malowniczy wąwóz Alcantara. Zob. s. 49. Spacer po Katanii, gdzie wzniesione z lawy budynki sprawiają, że miasto wygląda, jakby przywdziało czarny, żałobny płaszcz. Zob. s. 52. Sprawdzenie niezwykłej akustyki w znajdującej się w Parku Archeologicznym Neapolis jaskini, której nazwę – Ucho Dionizjusza – wymyślił ponoć Caravaggio. Zob. s. 64. Podziwianie barokowych pałaców i kościołów, przybierających miodową barwę w pro- mieniach zachodzącego słońca w mieście Noto, wzniesionym od nowa po trzęsie- niu ziemi. Zob. s. 67. Rozkosz dla podniebienia w cukierni w Modice, filiżanka czekolady, produkowanej w tym mieście metodami stosowanymi przed wiekami przez Azteków. Zob. s. 72. Wędrówka plątaniną wąskich uliczek w dolnej części „barokowego klejnotu”, jak nazy- wane jest miasto Ragusa. Zob. s. 75. Obserwowanie rzeki ognia, tworzonej przez lampiony, spływającej 24 i 25 lipca ze 142 cudownie inkrustowanych schodów Świętej Maryi Górskiej w Caltagirone. Zob. s. 81. Widok kobiet w starożytnej wersji bikini na jednej ze wspaniałych mozaik, uznawanych za jeden z cudów świata antycznego, w rzymskiej willi del Casale. Zob. s. 84. Poczucie, jakby zamiast na włoską wyspę trafiło się do Grecji: imponujące ruiny świątyń w Agrigento, gdzie oddawano cześć Zeusowi, Herze, Hefajstosowi i innym posta- ciom z greckiego panteonu. Zob. s. 91. m o c . s o t o h p t i s o p e D / m o c . l i a m g . s i t i l k u r k . s u g n i © Teatr grecki w Taorminie Kup książkę Poleć książkę 6 Spacer po średniowiecznej osadzie w chmu- rach, jak nazywana jest Erice, zachowana w całości do naszych czasów; wielu uważa ją za najbardziej urokliwy, a nawet najpiękniejszy zakątek Sycylii. Zob. s. 115. Wyprawa do samotnej świątyni ze złota- wego wapienia, o 36 kolumnach, wśród łagodnych wzgórz o barwach ochry i czerwieni – ta budowla w Segeście kryje mnóstwo tajemnic. Zob. s. 120. Podziwianie olśniewającej Cappella Palatina w Pałacu Królewskim w Palermo z mozai- kami wykonanymi z listków złota, przed- stawiającymi sceny ze Starego i Nowego Testamentu. Zob. s. 133. Wizyta w Katakumbach Kapucynów w Palermo, gdzie zgromadzono ok. 8 tysięcy zmumifikowanych ciał zakonników, bogatych mieszkańców i dwulet- niej Rosalii, która od blisko 100 lat wygląda, jakby zasnęła. Zob. s. 133. Uliczka w Erice Chwile relaksu na wspaniale położonej plaży w Cefalu, u stóp Skały (La Rocca), z której roztacza się piękna panorama; w miasteczku warto wieczorem przysiąść na scho- dach katedry przy gwarnym placu. Zob. s. 136. Rejs na Stromboli, gdzie co 10–20 minut wulkan wyrzuca w niebo lawę albo na Vul- cano, gdzie można zażyć zdrowotnej kąpieli w siarkowych błotach. Zob. s. 141. Spróbowanie miejscowych specjałów: arancini, czyli rumianych „pomarańczek” z mię- sem, ryżem i dodatkami, cannoli, czyli rurek z serem ricotta, mrożonej granity i frutti di martorana – marcepanowych słodyczy. Zob. s. 41. Udział w kolorowym widowisku: spektaklu teatru marionetek, przedstawiającym ryce- rzy, królów, księżniczki i smoki, pełnym intryg i pojedynków. Zob. s. 37. m o c . s o t o h p t i s o p e D / i s e e © l m o c . s o t o h p t i s o p e D / t e n . r i i m g b a y . Stromboli Kup książkę 7 l l l o s © Poleć książkę TAORMINA ««« Jeżeli chcemy użyć w odniesieniu do któregoś z miasteczek na wyspie popularnego określenia, że jest „perłą” Sycylii, to z całą pewnością miano to należy się Taorminie. Zachwyca tu wszystko oprócz tłumu turystów i cen. Sławna na całym świecie, jest wymarzonym celem wakacyjnym, m.in. ze względu na wyjątkowe położenie: na szczycie wzgórza o wysokości 250 m n.p.m., zwrócona w stronę kryształowo czy- stego morza, którego brzeg ozdabia przesmyk zakończony wysepką-rezerwatem Isola Bella, chlubi się antycznym teatrem greckim z widokiem na Etnę. Mapa okładkowa C2. Plan miasta poniżej. Usytuowanie Taormina znajduje się na pólnocno- -wschodnim wybrzeżu Sycylii. Nie warto szukać miejsca do parko- wania blisko historycznego centrum. Najlepiej zostawić samochód na jednym z dużych parkingów (dobrze oznaczonych) wzdłuż drogi dojazdowej do miasta. Centrum można zwiedzać tylko pieszo i aby cieszyć się wspaniałą panoramą, trzeba wspiąć się po podej- ściach i schodach. Z tego powodu lepiej jest zwiedzać miasto w chłodniejszych porach dnia. Tło Od legendy do historii – Legenda mówi, że greccy marynarze, którzy płynęli wzdłuż wschodniego wybrzeża Sycylii, zapomnieli o złożeniu ofiary Posejdonowi. Rozzłoszczony bóg morza nakazał wiatrowi wiać tak gwałtownie, aby powstał sztorm. Jedyny uratowany, Teokles, został wyrzucony na plażę na cyplu Schiso. Zafascynowany pięknem tego miejsca wrócił do Grecji, aby 1 2 MAD. DELLA ROCCA CASTELLO Brama Mesyńska 4 Naumachie TEATR GRECKI 2 Brama Katańska 3 1 Katedra 3 4 Kup książkę GIARDINI-NAXOS, KATANIA 44 M O R Z E J O Ń S K I E Poleć książkę i a n m r o a T | i i l y c y S e n a z d e w Z i i przekonać swoich współobywateli do przybycia na Sycylię i założenia kolonii. Greccy osadnicy zamieszkali w Nasso, obecnym Naxos. W tej legendzie jest ziarno prawdy. Rzeczywiście, w VIII w. p.n.e. założono tutaj kolonię grecką. Osadnicy żyli w pokoju aż do 403 r. p.n.e., kiedy Dionizjusz, tyran Syrakuz, zdecydował się rozciągnąć swą władzę na tę część wyspy. Zmuszeni do wyjazdu osadnicy otrzymali pozwolenie na osiedlenie się na przylądku góry Tauro (200 m n.p.m.), zajętym niegdyś przez Sykulów, gdzie założyli Tauromenion, obecną Taorminę. Początkowo związana z Rzy- mem, potem podbita przez Oktawiana, była stolicą bizantyjskiej Sycylii aż do upadku Cesarstwa Rzymskiego. Po przybyciu Arabów została znisz- czona i w krótkim czasie odbudowana. W 1079 r. znalazła się pod panowaniem Rogera de Hauteville, dzięki któremu zaznała długiego okresu dobrobytu. Przez kolejne wieki przeszła pod domi- nację hiszpańską, potem francuską MESYNA i burbońską, po czym nastąpiło zjedno- czenie Włoch. Kurort turystyczny – Wystawiona na intensywne słońce Taormina ma ponoć dar ożywiania ukrytych namiętności, ma w sobie żar i emanuje zmysłową atmosferą. Panuje powszechne przeko- nanie, że to Niemcy rozsławili Taorminę jako kurort turystyczny. W XVIII w. nie- mieckich pisarzy inspirowała czarująca atmosfera miasteczka, niemieccy mala- rze przenosili na płótno okoliczne pej- zaże, niemieccy podróżnicy wspominali o Taorminie w pamiętnikach, a poeci tego kraju komponowali o niej wiersze. Poczynając od starożytnych Greków, Taorminę od zawsze odwiedzały słynne osobistości (m.in. aktorka Marlena Dietrich, malarze Klimt i Dàli, pisarze Johann Wolfgang Goethe, Aleksander Dumas, Oscar Wilde, Truman Capote, Andre Gide). Młodzi arystokraci, którzy w XVIII i XIX w. odbywali tzw. Grand Tour (Wielką Wyprawę) po Europie uznali ją za miejsce, które trzeba koniecznie zobaczyć podczas podróży NOCLEGI Andromaco Palace Hotel......... 1 Belmond Grand Hotel Timeo.... 2 Hotel Del Corso........................ 3 San Domenico Palace.............. 4 PUNKT WIDOKOWY ISOLA BELLA RESTAURACJE Al Duomo................................. 1 Al Saraceno............................. Ristorante Pizzeria La Piazzetta............................. Ristorante-Pizzeria Porta Messina.......................... 2 3 4 Kup książkę Poleć książkę 45 po Sycylii. W XIX w. rozpoczęła się tu tzw. turystyka elitarna. Umożliwiło ją utworzenie w 1870 r. połączenia kole- jowego z Mesyną, Katanią i Syrakuzami, a cztery lata później otwarcie słynnego luksusowego Gran Hotel Timeo. Na początku XX w. powstały kolejne eleganckie hotele: San Domenico, Metropole, Castello a Mare, Naumachie i Vittoria, gotowe na przyjecie arysto- kratów, magnatów i artystów. Francuski pisarz Guy de Maupassant napisał: „Jeśli ktoś, kto będzie mógł spędzić tylko jeden dzień na Sycylii, spytałby cię, co trzeba zobaczyć, odpowiedz bez zasta- nowienia: Taorminę!”. Spacer Teatr grecki««« (B1) Tel.: 0942 23 220 – od 9.00 do 2 godz. przed zachodem słońca – 10 EUR, ulg. 5 EUR. Zbudowany w okresie hellenistycznym teatr został przekształcony i powięk- szony w epoce rzymskiej. Budowla, którą możemy podziwiać dzisiaj, jest datowana na II w. Jej konstrukcja odzwierciedla ukształtowanie terenu, a niektóre stopnie cavei (widowni) zostały wycięte bezpośrednio w skale. Grecka budowla składała się ze zre- dukowanej orchestry (przestrzeni między sceną a widownią) dla muzy- ków, chórzystów i tancerzy. Rzymianie zlikwidowali pierwsze rzędy stopni, aby przekształcić je w okrągłą arenę, dostosowaną do organizowania igrzysk, i dodali korytarz wejściowy dla gladia- torów i dzikich zwierząt. Czerwień cegły, biel marmurowych kolumn, wciąż zdobiących scenę, i lazur nieba są barwami dominującymi w tej oazie spokoju. Ze szczytu cavei możemy podziwiać panoramę««« Etny, czę- sto zwieńczonej śnieżną koroną, której łagodne zbocza łączą się z morzem. Magia tego widoku roztacza się wzdłuż całej cavei, aż do jej lewego krańca, skąd obejmiemy wzrokiem całą Taor- minę. Teatr ma doskonałą akustykę. Nic dziwnego, że odbyło się tu m.in. rozdanie „włoskich Oscarów”, nagród David di Donatello, jednego z najważ- niejszych wydarzeń tamtejszej kine- matografii. Dzisiaj odbywają się tutaj Taormina Arte, międzynarodowe letnie spotkania filmowe, teatralne, baletowe i muzyczne. Corso Umberto I« (B1) Wspaniale jest pospacerować po tej uliczce, biegnącej łagodnym zboczem, otoczonej restauracjami, kawiarniami i eleganckimi butikami. Zamknięta w dole bramą Mesyńską, a w górze bramą Katańską, otwiera się (zwłasz- cza w pierwszej części, po lewej stronie) na labirynt uliczek, które oferują nie- oczekiwane wyjścia i małe cukiernie pełne zapachu marcepanu i ciasta m o c e m . i t s Kup książkę Teatr grecki 46 m a e r D / e n n e v fi e n O © i Poleć książkę i a n m r o a T | i i l y c y S e n a z d e w Z i i migdałowego. Tuż za bramą Mesyńską odkryjemy kościół San Pancrazio, pod wezwaniem pierwszego biskupa Tao- rminy, wzniesiony w XVII w. na pozo- stałościach świątyni Zeusa Serapisa (której fragment widać w lewej ścianie kościoła). Jego wdzięczny portal flanko- wany dwiema niszami z posągami świę- tych jest wykonany z taormińskiego kamienia. Na Corso Umberto I otwierają się trzy piękne place: Piazza Vittorio Emanuele, Piazza IX Aprile i Piazza Duomo. Piazza Vittorio Emanuele (B1) Plac zajmuje miejsce dawnego forum. Za kościołem Santa Caterina, z baro- kowym portalem z różowawego mar- muru i kamienia z Taorminy, można zobaczyć pozostałości odeonu, niewiel- kiego krytego teatru z czerwonej cegły, pochodzącego z epoki rzymskiej (I w.). Palazzo Corvaja (B1) Pierwsze kamienie jego konstrukcji, a także wieża wznosząca się w korpusie środkowym (dziedziniec wewnętrzny), są datowane na okres arabski. Boczne lewe skrzydło i schody, które prowa- dzą na reprezentacyjne piętro, zostały dodane w XIII w., a skrzydło prawe w XV w. Zwieńczenie wieży jest w stylu arabskim. Biforia salonu (XIII w.), a także portal wejściowy pałacu są utrzymane w stylu gotyku katalońskiego (schody poprzedzające portal zdobi bardzo zniszczona płaskorzeźba ze scenami z Księgi Rodzaju). Sala Parlamentu (skrzydło prawe) powstała w okresie normańskim. Nazwano ją tak, ponieważ to tutaj w XV w. zbierał się sycylijski parlament. Na pierwszym piętrze pałacu mieści się Sycylijskie Muzeum Sztuk i Tradycji Ludowych (tel.: 0942 61 02 74 – codz. z wyj. pn. 9.00–20.00 – wstęp bezpł.), gdzie można obejrzeć wózki, mario- netki, stroje, hafty, szopki i kolekcję wotów. Naumachie (B1) Znajdują się w małej bocznej uliczce, po lewej stronie. Nazwa Naumachie Kup książkę 47 odwołuje się do inscenizacji bitew morskich, tak cenionych przez Rzymian. Ślepe arkady z czerwonej cegły z epoki rzymskiej służyły prawdopodobnie do podtrzymywania wielkiej cysterny, która stanowiła część prostokątnego budynku, być może gimnazjonu. Piazza IX Aprile« (A–B1) Niezwykle ożywiony plac z licznymi kawiarniami z małymi stolikami pod gołym niebem, jest głównym miej- scem spotkań mieszkańców miasta. Roztacza się z niego piękny widok«« na zatokę i Etnę. Trzy pozostałe boki placu zamykają kościoły San Giuseppe (XVII w.) i Sant’Agostino z surową fasadą (dzisiaj biblioteka) oraz wieża zegarowa, której łuk prowadzi na XV-wieczne Stare Miasto. Wieża jest datowana na XVII w., epokę, w której zainstalowano zegar, ale wydaje się, że jej fundamenty pochodzą z VI w., kiedy stanowiła część pasa murów obronnych. Piazza Duomo (A1) Na pięknej barokowej fontannie z taormińskiego kamienia, która zdobi ten uroczy plac, zobaczymy symbol miasta: pół kobietę, pół byka (miejscowi nazywają ją centauressa). Ta baśniowa postać zamiast czterech nóg posiada dwa ramiona, które trzymają glob ziem- ski i berło, symbol władzy. Od strony wschodniej znajduje się największy z basenów o okrągłej podstawie, słu- żący niegdyś jako wodotrysk. Katedra (A1) Katedra pod wezwaniem św. Mikołaja z Bari została zbudowana w XIII w. Jej prosta fasada jest ozdobiona renesan- sowym portalem zwieńczonym rozetą i gotyckimi okienkami po obu stronach. Krenelażowe zwieńczenie spowodo- wało, że nazwano ją katedrą-twierdzą. W murze północnym znajduje się piękny portal o łuku przełamanym, podkreślony pędem winorośli. Na poziomie transeptu otwiera się jeszcze jedna piękna rozeta. Wnętrze – Gotycka budowla na planie krzyża łacińskiego ma nawę główną Poleć książkę SEGESTA ««« Z  antycznego miasta Elymów, wroga pobliskiego Selinuntu, pozostała tylko dorycka świątynia o czystych i harmonijnych liniach, w której odbywają się spek- takle muzyczne i  przedstawienia teatralne. Jest to jedna z  najdoskonalszych pamiątek, jakie pozostawiła po sobie starożytność. Mapa okładkowa A2. Usytuowanie Na wschód od Erice. Park archeologiczny, położony we wspa- niałym miejscu««, wśród łagodnych wzgórz, jest zdominowany przez dorycką świątynię, wznoszącą się majestatycznie na wzgórzu otoczonym głęboką doliną, której ramy wyznacza góra Bernardo i góra Barbaro, gdzie znajduje się teatr. Tło Segesta – obok Erice – była jedną z naj- ważniejszych siedzib rdzennej ludności Sycylii. Stale rywalizowała również z pobliskim Selinuntem. Konflikt o gra- nice między miastami rozpoczął się już w VI w. p.n.e., a zakończył w 409 r. p.n.e. wraz ze zniszczeniem Selinuntu przez Kartagińczyków. Kres świetności Segesty nadszedł w 307 r. p.n.e., kiedy została napadnięta i zrujnowana przez Kup książkę Świątynia w Segeście Agatoklesa, tyrana Syrakuz. Co prawda później miasto podźwignęli z gruzów Rzymianie, ale zniszczone następnie przez Wandalów i Arabów zniknęło zupełnie w średniowieczu. Zwiedzanie Tel.: 0924 95 23 56 – świątynia latem 9.00–19.30, X do 18.00, XI–II do 17.00, III – do 18.30 – 6 EUR – do teatru znajdu- jącego się 2 km wyżej dowozi turystów autobus (1,50 EUR) – bar i restauracja. Świątynia (Tempio)««« Wzniesiona w 430 r. p.n.e. świątynia jest elegancką budowlą dorycką o harmo- nijnych proporcjach. Ma 36 gładkich kolumn, wykutych ze wspaniałego, złotawego wapienia. Nie znaleziono żadnego elementu pozwalającego zidentyfikować boga, któremu miała być poświęcona. Droga do teatru (około 2 km, jeździ tędy komunikacja wahadłowa) oferuje cudowny widok«« na świątynię. Przed teatrem (po prawej stronie) można odkryć relikty pustelni San Leone, budowli z jedną absydą, która została wzniesiona na wcześniejszej konstrukcji trójabsydowej. Za pustelnią znajdują się pozostałości normańskiego zamku. Teatr« Zbudowany w III w. p.n.e., za czasów rzymskiej okupacji, składa się z roz- ległego półkola mierzącego 63 m średnicy, wykutego w skalistym zbo- czu. Stopnie są skierowane w stronę wzgórza, za którymi widzimy (po prawej stronie) zatokę Castellammare. Poleć książkę m o c . s o t o h p t i s o p e D / e t r a r t e © 120 MONREALE ««« Na zachód od Palermo znajduje się wzgórze Monreale, a  na nim spokojne miasteczko skupione wokół kompleksu architektonicznego, na który składają się kościół, konwent i  Pałac Królewski (Palazzo Reale), wybudowane dzięki ostatniemu suwerenowi Normandii, Wilhelmowi II. Dziś wewnątrz kompleksu możemy podziwiać majestatyczne, świecące złotem mozaiki katedry. Mapa okładkowa A2. Usytuowanie Północno-zachodnia Sycylia. Historyczne centrum jest położone na zboczach Monte Reale (Królewskiej Góry), a słynna katedra znajduje się we wschodniej części miasta. Samochód najlepiej zaparkować na jednym z par- kingów w dolnym mieście. Tło Legenda i cud – W epoce Normanów Monte Reale stanowiła teren polowań królów, którzy ufundowali tutaj rezyden- cję. Około 1172 r. budowy królewskiej siedziby podjął się Wilhelm II, wnuk Rogera II. Powstał wówczas zespół budowli, na który oprócz katedry składało się opactwo benedyktyńskie i Pałac Królewski. Do budowy kościoła zatrudniono najlepszych rzemieślników. Katedra sąsiaduje od północy z Pałacem Królewskim, a od południa z klasztorem benedyktyńskim, w którym możemy podziwiać wspaniały wirydarz. Zwiedzanie Katedra««« Tel.: 091 64 04 413 – katedra IV–X pn.– sb. 8.30–12.45, 14.00–16.45, nd. i św. 8.00–9.15, 14.30–16.45, XI–III pn.–sb. 8.30–12.30, 14.30–16.30, nd. i św. 8.00–9.30, 14.30–16.30, Kaplica Świętego Krzyża pn.–sb. 9.00–12.30, 14.30–17.00, nd. 14.30–17.00, krużganki pn.–sb. 9.00–19.00, nd. i św. 9.00–13.30 – katedra wstęp bezpł., audioguide 5 EUR, krużganki: 6 EUR, ulg. 3 EUR, bilet łączony krużganki, Kaplica Świętego Krzyża, skarbiec i taras, ważny 2 dni: 10 EUR, ulg. 7 EUR. Na zewnątrz Na zewnątrz katedra nie robi takiego wrażenia, jak wówczas, gdy przekro- czymy jej progi, ale wieże, absydy, e l a e r n o M | i i l i y c y S e n a z d e w Z i m o c . s o t o h p t i s o p e D / i s e e © l Kup książkę Katedra w Monreale Poleć książkę 121 PALERMO ««« Obowiązkowy etap „Wielkiej Wyprawy” pisarzy, poetów i  artystów w XIX w., przyciąganych orientalnym zapachem i eklektyczną urodą tego miejsca. Miasto dotknięte przez wojny, ale i miasto, gdzie cywilizacje Bizantyjczyków, Arabów, Normanów, Andegawenów i Hiszpanów odcisnęły swoje piętno na sztuce i oby- czajach. Choć w kilku zakątkach rany miasta są nadal boleśnie niezabliźnione, „Palermo-kwiat” po dziesięcioleciach zapomnienia, odradza się dumnie z popio- łów. Wspaniałe historyczne centrum wypełnia się życiem, zabarwia festiwalami, a zaniedbane zabytki są wreszcie cierpliwie odnawiane. Mapa okładkowa A2. Plan miasta s. 126–127. Usytuowanie Północna Sycylia. Palermo jest położone w czarującym miejscu««, w centrum wielkiej zatoki otoczonej przez górę Pellegrino od północy i cypel Zafferano od południa, na obrzeżach żyznej doliny zwanej Conca d’Oro (Złota Muszla), słynącej z palm, oliwek i owoców cytrusowych. Viale Regione Siciliana, która biegnie na przedłużeniu autostrady A 19, przecina całe miasto. Aby dotrzeć do historycznego centrum, które rozciąga się wokół przecięcia dwóch głównych osi komunikacyjnych, Corso Vittorio Emanuele i Via Maqueda, trzeba z Viale Regione Siciliana wejść w Via Calatafimi (która przechodzi w Corso Vittorio Emanuele). Samochód najlepiej zaparkować nieco wcześniej. Oprócz parkingów, oznaczonych na mapie literą P, dobrym miejscem jest także Via Lincoln, blisko ogrodu botanicznego i Kalsy. Aby dotrzeć na Via Lincoln z Viale Regione Siciliana, trzeba jechać Via Basile (dojazd do drogi SS 624 Palermo–Sciacca). Z Palermo odchodzą statki na Ustikę. Tło Nieco historii – Założone przez Fenicjan w VII w. p.n.e. pod nazwą Ziz (kwiat), miasto podbili Rzymianie, którzy ochrzcili je Panormo (po grecku „pełny port”). Jego obecna nazwa pochodzi od arabskiego słowa Balarm – tak Arabowie wymawiali nazwę miasta. Kup książkę W IX w., w okresie dominacji arabskiej, miasto zaznało dobrobytu i stało się jednym z głównych centrów muzuł- mańskich. Nie przestając się powięk- szać, przekroczyło granice historycznej dzielnicy Cassaro (od arabskiego słowa al Qasr, zamek), którą to nazwę nosiła niegdyś główna arteria, obecnie Corso Vittorio Emanuele. Powstały nowe dziel- nice, a także Kalsa (od słowa al Halisah, wybrana), rezydencja emira. W 1072 r. Palermo zostało podbite przez normańskiego hrabiego Rogera, którego rządy cechowała tolerancja. Wszyscy mieszkańcy, zarówno muzuł- manie, jak i chrześcijanie mieli jedynie przestrzegać prawa miejskiego i mogli wykonywać wybrany przez siebie zawód. To umożliwiło rozwój stylowi arabsko-normańskiemu, udanemu połączeniu inspiracji, który wywarł wpływ na architekturę i sztuki deko- racyjne tego okresu. W epoce pano- wania Rogera II, syna hrabiego, który cenił sobie luksus i piękno, miasto wzbogaciło się o wspaniałe ogrody inspirowane wpływami wschodnimi i wykwintne pałace (Zisa, Cuba). Dwór Rogera II przyciągał także lite- ratów, matematyków, astronomów i intelektualistów przybywających z czterech stron świata. Jeszcze dzisiaj na tabliczkach z nazwami ulic Starego Miasta możemy przeczytać napisy po hebrajsku i arabsku. Po krótkim okresie chaosu i upadku, Palermo, jak i reszta Sycylii, przeszło w ręce Fryderyka II Hohenstaufa (1212). Dzięki niemu do miasta powrócił dobrobyt. Potem władzę przejęli Andegawenowie, Hiszpanie, a w XVIII w. Burbonowie Poleć książkę 124 z Neapolu, którzy wznieśli w mieście wiele barokowych pałaców. XIX w. to otwarcie miasta na europejski handel. Dzięki działalności burżuazji przemysłowej, miasto powiększyło się. Otwarto Viale della Libertà, przedłu- żenie Via Maqueda. Dzielnica, która powstała wokół, zyskała na urodzie dzięki budowlom w stylu liberty. Był to niestety ostatni zryw przed okresem schyłku, jaki nastąpił po ciągu katastrof, bombardowaniach w 1943 r., które zrównały z ziemią historyczne centrum, trzęsieniu ziemi w 1968 r. i powolnym, ale nieubłaganym niszczeniu średnio- wiecznych dzielnic. Spekulacja nieru- chomościami i nieudolna administracja uczyniły z okolic Palermo rozległe, zrujnowane przedmieścia. W reakcji na tę sytuację magistrat podjął politykę rewaloryzacji, restauracji i odnowy wspaniałych zabytków centrum. Dzielnice – Miejski okręg Palermo przecinają dwie główne ulice: Via Vitto- rio Emanuele i Via Maqueda. Pierwsza odpowiada dawnej Cassaro, głównej arterii miasta, która łączyła Palazzo degli Emiri i morze, a z dwóch stron zamykały ją Porta Nuova i Porta Felice. Nazwa ta rozciągnęła się na okoliczne osiedle. Via Maqueda została otwarta w XVI w., przeszywając średniowieczne przedmieścia i dzieląc miasto na cztery strefy, zwane dzielnicami. Dzielnica Palazzo Reale lub Alber- gheria (południowy zachód) pokrywa się z najstarszym obszarem miasta. To na tym terenie panowali Fenicjanie, Rzymianie, Arabowie i Normanowie, którzy w zachodniej części dzielnicy skoncentrowali najbardziej reprezenta- cyjne budowle władzy świeckiej. Część wschodnia, w stronę Via Maqueda, była nieregularnym ośrodkiem miej- skim o dużym zagęszczeniu ludności i rozwinęła się wokół Via Albergheria. Najpierw znajdowała się tutaj dziel- nica muzułmańska (stąd nazwy vicolo i piazza Meschita, gdzie meschita zna- czy meczet), a potem żydowska. Dzielnica Monte di Pietà lub Capo (północy zachód) była miejscem stałych siedzib ludności islamskiej oraz licznych warsztatów rzemieślniczych i lokali han- dlowych, które przetrwały do naszych czasów. W tej części znajduje się także wielki targ Capo. Dzielnica Castellammare lub Loggia (północny wschód) została zmieniona pod koniec XIX w. po otwarciu Via Roma i mocno zniszczona przez bombardo- wania w 1943 r. Charakteryzowała ją m o c a . o m r e l a P | i i l i y c y S e n a z d e w Z i i l l o t o F / Z a d a V © Kup książkę Palermo – widok od strony morza Poleć książkę 125 CEFALÙ «« To urocze miasteczko rybackie, którego nazwa pochodzi od greckiego słowa kephaloidion (oznaczającego „głowę” lub „szefa”), rozwinęło bazę turystyczną, wykorzystując niezwykłe położenie i wspaniałą katedrę. Licznie przybywający turyści znajdują tu wszystko, co pozwala miło spędzić czas. Warto odwiedzić tutejsze enoteki i winiarnie. Mapa okładkowa A2 Usytuowanie Środkowa część północnego wybrzeża Sycylii. Wyjątkowe położenie«« miasta, do którego prowadzi trasa w kierunku Palermo sprawia, że nie może ono pozo- stać niezauważone, dzięki imponującej sylwetce katedry odcinającej się na tle skały. Cefalù to dobry punkt wypadowy wycieczek po paśmie górskim Madonie. Tło Według lokalnych podań pierwotnie mieszkali tu Giganci, w 1238 r p.n.e. przybył Herkules, by wybudować na potężnej górze świątynię na cześć Jupitera (Fenicjanie nazywali miasto Ras Melkart, czyli przylądek Herkulesa). Miasto powstało w V w. p.n.e. na miej- scu zamieszkiwanym od prehistorii, o czym świadczą ślady znalezione w jaskiniach przy zachodnim stoku skały. Pozostałości po murach mega- litycznych na wybrzeżu obok Bramy Giudecca u podnóży La Rocca (Skały) oraz Świątynia Diany usytuowana po stronie zachodniej skały, przypominają o pierwotnym wyglądzie osady. Ukształtowanie terenu i strategiczne położenie zadecydowało o ważnej roli politycznej Cefalù. Na przestrzeni wieków miasto przechodziło w ręce Greków, Syra- kuzan, Kartagińczyków, Rzymian, Bizan- tyjczyków, Wandalów, Gotów, Arabów, Normanów, Andegawenów i Hiszpanów. Ważnym momentem w historii miasta był 1064 r., gdy Normanowie odbili je z rąk Arabów, po czym przebudowali tak, że stało się symbolem odrodzonego chrze- ścijaństwa oraz znakiem siły i determi- nacji nowych patronów wyspy. Od Porta di Terra (Bramy Lądowej), gdzie znajduje się teraz plac Garibaldi, wytyczono drogę prowadzącą prosto do morza. Po prawej m o c . s o t o h p t i s o p e D / a t i n o B _ a t i n A © Poleć książkę Kup książkę Domy nad zatoką w Cefalù 136 ù l a f e C | i i l i y c y S e n a z d e w Z i stronie pozostawiono przestrzeń, gdzie od 1131 r. zaczęła powstawać katedra. Za panowania Fryderyka II Hohenstaufa rozpoczął się proces odsuwania Bizan- cjum od władzy na Sycylii. W XIII–XIV w. ród Ventimiglia z Geraci wybudował tu swoją rezydencję, Osterio Magno (na Via Amendola, zwiedzanie tylko z zewnątrz). Składa się ona z kilku części: centralnej, tzw. „dwukolorowej” rezydencji z pięk- nymi oknami (2. poł. XIII w.), części z wieżą (1. dekada XIV w.) oraz dobudowanych budynków sąsiednich. Na przełomie XVI i XVII w. uzupełniono projekt miasta. Wolną przestrzeń lub miejsca wcześniejszych zabudowań zajęły konwenty Dominikanów, Obser- wantów i Karmelitów, wokół katedry wyrosły fasady pałaców Piraino i Martino-Atanasio, wzmocniono stare mury obronne z bramami do miasta i wybudowano Bastion Capo Marchia- fava. W XVIII w. lokalna szlachta zaczęła wznosić tu swoje rezydencje (Agnello, Bordonaro, Mandralisca), zrekonstru- owano pałac arcybiskupi (zyskał wtedy współczesny wygląd). Z końcem ustroju feudalnego w XIX w. w Cefalù, jak i na całym południu Włoch, zaczął się kry- zys ekonomiczny. W XX w. porzucono konsekwencję architektoniczną, co jest widoczne w niestety mało urokliwej zabudowie na zachód od starego miasta. Zwiedzanie Pralnia publiczna Cefalù swój czar zawdzięcza pięknej plaży, czystemu morzu, majestatycznej skale oraz przede wszystkim wielu malowniczym zakątkom. Najładniejszym z nich (wartym odwiedzenia zwłaszcza wieczorem) jest średniowieczna pral- nia publiczna (Lavatio Medievale) przy Corso V. Emanuele, niedaleko jednego z dawnych wejść do miasta, Bramy Pescara (zwanej też morską). „Pod- ziemna rzeka” Cefalino (lub Cefalcide) – źródło słodkiej wody wypływającej spod skały i wpadającej do morza, znana była już od starożytności. Używana była zwłaszcza w okresie dominacji arabsko-normańskiej. Koryta do prania wykute są w skale. Bardzo sugestywnym miejscem jest także La Calura, przylądek z rudawymi skałami Tallarita, Baronello i Passarella, który Vincenzo Bellini uczynił scenerią dla swojej opery Piraci. Katedra«« IV–X 8.30–18.30, I–III, XI–XII 8.30–13.00, 15.30–17.00, krużganki I–III, XI–XII pn.–pt. 10.00–13.00, IV–X pn.–sb. 10.00–18.00, nd. 10.00–13.00, 15.00–18.00 – katedra wstęp bezpł., krużganki 3 EUR. Katedra wzniesiona została w 1131 r. przez Rogera II jako wotum w podzięce m o c e m . i t s m a e r D / o h c K © Kup książkę Katedra Poleć książkę 137 TAJEMNICZY UŚMIECH NIEZNAJOMEGO Muzeum Mandralisca w Cefalù jest słynne właściwie tylko dzięki jednemu ekspo- natowi, prawdopodobnie najpiękniejszemu i najbardziej tajemniczemu obrazowi Antonella da Messiny – Portret nieznanego mężczyzny (Ritratto d’Ignoto), zatytuło- wanemu także Portret nieznanego żeglarza (Ritratto d’ignoto marinaio), namalowa- nemu między 1465 a 1476 r. Znalezione na Lípari przez barona Mandralisca płótno jest ponoć pierwszym portretem uśmiechniętego mieszczanina. Podobnie jak mistrzowie flamandzcy, da Messina większą uwagę przywiązywał do charaktery- styki psychologicznej portretowanej postaci niż jej fizjonomii. za szczęśliwe przybicie do brzegu w Cefalù podczas sztormu. Prezentuje dziś bardzo ciekawą mieszankę stylów i wpływów kulturowych: bizantyjskiego, arabskiego i normańskiego. Jej dwie wieże wzbudzają duże zainteresowanie: iluzja optyczna sprawia, że baszty, które nie mają równej wielkości, wydają się jakby „zbiegać” jedna do drugiej. Przestronne wnętrze jest podzielone na trzy nawy z wysokimi kolumnami. Uwagę przyciągają od razu „widzące wszystko i wszystkich” duże, brązowe oczy Chrystusa Pantokratora, znajdu- jącego się wewnątrz absydy centralnej, skupione na jakimś tajemniczym dla nas punkcie w przestrzeni. Włosy blond jak u Normana, ale broda i brwi gęste i ciemne jak u Araba, a nos prosty i usta wąskie jak u Greka – wygląd Chrystusa z mozaiki zdaje się oddawać wielokultu- rowy charakter Sycylii. Co więcej, blask starego bizantyjskiego złota mozaiki zdaje się odbijać światło intensywnego sycylijskiego słońca. Efekt wspaniałych mozaik«« datowanych na XII w. psują dodane w okresie baroku, marmurowe stiuki (nie dostąpimy tu niestety wrażenia harmonii doskonałej, jak w Monreale). Muzeum Mandralisca Via Mandralisca 13 – tel.: 0921 42 15 47 – www.museomandralisca.it – 9.00–19.00, VIII do 23.00 – 6 EUR, ulg. 4 EUR. Kolekcjoner dzieł sztuki baron Enrico di Mandralisca urodził się w XIX w. w Cefalù. Swoją artystyczną spuściznę i ogromną bibliotekę (ponad sześć tysięcy tomów, większość datowana na XVI w.) zapisał miastu. W muzeum jego Kup książkę imienia mieści się obszerna kolekcja numizmatyczna i zbiory malarstwa, w tym przepiękny Ritratto d’Ignoto« (Portret nieznanego mężczyzny, 1465– 76) autorstwa Antonella da Messiny oraz zabytki archeologiczne pocho- dzące głównie z Lipari: krater (naczynie) z przedstawieniem sprzedawcy tuń- czyka (IV w. p.n.e.) i bogaty zbiór wyro- bów z majoliki. Na ekspozycję składa się ponad 20 tys. eksponatów, które są wystawiane na zmianę, ponieważ nie mogą być pokazywane jednocześnie. Na szczególną uwagę zasługuje seria ciekawych przedmiotów, w tym chińska łamigłówka z kości słoniowej. Okolice La Rocca 20 min marszu do świątyni Diany, 40 min, aby dojść na szczyt skały. Na La Rocca („Skała”, 270 m n.p.m.) oprócz spektakularnej panoramy««, można podziwiać pozostałości po zamku bizantyjskim i fortyfikacji, pamiętające okres świetności pod władzą Normanów w XII w. oraz ruiny megalitycznej (V w. p.n.e.) Świątyni Diany (obok niej znajduje się stworzony w IX w. p.n.e. zbiornik wodny oraz duży wapienny kamień lumachella, tzw. „płonący marmur”, skała wapienna z zatopionymi w niej, świecącymi w słońcu muszelkami). Na górę wchodzi się ok. godziny, rozpo- czynając od Piazza Garibaldi, podczas letniego upału jest to wyprawa dosyć męcząca. Istnieje zagrożenie osunię- cia się skał, w związku z czym wejście na sam szczyt jest często niemożliwe. Poleć książkę 138 SYCYLIA Mediolan Turyn Bolonia Genua Wenecja Florencja Rzym SARDYNIA Neapol WŁOCHY SYCYLIA Syrakuzy Ruszaj w świat z przewodnikiem Michelin! • poręczny format • czytelny układ treści • fascynujący portret wyspy • liczne ciekawostki • aktualne informacje praktyczne Michelin zaprasza Cię do wspólnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Sycylii. Z tym przewodnikiem zwiedzanie będzie prawdziwą przyjemnością! Szukasz niezwykłych miejsc i  intrygujących zabytków? Nic prostszego! Dzięki gwiazdkom przy nazwach miast i obiektów nie pominiesz żadnej turystycznej atrakcji. Szczegółowe plany i mapy ułatwią poruszanie się po miastach i regionie. Starannie dobrane propozycje miejsc pomogą Ci znaleźć niebanalny nocleg, restaurację czy kawiarnię, w których spędzisz wyjątkowe chwile. Gwiazdki – tradycyjny system oceny atrakcji turystycznych:  zobacz koniecznie  warto odwiedzić  godne uwagi Księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Zamówienia telefoniczne: tel.: 0 801 339900 kom.: 0 601 339900 ISBN 978-83-283-5444-9 Zaplanuj trasę podróży z serwisem www.ViaMichelin.com Cena 22,90 zł
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Sycylia. Michelin. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: