Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00396 007382 13615656 na godz. na dobę w sumie
Wędkarz doskonały - monografie. Boleń - ebook/pdf
Wędkarz doskonały - monografie. Boleń - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 96
Wydawca: Multico Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-7073-489-3 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> praktyczna edukacja, samodoskonalenie, motywacja
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).
Boleń jest rybą wyjątkową. Ostrożną, przebiegłą, niezwykle trudną do złowienia. Każdy wędkarz marzy, by umieć ją łowić. Poradnik Jacka Stępnia, największego polskiego specjalisty od łowienia boleni, pozwoli Ci skutecznie łowić rapy. Dowiesz się z niego o zwyczajach tych ryb, poznasz najlepsze łowiska, dobierzesz odpowiedni sprzęt, ale także będziesz mógł samodzielnie wykonać słynną boleniową przynętę.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

|12| |24| SPIS TREŚCI |8| |9| |11| |12| |14| |17| |20| Wstęp Boleń zwany rapą Superdrapieżnik Obsesja Jedna chwila Sukces i porażka Bingo! |24| |27| |33| |41| |44| Wynalazki Wieloryb Kropek Wielorybek Inne przynęty |48| |51| |53| |55| |56| |58| Sprzęt Wędzisko Kołowrotek Żyłka czy plecionka? Ważne drobiazgi Niezbędne minimum |60| |84| |60| |65| |69| |70| |77| |79| Łowiska i techniki połowu Ostrogi Baseny Opaski Płytkie łuki zakrętów Na środku rzeki |84| |87| |89| |91| |93| |94| Cztery pory roku Wiosna Lato Jesień Zima Epilog Boleń zwany rapą 9 Boleń to wyjątkowa ryba. Równie drapieżna, co przebiegła i ostrożna. Niezwykle trudno ją złowić. Od początku przy- gody ze spinningiem to właśnie ten drapieżnik sprawiał mi najwięcej kłopotów. Nie miałem na niego sposobu. Niemal wszystkie próby złowienia rapy kończyły się tym samym – bolesną porażką. Przez lata ignorowałem bolenie, tak jak one mnie. Polowa- łem na inne drapieżniki. Ale pewnego dnia w jednej chwili zrozumiałem, na czym polegał mój błąd. Nad brzegami Odry poczułem, że tym razem to ja będę górą. I nie pomyliłem się! Na kilka miesięcy zapomniałem o innych rybach. Każdą wolną chwilę poświęcałem boleniom. Przemierzałem kolejne odcinki rzeki i zbierałem doświadczenia. Niemal każda wyprawa przyno- siła coś nowego. Wykradałem rapom coraz więcej tajemnic. Przeszedłem długą, wyboistą drogę pełną emocji, uniesień i wrażeń. Były też porażki, ale to one dały mi najwięcej. To była niesamowita przygoda. Postanowiłem więc opowiedzieć o niej innym wędkarzom. I tak powstała ta książka. Jeden z moich przyjaciół mówi, że napisałem ją nad wodą. W tym rubasznym stwierdzeniu jest wiele racji. Bowiem całą wiedzę o rapach zdobyłem podczas setek wypraw nad Odrę. W książce przedstawiłem mój sposób łowienia boleni. Opisałem przy- nęty, sposób ich wykonania, sprzęt oraz rzeczne łowiska tych drapież- ników. Ale nie tylko. Otóż wierzę, że nakreśliłem także pewien sposób nowoczesnego podejścia do wędkarstwa, w którym łowca najpierw wyznacza sobie cel, a później konsekwentnie go realizuje. To fanta- styczna przygoda, wręcz sposób na życie. Tak zdobywa się doświad- czenie i umiejętności, tak uczy się szacunku dla ryb i przyrody. Zapraszam do lektury. 11 Superdrapieżnik Boleń (Aspius aspius) należy do rodziny karpiowatych. Zamieszkuje zalewiska mórz: Północnego, Bałtyckiego, Czarnego i Kaspijs- kiego. Żyje głównie w większych nizinnych i podgórskich rzekach. Spotyka się go również w zbiornikach zaporowych, przepływowych jeziorach, a nawet w przybrzeżnych strefach mórz. Choć z ichtiologicznego punktu widzenia bliskimi krewniakami bolenia są m.in.: płotki, krąpie, jazie i klenie, rapa zupełnie się od nich różni. Jest jedynym typowym drapieżnikiem wśród ryb karpiowatych. I to jakim drapieżni- kiem! Przy boleniu żadne żywe stworzenie nie może czuć się bezpieczne – rapy atakują nie tylko ryby, ale także żaby, pisklęta ptaków, a nawet niewielkie gryzonie! Natura doskonale przystosowała je do drapieżnego trybu życia. Torpeda Przede wszystkim wyposażyła je w smukłe, tor- pedowate ciało pokryte drobnymi, srebrzystymi łuskami. To dzięki niemu boleń jest szybki jak błyskawica. Z lekkością porusza się w najwięk- szym nurcie. Jest bardzo sprawny. W sprzyja- jących warunkach boleń może osiągnąć metr i ważyć 10 kg. Najczęściej jednak spotyka się osobniki o 50-70 cm długości i wadze 1,5-3 kg. Olbrzymi pysk Bolenie mają ogromny pysk. Jego przecięcie sięga aż pod oko! Dolna szczęka zakończona jest wyrostkiem, który chowa się we wcięciu górnej szczęki. Boleń ma tzw. górny pysk, co oznacza, że dolna warga jest dłuższa od górnej. To dzięki niemu rapy są doskonale przysto- sowane do pobierania pokarmu z powierzch- niowych warstw wody. Dorosłe ryby mają za głową niewielki garbik. Dieta mięsna Bolenie od narodzin żywią się niemal wyłącz- nie mięsem. Po wykluciu polują na maleńkie owady, skorupiaki oraz na narybek innych ryb. Łupem większych osobników padają najczęś- ciej ukleje, choć rapy nie gardzą też płotkami, krąpikami, okoniami, ciernikami, kiełbiami itp. Siła Mięsna dieta drapieżników sprawia, że są bar- dzo silne i wytrzymałe – całymi dniami mogą uganiać się za zwinnymi uklejkami. Atakują z niezwykłą lekkością i agresją. I wcale się przy tym nie kryją! Uderzają z wielką furią tuż przy powierzchni, wzbijając fontanny wody. Przera- żone ukleje często wyskakują na brzeg! Szybki wzrost Bolenie odbywają tarło w marcu lub w kwiet- niu. Ikrę składają na twardym (żwirowatym, kamienistym, rzadziej piaszczystym) dnie, w miejscach o spowolnionym przepływie wody. Narybek wykluwa się z jajeczek po 10-15 dobach i od razu żeruje. Dlatego też bolenie bardzo szybko rosną. Roczna rapa może ważyć już ćwierć kilograma! Bolenie osiągają dojrza- łość płciową w wieku 4 lat. Mają wtedy długość 30-35 cm. Ryby 6-letnie mierzą już 50 cm. Dożywają zazwyczaj 12 lat. Jak widać, bolenie są urodzonymi drapież- nikami. Natura przystosowała je idealnie do niezwykle aktywnego, wręcz awanturniczego trybu życia. To najbardziej zawadiackie ryby, jakie znam. Szczupaki i sandacze są przy nich spokojnymi rybeńkami. Bolenie są po prostu niezwykłe! Wszystko zaczęło się w jednej sekundzie – nagle poczułem, że muszę nauczyć się łowić bolenie. Nie zastanawiałem się nad tym, po prostu zdecydowałem, że poświęcę się tym drapieżni- kom. Nigdy wcześniej nie doświadczyłem podobnego uczucia, choć wiele razy próbowałem je łowić. Zawsze przegrywałem. Z kretesem! Teraz byłem pewien, że wygram... Obsesja Obsesja 14 obsesja Jedna chwila Koniec lata. Startuję w zawodach spinningowych rozgrywanych na Odrze w okolicach Zielonej Góry. Od rana poluję na klenie i jazie. Niestety, bezskutecznie. Nie ma ich ani na napływach, ani na przelewach. Często zmieniam taktykę. Zrezygnowany, zakładam niewielki twisterek i szukam okoni. Wszystko na nic! Niemal przed końcem tury staję na jednej z ostróg. Ryby wciąż nie biorą. Tyl- ko bolenie przez cały dzień przecinają taflę. I przy ostrogach, i w nurcie, i w basenach. Nie wiem, jak je łowić, nawet nie wiem, jak się za nie zabrać! Nie rzucam w ich kierunku. Ale nie mogę nie patrzeć na to widowisko. Dochodzę do długiej ostrogi. Jest niska i doszczętnie zniszczona przez nurt. Spod rozsypanych kamieni wystają kikuty wikliny. Szczyt główki znajduje się niemal na środku rzeki. Napływ musi być tu równie płytki, ponieważ nurt marszczy się i gwałtownie przyspiesza. Poniżej przelewu tworzy się wspaniały, szeroki warkocz. Od strony zapływowej główkę omywa mocny prąd wsteczny. Staję u nasady ostrogi. Nagle na jej szczycie woda eksploduje srebrzystymi uklejkami. Niemal natychmiast na powierzchni przewala się cielsko dwu- lub trzykilogramowego bolenia. Atak jest gwałtowny i niezwykle widowi- skowy – fontanny wody wyrzucają w powietrze kilka srebrzystych uklejek. Jedna ląduje na brzegu, ale już po chwili zsuwa się do wody. Nie wchodzę na główkę. Siadam u jej nasady i patrzę. Nie mam ochoty łowić. Poza tym czuję, że i tak dzisiaj nic z tego nie będzie. Jestem zrezygnowany. Patrzę, jak rapa kilkakrotnie ponawia ataki. Dlaczego do tej pory nie znala- złem sposobu na bolenie? Z letargu wyrywa mnie uderzenie bolenia przy szczycie główki. Tym razem ryba pokazuje się przy powierzchni niemal w całej krasie. 1 2 3 1. Ale połów! 2. Łowienie boleni wymaga przemy- śleń. Trzeba uczyć się na błędach, a wówczas... 3. ...możliwy jest taki efekt! obsesja 15 Nagle dostaję olśnienia. Skoro inni potrafią (kolega łowiący obok właśnie wyciągnął bolenia) i mnie się uda! W jednej chwili poczułem się kapitalnie – miałem cel i byłem pewien, że go osiągnę. W tym dniu nie złowiłem żad- nej ryby, ale byłem podekscytowany swoim postanowieniem Podczas powrotu do domu analizuję sytuację. Do tej pory nie udawało mi się łowienie boleni. Czasami przechytrzyłem jakąś rapkę, najczęściej w maju – na początku sezonu, albo jesienią i zimą – w listopadzie bądź w grudniu, ale głównie przy okazji polowania na inne ryby. Gdy tylko nastawiałem się wyłącznie na rapy, przegrywałem. Co więc robiłem źle? Bywałem nad wodą bardzo często. Łowiłem systematycznie, starannie dobra- nym sprzętem. Zachowywałem się cicho, tak by nie spłoszyć tych niezwykle ostrożnych ryb. Niekiedy wręcz czołgałem się po brzegach rzeki. Wybierałem łowiska, w których bolenie były na pewno. Ba, żerujące zapalczywie rapy wielokrotnie atakowały drobnicę tak blisko mnie, że niemal mogłem do- tknąć je ręką. A jednak nie brały. Może niewłaściwie prowadziłem przynę- tę? Niemal wszyscy łowcy boleni radzili, by ściągać wabik w ekspresowym tempie. Ale przecież tak właśnie robiłem. Zresztą próbowałem rozmaitych sposobów i nic! A więc pozostała mi tylko przynęta. Skoro wszystko robiłem dobrze, musiałem stosować zupełnie niewłaściwe wabiki. Bolenie są wyjątkowymi rybami. Nie można ich łowić przy okazji, przez przypadek, byle czym. To wyjątkowo ostrożne i wybredne drapieżniki – żadna nieprawidło- wość nie ujdzie ich uwadze. O ile np. okonie lub szczupaki często trafiają się wędkarzom polującym na inne drapieżniki, o tyle bolenie rzadko są przyłowem. Nie biorą na źle dobra- ne lub źle prowadzone przynęty, po prostu. A skoro tak, to wabiki, których używałem do tej pory najczęściej, na pewno nie nadają się do połowu boleni. Czułem, że zaczynam rozumieć, o co chodzi. Wszystko zaczęło układać się w rozsądną całość. Bolenie polują przede wszystkim na uklejki. Stada tych rybek zawsze kręcą się przy powierzchni wody. Raczej unikają mocnego nur- tu. Chętniej gromadzą się w osłoniętych miejscach. Wiele razy widziałem, jak poruszają się ukleje. Nawet gdy pływają spokojnie, trudno dostrzec, by poruszały płetwami! Po prostu wydaje się, że rybki w ma- giczny sposób się przesuwają. Ale gdy się je spłoszy, suną do przodu niczym rakiety, przy czym ich ruchy są tak szybkie, że w ogóle nie sposób je dostrzec. I tak właśnie powinny pracować przynęty na bolenie! Jak ukleje. Dotychczas próbowałem łowić rapy głównie na woblery i gumy.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Wędkarz doskonały - monografie. Boleń
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: