Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00309 006242 14087072 na godz. na dobę w sumie
Uciec przed złem - ebook/pdf
Uciec przed złem - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 224
Wydawca: Harlequin Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-238-8122-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> romans
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Michelle marzy o karierze fotografika, jednak na razie musi zadowolić się zleceniami dla czasopisma „Młoda Para”. Niestety pewnego dnia robi o jedno zdjęcie za dużo – naraża na śmiertelne niebezpieczeństwo młodą parę, objętą programem ochrony świadków. Pomimo szybkiej interwencji detektywa Lucasa Westa, Michelle udaje się ukryć jedną fotografię. Co gorsza, pokazuje ją na prestiżowej wystawie w Nowym Jorku, budząc zainteresowanie mediów. Lucas West wie, że od tej chwili Michelle jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie. On i jego nietypowy pomocnik postanawiają chronić ją dwadzieścia cztery godziny na dobę...

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Caroline Burnes Uciec przed złem Tłumaczyła Barbara Kośmider aa Caroline Burnes Uciec przed złem Toronto · Nowy Jork · Londyn Amsterdam · Ateny · Budapeszt · Hamburg Madryt · Mediolan · Paryż Sydney · Sztokholm · Tokio · Warszawa Rio de Janeiro · Mumbaj Tytuł oryginału: Familiar’s Vows Pierwsze wydanie: Harlequin Books, 2009 Redaktor serii: Graz˙yna Ordęga Opracowanie redakcyjne: Władysław Ordęga Korekta: Małgorzata Narewska, Władysław Ordęga ã 2009 by Carolyn Haines ã for the Polish edition by Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o., Warszawa 2011 Wszystkie prawa zastrzez˙one, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej ksiąz˙ce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – z˙ywych lub umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Znak firmowy Wydawnictwa Harlequin i znak serii Harlequin Romans Sensacja są zastrzez˙one. Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 Skład i łamanie: COMPTEXTÒ, Warszawa ISBN 978-83-238-8122-3 ROZDZIAŁ PIERWSZY Ach, jak dobrze znów wrócić na Południe. Tutaj jedzenie jest dziełem sztuki, a istoty ludzkie wcale nie zwaz˙ają na to, z˙e juz˙ czwarty raz zjawiam się przy stole z przekąskami. Uwielbiam te paszteciki z łoso- siem w koperkowym sosie! Krokiety z tuńczykiem tez˙ są super. Niech dwunoz˙ni marnują przydział kalorii na szampana. Ja wolę rozkoszować się poz˙ywieniem, dzięki któremu moja sierść będzie lśniąca, a mój wzrok przenikliwy. Nie ma jak takie potrawy. Pycha! Wszyscy właśnie zajmują miejsca. Harfiarka juz˙ zaczęła brzdąkać na harfie. Chyba pora na wydarze- nie dnia, muszę więc szybciutko znaleźć się u boku Eleanor, mojej ukochanej właścicielki. Przyznam, z˙e panna młoda jest piękna. Cały ten ślub w konwencji wojny secesyjnej, choć kotu wyda- je się dziwny, w istocie rzeczy jest piękny. Charles z szablą przy boku i ze złocistym pasem wygląda bardzo przystojnie, a Lorry, w sukni naszywanej perełkami, to prawdziwe zjawisko. Moz˙e to tylko pozór, lecz stroje młodej pary dodają temu ślubowi nadzwyczajnej powagi i dlatego wierzę, z˙e Charles i Lorry razem znajdą szczęście. Z tego, co wiem od Eleanor, Lorry zasługuje na coś dobrego. Jej z˙ycie nie było łatwe. Druhny juz˙ ustawiły się w rządek i wszystkie oczy 6 CAROLINE BURNES zwróciły się na Lorry, która płynie wzdłuz˙ głównej nawy. Oho, czyz˙by jakieś kłopoty? Temu wysokiemu druz˙bie najwyraźniej coś się nie podoba. Facet ma taką minę, jakby chciał gdzieś pognać, ale nie, nie moz˙e tego zrobić. Przeciez˙ zrujnowałby ceremonię. Ale co takiego widzi Lucas West? Przez całe popo- łudnie obserwował wszystko z taką uwagą, jakby spo- dziewał się wizyty Kuby Rozpruwacza, a teraz wycią- ga szyję, aby przyjrzeć się dziewczynie z aparatem fotograficznym. To prawdopodobnie asystentka głów- nego fotografa. Dlaczego miałoby to tak bardzo za- niepokoić Lucasa? Dwóch pstrykaczy za cenę jed- nego? Moim skromnym zdaniem to z˙aden problem. Muszę stwierdzić, z˙e ta kobitka z migawką powin- na znaleźć się przed obiektywem, a nie za nim. Praw- dziwa z niej ślicznotka, ale ona sama chyba nie zdaje sobie z tego sprawy. Najwyraźniej myśli tylko o ro- bieniu zdjęć, a upragnionym obiektem jest panna młoda. Lorry, złotowłosa i urodziwa, emanuje szczęściem, a panna Migawka niemal depcze jej po piętach. Dzie- wczyna z aparatem jest rzeczywiście bardzo przejęta. Zrobi te zdjęcia, choćby nie wiem co. Nawet we- pchnęła się przed głównego fotografa, co nie spodo- bało się ani jemu, ani Lucasowi. Teraz i Lucas, i Eleanor zachowują się trochę dziwnie. Jestem pewien, z˙e coś się za tym kryje, i za- mierzam to zgłębić zaraz po ślubnej przysiędze. Światło w wiekowym, drewnianym kościółku by- ło wprost nadzwyczajne. Michelle krąz˙yła po wnęt- UCIEC PRZED ZŁEM 7 rzu przy wtórze niemal bezgłośnego szmeru kamer filmujących ślub cyfrowo i na taśmie. Z czterech ślubów, które do tej pory sfotografowała dla czaso- pisma ,,Młoda Para’’, ten niewątpliwie był najlepszy, przynajmniej z jej punktu widzenia. Redakcja czaso- pisma oferowała kwiaciarniom darmowe ogłoszenia w zamian za informacje o nietypowych ceremoniach ślubnych. Ta rzeczywiście była fantastyczna i Mi- chelle postanowiła wysłać firmie Kwiaty Bez Granic kartkę z podziękowaniem. Nie miała pojęcia, czy państwo młodzi się kochają i czy zawsze będą ze sobą szczęśliwi. Prawdę mó- wiąc, wcale jej to nie obchodziło. Pragnęła tylko uchwycić moment jedyny w swoim rodzaju, gdy światło, kompozycja i ludzkie emocje idealnie zgrają się ze sobą. Zdjęcie zrobione właśnie w takiej chwili mogło opowiedzieć całą historię. Posuwając się wzdłuz˙ zachodniej ściany kościół- ka, zauwaz˙yła, z˙e wysoki druz˙ba patrzy na nią zło- wrogo. Zupełnie jakby na moment zapomniał, z˙e jest druz˙bą w mundurze oficera konfederatów, i zamie- rzał z jakiegoś powodu jej wygarnąć. Gdyby nie skupiła całej uwagi na pracy, perspektywa konfron- tacji z tym osobnikiem mogłaby być ekscytująca. Był całkowitym przeciwieństwem męz˙czyzn z Nowego Jorku. Powaz˙ny, opanowany, z twarzą o męskich, wyrazistych rysach, zdaniem Michelle wyglądał jak szeryf z czarno-białych westernów. Szkoda, z˙e pioru- nował ją takim wzrokiem, jakby uwaz˙ał ją za konio- krada, którego nalez˙y powiesić. Usiłowała ignorować gniewnego druz˙bę, lecz jego spojrzenie działało deprymująco. Owszem, zjawiła 8 CAROLINE BURNES się bez zaproszenia, ale dzięki niej ta przyszła z˙onecz- ka otrzyma prezent, za jakim zabijały się wszystkie panny młode. Ilustrowany zdjęciami artykuł w zna- nym czasopiśmie! Z pewnością nie chodziło o błyski flesza, ponie- waz˙ Michelle wcale go tutaj nie uz˙ywała. Mimo to osłonięta przejrzystym welonem twarz panny młodej wyraz˙ała rozpacz. Michelle trochę się stropiła, lecz nie przerwała pracy. Jeśli Iggy Adams, jej naczelny redaktor, nie przekona młodej pary do podpisania zgody na publikację zdjęć, to nie zostaną one wyko- rzystane. Lepiej unikać pozwania do sądu. Gdy pan młody uniósł welon, przez okno na galerii przesączyły się promienie cudownie czystego światła i Michelle zrobiła zdjęcie, na które kaz˙dy fotograf czeka z utęsknieniem. Potem pan młody pocałował pannę młodą i było po wszystkim. Michelle westchnęła. Właściwie szkoda, z˙e nie zna tych nowoz˙eńców. Nawet nie miała okazji z nimi porozmawiać, ale zgodnie z umową zawartą z Iggym nie musiała przed ślubem informować ich o planowa- nych zdjęciach. Chodziło o to, aby młoda para nie przygotowała się na sesję zdjęciową. Fotografie ślub- ne zrobione z zaskoczenia rzeczywiście bywały naj- lepsze, choć takie podejście nadal wydawało się Mi- chelle trochę dziwne. Ale to juz˙ problem Iggy’ego, niech on zajmie się kłopotliwymi szczegółami. Ona miała tylko pstrykać zdjęcia. Właśnie, skoro juz˙ o tym mowa... Dzisiaj czekał ją jeszcze jeden ślub, więc nalez˙ało zwinąć kram i udać się w drogę. Podniosła z podłogi torbę na sprzęt, szybkim kro- UCIEC PRZED ZŁEM 9 kiem ruszyła do wyjścia i zaraz potknęła się o czar- nego kota. Wpatrywał się w nią tak, jakby chciał jej coś powiedzieć. – Hej, kiciusiu. – Schyliła się i pogłaskała lśniące futerko, lecz kot nawet nie mrugnął. Nadal tylko ją obserwował. Nie krytycznie, lecz jakby z zacieka- wieniem. Przypomniało się jej powiedzenie, z˙e cie- kawość zabiła kota. Michelle chętnie wzięłaby tego ślicznego zwierzaka ze sobą, ale było to praktycznie niewykonalne. Szkoda, bo zachowywał się jak kan- dydat na idealnego współlokatora. Wyszła na zewnątrz i z rozbawieniem stwierdziła, z˙e kot nadal jej towarzyszy. Czyz˙by był bezdomny? Przyjrzała mu się uwaz˙niej. Wyglądał na dobrze od- z˙ywionego i zadbanego, więc najpewniej miał kocha- jących właścicieli, dlaczego więc plątał się tutaj? Podeszła do auta, wyjęła z aparatu kartę z cyf- rowym zapisem i włoz˙yła ją do prawej kieszeni z˙a- kietu. Przewinęła film w drugiej kamerze, przykleiła do rolki naklejkę i schowała taśmę do lewej kieszeni. Następnie wsunęła do komory pierwszego aparatu nową kartę, a do drugiego załadowała czystą taśmę. Zaczęła pakować sprzęt do samochodu. Czarny kot ocierał się o jej kostki i mruczał. – Przepraszam panią. – Tak? – Podniosła głowę i napotkała wzrok wy- sokiego druz˙by. Uznała, z˙e z bliska jest jeszcze przy- stojniejszy, a jego śmiałe spojrzenie wprawiło ją w zakłopotanie. Poczuła się tak, jakby miała rozpiętą bluzkę. – Obawiam się, z˙e nie moz˙e pani zabrać zrobio- nych tutaj fotografii. 10 CAROLINE BURNES Łagodny ton głosu przeczył malującej się w oczach śmiertelnej powadze. – Mój szef skontaktuje się z państwem w sprawie podpisania stosownych upowaz˙nień. – Michelle od- garnęła na plecy długie rude włosy. – Pani szef? – Iggy Adams, naczelny czasopisma ,,Młoda Pa- ra’’. Planujemy artykuł o ślubach w małych, niezna- nych miejscowościach. O Spanish Fort w Alabamie chyba nikt nie słyszał. – Poproszę o kartę z zapisem i film. – Wykluczone. – Jest jak bryła lodu, pomyślała. Traktował ją tak, jakby właśnie obrabowała bank. Zanim zdąz˙yła zatrzasnąć tylne drzwi auta, do jego wnętrza wskoczył czarny kot. Spróbowała wyjąć go z samochodu, a męz˙czyzna stanowczym gestem przytrzymał drzwi. – Przykro mi, ale musi pani oddać fotografie. – Te fotografie są moją własnością – odparła chłodnym tonem. Kimkolwiek był, umiał ukrywać emocje. Mówił tak obojętnie, jakby prosił w sklepie o gumę do z˙ucia. – Jeśli spróbuje pan mi je odebrać, spotkamy się w sądzie. – Nie, proszę pani. Nie będziemy się sądzić. Chcę tylko dostać fotografie. Nie ma pani prawa ich za- chować. – No cóz˙, przyznam, z˙e fotografowanie ślubu bez uprzedniej zgody państwa młodych to trochę dziwny pomysł, lecz jak dotąd wszyscy byli zachwyceni per- spektywą publikacji ich zdjęć na łamach znanego pisma. Państwo młodzi będą mieć decydujące zdanie w sprawie wyboru konkretnych zdjęć. UCIEC PRZED ZŁEM 11 – Pani nadal nie rozumie. Te fotografie nigdzie się nie ukaz˙ą. Dostrzegła, z˙e gniewnie zacisnął szczęki, i nabrała w płuca powietrza. – Iggy nie wykorzysta tych zdjęć, jeśli państwo młodzi nie podpiszą upowaz˙nienia. To sprawa mię- dzy nimi a redakcją czasopisma. Lecz mnie zapłaco- no za przyjazd tutaj, poświęciłam tej sprawie cały tydzień, nie mówiąc o koszcie biletów lotniczych i noclegów w hotelu, więc muszę wykazać się jakimiś rezultatami. Az˙ się zadyszała podczas tej tyrady. I stwierdziła, z˙e jej słowa nie wywarły na męz˙czyźnie z˙adnego wraz˙enia. W jego szarych oczach nadal malowało się zdecydowanie. – Proszę pani, w przypadku kaz˙dego innego ślubu jego uczestnicy z pewnością byliby zachwyceni swo- imi zdjęciami w nowojorskim miesięczniku. Ale dzi- siejsza ceremonia to wyjątek. Panna Lorry poprosiła mnie o konfiskatę zdjęć i ja zamierzam to zrobić. Męz˙czyzna błyskawicznie wyjął z wnętrza samo- chodu aparat i usunął z niego kartę z cyfrowym zapisem, zanim Michelle zdąz˙yła jakoś zareagować. Dopiero gdy sięgnął po drugi, opuściła na przedramię osobnika drzwi auta. Nie na tyle gwałtownie, aby go zranić, lecz wystarczająco mocno, aby zrozumiał, z˙e to nie z˙arty. – Proszę nie dotykać mojego sprzętu! – Zwolniła nacisk na krawędź drzwi, aby mógł cofnąć rękę. – Pani nie rozumie, o jaką stawkę tutaj chodzi. Owszem, starał się mówić przekonująco. Ale nie wiedział jednego – Michelle nigdy nie pozwalała 12 CAROLINE BURNES nikomu nawet palcem tknąć jej sprzętu fotograficz- nego. Z z˙adnego powodu. Otworzyła usta, aby coś powiedzieć, a czarny kot wskoczył na przednie sie- dzenie. Ku jej niebotycznemu zdumieniu zdołał ot- worzyć przegródkę w desce rozdzielczej i zaczął łap- ką grzebać wśród znajdujących się tam przedmiotów. – Hej, kocie! – zaprotestowała. Męz˙czyzna wykorzystał moment nieuwagi Mi- chelle, skonfiskował film i oddał jej kamerę. – Bardzo mi przykro, proszę pani. Nie posiadała się z oburzenia, lecz przeciez˙ miała zdjęcia przy sobie. Ten neandertalczyk zabrał tylko czyste kasety. Najlepiej więc zniknąć stąd jak naj- szybciej, zanim facet spróbuje ją obszukać. Ominęła go, machaniem rąk wypłoszyła kota z sa- mochodu i usiadła za kierownicą. Męz˙czyzna zaczął coś mówić, lecz raptownie dodała gazu i wyjechała z kościelnego parkingu tak szybko, jakby ją gonił sam diabeł. We wstecznym lusterku zobaczyła, z˙e męz˙czyzna w eleganckim mundurze konfederata nadal patrzy za nią, a kot siedzi obok jego czarnych, lśniących butów. Lucas West obserwował tumany rudego kurzu wzniecone oponami wielkiego auta z numerami reje- stracyjnymi Atlanty. Zapamiętał je, lecz to było bez znaczenia. Miał zdjęcia i zdołał je skonfiskować tyl- ko dzięki kotu. Jednak ten juz˙ gdzieś zniknął. Lucas jeszcze przez chwilę dumał o dziwnym spo- tkaniu i mimo woli się uśmiechnął. Kimkolwiek była ta pani fotograf, zjawiła się tutaj z gwałtownością teksańskiej trąby powietrznej. Nie, to przesada. Dzie- UCIEC PRZED ZŁEM 13 wczyna zachowywała się spokojnie i profesjonalnie, lecz wyglądała zachwycająco. W białej, koronkowej bluzce, czarnych spodniach i w botkach na wysokich obcasach niemal przyprawiła go o zawrót głowy. Otrzeźwiająco podziałał na niego widok aparatów fotograficznych. Lucas wyczuł za plecami jakiś ruch i szybko się odwrócił. Obok niego zatrzymała się Eleanor Curry, sympatyczna kobieta podróz˙ująca z czarnym kotem. – Kto to był? – spytała. – Fotograficzka z czasopisma ,,Młoda Para’’. – Fiu. Zdjęcia na jego łamach to nobilitacja dla dziewczyny w ślubnym welonie. – Dla Lorry to zbyt ryzykowne. Skonfiskowałem filmy. Z˙e tez˙ wysłali kogoś do fotografowania cere- monii, skoro wcześniej nie spytali o zgodę. Co za głupota. – Chodzi o uchwycenie magicznego momentu. – Eleanor wzięła Lucasa pod rękę i oboje ruszyli w stronę wielkiej altany za kościołem, gdzie odbywa- ło się weselne przyjęcie. – Odebrałeś jej zdjęcia, więc nie ma sprawy. Wypijmy kieliszek szampana. Lucas trochę się odpręz˙ył. Niebezpieczeństwo zo- stało zaz˙egnane. Miał zdjęcia i teraz chciał cieszyć się tym, z˙e silna i odwaz˙na młoda kobieta właśnie wkroczyła na nową drogę z˙ycia. – Lorry nareszcie jest szczęśliwa – stwierdziła Eleanor. – A juz˙ się obawiałam, z˙e to nigdy nie nastąpi. – Zrobiła dla mnie coś heroicznego. – Lucas wziął od mijającego ich kelnera dwa kieliszki i podał jeden Eleanor. – Obiecałem, z˙e pomogę jej zacząć 14 CAROLINE BURNES wszystko od nowa. Dzisiejszy dzień to pierwszy krok na drodze do szczęścia. Lorry i Charles mają przed sobą całą przyszłość. – Są tacy zakochani. – Eleanor gestem wskazała ciemną sylwetkę kota przemykającego wzdłuz˙ rzędu krzeseł przy bufetowym stole. – A oto Kumpel w ak- cji. Chyba juz˙ powinnam go zabrać. Uwielbia wesel- ne jedzonko, ale musimy złapać wieczorny lot do Waszyngtonu. Spędzimy tam kilka tygodni, a później prowadzę seminaria w Nowym Jorku. Peter dołączy do mnie, gdy skończy wykłady w Chicago. – Szczęściarz z tego Petera, bo ma ciebie. I wa- szego kota. Wiem, uwaz˙asz go za jakiegoś detek- tywa, ale to przerasta moją wyobraźnię. – Kumpel na pewno ci ją poszerzy. Zawsze znaj- dzie sposób, aby udowodnić, jaki z niego mądrala. A teraz chodźmy ucałować młodą parę i jeszcze raz z˙yczyć im wszystkiego najlepszego. Kumpel i ja po- winniśmy wkrótce jechać na lotnisko.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Uciec przed złem
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: