Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00299 005397 19044820 na godz. na dobę w sumie
Tunezja. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Tunezja. Travelbook. Wydanie 1 - książka
Autor: , Liczba stron: 224
Wydawca: Bezdroża Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-283-6238-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> przewodniki >> przewodniki turystyczne po kontynentach i regionach
Porównaj ceny (książka, ebook (-30%), audiobook).

Tunezja pozwala połączyć odpoczynek na przepięknych plażach z poznawaniem egzotyki Czarnego Lądu. Majestatyczne meczety, kręte uliczki medyn i ciekawe muzea zachwycą nie tylko miłośników kultury arabskiej. Świetnie zagospodarowane kurorty zapraszają do zabawy, ruiny rzymskich i punickich miast snują opowieść o minionej świetności, a bujna przyroda nęci możliwością błogiego odpoczynku.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tunezja Autorzy przewodnika: Paweł Jadwisieńczak, Eryka Lehr-Spławińska, Katarzyna Wojsław (Berberowie) Aktualizacja: Aleksander Król Redaktor prowadzący: Agnieszka Krawczyk Redakcja: Aleksander Król Korekta: CentrumKorekty.pl (MERITUM Mateusz Binda) Opracowanie kartograficzne: Sylwia Żmuda Źródło pochodzenia danych kartograficznych: © OpenStreetMap contributors; www.opendatacommons.org/licenses/odbl Skład i fotoedycja: Sabina Suchy Okładka: materiały graficzne zostały wykorzystane za zgodą Shutterstock Images LLC Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autorzy oraz wydawnictwo Helion dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autorzy oraz wydawnictwo Helion nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Wydawnictwo Helion ul. Kościuszki 1c, 44-100 Gliwice tel.: 32 2309863 e-mail: redakcja@bezdroza.pl księgarnia internetowa: http://bezdroza.pl Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres: http://bezdroza.pl/user/opinie/?betut1 Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydanie I ISBN: 978-83-283-6238-3 Copyright © Helion, 2020 • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! Nasza społeczność 3 I C Ś E R T S I P S Spis treści ATRAKCJE TUNEZJI ________________________________________7 INFORMACJE PRAKTYCZNE _____________ 15 PRZED WYJAZDEM _______________________________________ 16 Wybór czasu podróży __________________________________________ 16 Źródła informacji ______________________________________________ 17 Formalności _________________________________________________ 18 Waluta _____________________________________________________ 19 DOJAZD ________________________________________________ 20 Podróż samolotem ____________________________________________ 20 NA MIEJSCU _____________________________________________ 22 Komunikacja _________________________________________________ 22 Noclegi _____________________________________________________ 24 Wyżywienie _________________________________________________ 26 Kultura _____________________________________________________ 28 Poczta i telekomunikacja ________________________________________ 29 Zdrowie i bezpieczeństwo _______________________________________ 30 X Pamiątki _____________________________________________ 32 INFORMATOR A–Z ________________________________________ 34 INFORMACJE KRAJOZNAWCZE __________ 39 KRAJOZNAWCZE ABC _____________________________________ 40 Ukształtowanie terenu _________________________________________ 40 Klimat ______________________________________________________ 41 Podział administracyjny ________________________________________ 43 SPOŁECZEŃSTWO ________________________________________ 46 Kobiety _____________________________________________________ 46 Język ______________________________________________________ 47 Religia ______________________________________________________ 47 KULTURA I SZTUKA _______________________________________ 50 Literatura ___________________________________________________ 50 Muzyka _____________________________________________________ 50 KUCHNIA _______________________________________________52 Kup książkę Poleć książkę 4 I C Ś E R T S I P S TUNIS I TUNEZJA PÓŁNOCNA ____________ 53 TUNIS __________________________________________________54 KARTAGINA _____________________________________________ 75 LA MARSA ______________________________________________80 SIDI BOU SAÏD ___________________________________________ 81 BIZERTA ________________________________________________84 BULLA REGIA ____________________________________________89 CHEMTOU_______________________________________________93 PARK NARODOWY ICHKEUL ________________________________95 X Kuchnia tunezyjska ____________________________________96 UTYKA _________________________________________________98 CAP BON _____________________________101 HAMMAMET ___________________________________________ 102 KÉLIBIA ________________________________________________108 KERKOUANE ____________________________________________ 110 NABEUL _______________________________________________ 112 TELL – TERENY HISTORYCZNEJ NUMIDII ___115 DOUGGA ______________________________________________ 116 EL KEF _________________________________________________ 122 SBEÏTLA _______________________________________________ 127 THUBURBO MAJUS ______________________________________ 130 Kup książkę Poleć książkę 5 I C Ś E R T S I P S SAHEL I KAIRUAN ______________________133 EL JEM _________________________________________________ 134 EL KANTAOUI ___________________________________________ 138 KAIRUAN_______________________________________________140 MAHDIA _______________________________________________ 152 MONASTIR _____________________________________________ 157 SFAX __________________________________________________ 161 SOUSSE ________________________________________________166 WYSPY KERKENNA_______________________________________ 174 X Berberowie __________________________________________ 176 TUNEZJA POŁUDNIOWA I DŻERBA ________179 DOUZ _________________________________________________180 DŻERBA ________________________________________________ 183 HOUMT SOUK __________________________________________184 MIDOUN _______________________________________________ 187 WYBRZEŻE DŻERBY ______________________________________ 189 GAFSA _________________________________________________ 192 MATMATA ______________________________________________ 196 NEFTA _________________________________________________200 TATAOUINE _____________________________________________204 TOZEUR ________________________________________________208 INDEKS ______________________________218 Kup książkę Poleć książkę 6 P A M I W Ó N A L P S I P S / K E M A R S I P S Spis ramek Dni wolne od pracy ___________ 17 Tunezja w internecie __________ 18 Placówki dyplomatyczne ______ 18 Przykładowe ceny przejazdów louages/ Przykładowe ceny przejazdów koleją __________ 22 Kurorty _____________________ 25 Dni targowe w wybranych miejscowościach ___________ 28 Biura informacji turystycznej ___ 35 LPG ________________________ 36 Tunezja – dane encyklopedyczne 41 Woda – skarb Tunezji __________ 42 Kalendarium historyczne ______ 44 Pięć filarów islamu ____________ 48 Pragnienie życia (Iradat el hajat) ___ 50 Flaga _______________________ 51 Bab el Bhar, czyli Brama Morza __ 58 Święto Mawled _______________ 59 Szeszija _____________________ 60 Suki Tunisu __________________ 62 Raszidia _____________________ 64 Święty Wincenty w Tunisie _____ 66 Ibn Chaldun _________________ 67 Stacje kolejki TGM ____________ 69 Férid Boughedir i Halfaouine ___ 70 Linie métro léger w Tunisie ______ 74 Dydona i Eneasz ______________ 75 Hayreddin Barbarossa _________ 85 Anastasia z Bizerty ____________ 87 Katon w Utyce _______________ 99 Kawiarnia Sidi Bou Hdid ______ 104 Dzielnice Hammametu _______ 106 Purpura _____________________111 Nabeul i perfumy ____________ 112 Przepis na garum ____________ 114 Przypadki mauzoleum Atbana _ 120 El Kef w internecie ___________ 123 Kahina _____________________ 134 Zwiedzanie Kairuanu _________ 145 Dywany ____________________ 150 Tunezyjczycy w kawiarniach ___ 155 Żigolacy ___________________ 167 Sahara _____________________ 181 Działy tematyczne parku rozrywki Djerba Explore ____________ 190 Fosforyty w Tunezji __________ 192 Lézard Rouge _______________ 194 Średnie ceny wycieczek zorganizowanych w Tozeur __ 211 Geneza słonych jezior ________ 213 Róże pustyni ________________ 215 Spis planów i map Tunis ___________przednia okładka Kartagina ___________________ 78 El Kef __________________ 124–125 Kairuan ____________________ 142 Mahdia _________________152–153 Sfax _______________________ 161 Sousse _____________________ 169 Tunezja ____________ tylna okładka Kup książkę Poleć książkę Atrakcje Tunezji ZABYTKI UNESCO Amfiteatr w El Jem Trzecie pod względem wielkości antyczne koloseum stanem zachowania niewiele od- biega od swojego rzymskiego odpowied- nika. Warto odwiedzić El Jem w drodze z Sousse do Matmaty lub Sfaxu. Dougga – ruiny starożytnego miasta Monumentalne, otoczone przez rozległe sady oliwne, 65-hektarowe ruiny miasta o punicko-numidyjsko-rzymskiej tradycji mocno zapadają w pamięć odwiedzają- cych dzięki wspaniałym krajobrazom oraz magicznej atmosferze. Medyna w Tunisie Pełna zabytków medyna, ze słynnym me- czetem Ez-Zitouna, została wpisana na listę UNESCO już w 1979 r. Obowiązkowy punkt podróży każdego turysty. Medyna w Sousse Medyna w Sousse zachwyci atmosferą każdego. Przepiękny Wielki Meczet, ribat ze wspaniałą panoramą miasta, barwne suki – to trzeba zobaczyć na własne oczy. Miasto punickie Kerkouane Znane z eksportu cennej w starożytności purpury miasto z okazałymi ruinami willi oraz ciekawym sanktuarium. Park Narodowy Ichkeul Najważniejszy rezerwat ptaków (co roku zimuje ich tu ponad 150 tys.) i dzi- kiej zwierzyny w Afryce Północnej. Z góry Ichkeul nad jeziorem o tej samej nazwie roztaczają się wspaniałe widoki. Wielki Meczet w Kairuanie Pierwszy meczet w północnej Afryce, wznie- siony w IX w. Oprócz tej monumentalnej budowli w Kairuanie – czwartym po Mekce, Medynie i Jerozolimie świętym mieście is- lamu – warto również odwiedzić medynę. Kartagina W starożytności Kartagina była jednym z najważniejszych mocarstw basenu Morza Śródziemnego. Dziś możemy pospacerować wśród ruin, obejrzeć ocalałe mozaiki, a w no- wej części osady wypić herbatę, patrząc na morze i pozostałości antycznego miasta. Kup książkę Poleć książkę CUDA NATURY Słone jezioro Chott el Jerid Przejazd przez środek wysychającego latem jeziora o powierzchni ponad 5 tys. km2 to nie lada atrakcja. Znajdziemy tu wyczeku- jące pory deszczowej stare łodzie i solne rzeźby, będzie też okazja do zrobienia nie- powtarzalnych zdjęć. Rafy koralowe Płytkie, przejrzyste i pełne koralowców wody u wybrzeży Dżerby to wręcz wyma- rzona sceneria dla miłośników nurkowania. Pustynne oazy Wizyta w tych enklawach życia, zieleni i wody, otoczonych przez bezkresne piaski Sahary, jest niezapomnianym przeżyciem. W Tunezji jest ich naprawdę sporo, a jedną z bardziej znanych jest oaza La Corbeille w okolicach Nefty.   Kup książkę Poleć książkę CIEKAWOSTKI ETNOGRAFICZNE Domy troglodytów Gorące dni i chłodne noce zmusiły mieszkańców okolic Matmaty do opra- cowania nowych systemów mieszkal- nych. Drążone w miękkiej skale pod- ziemne domostwa stanowią obecnie jedną z największych atrakcji tury- stycznych Tunezji. Ksary berberyjskie Spichlerze berberyjskie na południe od Matmaty to kolejna gratka dla pa- sjonatów dawnych kultur. Gromadząc w ufortyfikowanych miasteczkach zbiory z upraw rolnych, miejscowa ludność chroniła się w ksarach przed częstymi najazdami koczowniczych plemion. Wisząca wioska w Chenini Wycieczka do tej przyklejonej do stro- mego zbocza, powoli pogrążającej się w ruinie berberyjskiej osady to gwa- rancja wspaniałych widoków i wyjąt- kowych emocji. Kup książkę Poleć książkę TURYSTYCZNE PRZEŻYCIA Chwila słonecznego relaksu Czymże byłby urlop w Tunezji bez chwili relaksu na jednej ze słynnych, piaszczy- stych plaż? Miłośnikom tej formy wypo- czynku polecamy plaże w Hammamecie, Sousse, El Kantaoui, na Dżerbie i na pół- nocy kraju. Przejażdżka na wielbłądzie Przejażdżki na wielbłądach znajdują się w ofercie biur turystycznych w większości oaz i miast położonych w pobliżu pustyni – m.in. w Douz, Tozeur czy Nefcie. Spacer po uliczkach medyny Średniowieczne kręte uliczki, wspaniała architektura i kolorowe stoiska z pamiąt- kami składają się na niepowtarzalny klimat arabskich dzielnic Tunisu, Sousse, Sfaxu i Kairuanu. Lody w La Marsie Do słynnej lodziarni przy placu Saf Saf co- dziennie ustawiają się kolejki miejscowych i turystów złaknionych zimnej słodyczy. Nic dziwnego – popularny lokal działa już od niemal stu lat! Thé aux pignons i spacer po Sidi Bou Saïd Znane z sielankowej śródziemnomorskiej zabudowy, pełne kwiatów i kolorów Sidi Bou Saïd prócz architektury słynie także z przepysznej herbaty z orzeszkami pinio- wymi serwowanej w Café des Nattes. Pokazy tańca brzucha i tradycyjnych tań- ców tunezyjskich Wiele hoteli oraz ośrodków w strefach tu- rystycznych i oazach oferuje wieczorki i po- kazy tańca tradycyjnego, w tym prawdzi- wego tańca brzucha. Polecamy wszystkim ciekawym kultury, strojów i zwyczajów tunezyjskich. Kup książkę Szisza w kawiarni Choć tradycyjnie w tunezyjskich kawiarniach zasiadają głównie mężczyźni, turystki pod męską opieką również mogą tu wypić kawę lub herbatę oraz w spokoju zapalić fajkę wodną doskonale podkreślającą charakter melancholijnych tunezyjskich popołudni. Rejs łodzią piracką W dawnych czasach u wybrzeży Tunezji roz- lokowało się wiele korsarskich baz wypado- wych. Klimatyczne galery oferują całkiem niedrogie rejsy wycieczkowe z większości miast portowych – m.in. z El Kantaoui, So- usse i Hammametu. Poleć książkę Przejazd pociągiem Lézard Rouge Podróż zabytkowym pociągiem z Metla- oui przez monumentalny wąwóz w górach Atlas oferuje naprawdę niezapomniane przeżycia i widoki! Zwiedzanie dawnych rzymskich miast Dziś – niepozorne ruiny, dwa tysiące lat temu – wielkie, słynne w całym basenie Morza Śródziemnego ośrodki miejskie; taki właśnie los przypadł Kartaginie, Dougdze, Bulli Regii i Sufetuli. Warto je zobaczyć, by poczuć atmosferę monumentalnych świątyń, amfiteatrów, term i akweduktów. Wizyta w oazie górskiej Różniące się od typowych pustynnych oaz ich górskie odpowiedniki – wcinająca się pomiędzy skały Chebika czy malownicza Tamerza z 12-metrowym wodospadem oraz Mides ze wspaniałym, krętym wąwozem. Zakupy na tradycyjnym targu Drobni handlarze oferują turystom pełną gamę tunezyjskiego rękodzieła. Do najpo- pularniejszych przywożonych z Tunezji su- wenirów należą: kairuańskie dywany, ber- beryjskie kilimy z Tozeur, ceramika z Nabeul i Guellali na Dżerbie, wyroby skórzane, fajki wodne i biżuteria. Kup książkę Poleć książkę NAJCIEKAWSZE MUZEA Kompleks Djerba Explore Słusznie reklamowane jako „idealne połą- czenie kultury i rozrywki” Djerba Explore składa się z muzeum kultury islamu Lalla Hadria, skansenu Djerba Heritage oraz naj- większej w basenie Morza Śródziemnego fermy krokodyli. Muzeum Archeologiczne w Sousse Mieszczące się wokół dwóch dziedzińców kazby muzeum może poszczycić się m.in. bogatymi zbiorami mozaik oraz wykopali- skami z epoki punickiej. Muzeum Bardo w Tunisie Największe muzeum w kraju, usytuowane w przepięknym pałacu. Ogromna ilość an- tycznych znalezisk oraz słynna kolekcja rzymskich mozaik. Muzeum Tradycji Dar Cherait w Tozeur Kompleks, w którego skład wchodzą: Mu- zeum Dar Cherait – rekonstrukcja pałacu beja, Dar Zamen – z figurami woskowymi oraz Muzeum Baśni tysiąca i jednej nocy. Miejsce idealne również dla dzieci. Kup książkę Poleć książkę WYDARZENIA KULTURALNE Festiwal Muzyki Symfonicznej w El Jam Jeden z najlepiej zachowanych i najwięk- szych amfiteatrów imperium rzymskiego jest sceną tego międzynarodowego wy- darzenia. Międzynarodowy Festiwal w Kartaginie Cieszący się zasłużoną sławą międzyna- rodowy festiwal sztuk w Kartaginie, na przełomie lipca i sierpnia. W programie, prócz wspaniałych koncertów zachod- nich artystów, m.in. imprezy łączące lo- kalną tradycję z inspiracjami jazzowymi. Festiwal w Tozeur Organizowany na przełomie listopada i grudnia Festiwal Oaz to barwne widowi- sko, pełne tańca i muzyki. Festiwal Sahary w Douz Grudniowy festiwal w Douz jest nastawiony na kultywowanie miejscowych tradycji. Można tu zobaczyć m.in. walki wielbłą- dów, pokazy tańca brzucha, prezentacje tradycyjnych strojów (także ślubnych) oraz skosztować potraw berberyjskiej kuchni przy akompaniamencie ludowej muzyki. Międzynarodowe Targi w Nabeul Dedykowana lokalnemu rzemiosłu oraz kwiatom i owocom pomarańczy, barwna i pełna aromatów impreza na przełomie marca i kwietnia. Festiwal w Sousse 24 lipca promenadą i avenue Habib Bourgu- iba w Sousse defiluje kolorowa parada prze- bierańców. Świętowanie kończy wieczorny pokaz sztucznych ogni na plaży Boujafar. Festiwal Odyseusza Lipcowy przegląd miejscowych stro- jów, tańców i tradycji w Houmt Souk na Dżerbie. Festiwale w Remli na Wyspach Ker- kenna Sierpniowy Festiwal Syren oraz marcowy Festiwal Ośmiornic wypełniają m.in. wy- stępy miejscowych grup muzycznych oraz degustacje lokalnych potraw. Kup książkę Poleć książkę SPECJAŁY KUCHNI TUNEZYJSKIEJ Boukha Rodzaj miejscowej brandy ze sfermen- towanych fig. Popularna jako aperitif, digestif, składnik drinków i… prezent z podróży. Brik Popularny tunezyjski fast food. Rodzaj smażonego na oleju cieniutkiego pie- roga tradycyjnie nadziewanego jagnię- cym mięsem lub cebulą, ziemniakami, tuńczykiem i z odpowiednim do farszu zestawem przypraw. Niezależnie od po- zostałego składu – w środku brika ko- niecznie musi się znaleźć rozlane jajko! Harissa Ostry, gęsty sos, wszechobecny w kuchni tunezyjskiej. W jego skład wchodzą m.in.: papryka fil-fil, czosnek, mięta i oliwa. Tajine Typowa dla całej północnej Afryki zapie- kanka. W wersji tunezyjskiej w jej skład wchodzą m.in.: kurczak, cebula, cukinia, jaja i pietruszka. Merguez Znane także jako mirqaz, pikantne kiełba- ski z jagnięciny. Kuskus Narodowe danie tunezyjskie – drobna pszenna kaszka podawana z mięsem, wa- rzywami lub na słodko. Tradycyjnie przy- gotowany dobry kuskus to owoc wielkiego kuchennego rytuału. Lablabi Rodzaj zupy-gulaszu z ciecierzycy trady- cyjnie podawany z harissą, oliwą, jajkiem, tuńczykiem i pokruszoną bułką. Thibarine Słodki likier daktylowy. Dobry jako do- datek do obiadu i suwenir dla wielbicieli mocnych trunków. Tunezyjskie słodycze Miłośnicy łakoci znajdą w Tunezji ogromny wybór słodyczy – począwszy od puddingu assidat zgougou, przez nadziewane dak- tylami ciasteczka makroud, a na cornes de gazelle z figami, orzechami i miodem w cieście skończywszy. Kup książkę Poleć książkę Tunis i Tunezja północna Kup książkę Poleć książkę Tunis Tunis, często jedynie mijany przez pol- skich turystów, oczarowuje tych, którzy zdecydowali się zatrzymać w nim na dłu- żej. W tej kosmopolitycznej metropolii się- gająca antyku historia na każdym kroku przeplata się z nowoczesnością, kręte uliczki i zaułki medyny sąsiadują z oka- załą avenue Bourguiba, a muzyka house miesza się z tradycyjnym mezouedem. Tunis rozwija się szybko i dynamicznie, nie zapominając jednak o swojej historii. Znaj- dziemy tu najwspanialsze muzea i obiekty wpisane na listę UNESCO, ale też ogarnie nas typowy dla stolicy zgiełk i tumult. historia Pierwsze źródła potwierdzające istnienie Tunisu pochodzą z IV w. p.n.e., dopiero jednak w VII w. n.e., po przybyciu plemie- nia arabskich Ghassanidów, Tunis zyskał na znaczeniu. Arabowie wykorzystali stra- tegiczne usytuowanie ośrodka – leżącego nad zatoką, w pobliżu Cieśniny Sycylijskiej, a także na skrzyżowaniu licznych szlaków handlowych. Pierwsza medyna została zbudowana na wąskim pasie lądu omy- wanego od południowego zachodu przez wody jeziora El Sedjoumi, a od wschodu przez Jezioro Tuniskie. Z czasem Tunis stał 54 i s n u T | a n c o n ł ó p a j z e n u T i i s n u T Kup książkę Poleć książkę się ważnym portem arabskiej floty na Mo- rzu Śródziemnym. W ciągu wieków miasto wielokrotnie przechodziło z rąk do rąk – kolejno władali nim Fatymidzi, Charydżyci, szyiccy Zyrydzi. Gdy w 1228 r. młody dowódca, Abu Zakarijja Jahia, ogłosił niezależność kraju od sunnic- kiego kalifa z Bagdadu i rozpoczął pano- wanie dynastii Hafsydów, Tunis wybrano na stolicę królestwa. Wkrótce wzniesiono mury obronne otaczające medynę, kazbę oraz przedmieścia. Za panowania dynastii Hafsydów (1228–1574) liczba ludności Tunisu wzrosła trzykrotnie (niemal do 60 tys.), rozbudo- wywano też samo miasto – wznoszono nowe meczety, powstawały medresy i suki. Na rozkwit stolicy wpływ miała m.in. fala 55 i s n u T | a n c o n ł ó p a j z e n u T i i s n u T imigracji z ogarniętego rekonkwistą (XV/ XVI w.) Półwyspu Iberyjskiego. Nowo przy- byli Żydzi i muzułmanie andaluzyjscy za- początkowali okres rozkwitu kulturowego Tunisu, żywo włączając się w działalność elit intelektualnych epoki. Na początku XVI w. zmienił się układ sił w basenie Morza Śródziemnego, a o Tu- nis (i całą Ifrikiję) zaczęły rywalizować dwa mocarstwa – Hiszpania i Turcja osmańska. Ostatecznie miasto padło pod naporem wojsk cesarza Karola V. Doszło do maso- wych mordów i gwałtów na ludności mia- sta, nie oszczędzono też dóbr material- nych i kulturowych – splądrowano m.in. bibliotekę Hafsydów. Po tych wydarzeniach władca Ifrikii uznał zwierzchnictwo cesa- rza w zamian za gwarancję zapewnienia krajowi bezpieczeństwa. Hiszpanie krótko jednak cieszyli się swą zdobyczą, gdyż Turcy osmańscy nie zrezygnowali z łakomego ką- ska, jakim była dla nich Ifrikija. Ostatecznie miasto znalazło się we władaniu osmań- skim w 1574 r. Od tego czasu cały kraj zaczął być nazywany Tunisem. Jego pierwszym bejem został turecki dowódca Sinan Pasza. W XVII w., przy poparciu władz pań- stwowych, dynamicznie rozwijało się kor- sarstwo. Do portów Maghrebu przybywali piraci głównie z Anglii i Holandii. W Tuni- sie „instruktorem” korsarstwa był Anglik znany jako kapitan Edward, który dopro- wadził do rozbudowy korsarskiej floty tu- niskiej. Miasto w swych najlepszych latach dysponowało sześcioma galerami uzbro- jonymi w armaty, których załogi liczyły wraz z obsługą portu w sumie 3 tys. osób. Pośrednio za sprawą korsarstwa w Tunisie rozwinął się międzynarodowy targ wy- kupu europejskich jeńców. Podobno ok. 1630 r. znajdowało się tutaj 7 tys. niewol- ników pochodzenia europejskiego, w tym wzięci w jasyr przez Turków Polacy. Pod Kup książkę Poleć książkę 56 i s n u T | a n c o n ł ó p a j z e n u T i i s n u T koniec XVII stulecia, w wyniku wspólnych starań potęg europejskich o zapewnienie bezpieczeństwa żegludze handlowej na Morzu Śródziemnym, korsarstwo tuniskie zaczęło zanikać. Wiek XVIII, na który przypadały początki rządów dynastii Husajnidów (1705–1957), to okres rozbudowy Tunisu. Panowały świetne warunki klimatyczne, lata były urodzajne, kraj szczęśliwie omijały epidemie dżumy, prowadzono sprzyjającą rozwojowi politykę wewnętrzną. Kwitł także handel: z Tunisu eksportowano produkty sprowadzane z ca- łego kraju, takie jak oliwa, zboże, warzywa, daktyle, wosk, wełna i tkaniny wełniane, skóry i safian (barwiona skóra koźla). W zło- tym wieku Husajnidów wzniesiono wiele monumentalnych budowli według norm ustalonych w XVII stuleciu. Znakomitym przykładem takiej architektury jest meczet Farbiarzy z 1716 r. (zob. s. 62), zwany również Nowym Meczetem, natomiast najbardziej znany obiekt z tej epoki to Tourbet el Bey (zob. s. 63). Okazałe mauzoleum o kopułach krytych zieloną dachówką i fasadą z ozdob- nymi oknami, pilastrami i belkowaniem w stylu włoskim, wzniesiono na polecenie paszy Alego II. W XVIII w. w Tunezji zaczęły rosnąć także wpływy francuskie, a sam Tunis stał się modnym celem zamorskich wypraw francuskiej arystokracji. W XIX stuleciu sytuacja miasta stop- niowo się pogarszała. Liczne niepokoje wewnętrzne, udział Tunezji w wojnie krym- skiej (1853–56) i wiele innych czynników doprowadziło do niewypłacalności kraju wobec licznych wierzycieli (francuskich, włoskich, angielskich) i powstania tzw. długu tuniskiego, przez co budżet Tunezji znalazł się pod kontrolą międzynarodową. W tym trudnym okresie rządy przejął Khe- ireddin, premier Tunezji, wizjoner pragnący wyciągnąć kraj z niebytu. Wierząc, że edu- kacja jest jedynym rozwiązaniem dla kraju, założył w 1875 r. Liceum Sadiki, w którym kształciły się przyszłe kadry administra- cyjne kraju, a także pierwszą w Tunisie bi- bliotekę publiczną. Dbający o dobro Tunezji Kheireddin okazał się jednak niewygodny dla Francuzów, co w ostateczności dopro- wadziło do obalenia jego rządów (1877). Od tej pory kraj znalazł się pod pełną domina- cją gospodarczą Francji. W 1881 r. armia francuska wtargnęła na teren Tunezji. Doprowadziło to do ogłosze- nia traktatu z Bardo, który sprowadzał się do ustanowienia protektoratu Francji nad Tunezją. W stolicy kraju ruszyły inwesty- cje kolonialne: rozbudowa nowego portu Tunis-Halk el Wadi (La Goulette), utworze- nie połączeń kolejowych między Tunisem a miastami takimi jak Algier, Sousse, Sfax i Gabès oraz rozbudowa ville nouvelle (no- wego miasta). Wznoszone przez Francu- zów dzielnice, sąsiadujące z niezmienioną od średniowiecza medyną, różniły się od niej wszystkim: były skanalizowane, miały oświetlenie elektrycznie lub gazowe i no- woczesną zabudowę. Wraz z ustanowie- niem francuskiego protektoratu do Tunisu powrócił też oficjalnie Kościół katolicki, a papież Leon XIII mianował arcybiskupa Kartaginy. Kontrast między ubogą, zacofaną me- dyną i nowoczesnymi dzielnicami Tunisu, a przede wszystkim rosnące różnice w trak- towaniu Tunezyjczyków i Francuzów do- prowadziły do narodzin ruchu narodowo- wyzwoleńczego. Po skończeniu studiów prawniczych w Paryżu, w 1928 r. wrócił do Tunisu młody adwokat, Habib Bourgu- iba (1903–2000), który miał zostać twórcą współczesnego państwa tunezyjskiego. Po wojnie, w której Tunezja i Tunis bar- dzo ucierpiały, zradykalizowały się nastroje polityczne. Pojawiły się różne ugrupowa- Kup książkę Poleć książkę nia nacjonalistyczne oraz związki zawo- dowe. W 1955 r. Habib Bourguiba po raz kolejny wrócił do stolicy w wielkim stylu. Gdy w 1956 r. Tunezja odzyskała niepodle- głość, Bourguiba zaczął tworzyć w Tunisie nowy rząd, co umocniło pozycję miasta jako centrum kraju. Od 1959 r. obowiązuje zapis, że siedziby rządu i prezydenta mają mieścić się w Tunisie lub w jego okolicy. W 2. poł. XX w. stolica została zmo- dernizowana i powiększona o kilka no- wych podmiejskich dzielnic. W 1979 r. Tu- nis stał się siedzibą Ligi Państw Arabskich. W 1982 r. Jasir Arafat przeniósł się tu wraz z dowództwem swojej OWP (Organizacja Wyzwolenia Palestyny), a trzy lata później wojska izraelskie przeprowadziły atak lot- niczy na jej jednostki mieszczące się pod miastem. Współczesny Tunis jest nowoczesną sto- licą, ale zarazem miastem o bogatej historii. Działają tu najważniejsze uczelnie wyższe w kraju (Uniwersytet Ez-Zitouna i Uniwer- ▼▼ Meczet Youssef Deja sytet Tuniski), teatry, kina, polikliniki… Mia- sto wciąż się rozwija i modernizuje, m.in. powstają nowe wiadukty i drogi. Planuje się też monumentalne inwestycje – ma tu np. powstać Sports City, ogromny kompleks mieszkalno-sportowo-edukacyjny. warto zobaczyć Medyna  medyna jest historycznym cen- Tuniska trum i sercem miasta. W 1979 r. została wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Jej wąskie i kręte uliczki stanowią labi- rynt, który oprócz suków skrywa wspa- niałe meczety, medresy, turbety, kawiarnie, restauracje i hotele, a przede wszystkim domostwa. Ze względu na ciągłe zagrożenie mili- tarne, Tunis od początku swego istnienia rozwijał system umocnień. Historycy po- 57 i s n u T | a n c o n ł ó p a j z e n u T i i s n u T Kup książkę Poleć książkę dają, iż już w IX w. miasto było otoczone murami z cegieł i gliny, z kilkoma bramami. Do dziś zachowały się jedynie bramy miej- skie, a same mury zniknęły prawie bez śladu. Do ważniejszych bram, które warto zobaczyć, należą: Bab el Bhar – oddziela- jąca medynę od ville nouvelle, Bab el Kha- dra i Bab Saadoun. Centralnym miejscem medyny jest  meczet Ez-Zitouna [czyt. zajtuna], znany też jako meczet Drzewka Oliw- nego  http://www.patrimoinedetunisie. com.tn; zamknięte ze względu na prace re- nowacyjne (2019). Wyznawcy innych religii niż islam mają prawo zwiedzać jedynie jego ▼▼ Meczet Drzewka Oliwnego Bab el Bhar, czyli Brama Morza Mieszkańcy stolicy wierzą, że brama ta miała strzec tuniskiej medyny przed zalaniem – ponoć morze podchodziło aż pod nią i dlatego właśnie tak ją na- zwano. Jednak w rzeczywistości na- zwa pochodzi jedynie od kierunku, w którym jest zwrócona. dziedziniec, ale świątynię można podzi- wiać z tarasów licznych sklepów w okolicy, przy czym należy uważać na natarczywość sprzedawców – czasem trzeba grzecznie, 58 i s n u T | a n c o n ł ó p a j z e n u T i i s n u T Kup książkę Poleć książkę Sahel i Kairuan Kup książkę Poleć książkę 134 m e J l e | n a u r i a K i l e h a S El Jem skiej prowincji Africa. Głównym źródłem dochodów mieszkańców były olbrzy- mie plantacje oliwek – nawet większe niż współcześnie (a należy pamiętać, że obecnie Tunezja jest piątym światowym producentem oliwy). Dzięki sprzedaży oliwy z oliwek miejscowi plantatorzy do- robili się olbrzymich majątków. W mieście znajdowały się dziesiątki bogatych willi ozdobionych przepięknymi mozaikami. Szczyt rozwoju El Jem przypadł na II i III w. n.e. – wtedy właśnie zaczęto bu- dowę amfiteatru, który miał konkurować z rzymskim Koloseum. W tym jednak cza- sie cesarstwo rzymskie podwyższyło po- Dzisiejsze El Jem [czyt. el dżem] nie ma nic wspólnego ze znajdującym się tutaj przed wiekami bogatym miastem rzym- skim. O dawnej potędze przypomina jedy- nie olbrzymi amfiteatr. Sama miejscowość natomiast jest nieciekawym zlepkiem małych, pudełkowatych budynków, bar- dziej przypominających garaże niż domy mieszkalne. Może właśnie dlatego sta- rożytny amfiteatr wydaje się na ich tle jeszcze bardziej monumentalny. Wizyta w Muzeum Archeologicznym może nam uświadomić, jak potężne było to miasto w przeszłości. historia W czasach starożytnych na terenie dzi- siejszego El Jem znajdowało się bogate miasto Thyzdrus. Konkurowało ono z po- łożonym nieopodal Hadrumetum (dzi- siejsze Sousse) o miano drugiego co do znaczenia, po Kartaginie, miasta w rzym- Kahina Kahina, królowa berberyjska żyjąca w VII w., poprowadziła swoje ple- miona do walki przeciwko Arabom zmierzającym do opanowania pół- nocnej Afryki. Swoją ostatnią walkę stoczyła w Tabarce, broniąc się w jej murach przed armią umajjadzką. Przegrała, gdyż została podstępnie zdradzona przez swojego podopiecz- nego Khaleda. Odwagę królowej przez wieki sławiono w ustnych podaniach, a jej biografia obrosła legendami. Ka- hina stała się symbolem oporu i walki o niepodległość. Kup książkę Poleć książkę datki i nakazało wysyłanie bezpłatnego kontyngentu oliwy do stolicy. W 238 r. zabito poborcę podatkowego, a samo miasto ogłosiło niezależność od Rzymu i odmówiło płacenia jakichkolwiek po- datków. Na czele rebelii stanął konsul Gordian, który ogłosił się cesarzem Gor- dianem I. W wyniku buntu miasto zostało zniszczone i już nigdy nie odzyskało daw- nej świetności. W XX w. w ruinach amfiteatru rozpo- częto prace archeologiczne. Obiekt odre- staurowano, a w 1979 r. został on wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturo- wego i przyrodniczego UNESCO i stał się jedną z głównych atrakcji turystycznych Tunezji, dzięki czemu zapomniane El Jem zaczęło przyciągać tysiące turystów. warto zobaczyć Przy dobrej organizacji zwiedzanie zabyt- ków El Jem nie powinno zająć więcej niż 3 godziny. Najlepiej przyjechać tu pomię- dzy 10.00 a 14.00, poza godzinami tury- stycznego „szczytu”. Budowę  amfiteatru  w sezonie 7.30–18.30, poza sezonem 7.30–17.30; wstęp: 12 TND, fotografowanie: 1 TND; ten sam bilet obowiązuje w Muzeum Archeolo- gicznym, finansowaną przez konsula Gor- dona, rozpoczęto w 230 r. n.e. i zakończono w 238 r. Jest to trzeci co do wielkości obiekt tego typu na świecie, z areną o wymiarach 149 na 129 m. Wysokie na 30 m trybuny mo- gły pomieścić ponad 30 tys. widzów. Jako jeden z niewielu amfiteatrów posiadał od 135 m e J l e | n a u r i a K i l e h a S Kup książkę ▲▲ Amfiteatr w El Jem Poleć książkę 136 m e J l e | n a u r i a K i l e h a S ▲▲ Jeden z korytarzy pod areną amfiteatru początku część zwaną kulisami – znajdu- jące się pod areną pomieszczenia służące m.in. do przetrzymywania gladiatorów i dzikich zwierząt przed walką. Dzięki zastosowaniu systemu groma- dzących wodę cystern i istnieniu tajem- nego (do dziś nieodkrytego) korytarza pod budowlą, amfiteatr pełnił także funk- cje obronne (w VII w. przez prawie 3 lata broniła się tutaj przed wojskami arabskimi legendarna władczyni berberyjska Kahina – zob. ramka s. 134). Północna część trybun amfiteatru została wysadzona w powietrze w XVII w. przez wojska Mohameda Beja (w ten sposób pokonał on broniących się w oblężonym amfiteatrze plantatorów oliwek, którzy protestowali przeciw zbyt wysokim podatkom). Obecnie w części tej zobaczymy nowoczesne trybuny wykorzy- stywane jako miejsca dla widzów podczas corocznego Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Symfonicznej. Warto zatrzymać się na chwilę w salce w pobliżu areny, w południowej części amfiteatru, żeby obejrzeć bardzo dobrze zrealizowany, krótki film DVD, dotyczący historii budowli. Około 500 m od amfiteatru, przy drodze wylotowej na Sfax, znajduje się Muzeum Archeologiczne  Musée Ar- chéologique, dojście ułatwia mapka wy- drukowana na odwrocie biletu wstępu, wspólnego dla muzeum i amfiteatru; w se- zonie 8.00–18.30, poza sezonem 8.00–17.30; wstęp: 12 TND, fotografowanie: 1 TND; bilet ważny również w amfiteatrze. Najciekaw- sze eksponaty to wspaniałe miejscowe mozaiki. Na tyłach muzeum znajdują się też ruiny olbrzymiej willi rzymskiej, dające pewne wyobrażenie o przepychu miasta w czasach jego świetności. Po drugiej stronie ulicy, po przejściu przez tory, można się natknąć na pozo- stałości jeszcze jednego, znacznie mniej- szego amfiteatru. Powstał kilkadziesiąt lat przed głównym amfiteatrem. Ruiny te są jednak tak zniszczone, że potrzeba naprawdę dużej wyobraźni, żeby w sku- piskach kamieni dostrzec chociażby za- rys areny. Kup książkę Poleć książkę 137 m e J l e | n a u r i a K i l e h a S ▲▲ Muzeum Archeologiczne Dojazd i orientacja Do El Jem najwygodniej dostać się pocią- giem (miasto leży przy linii kolejowej Tu- nis–Tozeur). Louages do Sousse i Sfaxu wy- jeżdżają z miasta kilkanaście razy dziennie, siedem razy na dzień odjeżdża autobus do Tunisu. Zarówno stacja kolejowa, station de louages, jak i dworzec autobusowy, są oddalone zaledwie o kilka minut marszu od amfiteatru i Muzeum Archeologicznego. Noclegi Planowanie noclegu w El Jem nie jest do- brym pomysłem – baza noclegowa jest niewielka. Jedyny hotel (Julius) dysponuje 37 pokojami. Wygodniej będzie pojechać pociągiem do Sousse lub Sfaxu i tam po- starać się o nocleg. Gastronomia Restauracji najlepiej szukać na północ od amfiteatru przy avenue Farhat Hached – usytuowane tam lokale są tanie i na do- brym poziomie. Drożej jest od południo- wej strony, choć i tu ceny utrzymują się w rozsądnych granicach. Kilka bardziej eg- zotycznych kawiarni znajduje się przy dro- dze z dworca kolejowego do amfiteatru. ▲◆ La Bobheur, ave Farhat Hached (obok Elyes). Restauracja turystyczna; dania kuchni arabskiej, klimatyzacja. ▲◆ Le Bonheur, ave Taïeb Méhiri. Typowa restauracyjka dla miejscowych, a za- razem jedyny godny polecenia lokal w okolicach dworca kolejowego i sta- tion de louages. Wydarzenia i festiwale ▲◆ Międzynarodowy Festiwal Muzyki Symfonicznej (Festival International de Musique Symphonique d’El Jem; http://www.festivaleljem.tn) – impreza na bardzo wysokim poziomie, co roku przyciągająca orkiestry z całego świata (VII/VIII). Ostatnio grana jest tu również muzyka elektroniczna. Koncerty od- bywają się wieczorami na arenie am- fiteatru (niesamowita akustyka!) przy świetle pochodni. Festiwal trwa ok. tygodnia, ceny biletów wahają się od 30 do 40 TND. Do El Jem można doje- chać we własnym zakresie pociągiem albo też wykupić bilet na koncert wraz z dojazdem – usługi takie oferuje np. biuro Sahel Voyages w Sousse (http:// www.sahelvoyages.com.tn). Kup książkę Poleć książkę 138 i u o a t n a K l e | n a u r i a K i l e h a S El Kantaoui El Kantaoui (lub Port el Kantaoui) to luk- susowy kurort, oddalony 5 km od Sousse i nastawiony przede wszystkim na obsługę grup zorganizowanych. Powstał zaledwie 30 lat temu, przy sporej pomocy inwesto- rów z Kuwejtu. Mimo że miasteczko ma dość sztuczny charakter, warto zajrzeć tu szczególnie wieczorem. Sercem El Kantaoui jest marina, czyli port jachtowy (340 miejsc do cumowania), wokół którego rozrósł się przemysł turystyczny z wieloma atrakcjami dla przyjezdnych. Informacja turystyczna Biuro informacji turystycznej ONTT, na te- renie mariny, tuż przy wejściu głównym; tel.: +216 73 348799; VII–VIII pn.–sb. 9.30– 13.30 i 15.00–18.00, nd. 9.00–12.00, IX–VI pn.–czw. 8.30–13.00 i 15.00–17.00, pt.–sb. 8.00–13.00. Dojazd i orientacja El Kantaoui jest bardzo dobrze sko- munikowane z Sousse – przejazd tak- sówką kosztuje ok. 10 TND. Oprócz tego kursuje tu „kolejka drogowa”, jeżdżąca na trasie Sousse (pl. Bou- jaffar)–Port El Kantaoui (2,5 TND w jedną stronę; 5 TND tam i z powrotem). Przejazd wagonikami to prawdziwa atrakcja, szcze- gólnie dla dzieci. Oszczędni powinni wy- brać dojazd autobusem linii nr 12 lub 18 (0,6 TND), wyruszającym w trasę z dworca autobusowego przy medynie w Sousse. Niewiele więcej (1 TND) zapłacą podróżu- jący louage do Hergli. Wszystkie atrakcje w El Kantaoui (z wyjąt- kiem quadów) znajdują się na terenie portu jachtowego lub w jego pobliżu. Tam też dojeżdżają z Sousse wszystkie wymienione środki transportu (oprócz louages, które zatrzymują się tylko przy głównej drodze). Noclegi Większość hoteli w El Kantaoui to obiekty 4- i 5-gwiazdkowe, które dla turystów indy- widualnych mają bardzo wysokie ceny. Naj- rozsądniej będzie znaleźć nocleg w Sousse lub Hammam Sousse (ok. 2 km od portu Kup książkę Poleć książkę jachtowego, przy trasie Sousse–El Kanta- oui), a do El Kantaoui podjechać taksówką (kursują także w nocy). Gastronomia Większość restauracji znajduje się na te- renie portu jachtowego. Jest tam również jeden bar – Du Quai (12.00–00.00). Zde- cydowanie polecamy jednak piwo w pro- wadzonym przez niemiecką parę lokalu Golf Bräu (11.00–1.00), niedaleko Aqua Palace. Można napić się tam piwa ciem- nego, białego i coś przekąsić, a przy okazji zagrać w bilard. ▲◆ La Daurade, przy wschodnim nabrzeżu basenu portowego; tel.: +216 73 348893; 12.00–23.30. Jedna z najlepszych re- stauracji; owoce morza, ryby, kuskus, dania kuchni europejskiej. Wyśmie- nite wina. Aktywny wypoczynek Na terenie portu jachtowego na turystów czeka wiele atrakcji. Można popływać ło- dzią ze szklanym dnem, wykupić kursy nur- kowania, wybrać się na kilkugodzinny rejs połączony z połowem ryb lub na wycieczkę statkiem pirackim (30 TND). ▲◆ Aqua Palace, http://www.acquapalace. com; VII–VIII codz. 9.00–22.00, IX–VI codz. 9.30–18.00; 15 TND, znajduje się tu wiele atrakcji, m.in. zjeżdżalnia i basen ze sztuczną falą. ▲◆ El Kantaoui Diving Center, tel.: +216 73 347668; e-mail: kantaouidiving@pla- net.tn; szkoła nurkowania oferuje kursy dla początkujących i nieco bardziej za- awansowanych. ▲◆ Minizoo, VII–VIII codz. 9.00–22.00, IX– VI codz. 9.00–17.00; 5 TND; można po- dziwiać ptaki, żółwie oraz okazy tune- zyjskiej flory. ▲◆ Hannibal Park, codz. 10.00–22.00; wstęp wolny, poszczególne atrakcje płatne; to niewielkie wesołe miasteczko z ka- ruzelami, automatami do gier i kolej- kami dla dzieci. ▲◆ Pole golfowe, tel.: +216 73 348756; http://www.kantaouigolfcourse.com. tn/eng/home; jest szczególnie popu- larne w sezonie jesienno-zimowym. Za portem, przy drodze wylotowej w kie- runku miejscowości Hergla, w kilku miej- scach można wykupić wycieczkę quadem (od 25 TND/godz.). Na przedmieściach El Kantaoui organizowane są też kara- wany – 3-godzinne łączone przejazdy na wielbłądzie, osiołku i bryczką (30 TND) z po- stojem, podczas którego można zobaczyć np. tradycyjny wypiek chleba. Wycieczki te, z wliczonym transportem, można wykupić w biurach podróży lub w hotelach. 139 i u o a t n a K l e | n a u r i a K i l e h a S Kup książkę Poleć książkę Kairuan Nazwa miasta Kairuan (fr. Kairouan) po- chodzi od arabskiego słowa kairuwân, które oznacza ‘obóz’ lub ‘miejsce obozo- wania’ i ma podobną etymologię, co na- zwa karawanserail (‘zajazd’ lub ‘miejsce na nocleg’). Nawiązuje ona do legendy, według której w VII w. to właśnie w tym miejscu obozował ze swoimi żołnierzami przyszły założyciel miasta: arabski do- wódca Okba Ibn Nafi. Kairuan jest miastem, które nie tylko warto, ale wręcz trzeba odwiedzić. Nie- przypadkowo tutejszą medynę, w której co kilka kroków można natknąć się na za- bytkowe budowle, wpisano w 1988 r. na li- stę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. To tutaj powstał pierwszy na terenie Afryki Północnej me- czet, przyciągający dziś rzesze turystów z najdalszych zakątków świata. Kairuan to najbardziej konserwatywne i przywiązane do religii miasto w Tunezji. Mieszkańcy żyją w tradycyjny sposób, co widać po ich ubiorze, zachowaniu i sposo- bie pracy. Szczególnie wyraźnie można to zaobserwować na terenie medyny. Kairuan jest również największym w Tunezji ośrod- kiem produkcji dywanów, które do tej pory są tu tkane ręcznie. Amatorzy słodkości powinni skosztować miejscowego spe- cjału – ciasteczek makroud, bardzo smacz- nych i słodkich. Mimo że ostatnio można 140 n a u r i a K | n a u r i a K i l e h a S Kup książkę Poleć książkę Travelbook to Twój niezastąpiony towarzysz podróży. Wskaże Ci najważniejsze atrakcje, podpowie, czego szukać poza głównymi szlakami, i wprowadzi w świat miejscowych obyczajów. Znajdziesz w nim opisy najciekawszych regionów i miast, a sprawdzone informacje praktyczne umożliwią staranne zaplanowanie podróży. Tunezja Tunezja pozwala połączyć odpoczynek na pięknych plażach z poznawaniem egzotyki Czarnego Lądu. Majestatyczne meczety, kręte uliczki medyn i ciekawe muzea zachwycą nie tylko miłośników kultury arabskiej. Świetnie zagospodarowane kurorty zapraszają do zabawy, ruiny rzymskich i punickich miast snują opowieść o minionej świetności, a bujna przyroda nęci możliwością błogiego odpoczynku. Barwne suki i spokojne oazy Zabytki starożytności Piaszczyste plaże i turkusowe morze Medyny i plany filmowe Gwarne kurorty Tradycyjna kuchnia pełna przypraw ISBN 978-83-283-6238-3 C e n a 2 7 9 0 z ł ,
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Tunezja. Travelbook. Wydanie 1
Autor:
,

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: