Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00352 007509 13457222 na godz. na dobę w sumie
Teoria Względności – Wyniki - ebook/pdf
Teoria Względności – Wyniki - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 126
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-272-3393-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> popularnonaukowe
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

„Teoria Względności – Wyniki” jest zapisem wykładu wygłoszonego przeze mnie dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Teoria Wzglêdnoœci k a i s O w e i n g b Z i Wyniki 02 Zbigniew Osiak (Tekst) TEORIA WZGLĘDҭOŚCI Wyniki Małgorzata Osiak (Ilustracje) © Copyright by Zbigniew Osiak (text) and Małgorzata Osiak (illustrations) Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora tekstu i autorki ilustracji. Portret autora zamieszczony na okładkach przedniej i tylnej Rafał Pudło Wydawnictwo: Self Publishing ISBN: 978-83-272-3393-6 e-mail: zbigniew.osiak@gmail.com Wstęp 05 W 2011 i 2012 wygłosiłem dla słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim cykl wykładów: 01. Teoria Względności – Podstawy 02. Teoria Względności – Wyniki 03. Teoria Względności – Testy 04. Teoria Względności – Zastosowania 05. Teoria Względności – Problemy 06. Teoria Względności – Błędne Interpretacje 07. Teoria Względności – Prekursorzy 08. Teoria Względności – Twórcy 09. Teoria Względności – Kulisy 10. Teoria Względności – Kosmologia Relatywistyczna 11. Teoria Względności – Czarne Dziury 12. Teoria Względności – Fale Grawitacyjne 13. Teoria Względności – Antygrawitacja 14. Teoria Względności – Kalendarium Wstęp 06 Pomocnicze materiały do tych wykładów zostaną zamieszczone na Platformie Dystrybucji Cyfrowej Virtualo w postaci eBooków. Szczegółowe informacje dotyczące sygnalizowanych tam zagadnień zainteresowani Czytelnicy znajdą w innych moich eBookach: Z. Osiak: Szczególna Teoria Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Ogólna Teoria Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Antygrawitacja. Virtualo 2012. Z. Osiak: Giganci Teorii Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Energia w Szczególnej Teorii Względności. Virtualo 2012. Z. Osiak: Energy in Special Relativity. Virtualo 2011. Z. Osiak: Encyklopedia Fizyki. Virtualo 2012. Z. Osiak: Wykłady z Fizyki – Teoria Względności. Virtualo 2013. Wykład 2 TEORIA WZGLĘDҭOŚCI Wyniki dr Zbigniew Osiak Portrety wykonała Małgorzata Osiak Plan wykładu 08 •Hendrik Antoon Lorentz – 1904 (15) •Albert Einstein – 1905 (16) •Albert Einstein – 1905, 1915 (17) •Albert Einstein – 1913, 1914, 1915, 1916 (18) •Albert Einstein – 1917 (19) •Henri Poincaré – 1905 (20) •David Hilbert – 1915 (21) •Marcell Grossmann – 1913 (22) •Max Karl Ernst Ludwig Planck – 1906, 1907 (23) •Hermann Minkowski – 1908 (24) •Carl Schwarzschild – 1916 (25) •Willem de Sitter – 1916, 1917 (26) •Hans Thirring – 1918 (27) •Joseph Lense – 1918 (28) •Tulio Levi-Civita – 1918, 1937, 1950 (29) •Sir Arthur Stanley Eddington – 1919, 1930 (30) Plan wykładu 09 •Hermann Claus Hugo Weyl – 1917, 1918 (31) •Theodor Franz Eduard Kaluza – 1921 (32) •Aleksander Aleksandrowicz Friedman – 1922, 1924 (33) •Georges Henri Joseph Edouard Lemaître – 1925, 1927 (34) •Elie Joseph Cartan – 1922, 1923-1925 (35) •Edwin Powell Hubble – 1929 (36) •Howard Percy Robertson – 1928, 1929, 1933 (37) •Richard Chase Tolman – 1928, 1932, 1939 (38) •John Lighton Synge – 1937 (39) •Leopold Infeld – 1938 (40) •J. Robert Oppenheimer – 1939 (41) •Lew Dawidowicz Landau – 1948 (42) •Ewgenij Michajłowicz Lifszic – 1948 (43) •Kurt Gödel – 1949, 1952 (44) •Aleksiej Zinowiewicz Pietrow – 1954 (45) •Ważne wyniki po 1955 (46) Plan wykładu 10 •Władimir Aleksandrowicz Fock – 1956 (49) •William Alfred Fowler – 1957 (50) •Charles Hard Townes – 1958 (51) •David Joseph Bohm – 1958 (52) •Christian Møller – 1958, 1962, 1978 (53) •Leonard Isaac Schiff – 1960 (54) •George Szekeres – 1960 (55) •Martin David Kruskal – 1960 (56) •Sir Roger Penrose – 1960, 1970 (57) •Sir Roger Penrose – 1971 (58) •Robert Vivian Pound – 1960 (59) •Joseph Weber – 1960 (60) •Antony Hewish – 1960, 1967 (61) •Martin Ryle – 1960 (62) •Otto Hermann Leopold Heckmann – 1961 (63) •Robert Henry Dicke – 1961, 1962 (64) Plan wykładu 11 •Robert Henry Dicke – 1965 (65) •Robert Henry Dicke – 1976, 1979 (66) •Dennis William Sciama – 1962 (67) •Hans Jürgen Treder – 1962, 1967, 1977 (68) •Roy Patrick Kerr – 1963 (69) •Nikołaj Siemionowicz Kardaszew – 1964 (70) •Irwin I. Shapiro – 1964, 1968 (71) •Arno Allan Penzias – 1965 (72) •Robert Woodrow Wilson – 1965 (73) •Andriej Dymitriewicz Sacharow – 1967 (74) •Jocelyn Bell – 1967 (75) •John Archibald Wheeler – 1967, 1968 (76) •Thomas Gold – 1968 (77) •Charles William Misner – 1969 (78) •Martin John Rees – 1969 (79) •Paul Adrien Maurice Dirac – 1970 (80) Plan wykładu 12 •Stephen Wiliam Hawking – 1970, 1976, 1983 (81) •Joseph C. Hafele – 1971 (82) •Joseph C. Hafele – 1971 (83) •Władimir Borysowicz Bragiński – 1971 (84) •Russell Alan Hulse – 1974 (85) •Brandon Carter – 1974 (86) •Robert F. C. Vessot – 1976 (87) •Joseph Hooton Taylor – 1979 (88) •Alan Harvey Guth – 1981 (89) •Andriej Dymitrowicz Linde – 1982, 1983, 1986, 1994 (90) •Sheldon Lee Glashow – 1997 (91) •Satelita COBE – 1976 (92) •John C. Mather (93) •George F. Smoot (94) •Michael G. Hauser (95) •Satelita COBE – 1989, 1991/1992 (96) Plan wykładu 13 •Nagroda Nobla z fizyki w 2006 (97) •Saul Perlmutter – 1998 (98) •Brian P. Schmidt – 1998 (99) •Adam Guy Riess – 1998 (100) •Nagroda Nobla z fizyki w 2011 (101) •Paweł Mazur – 2001 (102) •Sergei Kopeikin – 2002 (103) •Edward B. Fomalont – 2002 (104) •Bruno Bertotti – 2003 (105) •C. W. Francis Everitt – 2004 (106) •Satelita Gravity Probe B – 2004 (107) Tematyka badawcza czołowych relatywistów (108) •Wilhelm Heinrich Walter Baade – 1958 (109) •Dymitr Dymitrowicz Iwanienko – 1983 (110) •Gerald Maurice Clemence – 1962 (111) Plan wykładu 14 •Victor Frederick Weisskopf – 1960 (112) •Olivier Costa de Beauregard (113) •Madge Gertrude Adam – 1948, 1952, 1955, 1958, 1959 (114) •Jakow Borysowicz Zeldowicz (115) •Witalij Łazariewicz Ginzburg (116) •Bronisław Edward Średniawa – 1980 (117) •Abdus Salam (118) •Isaak Markowicz Chałatnikow (119) •Andrzej Trautman (120) •Steven Weinberg – 1987 (121) •Igor Dymitrowicz Nowikow (122) •Kip Stephen Thorne (123) •Edward Witten (124) Hendrik Antoon Lorentz (1853-1928) 15 •Zaproponował (1904) transformacje współrzędnych przestrzennych i czasu, niezmieniające postaci równań Maxwella. 1904 Albert Einstein (1879-1955) 16 •Sformułował 30 czerwca 1905 podstawy Szczególnej Teorii Względności. •Uzasadnił 27 września 1905 wzór E = mc2. •Sformułował 4 grudnia 1907 zasadę równoważności i wywnioskował z niej istnienie grawitacyjnego przesunięcia ku czerwieni oraz odchylenia promieni świetlnych w polu grawitacyjnym. 1905 Albert Einstein (1879-1955) 17 •A. Einstein i J. Laub badali w 1908 równania Maxwella-Hertza oraz równania materiałowe w poruszającym się ośrodku. Podali wzory transformacyjne dla wielkości charakteryzujących pole elektromagnetyczne i jego źródła. •Jakościowo i ilościowo wyjaśnił 18 listopada 1915 wiekowy obrót peryhelium Merkurego (i pozostałych planet) oraz odchylenie promieni świetlnych w polu grawitacyjnym. 1905, 1915 Albert Einstein (1879-1955) 18 •Zaproponował 25 listopada 1915 poprawne ogólnie kowariantne równania pola grawitacyjnego. •Zapisał 3 lutego 1916 równania Maxwella w postaci ogólnie kowariantnej, wcześniej uczynił to również w 1913 oraz 1914. •Sformułował 22 czerwca 1916 teorię fal grawitacyjnych. 1913, 1914, 1915, 1916 Albert Einstein (1879-1955) 19 •Zaproponował 8 lutego 1917 równanie pola grawitacyjnego z członem kosmologicznym i w oparciu o nie przedstawił w ramach OTW pierwszy model Wszechświata. •Praca ta dała początek kosmologii relatywistycznej. 1917 Henri Poincaré (1854-1912) 20 •Niezależnie od Einsteina sformułował 23 lipca 1905 Szczególną Teorię Względności. •Zaproponował nazwę transformacje Lorentza. 1905 David Hilbert (1862-1943) 21 •Podał 20 listopada 1915 ogólnie kowariantne równania pola grawitacyjnego, wyprowadzając je z zasady wariacyjnej. 1915 Marcell Grossmann (1878-1936) 22 •W znacznym stopniu przyczynił się (1913) do powstania OTW, rozwijając rachunek tensorowy. •Wprowadził pojęcie tensora mieszanego. •Skonstruował mieszany tensor krzywizny czwartego rzędu. •Utworzył kowariantny tensor krzywizny drugiego rzędu. 1913
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Teoria Względności – Wyniki
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: