Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00655 010937 7490132 na godz. na dobę w sumie
Tom 2. Bajki z sukcesem w tle - ebook/pdf
Tom 2. Bajki z sukcesem w tle - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: Złote Myśli Język publikacji: polski
ISBN: 9788377019290 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> dla dzieci i młodzieży
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Jedną z najlepszych, znanych mi form docierania do młodych umysłów jest opowiadanie bajek. „Bajki z sukcesem w tle 2” to opowieść o sukcesie, podejściu do życia i sposobach prowadzących do bogactwa. Czytając tę książkę (lub słuchając jak mu ją czytasz), Twoje dziecko zapozna się z zagadnieniami, o których nie uczą w przedszkolach ani w szkole. Nie będzie to jednak nauka żmudna i ciężka do przyswojenia. Tu, teorie sukcesu zostały bowiem, ubrane w formę przystępnych i zrozumiałych opowieści dla najmłodszych.

Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

© Copyright by Złote Myśli Sławomir Żbikowski, rok 2015 Autor: Sławomir Żbikowski Tytuł: Bajki z sukcesem w tle. Porozmawiajmy o pieniądzach Wydanie I ISBN: 978–83–7701–929–0 Projekt okładki: Janusz Skierkowski Redakcja: Sylwia Fortuna Skład: Magda Wasilewska Złote Myśli sp. z o.o. 44–117 Gliwice ul. Toszecka 102 www.ZloteMysli.pl e-mail: kontakt@zlotemysli.pl Autor oraz Wydawnictwo „Złote Myśli” dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo „Złote Myśli” nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Niniejsza publikacja, ani żadna jej część, nie może być kopiowana, ani w jakikolwiek inny sposób reprodukowana, powielana, ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody wydawcy. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszelkie prawa zastrzeżone. All rights reserved. Spis treści Wstęp . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11 Wyjazd . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15 Obserwacje . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 27 Opowieść o dwugłowym smoku . . . . . . . . . . . . 32 Ciocia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 44 Pytania, pytania, pytania . . . . . . . . . . . . . 58 I co z tymi przekonaniami? . . . . . . . . . . . . 67 O jeżu, który myślał, że nie może . . . . . . . . . . . . 71 Historia wujka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 80 Marchewkowy król . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 84 Na czym mogę zarobić? . . . . . . . . . . . . . . 96 Marzenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 99 Serce indyka . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105 Droga na skróty . . . . . . . . . . . . . . . . . . 113 O kruku, który wygrał na loterii . . . . . . . . . . . 115 Metka z ceną . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 120 Prawdziwe bogactwo . . . . . . . . . . . . . . . . 129 O wróblu Iskierce i jego poszukiwaniu bogactwa . . 132 Czym jest ta cała wolność? . . . . . . . . . . . . 145 O krabie, który pragnął wolności . . . . . . . . . . . 146 Gra w karty . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 157 Grać, aby zwyciężać . . . . . . . . . . . . . . . . . 159 Wyboista droga . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 165 Jaką drogę wybrać? . . . . . . . . . . . . . . . . . . 167 Ważna rada na zakończenie . . . . . . . . . . 172 Królewski tron . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 173 Powrót do domu . . . . . . . . . . . . . . . . . . 180 Wyjazd Następnego ranka zjawił się po niego wujek. Jego auto było luksusowe i szybkie. Ząbek jeszcze ni- gdy nie jechał w tak komfortowych warunkach. Miękkie fotele, klimatyzacja, a nawet telewizor tylko dla niego. To była naprawdę przyjemna po- dróż. Wujek zagadywał go od czasu do czasu, py- tał o ulubione zajęcia, czym się interesuje i takie tam. Potem pozwolił mu pooglądać bajkę, a sam skupił się na prowadzeniu auta. Nie zatrzymywali się nigdzie, gdyż Ząbek miał ze sobą prowiant, jaki naszykowała mu mama, a i wujek Sałata za- dbał, aby w podręcznej lodówce nie zabrakło schłodzonego soku z marchwi. Ząbek nawet nie 15 Bajki z sukcesem w tle spostrzegł, kiedy podróż dobiegła końca i dotarli na miejsce. Wiejski domek okazał się wielką rezydencją. Początkowo młodemu króliczkowi wydawało się, że zrobili sobie przystanek w jakiejś restauracji stylizowanej na szlachecki dwór lub mały pałac. Jednak w drzwiach czekała na nich ciocia Koni- czynka, a to oznaczało, że dotarli do celu podróży, a ów „pałac” to miejsce, w którym spędzi najbliż- sze dwa miesiące. Ząbek przywitał się z ciocią, wyściskał ją i prze- kazał pozdrowienia od mamy. Potem wraz z nią wszedł do wielkiego holu. Miejsce to było imponu- jące. Króliczkowi trochę przypominało muzeum. Może dlatego, że było tak przestronne, może z po- wodu marmurowych posadzek, a może ze wzglę- du na wiszące dookoła portrety. Króliki z tych ob- razów były bardzo poważne, dostojne i wszystkie ubrane w starodawne stroje, a jeden starszy królik miał na głowie taką śmieszną perukę z lokami – Ząbek aż parsknął ze śmiechu na jej widok. – Ciociu? – zagadnął szeptem. – Czy wujek Sa- łata jest jakimś księciem? 16 Wyjazd – Nie. A dlaczego pytasz? – Myślałem, że tylko książęta mieszkają w ta- kich pałacach jak ten. Ciocia uśmiechnęła się radośnie, aż jej się uszy zatrzęsły. – Mój drogi, to nie jest żaden pałac. To zwykła willa, skarbie. Jednak słowa te nie przekonały go. Nadal myślał, że to pałac i już. No bo czy w zwykłym domu, a nawet w willi, jak nazwała to ciocia, znajduje się dwanaście pokoi? „Po co w ogó- le komuś dwanaście pokoi?” – zastanawiał się przez chwilę. Weszli po schodach na pierwsze piętro. Cio- cia otworzyła jedne z drzwi i wprowadziła go do środka. – To będzie twój pokój – powiedziała. – Filip zaraz przyniesie twoje rzeczy. Rozpakuj się i roz- gość. Chciałabym, żebyś czuł się tutaj jak u siebie w domu. – A kim jest Filip? – zapytał zaciekawiony. – Och, to nasz pracownik, który zajmuje się różnymi pracami w domu. 17 Bajki z sukcesem w tle I rzeczywiście, dobrze zbudowany królik w sile wieku wniósł do pokoju walizki Ząbka. Pozosta- wił je przy drzwiach wejściowych, a potem szybko odszedł. – Za dwie godziny będzie obiad – powiedziała ciocia. – Jadalnia znajduje się na dole na prawo od schodów. To powiedziawszy, ciocia Koniczynka zostawi- ła go samego. Dopiero teraz mógł przyjrzeć się pokojowi, jaki mu przydzieliła. Tak naprawdę po- mieszczenie to było większe niż całe mieszkanie, w którym mieszkał na stałe wraz z mamą i tatą. Po prawej stronie od drzwi wejściowych znajdowała się zabudowana wnęka, w której niemal całą prze- strzeń zajmowała wielka szafa. To właśnie do niej miał wypakować zawartość swoich walizek. Dalej, w kącie pod ścianą, stało łóżko, lub raczej łoże, bo króliczek nigdy wcześniej nie widział tak wiel- kiego łóżka. Na jego wierzchu spoczywały staran- nie ułożone satynowe poduszki i kołdra. Po lewej stronie stało biurko z krzesłem, a na ścianie wisiał wielkich rozmiarów ekran telewizora. Dalej znaj- dowały się jakieś drzwi. Kiedy do nich podszedł 18 Wyjazd i otworzył, okazało się, że prowadzą do jego pry- watnej łazienki. „O rany, mam tu łazienkę tylko dla siebie!” – pomyślał. Na wprost drzwi wejścio- wych znajdowało się wielkie okno z przeszklo- nymi drzwiami prowadzącymi na balkon. Ząbek odemknął je i wyszedł na świeże powietrze. Z bal- konu rozciągał się widok na otaczający rezydencję ogród zaprojektowany niemal w najdrobniejszym szczególe. Chwilę przyglądał się skąpanym w promieniach słońca kolorowym kwiatom, kołysanym delikatny- mi podmuchami wiatru krzewom i ogrodnikowi, który krzątał się po ogrodzie, przycinając i pielę- gnując rośliny. „Chyba mi się tu spodoba” – powie- dział sam do siebie, uśmiechając się pod wąsem. „To miejsce jest jak zaczarowane”. Potem wrócił do pokoju, położył się na wielkim łożu i chwilę później zasnął. Kiedy się obudził, było południe. Zerknął na zegarek, który nosił na łapce. Była dokładnie dwu- nasta, czyli pora obiadu. Spał niemal dwie godziny. Zerwał się z łóżka, na chwilę wpadł do łazienki, aby ochlapać sobie buzię i przemyć zaspane oczy, 19 Bajki z sukcesem w tle a następnie spiesznym krokiem zszedł na dół w po- szukiwaniu jadalni. Nie sposób było jej nie znaleźć. Była wielka niczym sala balowa. Na samym środku stał masywny stół, przy którym można by pomie- ścić kilkadziesiąt osób. Przy stole siedziała jednak tylko ciocia Koniczynka. Uśmiechnęła się, widząc, jak wchodzi. Kiedy podszedł bliżej, wskazała mu miejsce obok siebie. – Usiądź, proszę. Wujek zaraz do nas dołączy. I rzeczywiście wkrótce wszedł do jadalni, za- jął miejsce po prawej stronie cioci. W tym samym momencie otworzyły się drzwi do kuchni i zaczę- to wnosić półmiski i talerze z jedzeniem. Ząbkowi zdawało się, jakby był w jakiejś restauracji, gdzie kelnerzy przynoszą kolejne potrawy i stawiają klientom pod nos. Był zachwycony. Nie wiedział dlaczego, ale czuł się znacznie ważniejszy niż kie- dykolwiek wcześniej. Nie chciał tego przyznać, ale w głębi ducha poczuł się, jakby sam był królem. – Rozgościłeś się na dobre? – zapytał wujek, przeżuwając marchewkowy placek. – Nie miałem zbyt dużo czasu, ale można uznać, że tak. Pokój, w którym będę mieszkał, jest wspania- 20 Wyjazd ły! Taki wielki i ma wyjście na balkon. A to łóżko? Po prostu ogromne. Jeszcze nigdy nie spałem w tak wiel- kim łóżku. Mam nadzieję, że się w nim nie zgubię. – Najwyżej wyślemy ekspedycję poszukiwaw- czą, aby cię znalazła – zażartował wujek i uśmiech- nął się promiennie, prezentując swoje dwa lśniąco białe zęby. – Wujku? – zaczął króliczek i uciął nagle, zasta- nawiając się, czy to, o co chce zapytać, nie będzie „nie na miejscu”, jednak zagadnięty spoglądał na niego z wyczekiwaniem, toteż dokończył pytanie. – A po co wam taki duży dom, skoro mieszkacie w nim tylko we dwoje? – To bardzo dobre pytanie, mój drogi – zaczął wujek, spoglądając łagodnym wzrokiem. – Kie- dy zaczęliśmy jego budowę, mieliśmy nadzieję, że wkrótce zapełnimy te pokoje naszymi dziećmi. Chcieliśmy mieć ich co najmniej dziesiątkę. Stąd dwanaście pokoi, aby każde miało swój własny. – Starszy królik zerknął na swoją żonę i delikatnym skinieniem dał jej jakiś znak. – Potem okazało się, że nie możemy mieć dzie- ci – włączyła się do rozmowy ciocia. 21 Bajki z sukcesem w tle Ząbek dostrzegł smutek w jej oczach i sposo- bie, w jaki układały się jej długie, wypielęgnowa- ne uszy. Postanowił, że nie będzie więcej poruszał tego tematu, aby nie wprawiać swoich gospodarzy w złe samopoczucie. – Dom jest prześliczny! – skwitował na zakoń- czenie. – A jeszcze piękniejszy jest otaczający go ogród. Ogrodnik, który go zaprojektował i urzą- dził musi być świetnym fachowcem. – Dziękuję za te słowa uznania. – wujek jakby urósł o dobrych dziesięć centymetrów: wyprosto- wał plecy, pierś wypiął do przodu, uszy postawił do góry niczym chart, a w dodatku wydawało się, jakby zaczął jaśnieć, wręcz błyszczeć. – To wujek jest tym ogrodnikiem – szepnęła ciocia. – Jest ze swojego ogrodu niezmiernie dum- ny. Sam go zaprojektował, sam posadził każdą ro- ślinkę i sam o niego dba. To jego oczko w głowie. – Wujku, a czy oprowadzisz mnie po tym ogro- dzie? – Oczywiście. Z wielką przyjemnością. Dokończyli posiłek w milczeniu, a po dese- rze, na który podano lody, cała trójka udała się 22 Wyjazd na spacer. Ogród okazał się znacznie większy, niż się to króliczkowi wydawało, gdy spoglądał na niego z balkonu. Wujek oprowadzał go wy- tyczonymi alejkami, opowiadał o egzotycznych gatunkach roślin, które na specjalne zamówienie sprowadzał z różnych zakątków świata, takich jak Japonia, Chiny, Afryka, a nawet z amazońskiej dżungli. Były wśród nich bananowce, różnego rodzaju palmy, rośliny o czerwonych, zielonych, fioletowych i żółtych liściach. Jedne mieniły się w słońcu żywą barwą liści, inne kwitły, wabiąc swym słodkim zapachem miliony bzykających dookoła pszczół. W trakcie tego spaceru dotarli do miejsca, które króliczkowi spodobało się od samego początku. Był to sporych rozmiarów prywatny basen. Błękit- na woda delikatnie falowała na wietrze. – Tu będziesz mógł się kąpać, o ile przyjdzie ci na to ochota – poinformował go wujek. – Je- śli chcesz, to możesz zacząć nawet zaraz. W szafie w swoim pokoju znajdziesz kąpielówki oraz kom- plet świeżych ręczników. Możesz pływać i chlapać się do woli. A tam pod ścianą domku dla gości 23 Bajki z sukcesem w tle znajdziesz leżaki, gdybyś miał ochotę powylegiwać się na słońcu. Ząbka nie trzeba było długo namawiać. Od razu pobiegł do pokoju po strój do pływania i ręcznik. Resztę dnia spędził w basenie. Wymoczył futro jak nigdy wcześniej. Pływał, nurkował, bawił się na dmuchanym materacu, a potem odpoczywał na leżaku. A kiedy słońce wysuszyło mu futerko, po- nownie wskakiwał do wody. Jego wodne igraszki przerwała dopiero wia- domość o kolacji. Wychodząc z wody, poczuł, że jest głodny niczym wilk i że solidnie burczy mu w brzuchu. Na kolację podano marchewki zapiekane w so- sie ze słodkiego ananasa. Jeszcze nigdy nie jadł równie pysznej potrawy. Trzy razy prosił o dokład- kę i kiedy skończył jeść ostatnią z nich, poczuł, że jest pełny. Wieczorem, kiedy był już po prysznicu, z umy- tymi dokładnie ząbkami i przebrany w pidżamę leżał w łóżku, ciocia Koniczynka przyszła do jego pokoju. W łapkach trzymała sporych rozmiarów książkę w twardej, kolorowej okładce. 24 Wyjazd – Czy chciałbyś, abym przeczytała ci coś na do- branoc? – zapytała swym melodyjnym głosem. – Tak, ciociu. Chętnie posłucham. Usiadła na skraju łóżka, otworzyła książkę na jednej ze stron, zerknęła na leżącą pod kołdrą po- stać, a potem zaczęła w skupieniu czytać: Brzydkie Króliczątko. Dawno, dawno temu, za siedmioma lasami, za sied- mioma górami… Bajka, choć nie była długa, bardzo się Ząbkowi podobała, słuchał jej z wielkim zaciekawieniem. Zwłaszcza dlatego, że w domu mama nie zawsze miała czas, aby mu czytać przed spaniem. Kiedy ciocia skończyła, podeszła do niego, poprawiła mu poduszkę, a następnie całując go w czółko, powiedziała: – Dobranoc, Ząbku. – Dobranoc, ciociu – odpowiedział zaspanym głosem. Nim jednak zasnął, zaczął rozmyślać o wszyst- kim, co wydarzyło się tego dnia. Zastanawiał się, jak to jest, że jedni, tacy jak jego rodzice, mają skromne mieszkanko, ciężko pracują i nawet nie 25 Bajki z sukcesem w tle mają czasu na to, aby zrobić sobie wakacje. Inni natomiast, jak wujek Sałata, mają wielkie posia- dłości, służbę, wspaniały ogród i prywatny basen, a oprócz tego nie muszą martwić się brakiem cza- su. Od kiedy dotarł do posiadłości wujostwa, za- uważył kilka zdecydowanych różnic w zachowaniu swoich rodziców oraz wujka i cioci. Zauważył, że rodzice ciągle się gdzieś spieszą, nie potrafią usiąść na miejscu i cieszyć się chwilą. Wujek i ciocia byli natomiast spokojni i zrelaksowani. Nigdzie im się nie spieszyło, zdawać by się mogło, że niczym się nie przejmują. „W tym musi być jakaś tajemnica. Muszę bar- dziej uważnie przyjrzeć się temu, co robią wujek Sałata i ciocia Koniczynka. Może uda mi się zrozu- mieć, co sprawia, że stali się bogaci. Kto wie, może w przyszłości ja również stanę się taki jak oni? Jeśli to jest jakaś tajemnica, to postaram się ją odkryć”. Obserwacje Następnego dnia Ząbek wstał bardzo wcześnie. Tak przynajmniej mu się zdawało. Kiedy bowiem się obudził, po domu krzątało się już sporo osób. Kucharka przygotowywała posiłek, kilku pracow- ników z obsługi domu wykonywało swoje rutyno- we prace i… O rany, nie zdążył! Wujek Sałata nie spał już także. Ząbkowi bardzo zależało, aby wstać przed wujkiem i móc obserwować go na każdym kroku przez calutki dzień. Ten jednak okazał się „rannym ptaszkiem”, gdyż obudził się skoro świt. Zdążył już wziąć swój poranny prysznic, ubrać się i wypić codzienną porcję soku ze świeżej marchwi. 27 Bajki z sukcesem w tle – Dzień dobry, Ząbku – powitał go ciepło, gdy tylko się spotkali. – Czy dobrze ci się spało? – Bardzo dobrze, wujku. Wypocząłem jak ni- gdy. – I co? Widzę, że jednak się nie zgubiłeś? – za- żartował. – Zgubiłem się i to pięć razy, ale jako królik o bardzo sprawnym rozumku, zawsze odnajdywa- łem drogę powrotną – odparł Ząbek i uśmiechnął się radośnie. On także lubił sobie pożartować. – O! To bardzo się cieszę. Będę mógł odwołać straż pożarną, karetkę pogotowia i drużynę my- śliwych, którzy przez całą noc pozostawali w po- gotowiu, na wypadek, gdybyś się zgubił w swoim łóżku. – Wujek powiedział to z miną tak poważ- ną, że Ząbek sam już nie wiedział, czy żartuje, czy mówi serio. Dopiero gdy usłyszał gromki śmiech, zrozumiał, że było to jedynie zagranie aktorskie, mające wywołać taki właśnie efekt. – A ty, wujku, długo już nie śpisz? – Nie. Jakieś półtorej godziny – odpowiedział wujek i opowiedział siostrzeńcowi o swoich co- dziennych nawykach: wstawaniu „skoro świt”, 28 Obserwacje zimnym prysznicu, szklance soku i wyciszeniu w ogrodzie. – Co masz wujku na myśli, kiedy mówisz, że się wyciszasz? – Chodź ze mną, to ci pokażę. I obaj udali się do ogrodu. Wujek skierował się do części ogrodu, w której rosły rozłożyste drze- wa z liśćmi w kolorze ciemnowiśniowym. Pod jednym z nich stała drewniana ławeczka ze zdo- bionymi oparciami wykonanymi z metalu, musiało być to dzieło nie lada mistrza kowalskiego. Wujek usiadł wygodnie, wskazując siostrzeńcowi miejsce tuż obok. – Wyciszenie się jest niezwykle ważną umiejęt- nością – zaczął tłumaczyć. – Polega ono na tym, aby wyrzucić ze swojego umysłu niechciane myśli. To one sprawiają, że ciągle jesteśmy w biegu, ciągle się gdzieś spieszymy. Tymczasem jeśli ograniczy- my natłok myśli w głowie, możemy dać odpocząć umysłowi, aby zaopatrzyć go w siłę i energię do bardziej efektywnego działania. Wujek usiadł wygodnie i zaczął wpatrywać się w poruszane wiatrem bordowe liście. Króliczek 29 Bajki z sukcesem w tle spróbował zrobić to samo. Wybrał sobie jeden liść i zaczął mu się uważnie przyglądać. Po dziesięciu sekundach tego jakże trudnego ćwiczenia zaczął się niecierpliwić. Obejrzał się za siebie, aby przyj- rzeć się szumiącej nieopodal fontannie wykonanej z białego marmuru. Zerknął ponownie na wujka. Ten nadal kontynuował swoje ćwiczenie. „Skoro wujek wytrzymał tak długo, to ja również dam radę” – pomyślał i ponownie zaczął wpatrywać się w liść. Usłyszał jednak świergot ptaka gdzieś nad głową. „Ciekawe, jak wygląda ten ptaszek?” – zastanawiał się chwilę. – „Może to słowik albo czyżyk? Ciekawe, czy ma kolorowe piórka?” I nie mogąc dłużej wytrzymać, zerknął w górę. Ptak okazał się zwykłym wróblem, nie za dużym i nie za małym – przeciętnym wróblem, który dokonywał porannej toalety. Wydziobywał spośród piórek ja- kieś brudy, potrząsając przy tym łebkiem. A wujek nadal siedział w bezruchu i wpatrywał się w punkt przed sobą. Króliczek miał ochotę odezwać się do wujka, przerwać mu to nudne zajęcie, jednak wiedział, że ćwiczenie to ma dla wujka duże znaczenie i dlate- 30 Obserwacje go się powstrzymał. „Dlaczego wujek tak bardzo ceni sobie to całe wyciszanie?” – zastanawiał się przez jakiś czas. „Przecież takie siedzenie i nic nie- robienie nie ma najmniejszego sensu”. W końcu, po jakichś dwóch kwadransach, do- czekał chwili, w której wujek skończył swoje po- ranne ćwiczenia. – Nareszcie! – westchnął. – Myślałem, wujku, że już nigdy nie skończysz. Czy nie szkoda ci na to czasu? Przecież zamiast tego mogłeś zająć się czymś pożytecznym, jak choćby pielęgnowanie swojego ogrodu. Przecież bardzo lubisz doglądać roślin w ogrodzie, prawda? – Oczywiście, Ząbku. Mógłbym zająć się czymś praktycznym. Jednak podczas gdy wykonujemy rutynowe czynności, nasz umysł ciągle pracuje. Nawet kiedy leżysz i nic nie robisz, to w głowie słyszysz swój własny głos, który mówi ci różne rzeczy, prawda? Króliczek pokiwał głową. – Natomiast kiedy wyciszasz się, dajesz swojej głowie czas na wytchnienie. Pozwalasz jej się zrege- nerować. Dzięki temu po powrocie do normalne- 31 Bajki z sukcesem w tle go trybu pracy jej skuteczność będzie wielokrotnie zwiększona. To tak jak w opowieści o dwugłowym smoku. Jak chcesz, to ci ją opowiem. I znów króliczek skinął jedynie główką, zga- dzając się. Wujek chwilę się zastanawiał, jakby pró- bując odnaleźć w pamięci szczegóły opowiadania, a następnie rozpoczął. Opowieść o dwugłowym smoku Dawno temu, w odległej krainie, mieszkał sobie wielki dwugłowy smok. Ogólnie był on raczej przy- jaznym smokiem i nie wyrządzał krzywdy miesz- kańcom lasu. Miał jednak poważny problem. Jak już powiedziano, smok ten miał dwie głowy. Pierwsza z tych głów była bardzo logiczna. Potra- fiła racjonalnie myśleć, analizować zebrane infor- macje i wykorzystywać je w wielu sytuacjach. Gło- wa ta potrafiła liczyć: dodawała, mnożyła, dzieliła, a nawet wyciągała pierwiastki. Druga głowa była zupełnie inna. Ta obserwo- wała bacznie wszystko, co się wokół niej działo. Rejestrowała każdy obraz, każdy dźwięk, zapach 32 Obserwacje i smak, a potem wszystkie te informacje zapamię- tywała. Kiedy raz coś zapamiętała, to na zawsze. Potrzebowała więc bardzo dużo miejsca, aby gro- madzić gdzieś wszystkie zdobywane informacje. Dlatego właśnie ta głowa była znacznie większa od swojej siostry. Pierwsza lubiła nowe wyzwania. Kiedy trze- ba było zrobić coś nowego, była gotowa, aby się uczyć. Robiła wszystko z wielkim zapałem, jednak kiedy wykonywała tę samą czynność któryś raz z rzędu, zaczynała się nudzić. Tak naprawdę była też trochę leniwa, więc w takich sytuacjach prze- kazywała te czynności swojej bardziej pracowitej siostrze, mówiąc jej: „Teraz ty się tym zajmiesz!”. Druga głowa bardzo lubiła rutynowe zadania, takie, które wykonywane są często i zawsze w ten sam sposób. Z wielkim zapałem przyjmowała takie czynności od siostry i nigdy się jej nie sprzeciwiała. Pierwsza głowa, aby mogła podejmować decy- zje i działać jak należy, potrzebowała odpoczyn- ku, toteż przesypiała jedną trzecią każdego dnia, podobnie jak będący właścicielem owych głów smok. 33 Bajki z sukcesem w tle Druga natomiast nigdy nie przestawała praco- wać. Przez całą dobę ciężko i mozolnie wykonywa- ła swoje zadania. Nigdy się jej nie spieszyło i nigdy nie miała dosyć. Była dokładna, wytrwała i zawsze robiła to, co było do wykonania. Za każdym razem, gdy dwugłowy smok budził się ze snu, wstawała również pierwsza z głów i to właśnie ona przejmowała kontrolę nad jego my- ślami. To ona podejmowała decyzje, co zjeść na śniadanie i dokąd pójść. To ona mówiła, co należy robić, a co nie. Lubiła podejmować decyzje i rzą- dzić ciałem smoka. Druga głowa natomiast pra- cowała sobie całkowicie niezauważana i odrobinę lekceważona. Początkowo zdominowany przez pierwszą z głów smok, nie zdawał sobie sprawy z istnienia drugiej. Jednak pewnego razu, będąc nad rzeką, uj- rzał w wodzie swoje odbicie. Dostrzegł wtedy dru- gą z głów i bardzo się zdziwił. Druga, większa gło- wa nigdy wcześniej nie dawała o sobie znać. Teraz, kiedy odkrył jej istnienie, postanowił dowiedzieć się więcej na jej temat. Udał się więc do pobliskiej jaskini bibliotecznej, aby odnaleźć informacje na 34 Obserwacje ten temat. Jak się okazało, było to najlepsze miej- sce, aby te informacje uzyskać. Znalazł tam cały regał kamiennych płytek z informacjami na temat funkcjonowania obydwu głów. Uczone smoki odkryły już wcześniej istnienie drugiej głowy. Wielu z nich prowadziło badania na jej temat i dokonało ciekawych odkryć. Pisali oni, że druga, większa głowa ma ogromny wpływ na życie smoka. To ona decyduje o jego wyglądzie, stanie zdrowia, przekonaniach i przyzwyczajeniach. I to za jej pomocą można te elementy zmieniać. Informacja ta bardzo się smokowi spodobała, ponieważ chciał on to i owo w swoim wyglądzie pozmieniać. Na przykład nie do końca był za- dowolony z wielkiego brzuszyska, które dźwigał przed sobą, a czasem wręcz szorował nim o zie- mię podczas przechadzek po lesie. „Skoro moja druga głowa decyduje o moim wyglądzie, to niech się zajmie tym problemem!” – pomyślał. I zaczął tłumaczyć jej, o co mu chodzi. Okazało się jednak, że wcale nie jest to takie łatwe. Druga głowa wcale nie chciała go słuchać. Choć nie do końca było to prawdą. Tak naprawdę Druga głowa z chęcią 35 Bajki z sukcesem w tle wysłuchałaby, co smok miał jej do powiedzenia, jednak Pierwsza przez cały czas jej przeszkadza- ła. Zabierała wszystkie myśli i słowa wypowiada- ne przez smoka, analizowała je, wybierała to, co uznawała za słuszne i po przetworzeniu przeka- zywała informację dalej, czyli do Drugiej głowy. Informacje te były jednak zupełnie odmienne od tych, które wypowiadał smok. Nie otrzymał więc tego, czego oczekiwał. Pewnego razu smok po raz kolejny udał się do jaskini bibliotecznej. Tym razem odszukał płytkę, na której napisano, że aby porozumieć się z Drugą głową, najpierw należy zająć czymś głowę Pierwszą. Można to zrobić na dwa sposoby: albo dać jej do rozwikłania tak trudne zadanie, które ją zmęczy i bę- dzie musiała odpocząć, albo tak monotonne, które ją znudzi i sprawi, że natychmiast położy się spać. „Eureka” – pomyślał dwugłowy smok. – „Te- raz będę mógł porozumieć się ze swoją Drugą głową!” Jednak zajęcie czymś głowy Pierwszej nie było wcale łatwe. Smok próbował na wiele sposo- bów, jednak bezskutecznie. Pewnego razu udał się nad rzekę i usiadł na zielonej trawie, tuż obok nie- 36 Obserwacje wielkiego wodospadu. To miejsce tak bardzo mu się spodobało, że wprost nie mógł od niego ode- rwać wzroku. Patrzył, jak woda pieni się, rozbijając o skały, jak jej drobne kropelki wzbijają się w po- wietrze, tworząc delikatną mgiełkę. Wsłuchiwał się jednocześnie w potężny szum wody. Wszystko to sprawiło, że nagle poczuł, jak jego Pierwsza głowa delikatnie opada i zasypia. Smok był zaskoczony. Sprawdził, czy Pierwsza głowa śpi, a następnie postukał pazurem Drugą gło- wę, aby upewnić się, że ta z kolei nie zasnęła. Nie spała, bo nigdy nie zasypiała. I wtedy, po raz pierw- szy, mógł przemówić bezpośrednio do niej. Poga- dali sobie od serca. On opowiedział jej o tym, czego od niej oczekuje, a ona tylko pokiwała, że się zgadza. Od tej pory smok nauczył się porozumiewać z Dru- gą głową, schudł, wypiękniał i cieszył się idealnym zdrowiem. Często przychodził nad wodospad, aby uśpić głowę Pierwszą i pogadać z Drugą i cieszył się z działań, jakie podejmowała w jego imieniu. 37 Bajki z sukcesem w tle – Podobnie jest z naszym świadomym i podświa- domym umysłem – zakończył opowieść wujek. – Bardzo ciekawa historyjka – zauważył króli- czek. – Ale jak ci się wujku udaje wpatrywać nie- ruchomo w jeden punkt i to tak długo? Ja miałem problem, żeby choć kilka sekund wytrzymać w bez- ruchu. A w dodatku wszystko mnie rozpraszało: i fontanna, i ptaki, i wiatr, a nawet własny oddech. – To prawda, chłopcze. Na początku nie jest to proste, jednak im dłużej będziesz praktykował tę sztukę, tym łatwiej ci będzie wytrwać. Potrzeba na to wiele czasu i dużo wytrwałości. Ja sam praktykuję to od wielu lat, więc mam w tym pewne doświad- czenie. Jednak kiedy zaczynałem, miałem te same problemy, co ty. Mnie również wszystko rozpra- szało i nie pozwalało się skupić. Jednak im więcej ćwiczyłem, tym dłużej mogłem pozostawać w tym stanie. Teraz wiem, że było warto. Dzięki tej jednej umiejętności zacząłem wieść znacznie spokojniej- sze i szczęśliwsze życie. A to z kolei przyczyniło się do odnoszenia coraz większych sukcesów. Ząbek słuchał wujka z ogromnym zaciekawie- niem. „Może to jest ten sekret, który sprawił, że 38 Obserwacje wujek stał się bogaty?” – pomyślał. „Muszę się tej metodzie przyjrzeć bardziej uważnie”. – No dobrze – przerwał mu nagle wujek. – Na- deszła pora, aby zjeść porządne śniadanie. Ciocia Koniczynka zapewne już na nas czeka. I rzeczywiście, ciocia siedziała na tarasie przy okrągłym stoliku, na którym ustawiono już liczne smakołyki i przekąski. Śniadanie było lekkie, ale zarazem sycące, a co najważniejsze zawierało dużo warzyw i owoców. Podczas śniadania Ząbek obserwował, co robią wujek i ciocia i starał się naśladować ich oboje. Jadł to co oni. Chociaż nie wiedział, dlaczego tak postępuje, czuł, że to dobry sposób, aby odkryć „tajemnicę”. – Grunt to zdrowe odżywianie – powiedziała ciocia, widząc jak ich gość zajada surówkę z pora i zielonej sałaty. – Nie ma nic lepszego niż solidna porcja zieleniny i witamin. „Może zdrowe odżywianie jest sekretem?” – myślał Ząbek. – „Nie, to byłoby zbyt proste” – uznał w końcu. Po śniadaniu nadal przyglądał się uważnie. Cio- cia zajęła się nadzorowaniem robót wykonywa- 39 Bajki z sukcesem w tle nych przez pracowników. Wydawała polecenia, in- struowała, jak mają być zrobione niektóre rzeczy, ustalała menu na obiad i kolację. Potem zrobiła sobie dłuższą przerwę na lekturę jakiejś książki. Króliczek nie znał jej tytułu, ale postanowił, że sprawdzi to przy najbliższej okazji. W tym samym czasie wujek zamknął się w swo- im gabinecie i przez równe dwie godziny zajmował się jakimiś dokumentami, telefonował i sprawdzał coś w komputerze. W tym czasie zjawili się także dwaj znajomi wujka i przynieśli mu do podpisania jakieś dokumenty. Po dwóch godzinach pracy opuścił gabinet i do wieczora się w nim nie pojawił. On także poczy- tał jakąś książkę, a potem do obiadu zajmował się pracami w ogrodzie, w których siostrzeniec trochę mu pomagał. Po obiedzie, który podobnie jak dzień wcze- śniej spożyli w jadalni, wszyscy udali się na basen. Tym razem cała trójka weszła do wody, aby oddać się zabawie. To były przyjemnie spędzone chwi- le. Było dużo śmiechu i wesołych psikusów, jakie robili sobie nawzajem. „Ciocia i wujek potrafią 40 Obserwacje świetnie się bawić” – pomyślał Ząbek, nim udali się na kolację. Posiłek był niezwykle smaczny. Cała trójka śmiała się, rozmawiając o wszystkim i niczym. Wujek opowiadał o swoich zagranicznych przy- godach, o gafach, jakie popełniał w młodości i o tym, jak on i ciocia spotkali się po raz pierwszy. Słuchanie wprawiło króliczka w wesoły nastrój, toteż i on zaczął opowiadać o niektórych swoich przygodach. W pewnym momencie zauważył, że jeszcze nigdy nie czuł i nie zachowywał się tak swobodnie. „Jak to się stało, że tak świetnie się ba- wię? Że opowiadam im te historie o sobie i o rze- czach, które mi się przytrafiły?”. I kiedy się nad tym zastanawiał, doszedł do wniosku, że działo się tak z powodu usposobienia cioci i wujka. Kie- dy z nim byli, poświęcali mu całą swoją uwagę. Słuchali go uważnie, śmiali się nie z niego, ale z jego opowieści. Komentowali, dodawali coś od siebie, słuchali uważnie i nie oceniali go. Czuł się przy nich swobodny i jakby ważniejszy niż zwykle. W domu mama i tata zazwyczaj upominali go na każdym kroku, mówili co powinien myśleć i mó- 41 Bajki z sukcesem w tle wić, a czego nie powinien. Ponadto, z jakiegoś powodu, rodzice, choć obecni fizycznie, z regu- ły myślami błądzili gdzieś daleko i nie poświęca- li mu całej swojej uwagi. Zazwyczaj zastanawiali się, co ugotować na obiad albo jak poradzić sobie z pojawiającymi się problemami. Ciocia i wujek nie zaprzątali sobie głowy podobnymi rzeczami. Oni cieszyli się każdą przeżywaną chwilą i dzięki temu wydawali się znacznie szczęśliwsi. Kiedy Ząbek położył się do snu, w jego głowie kłębiło się całe mnóstwo myśli. Tego dnia dokonał wielu ciekawych obserwacji. Sporo się nauczył, ale czy odkrył tajemnicę, której poszukiwał? Nie do końca. Wiedział, że ciocia i wujek niektóre czyn- ności wykonują w sposób zupełnie odmienny niż jego rodzice, ale czy któraś z nich jest tą decydują- cą o wielkim sukcesie? Jeśli tak, to która? Może chodzi o poranny rytuał wujka? Jego wczesne wstawanie, chłodny prysznic i sok z mar- chwi? A może chodzi o te ćwiczenia z wyciszeniem umysłu, o których wujek tak wiele mówił? A może zdrowe odżywianie? Ciocia twierdziła, że tylko wtedy, gdy dostarczy się organizmowi wszystkich 42 Obserwacje niezbędnych witamin i mikroelementów, można zdrowo funkcjonować i myśleć w sposób jasny i przejrzysty. A może po prostu chodzi o to, aby cieszyć się chwilą? Króliczek nie mógł zdecydować, która z tych cech sprawiła, że ciocia i wujek byli bogaci i cie- szyli się życiem. Postanowił, że musi nadal ich obserwować. I z tą myślą zasnął w swym wielkim łóżku, w miękkiej pościeli, a jego sny były piękne i niezwykle kolorowe.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Tom 2. Bajki z sukcesem w tle
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: