Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00362 005322 19045616 na godz. na dobę w sumie
Trójmiasto i okolice. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 2 - książka
Trójmiasto i okolice. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 2 - książka
Autor: , , , Liczba stron: 200
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-5362-6 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po kontynentach i regionach
Porównaj ceny (książka, ebook (-37%), audiobook).

Przewodnik rowerowy Trójmiasto i okolice powstał z myślą o wszystkich, którzy chcą łączyć aktywny wypoczynek z poznawaniem atrakcji krajoznawczych regionu, w którym przebywają. Trasy zaplanowano tak, by każdy mógł znaleźć odpowiednią dla siebie, zarówno rodziny z dziećmi, jak i bardziej zaawansowani rowerzyści. Opisom wycieczek towarzyszą zdjęcia, mapy i profile wysokościowe. Całość uzupełnia zwięzły poradnik. Przewodnik z pewnością spełni swoje zadanie, zachęcając do odkrywania niezwykłych miejsc, często położonych zaskakująco blisko. Zapraszamy na rowerowy szlak!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

WYCIECZKI I TRASY ROWEROWE TRÓJ MIA STO I OKOLICE Autorzy przewodnika: Grzegorz Kałamejka (trasy 7–10, 15–24), Marta Pawlik (trasy 1–6, 25), Marek Witbrot (11–14), Grupa MORUS – Michał Franaszek (Poradnik rowerowy) Redaktor prowadzący: Miron Kokosiński Redakcja: Joanna Aleksiejuk Korekta: Maciej Żemojtel, Paulina Kaucz Opracowanie kartograficzne: Grzegorz Marchut Źródło pochodzenia danych kartograficznych: East View Cartographic (http://www.cartographic.com) OSM (http://www.openstreetmap.org) Koncepcja graficzna i projekt okładki: Hotmedia Jan Paluch, materiały na okładce zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock Skład: Krzysztof Hosaja Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, foto- graficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzy- stania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion S.A. ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: bezdroza@bezdroza.pl, http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?betrp2 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie II ISBN: 978-83-283-5362-6 Copyright © Helion, 2019 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność 7 33 35 39 45 51 57 63 67 73 79 91 93 101 Gdynia – Chwaszczyno – Warzenko – Chwarzno – Gdynia Gdynia – Sopot – Gdynia Kup książkę Poleć książkę 3 Gdańsk Przez Żuławy Gdańsk – (Koźliny) – Steblewo – Cedry Wielkie – Trutnowy – Gdańsk Pętla raduńska Gdańsk – Pruszcz Gdański – Straszyn – Gdańsk Gdańsk – Otomin – Łapino – Kolbudy – Gdańsk Spis treści Poradnik rowerowy Trasy rowerowe 1 Wyspa Sobieszewska 2 3 4 Między jeziorami 5 Wokół Lasów Oliwskich 6 7 8 9 10 Jezioro Tuchomskie 11 Kalejdoskop atrakcji 12 Szlakiem jezior Gdańsk Przez trójmiejskie lasy Gdańsk – Sopot – Gdynia Trójmiejskie latarnie Sopot – Gdańsk Trzy wieże Gdańsk – Gdynia Trójmiejski Park Krajobrazowy Sopot – Gdańsk PORADNIK ROWEROWY Gdynia – Bieszkowice – Kamień – Kielno – Gdynia Gdynia – Chwaszczyno – Barniewice – Bojano – Gdynia Gdynia – Mrzezino – Osłonino – Rzucewo – Rewa – Gdynia Wejherowo – Bolszewo – Wejherowo Wejherowo – Reda – Moście Błota – Kazimierz – Wejherowo Wejherowo – Reda – Mrzezino – rezerwat „Beka” – Wejherowo Wejherowo – Połchowo – Mrzezino – Osłonino – Rzucewo – Puck 13 Góra Donas 14 Z Gdyni do Rewy 15 Rowerowe Zaduszki 16 Zaklęty zamek 17 Polska Atlantyda 18 Błękitna wstęga pucka 19 Gromowładca 20 Marzenie o szklanych domach 21 Górą i doliną 22 Kąpiel w Bałtyku 23 Kaszubski atom 24 Wejherowo – Lębork 25 Półwysep Helski 107 113 117 127 133 139 147 153 159 165 175 181 189 Wejherowo – Sławutowo – Wejherowo Wejherowo – Kąpino – Mechowo – Leśniewo – Wejherowo Wejherowo – Orle – Kniewo – Góra – Bolszewo – Wejherowo Wejherowo – Tyłowo – Dębki – Żarnowiec – Wejherowo Nadole – Brzyno – Żarnowiec – Kartoszyno – Nadole Wejherowo – Góra Pomorska – Strzebielino Morskie – Lębork Gdańsk – Hel – Jastarnia – Swarzewo – Puck Indeks wybranych miejscowości i atrakcji przyrodniczych 4 Kup książkę 195 Poleć książkę 2 PRZEZ ŻUŁAWY Łatwa trasa oprowadzająca po najbardziej oryginalnej krainie północnej Polski. Szczególnie przypadnie do gustu miłośnikom otwartych przestrzeni. Żuławy do złudzenia przypominają Holandię – leniwe rzeki, kanały nawadniające i urodzajne pola poprzecinane są ścieżkami rowerowymi i utwardzonymi drogami o niewielkim natężeniu ruchu. Dodatkowo w każdej niemal wsi napotykamy pozostałości po dawnych osadnikach holenderskich: domy podcieniowe i cmentarze. Proponu- jemy także dłuższy wariant trasy (69 km; 5,5 godz.) umożliwiający zapoznanie się z atrakcjami Koźlin. 64,0 km 5 h 1 0,0 64,0 km Gdańsk, Brama Wyżynna Początek trasy. Żuławy Wiślane, w tym również Żuławy Gdańskie (część wschodnia), sta- nowią deltę Wisły. Charakterystyczną cechą tych terenów jest nadmiar wód gruntowych. Są one nieustannie regulowane przy pomocy systemu wodno-melioracyjnego. Na całych Żuławach znajduje się ponad 100 stacji pomp, które ściągają wodę z pól. Dzięki tej specy- fice ziemie żuławskie są bardzo żyzne i już od czasów średniowiecznych były zasiedlane i uprawiane. Przed zalaniem chroniły je zawsze wały rzeczne. Nieraz jednak zdarzało się, że w okresach wojen wały były niszczone, a wsie i pola zalewane. Wielki wkład w zagospoda- rowanie Żuław wnieśli holenderscy osadnicy. W XVI w. Gdańsk, do którego należały Żuławy, zachęcał mennonitów holenderskich do osiedlania się na terenach delty Wisły na zasadach wieloletniej dzierżawy. Znali oni sposoby osuszania bagien, budowali mosty, kanały, wiatraki. Mennonici byli wyznawcami jednego z nurtów protestanckich. W rodzinnych Niderlandach dosięgały ich prześladowania religijne, co było powodem migracji do Rzeczypospolitej. Ostatni osadnicy mennoniccy opuścili Żuławy w 1945 r. Pozostawili po sobie zabudowania gospodarcze i charakterystyczne domy podcieniowe. Spod Bramy kierujemy się na południe wzdłuż ulicy Okopowej, dojeżdżamy do tunelu dla pieszych i pokonujemy go, sprowadzając rower podjazdem dla wózków. Po przebyciu tunelu kontynuujemy jazdę wzdłuż ulicy Okopowej, aż do ulicy Augustyńskiego. Skręcamy w lewo, w ulicę Augustyńskiego i mijając po lewej stronie Basztę Białą, docieramy do placu Wałowego. Przy placu skręcamy w prawo i dojeżdżamy do ulicy Grodza Kamienna – jedziemy nią, mija- jąc po prawej stronie Bramę Nizinną. Początkowo droga jest brukowana, później zamienia się w szutrową. Prowadzi tędy czerwony szlak pieszy. Przejeżdżamy nad Śluzą Kamienną na Motławie i zaraz za nią, po prawej stronie wjeżdżamy na wał. Dojeżdżamy do kładki dla pieszych i przejeżdżamy na drugą stronę kanału. Zgodnie z czerwonym szlakiem pieszym wjeżdżamy w ulicę Wspólną, jedziemy nią prosto do końca, Kup książkę Poleć książkę 39 Kup książkę Poleć książkę PRZEZ ŻUŁAWY 2 aż do ulicy Olszyńskiej. Przed sobą mamy kolejną kładkę dla pieszych – zaraz za nią, trzymając się szlaku czerwonego, skręcamy w lewo. Nawierzchnię drogi stanowią tu betonowe płyty. Jedziemy wzdłuż Motławy i docieramy do przejazdu kolejowego, za którym skręcamy w lewo. Po ok. 3 km przejeżdżamy pod Obwodnicą Południową, zaraz za nią pokonujemy dwa małe mostki i natrafiamy na szlak rowerowy. Trzymając się szlaku, jedziemy dalej wzdłuż Motławy. Za stacją pomp szlak czerwony odchodzi w prawo, my jednak jedziemy nadal wzdłuż rzeki. Docieramy do asfaltowej szosy w miejscowości Mokry Dwór. Skręcamy w lewo, mijamy most i zaraz za nim odbijamy w prawo na drogę rowerową, która pro- wadzi do Wróblewa. Uwaga: za żółtym mostem skręcamy w prawo na Wróblewo, tak jak wskazuje znak dla rowerzystów. Wróblewo, kościół Wniebowzięcia NMP A We wsi, nad brzegiem Motławy, znajduje się kościół Wniebowzięcia NMP z XVI w., o konstrukcji szkieletowej. We Wróblewie możemy zrobić pierwszy postój. Obok kościółka znajduje się specjalnie w tym celu wybudowana wiata, tzw. Wróblówka. 15,6 48,4 km Kontynuujemy jazdę, kierując się nadal na południe. Dojeżdżamy do dość ruchliwej drogi nr 227. Przekraczamy ją na przejściu dla pieszych i jedziemy dalej ścieżką rowerową. Tak do- cieramy do miejscowości Grabiny Zameczek. Kiedy droga rowerowa się skończy, skręcamy w prawo, w uliczkę, którą dojeżdżamy do ruin zamku. Po drodze znajduje się mały sklepik, jednak radzimy zaopatrzyć się w następnej wsi (Suchy Dąb), gdzie wybór towarów będzie większy. Po 300 m docieramy do ruin. Grabiny Zameczek A W czasach swojego panowania na Pomorzu Krzyżacy wybudowali tu ceglany zamek warowny. Jednak z krzyżackiej przeszłości zostało niewiele. W 1459 r. gdańszczanie nakazali budowlę zburzyć, zaś w XVI w. burmistrz Eberhard Ferber postawił nowy zamek. Przez ko- lejne wieki był on mocno przebudowywany i niszczony wojnami. Dziś stanowi częściowo budynek mieszkalny, mieści się w nim również kaplica. 18,4 45,6 km Wracamy przez wieś do szosy. Jesteśmy teraz zmuszeni jechać drogą o średnim natężeniu ruchu. Docieramy do Suchego Dębu. We wsi znajduje się kościół gotycki z XIV–XVI w. oraz duży sklep spożywczy. W następnej miejscowości (Krzywe Koło) możemy obejrzeć kolejny gotycki kościół z wieżą o konstrukcji szkieletowej oraz dom podcieniowy z XIX w. 300 m za wsią skręcamy w lewo, na drogę o niewielkim natężeniu ruchu. Tu mamy do wyboru dwa warianty trasy. W wersji krótszej jedziemy szosą prosto do Steblewa. W wersji dłuższej, po osiągnięciu skrzyżowania skręcamy w lewo, a następnie, kilometr dalej, w prawo. Docieramy do Koźlin. We wsi zobaczymy ciekawy gotycko-barokowy kościół MB Różańcowej, Kup książkę Poleć książkę 41 2 Gdańsk – (Koźliny) – Steblewo – Cedry Wielkie – Trutnowy – Gdańsk z bogatym wyposażeniem i wieżą wzniesioną w 2. poł. XVII w. w konstrukcji szachulcowej, dom podcieniowy z XIX w. oraz zabudowania gospodarcze z XVIII w. Po obejrzeniu kościółka wracamy na ulicę i nadal kierujemy się na południe. Po 600 m skrę- camy, tak jak czarny szlak pieszy, w lewo. Wjeżdżamy na utwardzoną, polną drogę i jedziemy nią, trzymając się szlaku czarnego. Po ok. 1 km mijamy staw, okrążamy go od południa i wjeż- dżamy na betonowe płyty. Jedziemy nimi, kierując się na północ – po lewej stronie mamy wał przeciwpowodziowy Wisły. Po przejechaniu 250 m płytami możemy wjechać na wał i jechać dalej wygodną polną drogą po wale. Roztacza się przed nami piękny widok na Żuławy. Docie- ramy do zjazdu z wału i odbijamy od niego w lewo. Dojeżdżamy szutrową drogą do Steblewa. Steblewo A W Steblewie na naszą uwagę zasługują ruiny gotyckiego kościoła z XIV–XVI w. oraz znajdujące się przed kościołem nagrobki starego cmentarza. We wsi stoją również dwa domy podcieniowe z XVIII w. 30,0 34,0 km Ze Steblewa kontynuujemy jazdę szosą w kierunku północnym i docieramy do Giemlic. W Giemli- cach nie skręcamy w prawo na Cedry, tylko obok szkoły jedziemy prosto. Wjeżdżamy na szutrową drogę i po 3 km docieramy do Cedr Wielkich. Tu ostrożnie przekraczamy ruchliwą drogę nr 227 i objeżdżając sklep (na środku placu-parkingu) z prawej strony, jedziemy ulicą (kostka bruko- wa, niewielki ruch) w kierunku gotyckiego kościoła św. św. Aniołów Stróżów z połowy XIV w., z częściowo drewnianą wieżą (XVIII w.). Spod kościoła zawracamy do drogi nr 227, ale nie wjeżdżamy na nią, lecz skręcamy w prawo, na drogę rowerową. Jedziemy nią do Trutnow. 40,4 23,6 km Trutnowy, dom podcieniowy A Domy podcieniowe to wizytówka Żuław. Są to okazałe domy wiejskie o konstrukcji szkieletowej z drewna, wypełnionej czerwoną lub otynkowaną cegłą. Przed dom wysunięty jest charakterystyczny podcień podparty na drewnianych słupach. Ten typ budownictwa w Polsce zawdzięczamy osadnikom z Holandii. Niestety wiele z domów podcieniowych niszczeje dziś bezpowrotnie. Chlubnym wyjątkiem jest dom w Trutnowach, uratowany i wyremontowany przez prywatnych właścicieli oraz dom w Miłocinie. Pochodzący z XVIII w. dom w Trutnowach, obecnie w rękach pana Daniela Kufla, artysty plastyka, stanowi autor- ską galerię sztuki oraz siedzibę Stowarzyszenia „Żuławy Gdańskie”. Ponadto można w nim obejrzeć oryginalnie zachowany układ domu żuławskiego. Dom podcieniowy w Miłocinie z 1731 r. jest zarządzany przez gminę Cedry Wielkie. Jest remontowany i w przyszłości ma stać się ośrodkiem kulturalno-turystycznym, również z bazą noclegową. W Trutnowach przechodzimy przez ruchliwą drogę nr 227 (na lewo) i dojeżdżamy brukiem do domu podcieniowego. Obok znajduje się ciekawy dom żuławski z XIX w. Kierujemy się do 42 Kup książkę Poleć książkę PRZEZ ŻUŁAWY 2 centrum wsi, ponownie przekraczając drogę nr 227. We wsi zobaczymy ko- ściół z 2. poł. XIV w. z renesansowym i barokowym wyposażeniem. Na ścianie prezbiterium od strony ulicy widnieje wmurowany „znak wysokiej wody” – pamiątka po powodzi w 1829 r. Jedziemy prosto mało uczęszczaną szo- są za kościołem i docieramy do Miłocina. 250 m dalej po lewej stronie stoi do- brze zachowany, wyremontowany dom podcieniowy. W parku przed domem zobaczymy pozostałości cmentarza. Wracamy do skrzyżowania z drogą na Trutnowy i kontynuujemy trasę w kierun- ku Stanisławowa. Prowadzi nas czarny szlak rowerowy. Docieramy do zabu- dowań i przejeżdżamy przez skrzyżowa- nie. Za skrzyżowaniem szlak rowerowy wiedzie początkowo drogą wyłożoną płytami, a następnie gruntową. Po 2 km wjeżdżamy na żółty most dla rowerzystów i natrafiamy na drogę rowerową, którą jechaliśmy do Wróblewa. Wracamy do Gdańska tą samą trasą, którą przyjechaliśmy. Dla urozmaicenia, na skrzyżowaniu szlaków rowerowych z czerwonym szlakiem pieszym, możemy wybrać szlak pie- szy. Nawierzchnia niestety jest ta sama (płyty). Możemy również w drodze powrotnej przejechać przez zabytkowe centrum miasta, np. aby zjeść obiad w jednej z licznych restauracji Gdańska. Po przekroczeniu kładki dla pieszych nad Opływem Motławy jedziemy prosto do ulicy Kurzej. Następnie skręcamy w prawo, w ulicę Łąkową i jedziemy do skrzyżowania z ulicą Dolną. Skrę- camy w lewo, jedziemy między blokami, a następnie skręcamy w prawo, w ulicę Kamienna Grobla. Jedziemy prosto do ulicy Stągiewnej. Skręcamy w lewo, przejeżdżamy most i na koń- cu ulicy skręcamy w lewo, a po 100 m w prawo. Wjeżdżamy na most Krowi, jedziemy prosto przez Bramę i wjeżdżamy na ulicę Ogarną. Ulica Ogarna jest drogą dostępną dla rowerzystów, po której możemy jechać również pod prąd. Uwaga: na starówce obowiązuje zakaz jazdy ro- werem ulicą Długą. Ulicą Ogarną dojeżdżamy do ulicy Bogusławskiego, skręcamy w prawo, a chwilę później w lewo, po czym docieramy do Bramy Wyżynnej. Gdańsk, Brama Wyżynna Gdzie zjeść? Żuławy Gdańskie to nadal mało wypromowany turystycznie rejon. Z tego powodu nie znajdziemy tu żadnych restauracji i barów (możemy natomiast liczyć na sklepy). Na wycieczkę warto zabrać kanapki, które można zjeść np. w jednej z wiat turystycznych. W Gdańsku polecamy stołówkę Bar Harcówka w Domu Harcerza na ul. Ogarnej 2–5. Jadalnia ta oferuje smaczne obiady domowe i niewysokie ceny. K Dom podcieniowy w Trutnowach 64,0 0,0 km Koniec trasy. Kup książkę Poleć książkę 43 Kup książkę Poleć książkę TRÓJMIEJSKIE LATARNIE Niedługa i łatwa trasa, o charakterze rekreacyjnym, dobra dla całej rodziny lub mniej wprawionych rowerzystów. W trakcie wycieczki napotkamy atrakcje architektoniczne oraz miejsca ważne z punktu widzenia historii. Trasa popro- wadzona po nadmorskiej ścieżce rowerowej z Sopotu do Gdańska, o świet- nej nawierzchni z kostki brukowej oraz asfaltu, a także po ulicach Gdańska. W trakcie wycieczki przewidziano jedną przeprawę promową przez Martwą Wisłę. 7 29,5 km 3 h 1 Sopot, dworzec PKP Sopot Główny Wycieczkę rozpoczynamy na dworcu PKP w Sopocie Głównym, na który docieramy kolejką SKM lub samochodem, który można pozostawić na parkingu pod dworcem. 0,0 29,5 km Z peronu przechodzimy podziemnym przejściem na ulicę Tadeusza Kościuszki, w którą skręca- my w lewo i jedziemy do kościoła św. Jerzego przy ulicy Bohaterów Monte Cassino. Kościół ten został wybudowany w latach 1899–1901 jako świątynia ewangelicka. Skręcamy przy nim w prawo. Następnie jedziemy prosto ulicą Bohaterów Monte Cassino, po czym przecinamy plac Zdrojowy, za którym znajduje się pierwsza na naszej trasie latarnia. 0,8 28,7 km Latarnia morska w Nowym Porcie Latarnia Morska Sopot Choć formalnie nie jest już uznawana za latarnię mor- ską ze względu na zasięg światła sięgający 7 mil morskich, w świadomości mieszkańców Sopotu i turystów ciągle nią jest. Budynek latarni powstał w 1903 r. i do wybuchu II wojny światowej funkcjonował jako instytut balneologii, zajmujący się badaniami nad wpływem wód geologicznych na zdrowie człowieka. Po wojnie w budynku instytutu urządzono łaźnię z wodą podgrzewaną w kotłowni, której dymy przeszkadzały okolicznym mieszkańcom. W 1975 r. zmodernizowano bu- dynek łaźni, przez co komin stał się niepotrzebny – przebu- dowano go więc i umieszczono na nim źródło światła. Od tej chwili stał się latarnią morską. Za Latarnią Sopot skręcamy w prawo, na nadmorską ścież- kę rowerową. Początkowo pokryta jest kostką brukową, ale gdy dotrzemy do Gdańska, zmieni się w asfalt. Przy ścieżce Kup książkę Poleć książkę 67 7 Sopot – Gdańsk @ Martwa Wisła Przeprawa promowa przez Martwą Wisłę Prom kursuje tylko w dni powszednie (pn.–pt.) a przeprawa kosztuje 1 zł. W przypadku, gdybyśmy chcieli przeprawić się w weekend, możemy skorzystać z usług prywatnych przewoźników, których numery telefonów znajdują się na tablicy ogłoszeń przy promie (jeden z nich to: 530826175). znajdziemy wiele punktów gastrono- micznych, wejść na plażę, jak również ciekawych architektonicznie obiektów. Trasa jest bardzo popularna zarówno wśród turystów, jak i mieszkańców Trójmiasta. W zasadzie ruch rowerowy nigdy na niej nie ustaje, nie powinno nam również sprawić większego kłopotu dotarcie do Gdańska, gdyż na ścieżce nie sposób się zgubić. Pierwsza niewielka komplikacja pojawia się dopiero po 8. km, gdzie ścieżka się kończy i prze- chodzi w chodnik, którym możemy przejechać przez wiadukt kolejowy biegnący wzdłuż ulicy Ignacego Krasickiego. W miejscu, w którym ulica Krasickiego przechodzi w ulicę Oliwską, do- cieramy do peronu nieczynnej linii kolejowej kursującej niegdyś między Gdańskiem Głównym a Gdańskiem Nowym Portem. Wjazd i zjazd z peronu są tak ukształtowane, że możemy prze- jechać przez niego rowerem. Po opuszczeniu peronu skręcamy w lewo, w ulicę Przemysłową, a następnie w prawo, jadąc ku latarni morskiej w Nowym Porcie. 9,0 20,5 km Gdańsk Nowy Port, latarnia morska Kolejna na trasie, nieczynna już latarnia morska położona jest w Gdańsku Nowym Porcie. Latarnia została wybudowana w latach 1893–94, na wzór nieistniejącej już latarni morskiej z Cleveland w Stanach Zjednoczonych. Delegacja włodarzy Nowego Portu podczas wizyty w tym amerykańskim mieście tak zachwyciła się latarnią stojącą nad jeziorem Erie, że posta- nowiła wybudować identyczną u siebie. Latarnia rzeczywiście jest jedną z ładniejszych na polskim wybrzeżu, a można ją obejrzeć również od środka, zwiedzając przy okazji interesujące ekspozycje oraz podziwiając wspaniały widok z góry. Z latarnią wiąże się również ciekawa historia z początku II wojny światowej. 1 września 1939 r. z latarni dano sygnał niemieckiemu pancernikowi „Schleswig-Holstein” do rozpoczęcia ostrzału – zaraz potem ogniem w stronę 68 Kup książkę Poleć książkę TRÓJMIEJSKIE LATARNIE 7 latarni odpowiedziała polska artyleria, która za drugim strzałem trafiła w cel. Pamiątką tego wydarzenia są jaśniejsze cegły w miejscu celnego strzału, widoczne do dzisiaj. Spod latarni wracamy tą samą drogą do ulicy Oliwskiej, następnie skręcamy w lewo. Jadąc ulicą, możemy podziwiać wspaniałą, starą zabudowę typowo portowej dzielnicy. Ulica Oliw- ska zaprowadzi nas do miejsca, gdzie dalsza jazda prosto nie będzie możliwa ze względu na zakaz wjazdu. Skręcamy w prawo, w ulicę Na Zaspę, a następnie w lewo. Przejeżdżamy trzy przecznice i na czwartej zbaczamy w prawo, na ulicę Księdza Mariana Góreckiego. Na drugim skrzyżowaniu na tej ulicy kierujemy się w lewo, na ulicę Wolności, jadąc wzdłuż torów tramwa- jowych. Po prawej stronie mijamy dwie uliczki osiedlowe, w trzecią z kolei skręcamy. Jedziemy teraz ulicą Krzywą, o nawierzchni brukowanej – po prawej stronie mijamy cmentarz, a po lewej zajezdnię tramwajową, za którą skręcamy w lewo, do parku. Jedziemy wzdłuż płotu zajezdni aż do ulicy Władysława IV. Tu kierujemy się w prawo, a następnie w lewo, na ulicę Starowi- ślaną. Dojeżdżamy do promu, którym musimy przeprawić się na drugą stronę Martwej Wisły. Gdy już się nam to uda, znajdziemy się na ulicy Jana Charpantiera, z której skręcamy w lewo, w kierunku Twierdzy Wisłoujście. Gdańsk, Twierdza Wisłoujście Historia twierdzy sięga XIV w., kiedy to stała w tym miejscu drewniana warownia krzy- żacka mająca za zadanie strzec dostępu do portu w Gdańsku. Pierwsza latarnia powstała tu już w 1482 r., wybudowana jako ceglana wieża. Obecna wieża, usytuowana w centralnym miejscu twierdzy, służyła również jako latarnia aż do końca XVIII w. Wtedy to niesione rzeką 12,4 17,1 km Nad Mołtawą Kup książkę Poleć książkę 69 7 Sopot – Gdańsk osady spowodowały oddalenie twierdzy od morza o 500 m. Ostatecznej degradacji latar- ni dokonały wojska radzieckie, zdobywając Gdańsk w 1945 r., kiedy to zniszczyły twierdzę wraz z jej wyposażeniem. Od czasu wojny twierdza nie została odbudowana, choć w chwili obecnej władze Gdańska noszą się z zamiarem ratowania tego zabytku, łącznie z częściową rekonstrukcją całkowicie już nieistniejącego Szańca Zachodniego. Twierdza ze względu na swą niezwykłość trafiła na listę 100 najbardziej zagrożonych zabytków World Monuments Watch, co jest dodatkowym powodem, aby ją odwiedzić. Zwiedziwszy twierdzę, wracamy na ulicę Charpantiera i skręcamy w lewo, a następnie ponow- nie w lewo, w ulicę Pokładową. Ulica ta zaprowadzi nas do historycznej bramy kolejowej na Westerplatte. Gdańsk, Westerplatte 15,5 14,0 km Półwysep Westerplatte zbudowany jest z osadów przyniesionych tu na przestrzeni wieków przez wody Wisły. Militarne znaczenie tego skrawka lądu docenili już Francuzi w 1734 r., lą- dując tu z desantem swoich wojsk. W XIX w. na półwyspie powstała stacja kąpielowa wraz z restauracją i molo. W 1924 r. Liga Narodów przyznała Polsce ten obszar w bezterminowe i bezpłatne użytkowanie. W związku z tym 31 października 1925 r. na Westerplatte przy- płynął pierwszy oddział polskich żołnierzy na pokładzie ORP „Mewa”. Do 1939 r. znajdowała się tu Wojskowa Składnica Tranzytowa. Miejsce to znane jest wszystkim Polakom przede wszystkim z heroicznej obrony polskich żołnierzy 1 września 1939 r. Z Westerplatte wracamy na ulicę Pokładową, z której skręcamy w lewo, w ulicę Majora Henryka Sucharskiego i znów w lewo, w ulicę Kapitana Żeglugi Wielkiej Witolda Poinca. Ulica ta zapro- wadzi nas pod Kapitanat Portu Północnego. 70 Kup książkę Poleć książkę TRÓJMIEJSKIE LATARNIE 7 Gdańsk, Kapitanat Portu Północnego Jest to już ostatnia latarnia morska na trasie, a zarazem najmłodsza spośród odwiedzo- nych, bo powstała dopiero w 1984 r., niejako przy okazji budowy Kapitanatu Portu Północ- nego. Reflektor latarni znajduje się na wysokości 61 m n.p.m., a jego zasięg wynosi 25 Mm. Niestety latarnia ze względu na położenie nie jest udostępniona do zwiedzania, można ją jedynie obejrzeć z zewnątrz. 18,6 10,9 km Wracamy na ulicę Majora Henryka Sucharskiego i skręcamy w lewo. Gdyby przeszkadzał nam ruch samochodowy na drodze, możemy na najbliższym skrzyżowaniu skręcić w prawo, w drogę z płyt betonowych, która zaprowadzi nas do ulicy Pokładowej, która z kolei dopro- wadzi nas do ulicy Ku Ujściu. Na skrzyżowaniu ulic Ku Ujściu i Majora Henryka Sucharskiego skręcamy w prawo, w kierunku wiaduktu biegnącego nad torami kolejowymi. Kilkaset me- trów za wiaduktem skręcamy w lewo, ciągle poruszając się ulicą Ku Ujściu, pośród typowo industrialnych krajobrazów. Dojechawszy do ulicy Przetocznej, skręcamy w lewo i jedziemy wśród budynków mieszkalnych. Na następnym skrzyżowaniu skręcamy w prawo, w ulicę Siennicką, by przejechać mostem Sien- nickim nad Martwą Wisłą – za mostem wjeżdżamy już na ścieżkę rowerową. Ulicą Siennicką dojeżdżamy do dużego skrzyżowania z ulicą Długie Ogrody, gdzie skręcamy w prawo. Po dro- dze mijamy ciekawy kościół św. Barbary, który został pozbawiony jednej nawy bocznej na rzecz poszerzenia drogi biegnącej przy kościele. Dzięki temu zabiegowi zyskał jednak niezwy- kle ciekawe witraże wykonane przez młodą gdańską artystkę ze szkła butelkowego i betonu. Ulicą Długie Ogrody docieramy do ulicy Stągiewnej, którą przejeżdżamy mostami nad Nową i Starą Motławą. Następnie, przejechawszy przez bramę Zieloną, docieramy do Długiego Tar- gu, a przed sobą widzimy gdańskiego Neptuna. Zwiedzanie gdańskiego Starego Miasta najlepiej pozostawić inwencji rowerzystów. Pewne jest, że każdy znajdzie tu coś dla siebie i odkryje niezwykle ciekawe zabytki. Za Neptunem skręcamy w prawo, w ulicę Kramarską, a następnie w ulicę Piwną, którą do- cieramy do ulicy Kołodziejskiej. Skręcamy w prawo, w ulicę Kołodziejską, a po chwili w lewo, w ulicę Świętego Ducha. Kolejną ulicą na naszej trasie jest Targ Węglowy, na który wjeżdża- my, skręcając w lewo. Następnie musimy przedostać się na drugą stronę wielopasmowej ulicy Wały Jagiellońskie, by jadąc wzdłuż tej ulicy (w prawo), dotrzeć ostatecznie do dworca kolejowego Gdańsk Główny. Gdańsk, dworzec PKP Gdańsk Główny Koniec trasy. 29,5 0,0 km Kup książkę Poleć książkę 71 Kup książkę Poleć książkę Kąpiel w BałtyKu 22 czerwonym szlakiem rowerowym w lewo. Po drodze przejeżdżamy przez szlaban, za któ- rym po lewej stronie mijamy zabudowania i dojeżdżamy do skrzyżowania dróg. Wybieramy drogę wiodącą lekko w prawo, zaś na następnym skrzyżowaniu skręcamy w lewo (droga na wprost prowadzi pod górę). Staw U Kolejny na trasie element sieci małej retencji wodnej – niewielki staw. 4,7 58,2 km Za zbiornikiem wyjeżdżamy na otwarty teren, na którym znajdują się zabudowania. Pniemy się pod górę, jadąc piaszczystą drogą; towarzyszą nam widoki na okoliczne pola i łąki. Docie- ramy w końcu do Orla. Po lewej stronie mijamy budynek OSP Orle, za którym wjeżdżamy na asfalt, by po chwili skręcić przed przystankiem autobusowym w prawo. Po lewej stronie mi- jamy tartak, następnie sosnowy las, by w końcu wyjechać na Pryśniewską Łąkę. Teren ten jest bardzo cenny przyrodniczo, przy drodze znajdują się liczne tablice opisujące faunę i florę tych łąk. Docieramy do Pryśniewa, które jest niewielką osadą złożoną z kilku zabudowań. Na skrzyżowaniu za wsią skręcamy w lewo i wjeżdżamy w las, za którym znajduje się kolejna mała wioska – Orle Pnie. Po jej minięciu docieramy do rozwidlenia, na którym wybieramy piaszczystą drogę prowadzącą w prawo i pod górę. panorama doliny Redy ™ Warto zatrzymać się na wzniesieniu i obejrzeć za siebie, by móc podziwiać panora- mę doliny Redy. 9,7 53,2 km Dwór w Tyłowie Kup książkę Poleć książkę 167 22 Wejherowo – Tyłowo – Dębki – Żarnowiec – Wejherowo Po przebrnięciu przez piaszczyste leśne drogi docieramy do wsi Warszkowo. Tutaj trafiamy na lepszą nawierzchnię, początkowo z kostki brukowej, a następnie, po skręcie w prawo – asfal- tową. Około 300 m za wsią odbijamy w lewo, na drogę gruntową wiodącą na północ. Przejeż- dżamy przez mostek na Piaśnicy, po czym na rozwidleniu znajdującym się w lesie (przy słupie wysokiego napięcia) jedziemy w prawo. Żwirownia tyłowo Nim dotrzemy do wsi Tyłowo, zatrzymujemy się przy ogromnej żwirowni. Oglądane z góry wyrobisko wraz z pracującymi w nim maszynami wygląda bardzo efektownie. 14,5 48,4 km Około 700 m za żwirownią docieramy do asfaltu, na który skręcamy w lewo. Podczas zjazdu towarzyszy nam widok na obiekty Elektrowni Wodnej Żarnowiec. tyłowo A Pierwsze wzmianki na temat wsi Tyłowo pochodzą z 1340 r., gdy znajdowała się w niej kaplica św. Sebastiana. Na przestrzeni wieków wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli. Do dzisiejszych czasów przetrwały zabytki, do powstania których przyczynił się w 1755 r. gen. Józef Przebendowski – kościół pw. Oczyszczenia NMP o konstrukcji szkieletowej i dwór, który w późniejszym czasie został przebudowany przez rodzinę Thymianów. W ko- ściele znajduje się wiele ciekawych, zabytkowych przedmiotów z XVIII i XIX w. 16,0 46,9 km By dojechać do kościoła, który jest niewidoczny od strony drogi, należy skręcić w prawo, w uliczkę przed sklepem. Natomiast aby obejrzeć dwór, musimy przed końcem wsi odbić w lewo od głównej drogi. Za Tyłowem jedziemy prosto asfaltem (uwaga, dość duży ruch samochodowy!). Po drodze przejeż- dżamy przez specjalną strefę ekonomiczną, w której siedzibę ma wiele firm. 21,3 41,6 km Kartoszyno ™ Dojeżdżamy do miejsca, w którym niegdyś znajdowała się wieś Kartoszyno, położona u stóp zamkowej góry, na której odkryto najstarsze na Pomorzu ślady osadnictwa (gród z VIII w.). Wieś miała nieszczęście znaleźć się w miejscu, gdzie władza ludowa postanowiła w latach 80. wybudować elektrownię atomową. Pozostałości tej największej nieukoń- czonej inwestycji PRL możemy podziwiać we wsi, zarówno po prawej (budynek reaktora), jak i po lewej stronie drogi (budynki „szatniowców”). Widać tu również odległą elektrownię szczytowo-pompową w Żarnowcu, leżącą na drugim brzegu jeziora. Mieszkańcy wsi zostali przesiedleni do wybudowanych dla nich zagród w pobliskiej wsi Odargowo. O ich losach opowiada film Ireneusza Englera Ojcowizna. Jeden z domów znajdujących się we wsi został przeniesiony do skansenu w Nadolu i tam można go obecnie obejrzeć. 168 Kup książkę Poleć książkę Kąpiel w BałtyKu 22 Pomysł na nocleg Lubkowo: Całoroczny zajazd „Jagoda” dysponujący dwójkami, trójkami i czwórkami wyposażonymi we wszystkie potrzebne sprzęty gospodarstwa domowego, z dostępem do kuchni. W pobliżu znajduje się sklep spożywczy, przystań na jeziorze i poczta. Nad Jeziorem Dobrym usytuowane jest pole biwakowe. Jeśli posiadamy namiot i pozostały sprzęt biwakowy, możemy za- planować w tym miejscu nocleg. E Plaża w Dębkach Minąwszy Kartoszyno, docieramy do pierwszych zabudowań wsi letniskowej Lubkowo. Po drodze mijamy usytuowaną przy drodze, dobrze zagospodarowaną plażę z pomostem. Po prawej stronie znajduje się dom pomocy społecznej. W odległości ok. 1 km od Lubkowa, przy oczyszczalni ścieków, przecinamy ruchliwą drogę nr 213 i kierujemy się na północ. Nawierzchnia ułożona jest początkowo z kostki brukowej (na wysokości oczyszczalni), następnie przechodzi w płyty betonowe, by po przekroczeniu mostu nad kanałem zmienić się w szuter. Za mostkiem musimy skręcić w prawo, by utrzymać kierunek północny. Jadąc wzdłuż rzeki Piaśnicy, docieramy do Dębek. Po drodze mijamy jeszcze miniprzystań kajakową, na której kończą spływ kajakarze pływający po Piaśnicy, oraz przepompownię. Dębki A U Niegdyś wioska rybacka, a obecnie miejscowość wypoczynkowa z jedną z ład- niejszych plaż polskiego wybrzeża, również plażą naturystów. Wioska zamieszkana jest przez kilkudziesięciu stałych mieszkańców. W Dębkach znajduje się kilka XIX-wiecznych chałup rybackich, ciekawy kościółek drewniany z 1935 r. oraz most przez Piaśnicę prowadzący do rezerwatu przyrody „Piaśnickie Łąki”. Przed 1939 r. zgodnie z nurtem rzeki prze- biegała granica polsko-niemiecka. 30,5 32,4 km Kup książkę Poleć książkę 169 22 Wejherowo – Tyłowo – Dębki – Żarnowiec – Wejherowo K Kościół Zwia- stowania Pana w Żarnowcu Gdzie zjeść? Dębki: Przy wyjeździe ze wsi znajduje się bar „Holstein”, otwarty nie tylko latem, co jest ważne dla tych, którzy będą odwiedzać Dębki poza sezonem turystycznym. Bar oferuje szeroki wybór potraw, zarówno regio- nalnych, jak i tradycyjnych. Po dotarciu do plaży wracamy tą samą drogą do przepompowni, przed którą skręcamy w lewo. Po drodze mijamy kościół ojców Zmartwychwstań- ców i dojeżdżamy do głównego bulwaru (nawierzchnia z kostki brukowej) prowadzącego przez Dębki. Latem działa tu mnóstwo punktów gastronomicznych. Dojechawszy do asfaltu, skręcamy w prawo, w kierunku południowym. Kiedy już opuścimy wieś, kierujemy się na południe drogą asfaltową, by po ok. 1,5 km dotrzeć do miejsca, gdzie skręca ona lekko w lewo – tu wybieramy piaszczystą drogę biegnącą na wprost. Początkowo droga jest ubita i komfortowa, lecz za skrzyżowaniem (na którym ponow- nie jedziemy prosto, pod górę) nawierzchnia zmienia się w luźny piasek, bardzo utrudniający poruszanie się na rowerze. widok na Jezioro Żarnowieckie U W rejonie szczytu wzniesienia można podziwiać ładny widok na Jezioro Żarnowieckie, malowniczo położone między łagodnymi wzgórzami. 37,0 25,9 km 170 Kup książkę Poleć książkę Przewodnik rowerowy TRÓJMIASTO powstał z myślą o wszystkich, którzy chcą łączyć aktywny wypoczynek z poznawaniem atrakcji krajoznawczych regionu, w którym przebywają. Trasy zaplanowano tak, by każdy mógł znaleźć odpowiednią dla siebie, zarówno rodziny z dziećmi, jak i bardziej zaawansowani rowerzyści. Opisom wycieczek towarzyszą zdjęcia, mapy i profile wysokościowe. Całość uzupełnia zwięzły poradnik. Przewodnik z pewnością spełni swoje zadanie, zachęcając do odkrywania niezwykłych miejsc, często położonych zaskakująco blisko. ZAPRASZAMY NA ROWEROWY SZLAK! 25 TRAS O RÓŻNYM STOPNIU TRUDNOŚCI DOKŁADNE MAPY PROFILE WYSOKOŚCIOWE PORADNIK ROWEROWY C e C n e a n a 3 4 3 4 9 0 9 0 z ł z ł , ,
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Trójmiasto i okolice. Wycieczki i trasy rowerowe. Wydanie 2
Autor:
, , ,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: