Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00249 005399 13644862 na godz. na dobę w sumie
Teoria Względności – Testy - ebook/pdf
Teoria Względności – Testy - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 66
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-272-4262-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> popularnonaukowe
Porównaj ceny (książka, ebook (-8%), audiobook).

„Teoria Względności – Testy” zawiera pomocnicze materiały do wykładu wygłoszonego przeze mnie dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Teoria Względności k a i s O w e i n g b Z i Testy 03 OZҭACZEҭIA B – notka biograficzna C – ciekawostka D – propozycja wykonania doświadczenia H – informacja dotycząca historii fizyki I – adres strony internetowej K – komentarz P – przykład U – uwaga Zbigniew Osiak (Tekst) TEORIA WZGLĘDҭOŚCI Testy Małgorzata Osiak (Ilustracje) © Copyright by Zbigniew Osiak (text) and Małgorzata Osiak (illustrations) Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora tekstu i autorki ilustracji. Portret autora zamieszczony na okładkach przedniej i tylnej Rafał Pudło Wydawnictwo: Self Publishing ISBN: 978-83-272-4262-4 e-mail: zbigniew.osiak@live.com Wstęp 05 W 2011 i 2012 wygłosiłem dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim cykl wykładów: 01. Teoria Względności – Podstawy 02. Teoria Względności – Wyniki/Rezultaty 03. Teoria Względności – Testy 04. Teoria Względności – Zastosowania 05. Teoria Względności – Problemy 06. Teoria Względności – Błędne Interpretacje 07. Teoria Względności – Prekursorzy 08. Teoria Względności – Twórcy 09. Teoria Względności – Kulisy 10. Teoria Względności – Kosmologia Relatywistyczna 11. Teoria Względności – Czarne Dziury 12. Teoria Względności – Fale Grawitacyjne 13. Teoria Względności – Antygrawitacja 14. Teoria Względności – Kalendarium Wstęp 06 Pomocnicze materiały do tych wykładów zostaną zamieszczone na Platformie Dystrybucji Cyfrowej Virtualo w postaci eBooków. Szczegółowe informacje dotyczące sygnalizowanych tam zagadnień zainteresowani Czytelnicy znajdą w innych moich eBookach: Z. Osiak: Szczególna Teoria Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Ogólna Teoria Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Antygrawitacja. Virtualo 2012. Z. Osiak: Giganci Teorii Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Energia w Szczególnej Teorii Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Energy in Special Relativity. Virtualo 2011. Z. Osiak: Encyklopedia Fizyki. Virtualo 2012. Wykład 3 TEORIA WZGLĘDҭOŚCI Testy dr Zbigniew Osiak Portrety wykonała Małgorzata Osiak Plan wykładu 08 TESTY SZCZEGÓLNEJ TEORII WZGLĘDNOŚCI • Zjawisko kreacji • Zjawisko anihilacji • Defekt masy • Reakcja rozszczepienia • Reakcja termojądrowa (fuzja) • Cykl protonowo-protonowy • Potrójny proces alfa • Cykl węglowo-azotowo-tlenowy • Doświadczenie Fizeau • Doświadczenie Ivesa-Stilwella • Wydłużenie czasu życia poruszających się cząstek elementarnych • Eksperyment Hafele-Keatinga Plan wykładu 09 TESTY OGÓLNEJ TEORII WZGLĘDNOŚCI • Ugięcie promieni świetlnych przelatujących w pobliżu Słońca • Soczewkowanie grawitacyjne • Anomalny obrót perihelium Merkurego • Precesja de Sittera • Precesja Lense-Thirringa • Precesja Schiffa • Satelita Gravity Probe B • Grawitacyjne przesunięcie linii spektralnych ku czerwieni • Doświadczenie Pounda-Rebki • Test z maserem wodorowym • Doświadczenie Shapiro • Sonda Cassini • Laserowe pomiary odległości Ziemia-Księżyc • Fale grawitacyjne • Pośredni (astronomiczny) dowód istnienia fal grawitacyjnych Plan wykładu 10 • GPS KOSMOLOGICZNE TESTY OGÓLNEJ TEORII WZGLĘDNOŚCI • Stare i nowe problemy kosmologii • Paradoks fotonowy • Definicja poczerwienienia • Nasz Wszechświat jako wnętrze czarnej dziury • Propozycja nowego testu OTW 11 TESTY SZCZEGÓLҭEJ TEORII WZGLĘDҭOŚCI Zjawisko kreacji 12 • Kreacja pary cząstka-antycząstka jest zjawiskiem polegającym na powstawaniu w odpowiednich warunkach pary cząstka-antycząstka z fotonu o energii równoważnej ich łącznej masie (spoczynkowej). • Kreację pary elektron-pozytron z fotonu gamma po raz pierwszy zaobserwował Blackett w 1933 w udoskonalonej przez niego komorze Wilsona, współpracując z Occhialinim, podczas badania promieniowania kosmicznego. • Zjawisko to potwierdza zasadę równoważności masy i energii. • Patrick Maynard Stuart Blackett (1897-1974) brytyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1948 • Giuseppe Paolo Stanislao Occhialini (1907-1993) włoski fizyk • P. M. S. Blackett and G. P. S. Occhialini: Some Photographs of the Tracks of Penetrating Radiation. Proceedings of the Royal Society of London. Series A. 139, 839 (March 3, 1933) 699-727. Zjawisko anihilacji 13 • Anihilacja jest zjawiskiem polegającym na tym, że cząstka i jej antycząstka po spotkaniu zamieniają się w co najmniej dwa fotony o energii równoważnej sumie ich mas (spoczynkowych). • Elektron i pozytron w wyniku anihilacji swobodnej zamieniają się w dwa fotony o energii 511 keV każdy. • Zjawisko to potwierdza zasadę równoważności masy i energii. Defekt masy 14 • Defekt masy (∆m) jest różnicą sumy mas nukleonów swobodnych i masy utworzonego z nich jądra atomowego. Energia równoważna defektowi masy jest równa energii wiązania jądra. • Energia wiązania (E) jest energią potrzebna do rozdzielenia danego jądra atomowego na protony i neutrony, równoważną defektowi masy (∆m) tego jądra. E = ∆m 2c ⋅ • Liczbowe wartości energii wiązania różnych jąder atomowych potwierdzają zasadę równoważności masy i energii. Reakcja rozszczepienia 15 • Reakcja rozszczepienia jest reakcją jądrową, w której jądro samorzutnie lub wskutek bombardowania go cząstkami elementarnymi rozpada się na mniejsze fragmenty. • W reakcji rozszczepienia jądra atomowego wyzwala się duża ilość energii, ponieważ suma mas (spoczynkowych) substratów jest większa od sumy mas (spoczynkowych) produktów. • Badania, które przeprowadzili Fermii i Segrè w 1934, Hahn i Strassmann w 1938 oraz Frish i Meitner w 1939, doprowadziły do odkrycia łańcuchowej reakcji rozszczepienia uranu. 1 0 235 92 U n + BA neutrony energia ++→ + • A, B – produkty rozpadu jądra uranu • Bilans energii i masy w różnych reakcjach rozszczepienia Reakcja rozszczepienia 16 potwierdza zasadę równoważności masy i energii. • Enrico Fermi (1901-1954) włoski fizyk teoretyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1938 • Emilio Gino Segrè (1905-1989) włosko-amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1959 • Otto Hahn (1879-1968) niemiecki fizykochemik, laureat Nagrody Nobla z chemii w 1944 • Fritz Strassmann (1902-1980) niemiecki fizykochemik • Otto Robert Frish (1904-1979) austriacko-brytyjski fizyk • Lise Meitner (1878-1968) austriacko-szwedzka fizyczka Reakcja termojądrowa (fuzja) 17 • Reakcja termojądrowa (fuzja) jest reakcją jądrową, w której z dwóch jąder lekkich powstaje nowe jądro. • W reakcji termojądrowej wyzwala się duża ilość energii, ponieważ suma mas (spoczynkowych) substratów jest większa od sumy mas (spoczynkowych) produktów. • Do zajścia reakcji termojądrowej wymagana jest temperatura rzędu 108 K, stąd przedrostek termo w nazwie tej reakcji. 3 T 1 ( →+ 2 D 1 4 2 He + ) MeV 3,5 + ( 1 0 n + 14,1 )MeV • Bilans energii i masy w różnych reakcjach termojądrowych potwierdza zasadę równoważności masy i energii. Cykl protonowo-protonowy 18 • Cykl protonowo-protonowy jest cyklem reakcji jądrowych stanowiących źródło energii gwiazd. +→+ eH + + ν + 1,442 MeV e 5,494 MeV 2 1 →+ pp 2 1 3 2 pH 3 2 He + 3 2 He γ He ++ → 4 2 p He +++ p 12,860 Mev • Cykl protonowo-protonowy podali Bethe i Critchfield w 1938. • Hans Albrecht Bethe (1906-2005) amerykański fizyk pochodzenia niemieckiego, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1967 • Charles Louis Critchfield (1910-1994) amerykański fizyk teoretyk • H. A. Bethe and C. L. Critchfield: The Formation of Deuterons by Proton Combination. Physical Review 54, 4 (June 23, 1938) 248-254. • H. A. Bethe and C. L. Critchfield: On the Formation of Deuterons by Proton Combination. Physical Review 54, 10 (1938) 862-862. Potrójny proces alfa 19 • Potrójny proces alfa jest cyklem reakcji jądrowych stanowiących źródło energii gwiazd, w którym trzy jądra helu-4 (cząstki alfa) przekształcają się w jądro węgla-12. 4 2 8 4 eHeH + Be + eH 4 2 4 2 − 8 keV ,739Be → 4 12 C 6 +→ 7,367 MeV • Potrójny proces alfa zaproponował Salpeter w 1952. • Edwin Ernest Salpeter (1924-2008) australijsko-amerykański astrofizyk pochodzenia austriackiego • E. E. Salpeter: ̱uclear Reactions in Stars Without Hydrogen. The Astrophysical Journal 115 (1952) 326-328. Cykl węglowo-azotowo-tlenowy 20 • Cykl węglowo-azotowo-tlenowy jest cyklem reakcji jądrowych zachodzących w centrum gwiazdy, stanowiącym źródło jej energii. Hans Albrecht Bethe (1906-2005) 12 6 13 7 13 6 14 7 15 8 15 7 pC →+ 13 γN 7 ++ 1,944 MeV N +→ 13 eC 6 + + ν e + 2,22 MeV ++ →+ pC 14 γN 7 15 γO pN 8 15 e N 7 +→ →+ O + + p N 12 C +→+ 6 ν 4 2 e He + 7,551 MeV 7,297 MeV ++ + 2,754 MeV 4,966 MeV • Cykl węglowo-azotowo-tlenowy opisał Weizsäcker w 1937 i 1938 oraz niezależnie Bethe w 1939. Cykl węglowo-azotowo-tlenowy 21 • Hans Albrecht Bethe (1906-2005) amerykański fizyk pochodzenia niemieckiego, laureat Nagrody Nobla z fizyki w 1967 • Carl Friedrich von Weizsäcker (1912-2007) niemiecki fizyk • C. F. von Weizsäcker: Über Elementumwandlungen im Innern der Sterne. Physikalische Zeitschrift 38 (1937) 176-191. Physikalische Zeitschrift 39 (1938) 633-646. • H. A. Bethe: Energy Production in Stars. Physical Review 55, 5 (1 March 1939) 434-456. Doświadczenie Fizeau 22 • Doświadczenie Fizeau dotyczy pomiarów wartości prędkości światła wykonanych w 1851 przez Fizeau w spoczywającej i poruszającej się wodzie, które wskazywały, że klasyczny wzór na składanie prędkości nie jest prawdziwy w przypadku światła. Hippolyte Fizeau (1819-1896) • Wynik ten został wyjaśniony w ramach szczególnej teorii względności.* • Armaund Hippolyte Louis Fizeau (1819-1896) francuski fizyk • H. Fizeau: Sur les hypotheses relatives a l’éther lumineux, et sur une expérience qui parait démontrer que le mouvement des corps change la vitesse avec laquelle la lumiere se propage dans leur intérieur. Comptes Rendus des séances de l’Académie des Sciences, Paris 33 (1851) 349-355. [Séance du lundi 29 septembre 1851] * Z. Osiak: Szczególna Teoria Względności. Virtualo 2012. Strona 38.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Teoria Względności – Testy
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: