Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00045 006282 19031074 na godz. na dobę w sumie
Tablice informatyczne. SQL. Wydanie III - książka
Tablice informatyczne. SQL. Wydanie III - książka
Autor: Liczba stron: 8
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-4908-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> bazy danych >> oracle - programowanie
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

SQL? Z tablicami to proste!

Relacyjne bazy danych są wszędzie wokół nas, a do podstawowych umiejętności wymaganych od współczesnych programistów należy dobra znajomość języka SQL. Na świecie nie ma jednak osób, którym nie zdarza się czegoś zapomnieć. Jeśli potrzebujesz pomocy w codziennej pracy lub chcesz odświeżyć wiedzę na temat SQL-a, sięgnij po te tablice! Szybko znajdziesz w nich niezbędne informacje i sprawdzisz instrukcje, które umożliwią sprawne osiągnięcie celu. Jedno spojrzenie pozwoli Ci przypomnieć sobie sposób tworzenia zapytań i zastosowanie różnych konstrukcji języka.

W publikacji:

Tablice informatyczne - cała wiedza w jednym miejscu!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

STRUKTURALNY JĘZYK ZAPYTAŃ (SQL) SQL (ang. Structured Query Language) jest jednym z najpopu- larniejszych języków programowania i najczęściej używanym językiem w pracy z danymi. Sukces ten język SQL zawdzięcza: • Swojej prostocie. Język SQL jest językiem deklaratywnym, czyli zamiast krok po kroku określać, jak serwer bazo- danowy ma wykonać określone polecenie, użytkownik deklaruje, w języku przypominającym potoczny angiel- ski, spodziewany wynik. W przeciwieństwie do języków proceduralnych SQL pozwala określić wynik, nie sposób jego osiągnięcia. • Wydajności i skalowalności. Serwery relacyjnych baz danych są w stanie w czasie rzeczywistym przetwarzać terabajty danych, o ile tylko użyte zostaną poprawne instrukcje języka SQL. Możliwe jest to dzięki wyjąt- kowej cesze języka SQL — w odróżnieniu od innych języków SQL umożliwia przetwarzanie wielu rekordów za pomocą pojedynczej instrukcji. Instrukcje języka SQL przed wykonaniem są interpretowane przez ser- wer bazodanowy. Wynikiem tej interpretacji jest plan wykonania instrukcji, który następnie jest realizowany przez serwer. Relacyjny model baz danych Bazą danych jest zbiór informacji o ściśle określonej struk- turze — dane te są przechowywane w tabelach i są uzu- pełnione o metadane (dane o samych tabelach, np. typach ich kolumn). W modelu relacyjnym dane są przechowywane w wielu odrębnych, ale powiązanych ze sobą tabelach — dwuwymiarowych obiektach zbudowanych z pionowych kolumn i poziomych wierszy, na których przecięciu umiesz- czone są komórki. W poszczególnych kolumnach tabeli znajdują się zawsze dane tego samego typu (np. ceny), z kolei w po- szczególnych wierszach znajduje się komplet informacji o konkretnych obiektach (np. o towarze). Ważną cechą tabeli jest to, że każdy jej rekord składa się z takiej samej liczby pól (kolumn). Niezbędna dla opanowania języka SQL jest umie- jętność wyobrażenia sobie tabel jako zbiorów rekordów. W zbiorze kolejność elementów nie ma znaczenia, a więc kolejność wierszy i kolumn tabeli również jest bez znaczenia. Ponadto zbiory nie zawierają kopii tego samego elemen- tu. Ponieważ powtórzenie w tabeli tego samego rekordu prowadzi do niespójności danych, przyjęło się dodawać do tabeli specjalną kolumnę, w której zapisuje się identyfikatory poszczególnych wierszy. Taka kolumna nazywa się kluczem podstawowym tabeli. Znaczniki języka Instrukcje języka SQL zapisuje się za pomocą słów i symboli (znaczników) o ściśle określonym znaczeniu. Znaczniki struk- turalnego języka zapytań można podzielić na dziewięć grup. Dyrektywy sterujące wykonaniem instrukcji Serwery baz danych ignorują występujące w instrukcjach SQL znaki końca wiersza — dla poprawy czytelności instruk- cji przyjęło się zapisywać ich poszczególne klauzule w no- wych wierszach. Koniec instrukcji oznacza się symbolem ;. Do wywołania procedury składowanej służy dyrektywa CALL. Umożliwia ona przekazanie parametrów do wywoływa- nej procedury i odczytanie wyniku jej działania. W serwerze SQL Server dyrektywa CALL została zastąpiona dyrektywą EXEC (EXECUTE). Oprócz wywołania procedury umożliwia ona wykonywanie ciągu znaków, będącego instrukcją języka SQL (wykonywanie tworzonych dynamicznie instrukcji SQL). Składnia EXECUTE [[EXEC [UTE]] { [@zwrócony_stan_wykonania =] {nazwa_procedury [;liczba] | @nazwa_ procedury } [[@parametr =] {wartość | @zmienna [OUTPUT] | [DEFAULT]] [,…n] [WITH RECOMPILE] gdzie: • @zwrócony_stan_wykonania jest opcjonalną zmien- ną lokalną, przechowującą informacje o stanie wykonania wywoływanej procedury lub funkcji; • @nazwa_procedury jest nazwą zmiennej lokalnej, przechowującej nazwę wywoływanego obiektu; • OUTPUT określa, że wywoływana procedura jest funkcją zwracającą jakąś wartość; Schemat przykładowej bazy danych Northwind udostępnianej przez firmę Microsoft. • DEFAULT przekazuje do procedury domyślne, okre- ślone podczas jej tworzenia wartości parametrów wywołania; • WITH RECOMPILE wymusza ponowną kompilację kodu wywoływanej procedury lub funkcji, co wiąże się z ob- liczeniem nowego planu jej wykonania, bazującego na aktualnych statystykach. Identyfikatory Identyfikatory określające obiekty (np. tabele) i umożliwiające odwoływanie się do przechowywanych w nich danych lub do ich metod, zdarzeń czy właściwości muszą być zgodne z przyjętą konwencją nazewniczą: • Identyfikatory mogą składać się z nie więcej niż 128 znaków. • Pierwszym znakiem identyfikatora musi być litera al- fabetu. • Identyfikator nie może być słowem zastrzeżonym ję- zyka SQL. • Identyfikator może zawierać litery, cyfry oraz symbole: @, #, _. Wynika z tego, że identyfikatory nie mogą zawierać spacji ani pozostałych symboli specjalnych. Identyfikatory niezgodne z konwencją nazewniczą muszą być wyróżniane za pomocą cudzysłowów lub nawiasów kwadratowych. Komentarze Komentarze to ciągi znaków ignorowane przez kompilator. Tekst komentarza jest wyróżniany za pomocą znaków /* */. Kompilator ignoruje wszystkie znaki znajdujące się między tymi znacznikami. Zdefiniowanym w standardzie ANSI znakiem komen- tarza na poziomie wiersza są dwa myślniki (— —). Kompilator ignoruje znaki znajdujące się po prawej stronie myślników. Słowa kluczowe Słowa kluczowe są ciągami znaków mających ściśle okre- ślone znaczenie i interpretowanych przez serwer baz danych w sposób charakterystyczny dla słowa kluczowego. Nie- dopuszczalne jest używanie słów kluczowych niezgodnie z określonymi dla nich zasadami syntaktycznymi (np. w nie- właściwej dla słowa klauzuli) oraz niezgodnie z określonymi dla nich zasadami semantycznymi (ich znaczeniem). Operatory Operatory odgrywają rolę spójników języka SQL i choć w większości przypadków mogą być zastąpione odpo- wiednią funkcją, to ich użycie poprawia czytelność kodu programu. Funkcja każdego operatora zależy od kontekstu jego wystąpienia. Operatory arytmetyczne W języku SQL występują takie oto operatory arytmetyczne: • iloczyn (*), • iloraz (/), • modulo ( ), • suma (+), • różnica (-). Operator ciągów znaków Jedynym operatorem ciągów znaków jest operator konkate- nacji || (w serwerze SQL Server operatorem konkatenacji jest znak +). Pozostałe operacje na ciągach znaków są przeprowadzane przez odpowiednie funkcje ciągu znaków. Operatory logiczne Operatory logiczne są wykorzystywane najczęściej do łączenia warunków umieszczonych w klauzulach WHERE i HAVING. Występują trzy operatory logiczne: • Koniunkcji (AND), zwracający wartość 1 (prawda), jeżeli oba wyrażenia są prawdziwe. Operator AND jest opera- torem dwuargumentowym. W klasycznej logice koniunk- cja jest prawdziwa tylko wtedy, gdy oba argumenty są prawdziwe, w pozostałych przypadkach jej wynikiem jest fałsz. Wszystkie kombinacje parametrów tego operatora możliwe w języku SQL zostały przedstawione poniżej. A TRUE TRUE TRUE FALSE FALSE FALSE NULL NULL NULL B TRUE FALSE NULL TRUE FALSE NULL TRUE FALSE NULL A AND B TRUE FALSE UNKNOWN FALSE FALSE FALSE UNKNOWN FALSE UNKNOWN • Alternatywy (OR), zwracający wartość 1 (prawda), jeżeli którekolwiek z wyrażeń jest prawdziwe. Operator OR jest operatorem dwuargumentowym. W klasycznej logice alternatywa jest nieprawdziwa tylko wtedy, gdy oba jej argumenty są nieprawdziwe, w pozostałych przypadkach wynikiem alternatywy logicznej jest prawda. Wszystkie kombinacje parametrów tego operatora możliwe w języku SQL zostały przedstawione poniżej. A B A OR B TRUE TRUE TRUE FALSE FALSE FALSE NULL NULL NULL TRUE FALSE NULL TRUE FALSE NULL TRUE FALSE NULL TRUE TRUE TRUE TRUE FALSE UNKNOWN TRUE UNKNOWN UNKNOWN • Negacji (NOT), zwracający wartość 1 (prawda), jeżeli wy- rażenie było fałszem, i 0 w przeciwnym razie. Operator NOT jest operatorem jednoargumentowym. W klasycznej logice jego wynikiem jest zaprzeczenie (negacja) argu- mentu. W języku SQL może on również zwrócić wartość UNKNOWN. A TRUE FALSE NULL NOT A FALSE TRUE UNKNOWN Wyrażenia Wyrażenia są połączeniem symboli i operatorów, które repre- zentują pojedynczą wartość. Typ reprezentowanych danych zależy od typu elementów wyrażenia. Zmienne Zmienne charakteryzują się nazwą, typem i wartością. Dzięki zmiennym możemy: • Przechowywać wartości zwrócone przez funkcje w celu ich późniejszego wykorzystania (w standardzie SQL funkcjonalnym odpowiednikiem zmiennych są podzapytania). • Wielokrotnie wykorzystywać ten sam kod do wykonywania operacji na różnych danych wejściowych. Instrukcja DECLARE Wykonanie instrukcji DECLARE spowoduje utworzenie zmiennej o określonej nazwie i typie. Wartość zadeklarowanej zmiennej domyślnie jest ustawiana na NULL. Składnia DECLARE DECLARE {{@zmienna [AS] typ } | [ = wartość ] } | {@kursor CURSOR} | {typ_tabeli} } [,…n] typ_tabeli ::= TABLE ({ definicja_kolumny | ograniczenie } [,…n] ) gdzie: • CURSOR określa, że zmienna będzie kursorem. Instrukcja SET Nadaje wartość zdefiniowanej zmiennej. Składnia SET SET @zmienna = wyrażenie Przykład SET DECLARE @znajdź VARCHAR(30) = ‘ ’ DECLATE @wynik VARCHAR(50) SET @znajdź = ‘Fra ’ SELECT @wynik = Address FROM Customers WHERE CompanyName LIKE @znajdź; Funkcje Funkcje języka SQL można podzielić na pięć kategorii: 1. Funkcje sterujące wykonaniem programu. 2. Funkcje skalarne, które zwracają pojedynczą wartość obliczoną na podstawie zera lub większej liczby argu- mentów skalarnych. 3. Funkcje grupujące, które zwracają pojedynczą wartość dla zbioru argumentów wywołania. 4. Zwracające zbiory danych funkcje tabelaryczne, do któ- rych można się odwoływać jak do tabel, w klauzuli FROM instrukcji SELECT. 5. Funkcje analityczne (funkcje rankingu), które umożliwiają przeprowadzenie obliczeń na zbiorach wierszy powiąza- nych z wynikiem bieżącego zapytania. SQL Wydanie IIITABLICE INFORMATYCZNE • Marcin Szeliga
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Tablice informatyczne. SQL. Wydanie III
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: