Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00060 007636 15712999 na godz. na dobę w sumie
Teoria Względności – Czarne Dziury - ebook/pdf
Teoria Względności – Czarne Dziury - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 68
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-272-3447-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> popularnonaukowe
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Teoria Względności – Czarne Dziury jest zapisem wykładu wygłoszonego przeze mnie dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Teoria Względności k a i s O w e i n g b Z i Czarne Dziury 11 Zbigniew Osiak (Tekst) TEORIA WZGLĘDҭOŚCI Czarne Dziury Małgorzata Osiak (Ilustracje) © Copyright by Zbigniew Osiak (text) and Małgorzata Osiak (illustrations) Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora tekstu i autorki ilustracji. Portret autora zamieszczony na okładkach przedniej i tylnej Rafał Pudło Wydawnictwo: Self Publishing ISBN: 978-83-272-3447-6 e-mail: zbigniew.osiak@live.com Wykład 11 TEORIA WZGLĘDҭOŚCI Czarne Dziury dr Zbigniew Osiak Portrety wykonała Małgorzata Osiak Plan wykładu 06 Ojcowie grawitacji •Prawo grawitacji Newtona 10 •Prawo grawitacji Gaussa 11 •Równanie pola i równania ruchu Poissona 12 •Dwupotencjalność stacjonarnego pola grawitacyjnego 13 Ogólna Teoria Względności •I powstała Ogólna Teoria Względności (OTW) 19 •Podstawowe postulaty OTW 20 •OTW i grawitacja 21 •Równania pola w OTW 22 •Równania ruchu cząstki próbnej w OTW 23 •Rozwiązanie zewnętrzne Schwarzschilda 25 Czarne dziury •Masy źródłowe 27 •Czarna dziura 28 Plan wykładu 07 •Trafna nazwa 29 •Promienie Schwarzschilda różnych obiektów 30 •Jak powstają czarne dziury? 31 Antygrawitacja •Antygrawitacja 33 •Czarna dziura z otoczką antygrawitacyjną 34 •Proponowane doświadczenie 36 Protony jako czarne dziury •Proton jako czarna dziura z otoczką antygrawitacyjną 38 •Protony związane grawitacyjnie 39 •Obym nie miał racji 40 Sukcesy i porażki Teorii Wielkiego Wybuchu •Kosmologiczne rozwiązanie Friedmana 42 •Wielki Wybuch 43 Plan wykładu 08 •Paradoks fotometryczny Olbersa 44 •Obserwacje i prawo Hubble’a 45 •Mikrofalowe promieniowanie tła 46 •Satelita COBE 47 •Przyspieszający Wszechświat 49 •Sukcesy i porażki Teorii Wielkiego Wybuchu 51 Wszechświat jako czarna dziura •Paradoks fotonowy 53 •Czy fotony maja pamięć? 55 •Jak zdefiniować poczerwienienie? 57 •Nasz Wszechświat jako czarna dziura z otoczką antygrawitacyjną 58 Równania •Twórcy rachunku tensorowego 63 •Tensor krzywizny Ricciego i symbole Christoffela 65 •Kontrawariantny tensor metryczny 66 09 Ojcowie grawitacji Prawo grawitacji ҭewtona 10 •Wartość przyspieszenia grawitacyjnego swobodnej cząstki na zewnątrz źródłowej masy, którą stanowi jednorodna kula, maleje odwrotnie do kwadratu odległości od centrum tej kuli. Isaac Newton (1642-1727) Prawo grawitacji Gaussa 11 •Z prawa Gaussa wynika, że wewnątrz jednorodnej kuli wartość przyspieszenia grawitacyjnego rośnie liniowo z odległością od centrum, gdzie jest równa zeru. Carl F. Gauss (1777-1855) Równanie pola i równania ruchu Poissona 12 •W teorii Poissona pole grawitacyjne scharakteryzowane jest przez podanie w każdym punkcie przestrzeni jednej wielkości nazywanej potencjałem grawitacyjnym. Znając potencjały grawitacyjne, można wyznaczyć przyspieszenie swobodnej cząstki. Siméon Poisson (1781-1840) 2 ϕ∂ ∂ x 2 + 2 ϕ∂ ∂ y 2 + 2 ϕ∂ ∂ z 2 ρπ= G4 Równanie pola 2 xd µ 2 dt −= ϕ∂ ∂ x µ Równania ruchu Dwupotencjalność stacjonarnego pola grawitacyjnego 13 •Z fizyki klasycznej wiadomo, że bezwzględna wartość przyspieszenia grawitacyjnego w centrum jednorodnej kuli o stałej gęstości jest równa zeru, wraz ze wzrostem odległości od środka – rośnie liniowo, osiągając maksymalną wartości na powierzchni kuli, przy dalszym wzroście odległości – maleje odwrotnie kwadratowo. •Aby w ramach OTW uzyskać analogiczny wynik, należy zauważyć, że stacjonarne pole grawitacyjne jest polem dwupotencjalnym. •W fizyce klasycznej wygodnie jest posługiwać się tylko jednym potencjałem, znikającym nieskończenie daleko od centrum źródłowej masy. •Z. Osiak: Antygrawitacja. Self Publishing (2012), www.virtualo.pl Dwupotencjalność stacjonarnego pola grawitacyjnego 14 •Równanie Poissona dla potencjału wewnątrz źródłowej masy różni się od klasycznego równania Poissona tylko znakiem prawej strony, dla potencjału na zewnątrz źródłowej masy nie trzeba wprowadzać żadnej poprawki. 2 ϕ∂ ∂ x ϕ∂ ∂ x 2 in 2 ex 2 + + in 2 2 ϕ∂ ∂ y ϕ∂ ∂ y 2 2 ex + + in 2 2 ϕ∂ ∂ z ϕ∂ ∂ z 2 2 π−= G4 ρ, r0 ≤ =ϕ lim R, → 0 in r 0 ex = ,0 r ≥ =ϕ lim R, ∞→ ex r 0 •Z. Osiak: Antygrawitacja. Self Publishing (2012), www.virtualo.pl Dwupotencjalność stacjonarnego pola grawitacyjnego 15 in a = grad ~ −=ϕ k in grad ϕ in r0 , ≤ =ϕ lim R, → 0 in r ex a −= grad ~ −=ϕ k ex grad ϕ ex r , ≥ =ϕ lim R, ∞→ ex r 0 0 ρ π r,G in −=ϕ 2 3 ρ π 2 ,rG a ex r −= GM 2 r , ex −=ϕ GM r 4 3 1 a in r −= ~ k = + −    na zewnątrz źródlowych mas wewnąt 1 rz źródlowych mas •Na powierzchni kuli mamy in =ϕ−ϕ ex GM 2R a , in ex − a = 0 •Z. Osiak: Antygrawitacja. Self Publishing (2012), www.virtualo.pl Dwupotencjalność stacjonarnego pola grawitacyjnego 16 0 r in −=ϕ ex −=ϕ GM 3 2R GM r 2 r0,r ≤ =ϕ lim R, → 0 in r , ≥ Rr =ϕ lim , ∞→ ex r 0 ϕ 0 R inϕ inϕ exϕ exϕ GM− GM− 2R 2R GM− GM− R R •Z. Osiak: Antygrawitacja. Self Publishing (2012), www.virtualo.pl Dwupotencjalność stacjonarnego pola grawitacyjnego 17 a r in −= GM 3 r, Rr0 ≤ R GM 2 r ar a r ex − R , ≥ Rr r r r ina ina r r exa exa •Z. Osiak: Antygrawitacja. Self Publishing (2012), www.virtualo.pl 18 Ogólna Teoria Względności I powstała Ogólna Teoria Względności (OTW) 19 •25 listopada 1915 na posiedzeniu Królewskiej Pruskiej Akademii Nauk Albert Einstein przedstawił pracę Równania pola grawitacyjnego. •Kończyła ona trwający osiem lat etap tworzenia Ogólnej Teorii Względności. Albert Einstein (1879-1955) •A. Einstein: Die Feldgleichungen der Gravitation. Sitzungsberichte der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaften 2, 48 (1915) 844-847. Równania pola grawitacyjnego. Podstawowe postulaty OTW 20 Postulat 1 (zasada stałości maksymalnej wartości prędkości) Maksymalna wartość prędkości rozchodzenia się sygnałów jest taka sama we wszystkich układach odniesienia. Postulat 2 (ogólna zasada względności) Definicje wielkości fizycznych oraz prawa (równania) fizyki można tak sformułować, aby ich ogólne postacie były takie same we wszystkich układach odniesienia. Postulat 3 (równania metryki, równania pola grawitacyjnego) Metryka czasoprzestrzeni jest zależna od rozkładu gęstości energii wszelakiej postaci (w tym gęstości energii równoważnej masie oraz ciśnienia). Składowe tensora metrycznego są rozwiązaniami równań pola. Postulat 4 (zasada równoważności) Masa inercyjna jest równa masie grawitacyjnej.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Teoria Względności – Czarne Dziury
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: