Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00242 007744 15713276 na godz. na dobę w sumie
Twarzą w twarz z obiektywem. Sztuka fotografowania ludzi - książka
Twarzą w twarz z obiektywem. Sztuka fotografowania ludzi - książka
Autor: Liczba stron: 304
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-2107-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> fotografia cyfrowa >> techniki fotografowania
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Poznaj trudną sztukę robienia zdjęć portretowych!

'Zdjęcia robią ludzie, nie aparaty' - te słowa autora oddają istotę współczesnej fotografii. Żadne narzędzia ani żaden sprzęt nie pozwolą Ci osiągnąć zamierzonego efektu, jeśli nie będziesz mieć odpowiedniej wiedzy na temat techniki wykonywania zdjęć. Fotografia portretowa to trudna sztuka budowania kameralnej atmosfery, odsłaniania magii osobowości, eksponowania piękna i ukrywania niedoskonałości. W arkana tej sztuki łagodnie i profesjonalnie wprowadzi Cię Rick Sammon, autor tego pięknego, bogato ilustrowanego podręcznika fotografii portretowej. Setki porad, praktycznych wskazówek i ciekawostek oraz ogromna liczba przykładowych zdjęć to bezcenny materiał dla osób, które chcą rozpocząć przygodę z profesjonalnym fotografowaniem ludzi. Z tym poradnikiem w ręku nauczysz się wykonywać zdjęcia portretowe w różnych warunkach, zarówno w plenerze, jak i studiu, oraz fotografować uroczystości czy występy sceniczne. Ponadto dowiesz się, w jaki sposób poprawić i udoskonalić swoje zdjęcia w programie Adobe Photoshop. Dzięki książce 'Twarzą w twarz z obiektywem. Sztuka fotografowania ludzi' Twoja kolejna sesja będzie zupełnie wyjątkowa!

Stań twarzą w twarz z profesjonalną fotografią portretową!

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Twarz¹ w twarz z obiektywem. Sztuka fotografowania ludzi Autor: Rick Sammon T³umaczenie: Rados³aw Brzozowski ISBN: 978-83-246-2107-1 Tytu³ orygina³u: Face to Face: Rick Sammon s Complete Guide to Photographing People Format: 200230, stron: 304 Poznaj trudn¹ sztukê robienia zdjêæ portretowych! • Dobierz optymalny sprzêt • Poznaj zasady kompozycji i oœwietlenia • U¿yj Photoshopa do obróbki zdjêæ „Zdjêcia robi¹ ludzie, nie aparaty” – te s³owa autora oddaj¹ istotê wspó³czesnej fotografii. ¯adne narzêdzia ani ¿aden sprzêt nie pozwol¹ Ci osi¹gn¹æ zamierzonego efektu, jeœli nie bêdziesz mieæ odpowiedniej wiedzy na temat techniki wykonywania zdjêæ. Fotografia portretowa to trudna sztuka budowania kameralnej atmosfery, ods³aniania magii osobowoœci, eksponowania piêkna i ukrywania niedoskona³oœci. W arkana tej sztuki ³agodnie i profesjonalnie wprowadzi Ciê Rick Sammon, autor tego piêknego, bogato ilustrowanego podrêcznika fotografii portretowej. Setki porad, praktycznych wskazówek i ciekawostek oraz ogromna liczba przyk³adowych zdjêæ to bezcenny materia³ dla osób, które chc¹ rozpocz¹æ przygodê z profesjonalnym fotografowaniem ludzi. Z tym poradnikiem w rêku nauczysz siê wykonywaæ zdjêcia portretowe w ró¿nych warunkach, zarówno w plenerze, jak i studiu, oraz fotografowaæ uroczystoœci czy wystêpy sceniczne. Ponadto dowiesz siê, w jaki sposób poprawiæ i udoskonaliæ swoje zdjêcia w programie Adobe Photoshop. Dziêki ksi¹¿ce „Twarz¹ w twarz z obiektywem. Sztuka fotografowania ludzi” Twoja kolejna sesja bêdzie zupe³nie wyj¹tkowa! • Ró¿nica pomiêdzy pstrykaniem zdjêæ a fotografowaniem • Wybór pomiêdzy uk³adem poziomym a pionowym • Wykorzystanie t³a • Wybór odpowiedniego miejsca • Zastosowanie dyfuzora • Wykorzystanie techniki nierównowagi • U¿ycie zestawów oœwietleniowych • Zdjêcia grupowe • Techniki fotografowania w s³abym œwietle i w nocy • Wykonywanie zdjêæ w plenerze • Fotografowanie uroczystoœci • Zdjêcia w pomieszczeniach • Utrwalanie wystêpów scenicznych • Obróbka i korekta zdjêæ w Photoshopie Stañ twarz¹ w twarz z profesjonaln¹ fotografi¹ portretow¹! Spis treści Przedmowa Podziękowania Słowo wstępne Rozwój sesji fotograficznej Wstęp Aparat patrzy w dwie strony Część I Zdjęcia robią ludzie, nie aparaty Lekcja 1. Rzut oka na sprzęt Odpalamy sesję fotograficzną na krótko Tworzenie zdjęć a fotografowanie Część II Filozofie fotografowania Lekcja 2. Lekcja 3. Od stóp do głów Lekcja 4. Oddawanie klimatu miejsca Lekcja . Centralny kadr wykańcza zdjęcie Lekcja 6. Układ poziomy czy pionowy? Lekcja 7. Martwa cisza Lekcja 8. Lekcja 9. Lekcja 10. Lekcja 11. Lekcja 12. Lekcja 13. Lekcja 14. Lekcja 1. Wybierz miejsce Lekcja 16. Wykorzystywanie rekwizytów Lekcja 17. Lekcja 18. Świadoma obecność Portret a portret sytuacyjny Kluczowe tło Płacenie fotografowanym osobom Sukces leży w ubiorze Język ciała i dłoni Spojrzenie w oczy Szukanie zdjęć w zdjęciach Umieszczenie na zdjęciu postaci ludzkiej pozwala na podkreślenie skali Lekcja 19. Myśl twórczo Lekcja 20. Zabawne ujęcia 7 9 11 15 25 43 55 59 63 67 71 73 75 77 81 85 89 93 97 103 107 113 117 121 123  Korzystanie z płaszczyzn odblaskowych Piękno dyfuzora Część III Zdjęcia pod gołym niebem Lekcja 21. Zdjęcia akcji Lekcja 22. Lekcja 23. Lekcja 24. Zdjęcia glamour w garażu Lekcja 2. Lekcja 26. Lekcja 27. Lekcja 28. Lekcja 29. Zdjęcia grupowe Lekcja 30. Zalety światła tylnego Lekcja 31. Lekcja 32. Fotografowanie uroczystości Tworzenie poczucia głębi Błysk wypełniający Technika nierównowagi Klucz do dobrego profilu Fotografowanie ludzi w słabym świetle i w nocy Część IV Fotografia we wnętrzach Lekcja 33. Oświetlenie rembrandtowskie Lekcja 34. Lekcja 3. Lekcja 36. Lekcja 37. Lekcja 38. Fotografowanie sylwetek Podstawowe techniki pracy z lampą błyskową Korzystanie z zestawów oświetleniowych Praca z lustrami Fotografowanie występów scenicznych Tworzenie pięknych zdjęć czarno-białych Efekt malarstwa renesansowego Część V Poprawianie zdjęć w Photoshopie Lekcja 39. Lekcja 40. Lekcja 41. Obraz barwny i czarno-biały na tym samym zdjęciu Lekcja 42. Od fotki do fotografii artystycznej Lekcja 43. Tworzenie efektu nierównowagi Lekcja 44. Zmiana czasu otwarcia migawki i wielkości przesłony Lekcja 4. Usuwanie elementów sceny, które rozpraszają uwagę Lekcja 46. Lekcja 47. Lekcja 48. Lekcja 49. Zabawa z wtyczkami Rozjaśnij oczy i uśmiech fotografowanej osoby Podstawowe zmiękczanie skóry Ręczne kolorowanie zdjęć Twoje zlecenie: portret środowiskowy Epilog Skorowidz 131 135 139 143 147 151 155 157 163 167 173 183 191 195 199 209 217 221 231 237 241 245 251 255 261 265 269 273 279 287 300 6 Spis treści Lekcja 3. Od stóp do głów 59 W większości przypadków, kadrując zdjęcie mode- la, staram się wypróbować różne ujęcia: zdjęcie całej sylwetki, fotogra(cid:23) ę obejmującą ¾ sylwetki, głowę z ra- mionami i samą głowę. Korzystając z różnych kadrów, daję modelowi możliwość zadecydowania, które zdję- cie najbardziej mu się podoba, a moim wydawcom możliwość wyboru fotogra(cid:23) i do publikacji. Każde ze zdjęć opowiada nieco inną historię i każde może zostać wykorzystane do zilustrowania innej techniki kompo- zycji. Po wykonaniu wszystkich ujęć podchodzę bliżej, by zarejestrować szczegóły. 60 Część II. Filozofi e fotografowania Robiąc wykorzystane w tej lekcji zdjęcia zaprzyjaź- nionego kowboja w Marrow Springs w Teksasie, wy- korzystałem różne omówione wcześniej sposoby kadrowania. Lekcja 3. Od stóp do głów 61 Następnie wypełniłem kadr zdjęciami jego broni i ostróg. Pomysł wykorzystania różnych sposobów kadrowania możesz zastosować przy wszystkich tematach zdjęć, Przykładowo, jeśli fotografujesz pannę młodą, oprócz wykonania jej zwykłych zdjęć możesz podejść bliżej i sfotografować obrączkę czy bukiet. Chodzi o to, by spróbować opowiedzieć całą historię kryjącą się za zdjęciem. Jeśli będziesz pamiętał, że to właśnie opowieść jest Twoim celem, będzie Ci łatwiej opowiedzieć możliwie kompletne historie swoich mo- deli z wykorzystaniem różnych technik kadrowania. 62 Część II. Filozofi e fotografowania Centralny kadr wykańcza zdjęcie Lekcja 5. 67 68 Część II. Filozofi e fotografowania Ogólnie rzecz biorąc, umieszczenie fotografowanej osoby w środku kadru jest pewnym sposobem na zabi- cie zdjęcia, przynajmniej jeśli chodzi o kompozycję. Po pierwsze, takiej kompozycji daleko do kreatywności. Po drugie, gdy widz patrzy na fotogra(cid:23) ę, jego wzrok zostaje praktycznie ograniczony do głównej postaci. Jeśli ustawiając zdjęcie, umieścisz główny motyw poza jego środkiem — tak jak zrobiłem to, planując zdjęcie kowboja przed barem w Ponderosa Ranch w Oregonie — Twoje zdjęcie natychmiast stanie się bardziej orygi- nalne. Co więcej, wzrok patrzącego będzie bezwiednie krążył po fotogra(cid:23) i, dostrzegając inne jej elementy. Fotografując mężczyznę jadącego na ośle w Trynida- dzie, jednym z najbardziej malowniczych miast Kuby, również uniknąłem kompozycji centralnej, podob- nie jak w przypadku zdjęcia mężczyzny pozującego przy chevrolecie z roku 1957 (również wykonanego na Kubie). W obydwu przypadkach, oglądając fotogra(cid:23) ę, zauważamy najpierw jego motyw główny, a następnie dostrzegamy inne ciekawe elementy scenerii. Wszystkie te zdjęcia, podobnie jak i poprzednia foto- gra(cid:23) a, ilustrują podstawową, ale jakże skuteczną regu- łę kompozycji, zwaną regułą trójpodziału. Wyobraź so- bie siatkę złożoną z dziewięciu pól pokrywającą kadr; główny motyw należy umieszczać w miejscu przecię- cia się tworzących ją linii. Jestem przekonany, że jeśli będziesz korzystać z tej re- guły, okaże się ona bardzo użyteczna przy wykonywa- niu ciekawych zdjęć przedstawiających ludzi. Lekcja 5. Centralny kadr wykańcza zdjęcie 69 Oczywiście, podobnie jak ma to miejsce w przypadku wszelkich reguł, od reguły trójpodziału również istnie- ją wyjątki. Kadrując zdjęcie tancerza w czasie karna- wału w St. Maarten, skomponowałem je w taki sposób, by jego twarz znajdowała się dokładnie w środku ka- dru. W tym przypadku taka właśnie kompozycja była właściwa, ponieważ chciałem podkreślić zarówno jego kostium, jak i lśniącą twarz. 70 Część II. Filozofi e fotografowania To, czy wybierzesz kompozycję centralną, czy też umieścisz główny motyw poza środkiem, zależy od Ciebie. Natomiast dobrze, byś przemyślał swój wybór, ponieważ będzie miał on wpływ na to, w jaki sposób ludzie oglądający zdjęcie na nie zareagują. Lekcja 9. Portret a portret sytuacyjny 77 Gdy robisz zdjęcie osoby, masz tak naprawdę dwie możliwości. Możesz wykonać typowy portret (zdjęcie głowy lub głowy i ramion) albo możesz wykonać por- tret środowiskowy, czyli zdjęcie pokazujące modela w jego naturalnym otoczeniu. Oba rodzaje zdjęć mają swoją wartość, dlatego też często fotografuję modeli na obydwa sposoby. Gdybym jednak miał jedynie ułamek sekundy na wyko- nanie zdjęcia, a co za tym idzie — możliwość zrobienia tylko jednego ujęcia, wybrałbym portret środowiskowy. W ten sposób miałbym zdjęcie, które opowiada histo- rię osoby i jej środowiska czy sytuacji. Poza tym portret środowiskowy zawsze mogę wykadrować, tak by uzy- skać zwyczajne zdjęcie portretowe. Oczywiście, kadro- wanie może uniemożliwić mi wykonanie dużej odbitki. 78 Część II. Filozofi e fotografowania Znajdujące się na s. 77 zdjęcie dwóch kobiet Taraino wykonane w Amazonas w Brazylii należy do moich ulubionych portretów środowiskowych wykonanych w czasie krótkiej, bo zaledwie godzinnej, sesji foto- gra(cid:23) cznej we wsi. Patrząc na zdjęcie, widzimy otacza- jący postacie las deszczowy, a także zyskujemy nieja- kie wyobrażenie o ich ubraniach i malunkach na ciele. Wszystkie te elementy pomagają opowiedzieć ogląda- jącemu coś o tych kobietach i ich życiu. Spójrz teraz na zdjęcie na sąsiedniej stronie. Jest to portret kobiety znajdującej się na poprzednim zdję- ciu po lewej stronie. Jednak tym razem nie zawiera on otoczenia, nie czujemy się, jakbyśmy wraz z fotogra- fem znaleźli się „w terenie”. Powyżej widzimy kolejne zdjęcie z tej sesji. Umieściłem je tu, by podzielić się z Tobą kolejną ważną informa- cją na temat fotogra(cid:23) i portretowej: poznaj swojego modela. Im więcej będziesz o nim wiedział, tym cie- kawsze staną się zdjęcia zarówno dla Ciebie, jak i dla oglądających. Przedstawiony na fotogra(cid:23) i mężczyzna jest ojcem znajdującej się na niej kobiety. Maluje ona jego twarz, tak aby, kiedy uda się on wraz z rodziną do lasu na po- lowanie, leśne duchy rozpoznały go i ochroniły od zła. Jako farby kobieta używa nektaru z jednego z miejsco- wych kwiatów. Lekcja 9. Portret a portret sytuacyjny 79 Oczywiście, nie trzeba jechać aż do Brazylii, by poćwi- czyć wykonywanie portretów środowiskowych i zwy- kłych portretów oraz by zobaczyć, jak bardzo te zdję- cia mogą się od siebie różnić. Na tej fotogra(cid:23) i wykonanej w Little Five Points w Atlancie kolorowe tło nie mówi oglądającemu nic na temat miejsca, w którym zdjęcie zostało wykonane. Tak naprawdę mogłem je zrobić w studiu. Dopiero po obejrzeniu portretu środowiskowego znaj- dującego się poniżej widzimy, że młoda dama stoi przed ścianą pokrytą barwnym gra(cid:21) ti. Wykonując portrety środowiskowe, przemyśl, jak wiele otoczenia chcesz na zdjęciu umieścić. Pamiętaj, że im więcej otoczenia zostanie uwzględnione, tym mniejszy będzie sam model. Oczywiście, nie można powiedzieć, że jest to złe bądź dobre; ważne jedynie, byś o tym pamiętał. 80 Część II. Filozofi e fotografowania Lekcja 16. Wykorzystywanie rekwizytów 107 Rekwizyty pozwalają na przekształcenie zwyczajnego portretu w taki, który naprawdę zostanie zauważony. Porównaj dwa zdjęcia sfotografowanego w czasie mo- ich warsztatów we Włoszech mężczyzny. Bez kapelusza portretowany mężczyzna traci wiele ze swojej godności. Co więcej, nawet tak zwyczajny rekwi- zyt jak kapelusz sprawia, że portret wygląda o wiele bar- dziej profesjonalnie i pomaga w osiągnięciu wyglądu lub nastroju umożliwiającego opowiedzenie historii. 108 Część II. Filozofi e fotografowania Tego młodego mężczyznę poznałem w niewielkiej wio- sce Masajów w Kenii. Powiedział mi, że właśnie zabił lwa, czyli dokonał tego, co jest wymagane od młodych Masajów. Dlatego też poprosiłem go, by do tego por- tretu nałożył grzywę lwa i wziął w ręce kij, za pomocą którego zabił zwierzę. Rekwizyty te opowiadają historię życia fotografowanego młodzieńca. Lekcja 16. Wykorzystywanie rekwizytów 109 Podróżując, zawsze mam ze sobą parę tanich oku- larów przeciwsłonecznych, które mogę wykorzystać jako rekwizyt. Przydały się one, gdy odwiedziłem nie- wielką wieś w Panamie. Okulary przeobraziły zwykłe pstrykanie zdjęć tej dziewczyny w sesję mody w stylu panamskim. 110 Część II. Filozofi e fotografowania Lekcja 16. Wykorzystywanie rekwizytów 111 Rekwizyty pozwalają również modelowi i fotografowi świetnie bawić się na sesji, dając osobie fotografowanej coś do roboty i uwalniając ją od konieczności zwyczaj- nego stania przed obiektywem. Porównaj te dwa zdjęcia. Na którym zdjęciu, Twoim zdaniem, modelka lepiej się bawi? Kombinuj z rekwizytami takimi jak telefon komórko- wy czy kapelusz, a sam zobaczysz, jak bardzo poprawią one Twoje fotogra(cid:23) e. 112 Część II. Filozofi e fotografowania Lekcja 21. Zdjęcia akcji 131 Jedną z fajnych cech lustrzanek cyfrowych umożliwia- jących pełną kontrolę nad zdjęciem jest to, że pozwa- lają na wybór czasu otwarcia migawki, tak by zamrozić lub rozmyć ruch. Wybór należy do Ciebie i ma ogrom- ny wpływ na wymowę zdjęcia. Zacznijmy od rozmycia ruchu, tak jak to zrobiłem na powyższym zdjęciu konia i jeźdźca wykonanym w Marrow Bone Springs w Teksasie. Rozmycie foto- grafowanego obiektu pozwala na stworzenie wraże- nia ruchu i prędkości. Dla wykonania zdjęcia wyko- rzystałem technikę polegającą na prowadzeniu aparatu wzdłuż trajektorii ruchu obiektu. Poniżej opisuję, na czym ona polega. Wybierz na aparacie opcję pierwszeństwa migawki, a następnie ustaw długi czas jej otwarcia, w granicach (cid:23)⁄(cid:21)(cid:20) lub ⅓ (cid:18) sekundy. Właściwy czas otwarcia migawki będzie zależał od tego, jak szybko porusza się fotogra- fowany obiekt. Oznacza to, że powinieneś postarać się nabrać wprawy w jego określaniu, eksperymentując z różnymi czasami. Oczywiście, może to oznaczać, że będziesz zmuszony wykonać kilka prób. Konieczność wybrania trybu pierwszeństwa migaw- ki wynika z faktu, że niezależnie od tego, co będzie się działo z warunkami oświetleniowymi, pozwoli on na wykonanie prawidłowego naświetlenia. Nawet jeśli słońce nagle wyjdzie zza chmur bądź się za nimi skry- je, uzyskasz poprawną ekspozycję i niezmienny czas otwarcia migawki. Po ustawieniu wszystkich parametrów na aparacie czas zacząć fotografować. Generalnie chodzi o to, by szybko przemieszczający się obiekt poruszał się przed obiekty- wem od lewej do prawej lub odwrotnie. Powinieneś wy- konać zdjęcie, gdy znajdzie się on dokładnie przed Tobą. By zacząć prowadzenie aparatu, wybierz moment, w którym fotografowany obiekt jest dość daleko od Ciebie, tak by nabrał on prędkości. Gdy obiekt zacznie się poruszać, śledź jego ruch przez wizjer aparatu. Gdy znajdzie się on niemal idealnie przed Tobą, zacznij foto- grafować. Ustawienie aparatu na szybkie zdjęcia seryjne (kilka klatek na sekundę) pomoże Ci zrobić to zdjęcie, którego szukasz. Gdy fotografowany obiekt minie punkt dokładnie przed Tobą, dalej śledź go przez wizjer i nie zdejmuj palca ze spustu. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, uda Ci się zrobić zdjęcie, na którym tło będzie pięknie rozmyte, a fotografowany obiekt niemal idealnie ostry. Aby zwiększyć stabilność aparatu w czasie fotografo- wania, wykorzystaj obiektyw ze stabilizacją obrazu lub umieść aparat na statywie z głowicą obrotową. 132 Część III. Zdjęcia pod gołym niebem Aby uzyskać idealnie rozmyty drugi plan, pamiętaj, że powinieneś tak zaplanować zdjęcie, by fotografowany obiekt znalazł się na możliwie gładkim tle. Dodatkowo, aby upewnić się, że w trudnych warun- kach uzyskam prawidłową ekspozycję (pamiętaj, że jasny obiekt na ciemnym tle jest trudny do prawidło- wego naświetlenia), zanim zacząłem sesję, poprosiłem kowboja, by stanął w miejscu, które miałem zamiar fo- tografować. Następnie poprosiłem go, by się nie ruszał, wykonałem pomiar światła i ustawiłem odpowiednio aparat. Określając ekspozycję przed rozpoczęciem fo- tografowanej akcji, uzyskałem pewność, że jedyne, o czym będę musiał myśleć, wykonując zdjęcia, to by prawidłowo prowadzić aparat i uchwycić szczytowy moment ruchu — konia z wszystkimi kopytami znaj- dującymi się nad ziemią. Poniżej zamieściłem zdjęcie tego samego konia i jeźdź- ca w tym samym miejscu. Tym razem jednak użyłem czasu otwarcia migawki (cid:23)⁄(cid:20)(cid:18)(cid:18) sekundy, tak by ruch za- mrozić. Oczywiście, w ten sposób mamy dużo wyraź- niejsze zdjęcie kowboja i konia, ale wydaje mi się, że zdjęcie to nie daje tego samego wrażenia ruchu i szyb- kości co fotogra(cid:17) a wykonana przy dłuższym czasie otwarcia migawki. Lekcja 21. Zdjęcia akcji 133 To, czy ruch zamrozisz, czy rozmyjesz, stanowi wy- łącznie Twój wybór. Zastanów się jednak, który z tych efektów należy zastosować w danej sytuacji zdjęciowej. W przypadku młodego bejsbolisty zamrożenie ruchu było jedyną słuszną opcją, przynajmniej dla mnie. 134 Część III. Zdjęcia pod gołym niebem Lekcja 29. Zdjęcia grupowe 163 Jeśli nie widzisz aparatu, on też Cię nie widzi — to prawdopodobnie najcenniejsza porada, jakiej mo- żesz udzielić fotografowanej grupie. Innymi słowy, je- żeli ktoś z grupy nie widzi aparatu, prawdopodobnie czyjaś twarz została zasłonięta przez pozostałe osoby. Pamiętaj jednak, że jako fotograf musisz zadbać o to, by twarz każdej osoby znajdującej się w grupie była w całości widoczna na zdjęciu. Była to jedna z rzeczy, o których myślałem, fotografując tę grupkę tancerzy w San Miguel de Allenie w Meksyku. Pozostałe przydatne techniki fotogra(cid:17) czne obejmują między innymi następujące rady: • Staraj się wykonać po jednym zdjęciu dla każdej z osób w grupie. Pozwala to uzyskać pewność, że każda z postaci ma otwarte oczy przynajmniej na jednym zdjęciu. • Wybierz przyjemne tło/miejsce na zdjęcie. Lubię fo- tografować w cieniu, który zapewnia miękkie przy- jemne światło, podobnie jak pochmurny dzień. Staram się zawsze wybierać na zdjęcia takie miej- sca, które nie odwracają uwagi od fotografowanych osób bądź wręcz uzupełniają obraz grupy. • Upewnij się, że twarz każdej z osób jest równo- miernie oświetlona. Fotografowanie w cieniu lub w pochmurny dzień znacznie ułatwia to zadanie. Podobnie jak zastosowanie lampy błyskowej, jak zostało to pokazane na ostatnim zdjęciu w tej lek- cji, które przedstawia kilku rewolwerowców sfoto- grafowanych w Marrow Bone w Teksasie. Jak zapewne zauważyłeś, nie wygląda ono na typowe zdjęcie wykonane z lampą błyskową. Nie ma tam ty- powych dla tego typu fotogra(cid:17) i ostrych cieni. Dzieje się tak dlatego, że skorzystałem z własnych rad doty- czących błysku wypełniającego, które znajdziesz w po- święconej mu lekcji. Moje zdjęcie rewolwerowców otwierające lekcję ilu- struje kolejną ważną technikę. Jeśli ustawiasz zorga- 164 Część III. Zdjęcia pod gołym niebem nizowaną grupę, bardzo ważne jest zachowanie rów- nowagi. Fotogra(cid:17) a ta wydaje się być zrównoważona, ponieważ zadałem sobie trud odpowiedniego upozo- wania wszystkich fotografowanych osób. Pamiętaj, by unikać zdjęć pozbawionych równowagi lub takich, na których zbyt wiele uwagi koncentruje się jedynie na kilku osobach. Na tej i następnej stronie możesz zobaczyć jeszcze kil- ka z moich ulubionych zdjęć grupowych. Wszystkie mają parę rzeczy wspólnych. Kiedy je robiłem, pamię- tałem o starym porzekadle fotogra(cid:17) cznym: aparat pa- trzy w dwie strony — fotografując modela, fotografu- jesz też fragment siebie. Lekcja 29. Zdjęcia grupowe 165 Wykonując te zdjęcia, wiedziałem, że nastrój, emocje i energia emanujące ze mnie zostaną odzwierciedlone w twarzach i oczach fotografowanych osób. Pamiętaj zawsze o tym powiedzeniu, a sam zobaczysz, że większość Twoich zdjęć grupowych będzie zaliczała się do bardzo udanych. 166 Część III. Zdjęcia pod gołym niebem Lekcja 30. Zalety światła tylnego 167 Na początek mały żart o byciu zawodowym fotogra- fem mody. Klient pyta zawodowca: „Ile kosztuje dzień Twojej pracy?”. Zawodowiec odpowiada: „No cóż, za- zwyczaj 5000 dolarów, chyba że chcesz, żebym fotogra- fował pod słońce; wtedy 7500”. Tym, co zawodowiec naprawdę mówi, jest to, że o wie- le trudniej jest ustalić dobrą ekspozycję, fotografując pod słońce, oraz to, że fotografując pod słońce, musi pracować dużo ciężej, aby kontrolować światło — ko- rzystać z płaszczyzn odblaskowych, lamp błyskowych, a następnie pracować w Photoshopie — a wszystko po to, by główny motyw zdjęcia był widoczny. Wcześniej, w lekcjach 22. i 25., poznałeś zasady ko- rzystania z blend i lamp błyskowych, by kontrolować światło w plenerze, tak byś był w stanie zobaczyć twarz fotografowanej osoby. Pamiętaj jednak, że są momen- ty, w których możesz wykorzystać światło padające od tyłu do zabawy fotogra(cid:17) cznej. Dokładnie to robiłem, wykonując zdjęcie kowbojki jadącej w stronę zacho- dzącego słońca na Double JJ Ranch w Rothbury w sta- nie Michigan. Robiąc to zdjęcie, ustawiłem aparat w trybie pierw- szeństwa migawki, a kompensację naświetlenia okre- śliłem jako -1ev. Nie doświetlając zdjęcia, uzyskałem bardziej nasycony kolor oraz podkreśliłem wyrazistość sylwetki. Ilekroć zamierzasz fotografować sylwetkę, warto jest nie doświetlić zdjęcia. Pamiętaj jednak, że szum cy- frowy jest wyraźniejszy na zdjęciach niedoświetlonych (szczególnie w obszarze cieni), tak więc nie należy nie- doświetlać sceny przesadnie, więcej niż o jedną dział- kę przesłony. 168 Część III. Zdjęcia pod gołym niebem Fotografując pod słońce, jednym z największych wy- zwań jest uniknięcie nieatrakcyjnych odblasków na obiektywie — powodowanych przez promienie świa- tła padające bezpośrednio na pierwszą soczewkę lub (cid:17) ltr. W najgorszym wypadku zdjęcie może wyglądać tak jak pokazane powyżej — odblask wygląda jak duża biała plama na zdjęciu. Lekcja 30. Zalety światła tylnego 169 Czasami (cid:16) ara nie jest od razu widoczna w chwili, gdy kadrujemy zdjęcie, ale i tak będzie miała na nie kosz- marny wpływ. Tę fotogra(cid:17) ę szeryfa wykonałem w cza- sie warsztatów w Montanie. Na zdjęciu po lewej stronie światło padające bezpośrednio na obiektyw spowodo- wało jego zmiękczenie i obniżenie kontrastu. Porównaj to zdjęcie do fotogra(cid:17) i znajdującej się po prawej stronie, która nie ucierpiała w wyniku (cid:16) ary. Zwróć uwagę, o ile lepszy jest kontrast i na ile zdjęcie wydaje się być bardziej ostre. Wynika to z faktu, że wy- eliminowałem (cid:16) arę, prosząc innego kowboja o osło- nięcie obiektywu kapeluszem. Staraj się za wszelką cenę unikać odblasków w obiekty- wie. Korzystaj z osłony na obiektyw lub osłaniaj obiek- tyw kapeluszem czy dłonią — albo też poproś inną osobę o zasłonięcie go dłonią, kapeluszem, kawałkiem deski czy innym dowolnym przedmiotem. Jeśli akurat korzystasz z (cid:17) ltra polaryzacyjnego, osłona przeciwsłoneczna może być niemożliwa do założenia. Wówczas będziesz musiał zasłonić obiektyw jakimś przedmiotem. 170 Część III. Zdjęcia pod gołym niebem Odblaski w obiektywie nie zawsze są złe. Na tym zdję- ciu, które wykonałem w czasie nocnego koncertu na Barbados, odblaski w obiektywie wspaniale oddają na- strój fotografowanej sceny. Jeśli jednak chcesz wykorzystać odblask w obiektywie na swoim zdjęciu, pamiętaj o takim jego skompono- waniu, by nie padał on na twarz fotografowanej osoby. Lekcja 30. Zalety światła tylnego 171 Ta fotogra(cid:17) a, którą zrobiłem w czasie warsztatu pro- wadzonego w Ponderosa Ranch w Oregonie, jest jed- nym z moich ulubionych zdjęć oświetlanych od tyłu. Tylne światło tworzy nastrój i dodaje zdjęciu dramaty- zmu. To zdjęcie i fotogra(cid:17) ę przedstawiającą kowbojkę (na początku lekcji) łączy to, że w kadrze nie ma słoń- ca. Zostały one skomponowane w taki właśnie sposób z dwóch powodów. Po pierwsze, jaskrawe słońce stwo- rzyłoby niewiarygodny kontrast na zdjęciu, co w za- leżności od wybranej ekspozycji spowodowałoby albo skrajne jego prześwietlenie, albo skrajne niedoświe- tlenie cieni — prowadzące do bardzo wysokiego po- ziomu szumów. Po drugie, jak widziałeś na zdjęciach ukazujących kowbojów we wstępie do tej książki, (cid:16) ara stanowiłaby bardzo duży problem. Fotografując pod słońce, podobnie jak w przypadku wszystkich innych zdjęć, postaraj się nie traktować sy- tuacji jako problemu. To raczej wyzwanie. 172 Część III. Zdjęcia pod gołym niebem
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Twarzą w twarz z obiektywem. Sztuka fotografowania ludzi
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: