Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00138 011897 7452660 na godz. na dobę w sumie
Szkoła na miarę możliwości dziecka - ebook/pdf
Szkoła na miarę możliwości dziecka - ebook/pdf
Autor: , Liczba stron: 176
Wydawca: Wyższa Szkoła Humanitas Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3656-8224-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> edukacja >> pedagogika specjalna
Porównaj ceny (książka, ebook (-18%), audiobook).
W listopadzie 2008 roku w Instytucie Pedagogiki Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu została zorganizowana Ogólnopolska Konferencja Naukowa na temat: SZKOŁA NA MIARĘ MOŻLIWOŚCI DZIECKA. Konferencja stanowiła próbę rozważań nad kształceniem i wychowaniem dziecka
w młodszym wieku szkolnym. Miała ona charakter interdyscyplinarny, a zaproszeni goście to: nauczyciele, pedagodzy, psychologowie, wychowawcy i rodzice.
Rozważania teoretyczne prelegentów koncentrowały się między innymi wokół pedagogicznych, psychologicznych i metodycznych rozwiązań stosowanych w trakcie organizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego dostosowanego do indywidualnych możliwości dziecka. Podczas konferencji odbyły się również dwie sesje warsztatowe, które dotyczyły praktycznych aspektów pracy z dzieckiem w młodszym wieku szkolnym, między innymi: warsztat pierwszy na temat „Wartość refleksji w działaniu – eksperymenty plastyczne”, prowadzony przez mgr Jolantę Gisman-Stoch oraz warsztat drugi „Środki teatralne w edukacji”, prowadzony przez dr Ewę Tomaszewską.Prezentowana publikacja skierowana jest do studentów pedagogiki, czynnych zawodowo nauczycieli, nauczycieli doradców i konsultantów metodycznych, pracowników wojewódzkich ośrodków metodycznych i rodziców.
Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

WPROWADZENIE W listopadzie 2008 roku w Instytucie Pedagogiki Wyższej Szkoły Huma- nitas w Sosnowcu została zorganizowana Ogólnopolska Konferencja Nauko- wa na temat: SZKOŁA NA MIARĘ MOŻLIWOŚCI DZIECKA. Konfe- rencja stanowiła próbę rozważań nad kształceniem i wychowaniem dziecka w młodszym wieku szkolnym. Miała ona charakter interdyscyplinarny, a zaproszeni goście to: nauczyciele, pedagodzy, psychologowie, wychowawcy i rodzice. Rozważania teoretyczne prelegentów koncentrowały się między innymi wokół pedagogicznych, psychologicznych i metodycznych rozwiązań stosowanych w trak- cie organizacji procesu dydaktyczno-wychowawczego dostosowanego do indywi- dualnych możliwości dziecka. Podczas konferencji odbyły się również dwie sesje warsztatowe, które dotyczyły praktycznych aspektów pracy z dzieckiem w młod- szym wieku szkolnym, między innymi: warsztat pierwszy na temat „Wartość reflek- sji w działaniu – eksperymenty plastyczne”, prowadzony przez mgr Jolantę Gisman- Stoch oraz warsztat drugi „Środki teatralne w edukacji”, prowadzony przez dr Ewę Tomaszewską. Publikację podzielono na dwie części główne: pierwszą zatytułowaną STUDIA I BADANIA otwiera artykuł dr hab. Urszuli Szuścik, pracownika Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, zatytułowany „Twórczość plastyczna dziecka – próba synte- zy”. Autorka w swym artykule pisze: „Nowe poszukiwania i propozycje kształcenia plastycznego dzieci i młodzieży wiążą się między innymi z uwzględnieniem wiedzy z zakresu psychologii twórczości i psychologii rozwojowej, dzięki której można do- konać pełniejszej analizy rozwoju wyobraźni, emocji, myślenia, percepcji, działania uczestnika procesu twórczego”. Kolejny artykuł jest autorstwa prof. zw. dr hab. Teresy Borowskiej, pracownika Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach oraz Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnow- cu. Dotyczy on edukacyjnego programu zmierzającego do wzbogacenia zasobów emocjonalnych uczniów oraz rezultatów jego wprowadzenia. Prowadzone przez autorkę tych rozważań dotychczasowe badania1 pokazały ubóstwo emocjonalne dzieci i młodzieży w dwóch badanych krajach, tj. w Polsce i Norwegii. Rozważając możliwość wzbogacenia tego rodzaju zasobów, sięgnięto do różnych rodzajów te- rapii, zwłaszcza do możliwości, jakie niosą psychoterapie indywidualne i grupowe. Spośród współczesnych kierunków psychoterapii indywidualnej, takich jak psycho- terapia głębinowa, dynamiczno-interpersonalna, komunikacyjna, egzystencjalna, humanistyczna, interpersonalna, poznawcza, racjonalno-emocjonalno-behawioral- na i wieloczynnikowa terapia A. Lazarusa, za najbardziej przydatne uznano pewne aspekty dwóch ostatnich. Kolejnym autorem artykułu jest pracownik Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie dr Anna Gajdzica. Jej artykuł pt. „Program nauczania na miarę dziecka czy dzieci na miarę programu? Rozważania o miejscu programu w kształceniu zintegrowanym” 1 T. Borowska, Emocje dzieci i młodzieży. Zasoby – rozwijanie, Katowice 2006. 7 Szkoła na miarę możliwości dziecka został podzielony na cztery części. Autorka rozpoczyna rozważania – na temat miej- sca programu w kształceniu dzieci młodszych – od analizy podstawowych założeń zmieniających podejście do procesu edukacji. Druga część to omówienie zagadnienia sposobu ujmowania programu w teorii B. Bernsteina. Kolejna część zawiera analizę sposobów ujmowania programu nauczania w wybranych koncepcjach kształcenia zintegrowanego – i tu prezentuje odniesienia do koncepcji polskich autorów. Całość zamykają konkluzje. W kolejnym artykule, mgr Agaty Kalinowskiej, doktorantki Uniwersytetu Ślą- skiego w Katowicach na temat niekorzystnego wpływu nieakceptacji ze strony grupy na rozwój uczuciowy i społeczny dziecka w młodszym wieku szkolnym, został po- ruszony ważny problem potrzeby akceptacji. Podczas prowadzenia badań nad nie- formalną strukturą grupy zauważyła na podstawie badań, że osoby atrakcyjne bardzo często są kompetentne, cenione w konkretnej dyscyplinie. Wykazują się również aktywnością oraz poczuciem humoru. Uwagi kolegów, koleżanek przyjmują ze spokojem bez nadmiernej wrażliwości. Zazwyczaj również są skłonne do przyjmo- wania, jak i niesienia pomocy. Natomiast grupę dzieci nieakceptowanych stanowią uczniowie, którzy są mało atrakcyjni, nie potrafią inicjować nowych zabaw, często doznają porażek. Wielu uczniów znajdujących się na polach izolacji lub odrzuce- nia charakteryzuje bierność społeczna oraz uwidoczniona postawa dystansu. Takie zachowania prowadzą do pogłębiania się niekorzystnego pod wieloma względami uczucia bycia nieakceptowanym, jak również wycofywania się z kontaktów w oba- wie przed kolejną społeczną porażką. W kolejnym artykule, dr Moniki Kornaszewskiej-Polak, psychologa i pracownika Wyższej Szkoły Humanitas, pt. „Komunikacja z uczniem trudnym” autorka pisze: „Sposób kształtowania relacji w komunikacji pomiędzy nauczycielem a uczniem zależy w dużej mierze od tego, czy jest on gotowy na wprowadzenie relacji part- nerskich. Język zaufania polegający na aktywnym słuchaniu i współdecydowaniu to wyjątkowa więź, na którą składają się współpraca i współodpowiedzialność na- uczycieli i uczniów za proces kształcenia szkolnego. Więź ta, o ile jest autentycz- na, pełna troski o drugiego człowieka, to gwarant efektywnego rozwoju na różnych płaszczyznach: edukacyjnej, emocjonalnej i społecznej. Model współuczestnictwa jest doskonałą odpowiedzią na poszukiwania pedagogów dotyczące uzdrowienia szkolnictwa, przynajmniej w sferze komunikacji, atmosfery oraz osiągania sukcesów w procesie dydaktycznym”. „Jakie znaczenie mają Indywidualne Wzorce Myślenia w edukacji dziecka oraz w komunikacji nauczyciel – uczeń?” to kolejny artykuł przygotowany przez mgr Jolantę Łysakowską – dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 47 z Oddziałami Integracyjnymi w Katowicach. Autorka pisze w nim: „Wzorzec myślenia decyduje o naszym sposobie uczenia się i funkcjonowania w środowisku zewnętrznym, a jego znajomość pozwala uniknąć negatywnych emocji. Zwiększa też samoświadomość. I to co najważniejsze – jeśli pojawiają się jakieś trudności w kontakcie z drugim człowiekiem – szukajmy przyczyny w nas samych, w naszym wzorcu, a nie w czyn- nikach zewnętrznych. Z każdej konfrontacji otrzymujemy informacje zwrotne, na bazie których możemy modyfikować nasze zachowanie”. 8 Wprowadzenie Kolejny artykuł to artykuł mgr. Gabriela Rosochy, pracownika Powiatowego Młodzieżowego Domu Kultury im. H. Jordana w Tarnowskich Górach i Akademii Techniczno-Humanistycznej w Bielsku-Białej, pt. „Sytuacja przedmiotu muzyka w szkolnictwie powszechnym a możliwości stymulacji zdolności muzycznych dzie- ci”. Do napisania tego tekstu – jak pisze autor – skłoniła go informacja, iż w oce- nie Ministerstwa Edukacji Narodowej można uznać, że nauczyciel, legitymując się świadectwem ukończenia kursu kwalifikacyjnego w zakresie sztuki, „posiada kwa- lifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela muzyki i plastyki w szkole podsta- wowej i gimnazjum”2. Autor komentuje rozporządzenie, wskazując na zadziwia- jący fakt braku jakiejkolwiek reakcji ze strony nauczycieli i dyrektorów szkół na tę informację. „Nikt nie będzie się przecież narażał w dobie kryzysu na rynku pracy i co gorsza podważał własnych kompetencji. Czy komukolwiek w oświacie rzeczy- wiście zależy na jakiejś tam muzyce?” Ósmy już z kolei artykuł – dr Anny Niteckiej-Walerych, pracownika Uniwersytetu Gdańskiego, „Wychowanie fizyczne w kształceniu zintegrowanym. Sukces czy poraż- ka?” – porusza problem zajęć ruchowych w klasach I-III, a dokładniej jakości tych zajęć, jak również kwestię zwolnień z lekcji wychowania fizycznego. Autorka próbuje również odpowiedzieć na pytanie, czy rzeczywiście szkoła spełnia swoje cele i zadania oraz czy uczniowie mają szansę w szkole odnieść swój własny, osobisty sukces. Dr hab. Zenon Gajdzica, pracownik Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu, jest autorem kolejnego artykułu pt. „Dziecko z lekką niepełnosprawnością intelektualną w szkole ogólnodostępnej – możliwości ograniczenia wielostronnego rozwoju. Ce- lem opracowania jest zwrócenie uwagi na praktyczne komplikacje w zakresie urze- czywistnia omawianej formy kształcenia na przykładzie uczniów z lekką niepełno- sprawnością intelektualną oraz wykazanie, że praktyczne trudności warunkowane są także sprzecznymi założeniami teoretycznymi. Podstawowa teza wystąpienie została zawarta w stwierdzeniu, że istnieją sprzeczne założenia inkluzji, które wzmacniają ambiwalentność sytuacji edukacyjnej omawianej grupy uczniów w placówkach po- wszechnych. Narzędziem służącym analizie jest pojęcie antynomii. Na wybór ten wpłynęły opinie nauczycieli wskazujące na obecność wielu sprzeczności w procesie kształcenia uczniów z niepełnosprawnością w placówkach ogólnodostępnych. Przedostatni w tej części opracowania jest artykuł mgr Soni Jarzombek-Zie- miańskiej, socjologa, oligofrenopedagoga, pracującego w Ośrodku Rehabilitacyjno- -Edukacyjno-Wychowawczym w Bytomiu oraz w Wyższej Szkole Humanitas w So- snowcu. Artykuł pt. „Program The Gateway Award jako propozycja do planowania procesu dydaktyczno-wychowawczego dla dzieci z niepełnosprawnością intelektu- alną w stopniu umiarkowanym i znacznym” ukazuje czytelnikowi, czym jest, kiedy powstał i do kogo jest skierowany Program The Gateway Award. Część pierwszą opracowania zamyka artykuł dr Ewy Klimas-Kuchtowej, pracow- nika Instytutu Psychologii Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 2 w Krakowie. Jej artykuł „Uczeń zdolny – kim jest, kim może być?” porusza zaniedbany obecnie problem ucznia zdolnego, ucznia, 2 www.kuratorium.krakow.pl 9 Szkoła na miarę możliwości dziecka który z racji swoich predyspozycji nie powinien sprawiać nauczycielowi kłopotów, ucznia, z którym praca powinna być dla nauczyciela radością i satysfakcją, a niestety, niekiedy jest troską, trudem i ciężkim obowiązkiem podejmowanym z niechęcią. Część druga zatytułowana DOŚWIADCZENIA I PROPOZYCJE składa się z dziesięciu artykułów. Otwiera go artykuł dr Danuty Krzywoń, adiunkta Uniwer- sytetu Śląskiego w Katowicach i Wyższej Szkoły Humanitas w Sosnowcu. Artykuł ten ukazuje wieloaspektowość zabawy jako fundamentalnego elementu edukacji małego dziecka. Następny artykuł „Dziecko w szkole waldorfskiej” jest autorstwa mgr Anny Kędzierskiej, która jest doktorantką Uniwersytetu Śląskiego oraz na- uczycielem w Waldorfskiej Szkole Podstawowej im. Janusza Korczaka w Krako- wie. Artykuł ten jest próbą syntezy wiadomości na temat Pedagogiki Waldorfskiej. Autorka przytacza słowa założyciela Rudolfa Steinera, który mówił: „Gdzie, zatem jest książka, w której pedagodzy mogą przeczytać, czym jest »pedagogika«? Są nią same dzieci”. Kolejny artykuł tej części porusza problem usprawniania funkcjonowania dzieci nieśmiałych w sytuacji szkolnej. Doktorantka Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach mgr Hewilia Hetmańczyk pisze: „Program pracy z klasą, w której znajdują się dzie- ci nieśmiałe, bądź z grupą dzieci zahamowanych, powinien zostać skonstruowany w taki sposób, aby umożliwić pozbycie się uczucia bycia gorszym od rówieśników. Takie założenie można osiągnąć za pomocą wielu metody pracy, m.in. poprzez za- stosowanie różnego rodzaju bajek psychoedukacyjnych, które uwrażliwią całą grupę na przeżycia emocjonalne i smutek innych kolegów, a tym samym uświadomią, że nikt nie jest lepszy od innych. Tego typu zabiegi stopniowo uczą dostrzegania róż- nic i podobieństw między ludźmi, budowania empatii, kształtowania zachowania otwartości i szczerości. Dzieci nieśmiałe będą miały szansę poczuć się zaakceptowa- ne przez rówieśników, przez co coraz chętniej zaczną włączać się w życie klasy. Kolejne artykuły to opracowania mgr Aleksandry Światowskiej pt. „Szkoła dia- gnozująca – wczesne wykrywanie symptomów zaburzeń w szkole. Tworzenie systemów pomocy”, Haliny Kantor „Dziecko z ADHD i Zespołem Aspergera w szkole. Co pomaga we wspieraniu dziecka, a co stanowi przeszkodę (na pod- stawie doświadczeń własnych oraz rodziców uczestniczących w www.forum.adhd. org.pl), mgr Agaty Olszewskiej „Dwa światy – wspólne metody pracy. O objawach i terapii dzieci z ADHD i Zespołem Aspergera”, mgr Agnieszki Musiał „Pomóżmy sobie wzajemnie – o tym, jak trudno być rodzicem i nauczycielem dziecka z ADHD i Zespołem Aspergera. Sposoby wsparcia i możliwości współpracy” oraz zamykający tę tematykę artykuł mgr Marty Twardoch „Tutaj jestem sobą. Metody pracy z dzieć- mi z ADHD i Zespołem Aspergera umożliwiające integrację i wsparcie w świetlicy terapeutycznej”. Artykuły obejmują swą treścią bardzo ważny i aktualny problem dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych – dzieci z zespołem ADHD i Zespo- łem Aspergera. Autorki tekstów aktywnie działają w Stowarzyszeniu „Niezwykłe Dzieci”. Jest to Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom z ADHD i innymi dysfunkcjami. Poza tym pracują w Centrum Neurorehabilitacji im. Zofii i Józefa Dziurkowskich. Opierając się na literaturze i na wypowiedziach rodziców „niezwykłych dzieci”, za- uważają, że postawa nauczyciela w stosunku do dziecka i rodziców ma największe 10 Wprowadzenie znaczenie w panowaniu nad trudnymi zachowaniami dzieci. Tylko dzięki konstruk- tywnej współpracy między domem i szkołą można korygować trudne zachowania dzieci z zaburzeniami. Artykuły te niejako rozdziela ciekawy tekst dr Danuty Szeligiewicz-Urban, wykła- dowcy Wyższej Szkoły Humanitas, zatytułowany „Praca zespołów terapeutycznych w szkole z dzieckiem niepełnosprawnym o specjalnych potrzebach edukacyjnych”. Autorka wskazuje na to, iż „praca zespołów pedagogiczno-terapeutycznych ma za zadanie przegląd i ocenę rozwiązania programowego przyjętego przez nauczyciela w kontekście właściwości, możliwości osobowych i społecznych uczniów ze spe- cjalnymi potrzebami edukacyjnymi, a kompleksowe podejście do współczesnego systemu kształcenia wyzwala wspólne działania organizacyjne i dydaktyczno-wy- chowawcze”. Ostatni artykuł, mgr Agaty Orzeł-Żukowskiej, „Uczeń z zespołem hiperkine- tycznym z deficytem uwagi – opis i analiza przypadku. Budowanie systemu wspar- cia” przedstawia opis budowania i funkcjonowanie interdyscyplinarnego systemu pomocy dla dziecka ze sprzężonymi trudnościami rozwojowymi. W niniejszym tomie zamieszczono artykuły będące omówieniem zagadnień obejmujących szeroką problematykę edukacji dziecka i stwarzania mu możliwości realizacji na miarę swoich możliwości. Artykuły dotykają rozmaitych sfer rozwoju ucznia, których właściwe zespolenie i refleksja pomoże stworzyć szkołę na miarę możliwości dziecka. Prezentowana publikacja skierowana jest do studentów pedagogiki, czynnych za- wodowo nauczycieli, nauczycieli doradców i konsultantów metodycznych, pracow- ników wojewódzkich ośrodków metodycznych i rodziców. dr Danuta Krzywoń dr Beata Matusek 11
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Szkoła na miarę możliwości dziecka
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: