Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00498 014070 11054842 na godz. na dobę w sumie
VAT w samorządach - ebook/pdf
VAT w samorządach - ebook/pdf
Autor: Liczba stron:
Wydawca: INFOR Język publikacji: polski
ISBN: 9788374405911 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> prawo i podatki
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
1 stycznia 2016 r. zmieniają się zasady odliczania VAT przez samorządy. Publikacja omawia najważniejsze zmiany w tym zakresie, a także na przykładach konkretnych inwestycji realizowanych przez JST i ich jednostki podległe opisuje konsekwencje nowych przepisów.
Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

R E K O M E N D U J Ą Janina Fornalik VAT w samorządach zasady odliczeń podatku naliczonego od 1 stycznia 2016 r. JANINA FORNALIK VAT w samorządach zasady odliczeń podatku naliczonego od 1 stycznia 2016 r. DYREKTOR CENTRUM RYNKU FINANSÓW PUBLICZNYCH Agata Eichler REDAKCJA MERYTORYCZNA Renata Maciejczak, Wioletta Kępka KOREKTA Irena Biśta-Kanciała ŁAMANIE Teresa Lewicka-Stefani Druk: Mazowieckie Centrum Poligrafii, Marki © Copyright by INFOR PL SA Warszawa 2015 INFOR PL SA 01-042 Warszawa, ul. Okopowa 58/72 tel. 22 530 43 44 www.infor.pl Biuro Obsługi Klienta 01-042 Warszawa, ul. Okopowa 58/72 tel. 22 212 07 30, infolinia: 801 626 666 faks 22 212 07 32 e-mail: bok@infor.pl strona: www.sklep.infor.pl Publikacja jest chroniona przepisami prawa autorskiego. Wykonywanie kserokopii bądź powiela- nie inną metodą oraz rozpowszechnianie bez zgody Wydawcy w całości lub części jest zabronio- ne i podlega odpowiedzialności karnej. ISBN 978-83-7440-591-1 Spis treści Wstęp ................................................................................................ 7 Wykaz skrótów .................................................................................. 9 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT ............ 10 1.1. Zadania własne wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych ..................................................................... 11 1.2. Zbycie mienia komunalnego .................................................... 15 1.3. Urząd miasta/gminy a status podatnika VAT .......................... 18 1.4. Jednostka budżetowa a status podatnika VAT ......................... 19 1.5. Zakład budżetowy a status podatnika VAT ............................. 23 1.6. Instytucje kultury jako odrębni podatnicy VAT ...................... 24 2. Związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi ................ 25 2.1. Związek zakupów z czynnościami opodatkowanymi jako warunek odliczenia VAT .................................................. 25 2.2. Związek pośredni ..................................................................... 28 2.3. Zadania własne JST a związek z czynnościami opodatkowanymi ...................................................................... 31 2.4. Wydatki JST niezwiązane z czynnościami opodatkowanymi ...................................................................... 39 3. Zakres odliczenia ......................................................................... 42 3.1. Bezpośrednie przyporządkowanie wydatków ......................... 42 3.2. Odliczenie częściowe według proporcji sprzedaży ................. 45 3.3. Czynności niepodlegające VAT a proporcja sprzedaży .......... 46 3.4. Wydatki związane z czynnościami opodatkowanymi, zwolnionymi z VAT i niepodlegającymi opodatkowaniu ....... 47 3.5. Wydatki związane z czynnościami opodatkowanymi i niepodlegającymi opodatkowaniu ......................................... 53 3.6. Wydatki związane z działalnością gospodarczą i inną – orzecznictwo TSUE .............................................................. 56 4. Kalkulacja proporcji sprzedaży .................................................. 58 5. Zbycie nieruchomości gminnych a proporcja sprzedaży .......... 59 3 VAT W SAMORZĄDACH 6. Korekta odliczenia ..................................................................... 64 6.1. Korekta jednorazowa ........................................................... 65 6.2. Korekta wieloletnia ............................................................. 66 6.3. Ulepszenie środków trwałych .............................................. 68 6.4. Inwestycje wieloletnie ......................................................... 69 6.5. Długość okresu korekty ....................................................... 72 7. Sprzedaż środków trwałych w okresie korekty ........................ 75 7.1. Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części ... 78 8. Zmiana przeznaczenia środków trwałych w okresie korekty ........................................................................................ 79 8.1. Zmiana przeznaczenia nakładów przed oddaniem środka trwałego do używania .......................................................... 81 8.2. Zmiana przeznaczenia środków trwałych z działalności niepodlegającej opodatkowaniu na opodatkowaną ............. 82 9. Odliczenie podatku naliczonego od nieruchomości wykorzystywanych do celów działalności gospodarczej i do innych celów ........................................................................ 88 9.1. Wykorzystanie nieruchomości do innych celów ................. 90 9.2. Korekta odliczenia VAT ...................................................... 94 9.3. Alokacja wydatków ............................................................. 94 9.4. Rodzaje wydatków objętych dyspozycją art. 86 ust. 7b ustawy .................................................................................. 100 9.5. Inwestycje rozpoczęte przed 1 stycznia 2011 r. ................... 101 9.6. Niezgodność art. 86 ust. 7b ustawy o VAT z dyrektywą 2006/112 i orzecznictwem TSUE ................... 104 10. Odliczenie częściowe według prewspółczynnika od 1 stycznia 2016 r. ................................................................... 107 10.1. Istota prewspółczynnika ...................................................... 107 10.2. Cel wprowadzenia prewspółczynnika i orzecznictwo TSUE ........................................................... 113 10.3. Cele inne niż działalność gospodarcza ................................ 115 10.4. Sposoby określenia prewspółczynnika ................................ 119 10.5. Wybór sposobu ustalania prewspółczynnika ...................... 129 10.6. Kalkulacja prewspółczynnika .............................................. 131 10.7. Roczna i wieloletnia korekta podatku VAT ........................ 134 4 Spis treści 10.8. Wydatki inwestycyjne dotyczące nieruchomości przeznaczonej na cele osobiste ............................................ 139 10.9. Przepisy przejściowe ........................................................... 140 11. Terminy odliczenia i zwrotu podatku VAT .............................. 141 11.1. Terminy zwrotu nadwyżki podatku naliczonego ................ 146 12. Katalog wyłączeń prawa do odliczenia podatku naliczonego ................................................................................. 147 13. Odliczenie podatku naliczonego od wydatków dotyczących samochodów ............................................................................... 149 14. Korekta podatku naliczonego od niezapłaconych faktur ....... 152 15. Odliczenie podatku naliczonego od wybranych rodzajów wydatków JST ............................................................................ 154 15.1. Inwestycje przekazane zakładom budżetowym .................. 154 15.2. Inwestycje przekazane jednostkom budżetowym ............... 159 15.3. Inwestycje przekazane spółkom komunalnym .................... 161 15.4. Inwestycje przekazane domom kultury ............................... 163 15.5. Wydatki bieżące na utrzymanie budynku urzędu gminy .... 167 15.6. Budowa/przebudowa budynku urzędu gminy ..................... 173 15.7. Kolektory słoneczne ............................................................ 176 15.8. Przydomowe oczyszczalnie ścieków ................................... 178 15.9. Renowacje rynku miejskiego .............................................. 181 15.10. Budowa obiektów sportowych ............................................ 183 15.11. Budowa kanalizacji deszczowej .......................................... 189 15.12. Budowa i utrzymanie targowiska ........................................ 194 15.13. Budowa parkingu ................................................................. 197 15.14. Działania promocyjne .......................................................... 200 15.15. Usługi prawne ...................................................................... 205 15.16. Świetlice wiejskie ................................................................ 208 15.17. Wywóz odpadów komunalnych ........................................... 215 15.18. Budowa boiska ..................................................................... 218 15.19. Zagospodarowanie turystyczne terenów ogólnodostępnych ................................................................ 221 15.20. Wydatki związane z działkami inwestycyjnymi ................. 222 15.21. Organizacja festynu ............................................................. 226 5 Wstęp Skorzystanie z prawa do odliczenia podatku VAT przez przedsiębior- ców wydaje się sprawą oczywistą. Natomiast temat odliczenia podatku VAT w jednostkach samorządu terytorialnego przez długi czas w ogóle nie istniał. Obecnie jest już jasne, że również podmioty prawa publicz- nego w pewnym zakresie mogą być uprawnione do takiego odliczenia, co często wiąże się z dużymi oszczędnościami finansowymi dla lokal- nego budżetu. Jednak ze względu na skomplikowany status podatkowy samorządów kwestia istnienia oraz zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego jest często zagadnieniem problematycznym. Świadczą o tym liczne zapytania składane przez jednostki samorządu terytorialnego do Ministra Finansów, a także bogate orzecznictwo sądów administracyjnych. Również wydawane wyroki sądowe nie zawsze jednolicie rozstrzygają sprawy dotyczące podatku VAT w JST. Na duży stopień skomplikowania omawianej tematyki wskazuje również fakt, że niektóre sprawy były/będą rozstrzygane w formie uchwały wydanej przez poszerzony skład sędziow- ski Naczelnego Sądu Administracyjnego, a kilka spraw trafiło nawet do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Powodem istotnych wątpliwości interpretacyjnych dotyczących od- liczania podatku naliczonego jest specyfika działania samorządów jako podmiotów powołanych do realizacji zadań publicznych, a jednocześnie prowadzących w określonym zakresie działalność gospodarczą w rozu- mieniu przepisów ustawy o VAT. Ocena istnienia i zakresu prawa do od- liczenia w jednostkach samorządowych jest więc uzależniona od okolicz- ności konkretnej sprawy, w szczególności od charakteru danego wydatku, celu i sposobu działania jednostki w zakresie jego wykorzystania. Należy pamiętać, że jednostki samorządowe, które nie dokonywały odliczeń podatku VAT w przeszłości, nadal mają taką możliwość, w gra- nicach okresów przedawnienia. Warto więc przeanalizować inwestycje zrealizowane w przeszłości, zarówno pod kątem możliwych oszczędności, jak i w kontekście pokrywania podatku VAT w ramach finansowania unij- nego. Możliwość odzyskania VAT wyklucza bowiem uznanie go za koszt kwalifikowalny na potrzeby funduszy. W niniejszej publikacji autorka postara się przybliżyć czytelnikowi problematykę związaną z odliczaniem VAT w jednostkach samorządu te- rytorialnego, zarówno na podstawie przepisów obowiązujących do końca 7 VAT W SAMORZĄDACH 2015 roku, jak i w świetle zmian wchodzących w życie od 1 stycznia 2016 r. Nowym przepisom został poświęcony jeden z rozdziałów publi- kacji. Ponadto autorka odwołuje się do nich przy omawianiu poszczegól- nych zagadnień, a także w każdym z przedstawionych w końcowej części przykładów dotyczących wybranych rodzajów wydatków JST budzących w praktyce wątpliwości związane z odliczeniem VAT. Zmiany wchodzące w życie od 1 stycznia 2016 r. związane z nowym obowiązkiem stosowania tzw. prewspółczynnika nie tylko wprowadzą istotne ograniczenia w odliczaniu VAT w jednostkach samorządu teryto- rialnego, lecz także wymuszą opracowanie skomplikowanej metodologii odliczeń oraz prowadzenie szczegółowych ewidencji i kalkulacji, które w efekcie pozwolą ustalić kwoty VAT podlegające odliczeniu. Dodatko- wej pracy jednostkom samorządowym może też przysporzyć spodziewany w 2015 roku wyrok unijnego Trybunału, w którym zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy samorządowe jednostki budżetowe powinny być uznawane za odrębnych od gminy podatników VAT (taka praktyka obecnie przeważa), czy też ich obroty powinny być uwzględniane w rozliczeniach VAT samej jednostki samorządowej. Należy się spodziewać, że kwestie rozliczania VAT w jednostkach sa- morządu terytorialnego jeszcze przez długi czas będą przedmiotem kon- trowersji, sporów i dyskusji zarówno wśród praktyków – osób zajmujących się rozliczeniami w samych jednostkach, jak i doradców podatkowych, przedstawicieli organów podatkowych, a także sędziów sądów administra- cyjnych. 8 Wykaz skrótów dyrektywa 2006/112 ustawa o VAT; ustawa ustawa nowelizująca Ordynacja podatkowa; o.p. ustawa o finansach publicznych; u.f.p. 1. Akty prawne Dyrektywa Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w spra- wie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, ze zm.) ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054; ost. zm. Dz.U. z 2015 r. poz. 978) ustawa z 4 maja 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towa- rów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 605) ustawa z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2015 r. poz. 613; ost. zm. Dz.U. z 2015 r. poz. 1197) ustawa z 29 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 885; ost. zm. Dz.U. z 2015 r. poz. 238) ustawa o samorządzie gminnym; u.s.g. ustawa z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 594; ost. zm. Dz.U. z 2015 r. poz. 1045) Kodeks cywilny; k.c. ustawa z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (j.t. Dz.U. z 2014 r. poz. 121) TSUE, Trybunał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 2. Organy orzekające NSA WSA MF JST WNiP Naczelny Sąd Administracyjny Wojewódzki Sąd Administracyjny Minister Finansów 3. Inne skróty jednostka(i) samorządu terytorialnego wartości niematerialne i prawne 9 VAT W SAMORZĄDACH 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT Kluczowe znaczenie w mechanizmie odliczania VAT ma art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku VAT na- leżnego (kalkulowanego z tytułu sprzedaży) o kwotę podatku VAT na- liczonego (zapłaconego w cenie nabywanych towarów i usług). Przepis ten jest odpowiednikiem art. 168 dyrektywy 2006/112, który z kolei wyra- ża podstawową zasadę konstrukcyjną podatku VAT – zasadę neutralności1. Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika zatem, że aby JST była upraw- niona do odliczenia podatku naliczonego, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki: 1) JST musi zostać uznana za podatnika podatku od towarów i usług oraz 2) towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek został naliczo- ny, są/będą wykorzystywane przez JST (w całości lub części) do wyko- nywania czynności opodatkowanych – ten warunek zostanie omówiony w kolejnych rozdziałach niniejszej publikacji. W odniesieniu do pierwszego warunku należy odwołać się do definicji podatnika zawartej w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT oraz dalszych szcze- gólnych regulacji dotyczących specyficznie JST. Zgodnie z nim, podat- nikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospo- darczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza natomiast obejmuje m.in. wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, a także działalność osób wykonujących wolne zawody (art. 15 ust. 2 ustawy o VAT). Działalność gospodarcza to w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobko- wych. Wśród podatników VAT szczególny status przyznany został orga- nom władzy publicznej oraz obsługującym je urzędom. Zgodnie z art. 15 1 Zasada neutralności, mocno podkreślana w orzecznictwie TSUE, oznacza, że podatek VAT nie po- winien obciążać podatników prowadzących działalność opodatkowaną, lecz ostatecznego konsumen- ta, a więc odbiorcę towarów lub usług na ostatnim etapie obrotu gospodarczego (por. wyroki w spra- wach: C-465/03 Kretztechnik AG, C-268/83 Rompelman, C-37/95 Ghent Coal Terminal). 10 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy pub- licznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji któ- rych zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Przez pewien czas wątpliwości budziła kwestia, czy JST w ogóle jest objęta zakresem podmiotowym tego przepisu. Została ona ostatecznie roz- strzygnięta w orzecznictwie sądów administracyjnych2, które uznały, że JST realizujące zadania z zakresu władzy publicznej stanowią „organ władzy publicznej” w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, a zatem podlegają wyłączeniu z reżimu podatku VAT. 1.1. Zadania własne wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych W świetle brzmienia art. 15 ust. 6 ustawy o VAT problematyczne okazało się również określenie statusu JST jako podatnika VAT w odniesieniu do czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Organy podatkowe i niektóre sądy administracyjne z tego przepisu wywo- dziły wnioski, że JST występują w charakterze podatnika VAT również w sytuacji, gdy realizują zadania nałożone na nie przepisami prawa, do realizacji których zostały powołane (tzw. zadania własne wykonywane w ramach reżimu publicznoprawnego), lecz zadania te są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Takie podejście nie było słuszne, ponieważ jako warunek determi- nujący posiadanie lub nie statusu podatnika VAT uwzględniało przede wszystkim fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej. Warunek ten jest jed- nak niezgodny z regulacjami unijnymi, a w szczególności z art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112. Zgodnie z tym przepisem, krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet je- śli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi 2 Por. wyroki NSA z 25 maja 2010 r. (sygn. akt I FSK 852/09) oraz z 11 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 965/11). 11 VAT W SAMORZĄDACH działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatni- ków w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Uregulowanie unijne jest poszerzone w stosunku do polskiego rozwiąza- nia o dwie kwestie. Po pierwsze, wskazuje się, że jeżeli traktowanie tych organów jako niebędących podatnikami naruszałoby znacząco zasady konkurencji, należy w przypadku tych czynności lub transakcji uznawać je za podatników. Po drugie, przepis unijny przewiduje dodatkowo, że jeśli organy władzy publicznej prowadzą działalność określoną w załączniku nr 1 do dyrektywy 2006/112, są one uznawane w każdym wypadku za po- datników, chyba że niewielki rozmiar tej działalności powoduje, że może być ona pominięta. Katalog ten wymienia m.in. usługi telekomunikacyjne, dostawę wody, gazu, energii elektrycznej i energii cieplnej, transport osób i towarów. Przepisy dyrektywy nie odwołują się jednak do formy prawnej prowadzenia działalności przez organy władzy, w szczególności do umów cywilnoprawnych. W świetle przedstawionych regulacji unijnych należy przede wszyst- kim badać charakter realizowanych przez JST działań, nie zaś przyjętą formę prawną, w ramach której wykonywane są świadczenia. Niezgod- ność polskich przepisów w tym zakresie została dostrzeżona przez sądy administracyjne i w ostatnim czasie utrwaliła się linia orzecznicza NSA oparta na wspólnotowej wykładni art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. NSA uznał, że fakt zawarcia umowy cywilnoprawnej, stanowiący jeden z elemen- tów wykonywania zadań publicznych, nie powinien mieć wpływu na ocenę JST jako podatnika. Jedna z takich spraw dotyczyła opodatkowa- nia opłat pobieranych przez gminę od przewoźników za korzystanie z przystanków gminnych (wyrok NSA z 6 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1644/133). Stan faktyczny Gmina wystąpiła z wnioskiem o interpretację, w którym wskazała, że pobiera opłaty za korzystanie przez operatorów publicznego transportu drogowego i przewoźników z przystanków komunikacyjnych, których właścicielem lub 3 Analogiczne stanowisko zajął NSA w wyroku z 26 marca 2015 r. (sygn. akt I FSK 472/14). 12 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT zarządzającym jest gmina. Stawki opłat zostały ustalone w uchwale rady miejskiej, a jednocześnie gmina zawarła umowy z przewoźnikami na ko- rzystanie z przystanków komunikacyjnych. Gmina zadała pytanie, czy po- bierane opłaty za korzystanie z przystanków podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Organ podatkowy uznał, że przedmiotowe opłaty stanowią wynagrodzenie za usługi świadczone przez gminę na rzecz przewoźników i w konsekwencji podlegają opodatkowaniu VAT. Z uzasadnienia W kontekście przepisów dyrektywy 2006/112 kwestia podmiotowości orga- nów władzy publicznej w podatku od towarów i usług uzależniona jest od dwóch czynników: 1) działalność musi być wykonywana przez podmiot pra- wa publicznego i 2) musi być wykonywana w celu sprawowania władzy pub- licznej. W analogiczny sposób do omawianej kwestii odnosił się w swych orzeczeniach TSUE (wyroki C-408/97, C-4/89, C-288/07), akcentując przy tym, że istnieje możliwość opodatkowania świadczeń organów władzy pub- licznej celem przeciwdziałania znaczącym zakłóceniom konkurencji na da- nym rynku. Wykładni przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT należy zatem dokonać w od- niesieniu do przepisów dyrektywy 2006/112. W konsekwencji tej wykładni, nie budzi wątpliwości, że gmina będąca organem władzy publicznej, reali- zująca zadania publiczne, do których na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 u.s.g. zaliczają się sprawy dotyczące lokalnego transportu zbiorowego, nie działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i w związku z tym opi- sane we wniosku świadczenia nie podlegają opodatkowaniu. Jednocześnie wyłączenie z opodatkowania usług opisanych we wniosku nie zakłóca kon- kurencji na danym rynku. Stosunek prawny łączący gminę oraz podmioty korzystające z jej mienia komunalnego powstaje w dominującym stopniu na podstawie admini- stracyjnoprawnej metody regulacji, która na plan dalszy spycha cywil- noprawny charakter zawieranych umów. Strony tego stosunku nie mają bowiem swobody co do ustalania jego treści, albowiem ograniczają je przepisy powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego. Ponad- to tryb ustalania wysokości opłaty wskazuje, że mamy tu do czynienia z opłatą zbliżoną do daniny publicznej, a nie z ceną ustalaną w realiach rynkowych. Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 12 grud- nia 2014 r. (sygn. akt I FSK 1879/13) dotyczącym dzierżawy schroniska dla zwierząt na rzecz Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. W ocenie NSA, umowa dzierżawy w tym przypadku jest związana z realizacją zadań własnych, a nie prowadzeniem działalności gospodarczej. 13 VAT W SAMORZĄDACH Stan faktyczny Naczelnik urzędu skarbowego zakwestionował odliczenie przez gminę po- datku VAT na podstawie faktur za wykonanie nawierzchni oraz dodatkowego odwodnienia na części terenu schroniska dla bezdomnych zwierząt. Gmina uzasadniała odliczenie zawarciem umowy dzierżawy schroniska dla zwie- rząt z Towarzystwem Opieki nad Zwierzętami, na podstawie której otrzymy- wała niewielką opłatę. Z uzasadnienia Przepis art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nakazujący in fine objęcie opodatkowa- niem czynności wykonywanych przez te organy na podstawie umów cywil- noprawnych, nie może być jednak interpretowany literalnie. Należy bowiem mieć na uwadze treść odpowiednich regulacji wspólnotowych i orzeczni- ctwo TSUE. Nie można zgodzić się z tezą, że odpłatna dzierżawa nieruchomości za symboliczną złotówkę stanowi bezwzględnie przejaw działalności gospo- darczej, w ramach której gmina występuje w charakterze podatnika po- datku VAT. W przypadku organu władzy publicznej sam fakt dokonywania świadczenia mieszczącego się w definicji odpłatnej dostawy towarów nie przesądza jeszcze o następstwie czynności opodatkowanej. Istotny jest bo- wiem kontekst (cel) takiej czynności. Wykonanie umowy cywilnoprawnej, której stroną jest organ władzy publicznej, nie zawsze musi bowiem prowa- dzić do zakłóceń konkurencji. Może w ogóle nie mieć związku z aktywnością gospodarczą JST. Nawiązanie stosunku cywilnoprawnego może bowiem stanowić dopuszczalny sposób realizacji zadań publicznych, nałożonych na gminę odrębnymi przepisami prawa (w rozpatrywanej sprawie zadań mających na celu zapewnienie ochrony przed bezdomnymi zwierzętami na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, a także zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, czy szerzej – zapewnienie porządku i czystości na terenie gminy na podstawie art. 7 ust. 1 u.s.g.). Ocena prawnopodatkowego statusu gminy została za- tem dokonana przez sąd I instancji w oderwaniu od przesłanek wyłączenia z opodatkowania, które wynikają z funkcjonalnej (prowspólnotowej) wykład- ni art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. W mojej ocenie, przedstawione w tym wyroku twierdzenia NSA są kontrowersyjne. Nie jest bowiem oczywiste, również w świetle przepi- sów dyrektywy 2006/112, że wykonywanie zadań własnych wyklucza JST z kręgu podatników VAT. Sam publicznoprawny charakter wyko- nywanych zadań nie powinien przesądzać o tym, w jakiej roli występuje JST. Przepisy unijne oraz orzecznictwo TSUE nakazują również badać, 14 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT czy w danej sytuacji istnieje konkurencja (choćby potencjalna) między JST a podmiotami prywatnymi. Wydaje się jednak, że ten element jest pomijany przez sądy. Interpretacja art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, w świetle orzecznictwa NSA oraz regulacji unijnych, prowadzi do wniosku, że przepis ten w stosunku do JST ma następujące skutki: ●● w zakresie, w jakim realizują one nałożone na nie przepisami prawa zadania, które nie stanowią działalności gospodarczej, niezależnie od tego, czy są one realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych, czy też nie – JST nie występują w charakterze podatników VAT, przez co w związku z tymi czynnościami nie rozliczają tego podatku (zgodnie z orzecznictwem TSUE, nie powinno to jednak dotyczyć sy- tuacji, gdy wykonywanie tych zadań poza VAT powodowałoby istotne naruszenie konkurencji), ●● w zakresie, w jakim wykonują wszelkie inne czynności na podstawie umów cywilnoprawnych w ramach prowadzonej działalności go- spodarczej – JST występują w charakterze podatników podatku VAT, co wiąże się z koniecznością rozliczania podatku VAT należne- go, dając jednocześnie możliwość odliczenia podatku VAT naliczo- nego (ewentualnie skutkuje koniecznością wykazania sprzedaży zwol- nionej z podatku VAT). 1.2. Zbycie mienia komunalnego Przy dokonywaniu oceny statusu prawnopodatkowego JST w zakresie trans- akcji dotyczących dysponowania mieniem komunalnym istotne znaczenie ma postanowienie TSUE wydane 20 marca 2014 r. w sprawie C-72/13 Gmina Wrocław4 oraz wydany w tej samej sprawie wyrok NSA z 5 grud- nia 2014 r. (sygn. akt I FSK 1547/14). Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia, czy JST jest podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży i wniesienia aportem 4 Postanowienie TSUE zostało wydane w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne skierowane przez NSA w postanowieniu z 17 sierpnia 2012 r. (sygn. akt I FSK 1612/11) o następującej treści: Czy przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1) sprzeciwiają się opodatkowaniu podatkiem VAT czynności gminy polegających na sprzedaży nabytych z mocy prawa lub pod tytułem darmym, w szczególności w drodze spadkobrania lub darowizny, mienia – w tym nieruchomości bądź wniesienia ich w formie aportu do spółek prawa handlowego? 15 VAT W SAMORZĄDACH do spółki komunalnej ruchomości i nieruchomości nabytych nieodpłatnie w drodze darowizny, spadkobrania oraz z mocy prawa w wyniku komuna- lizacji. W tym postanowieniu TSUE wskazał, że dyrektywę 2006/112 na- leży interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się ona opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej transakcji takich jak te zamierzone przez gminę Wrocław, o ile sąd odsyłający stwierdzi, iż transakcje te stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz iż nie są wykonywane przez rzeczoną gminę w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy. Biorąc pod uwagę wskazówki Trybunału, NSA uznał, że dokonując zbycia mienia komunalnego nabytego nieodpłatnie JST nie działa w charakterze podatnika VAT, a zatem transakcja ta nie podlega opo- datkowaniu. Stan faktyczny Gmina wystąpiła z wnioskiem o interpretację, w którym wskazała, że jest właścicielem mienia (w tym m.in. nieruchomości), które zostało nabyte przez nią nieodpłatnie: 1) w wyniku nabycia z mocy prawa na podstawie ustawy z 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorzą- dzie terytorialnym oraz ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach sa- morządowych bądź 2) w formie darowizny, lub 3) spadkobrania. Mienie nabyte nieodpłatnie nigdy nie było wykorzystywane przez gminę do prowa- dzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, w szczególności nie było oddane w najem, dzierżawę, użytkowanie wie- czyste, nie zostało obciążone prawem rzeczowym ograniczonym. Intencją gminy nigdy nie było wykorzystywanie tego mienia na potrzeby działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT. Jedyne funkcje, które gmina speł- niała w odniesieniu do tego mienia, to funkcje właścicielskie. Obecnie gmina rozważa zbycie mienia (w tym nieruchomości), które może zostać dokonane w jednej z dwóch form: 1) sprzedaż w zamian za wynagrodzenie na rzecz podatnika VAT lub osoby niebędącej podatnikiem VAT albo 2) wniesienie aportem do spółki prawa handlowego. Gmina zadała pytanie, czy zbycie mienia podlega opodatkowaniu VAT. MF uznał, że w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cy- wilnoprawnych gmina podlega obowiązkowi podatkowemu na zasadach ogólnych. Zdaniem organu, gmina, będąc czynnym, zarejestrowanym po- datnikiem VAT, jest również podatnikiem tego podatku w zakresie sprzedaży czy też aportu nieruchomości i innego mienia. Przedmiotem zbycia będą bowiem składniki majątku podatnika VAT. Bez znaczenia pozostaje przy tym 16 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT fakt, że nabycie części nieruchomości nastąpiło nieodpłatnie, z mocy prawa lub też na podstawie darowizny czy spadkobrania. Z uzasadnienia W zaskarżonym wyroku WSA nie podjął żadnych działań w celu wykaza- nia, czy sporne czynności są wykonywane przez gminę w ramach działal- ności gospodarczej. Przyjął jedynie, że transakcje te są czynnością ze sfery cywilnoprawnej, a zatem nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania. Tym- czasem zasadność zastosowania w odniesieniu do gminy art. 15 ust. 6 ustawy o VAT może być weryfikowana dopiero po wcześniejszym spraw- dzeniu, czy dana czynność stanowi działalność gospodarczą w rozumie- niu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem czy gmina działa w charakterze podatnika VAT. Zbywane przez gminę mienie znajduje się jedynie w jej zasobach komunal- nych i nie było nigdy wykorzystywane w jakiejkolwiek działalności, tj. gmi- na pełni w tym przypadku wyłącznie funkcje właścicielskie. Ponadto to- wary stanowiące przedmiot dostawy zostały nabyte z mocy prawa lub pod tytułem darmym (darowizna, spadkobranie), a zatem w wyniku czynności, z którymi nie wiązało się prawo do odliczenia podatku naliczonego. Nabycie z mocy prawa i w drodze spadkobrania jest niezależne od woli gminy, na- tomiast wykonywanie jedynie funkcji właścicielskich nie przynosi żadnych wymiernych korzyści zarówno tworzącym wspólnotę samorządową miesz- kańcom, jak i samej gminie. Samo nieodpłatne nabycie mienia i jego po- siadanie nie jest wystarczające do uznania, że konstytuuje ono działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane do prowadzenia czynności handlowych, wytwórczych czy usługowych, a gmina pełniła jedynie funkcje właścicielskie. W konsekwen- cji, sprzedaż oraz aport przez gminę na podstawie umów cywilnoprawnych mienia nabytego z mocy prawa czy jako spadkobierca nie podlega opodat- kowaniu VAT, skoro gmina przy tych transakcjach nie występowała w roli podatnika VAT. Z tego wyroku wynika, że w stosunku do podejmowanych przez JST czynności związanych z dysponowaniem mieniem należy każdorazowo badać, czy z tytułu dokonania takich czynności JST występuje jako po- datnik VAT, czy jedynie jako podmiot zarządzający własnym majątkiem, czy też jako organ władzy publicznej działający w formach władczych. Jedynie w pierwszym przypadku będziemy mieli do czynienia z czynnoś- cią opodatkowaną VAT – odpłatną dostawą towarów. Natomiast w dwóch pozostałych sytuacjach czynności zbycia majątku przez JST nie podlegają opodatkowaniu VAT. 17 VAT W SAMORZĄDACH Podsumowując, JST może na gruncie podatku VAT występować w dwóch rolach: 1) podmiotu wyłączonego z opodatkowania VAT: ●● gdy realizuje zadania w oparciu o reżim publicznoprawny niesta- nowiące działalności gospodarczej, niezależnie od tego, czy działa w oparciu o umowy cywilnoprawne, z wyjątkiem sytuacji, gdy wy- konywanie tych zadań poza VAT powodowałoby istotne naruszenie konkurencji, oraz ●● gdy dokonuje zbycia mienia w ramach dysponowania majątkiem prywatnym nabytym nieodpłatnie w drodze darowizny, spadkobra- nia lub z mocy prawa w wyniku komunalizacji; 2) podatnika podatku VAT: ●● gdy wykonuje czynności w reżimie prywatnoprawnym na podsta- wie umów cywilnoprawnych, oraz ●● w zakresie wykonywania zadań własnych nałożonych odrębnymi przepisami, jeśli ich wykonywanie poza VAT skutkowałoby istot- nym naruszeniem konkurencji. 1.3. Urząd miasta/gminy a status podatnika VAT Jedną z wątpliwych kwestii wynikających z nieprecyzyjnego brzmienia art. 15 ust. 6 ustawy o VAT było określenie podmiotu, który powinien być zarejestrowany jako podatnik VAT – JST czy urząd ją obsługujący. Z czasem ukształtowana została jednolita linia orzecznicza5 w tej spra- wie i obecnie nie budzi już wątpliwości fakt, że urzędy miasta/gminy (starostwa powiatowe), jako jednostki pomocnicze organów wykonaw- czych samorządów (jakim jest wójt, burmistrz, prezydent miasta), nie mogą być uznane za podatników VAT. W rezultacie, z tytułu reali- zacji czynności podlegających opodatkowaniu VAT, podatnikiem jest JST, gdyż to ona posiada osobowość prawną oraz jest uprawniona do prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem JST powinna być zare- jestrowana jako podatnik. Dane JST należy wskazywać na fakturach 5 Por. wyroki NSA: z 2 marca 2010 r. (sygn. akt I FSK 273/09) i z 28 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I FSK 263/08) oraz interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 9 maja 2013 r. Nr IPTPP1/443-130/13-3/MG i Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 9 kwietnia 2008 r. Nr IPPP1-443-157/08-2/IŻ. 18 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT zarówno wystawianych przez JST jako sprzedawcę, jak też otrzymywa- nych przez JST jako nabywcę. 1.4. Jednostka budżetowa a status podatnika VAT Wiele kontrowersji budzi kwestia określenia, czy samorządowe jednostki budżetowe tworzone przez JST na podstawie ustawy o samorządzie gmin- nym oraz ustawy o finansach publicznych powinny być uznawane za od- rębnych od JST podatników VAT. Problem sprowadza się do tego, czy po- ziom samodzielności działalności prowadzonej przez jednostki budżetowe jest na tyle wysoki, aby można je było uznać za prowadzące samodziel- nie działalność gospodarczą w rozumieniu definicji podatnika określonej w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Zagadnienie to było przedmiotem rozstrzygnięcia siedmiu sędziów NSA w uchwale wydanej 24 czerwca 2013 r. (sygn. akt I FPS 1/13), w której NSA uznał, że w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jednostki budżetowe gminy nie są odrębnymi od gminy podatnika- mi podatku od towarów i usług, ponieważ nie prowadzą działalności gospodarczej w sposób samodzielny. NSA uzasadnił to specyficznym sposobem funkcjonowania jednostek budżetowych wynikającym z usta- wy o finansach publicznych, gdyż cechą charakterystyczną jednostek bud żetowych jest brak własnego mienia i dysponowanie jedynie wy- odrębnioną i przekazaną w zarząd częścią majątku JST. Jednostka bu- dżetowa działa zatem jako statio municipi – o tworzeniu, połączeniu, likwidacji takiej jednostki decydują organy stanowiące jednostki samo- rządu terytorialnego, czyli rada gminy. One też ustanawiają takiej jed- nostce statut, określają nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Istot- ne znaczenie ma również gospodarka finansowa jednostki budżetowej, która charakteryzuje się tym, że gminna jednostka budżetowa pokrywa swoje wydatki bezpośrednio z budżetu JST, a dochody odprowadza na rachunek JST. Powoduje to, że wielkość wydatków jednostki nie jest w żaden sposób związana z wysokością dochodów realizowanych przez taką jednostkę. Ponadto jednostka budżetowa nie dysponuje w żaden sposób realizowanymi przez siebie dochodami. Poziom wydatków ponoszonych przez taką jednostkę nie jest zatem zależny od jej do- chodów. Nie występuje pojęcie wyniku finansowego, nie ma deficytu , 19 VAT W SAMORZĄDACH strat i nadwyżki finansowej. Wszystkie czynności wykonywane na pod- stawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane VAT, jednostka budżetowa podejmuje w imieniu i na rzecz gminy, w ra- mach limitu środków przyznanych na dany rok w uchwale budżetowej. W przypadku jednostki budżetowej nie ma związku między skutkiem czynności w aspekcie finansowym a wydatkami jednostki. Gminna jednostka budżetowa nie odpowiada także za straty wyrządzane swoją działalnością. Wskazane cechy jednostki budżetowej powodują, że mimo wyod- rębnienia organizacyjnego, nie prowadzi ona działalności gospodarczej w sposób samodzielny czy niezależny od JST, której majątkiem, w tym środkami finansowymi, dysponuje. Nie są zatem spełnione przesłanki sa- modzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, które zostały wypra- cowane w orzecznictwie TSUE6: ●● jednostka budżetowa nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego ze swoją działalnością, ●● jednostka budżetowa nie ponosi odpowiedzialności za swoje działa- nia wobec osób trzecich, gdyż wykonuje czynności, działając w imie- niu JST. Pomimo podjęcia wcześniej uchwały, NSA skierował pytanie pre- judycjalne do TSUE dotyczące statusu jednostek budżetowych jako podatników VAT7. W tej sprawie (sygn. akt C-276/14) 30 czerwca br. rzecznik generalny TSUE Niilo Jääskinen wydał opinię, która poprze- dza wyrok Trybunału. Rzecznik uznał, że gminna jednostka budżetowa może być podatnikiem tylko pod warunkiem, że prowadzi samodziel- nie działalność gospodarczą. To z kolei powinien ustalić sąd krajowy w świetle kryteriów wskazanych przez TSUE. Wprawdzie rzecznik po- zostawił otwar tym problem zgłoszony przez NSA, jednak w swojej opi- nii wyraźnie zaznaczył, że w rozpatrywanej sprawie zostało już wydane rozstrzygnięcie sądu krajowego (mowa o uchwale siedmiu sędziów NSA z 24 czerwca 2013 r.). Rzecznik nie zgodził się ze stanowiskiem prezentowanym w tej spra- wie przez Ministerstwo Finansów, które twierdziło, że niewłaściwe jest badanie kryterium samodzielności w odniesieniu do podmiotów prawa 6 Por. wyroki TSUE w sprawach: C-210/04 FCE Bank plc i C-202/90 Ayuntamiento de Sewilla. 7 Postanowienie NSA z 10 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 311/12). 20 1. Prawo do odliczenia a status JST jako podatnika VAT publicznego, gdyż jego respektowanie stwarzałoby ryzyko doprowadzenia do nieproporcjonalnej ingerencji w przyznaną państwom członkowskim autonomię instytucjonalną. Zdaniem rzecznika, pełną definicję podatnika z art. 9 dyrektywy 2006/112 (którego odpowiednikiem jest art. 15 ust. 1 ustawy o VAT) należy stosować w sposób jednolity i spójny do wszystkich podmiotów, bez znaczenia pozostaje przysługujący jednostce budżetowej status podmiotu publicznego. Niilo Jääskinen uznał również w opinii, że na rozstrzygnięcie spra- wy nie mają wpływu rozbieżności językowe występujące w różnych wersjach językowych dyrektywy 2006/112 w zakresie użycia zwrotu „samodzielnie” (polska wersja) czy „niezależnie” (ang. independently – wersja angielska, francuska, duńska, niemiecka, hiszpańska, włoska, maltańska, niderlandzka, portugalska, rumuńska, fińska i szwedzka). Status podatnika należy zawsze rozpatrywać w świetle kryteriów wyzna- czonych w orzecznictwie TSUE w odniesieniu do sposobu prowadzenia działalności danej jednostki. Są to kryteria obiektywne, które muszą być respektowane, i państwo członkowskie nie może modyfikować zakresu stosowania dyrektywy 2006/112 poprzez przepisy wewnętrzne odnoszą- ce się do organizacji JST. Co również istotne, rzecznik nie przychylił się do wniosku pol- skiego rządu, aby ograniczyć w czasie skutki wyroku TSUE, czyli uznać, że będzie on mieć zastosowanie jedynie do przyszłości. Rząd polski podkreślał, że wyrok TSUE, nakazujący traktowanie jednostek budżetowych jako jednego podatnika VAT razem z gminą, wpłynąłby znacząco na model funkcjonowania samorządu terytorialnego w Polsce i miałby negatywne skutki dla całego sektora finansów publicznych. Tymczasem polskie władze fiskalne w dobrej wierze uważały jednostki budżetowe za odrębnych od gminy podatników VAT. Niilo Jääskinen zwrócił uwagę na to, że ograniczenie skutków orzeczenia TSUE było stosowane w wyjątkowych wypadkach przy spełnieniu dwóch przesła- nek: działania w dobrej wierze oraz ryzyka poważnych reperkusji go- spodarczych. Rząd polski nie uzasadnił w sposób wystarczający speł- nienia tych przesłanek. Kwestia statusu podatkowego jednostek budżetowych w niedługim czasie zostanie rozstrzygnięta przez TSUE. Jeśli podzieli on stanowisko przedstawione w opinii rzecznika generalnego i odwoła się do decyzji sądu krajowego, wówczas JST będą zmuszone do zmiany rozliczeń VAT. 21 VAT W SAMORZĄDACH Formalnie NSA po wyroku TSUE będzie musiał jeszcze raz dokonać oce- ny tego zagadnienia, jednak nie wydaje się możliwe rozstrzygnięcie od- mienne niż zaprezentowane w uchwale. Już samo skierowanie przez NSA zapytania do TSUE było, moim zdaniem, wątpliwe, skoro wcześniej sprawę tę rozstrzygnął ten sam sąd w uchwale wydanej w poszerzonym składzie, a ponadto dotyczy ona spe- cyficznej struktury funkcjonowania polskich organów samorządowych i nie ma charakteru uniwersalnego, który miałby przełożenie na praktykę podatkową w innych krajach UE. Organy podatkowe niezmiennie stoją na stanowisku, że jedno- stki budżetowe stanowią odrębnych od JST podatników podatku VAT8. Podejście to jest w praktyce stosowane również przez większość JST, co skutkuje tym, że jeśli obroty wygenerowane przez daną jednost- kę budżetową z tytułu działalności opodatkowanej podatkiem VAT nie przekroczyły określonych limitów9, jednostki te nie są zarejestrowane dla potrzeb podatku VAT, a ich czynności nie zostały opodatkowane. Jednocześnie jednak stanowisko prezentowane przez MF skutkuje od- mową prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków zrealizowanych przez JST, które służą czynnościom opodatkowanym wykonywanym przez jednostki. Natomiast sądy administracyjne wydają orzeczenia zgodnie z uchwałą NSA, gdyż są związane stanowiskiem zaprezento- wanym w uchwale10. Niektóre składy orzekające NSA zawieszają jed- nak toczące się postępowania z uwagi na zadane przez NSA pytanie prejudycjalne do TSUE11. Jeśli wyrok TSUE będzie zgodny z opinią rzecznika (oraz wcześ- niejszą uchwałą NSA), będzie on miał poważne konsekwencje dla JST 8 Por. interpretacje: Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 8 października 2013 r. Nr IPTPP2/443-560/13-4/ KW, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2 października 2013 r. Nr IBPP3/443-817/13/KG, z 17 września 2013 r. Nr IBPP3/443-751/13/UH oraz z 17 września 2013 r. Nr IBPP3/443-750/13/ KG; Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 15 kwietnia 2014 r. Nr ILPP5/443-56/14-2/PG; Dyrek- tora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 6 maja 2014 r. Nr ITPP1/443-172/14/MN. 9 Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których łączna war- tość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 tys. zł. 10 Np. wyrok WSA w Krakowie z 26 marca 2014 r. (sygn. akt I SA/Kr 29/14), wyroki WSA w Gliwi- cach z 2 października 2014 r. (sygn. akt I SA/Gl 608/14), z 28 października 2014 r. (sygn. akt I SA/ Gl 651/14), wyrok NSA z 21 października 2014 r. (sygn. akt I FSK 1546/13). 11 Np. postanowienie WSA w Opolu z 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Op 703/13); postanowienie WSA w Poznaniu z 29 stycznia 2014 r. (sygn. akt I SA/Po 599/13). 22
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

VAT w samorządach
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: