Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00388 011152 20624092 na godz. na dobę w sumie
Sycylia. #travel&style. Wydanie 1 - ebook/pdf
Sycylia. #travel&style. Wydanie 1 - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 346
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-7754-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po kontynentach i regionach
Porównaj ceny (książka, ebook (-45%), audiobook).

Sycylia jest nazywana perłą Morza Śródziemnego

Sławny niemiecki poeta Goethe określił ją mianem 'raju' i 'królowej wysp'. Rzeczywiście, są tu rajskie plaże, cudowne zatoki, malownicze klify i góry graniczące z morzem.

Wyspa jest fantastycznym miejscem do odpoczynku w harmonii z przyrodą. A ponieważ przez wieki pozostawała pod panowaniem wielu różnych ludów i władców nie tylko europejskich dynastii, są tu wspaniałe ślady wielu kultur i fascynujące zabytki: greckie świątynie i teatry, rzymskie wille, arabskie meczety, normańskie zamki i barokowe kościoły. Wyspa kusi także wyśmienitą, regionalną kuchnią.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Trapani W czasach starożytnych Trapani nosiło na- zwę Drepanon, co po grecku oznacza sierp. Według mitu sierp wypadł z rąk Demeter, bogini urodzaju, i zamienił się w przypomi- nający to narzędzie zakrzywiony pas ziemi, na którym powstało miasto. W przeszłości Trapani pełniło ważną rolę handlową, w VIII w. p.n.e. znajdowała się tu znacząca baza statków punickich. Miasto słynie z wyrobów jubilerskich, przedmio- tów artystycznych i rzeźb z czerwonego koralu (z obróbki białego koralu znana jest Katania i Mesyna, czarnego – Palermo, a z czerwonego właśnie Trapani i Sciacca). Sztuka obróbki artystycznej koralu przeży- wała tu rozkwit w XVIII–XIX w. Miasto jest świetnym punktem wypadowym na pobli- skie Wyspy Egadzkie, do Erice i San Vito Lo Capo, do świątyni w Segeście, a także do salin, Marsali i na wyspę Motja. 120 Kup książkę Poleć książkę Wieczorem warto odpocząć przy stoliku jednej z kawiarni na starym mieście i po- czuć delikatny powiew nadmorskiej bryzy. marmurową figurę Madonny z Dzieciątkiem (nazywanej Madonną z Trapani) w ołtarzu, największy skarb sanktuarium. TrApAni Santuario dell’Annunziata Zwiedzanie Trapani najlepiej zacząć od najciekawszych zabytków umiejscowionych na peryferiach starówki. Najważniejszym jest Sanktuarium Zwiastowania, wybu- dowane w latach 1315–32 i gruntownie przebudowane w 1760 r. Z oryginalnego budynku pozostała fasada z wielką rozetą i portalem gotycko-normańskim z pocz. XV w. i barokowa dzwonnica. Wewnątrz sanktuarium znajdują się zrekonstruowane w XVIII w., a powstałe w XVI w. kaplice: Rybaków i  Marynarzy. Warto zwrócić uwagę na polichromowany marmur ścian i podłóg kaplicy Madonny (1530), wielki marmu- rowy łuk ozdobiony reliefami oraz na Santuario di Maria Santissima Annunziata Via Conte Agostino Pepoli 178 www.madonnaditrapani.it codz. X–V 7.00–12.00, 16.00–19.00, VI–IX do 20.00 bezpł. Z kościoła Dusz Czyśćcowych (Chiesa delle Anime del Purgatorio) o 14.00 w Wielki Piątek wyrusza rekordowa procesja we Włoszech: trwa aż 24 godziny! Kup książkę Poleć książkę 121 Kup książkę Poleć książkę Zbiorniki i wiatraki Jadąc samochodem z Trapani do Marsali, można obserwować charak- terystyczny pejzaż salin, czyli typo- we prostokątne zbiorniki używane do wysuszania i krystalizacji soli z wody morskiej. Warto choć przez chwilę pospacerować deptakami pomiędzy zbiornikami, przyjrzeć się procesowi wytrącania soli oraz rozmaitym rośli- nom wodnym. Krajobraz wzbogacają dwa typy wiatraków: składające się ze starej murowanej wieży i meta- lowej konstrukcji w amerykańskim stylu, a także kamienne z czerwo- nymi, stożkowatymi daszkami wyglą- dającymi bardzo malowniczo na tle błękitnego nieba, ze skrzydłami zrobionymi z drewnianych drążków. W 1995 r. na obszarze salin w okolicach Trapani i Nubii utwo- rzono Rezerwat Naturalny „Saline di Trapani e Paceco”, nad którym pieczę sprawuje WWF (Światowy Fundusz na rzecz Przyrody). Ten jeden z naj- ciekawszych podmokłych obszarów wybrzeża morskiego w Europie jest ostoją dla osiadłego i migrującego ptactwa. W rezerwacie znajduje się działający wiatrak (Mulino „Maria Stella”) oraz centrum wycieczkowe, gdzie można zasięgnąć informacji i odbyć wycieczkę z przewodnikiem wzdłuż szlaku Via del Sale („Droga Solna”). Od lipca do września można obserwować zbieranie soli tradycyj- nymi metodami. Kup książkę Poleć książkę SYCYLiA pÓŁnOCnO-ZACHODniA Museo regionale Agostino pepoli Obok sanktuarium, w XVII-wiecznym budynku byłego konwentu karmelitów z Trapani, mieści się interesujące Muzeum regionalne Agostino pepoli z wystawami dotyczącymi archeologii, rzeźby, malar- stwa, bardzo ciekawym zbiorem wyrobów z koralu, srebra i złota, terakotowych figurek pochodzących z szopek bożonaro- dzeniowych, przedmiotów sakralnych oraz ceramiki. Przy XIX-wiecznym Piazza Vittorio Emanuele stoi pomnik pierwszego króla zjednoczonych Włoch z 1882 r. oraz fon- tanna Trytonów (1951); obok rozciąga się W pobliżu wioski Nubia znajduje się ciekawe Muzeum Soli, a w nim stara maszyna do produkcji soli i dawne narzędzia. XIX-wieczny park Villa Margherita, w któ- rym znajduje się letnia scena teatralna i ptaszarnia. Museo regionale Agostino pepoli Via Conte Agostino Pepoli 180 www.madonnaditrapani.it wt. 9.00–13.30, śr.–sb. 9.00–17.30 6 EUR, ulg. 3 EUR Przy placu Vittorio Emanuele rozpo- czyna się Via Garibaldi, prowadząca do średniowiecznej części Trapani. „Salonem miasta” nazywana jest ulica, w którą przechodzi Via Garibaldi – Corso Vittorio Emanuele. Wzdłuż ulic starego miasta przecinających półwysep wznosi się wiele starych świątyń i barokowych pałaców. Warto zwrócić uwagę na kościoły: Santa 124 Kup książkę Poleć książkę Maria dell’Itria i Santa Maria del Soccorso, San Domenico z ciekawą rozetą, baro- kową katedrę San Lorenzo, XIV-wieczny kościół Sant’Agostino z przepiękną rozetą, przed którym znajduje się placyk z fontanną Saturna z końca XVI w., kościół Maria del Gesù (z połowy XVI w.), a także na Palazzo Senatorio i Palazzo della Giudecca. Ten ostatni jest ciekawym przykładem wpływu hiszpańskiego stylu plateresco (tzw. stylu złotniczego) na architekturę sycylijską. riserva naturale „Saline di Trapani e paceco” Trapańskie saliny to najstarsze i ostatnie działające tego typu obiekty na Sycylii. Już od XII w. są elementem krajobrazu wybrzeża pomiędzy Trapani a Marsa- lą. Opisane przez arabskiego geografa Al-Idrisiego, przeżywały rozkwit w okresie TrApAni panowania aragońskiego i w XVII w., w latach 40. XVIII w. produkowaną tu sól eksportowano do północnej Europy. Dziś tradycyjny sposób pozyskiwania soli prze- chodzi kryzys, tylko część urządzeń działa nadal, wiele zbiorników zaadaptowano do uprawy roślinności wodnej i hodowli ryb. Na części salin powstał rezerwat naturalny. riserva naturale „Saline di Trapani e paceco” Biuro: Via Garibaldi 138, Contrada Nubia, Paceco, centrum wycieczkowe: wiatrak „Maria Stella” www.wwfsalineditrapani.it śr., pt. i sb., zwiedzanie z przewodnikiem (2 godz.), po umówieniu bezpł. Okresy luty–maj i wrzesień–listo- pad są najlepsze do obserwacji ptaków (np. flamingów) żerujących na terenach salin, podczas migracji w okolice basenu M. Śródziemnego. Poleć książkę 125 Kup książkę Wyspa Motja Motja, zwana dziś także San Pantaleo, to mała wysepka w pobliżu stałego lądu, oto- czona płycizną. Łatwo przybić do jej brze- gu, a wyspa stanowi bezpieczną przystań dla statków. Wykopaliska archeologiczne odsłoniły tu pozostałości osady fenickiej. Niewielkie muzeum na Motji gromadzi aż 10 tysięcy eksponatów! Aż do 1971 r. na wyspę można było do- trzeć na ciągniętym przez konia wozie, któ- ry jeździł trasą wytyczoną przez Fenicjan, łączącą Motję ze stałym lądem. Droga ta, znajdująca się praktycznie na równi z powierzchnią wody, dawała wrażenie, że wóz jedzie po morzu. Była to najczęściej Historia wyspy Miasto, utworzone na wyspie Motja pod koniec VIII w. p.n.e., szybko stało się najważniejszą z kolonii fe- nickich. Dzięki bliskości Afryki była ona pierwszym miejscem postoju w drodze do Hiszpanii, Sardynii i Włoch centralnych. Fenicjanie handlowali z greckimi koloniami na Sycylii, ale nie wszystkie kontak- ty były przyjazne, bitwy i wojny zakończyły się zniszczeniem osady przez Dionizjusza, tyrana Syrakuz, w 397 r. p.n.e. Ocaleni przenieśli się na pobliski brzeg, gdzie założyli nowe miasto Lilibeo (dzisiejszą Marsalę). Wyspa pozostała opusz- czona do czasu, kiedy wykopaliska archeologiczne odsłoniły pozosta- łości po osadzie. 126 Kup książkę Poleć książkę stosowana metoda transportu winogron uprawianych na wyspie od XIX w. i wyko- rzystywanych do produkcji wina marsala. Museo Whitaker Najciekawsze znaleziska można oglądać w małym, lecz bogatym w eksponaty Muzeum Archeologicznym, założonym na Motji przez Anglika Josepha Whitakera, który przez całe życie zajmował się z wiel- ką pasją naukami przyrodniczymi, historią i  archeologią. Rozpoczął on pierwsze syste- matyczne wykopaliska archeologiczne na WYSpA MOTjA wyspie. Najbardziej znanym eksponatem muzealnym (a jest ich tu aż 10 tysięcy!) jest rzeźba przedstawiająca młodego mężczyznę, tzw. Młodzieniec w tunice, z V w. p.n.e. Museo Whitaker www.fondazionewhitaker.it codz. 9.30–15.00 bilet wstępu na wyspę i do muzeum: 9 EUR, ulg. 5 EUR Do miejsca przepraw na wyspę Motja najwygodniej dojechać autobusem z Marsali lub pociągiem do stacji Spagnola (3 km od przeprawy). Kup książkę Poleć książkę 127 Wyspy Egadzkie Favignana, Levanzo i Marettimo, trzy wyspy położone między Trapani a Marsalą, tworzą najrozleglejszy we Włoszech Chroniony Obszar Morski Wysp Egadzkich. Przyciąga- ją pięknem dzikich wybrzeży i przejrzysto- ścią otaczającego je morza. Favignana, największa i najbardziej do- stępna z trzech wysp, to ulubiony cel tury- stów i urlopowiczów. Levanzo, najmniejsza wyspa, i Marettimo, najbardziej oddalona, nastawione są mniej na turystykę, a więc polecane tym, którzy szukają spokojnego wypoczynku w zgodzie z naturą i w pro- stym otoczeniu. Najbardziej efektowne rafy podwodne blisko Favignany to: Scoglio Corrente, Cala Rotonda, Punta Sottile i Secca del Toro. Widok z plaży Cala Rossa na Favignanie; w oddali – Levanzo 128 Kup książkę Poleć książkę Favignana Główna wyspa Egad, nazywana przez starożytnych Greków Aegusa, ma kształt motyla. To prawdopodobnie wyspa, na której „ludzi nie ma, kóz tylko chodzą po niej stada”, jak pisał Homer w Ody- sei o miejscu, gdzie trafił wygłodniały Odyseusz z towarzyszami. Ma 19 km2, jest najbardziej zaludniona spośród wysp archipelagu. Rosną na niej głównie osty, opuncje figowe, agawy, palmy karłatki niskie i szafirki. Turystów przyciąga- ją cudowne plaże, kamienne ogrody, groty i rafy. Jaskinie powstały na skutek wydobycia tufu do budowy domów. Na krawędziach skał rosną kapary, uprawiane są ogródki warzywne. Znajduje się tu dużo zabytków archeo- logicznych, historycznych i architektonicz- WYSpY EgADZkiE Krwawe połowy tuńczyków Wyspiarze żyją głównie z turystyki i darów morza. Wyspę można bez wątpienia nazwać królestwem tuńczyka. Co roku w maju przez wody w pobliżu Favignany, „wysep- ki-mrówki” Formiki i raf Maraone przepływają w drodze na tarło ławice tuńczyków. Wędrówce ryb od stuleci towarzyszył zapoczątko- wany przez Arabów masowy połów tuńczyków, nazywany mattanza. Rybacy zastawiali na nie specjalne pułapki. Ostatnia krwawa mattanza odbyła się w 2007 r. Kup książkę Poleć książkę 129 SYCYLiA pÓŁnOCnO-ZACHODniA nych. Jednym z nich jest Villino Florio, zbudowane w 1876 r. w stylu liberty. Jest to ratusz i antiquarium, w którym można oglądać pamiątki z dawnych epok znale- zione na wyspie. Świetnym przykładem architektury przemysłowej jest natomiast Tonnara di Favignana, nieczynna już prze- twórnia tuńczyków, jeden z największych kompleksów przemysłowych w XVIII- -wiecznej Europie. Miejsca szczególnie warte zobaczenia na Favignanie to: Cala Rossa (plaża wg legendy nazywana „czerwoną” z powodu krwawej bitwy w 241 r. p.n.e., podczas I wojny punickiej), Bue Marino, Cala Azzur- ro, Grotta Perciata, Lido Burrone, Calamoni, Port na Levanzo L’Isolotto del Prevento, Lido Stornello, Cala Grande, Punta Faraglione, Grotte Marine, Scalo Cavallo i La Praia. Levanzo Najmniejsza z Wysp Egadzkich (5,82 km2) ma czarującą linię brzegową. Otacza ją przezroczyste, lazurowe morze, którego dno kryje liczne szczątki archeologicz- ne (łodzie punickie, rzymskie i galeony hiszpańskie). Przy porcie stoi ok. 50 bia- łych domów z intensywnie niebieskimi okiennicami. W głębi tej dzikiej, postrzępionej, skalistej wyspy kryje się autentyczny 130 Kup książkę Poleć książkę WYSpY EgADZkiE skarb: jaskinia Genovese z rytami skal- nymi, których powstanie datuje się na ok. 12 tys. lat temu, końcową fazę epoki paleolitycznej. Obrazy wyryte w skale zostały stworzone jeszcze zanim morze zalało część lądu, która łączyła Egady z Sycylią. Czarne malowidła skalne sprzed 5–6 tys. lat powstały, kiedy Levanzo było już wyspą. Mają unikatowe znaczenie archeologiczne, są pierwszymi śladami człowieka na Sycylii. Przedsta- wiają sarny, konie, bydło, ryby, ludzi, sceny z życia codziennego (szczególnie warte uwagi – cztery postaci ukazane prawdopodobnie w rytualnym tańcu). Żłobienia w skale mają postać ledwo widocznych linii. Obrazy są perfekcyjnie realistyczne, mają też walory artystyczne (bardzo ciekawe wyobrażenie jelenia). Do groty można dotrzeć jeepem lub bardziej spektakularnie – drogą morską. Marettimo Dziewicza wyspa w głębi morza, z archipe- lagu Wysp Egadzkich najbardziej oddalona od Trapani, tworzy zamknięty świat, praw- dziwy naturalny raj. Wielu nazywa zresztą Marettimo rajską wyspą. Miejscowi chętnie goszczą tu przybyszów w niskich domach wykonanych z białego tufu, w których śpi się błogo i spokojnie. Grotta del Genovese z przewodnikiem Wizyty w grocie z przewodnikiem (dokładne oglądanie wszystkich rytów) odbywają się tylko po wcze- śniejszym umówieniu (tel.: 0923 92 40 32, 339 741 88 00; www. grottadelgenovese.it). Istnieją dwie możliwości: rejs łódką (możliwość opłynięcia całej wyspy, kąpieli na którejś z  małych plaż: Cala Tramontana, Cala Calcara, Cala Minnola – czas wyprawy: 3 godz.) lub dojazd samochodem tereno- wym (czas wyprawy: 2 godz.). grotta del genovese Via Calvario 27, Levanzo www.grottadelgenovese.it wizyta po rezerwacji, pocz. wyprawy codz. 10.30 25 EUR, ulg. 12,50 EUR Kup książkę Poleć książkę 131 Torre Salsa Rezerwat dzikiej przyrody Torre Salsa, nad którym nadzór sprawuje WWF (Światowy Fundusz na Rzecz Przyrody), to przepiękny, dziewiczy pas wybrzeża o długości 6 km. Nazwa pochodzi od wieży strażniczej, znajdującej się w sercu tej oazy. Krajobraz tworzą wzgórza, strumyki, kredowe klify i złociste plaże. Prowadzą na nie wąskie ścieżki wśród krzewów i ziół, gęsto porastających wy- brzeże. Morze jest krystalicznie czyste, z bogatą florą i fauną. Idylliczny spokój tego zakątka przyciąga żółwie morskie z gatunku Caretta caretta: te wspaniałe stwo- rzenia, osiągające długość 120 cm Proponowany szlak: z centrum dla odwiedzających można wybrać się polną drogą do ogrodu orchidei, następnie dojść do opuszczonych kamieniołomów, skąd rozciąga się wspaniały widok na morze i zaczyna się ścieżka dydaktyczna, prowadząca na plażę. Na teren Torre Salsa lepiej nie i średnią wagę 100 kg, na tutejszej plaży składają jaja i wysiadują je przez ok. 50 dni. wjeżdżać samochodem, gdyż z powodu deszczów drogi mogą być nieprzejezdne. Do rezerwatu warto zabrać lornet- kę, pełne buty, strój kąpielowy, wodę i prowiant. Kup książkę Poleć książkę nature TORRe SalSa Riserva Naturale Orientata „Torre Salsa” W połowie drogi między Sciacca i Agrigento (ok. 40 km) www.wwftorresalsa.com aktywności: pływanie, nurkowanie, nurkowanie z rurką codz., wizyta z przewodnikiem pn., śr., pt. po umówieniu bezpł. Kup książkę Poleć książkę 175 175 Autor przewodnika: Anna Daszkiewicz Z wykorzystaniem tekstów przewodnika „Sycylia” autorstwa Agnieszki Fundowicz-Skrzyńskiej i Agnieszki Masternak. Redaktor prowadzący: Paweł Sondej Redakcja: Mariusz Miodek Korekta: Mariusz Miodek, Urszula Czerwińska Skład i fotoedycja: Sabina Suchy Opracowanie kartograficzne: Jan Leja, Wydawnictwo Bezdroża Źródło pochodzenia danych kartograficznych: OpenStreetMap.org Projekt graficzny serii: Ewa Jarocka Projekt okładki: Ewa Jarocka; materiały graficzne na okładce zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock Images LLC Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autorzy oraz Helion SA dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz Helion SA nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Helion SA ul. Kościuszki 1c, 44–100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?besyt1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-6377-9 Copyright © Helion SA, 2020 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Sycylia. #travel&style. Wydanie 1
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: