Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00395 006388 11244190 na godz. na dobę w sumie
Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie - ebook/pdf
Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7462-569-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> naukowe i akademickie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Głównym zadaniem Policji jest reagowanie na sytuacje mogące powodować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia, a także dążenie do
wypracowania takich mechanizmów działania, aby skutkowały utrzymaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego. Możliwe jest to tylko dzięki
wszechstronnemu przygotowaniu do sprawnego i skutecznego prowadzenia działań.
Podstawową komórką organizacyjną w jednostce policyjnej odpowiedzialną za przygotowanie,a przede wszystkim planowanie działań policyjnych jest sztab. Plan stanowi wzorzec działania — podstawę do uporządkowania wszystkich czynności i zapobiega potencjalnemu chaosowi zarówno decyzyjnemu, jak i na poziomie wykonywanych zadań.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Jarosław Struniawski Sztaby w Policji Organizacja i funkcjonowanie Szczytno 2017 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Recenzent dr hab. Mariusz Nepelski Redakcja Wydawcy Małgorzata Bukowska Robert Ocipiński Projekt okładki Agnieszka Kamińska © Wszelkie prawa zastrzeżone — WSPol Szczytno ISBN 978-83-7462-568-5 e-ISBN 978-83-7462-569-2 Druk i oprawa: Dział Wydawnictw i Poligrafii Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie 12-100 Szczytno, ul. Marszałka Józefa Piłsudskiego 111 tel. 089 621 51 02, fax 089 621 54 48, e-mail: wwip@wspol.edu.pl Objętość: 11,13 ark. wyd. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Spis treści Wstęp ............................................................................................................. Rozdział 1 Historia powstania sztabów ........................................................................ 5 7 Rozdział 2 Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji .............................................................................................................. 15 Rozdział 3 Sztab dowódcy akcji/operacji policyjnej .................................................... 29 Rozdział 4 Struktura sztabu akcji/operacji policyjnej ................................................ 47 Rozdział 5 Stanowiska kierowania/dowodzenia działaniami Policji ........................ 57 Rozdział 6 Służba dyżurna ............................................................................................. 69 Rozdział 7 System Wspomagania Dowodzenia ........................................................... 89 Rozdział 8 Lotnictwo Policji ........................................................................................... 99 Rozdział 9 Oddziały prewencji Policji .......................................................................... 109 Rozdział 10 Przygotowania obronne w Policji ............................................................... 117 3 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Rozdział 11 Nieetatowe komórki sztabowe .................................................................... 123 Rozdział 12 Policja w systemie zarządzania kryzysowego ........................................... 135 Rozdział 13 Dokumenty sztabowe .................................................................................. 163 Rozdział 14 Szkolenie w Policji ........................................................................................ 171 Zakończenie .................................................................................................. 181 Literatura ....................................................................................................... 183 Załączniki ...................................................................................................... 193 4 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Wstęp Głównym zadaniem Policji jest reagowanie na sytuacje mogące powo- dować zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia, a także dążenie do wypracowania takich mechanizmów działania, aby skutkowały utrzyma- niem bezpieczeństwa i porządku publicznego. Możliwe jest to tylko dzięki wszechstronnemu przygotowaniu do sprawnego i skutecznego prowadze- nia działań. Podstawową komórką organizacyjną w jednostce policyjnej odpowie- dzialną za przygotowanie, a przede wszystkim planowanie działań policyj- nych jest sztab. Plan stanowi wzorzec działania — podstawę do uporządko- wania wszystkich czynności i zapobiega potencjalnemu chaosowi zarówno decyzyjnemu, jak i na poziomie wykonywanych zadań. Zakres zadań do wykonania przez funkcjonariuszy sztabu jest bardzo szeroki — od opracowywania bieżących prognoz w zakresie potencjalnych zagrożeń bezpieczeństwa i porządku publicznego, przez zarządzanie zorga- nizowanymi działaniami policyjnymi, do realizowania funkcji kierowania siłami i środkami w codziennej służbie. W Policji występują dwa zasadnicze modele funkcjonowania szta- bów. Pierwszy model opiera się na działalności sztabu jako samodzielnej komórki organizacyjnej w jednostce Policji. Natomiast drugi polega na jego powołaniu w przypadku wystąpienia zdarzeń kryzysowych, w trakcie któ- rych wymagane jest prowadzenie działań w zakresie zapewnienia bezpie- czeństwa i porządku publicznego. Mimo występujących różnic form orga- nizacyjnych spełniają one jednak takie same funkcje. Polegają one przede wszystkim na zbieraniu informacji i ich analizie, przygotowaniu dokumen- tów planistycznych oraz pełnieniu funkcji organizacyjnej i pomocniczej na potrzeby różnych form prowadzenia działań policyjnych. W ciągu wielu lat w toku wykonywania podstawowych obowiązków sztabu wykrystalizowała się precyzyjna metoda pracy, dzięki której wszel- kie sprawy podlegające kompetencji sztabu są rozpatrywane w określony sposób. Praca ta nazywa się „funkcjonowaniem sztabu”1. 1 J.D. Hittle, Sztab wojskowy. Zarys historyczny, Warszawa 1961, s. 17. 5 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie Celem niniejszej publikacji jest przedstawienie szerokiego zakresu zadań sztabowych oraz sposobu funkcjonowania sztabu jako komórki orga- nizacyjnej jednostki Policji, a także jako komórki pomocniczej dowódcy akcji lub operacji policyjnej w trakcie różnych zdarzeń kryzysowych. Publikacja napisana została na podstawie kilkuletnich doświadczeń praktycznych oraz prowadzonych badań. W pracy posłużono się analizą dokumentów oraz danymi uzyskanymi z wywiadów eksperckich, przepro- wadzonych z funkcjonariuszami komórek sztabowych jednostek policyj- nych różnych szczebli. Zawarto w niej podstawowe wiadomości dotyczące struktur sztabowych na różnych poziomach organizacyjnych oraz kompe- tencji i zadań tego typu komórek organizacyjnych. Ponadto przedstawiono sposób tworzenia dokumentacji służbowej, sporządzanej na potrzeby róż- nych form działań policyjnych, prowadzonych w formie akcji czy operacji policyjnych, oraz dokumentów strategicznych, w tym Policyjnego planu zarządzania kryzysowego. Zagadnienia poruszane w pracy ujęte zostały w czternastu rozdziałach. Zawarto w nich historię powstania sztabów, a ponadto treści o strukturach i podstawowych zadaniach komórek sztabowych oraz komórek przez nie nadzorowanych. Dopełnieniem są wzory dokumentów planistycznych spo- rządzanych na potrzeby organizacji i prowadzenia zorganizowanych dzia- łań policyjnych. 6 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== R o z d z i a ł 1 Historia powstania sztabów Omawiając funkcjonowanie i organizację sztabów policyjnych, powin- niśmy odnieść się do struktur wojskowych, gdyż to na ich potrzeby powsta- wały pierwsze tego typu komórki sztabowe. Na podstawie literatury trudno jest dokładnie ustalić czas powstania sztabu jako elementu organizacji woj- skowej. Wiemy tylko, że zostały powołane do życia wówczas, kiedy okazało się, że jeden człowiek nie mógł podołać licznym obowiązkom związanym z prowadzeniem walki1. Pierwszy sztab wojskowy narodził się, gdy pewien nieznany przywódca wojowników zwrócił się do jednego ze swych towa- rzyszy broni o pomoc lub radę2. Funkcjonowanie sztabów nierozerwalnie związane jest z problema- tyką dowodzenia. Dowodzenie i sztaby kształtowały się w dwóch eta- pach. Pierwszy rozwinął się w epoce rozpadu wspólnoty pierwotnej, kiedy na czele oddziałów zbrojnych stał wódz wybrany przez radę starszych rodu lub plemienia i sprawujący swą władzę tylko podczas działań wojennych. Dowodzenie miało wtedy charakter objęcia przywództwa. Rada starszych oraz rada wojowników ograniczały działania wodza (mógł być odwołany). Nie miał on początkowo żadnych pomocników3. Dowódca był osobą decy- dującą o wszystkim i o wszystkim myślącą. Sprawy operacyjne, a więc najważniejsze, były wyłączną domeną dowódcy do czasu, kiedy system dowodzenia realizowany przez jednego człowieka był już wyraźnie niewy- starczający4. Coraz liczniejsze i przedłużające się w czasie wojny stały się przy- czyną zmian w sztuce dowodzenia. Nastąpił drugi etap rozwoju szta- bów. Jego cechą charakterystyczną było pojawienie się obok dowódcy zespołu pomocników. Od czasu powołania armii stałych, wraz ze wzro- stem ich liczebności, powiększały się i różnicowały zadania dowodzenia, 1 J. Orzechowski, Dowodzenie i sztaby. II wojna światowa i współczesność, Warszawa 1980, s. 360. 2 J.D. Hittle, Sztab wojskowy. Zarys historyczny, Warszawa 1961, s. 16. 3 J. Orzechowski, Dowodzenie i sztaby, Warszawa 1974, s. 46. 4 Tenże, Dowodzenie i sztaby. II wojna…, wyd. cyt., s. 361. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 7 Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie rozbudowywały się struktury organizacyjne, powstawały pierwsze sztaby. Jeden dowódca nie był już w stanie dowodzić i jednocześnie brać udziału w bitwie. Początki rozwoju struktur sztabowych przypadają na okres wcze- snej starożytności. Już wtedy dowódca oceniał położenie i podejmował decyzje na podstawie pracy swojego sztabu. Trzon sztabu wojskowego sta- nowiło kilku oficerów, którzy mieli ustalony podział zadań oraz pracowali pod bezpośrednim kierownictwem wodza5. Sztaby odgrywały rolę dorad- czą i przejmowały część obowiązków dowódcy, przede wszystkim w zakre- sie materiałowo -technicznego zabezpieczenia działań, zakładania obozów warownych, zdobywania informacji o przeciwniku, spraw administracyj- nych, porządkowych, ubezpieczenia wojsk inżynieryjnych, utrzymywania łączności, a później i innych. Pomocnicy ci stworzyli mu warunki do pełnej koncentracji na sprawach operacyjnych, na planowaniu walki i kierowaniu nią6. O sukcesach na polu walki decydowały fachowe umiejętności dowód- ców i oficerów sztabu na każdym szczeblu dowodzenia. Armie wymagały szkolenia i nieustannych ćwiczeń przygotowujących do wojny7. W starożyt- ności przykładami takiego funkcjonowania sztabów były armie Aleksan- dra III Macedońskiego, Hannibala czy Juliusza Cezara8. Z punktu widzenia historii sztuki wojennej rozwój sztabów towarzy- szył postępowi w dziedzinie organizacji wojsk. Dzięki sztabom możliwe stało się zwiększenie zakresu bitwy, co z kolei zmusiło dowódcę do efektyw- niejszego wykorzystania oficerów sztabu. Wybitni dowódcy odnosili wiel- kie zwycięstwa, a sukcesy były w dużej mierze owocem ich pracy myślowej przed bitwą oraz planowania dokonanego przez sztab9. Znaczenie sztabu wzrastało wraz z rozwojem sił zbrojnych pozwalającym na bardziej róż- norodne ich wykorzystanie. Sztab był produktem usprawnień dokonywa- nych w ciągu wieków. Powstał w wyniku zrozumienia, że wielkie armie nie mogą być doskonalsze od kierujących nimi instytucji, a podział obo- wiązków w sztabie powinien być ustalany według zadań (funkcji). Obszar działań wojennych, ich dynamika, wykorzystywanie w walce nowoczesnych środków walki, m.in. zautomatyzowanych systemów dowodzenia do zbie- rania i przetwarzania informacji, przekraczały psychiczne i fizyczne moż- liwości dowódców i sztabów w sprawowaniu kontroli nad polem bitew. 5 Tenże, Dowodzenie i sztaby…, wyd. cyt., s. 51. 6 Tenże, Dowodzenie i sztaby. II wojna…, wyd. cyt., s. 361. 7 J. Michniak (red.), Metody i treść pracy zespołów funkcjonalnych na stanowi- skach dowodzenia wojsk lądowych, Warszawa 2000, s. 19–20. 8 J.D. Hittle, Sztab…, wyd. cyt., s. 33. 9 Tamże, s. 26. 8 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 1. Historia powstania sztabów Znaczenia nabierały czynnik planowania i dążenia do optymalizacji decy- zji. Zauważalną tendencją zmian w strukturach sztabowych było rozwijanie pracy sztabowej w kierunku konkretnej specjalizacji — powstawało w szta- bach coraz więcej działów fachowych. Dobrze zorganizowany i sprawnie działający sztab był ważną składową sukcesów wielu dowódców (armii). Spośród wszystkich nowożytnych mocarstw europejskich żadne nie przywiązywało takiej wagi do zagadnień doskonalenia metod wojskowych jak Niemcy. Niemieccy dowódcy wojskowi kładli nacisk na zagadnienia organizacji sztabu jako podstawy sprawnie działającej machiny wojennej10. Rozpoczęta w 1813 r. reforma wojskowa armii pruskiej przyczyniła się do powstania Sztabu Generalnego. Jego zadaniem było przekształcanie koncepcji głównodowodzącego w rozkazy, polegające nie tylko na przeka- zaniu ich wojsku, lecz przede wszystkim na drobiazgowym rozpracowaniu wszystkich szczegółów i zaoszczędzeniu tego niewdzięcznego trudu głów- nodowodzącemu11. Praktyka potwierdziła celowość i konieczność istnienia jednej nadrzędnej komórki sztabowej — Sztabu Generalnego, koordynują- cego działania wszystkich rodzajów sił zbrojnych w myśl jednolitego planu. Za jednego z najwybitniejszych dowódców wojskowych, który był orga- nizatorem pierwszego na świecie nowoczesnego sztabu, uważa się Helmuta Karla Bernharda von Moltkego12. Według niego do rozwiązywania skompli- kowanych zagadnień wojny ery nowożytnej niezbędne było zorganizowa- nie sztabu na bazie dobrze wyszkolonych oficerów kształcących się w aka- demiach wojskowych. Również teoretycy wojskowi Anglii w XIX w. zauważyli, że o wyniku wojny nie decydowali już jedynie żołnierze, uzbrojenie, amunicja i żyw- ność. Pojawienie się kolei żelaznych oraz rewolucja przemysłowa tak dale- ce komplikowały charakter wojny, że skuteczne prowadzenie operacji stało się możliwe pod warunkiem posiadania grupy ludzi zdolnych do kierowa- nia złożoną machiną współczesnej armii13. Zdano sobie sprawę z koniecz- ności szkolenia oficerów angielskiej armii przewidywanych na stanowiska w Sztabie Generalnym. Zdobycie wymaganego zasobu wiedzy wymaga- ło kierowania ich na odpowiednie przeszkolenie do akademii wojskowej. Musieli się oni zapoznać z zasadami teorii i praktyki sztabowej. W akademii 10 Tamże, s. 57. 11 P. Bronsart v. Schellendorf, Der Dienst des Generalstabes, Berlin 1995, s. 3. 12 Pruski generał i feldmarszałek, reformator Armii Pruskiej i Armii Cesar- stwa Niemieckiego (26 października 1800 r. — 24 kwietnia 1891 r.). 13 A.  Polak, Geneza i  ewolucja zasad sztuki wojennej, Warszawa 2003, s. 19–26. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 9 Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie tej opracowano doktrynę sztabową, która służyła za podstawę organizacji i zasad działania brytyjskich sztabów w latach pierwszej wojny światowej14. Francuska myśl wojskowa wskazywała na to, że dobry system sztabowy jest podstawowym warunkiem sprawnej organizacji wojskowej. W armii Napoleona Sztab Generalny odgrywał podwójną rolę. Był to bowiem nie tylko wojskowy sztab generalny państwa, lecz także sztab generalny teatru działań wojennych15. W tym okresie powstają wybitne dzieła opisujące pod- stawy wiedzy i praktyki sztabowej. Jednym z najbardziej znaczących jest napisany przez Thiébaulta podręcznik sztabowy, który powstał na podsta- wie własnych doświadczeń i studiów autora. Zawiera on podstawy wiedzy i praktyki sztabowej stosowanej w armiach Napoleona oraz szczegółowe dane dotyczące funkcji wszystkich oficerów sztabu, organizacji sztabu, spo- sobów podziału pracy i wreszcie wzory dokumentów sztabowych. Amerykańskie uczelnie wojskowe wprowadziły metody nauczania oparte na ćwiczeniach aplikacyjnych. Metoda aplikacyjna stanowi do dzi- siaj podstawową formę nauczania we wszystkich szkołach wojskowych16. W Związku Radzieckim koncepcja funkcjonowania sztabów i doboru do nich oficerów również opierała się na wszechstronnym wyszkoleniu. Teoretycy i wyżsi dowódcy radzieccy uważali, że oficer sztabu nie może zamienić się w planistę, specjalistę od pisania rozkazów lub zarządzeń, „speca od sporządzania dokumentów”. Oczywiście „techniczna strona pracy sztabowej powinna stać na wysokim poziomie”, ale oficer sztabu musi być również wykształcony taktycznie i — w zależności od potrzeb — operacyjnie, by mógł samodzielnie ocenić sytuację w skali związku czy oddziału, w którym pracuje. Tylko pod tym warunkiem może on być wła- ściwym pracownikiem sztabu, mogącym udzielić dowódcy konkretnej pomocy w każdej skomplikowanej sytuacji17. Dużą wagę przywiązywano do szybkiego podejmowania trafnej decyzji przez dowódcę w warunkach gwałtownego rozwoju sytuacji na polu bitwy. Widziano w tym ważną rolę sztabu. Skrzętne gromadzenie napływających z pola walki danych o prze- ciwniku i własnych wojskach, wrysowanie ich w mapę, sporządzenie zesta- wień, tabel i notatek, które bez głębszej analizy przedstawia się w określo- nym czasie dowódcy, powoduje, że niejednokrotnie dowódca otrzymuje wiadomości ze znacznym opóźnieniem, co oznacza, że jego decyzje będą 14 J.D. Hittle, Sztab…, wyd. cyt., s. 144–145. 15 Tamże, s. 87–103. 16 Tamże, s. 178. 17 J. Orzechowski, Dowodzenie i sztaby. Okres międzywojenny (1918–1939), Warszawa 1980, s. 271–272. 10 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 1. Historia powstania sztabów także spóźnione. Do obowiązków sztabu należy informowanie dowódcy w sposób ciągły i aktualny. Im lepiej pracuje sztab, im skuteczniej zapewnia ciągłość informowania dowódcy, tym mniej dodatkowych danych będzie potrzebował dowódca do powzięcia decyzji bez obszernych analiz i refera- tów, zwięźle i merytorycznie18. W okresie międzywojennym dokonano dalszego poważnego kroku w doskonaleniu organów dowodzenia i zwiększaniu ich roli. Wielki wpływ na ten proces wywarły nowe techniczne środki walki zbrojnej, a zatem i nowe warunki organizacji dowodzenia. Ogromną rolę w pracy organów dowodzenia odgrywały: stopień przygotowania dowódcy i szefa sztabu do pełnienia swoich funkcji, ich autorytet u podwładnych, umiejętność stwa- rzania atmosfery koleżeńskości, a jednocześnie stawianie wysokich wyma- gań sobie i podwładnym19. W trakcie II wojny światowej niezwykle skomplikowany proces jej pla- nowania rozumiany był jako obmyślanie sposobów i form działania pań- stwa w wojnie, dostosowanych do ustalonego celu i przewidywanych oko- liczności. Była to próba spojrzenia w przyszłość po to, aby zorientować się w niej i zbudować na tej podstawie struktury działania w niezwykle złożo- nym układzie warunków, środków i celów20. Sztabowcy wojskowi kierowali się w procesie planowania operacji własnym doświadczeniem wyniesio- nym z minionych wojen, analizowali podobne rozwiązania, wykorzysty- wali bogatą wiedzę zdobytą na uczelniach wojskowych, pogłębioną w toku indywidualnych studiów literatury światowej w tej dziedzinie i wyniesioną z ćwiczeń. Techniczne środki walki używane w trakcie działań zbrojnych warun- kowały konieczność specjalizacji oficerów sztabów i stwarzały potrzebę zwiększenia obsady kadrowej tych sztabów. Wzrosły wymagania wobec kadr dowódczych i sztabowych. Ceniono: • fachowość, przede wszystkim zmysł analityczny, umiejętność przewi- dywania rozwoju sytuacji i zdolności planistyczne; • dokładność i szybkość pracy, w tym dokładność i zwięzłość informo- wania przełożonych o rozwoju sytuacji na polu walki; • pomysłowość i inicjatywę; • odporność psychiczną i fi zyczną — ze względu na długotrwały proces przygotowania i planowania działań. 18 M. Tuchaczewski, Pisma wybrane, t. 1, Warszawa 1966, s. 226–227. 19 J. Orzechowski, Dowodzenie i sztaby. Okres…, wyd. cyt., s. 343. 20 Tenże, Dowodzenie i sztaby. II wojna…, wyd. cyt., s. 10. 11 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie Ponadto tempo działań, związane z dużą liczbą występujących zda- rzeń, szybkością zmieniania się sytuacji, pojawianiem się coraz to nowych zagrożeń, wymusiło skracanie czasu na ich przygotowanie oraz koniecz- ność niezwłocznego podejmowania decyzji i właściwego organizowania współdziałania. Zdano sobie sprawę, że dowodzący, podejmując decyzje strategiczne, operacyjne czy taktyczne, powinien je konsultować z dowódcami rodza- jów wojsk, szefami służb i oficerami sztabu. Wzrost fachowych proble- mów, które należało przedyskutować i rozstrzygnąć, powodował, że wyższy dowódca — jak nigdy dotąd — potrzebował wsparcia w formie informacji i rady. Rady przekazywane wyższemu dowódcy dotyczyły trzech zasadni- czych przedsięwzięć: • obiektywnego informowania go o położeniu wojsk własnych i prze- ciwnika; • • przedstawiania propozycji decyzji związanej z realizacją otrzymanego zadania, wynikających z analizy wariantów działań określonych przez dowódcę lub własnych przemyśleń; samodzielnego decydowania w sprawach mniejszej wagi, w ramach posiadanych kompetencji21. Cechą charakterystyczną dowodzenia w okresie II wojny światowej był fakt, że w związku z ogromnymi potokami informacji, płynącymi do ośrod- ków dowodzenia, współpraca poszczególnych szczebli dowodzenia wyma- gała przede wszystkim rzetelności we wzajemnym szybkim informowa- niu się o rozwoju sytuacji. Współpraca sztabów w nieprzerwanym obiegu informacji wymagała więc wielkiej odpowiedzialności wobec przełożo- nych. W związku z ważnością tego problemu od każdego dowódcy i ofi- cera sztabu wymagano: • obiektywności spojrzenia na rozwój sytuacji, a więc niezabarwiania jej własnymi odczuciami; bystrości umysłu; szybkości orientacji; zdolności do pracy zespołowej; • • • • umiejętności przedstawiania procesów i stanów faktycznych w sposób zwięzły i precyzyjny22. Obecnie przygotowanie i prowadzenie operacji wojskowych odbywa się w zupełnie innych warunkach. Ich cechą charakterystyczną stał się ogromny 21 Tamże, s. 338. 22 Tamże, s. 341. 12 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 1. Historia powstania sztabów wzrost roli czynnika czasu, który niebywale się skurczył. To, co podczas II wojny światowej można było planować w ciągu dni, dziś wymaga godzin; decyzje, które mogły być wypracowywane w ciągu godzin, dziś muszą być podejmowane w ciągu minut, niekiedy sekund. Ponadto trzeba pamiętać, że wzrósł zakres pracy sztabów, że zmieniły się metody pracy dowódców i sztabów, że zaistniała konieczność dokładnych obliczeń i przewidywań rozwoju sytuacji23. Analiza zmian zachodzących w strukturach sztabów i realizowanych przez nie zadań pokazuje, że ich siła opierała się nie tylko na właściwej teo- rii i organizacji, lecz także na dobrze zorganizowanym szkolnictwie woj- skowym. Wysoki poziom wyszkolenia i systematycznie prowadzone ćwi- czenia, treningi oraz wnikliwy dobór oficerów do pracy w sztabach są warunkiem pomyślnej pracy w tych komórkach organizacyjnych. Histo- ria potwierdza podstawową tezę, że w warunkach równowagi walczących sił przebieg i rezultat walk, bitew i operacji w ogromnym stopniu zależą od stanu dowodzenia wojskami, a tym samym od sprawnej pracy sztabów. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że rzeczowość, opera- tywność, umiejętność wydawania zarządzeń, zdolność do przewidywania ewentualnych przeszkód w przekazywaniu rozkazów, meldunków, organi- zacji dowozu, przegrupowań itp. oraz umiejętność zastosowania we właści- wym momencie odpowiednich środków zaradczych, nawyk kontroli wyko- nywania rozkazów i ogólnego planu działań są podstawą pracy sztabowej24. Znaczny rozwój sztabów wojskowych (armii niemieckiej, angielskiej, francuskiej, amerykańskiej, rosyjskiej, a następnie radzieckiej) obejmuje okres od XVIII w. — wybuch pierwszej rewolucji przemysłowej, do okresu powojennego — po II wojnie światowej. Metody ich pracy i struktura noszą znamiona współczesności, przynajmniej w zasadniczych rysach. Zmiany ustrojowe w Polsce, które nastąpiły w 1989 r., wpłynęły rów- nież na strukturę i funkcjonowanie Policji. Ustawa z 6 kwietnia 1990 r. o Policji wydzieliła z pionu prewencyjnego komórki sztabowe, które obec- nie odgrywają zasadniczą rolę w organizacji i koordynacji wszelkich dzia- łań policyjnych. Organizacja sztabu wojskowego, jego struktura i zadania, a także peł- nione przez niego funkcje stały się z pewnością punktem odniesienia, względem którego kierowano się, organizując i powołując sztaby w Policji. Ich kształt i forma, oczywiście w określonym zakresie i obszarze działania, 23 Tamże, s. 365. 24 Por. J. Orzechowski, Dowodzenie i sztaby. Okres…, wyd. cyt., s. 371. 13 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie są zbieżne z tego typu komórkami wojskowymi. Wspólną cechą pracy szta- bów wojskowego i policyjnego jest złożoność sytuacji, która — dla osią- gnięcia założonych celów — wymaga właściwego zorganizowania pracy sztabowej. Ponadto podobieństwa w ich funkcjonowaniu zauważalne są m.in. w występowaniu zhierarchizowanych struktur sztabowych, planowa- niu, wykorzystywaniu w trakcie prowadzenia działań środków informa- tycznych i łączności czy organizacji ćwiczeń. W siłach zbrojnych większości państw spotykamy się z dwoma rodza- jami sztabów. Pierwszy z nich składa się z grupy oficerów opracowujących zasadnicze plany związane z polityką wojskową danego państwa, drugi składa się z grupy oficerów będących pomocnikami dowódcy związków taktycznych lub operacyjnych, tj. tworzących sztaby dowódców tych związ- ków25. Tożsama sytuacja funkcjonowania sztabów istnieje również w Policji. Na co dzień funkcjonują one jako komórki organizacyjne w komendach: głównej, wojewódzkich i miejskich/powiatowych/rejonowych, w przypadku zaś powołania akcji lub operacji policyjnej tworzone są jako ogniwo pomoc- nicze dowódcy (utworzone decyzją o zarządzeniu przedmiotowych działań policyjnych przez właściwego kierownika jednostki Policji w celu wspoma- gania dowodzenia). Natomiast różnice w funkcjonowaniu tych sztabów to przede wszystkim dynamika prowadzonych działań, a w związku z tym czas prowadzenia działań sztabowych, mniejsza skala operacji policyjnych — działania policyjne mają charakter lokalny i przybierają postać interwen- cji, zabezpieczenia prewencyjnego lub akcji policyjnej, co przekłada się na dowodzenie mniejszymi siłami Policji. 25 J.D. Hittle, Sztab…, wyd. cyt., s. 18. 14 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== R o z d z i a ł 2 Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji Główny Sztab Policji Komendy Głównej Policji (GSP KGP) jest komórką organizacyjną umiejscowioną w służbie prewencyjnej, realizu- jącą zadania na poziomie strategicznym przy współdziałaniu z innymi podmiotami administracji publicznej i wojskowej, organizacjami poza- rządowymi, instytucjami, biurami Komendy Głównej Policji oraz innymi jednostkami organizacyjnymi Policji w sytuacjach zagrożenia bezpieczeń- stwa państwa. Istotą działań GSP KGP jest wykonywanie zadań związanych z zarzą- dzaniem bieżącymi informacjami o stanie bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz reagowanie w razie wystąpienia poważnych zagrożeń bezpieczeństwa i porządku publicznego. Do jego głównych zadań należą w szczególności: • gromadzenie i przetwarzanie informacji o bieżących zdarzeniach i za- grożeniach na terenie kraju; • podejmowanie działań służących zapobieganiu poważnym zagroże- niom bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie kraju lub ich eliminowaniu; zarządzanie działaniami Policji o zasięgu ogólnokrajowym, w tym or- ganizowanymi w ramach Systemu Powiadamiania Ratunkowego, oraz ich koordynowanie; zarządzanie statkami powietrznymi Lotnictwa Policji; opracowywanie procedur i planów reagowania w sytuacjach kryzyso- wych oraz dotyczących ratownictwa i ochrony ludności; inicjowanie, planowanie i  nadzorowanie przygotowań obronnych w jednostkach organizacyjnych Policji na czas zagrożenia bezpieczeń- stwa państwa oraz wojny; opracowywanie nowych metod i form działania oraz standaryzowanie funkcjonowania: służby Lotnictwo Policji, oddziałów i samodzielnych • • • • • ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 15 Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie • pododdziałów prewencji Policji, komórek właściwych w  sprawach sztabowych i dyżurnych w jednostkach organizacyjnych Policji1; koordynacja wykonania zadań Spotters Team Polska. Główny Sztab Policji podejmuje również działania (na poziomie krajo- wym) zmierzające do poprawy bezpieczeństwa imprez masowych, tj. wdra- żanie obowiązku identyfikacji kibiców na wszystkich stadionach piłkar- skich, na których rozgrywane są mecze piłki nożnej i odbywają się imprezy masowe, czy monitorowanie realizacji zadań z tym związanych oraz upo- wszechnianie narzędzia listy kontrolnej ułatwiającej realizację procesu przygotowania i zabezpieczania meczów piłkarskich. Przedstawiciele GSP uczestniczą w pracach wojewódzkich zespołów interdyscyplinarnych, które są organami pomocniczymi wojewody. Zespoły mają charakter opiniująco -doradczy, a w ich skład oprócz przedstawicieli wojewodów i Policji wchodzą przedstawiciele władz samorządowych, Pań- stwowej Straży Pożarnej, Państwowego Inspektora Sanitarnego, ratownic- twa medycznego, wojewódzkich i powiatowych inspektorów budowlanych, prokuratur i sądów okręgowych, podmiotów świadczących uczestnikom imprez sportowych usługi transportu publicznego, Służby Ochrony Kolei, a także związków i klubów sportowych. Rolą zespołów jest wspomaganie ww. podmiotów w realizacji obowiąz- ków związanych z analizą stanu bezpieczeństwa podczas imprez maso- wych, bezpieczeństwem infrastruktury obiektów sportowych, procedurami i wspólnymi działaniami operacyjnymi, eliminowaniem zagrożeń i reago- waniem w przypadkach łamania prawa czy wreszcie przedsięwzięciami edukacyjnymi i budową społecznego poparcia dla inicjatyw służących bez- pieczeństwu. Współpraca interdyscyplinarna nie tylko zaktywizowała wszystkie podmioty i służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo imprez sportowych, lecz także przyniosła konkretne efekty w postaci wypracowania i wdroże- nia ujednoliconych wspólnych strategii bezpieczeństwa imprez sportowych w poszczególnych województwach, dokonania przeglądu procedur dystry- bucji biletów i wchodzenia na stadion, wypracowania standardów regula- minów imprez masowych i stadionów, przygotowania wykazu przewoźni- ków autokarowych, zapewnienia bezpośredniej kontroli przebiegu meczów piłkarskich przez obserwatorów z ramienia samorządów i wojewodów, 1 Zarządzenie nr 8 komendanta głównego Policji z 15 marca 2013 r. w spra- wie regulaminu Komendy Głównej Policji, Dz. Urz. KGP z 2013 r., poz. 25. 16 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 2. Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji… wprowadzenia „weekendowo -kolejkowych” dyżurów prokuratorów w cza- sie rozgrywek piłkarskich2. Główny Sztab Policji jest jedną z komórek KGP realizującą zadania w zakresie krajowego systemu rozpoznawania, przeciwdziałania przestęp- stwom o charakterze terrorystycznym i reagowania na nie. Rolą GSP jest również organizowanie pozaoperacyjnej międzynarodo- wej współpracy Policji w zakresie bezpieczeństwa imprez masowych oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym wykonywanie zadań krajo- wych punktów kontaktowych do spraw: • imprez masowych (Krajowy Punkt Informacyjny do spraw Imprez Masowych), • wymiany danych o profi lach DNA, • wymiany danych daktyloskopijnych ze zautomatyzowanych systemów identyfi kacji daktyloskopijnej, • współpracy przy wymianie danych rejestracyjnych pojazdów, • wymiany danych osobowych i nieosobowych, • intensyfi kacji współpracy transgranicznej, szczególnie w zwalczaniu terroryzmu i przestępczości transgranicznej, a także punktów kontaktowych oraz informacyjnych wynikających z od- rębnych przepisów i postanowień funkcjonujących w związku z krajową i międzynarodową współpracą Policji w celu ochrony bezpieczeństwa i po- rządku publicznego, wykrywania i ścigania sprawców przestępstw oraz za- pobiegania przestępczości i jej zwalczania. Polska Policja aktywnie uczestniczy w pracach różnych gremiów mię- dzynarodowych poświęconych wszelkiego rodzaju aspektom zapobiegania przestępczości i jej zwalczania, w tym tworzeniu prawa. Jednym z głów- nych obszarów aktywności funkcjonariuszy i pracowników cywilnych GSP KGP w tego rodzaju pracach jest obszar bezpieczeństwa imprez masowych. W ramach współpracy międzynarodowej funkcjonariusze GSP biorą aktywny udział m.in. w pracach elitarnego Think Tanku — Paneuropej- skiej Grupy Ekspertów do spraw Bezpieczeństwa Meczów Piłki Nożnej (Pan European Group of Football Safety and Security Experts) oraz w pra- cach Grupy Roboczej do spraw Egzekwowania Prawa Rady Unii Europej- skiej (LEWP). W wyniku prac gremium udało się przyjąć konkluzje Rady UE określające kierunki na najbliższe lata oraz zakres współpracy z krajami 2 J. Redzicka, Wojewódzkie zespoły interdyscyplinarne ds. bezpieczeństwa imprez sportowych, „Kwartalnik Policyjny” 2014, nr 1, s. 54. 17 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie trzecimi w zakresie bezpieczeństwa imprez sportowych. W ramach prac grupy, z inicjatywy polskiej udało się wypracować uniwersalną umowę mię- dzynarodową regulującą kwestie pobytu policjantów zagranicznych w kraju organizującym daną imprezę sportową. Ponadto na spotkaniach omawiana jest również strategia rozwoju działania sieci Narodowych Punktów Infor- macyjnych do spraw Piłki Nożnej (National Football Information Points — NFIP), które pierwotnie zostały powołane jedynie do współpracy w zakre- sie piłki nożnej, a obecnie rozszerzyły swoje działanie również na inne dyscypliny sportowe. Ważnym elementem spotkań są ustalenia dotyczące rozwiązań prawnych w zakresie uniemożliwienia wyjazdu na mecze piłki nożnej kibicom stwarzającym zagrożenie, realizacji szkoleń w zakresie zabezpieczenia imprez sportowych przez Europejską Akademię Policyjną (CEPOL), zapewnienia bezpieczeństwa na planowanych imprezach mię- dzynarodowych oraz przygotowanie do współpracy policyjnej w tym zakre- sie. W węższym gronie eksperci do spraw bezpieczeństwa imprez sporto- wych spotykają się w ramach grupy Think Tank i omawiają bieżące kwestie związane z zapewnieniem bezpieczeństwa imprez, a także aspekty dysku- towane na forach europejskich oraz światowych. Doświadczenia polskie zebrane w trakcie przygotowania i realizacji policyjnego zabezpieczenia turnieju finałowego Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 przyczyniły się również do wzrostu aktywności polskiej na forum międzynarodowym w zakresie szkoleniowym. Eksperci z Polski przekazują swoje doświadczenia na seminariach i konferencjach organizowanych w różnych krajach europejskich, wspierając tym samym działania takich instytucji, jak: Komisja Unii Europejskiej (instrument Taiex), Europejska Akademia Policyjna (CEPOL) czy Europejski Urząd Policji (Europol)3. Ponadto przedstawiciele GSP KGP uczestniczą w zabezpieczeniach me- czów piłki nożnej reprezentacji Polski za granicą, współdziałając z lokalną policją i wspierając proces komunikacji z polskimi kibicami. Z udziałem policjantów Oddziału Prewencji Policji w Białymstoku i policjantów Ko- mendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu, w ramach zabezpieczenia meczu eliminacyjnego Ligi Europy pomiędzy drużynami Žargilis Kowno — Lech Poznań rozgrywanego na terenie Wilna, GSP przygotował pierwszą mię- dzynarodową operację polskiej i litewskiej Policji. 3 P. Pinda, Współpraca międzynarodowa, „Kwartalnik Policyjny” 2014, nr 1, s. 53. 18 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 2. Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji… Wszelkie tego typu działania umożliwiają polskim policjantom nawią- zywanie kontaktów ze swoimi odpowiednikami z zagranicy, wymianę doświadczeń i poznanie rozwiązań innych krajów w danej dziedzinie, co przyczynia się do poprawy bezpieczeństwa i lepszego wykonywania działań przez polskich policjantów w kraju i za granicą4. Wejście Polski do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r. oraz 21 grudnia 2007 r. do strefy Schengen spowodowało zniesienie kontroli na grani- cach wewnętrznych UE. Umożliwiło to przemieszczanie się mieszkańców UE bez wiz czy paszportów po krajach Wspólnoty w celach turystycz- nych czy podróżniczych (a także w celu uczestnictwa w międzynarodo- wych imprezach sportowych). Jednak taka sytuacja pociąga również za sobą wystąpienie zagrożeń bezpieczeństwa, tj. przemytu towarów zabro- nionych — wyrobów tytoniowych, alkoholu, narkotyków, broni konwen- cjonalnej i masowego rażenia oraz handlu ludźmi. Ponadto Polska jako kraj z zewnętrzną granicą UE narażony jest na zagrożenia związane z nie- legalną migracją ludzi, przede wszystkim z Afryki i Azji, a co się z tym wiąże — możliwy napływ terrorystów. Fakt wystąpienia tego typu prze- stępstw może warunkować konieczność prowadzenia na terytorium Pol- ski i krajów sąsiednich pościgów transgranicznych. Wykonywanie działań w ramach pościgu transgranicznego uregulowane jest przez przepisy Kon- wencji wykonawczej do układu z Schengen5, unijne akty prawne powiązane bądź wynikające z dorobku prawnego Schengen, dotyczące współpracy policyjnej, a także umowy bilateralne i porozumienia z państwami człon- kami strefy Schengen. Za koordynację działań policyjnych w tym zakresie odpowiedzialny jest GSP KGP. W strukturze organizacyjnej GSP KGP wyodrębniono kierownictwo, które stanowią dyrektor biura i jego zastępca, a także komórki organiza- cyjne, tj. Zarząd Lotnictwa Policji, Wydział Operacyjny, Sekcję Przygoto- wań Obronnych Policji, Wydział Dyżurnych (wykres 1). Zarząd Lotnictwa Policji odpowiedzialny jest za wykonywanie zadań operacyjno -lotniczych w ramach wsparcia działań realizowanych przez inne służby Policji oraz wdrażanie i monitorowanie systemów i procedur operacyjnych zapewniających bezpieczne wykonanie operacji lotniczych. 4 Tamże, s. 54. 5 Konwencja wykonawcza do układu z Schengen z 14 czerwca 1985 r. mię- dzy Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspól- nych granicach, Dz. Urz. UE L239/19 z 22 września 2000 r. 19 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie Wykres 1. Struktura Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji DYREKTOR BIURA Wydz(cid:76)(cid:68)(cid:225)(cid:3) Dy(cid:298)urnych ZAST(cid:265)PCA DYREKTORA BIURA (cid:61)(cid:68)(cid:85)(cid:93)(cid:261)d Lotnictwa Policji Zesp(cid:121)(cid:225)(cid:3)(cid:54)zkolenia Lotniczego Jednoosobowe Stanowisko do spraw Bezpiecz(cid:72)(cid:276)(cid:86)twa Lotów Lotnictwa Policji Jednoosobowe Stanowisko do spraw Jako(cid:286)ci Lotnictwa Policji Administrowania Sekcja SWD Sekcja Szyfrów Zesp(cid:121)(cid:225)(cid:3)– Stanowisko Kierowania Sekcja Przygotowa(cid:276)(cid:3) Obronnych Policji Wydzia(cid:225) Operacyjny Zesp(cid:121)(cid:225)(cid:3)(cid:50)(cid:83)eracji Policyjnych i Oddzia(cid:225)ów Policji Krajowy Punkt Informacyjny do spraw Imprez Sportowych Zesp(cid:121)(cid:225)(cid:3) (cid:61)(cid:68)(cid:85)(cid:93)(cid:261)(cid:71)zania Kryzysowego Wydzia(cid:225) Operacji Lotniczych Wydzia(cid:225) (cid:55)(cid:72)chniki Lotniczej Zesp(cid:121)(cid:225)(cid:3)(cid:50)(cid:69)(cid:86)(cid:225)ugi Sekcja Pilotów Zesp(cid:121)(cid:225)(cid:3)(cid:50)(cid:83)eracji Lotniczych Sekcja (cid:50)(cid:69)(cid:86)(cid:225)ugi (cid:55)(cid:72)(cid:70)hnicznej Sekcja (cid:50)(cid:69)(cid:86)(cid:225)ugi Hangarowej Zesp(cid:121)(cid:225)(cid:3)(cid:55)(cid:72)chniki Lotniczej Źródło: Decyzja nr 7 dyrektora Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji z 18 lutego 2016 r. w sprawie szczegółowej struktury organizacyjnej i schematu organizacyjnego Głównego Sztabu Policji Komendy Głównej Policji, podziału zadań między dyrektorem a jego zastępcą oraz katalogu zadań komórek organi- zacyjnych Wydział Operacyjny wykonuje zadania polegające na gromadzeniu i analizowaniu informacji o bieżących zdarzeniach i zagrożeniach na tere- nie kraju, podejmowaniu działań zapobiegawczych oraz służących ich eli- minowaniu; zarządzaniu działaniami Policji o zasięgu ogólnokrajowym; opracowywaniu procedur i planów reagowania w sytuacjach kryzysowych; 20 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 2. Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji… określaniu standardów wyposażenia i  koordynowaniu zaopatrywania oddziałów Policji w sprzęt, uzbrojenie oraz środki techniczne i ochrony. Sekcja Przygotowań Obronnych Policji odpowiada za inicjowanie, pla- nowanie i nadzorowanie w jednostkach organizacyjnych Policji przygoto- wań obronnych na czas zagrożenia bezpieczeństwa państwa oraz wojny. W ramach tej działalności podejmowana jest aktywność legislacyjna zwią- zana z kontynuacją nowelizacji aktów wewnętrznego kierowania komen- danta głównego Policji, w szczególności w obszarze przygotowań obron- nych Policji. Prowadzony jest również proces weryfikacji i uzgadniania planów działania kierowników jednostek KWP/KSP i szkół policyjnych na czas zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny. W ramach Programu pozamilitarnych przygotowań obronnych działu administra- cji rządowej — sprawy wewnętrzne na lata 2013–2022 na realizację zadań obronnych Policji uruchamiane są limity środków finansowych. Ponadto przeprowadzane są przedsięwzięcia szkoleniowe w obszarze przygotowań obronnych Policji dla wykonawców zadań obronnych i kadry kierowni- czej nadzorującej ich realizację oraz zajęcia podczas kursów specjalistycz- nych (DZO) dla policjantów i pracowników Policji wykonujących zadania obronne w jednostkach organizacyjnych Policji szczebla KPP/KMP/KRP przewidzianych do militaryzacji. Wydział Dyżurnych zapewnia funkcjonowanie Stanowiska Kierowa- nia KGP oraz monitoruje procesy związane z wykonywaniem zadań przez służby dyżurne w jednostkach organizacyjnych Policji. Odpowiada rów- nież za kontynuowanie wykonywania zadań związanych z rozwijaniem Sys- temu Wspomagania Dowodzenia Policji oraz usprawnianiem funkcjonal- ności systemu na podstawie uwag i wniosków zgłaszanych przez jednostki organizacyjne Policji w ramach bieżącej współpracy. W ramach posiadanej właściwości merytorycznej GSP KGP reali- zuje funkcje Komendy Głównej Policji w obszarze wykonawczym, regu- lacyjnym, standaryzującym, koordynującym, wspierającym i doradczo- -konsultacyjnym oraz nadzorczo -kontrolnym w odniesieniu do jednostek organizacyjnych Policji szczebla KWP/KSP, WSPol i szkół policyjnych. Jako centralna komórka sztabowa Policji zapewnia ona funkcjonowanie: • Stanowiska Kierowania Komendanta Głównego Policji; • Centrum Operacyjnego Komendanta Głównego Policji; • Centrum Zarządzania Kryzysowego Komendanta Głównego Policji; • • Zespołu Kierowania Militaryzacją Policji — w czasie zagrożenia bez- Stacji Szyfrów KGP; pieczeństwa państwa i wojny. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 21 Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie W jednostkach organizacyjnych Policji komórki sztabowe (wydziały) występują również na poziomie komend wojewódzkich, miejskich i niektó- rych KPP/KRP. Jest to uzależnione od specyfiki zagrożeń spowodowanych zdarzeniami kryzysowymi na terenie odpowiedzialności danej jednostki, jednakże zadania komórek sztabowych w poszczególnych jednostkach organizacyjnych są tożsame. Ponadto ze względu na różne struktury orga- nizacyjne komend wojewódzkich (określone w regulaminach organizacyj- nych) struktury komórek sztabowych są rozszerzone, np. o sekcje: lotnicze i antyterrorystyczne (w przypadku KWP Olsztyn), a w związku z tym rów- nież zakres zadań jest rozszerzany o zadania realizowane przez te komórki. Natomiast w jednostkach organizacyjnych Policji, w których nie wyodręb- niono komórek sztabowych, zadania te wykonują wyznaczeni funkcjona- riusze komórek prewencyjnych. Komórki sztabowe na podstawie uprawnień przekazanych przez KGP i KWP mogą sprawować bezpośredni nadzór nad Oddziałem Prewencji Policji (OPP) i Samodzielnym Pododdziałem Prewencji Policji (SPPP) w zakresie ich celowego wykorzystania w zdarzeniach kryzysowych do działań w charakterze formacji zwartych6. Struktura i zadania Stołecznego Stanowiska Kierowania Biorąc pod uwagę specyfikę miasta stołecznego Warszawy, a co z tym związane — szeroki zakres zadań, jakie są wykonywane przez komórkę sztabową Komendy Stołecznej Policji (największą komórkę sztabową w polskiej Policji na poziomie wojewódzkim), na potrzeby opracowania przedstawiono strukturę i  zadania Stołecznego Stanowiska Kierowania (SSK). Stołeczne Stanowisko Kierowania realizuje swoje zadania poprzez wydzielone sekcje i zespoły7. Sekcja Operacji Policyjnych jest odpowiedzialna za: 1. Opracowywanie projektów i założeń planów, organizowanie i koordy- nowanie przedsięwzięć związanych  z zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas: 6 M. Dąbrowski, J. Gampf, Wybrane zagadnienia pracy sztabowej w Policji, Szczytno 2004, s. 4. 7 Na podstawie: http://www.policja.waw.pl/pl/stoleczna -policja/wydzialy -ksp/ stoleczne -stanowisko-ki , 13 maja 2016 r. 22 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 2. Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji… — imprez masowych z udziałem znacznej liczby osób, charakteryzu- jących się wysokim stopniem ryzyka naruszenia porządku praw- nego, oraz zgromadzeń publicznych, uroczystości państwowych i zabezpieczania miejsc pobytu przedstawicieli najwyższych władz państwowych; — obrad parlamentu Rzeczypospolitej Polskiej; — wizyt delegacji zagranicznych i imprez oraz uroczystości z udzia- łem dyplomatów; — wizyt i wycieczek zorganizowanych grup obywateli izraelskich; — przejazdów kibiców sportowych, co do których istnieje ryzyko zakłócenia porządku prawnego; — innych przedsięwzięć wymagających zorganizowania zabezpiecze- 2. Zapewnianie obsady personalnej Sztabu Komendy podczas prowadzo- nia policyjnego. nych działań policyjnych. 3. Gromadzenie i przetwarzanie informacji w ramach Policyjnego Reje- stru Imprez Masowych (PRIM) oraz Systemu Elektronicznej Sprawoz- dawczości w Policji (SESPol), w zakresie realizowanych przez sekcję zagadnień. 4. Koordynowanie bieżącej dyslokacji służby prewencyjnej garnizonu stołecznego. 5. Gromadzenie i  przetwarzanie informacji dotyczących masowych imprez sportowych w ramach Stołecznego Punktu Kontaktowego. 6. Organizowanie i uczestniczenie w posiedzeniach zespołu do spraw dyslokacji służby na szczeblu komendy oraz opracowywanie projektu decyzji z tych posiedzeń. W Sekcji Operacji Policyjnych KSP funkcjonuje również Stołeczny Punkt Kontaktowy do spraw Imprez Masowych, który stanowi jego nie- etatową komórkę. Głównym zadaniem SPK jest realizowanie zadań zwią- zanych z gromadzeniem i przetwarzaniem informacji dotyczących bezpie- czeństwa masowych imprez sportowych. Sekcja Zarządzania Kryzysowego jest odpowiedzialna za: 1. Organizowanie i koordynowanie przedsięwzięć szkoleniowych Nieeta- towego Oddziału Prewencji Policji. 2. Opracowywanie i aktualizację dokumentów planistycznych i założeń w sprawie przygotowań oraz realizacji zadań komendanta stołecznego: — w  warunkach katastrof naturalnych, awarii technicznych oraz innych nadzwyczajnych zagrożeń, w tym terrorystycznych; ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 23 Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie — w warunkach zewnętrznego zagrożenia bezpieczeństwa państwa i w czasie wojny; — działań pościgowo -blokadowych. 3. Udział we wdrażaniu unormowań prawnych dotyczących podwyższa- nia gotowości do działań i systemu alarmowania w Policji, zarządzania i reagowania kryzysowego, gotowości do przeciwdziałania zagroże- niom terrorystycznym oraz z dziedziny przygotowań obronnych. 4. Koordynowanie zadań realizowanych przez: — Nieetatowy Zespół Antykonfl iktowy KSP; — Nieetatowy Zespół Negocjatorów Policyjnych KSP; — Nieetatowy Zespół „Spotters” KSP; — Nieetatowe Grupy Rozpoznania Minersko-Pirotechnicznego KSP. 5. Gromadzenie i przetwarzanie informacji w ramach Policyjnego Reje- stru Imprez Masowych (PRIM) oraz Systemu Elektronicznej Sprawoz- dawczości w Policji (SESPol), w zakresie realizowanych przez sekcję zagadnień. 6. Udział w szkoleniach i ćwiczeniach z zakresu obronności Policji oraz zarządzania i reagowania kryzysowego. 7. Współpracę z Głównym Sztabem Policji KGP w zakresie wykorzysta- nia statków powietrznych oraz koordynowanie działań jednostek i ko- mórek organizacyjnych komendy w przedmiotowym obszarze. 8. Przekazywanie informacji jawnych i niejawnych za pośrednictwem technicznych środków łączności na potrzeby jednostek i komórek or- ganizacyjnych Komendy Stołecznej Policji. 9. Administrowanie systemami łączności specjalnej oraz nadzorowanie prawidłowości funkcjonowania stanowisk abonenckich w jednostkach organizacyjnych Policji garnizonu stołecznego. 10. Koordynowanie prac nieetatowego zespołu realizującego w komendzie przedsięwzięcia związane z ochroną infrastruktury krytycznej. Sekcja Dyżurnych SSK jest odpowiedzialna za: 1. Organizowanie pracy i  realizowanie przedsięwzięć gwarantujących prawidłowe funkcjonowanie służby dyżurnej komendy, organizowa- nie właściwego obiegu informacji o zdarzeniach wymagających reak- cji Policji oraz nadzorowanie prawidłowego funkcjonowania komórek organizacyjnych pionu dyżurnych jednostek organizacyjnych Policji przez: — realizowanie zadań służby dyżurnej komendy określonych w prze- pisach państwowych i resortowych oraz w decyzjach komendanta stołecznego; 24 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 2. Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji… — wykorzystanie Systemu Wspomagania Dowodzenia, zwanego dalej SWD, zgodnie z obowiązującymi procedurami w celu sprawnego i efektywnego zarządzania siłami i środkami Policji na obszarze działania komendy; — administrowanie oraz kontrolę merytoryczną funkcjonowania sys- temu wspomagania dowodzenia komendy; — zlecanie bezpośrednio podległym służbom patrolowym zadań będących reakcją na zgłoszenie zdarzenia oraz nadzorowanie spo- sobu ich realizacji i/lub nim kierowanie; — obsługiwanie zgłoszeń telefonicznych przychodzących na numery alarmowe komendy, zapewnienie reakcji na zgłoszenie, udzielanie niezbędnej pomocy oraz bieżącą współpracę ze służbami i pod- miotami ratowniczymi w tym zakresie; — sporządzanie dokumentacji statystycznej dotyczącej połączeń tele- fonicznych wychodzących na numer alarmowy „997”; — zapewnienie koordynacji i rozwinięcia działań Policji w warunkach szczególnego zagrożenia do czasu powołania struktur dowódczo- -sztabowych na szczeblu jednostek organizacyjnych komendy; — sprawowanie nadzoru nad przebiegiem zarządzanych działań blo- kadowych i  pościgowo -blokadowych na  obszarze działania ko- mendy i kierowanie nimi; — uruchamianie w trybie alarmowym dostępnych sił i środków pod- oddziałów zwartych i antyterrorystycznych; — obsługę systemu do rozpoznania tablic rejestracyjnych na potrzeby służby dyżurnej komendy; — utrzymywanie stałego kontaktu, sprawowanie nadzoru nad komór- kami organizacyjnymi pionu dyżurnych w jednostkach i komór- kach organizacyjnych komendy, udzielanie im niezbędnej pomocy w zakresie funkcjonowania obiegu informacji o przestępstwach i zdarzeniach oraz związanych z nimi dyspozycji i poleceń służ- bowych; — wnioskowanie do dyżurnego KGP o  wykonanie lotu dla załogi statku powietrznego oraz utrzymywanie łączności z obserwatorem skierowanym do obsady statku powietrznego i zlecanie szczegóło- wych zadań do realizacji w trakcie lotu; — opracowywanie informacji dziennej (biuletynu) o przestępstwach i wydarzeniach zgłoszonych przez jednostki organizacyjne komen- dy oraz sprawowanie nadzoru nad poprawnością zapisów i nad właściwą kategoryzacją zdarzeń. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 25 Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie 2. Prowadzenie obsługi kadrowej policjantów i pracowników SSK w nie- zbędnym zakresie w  porozumieniu z  Wydziałem Kadr komendy i opracowywanie projektów zmian. Sekcja I odpowiedzialna jest za: 1. Dokonywanie sprawdzeń w zarchiwizowanych systemach wspoma- gania dowodzenia TIBURON i EKSD na potrzeby podmiotów resor- towych i  pozaresortowych oraz dokonywanie sprawdzeń w  SWD na potrzeby własne wydziału, jednostek i komórek organizacyjnych Policji, sądów, prokuratur oraz innych uprawnionych podmiotów. 2. Gromadzenie, przetwarzanie oraz aktualizację danych w  Systemie Informatycznym SWOP w zakresie właściwości SSK KSP. 3. Organizowanie i prowadzenie doskonalenia zawodowego policjan- tów i pracowników wydziału we współpracy z Wydziałem Kadr oraz Wydziałem Doskonalenia Zawodowego komendy, a także rozpozna- wanie i analizowanie potrzeb wydziału w tym zakresie. 4. Prowadzenie dokumentacji dotyczącej stanowisk pracy w warunkach uciążliwych i szkodliwych dla zdrowia w wydziale oraz dotyczącej lekarskich badań profi laktycznych, warunkujących dopuszczenie poli- cjantów do służby. 5. Utrzymanie stałej współpracy z Wydziałem Teleinformatyki komendy oraz z Zakładem Obsługi Systemu Monitoringu m.st. Warszawy oraz Biurem Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Urzędu Miasta w obszarach dotyczących systemu monitoringu wizyjnego miasta. 6. Zapewnienie udziału pojazdu Mobilnego Centrum Monitoringu i jego techniczną obsługę podczas: — policyjnych operacji zabezpieczających imprezy masowe, zgroma- dzeń publicznych lub innych wydarzeń wymagających zorganizo- wania zabezpieczenia policyjnego; — prezentacji i imprez plenerowych organizowanych przez jednostki i komórki organizacyjne komendy; — działań operacyjnych jednostek i komórek organizacyjnych ko- mendy — na podstawie bieżących poleceń bezpośrednich przeło- żonych lub odrębnego harmonogramu. 7. Zabezpieczanie do celów procesowych zarejestrowanych przy wyko- rzystaniu pojazdu MCM materiałów wideo na nośnikach magnetycz- nych i optycznych — na żądanie zlecającego działania. 8. Przygotowanie i tworzenie zaplecza logistycznego na potrzeby powo- ływanego przez kierownictwo komendy Sztabu KSP podczas działań policyjnych związanych z prowadzonymi operacjami policyjnymi. 26 ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 2. Struktura i zadania Głównego Sztabu Policji… 9. Monitorowanie, koordynację oraz realizację czynności związanych z prowadzeniem dokumentacji eksploatacyjnej przydzielonych środ- ków transportu, uprawnień do kierowania pojazdami służbowymi oraz zapewnienie właściwej eksploatacji pojazdów służbowych będących na wyposażeniu wydziału. 10. Wykonywanie czynności proceduralnych i  wyjaśniających zgodnie z posiadanymi kompetencjami w celu prowadzenia postępowań szko- dowych w mieniu KSP oraz powypadkowych policjantów i pracowni- ków cywilnych Stołecznego Stanowiska Kierowania. 11. Nadzorowanie i wspomaganie prowadzenia sekretariatu i kancelarii jawnej wydziału przy przyjmowaniu, rejestrowaniu, przechowywaniu oraz wysyłaniu dokumentów i korespondencji jawnej. ##7#52#aSUZPUk1BVC1WaXJ0dWFsbw== 27
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Sztaby w Policji. Organizacja i funkcjonowanie
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: