Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00181 007172 15351690 na godz. na dobę w sumie
Unthink. Obudź w sobie kreatywnego geniusza - ebook/pdf
Unthink. Obudź w sobie kreatywnego geniusza - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 192
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-9544-7 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> controlling
Porównaj ceny (książka, ebook (-20%), audiobook).

Książka Erika Wahla jest kreatywnym detoksem najwyższej próby. To kopniak zmuszający do spojrzenia na siebie z innej perspektywy, a także do sięgnięcia po dziecięcą odwagę i radość z odkrywania nowości. Podoba mi się pomysł, podoba mi się tytuł. Daję pięć gwiazdek.

Steven Pressfield, autor bestselerów The War of Art oraz Do roboty!

Umysł wyzwolony

Myślisz, że geniusz twórczy to wyłączna domena wielkich artystów? Nie daj się nabrać! Wprawdzie szkoła próbowała wyprać Cię z wszelkiej kreatywności, ale iskra boża nadal w Tobie tkwi. Nadeszła pora, byś ją w sobie wyzwolił. Umiejętność twórczego myślenia pomoże Ci wyjść poza konwencje i podsunie niespodziewane rozwiązania problemów, z którymi samo logiczne podejście nie jest w stanie sobie poradzić. Największy potencjał pojawia się bowiem właśnie wtedy, kiedy nieokiełznana wyobraźnia łączy się z myśleniem krytycznym.

Unthink nie jest zwykłą książką. Jest wezwaniem do radyklanej zmiany sposobu myślenia i życia. Pomoże Ci uwolnić tkwiącego w Tobie ducha artysty — nie tylko wtedy, gdy trzeba rozwiązać jakiś problem w pracy, ale na co dzień, w sprawach ważnych i błahych. I doda Twojemu życiu intensywnych barw. Naucz się przesuwać granice tradycyjnego myślenia i dopuść do głosu tkwiącego w Tobie geniusza kreatywności.
 

Erik Wahl nazywany katalizatorem kreatywności, jak nikt inny potrafi pobudzać ludzi do wznoszenia się na coraz wyższe poziomy efektywności. Jego proces tworzenia „innowacji destrukcyjnych” zarówno w sztuce, jak i biznesie doprowadził do powstania wielu opowieści o przełomowych sukcesach.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

Tytuł oryginału: Unthink: Rediscover Your Creative Genius Tłumaczenie: Zbigniew Waśko ISBN: 978-83-246-9541-6 Copyright © 2013 by Erik Wahl All rights reserved. Published in the United States by Crown Business, an imprint of the Crown Publishing Group, a division of Random House, Inc., New York. CROWN BUSINESS is a trademark and CROWN and the Rising Sun colophon are registered trademarks of Random House, Inc. This translation published by arrangement with Crown Business, an imprint of the Crown Publishing Group, a division of Random House, LLC. Polish edition copyright © 2015 by Helion S.A. All rights reserved. All rights reserved. No part of this book may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage retrieval system, without permission from the Publisher. Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji. Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli. Autor oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce. Drogi Czytelniku! Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://onepress.pl/user/opinie/unthin Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję. Wydawnictwo HELION ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl WWW: http://onepress.pl (księgarnia internetowa, katalog książek) Printed in Poland. • Kup książkę • Poleć książkę • Oceń książkę • Księgarnia internetowa • Lubię to! » Nasza społeczność Spis tre(cid:258)ci Wst(cid:218)p. Wi(cid:218)ksze p(cid:239)ótno — moja historia Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) I. Wtedy… (kim by(cid:239)e(cid:258)) 1. Jaki by(cid:239)e(cid:258)? Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) II. Teraz… (kim jeste(cid:258)) 2. Co z Ciebie zosta(cid:239)o? Cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) III. Jak… (kim mo(cid:285)esz jeszcze by(cid:202)) 3. B(cid:200)d(cid:283) prowokuj(cid:200)cy 4. Kieruj si(cid:218) intuicj(cid:200) 5. Miej przekonania 6. Przyspiesz 7. B(cid:200)d(cid:283) spontaniczny 8. B(cid:200)d(cid:283) oddany sprawie 9. B(cid:200)d(cid:283) oryginalny 10. Twój Picasso Nast(cid:218)pny krok O autorze Spis przypisów 7 17 19 33 35 47 49 73 95 113 131 147 161 177 181 183 185 Kup książkęPoleć książkę 6 Unthink Kup książkęPoleć książkę 2. Co z Ciebie zosta(cid:239)o? Zbyt wielu ludzi dorasta. Prawdziwym problemem tego (cid:258)wiata jest to, (cid:285)e zbyt wielu ludzi dorasta. Zapominaj(cid:200). Nie pami(cid:218)taj(cid:200), jak to jest, gdy si(cid:218) ma dwana(cid:258)cie lat. — WALT DISNEY . Z YCIE JEST ALBO (cid:165)MIA(cid:146)(cid:107) PRZYGOD(cid:107)”, powiedzia(cid:239)a Helen Keller, „albo niczym”. Poobserwuj losowo wybra- nych biznesmenów ameryka(cid:241)skich przez tydzie(cid:241), a doj- dziesz do wniosku, (cid:285)e druga cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) wypowiedzi Keller jest prze- kle(cid:241)stwem wieku dojrza(cid:239)ego. (cid:191)ycie, zw(cid:239)aszcza w pracy, nie jest (cid:258)mia(cid:239)(cid:200) przygod(cid:200). I chocia(cid:285) nasze (cid:285)ycie domowe nie musi by(cid:202) z(cid:239)e, sp(cid:218)dzanie wi(cid:218)kszo(cid:258)ci czasu na niczym jest po prostu tragiczne. „(…) wo(cid:239)a(cid:239)a mnie ambicja”, lamentuje poeta Edgar Lee Masters, „lecz ba(cid:239)em si(cid:218) skutków. Jednak niezmiennie (cid:239)akn(cid:200)(cid:239)em sensu w (cid:285)yciu”1. Co si(cid:218) sta(cid:239)o z nasz(cid:200) sk(cid:239)onno(cid:258)ci(cid:200) do wpadania w podziw, ch(cid:218)ci(cid:200) prze(cid:285)ycia przygody i niepohamowan(cid:200) kreatywno(cid:258)ci(cid:200)? Wi(cid:218)kszo(cid:258)(cid:202) powie, (cid:285)e po prostu doro(cid:258)li(cid:258)my. Je(cid:258)li jednak mamy by(cid:202) uczciwi Kup książkęPoleć książkę 36 Unthink. Obud(cid:283) w sobie kreatywnego geniusza wobec samych siebie, nie mo(cid:285)emy poprzesta(cid:202) na takiej zdawkowej odpowiedzi. Czy s(cid:200)dzisz, (cid:285)e Twoje (cid:285)ycie jest porywaj(cid:200)ce? A mo(cid:285)e raczej, jak poetycko wyznaje Masters, jest co(cid:258), czego wci(cid:200)(cid:285) (cid:239)akniesz? W (cid:258)wiecie medycyny znane jest zjawisko okre(cid:258)lane jako „ból fantomowy”. Jest to uczucie bólu w ko(cid:241)czynie, która nie jest ju(cid:285) cz(cid:218)(cid:258)ci(cid:200) cia(cid:239)a pacjenta. Zwykle wyst(cid:218)puje u osób, którym ampu- towano r(cid:218)k(cid:218) lub nog(cid:218), ale równie(cid:285) u kobiet po mastektomii i pa- cjentów z usuni(cid:218)tym organem wewn(cid:218)trznym. Odczuwany w (cid:285)yciu doros(cid:239)ym niedostatek kreatywno(cid:258)ci bardzo przypomina taki ból fantomowy. Jedyna ró(cid:285)nica polega na tym, (cid:285)e to, czego nam po- zornie brakuje, wci(cid:200)(cid:285) jest na swoim miejscu. Jest tylko sparali(cid:285)o- wane od czasów dzieci(cid:241)stwa. (cid:191)ycie jest barwniejsze, gdy jest dynamiczne. Jednak wi(cid:218)kszo(cid:258)(cid:202) z nas najwi(cid:218)ksz(cid:200) wag(cid:218) przywi(cid:200)zuje do zachowania homeostazy. Owszem taka taktyka jest bezpieczna. I strategicznie wa(cid:285)na. Daje poczucie sta(cid:239)o(cid:258)ci i pewno(cid:258)ci. Ostatecznie jednak prowadzi do tego, (cid:285)e zaczynamy prze(cid:285)ywa(cid:202) swoiste „dni (cid:258)wistaka”, bez pomys(cid:239)u i ch(cid:218)ci, by cokolwiek zmieni(cid:202). Nasza kreatywno(cid:258)(cid:202) zacz(cid:218)(cid:239)a zanika(cid:202) gdzie(cid:258) na etapie podstawówki i proces ten si(cid:218) pog(cid:239)(cid:218)bia(cid:239), w miar(cid:218) jak dorastali(cid:258)my. „Nowoczesne nauczanie wyrz(cid:200)dzi(cid:239)o nam wielk(cid:200) krzywd(cid:218)” — pisze Debra Jennings z Project Smart. „Ju(cid:285) od przedszkola jeste(cid:258)my uczeni poznawa(cid:202) (cid:258)wiat g(cid:239)ównie za pomoc(cid:200) lewej pó(cid:239)kuli mózgu, w której mieszcz(cid:200) si(cid:218) umiej(cid:218)tno(cid:258)ci analityczne, fakty, my(cid:258)lenie racjonalne i logika. Szko(cid:239)y podstawowe z coraz skromniejszymi bud(cid:285)etami skupi(cid:239)y si(cid:218) na kszta(cid:239)ceniu umiej(cid:218)tno(cid:258)ci czytania, pisa- nia i liczenia, obcinaj(cid:200)c uznane za zb(cid:218)dne lekcje rysunków, muzyki i wychowania fizycznego. Nawet podczas egzaminów wst(cid:218)pnych na studia tradycyjnie sprawdza si(cid:218) umiej(cid:218)tno(cid:258)ci i wiedz(cid:218) zawarte w lewej pó(cid:239)kuli”2. Na kolejnych etapach kszta(cid:239)cenia te(cid:285) nie byli(cid:258)my zach(cid:218)cani i mobilizowani do my(cid:258)lenia abstrakcyjnego i artystycznego. Sztuka by(cid:239)a coraz bardziej ignorowana, a w najlepszym przypadku przy- znawano jej status zaj(cid:218)(cid:202) nieobowi(cid:200)zkowych. Arty(cid:258)ci tworzyli ma(cid:239)(cid:200) Kup książkęPoleć książkę Co z Ciebie zosta(cid:239)o? 37 grup(cid:218) outsiderów. Reszta sz(cid:239)a edukacyjn(cid:200) (cid:258)cie(cid:285)k(cid:200), na której nagra- dzane by(cid:239)o recytowanie sta(cid:239)ych, wyuczonych odpowiedzi i trzeba by(cid:239)o raczej pos(cid:239)ugiwa(cid:202) si(cid:218) logik(cid:200) oraz pami(cid:218)ci(cid:200), a nie wyobra(cid:283)- ni(cid:200) i kreatywno(cid:258)ci(cid:200). By(cid:239)o coraz mniej okazji do zadawania pyta(cid:241) w stylu „dlaczego?”, „dlaczego nie?” i „co by by(cid:239)o, gdyby?”. W pracy nie by(cid:239)o wcale lepiej. Otrzyma(cid:239)e(cid:258) przepis na wydajno(cid:258)(cid:202) i by(cid:239)e(cid:258) nagradzany za pozostawanie w systemie. To tylko umoc- ni(cid:239)o statyczny tryb dzia(cid:239)ania, który sobie przyswaja(cid:239)e(cid:258) przez kil- kana(cid:258)cie albo i wi(cid:218)cej lat nauki w szkole. (cid:165)rodowiska szkolne i korporacyjne nie by(cid:239)y jedynymi si(cid:239)ami t(cid:239)umi(cid:200)cymi Twoj(cid:200) kreatywno(cid:258)(cid:202). W miar(cid:218) jak dorasta(cid:239)e(cid:258), po(cid:239)owa Twojego mózgu, okre(cid:258)lana przez neurologów jako „lewa pó(cid:239)kula”, zacz(cid:218)(cid:239)a odgrywa(cid:202) coraz wi(cid:218)ksz(cid:200) rol(cid:218) w Twoim my(cid:258)leniu. Jest to ta cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) Twojego jestestwa, w której gnie(cid:285)d(cid:285)(cid:200) si(cid:218) logika, przewidywal- no(cid:258)(cid:202) i precyzyjnie zdefiniowane poj(cid:218)cia. To ona stara si(cid:218) nada(cid:202) sens wszystkiemu, co Ci(cid:218) otacza, i — przynajmniej teoretycznie — uczyni(cid:202) Twoje decyzje efektywniejszymi, a (cid:285)ycie — bezpieczniej- szym i bardziej uporz(cid:200)dkowanym. „Gdy dorastamy, niektóre z naszych zachowa(cid:241) w sposób natu- ralny zanikaj(cid:200)” — wyja(cid:258)nia Alison Gopnik, profesor psychologii i profesor wizytuj(cid:200)ca filozofii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. „Cieszy nas, (cid:285)e czasy ssania palców i moczenia po(cid:258)cieli mamy ju(cid:285) za sob(cid:200), ale przecie(cid:285) stracili(cid:258)my te(cid:285) cechy pozytywne, takie jak nieograniczona wyobra(cid:283)nia czy spontaniczno(cid:258)(cid:202) (…). Inn(cid:200) pozytywn(cid:200) cech(cid:200), jak(cid:200) stopniowo tracili(cid:258)my w miar(cid:218) up(cid:239)ywu czasu, jest zdolno(cid:258)(cid:202) uczenia si(cid:218) nowych rzeczy”3. Ró(cid:285)nic(cid:218) mi(cid:218)dzy nasz(cid:200) percepcj(cid:200) z czasów dzieci(cid:241)stwa a t(cid:200) z (cid:285)y- cia doros(cid:239)ego Gopnik wyja(cid:258)nia za pomoc(cid:200) metafory zaczerpni(cid:218)tej z bran(cid:285)y informatycznej. S(cid:200) dwa typy systemów komputerowych: te, które „eksploruj(cid:200)”, przyjmuj(cid:200)c ka(cid:285)d(cid:200) potencjalnie u(cid:285)yteczn(cid:200) informacj(cid:218), i te, które „eksploatuj(cid:200)”, akceptuj(cid:200)c tylko informacje przydatne do ich celów. W dzieci(cid:241)stwie byli(cid:258)my jak system eksploruj(cid:200)cy i próbowali- (cid:258)my wszystkiego, aby zobaczy(cid:202), jaki b(cid:218)dzie skutek. Uczyli(cid:258)my si(cid:218) w szalonym tempie przez ci(cid:200)g(cid:239)e zderzanie si(cid:218) z nowymi porcjami Kup książkęPoleć książkę 38 Unthink. Obud(cid:283) w sobie kreatywnego geniusza informacji. Mo(cid:285)liwo(cid:258)ci by(cid:239)y nieograniczone. Kreatywno(cid:258)(cid:202) przy- chodzi(cid:239)a z (cid:239)atwo(cid:258)ci(cid:200). Tymczasem w miar(cid:218) dorastania coraz bardziej zmieniali(cid:258)my si(cid:218) w system eksploatuj(cid:200)cy i uczyli(cid:258)my si(cid:218) tylko tego, co nam by(cid:239)o aktualnie potrzebne. Problemem systemów eksploatuj(cid:200)cych jest to, (cid:285)e mog(cid:200) na zaw- sze ugrz(cid:218)zn(cid:200)(cid:202) w formu(cid:239)owanych przez siebie opiniach i wnioskach. Zazwyczaj im d(cid:239)u(cid:285)ej (cid:285)yjemy, tym mocniej utwierdzamy si(cid:218) we w(cid:239)asnych opiniach i tym trudniej przychodzi nam dostrzeganie nowych mo(cid:285)liwo(cid:258)ci. O ludziach w takim stanie mówimy, (cid:285)e maj(cid:200) klapki na oczach. A tak naprawd(cid:218) to my wszyscy, jako ludzie do- ro(cid:258)li z dominuj(cid:200)c(cid:200) lew(cid:200) pó(cid:239)kul(cid:200), mamy z tym problem. Na drodze od dzieci(cid:241)stwa do doros(cid:239)o(cid:258)ci stopniowo gubili(cid:258)my potrzeb(cid:218) u(cid:285)y- wania wyobra(cid:283)ni i eksperymentowania w celu sformu(cid:239)owania od- powiedzi na w(cid:239)asne pytania. Zamiast tego uczyli(cid:258)my si(cid:218) wykorzy- stywa(cid:202) posiadan(cid:200) ju(cid:285) wiedz(cid:218) do podejmowania decyzji, obja(cid:258)niania rzeczywisto(cid:258)ci i rozwi(cid:200)zywania problemów. Naszym motorem po- st(cid:218)pu, którym w dzieci(cid:241)stwie by(cid:239)a ciekawo(cid:258)(cid:202), sta(cid:239)a si(cid:218) skuteczno(cid:258)(cid:202). W wyniku bada(cid:241) przeprowadzonych w 2005 roku przez Vla- dimira Sloutsky’ego, profesora i dyrektora Centrum Nauk Poznaw- czych przy Uniwersytecie Stanowym Ohio, oraz Ann(cid:218) Fisher, absolwentk(cid:218) tego(cid:285) uniwersytetu, okaza(cid:239)o si(cid:218), (cid:285)e osoby doros(cid:239)e (cid:239)a- twiej zapami(cid:218)tuj(cid:200) obrazy z wyimaginowanymi zwierz(cid:218)tami, które widzieli tylko raz, ni(cid:285) zdj(cid:218)cia prawdziwych kotów znanych im dobrze ju(cid:285) od dzieci(cid:241)stwa4. Oznacza to, (cid:285)e wraz z nabywaniem co- raz wi(cid:218)kszej wiedzy nasze funkcje umys(cid:239)owe s(cid:239)abn(cid:200). Czasami po prostu przeszkadza nam to, co ju(cid:285) wiemy. Jak twierdz(cid:200) Sloutsky i Fisher, w pewnych sytuacjach dzieci, ze swoj(cid:200) prostolinijno(cid:258)ci(cid:200), radz(cid:200) sobie znacznie lepiej. „Zdolno(cid:258)(cid:202) zapami(cid:218)tywania szczegó(cid:239)ów cz(cid:218)sto charakteryzuje nowicjuszy” — wyja(cid:258)nia Sloutsky. „Gdy cz(cid:239)owiek staje si(cid:218) m(cid:200)drzej- szy, zaczyna wszystko dzieli(cid:202) na kategorie i w konsekwencji zwraca coraz mniej uwagi na drobne ró(cid:285)nice mi(cid:218)dzy poszczególnymi eg- zemplarzami”. Innymi s(cid:239)owy, przestajemy dostrzega(cid:202) szczegó(cid:239)y, które nie tylko pobudzaj(cid:200) nowe my(cid:258)li i prowadz(cid:200) do lepszych wnio- sków, ale tak(cid:285)e dodaj(cid:200) kolorytu naszemu postrzeganiu (cid:258)wiata. Kup książkęPoleć książkę Co z Ciebie zosta(cid:239)o? 39 W ramach swoich bada(cid:241) Sloutsky i Fisher przeprowadzili test, w którym grupy pi(cid:218)cio-, siedmio- i jedenastoletnich dzieci oraz doros(cid:239)ych studentów poproszono o obejrzenie zdj(cid:218)cia kota, przy czym dodano, (cid:285)e „w jego ciele znajduj(cid:200) si(cid:218) komórki beta”. Nast(cid:218)p- nie ka(cid:285)dej grupie pokazano trzydzie(cid:258)ci zdj(cid:218)(cid:202) innych zwierz(cid:200)t (ko- tów, nied(cid:283)wiedzi i ptaków) i zapytano, czy one te(cid:285) maj(cid:200) komórki beta. Potem przypomniano uczestnikom testu, (cid:285)e takie komórki maj(cid:200) tylko koty. Na koniec pokazano im kolejne dwadzie(cid:258)cia osiem zdj(cid:218)(cid:202) ze zwierz(cid:218)tami i kazano wybra(cid:202) te, które ju(cid:285) widzieli. Zadanie naj- lepiej wykona(cid:239)y dzieci z grupy pi(cid:218)ciolatków. Grupa siedmiolatków zaj(cid:218)(cid:239)a drugie miejsce, a na trzecim uplasowa(cid:239)y si(cid:218) dzieci jedena- stoletnie. Najgorsi w rozpoznawaniu widzianych wcze(cid:258)niej zwierz(cid:200)t okazali si(cid:218) studenci. Wed(cid:239)ug Sloutsky’ego powodem, dla którego m(cid:239)odsze dzieci — szczególnie pi(cid:218)cioletnie — wypad(cid:239)y du(cid:285)o lepiej ni(cid:285) doro(cid:258)li, by(cid:239)o to, (cid:285)e one jeszcze nie nauczy(cid:239)y si(cid:218) kategoryzowania zwierz(cid:200)t w swoich umys(cid:239)ach. Dlatego bardzo dok(cid:239)adnie bada(cid:239)y wzrokiem ka(cid:285)de zdj(cid:218)cie, (cid:285)eby okre(cid:258)li(cid:202), czy widoczne na nim zwierz(cid:218) jest podobne do kota z komórkami beta. Natomiast doro(cid:258)li, gdy tylko us(cid:239)yszeli, (cid:285)e jedynym zwierz(cid:218)ciem z takimi komórkami jest kot, przestali zwraca(cid:202) uwag(cid:218) na jakiekolwiek szczegó(cid:239)y innych zdj(cid:218)(cid:202). Dla nich liczy(cid:239)y si(cid:218) wy(cid:239)(cid:200)cznie fotografie z kotami. Je(cid:258)li by(cid:239)y bez kotów, nie zapami(cid:218)tywali ich. W swoich wnioskach Sloutsky wskaza(cid:239) na odwrotn(cid:200) zale(cid:285)- no(cid:258)(cid:202) mi(cid:218)dzy nasz(cid:200) sk(cid:239)onno(cid:258)ci(cid:200) do kategoryzowania wszystkiego a zdolno(cid:258)ci(cid:200) do rozpoznawania ró(cid:285)nic. Wydaje si(cid:218), (cid:285)e gdy zaczyna- my wprowadza(cid:202) kategorie, tracimy z oczu drobne szczegó(cid:239)y. A gdy skupiamy si(cid:218) na szczegó(cid:239)ach, przestajemy dostrzega(cid:202) kategorie. Prawda jest taka, (cid:285)e jako pracuj(cid:200)cy doro(cid:258)li potrzebujemy obu tych umiej(cid:218)tno(cid:258)ci. Musimy umie(cid:202) oceni(cid:202), co jest przydatne do wykonania okre- (cid:258)lonego zadania, a co jest zupe(cid:239)nie zb(cid:218)dne. Czasami potrzebna jest umiej(cid:218)tno(cid:258)(cid:202) bycia bardzo racjonalnym. Kup książkęPoleć książkę 40 Unthink. Obud(cid:283) w sobie kreatywnego geniusza Musimy te(cid:285) mie(cid:202) umiej(cid:218)tno(cid:258)(cid:202) bycia nieracjonalnymi i zapomi- nania o kategoriach, je(cid:258)li trzeba rozwi(cid:200)za(cid:202) trudny problem, wytwo- rzy(cid:202) co(cid:258) przebojowego lub wymy(cid:258)li(cid:202) nowy sposób robienia jakich(cid:258) rzeczy. Paradoksem naszych czasów jest to, (cid:285)e nieracjonalno(cid:258)(cid:202) bywa skuteczniejsza i efektywniejsza ni(cid:285) racjonalno(cid:258)(cid:202). Jednak wi(cid:218)kszo(cid:258)(cid:202) z nas zdecydowanie wybiera postaw(cid:218) racjo- naln(cid:200). Usi(cid:239)ujemy rozwi(cid:200)zywa(cid:202) problemy i generowa(cid:202) pomys(cid:239)y bez wychodzenia poza sfer(cid:218) naszej aktualnej wiedzy i nabytego ju(cid:285) do(cid:258)wiadczenia. Wyra(cid:283)nymi oznakami tej sk(cid:239)onno(cid:258)ci s(cid:200) odczuwalne przez nas potrzeby. Przecie(cid:285) ci(cid:200)gle potrzebujemy wi(cid:218)cej czasu. Wi(cid:218)cej energii. Lepszych atutów — nowej pracy, wy(cid:285)szego stanowiska, wi(cid:218)kszego bud(cid:285)etu, wy(cid:285)szej pensji. My(cid:258)limy, (cid:285)e te zewn(cid:218)trzne czynniki s(cid:200) kluczem do sukcesu. Traktujemy je jak buty — je(cid:258)li uda nam si(cid:218) znale(cid:283)(cid:202) w(cid:239)a(cid:258)ciwy rozmiar, b(cid:218)dziemy mogli wreszcie ruszy(cid:202) do przodu, aby odnie(cid:258)(cid:202) sukces i poczu(cid:202) satysfakcj(cid:218). To nie tak. Najwi(cid:218)kszy nasz atut nie le(cid:285)y gdzie(cid:258) poza nami. Jest nim nasza kreatywno(cid:258)(cid:202). Nasza przedsi(cid:218)biorczo(cid:258)(cid:202) — umiej(cid:218)t- no(cid:258)(cid:202) dostrzegania zmian w otoczeniu i dostosowywania si(cid:218) do nich. Nasza zdolno(cid:258)(cid:202) do odnoszenia korzy(cid:258)ci w ka(cid:285)dych okoliczno(cid:258)ciach. Taka zaradno(cid:258)(cid:202) ma niewiele wspólnego ze stanem naszej lewej pó(cid:239)kuli. Do tego potrzebne jest my(cid:258)lenie abstrakcyjne — (cid:258)wie- (cid:285)o(cid:258)(cid:202) spojrzenia i k(cid:239)(cid:218)bi(cid:200)ce si(cid:218) my(cid:258)li, anarchiczne podej(cid:258)cie do tego, co wiemy lub wydaje nam si(cid:218), (cid:285)e wiemy. Je(cid:258)li za nasz los odpowiedzialn(cid:200) uczynimy racjonaln(cid:200) lew(cid:200) pó(cid:239)kul(cid:218) mózgu, w najlepszym razie staniemy si(cid:218) beznami(cid:218)tnymi maszynami zasilanymi comiesi(cid:218)czn(cid:200) pensj(cid:200) i z(cid:239)udn(cid:200) nadziej(cid:200) na lepsze „kiedy(cid:258)”. Kiedy(cid:258) b(cid:218)d(cid:218) mia(cid:239) narz(cid:218)dzia i czas, aby wszystko naprawi(cid:202). Kiedy(cid:258) to zrobi(cid:218). Kiedy(cid:258) tu wróc(cid:218). Kiedy(cid:258) to zabior(cid:218). Kiedy(cid:258) wyluzuj(cid:218) i b(cid:218)d(cid:218) mia(cid:239) wi(cid:218)cej wolnego czasu. Kiedy(cid:258)… Ci(cid:200)g(cid:239)e odk(cid:239)adanie wszystkiego na pó(cid:283)niej nie jest najlepszym sposobem na (cid:285)ycie. Lewa pó(cid:239)kula jest niew(cid:200)tpliwie bardzo wa(cid:285)na, bo to w ko(cid:241)cu dzi(cid:218)ki niej unikasz dotykania gor(cid:200)cego pieca czy staranowania samochodu, który Ci(cid:218) zablokowa(cid:239), ale z drugiej strony nak(cid:239)ada Kup książkęPoleć książkę Co z Ciebie zosta(cid:239)o? 41 kajdany na Twoj(cid:200) kreatywno(cid:258)(cid:202) i pozbawia Twoje (cid:285)ycie kolorytu. Pracujesz m(cid:200)drzej i ci(cid:218)(cid:285)ej, ale w matematycznych realiach logiki i rozs(cid:200)dku. Mo(cid:285)na to uj(cid:200)(cid:202) za pomoc(cid:200) nast(cid:218)puj(cid:200)cych równo(cid:258)ci: Praca = Zap(cid:239)ata; Ci(cid:218)(cid:285)sza praca = Lepsza zap(cid:239)ata; M(cid:200)dra praca + Ci(cid:218)(cid:285)ka praca = Szybsza podwy(cid:285)ka. Problem w tym, (cid:285)e „szybsza podwy(cid:285)ka” tak naprawd(cid:218) nie usatysfakcjonuje kogo(cid:258), kto nadal musi ci(cid:218)(cid:285)ko pracowa(cid:202) i wykonywa(cid:202) nudn(cid:200), rutynow(cid:200) robot(cid:218). Pro- blem znu(cid:285)enia prac(cid:200) pozostaje. I nadal nic nie robisz w kierunku jego rozwi(cid:200)zania. Nawet gdy firmy próbuj(cid:200) umili(cid:202) czas pracy przez udost(cid:218)pnianie pracownikom na przyk(cid:239)ad si(cid:239)owni, miejsc opieki nad dzieckiem czy o(cid:258)rodków odnowy biologicznej, problem nie znika. (cid:191)adna z tych rzeczy sama z siebie nie sprawi, (cid:285)e praca stanie si(cid:218) bardziej in- spiruj(cid:200)ca. Mog(cid:200) one jedynie nieco zmniejszy(cid:202) dolegliwo(cid:258)ci prze- bywania w miejscu pracy. INNYM NIEKORZYSTNYM REZULTATEM dominacji lewej pó(cid:239)kuli jest w(cid:200)skie pojmowanie sztuki i zaliczanie do niej jedynie dzie(cid:239) Picassa i Hemingwaya, a nie rozumienie jej jako aktywno(cid:258)ci, która mo(cid:285)e odblokowa(cid:202) nowe poziomy my(cid:258)lenia, dzia(cid:239)ania i sa- tysfakcji. Dzisiaj nie podnosisz ju(cid:285) r(cid:218)ki, gdy pada pytanie, kto czuje si(cid:218) artyst(cid:200), poniewa(cid:285) przecie(cid:285) nie jeste(cid:258) taki jak Picasso. Ale na swój sposób mo(cid:285)esz takim by(cid:202). Ta cz(cid:218)(cid:258)(cid:202) Ciebie, która w dzieci(cid:241)stwie tryska(cid:239)a kreatywno(cid:258)ci(cid:200), jest w Tobie nadal. Mo(cid:285)esz j(cid:200) zdusi(cid:202), zignorowa(cid:202), a nawet wmówi(cid:202) sobie, (cid:285)e jej nie ma. Jednak od czasu do czasu Twoja artystyczna dusza b(cid:218)dzie si(cid:218) mimo to odzywa(cid:202). Podczas pi(cid:218)knego zachodu s(cid:239)o(cid:241)ca. Inspiruj(cid:200)cego filmu. Narodzin dziecka. Przejmuj(cid:200)cej tra- gedii. Jej podszepty to delikatne, ale zarazem zdecydowane przy- pomnienia, (cid:285)e wci(cid:200)(cid:285) jest i ch(cid:218)tnie wróci(cid:239)aby do gry. Spójrzmy na wyniki bada(cid:241) przeprowadzonych w 2009 roku przez Wydzia(cid:239) Psychologii Uniwersytetu Stanowego Pó(cid:239)nocnej Dakoty pod has(cid:239)em: „Dzieci(cid:218)ca zabawa. Pobudzanie kreatywno(cid:258)ci za pomoc(cid:200) odpowiednio przygotowanej manipulacji”. Naukowcy wybrali losowo do(cid:258)(cid:202) du(cid:285)(cid:200) grup(cid:218) studentów i podzielili j(cid:200) na dwie Kup książkęPoleć książkę 42 Unthink. Obud(cid:283) w sobie kreatywnego geniusza cz(cid:218)(cid:258)ci. Pierwsza otrzyma(cid:239)a nast(cid:218)puj(cid:200)ce instrukcje: „Jeste(cid:258)cie sied- miolatkami. Szko(cid:239)a jest zamkni(cid:218)ta i macie ca(cid:239)y dzie(cid:241) do w(cid:239)asnej dyspozycji. Co b(cid:218)dziecie robi(cid:202)? Dok(cid:200)d pójdziecie? Z kim si(cid:218) spo- tkacie?”. Drugiej grupie przekazano podobne instrukcje z wyj(cid:200)tkiem informacji: „Jeste(cid:258)cie siedmiolatkami”. Studenci pisali odpowie- dzi przez 10 minut, po czym zostali poddani testowi Torrance’a na kreatywne my(cid:258)lenie. Zadania polega(cid:239)y na uzupe(cid:239)nianiu niedo- ko(cid:241)czonych rysunków lub wymy(cid:258)laniu nowych zastosowa(cid:241) dla przedmiotów codziennego u(cid:285)ytku. Studenci, którzy wyobra(cid:285)ali sobie, (cid:285)e s(cid:200) siedmiolatkami, zali- czyli ten test znacznie lepiej ni(cid:285) pozostali. Wniosek w stylu „My(cid:258)l, (cid:285)e masz siedem lat, a przywrócisz swoj(cid:200) kreatywno(cid:258)(cid:202)” wydaje si(cid:218) s(cid:239)uszny, ale wed(cid:239)ug konsultanta ds. kreatywno(cid:258)ci i blogera z „Psychology Today”, Jeffreya Davisa, mo(cid:285)e by(cid:202) myl(cid:200)cy. Jako przyk(cid:239)ady takiego w(cid:239)a(cid:258)nie, nie do ko(cid:241)ca s(cid:239)usznego rozumowania cytuje on s(cid:239)owa zdobywczyni Nagrody Pulitzera, Ellen Gilchrist — która patrz(cid:200)c na swojego 3-letniego wnuka, rzek(cid:239)a z zadum(cid:200): „Jak zatrzyma(cid:202) ten geniusz?” — i XVIII- wiecznego poety Charles’a Baudelaire’a, który kiedy(cid:258) napisa(cid:239): „Geniusz to zdolno(cid:258)(cid:202) przywo(cid:239)ywania dzieci(cid:241)stwa na zawo(cid:239)anie”. Chocia(cid:285), jak twierdzi Davis, prawd(cid:200) jest, (cid:285)e „niemowl(cid:218)ta, ma(cid:239)e dzieci i przedszkolaki maj(cid:200) nieustaj(cid:200)c(cid:200) zdolno(cid:258)(cid:202) do fascynowania si(cid:218) wszelkimi nowo(cid:258)ciami (…), której nam, doros(cid:239)ym, zdecydo- wanie brakuje (…), to ludzie bardziej kreatywni nie przywracaj(cid:200) dzieci(cid:241)stwa — wi(cid:200)(cid:285)(cid:200)cego si(cid:218) przecie(cid:285) z takimi cechami jak nie- zborno(cid:258)(cid:202) my(cid:258)li, zach(cid:239)anno(cid:258)(cid:202), zale(cid:285)no(cid:258)(cid:202) od innych i egocentryzm. Ludzie ci przywracaj(cid:200) w sobie zachwyt”5. Davis proponuje nowy sposób my(cid:258)lenia o przywracaniu ge- niuszu kreatywno(cid:258)ci z dzieci(cid:241)stwa. Zamiast twierdzi(cid:202), jak to robi(cid:239) Baudelaire, (cid:285)e „geniusz to zdolno(cid:258)(cid:202) przywo(cid:239)ywania dzieci(cid:241)stwa na zawo(cid:239)anie”, powinni(cid:258)my raczej mówi(cid:202), (cid:285)e „geniusz to zdolno(cid:258)(cid:202) przywo(cid:239)ywania zachwytu na zawo(cid:239)anie”. W ten sposób, utrzymuje Davis, „nie usi(cid:239)ujemy z nostalgi(cid:200) przywraca(cid:202) jakiego(cid:258) »utraconego dzieci(cid:241)stwa« lub szuka(cid:202) w sobie »wewn(cid:218)trznego dziecka«. Pozo- stajemy przy tym, kim jeste(cid:258)my i jak si(cid:218) czujemy”. Kup książkęPoleć książkę Co z Ciebie zosta(cid:239)o? 43 Jest jedna rzecz, o której powiniene(cid:258) wiedzie(cid:202) — a o której pewnie nikt Ci jeszcze nie powiedzia(cid:239) — a mianowicie, (cid:285)e artysta to kto(cid:258), kto rzuca wyzwanie konwencjonalnej m(cid:200)dro(cid:258)ci i wpro- wadza zmiany tworz(cid:200)ce nowe kana(cid:239)y rozwi(cid:200)zywania problemów i innowacyjno(cid:258)ci. Sztuka jest czym(cid:258) szerszym i znacznie dost(cid:218)p- niejszym ni(cid:285) bezcenny obraz namalowany przed wiekami. Sztuka nie jest wy(cid:239)(cid:200)cznie rzeczownikiem, jest równie(cid:285) czasownikiem. To nie tylko p(cid:239)ótno, to tak(cid:285)e katalizator. Sztuka to w mniejszym stop- niu wytworzona rzecz, a bardziej wp(cid:239)yw naszych my(cid:258)li, s(cid:239)ów i dzie(cid:239) na otoczenie i innych ludzi. Prawd(cid:200) jest, (cid:285)e bez wzgl(cid:218)du na wiek czy posiadane zdolno(cid:258)ci artystyczne mo(cid:285)esz by(cid:202) artyst(cid:200) z niepowtarzaln(cid:200) umiej(cid:218)tno(cid:258)ci(cid:200) ci(cid:200)g(cid:239)ego tworzenia prze(cid:239)omowych dzie(cid:239), i nie ma znaczenia, gdzie pracujesz ani jakie stanowisko zajmujesz. Trik polega na tym, (cid:285)eby zacz(cid:200)(cid:202) patrze(cid:202) na siebie w(cid:239)a(cid:258)nie w ten sposób — kiedy(cid:258) ju(cid:285) tak patrzy(cid:239)e(cid:258). W pierwszej chwili mo(cid:285)e to przypomina(cid:202) stawanie na g(cid:239)owie, ale to nic nie szkodzi. Czasami potrzebujemy lekkiego wstrz(cid:200)su, (cid:285)eby nas wyrwa(cid:239) z letargu. Znakomity pisarz rosyjski Lew To(cid:239)stoj mia(cid:239) zwyczaj stawia- nia rzeczy na g(cid:239)owie, aby ukaza(cid:202) czytelnikom perspektyw(cid:218), o jakiej nigdy nawet nie my(cid:258)leli. Nud(cid:218) okre(cid:258)la(cid:239) jako „(cid:285)(cid:200)dz(cid:218) (cid:285)(cid:200)dz”. Okre(cid:258)le- nie to trafnie u(cid:258)wiadamia nam, (cid:285)e nawet gdy jeste(cid:258)my znudzeni, jest w nas co(cid:258), co koniecznie chce si(cid:218) wydosta(cid:202) na zewn(cid:200)trz. Nie ignoruj tej ch(cid:218)ci. Jest ona furtk(cid:200) do Twojej kreatywno(cid:258)ci, (cid:258)cie(cid:285)k(cid:200) do (cid:285)ycia pe(cid:239)nego prawdziwych przygód — szans na nowe rozwi(cid:200)- zania, o jakich Ci si(cid:218) nie (cid:258)ni(cid:239)o, i na sukcesy, o jakich nawet nie marzy(cid:239)e(cid:258). „Daj(cid:200)c sens (cid:285)yciu, mo(cid:285)emy sko(cid:241)czy(cid:202) w szale(cid:241)stwie”, konkluduje Edgar Lee Masters w Antologii Spoon River, „lecz (cid:285)ycie bez znaczenia to tortura niepokoju i mglistego pragnienia. To jest (cid:239)ód(cid:283), co pragnie morza, a jednak si(cid:218) l(cid:218)ka”6. Wskrzeszanie wewn(cid:218)trznego artyzmu nale(cid:285)y zacz(cid:200)(cid:202) od rozbu- dzenia tego, co w nas obecnie tkwi. „Nie jestem maszyn(cid:200)” — pisa(cid:239) D. H. Lawrence. I Ty te(cid:285) ni(cid:200) nie jeste(cid:258). Jeste(cid:258) czym(cid:258) wi(cid:218)cej ni(cid:285) tylko potakiwaczem zdolnym jedynie do odtwarzania ustalonych odpowiedzi i stosowania znanych rozwi(cid:200)za(cid:241). Prawdopodobnie Kup książkęPoleć książkę 44 Unthink. Obud(cid:283) w sobie kreatywnego geniusza w(cid:239)a(cid:258)nie tak funkcjonowa(cid:239)e(cid:258) do tej pory, a przecie(cid:285) mog(cid:239)e(cid:258) przez ca(cid:239)y ten czas robi(cid:202) co(cid:258) zupe(cid:239)nie innego, co(cid:258) artystycznego, praw- dziwie kreatywnego, niezwyk(cid:239)ego i fascynuj(cid:200)cego. Ale nic straco- nego, poniewa(cid:285) na pewno wci(cid:200)(cid:285) jeste(cid:258) do tego zdolny. Pytanie tylko: czy zrobisz to? Wiele lat temu (cid:258)wiatem biznesu wstrz(cid:200)sn(cid:218)(cid:239)a kampania rekla- mowa North Face. „W biurze jestem nie(cid:285)ywy” — zaczyna(cid:239)a si(cid:218). „W taksówce jestem nie(cid:285)ywy. Na chodniku jestem nie(cid:285)ywy…” Puenta? „Nigdy nie ustawaj w eksploracji (cid:258)wiata”. To jest moje zadanie dla Ciebie na teraz. „Nie mo(cid:285)emy wy- rzec si(cid:218) odkry(cid:202)”, pisa(cid:239) T. S. Eliot, „u kresu za(cid:258) odkrywania doj- dziemy do punktu wyj(cid:258)cia, (cid:258)wiadomi go po raz pierwszy”. Pewnie wstrzyma(cid:239)e(cid:258) eksploracj(cid:218) na jaki(cid:258) czas — mo(cid:285)e nawet na d(cid:239)u(cid:285)szy czas. Ale teraz mo(cid:285)esz zacz(cid:200)(cid:202) od nowa i ju(cid:285) nigdy wi(cid:218)cej nie ko(cid:241)cz. Du(cid:285)o ludzi (cid:285)yje w b(cid:239)(cid:218)dnym przekonaniu, (cid:285)e po to, by znale(cid:283)(cid:202) ten punkt, trzeba wyj(cid:258)(cid:202) na zewn(cid:200)trz — uda(cid:202) si(cid:218) do lasu, w góry lub do innego kraju. To prawda, (cid:285)e miejsca nowe i dzikie z pew- no(cid:258)ci(cid:200) sprzyjaj(cid:200) odzyskiwaniu naszego pe(cid:239)nego potencja(cid:239)u, ale prawd(cid:200) jest te(cid:285), (cid:285)e takie miejsca mo(cid:285)emy znale(cid:283)(cid:202) wsz(cid:218)dzie, je(cid:258)li si(cid:218) tylko zdamy na naszego wewn(cid:218)trznego artyst(cid:218). Mo(cid:285)e to by(cid:202) nawet miejsce pracy. W 2005 roku Daniel H. Pink pisa(cid:239): „Przysz(cid:239)o(cid:258)(cid:202) nale(cid:285)y do zu- pe(cid:239)nie innego rodzaju ludzi, z zupe(cid:239)nie innym rodzajem mózgu”. Wed(cid:239)ug niego: „Era dominacji lewej pó(cid:239)kuli i zwi(cid:200)zana z tym era informacji ust(cid:218)puj(cid:200) przed nowym (cid:258)wiatem, w którym kreatywne i holistyczne umiej(cid:218)tno(cid:258)ci wyznaczaj(cid:200) granic(cid:218) pomi(cid:218)dzy tymi, którzy id(cid:200) naprzód, a tymi, którzy zostaj(cid:200) w tyle”7. Przysz(cid:239)o(cid:258)(cid:202) jest tutaj. A ta zupe(cid:239)nie inna osoba, z ca(cid:239)kiem innym mózgiem — to artysta. Ale nie zwyczajny artysta, a ju(cid:285) na pewno nie jeden z tych, których spotka(cid:239)em na pocz(cid:200)tku swej drogi do odzyskania kreatywno(cid:258)ci — tych z wielkimi umiej(cid:218)tno(cid:258)ciami ar- tystycznymi, lecz niepotrafi(cid:200)cych sprawi(cid:202), by ich dzie(cid:239)a by(cid:239)y wa(cid:285)- ne równie(cid:285) dla innych ludzi. Nie, artysta, o którym mówi(cid:218) — Kup książkęPoleć książkę Co z Ciebie zosta(cid:239)o? 45 o którym mówi(cid:239) te(cid:285) Daniel H. Pink — to taki, który wie, kiedy uruchomi(cid:202) dzieci(cid:218)c(cid:200) kreatywno(cid:258)(cid:202) prawej pó(cid:239)kuli i kiedy pos(cid:239)u(cid:285)y(cid:202) si(cid:218) logik(cid:200) pó(cid:239)kuli lewej. Jest to niezwykle mocna kombinacja. Ale najlepsze jest to, (cid:285)e takim artyst(cid:200) Ty te(cid:285) mo(cid:285)esz zosta(cid:202). A teraz porozmawiajmy, jak to zrobi(cid:202). Kup książkęPoleć książkę 46 Unthink. Obud(cid:283) w sobie kreatywnego geniusza 1 Edgar Lee Masters, Antologia Spoon River, przek(cid:239). M. Sprusi(cid:241)ski, PWN, Warszawa 1981, s. 83. 2 Debra Jennings, „Use Your Whole Brain: Leveraging Right-Brained Thinking in a Left-Brained World”, b.d., http://www.projectsmart.co.uk/use-your-whole-brain-leveraging-right-brained-thinking-in-a-left-brained-world.html. 3 Alison Gopnik, cyt. za: Think Like a Child, „Success”, 4 listopada 2009, http://www.success.com/article/think-like-a-child. 4 Too Much Knowledge Can Be Bad for Some Types of Memory, Study Finds, „ScienceDaily”, 17 maja 2005, http://www.sciencedaily.com/releases/2005/05/050517112349.htm. 5 Jeffrey Davis, Think Like a 47-Year-Old to Boost Your Creativity, „Tracking Wonder”, 14 lipca 2010, http://www.psychologytoday.com/blog/tracking-wonder/201007/think-47-year-old-boost-your-creativity. 6 Edgar Lee Masters, Antologia..., dz. cyt., s. 83. 7 Daniel H. Pink, Ca(cid:239)kiem nowy umys(cid:239). Dlaczego przysz(cid:239)o(cid:258)(cid:202) nale(cid:285)y do prawopó(cid:239)kulowców?, Poligraf, Brzezia (cid:146)(cid:200)ka 2009. Kup książkęPoleć książkę
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Unthink. Obudź w sobie kreatywnego geniusza
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: