Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00193 004715 14684368 na godz. na dobę w sumie
Toruń. Przewodnik, informator, plan - ebook/pdf
Toruń. Przewodnik, informator, plan - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 36
Wydawca: Literat Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7898-432-0 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> podróże
Porównaj ceny (książka, ebook (-51%), audiobook).

Ilustrowany przewodnik po grodzie Kopernika, w którym znajdziesz najważniejsze informacje z historii miasta, miejsca, które warto zobaczyć, oraz toruński kalendarz kulturalny. Dodatkowo zamieszczono plan centrum oraz wykazy: muzeów, galerii sztuki, kin i teatrów oraz hoteli i schronisk. Dodatkowym atutem przewodnika jest bogaty materiał zdjęciowy.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

władzy polskiego króla Kazimierza Jagiellończyka. W 1460 r. przenie- siono Nieszawę ok. 30 km w górę Wisły, ale na starym miejscu odra- dzało się nowe życie, mimo częstych wylewów Wisły. Ciągłe protesty To- runia spowodowały przemieszcze- nie osady przez Zygmunta Augusta (1555 r.) na sąsiednie wzgórze, zwa- ne odtąd Podgórzem. Pozostał jed- nak zamek (w 1813 – punkt oporu wojsk francuskich, a w 1848 r. ruiny zostały przebudowane i włączo- ne w system fortyfikacji pruskich). Obecnie odbywają się tu sporadycz- nie imprezy plenerowe. królowie uczestniczyli w uroczy- stych nabożeństwach kościelnych. Tu w 1473 r. został ochrzczony Mikołaj Kopernik (kaplica Świętych Aniołów Stróżów, tzw. kaplica ko- pernikowska z gotycką chrzcielnicą z końca XIII w.). W okresie reforma- cji w 1530 r. świątynię zajęli prote- stanci, a od 1596 r. kościół przywró- cono katolikom pod opiekę jezuitów, a po kasacie zakonu jezuitów w 1773 r. stał się kościołem parafial- nym. W 1935 r. dekretem papieskim podniesiono go do rangi Bazyliki Mniejszej, a po utworzeniu w 1992 r. diecezji toruńskiej ze stolicą biskup- stwa w Toruniu kościół stał się ka- Panorama Torunia od strony wisły z widokiem Katedry św. św. Janów KATEDRA ŚWIĘTYCH JANÓW (Żeglarska 16; zabytek klasy 0). Wznoszona była z cegły w stylu gotyckim, jako kościół parafialny św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewan- gelisty od połowy XIII do końca XV w. Do 1518 r. w tym kościele od- bywały się wybory władz miejskich, a przybywający do Torunia polscy tedrą. Dzisiejszą formę – długość 56 m, szerokość naw z kaplicami 32 m, wysokość naw 27 m i prezbi- terium 17 m – świątynia uzyskała w XIV i XV w. Wieża (52 m) wznie- siona została w latach 1407-1433 przez Gotlanda. W 1500 r. zawieszo- no w niej ponad 7-tonowy dzwon Tuba Dei (Trąba Boża). W świątyni 12 dominują barokowe i rokokowe oł- tarze. Na ścianach i filarach wystę- pują gdzieniegdzie odkryte gotyc- kie malowidła (protestanci pobielili wnętrze fary). Znajdują się tu rów- nież gotyckie rzeźby, sprzęty i dzie- ła malarskie sprowadzone z zagra- nicy bądź wykonane w miejsco- wych warsztatach (główny ołtarz św. Wolfganga z lat 1502-1506, dwie postacie patronów kościoła św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty malowane na ścianie prezbiterium w 1330 r. i malowidło Sąd Osta- teczny sprzed 1380 r. oraz gotycka konsola z popiersiem Mojżesza). Przy wejściu do zakrystii znajdu- je się kopia, wywiezionej w 1944 r. przez Niemców, figury Pięknej Ma- donny z początku XV w. Zachowa- ły się barokowe organy z 1688 r., a organy główne pochodzą z 1878 r. Od 1985 r. organizuje się tu (w okre- sie wiosenno-letnim) Świętojańskie Koncerty Organowe. trójnawowa KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NMP (Panny Marii; zabytek klasy 0). Budowany przez franciszkanów od 1343 r. do końca XIV w. Gotycka, budowla halowa bez wieży z przyległymi zabudowaniami klasztornymi. Od 1557 r. w rękach protestantów, jako świątynia ewangelicka i gim- nazjum. Po „tumulcie toruńskim” w 1724 r. wszystkie obiekty prze- kazano katolikom i pieczy bernar- dynów. Po kasacie zakonu (1821 r.) świątynia służyła podmiejskiej pa- rafii św. Wawrzyńca. Od 1852 r. – samodzielny kościół parafialny. Przepiękne wnętrze (długość 66 m, Kościół Wniebowzięcia NMP (Mariacki) od strony Rynku Staromiejskiego wysokość 27 m), witraże skompo- nowane na przełomie XIX i XX wie- ku na podstawie XIV-wiecznych elementów. Sklepienie gwiaździste, malowidła ścienne, organy z lat 1602-1609 oraz bogato zdobiona ambona z 1605 r. Rokokowy oł- tarz główny (1731 r.) przedstawia w środkowej scenie Zwiastowanie. W prezbiterium cenne rzeźbione stalle z I połowy XV wieku, a z le- wej strony barokowe mauzoleum Anny Wazówny (1636 r.), siostry króla Zygmunta III. W kościele za- chowały się barokowe ołtarze oraz renesansowe epitafia zasłużonych toruńskich rodzin z końca XVI w. Z dawnego zespołu klasztornego ocalał fragment skrzydła zachodnie- go krużganku, część XIV-wiecznego muru przylegającego do kościoła 13 oraz gotycka kamieniczka z ok. 1370 r. – najstarszy dom gotycki w Toruniu (niegdyś siedziba fur- tiana, obecnie plebania). W murach kościoła widoczne kule szwedzkie, zaś wewnątrz – miejsce złożenia relikwii Wincentego Stefana Freli- chowskiego, kapłana i męczenni- ka, który pracował w tej parafii do aresztowania przez Niemców. KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO DUCHA (akademicki; Piekary 24). Zbudowa- ny w 1756 r. jako ewangelicki, pod wezwaniem Świętego Krzyża. Trój- nawowy, późny barok, ołtarz roko- kowy. Pod koniec XIX wieku dobu- dowano wieżę (64 m). Cenne organy spłonęły w czasie pożaru w 1989 r. Od 1945 r. jest kościołem katolickim prowadzonym przez jezuitów. KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEGO JAKUBA (Rynek Nowomiejski 6; zabytek klasy 0). Zbudowany z inicjaty- wy Krzyżaków w latach 1309-1424 w stylu gotyckim z przeznaczeniem do obsługi parafii katolickiej Nowe- go Miasta i zamku krzyżackiego. Początkowo pod patronatem zako- nu, od 1345 pod opieką sióstr cyste- rek, od 1425 r. – benedyktynek, a od 1456 r. – Rady Miejskiej. W latach 1557-1667 kościół służył protestan- tom, po nich – benedyktynkom (do 1832 r.). Odtąd świątynia św. Jaku- ba Apostoła pełni rolę fary nowo- miejskiej. Posiada trójnawowy kor- pus główny oraz wieżę (wys. 49 m), w której mieściła się kaplica kolato- ra, archiwum, i skarbiec. Jako jedy- ny kościół w Toruniu ma układ ba- zylikowy (nawa główna wys. 21 m, dwa razy wyższa od naw bocznych) i zewnętrzne łuki przyporowe. W prezbiterium i nawie głównej sklepienie gwiaździste, a w nawach bocznych krzyżowe, na ścianach dekoracyjna cegła glazurowana oraz malowidła z XIV i XV wieku. Z prawej strony prezbiterium – w nawie bocznej słynny Krucyfiks Mistyczny z XV w. – alegoryczne Drzewo Życia (jego kopia zdobi ołtarz główny odbudowanej z ruin katedry Niepokalanego Poczęcia NMP w Moskwie). Także tu znaj- duje się Madonna z Dzieciątkiem – Królowa Niebios, ocalała z kościoła Dominikanów, a także barokowa chrzcielnica. Z tyłu nawy Cudowny Krucyfiks słynący łaskami. W nawie Fragment panoramy Nowego Miasta z widokiem kościoła św. Jakuba 14 głównej bogato rzeźbione organy z 1611 r. (balustrada z herbami Pol- ski, Prus Królewskich, Starego i No- wego Torunia), XVII-wieczne stalle, rokokowa ambona, barokowy ołtarz główny z obrazem św. Jakuba. Wy- strój pozostałych kaplic i ścian – na ogół barokowy. Zachował się rów- nież mur cmentarny. Kościół św. Katarzyny KOŚCIÓŁ ŚWIĘTEJ KATARZY- NY (plac św. Katarzyny). Zbudo- wany w latach 1894-1897 jako jed- nonawowa świątynia (30 m długa i ok. 16 m szeroka) z gwiaździstym sklepieniem na wzorcach architek- tury krzyżackiej. Posiada najwyższą w Toruniu wieżę – 86 metrów. Do końca I wojny światowej był ewan- gelickim kościołem garnizonowym koszar pruskich. Od tego momentu został katolickim kościołem garni- zonowym dla polskich żołnierzy. GOSPODA „POD MODRYM FAR- TUCHEM” (Rynek Nowomiejski 8). Założona w 1489 roku obecny, baro- kowy wygląd uzyskała około roku 1700. W latach 1958-1959 została gruntownie odrestaurowana. Go- spoda słynęła ze wspaniałych wę- grzynów, miodów i piwa. Gościły tu podobno takie osobistości, jak królo- wie Kazimierz Jagiellończyk czy Jan Olbracht. Obecnie mieści kawiarnię. APTEKA „POD ZŁOTYM LWEM” (Rynek Nowomiejski 13). Dawny gotycki budynek przebudowany w XVII wieku. W 1830 roku połączo- ny z drugim i ujednolicony w stylu klasycystycznym. Nad wejściem znajduje się pozłacana rzeźba lwa stanowiąca godło apteki założonej w 1624 roku. DOM TOWARZYSTWA NAUKO- WEGO (Wysoka 16). Trzykondy- gnacyjny gmach wybudowany w latach 1881-1882 jako siedziba Toruńskiego Towarzystwa Nauko- wego, powołanego do życia 16 grud- nia 1875 roku. Tutaj między innymi gromadzone były i eksponowane zbiory muzealne Towarzystwa. Zo- stały one przekazane w 1929 r. Mu- zeum Miejskiemu. W latach 1923- -1973 budynek był siedzibą Książni- cy Miejskiej. Po przeniesieniu jej na ul. Słowackiego gmach Towarzy- stwa odremontowano, przywraca- jąc mu dawny układ wnętrz. Wów- czas, z niezwykłym pietyzmem, odtworzono również Wielką Salę Zgromadzeń (Salę Kolumnową, I piętro) będącą jedynym tego typu wnętrzem w Toruniu. 15
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Toruń. Przewodnik, informator, plan
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: