Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00122 008221 10493961 na godz. na dobę w sumie
Windows Server. Receptury. Windows Server 2003 i Windows 2000 - książka
Windows Server. Receptury. Windows Server 2003 i Windows 2000 - książka
Autor: Liczba stron: 696
Wydawca: Helion Język publikacji: polski
ISBN: 83-246-0063-9 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> komputery i informatyka >> systemy operacyjne >> windows server
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Niezawodne metody dla administratorów systemów Windows

Każda kolejna wersja systemów operacyjnych z rodziny Windows przeznaczonych dla serwerów jest coraz bardziej skomplikowana. Administratorom niezbędna jest coraz szersza wiedza. Zarządzanie siecią zbudowaną w oparciu o serwer pracujący pod kontrolą systemu Windows jest poważnym wyzwaniem. Skąd wziąć więcej informacji na temat błędów generowanych przez usługę? Jak uniemożliwić zdalnym użytkownikom korzystanie z anonimowych połączeń? Jak zautomatyzować rutynowe zadania? Te i wiele innych pytań zadają sobie codziennie administratorzy na całym świecie.

W książce 'Windows Server. Receptury. Windows Server 2003 i Windows 2000' można znaleźć odpowiedzi na takie właśnie pytania. Książka przedstawia narzędzia, jakimi dysponuje administrator, oraz sposoby wykorzystania ich do wykonania mniej i bardziej typowych zadań związanych z zarządzaniem siecią komputerową. Opisuje zadania związane z konfiguracją serwera, administrowaniem systemem plików, zadaniami oraz kontami użytkowników. Zawarto w niej opisy sposobów modyfikacji rejestru, zabezpieczania systemu przed niepowołanym dostępem oraz konfigurowania usług sieciowych.

W tej książce każdy administrator znajdzie nowe sposoby rozwiązywania swoich codziennych problemów.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

IDZ DO IDZ DO PRZYK£ADOWY ROZDZIA£ PRZYK£ADOWY ROZDZIA£ SPIS TREŒCI SPIS TREŒCI KATALOG KSI¥¯EK KATALOG KSI¥¯EK KATALOG ONLINE KATALOG ONLINE ZAMÓW DRUKOWANY KATALOG ZAMÓW DRUKOWANY KATALOG TWÓJ KOSZYK TWÓJ KOSZYK Windows Server. Receptury. Windows Server 2003 i Windows 2000 Autor: Robbie Allen T³umaczenie: Piotr Pilch (wstêp, rozdz. 1–13, 15–17, dod. A–F), Tomasz Rybicki (rozdz. 14) ISBN: 83-246-0063-9 Tytu³ orygina³u: Windows Server Cookbook for Windows Server 2003 and Windows 2000 Format: B5, stron: 640 DODAJ DO KOSZYKA DODAJ DO KOSZYKA Niezawodne metody dla administratorów systemów Windows CENNIK I INFORMACJE CENNIK I INFORMACJE ZAMÓW INFORMACJE ZAMÓW INFORMACJE O NOWOŒCIACH O NOWOŒCIACH ZAMÓW CENNIK ZAMÓW CENNIK CZYTELNIA CZYTELNIA FRAGMENTY KSI¥¯EK ONLINE FRAGMENTY KSI¥¯EK ONLINE Wydawnictwo Helion ul. Chopina 6 44-100 Gliwice tel. (32)230-98-63 e-mail: helion@helion.pl (cid:129) Zarz¹dzanie procesami, us³ugami i zadaniami (cid:129) Zabezpieczanie serwerów (cid:129) Zdalna administracja Ka¿da kolejna wersja systemów operacyjnych z rodziny Windows przeznaczonych dla serwerów jest coraz bardziej skomplikowana. Administratorom niezbêdna jest coraz szersza wiedza. Zarz¹dzanie sieci¹ zbudowan¹ w oparciu o serwer pracuj¹cy pod kontrol¹ systemu Windows jest powa¿nym wyzwaniem. Sk¹d wzi¹æ wiêcej informacji na temat b³êdów generowanych przez us³ugê? Jak uniemo¿liwiæ zdalnym u¿ytkownikom korzystanie z anonimowych po³¹czeñ? Jak zautomatyzowaæ rutynowe zadania? Te i wiele innych pytañ zadaj¹ sobie codziennie administratorzy na ca³ym œwiecie. W ksi¹¿ce „Windows Server. Receptury. Windows Server 2003 i Windows 2000” mo¿na znaleŸæ odpowiedzi na takie w³aœnie pytania. Ksi¹¿ka przedstawia narzêdzia, jakimi dysponuje administrator, oraz sposoby wykorzystania ich do wykonania mniej i bardziej typowych zadañ zwi¹zanych z zarz¹dzaniem sieci¹ komputerow¹. Opisuje zadania zwi¹zane z konfiguracj¹ serwera, administrowaniem systemem plików, zadaniami oraz kontami u¿ytkowników. Zawarto w niej opisy sposobów modyfikacji rejestru, zabezpieczania systemu przed niepowo³anym dostêpem oraz konfigurowania us³ug sieciowych. (cid:129) Konfiguracja systemu (cid:129) Zarz¹dzanie dyskami, woluminami, napêdami i systemem plików (cid:129) Planowanie i uruchamianie zadañ (cid:129) Sterowanie dzia³aniem procesów (cid:129) Praca z dziennikami zdarzeñ systemowych (cid:129) Edycja, archiwizacja i przywracanie plików rejestru (cid:129) Konfiguracja sieci (cid:129) Zabezpieczanie serwera i sieci (cid:129) Instalowanie i konfiguracja serwera IIS 6.0 (cid:129) Konfigurowanie us³ug DNS i DHCP (cid:129) Zarz¹dzanie funkcjami Active Directory W tej ksi¹¿ce ka¿dy administrator znajdzie nowe sposoby rozwi¹zywania swoich codziennych problemów. Spis treści Słowo wstępne .............................................................................................................15 Przedmowa ...................................................................................................................17 1. Wprowadzenie .............................................................................................................21 22 23 25 26 26 34 Struktura książki Szukanie narzędzi Uruchamianie narzędzi przy użyciu specjalnego konta Coś na temat obsługi skryptów w systemie Windows Maksymalne wykorzystanie możliwości skryptów Źródła dodatkowych informacji 2. Konfiguracja systemu .................................................................................................. 39 39 39 43 46 47 2.0. Wprowadzenie 2.1. Aktywacja systemu Windows Server 2003 2.2. Konfigurowanie usługi Aktualizacje automatyczne 2.3. Wyłączanie usługi Windows Update 2.4. Instalowanie lub usuwanie komponentu systemu Windows 2.5. Instalowanie aplikacji lub dodatku Service Pack za pomocą narzędzia Zasady grupy 2.6. Przeglądanie właściwości systemowych 2.7. Ustawianie w systemie czasu, daty i strefy czasowej 2.8. Definiowanie nazwy serwera 2.9. Przyłączanie serwera do domeny 2.10. Testowanie i ponowne konfigurowanie bezpiecznego kanału 2.11. Przeglądanie i definiowanie zmiennych środowiskowych 2.12. Konfigurowanie plików stronicowania 2.13. Umieszczanie informacji systemowych na pulpicie 2.14. Konfigurowanie opcji związanych z uruchamianiem systemu 2.15. Konfigurowanie opcji związanych z awarią systemu 2.16. Wyświetlanie czasu pracy systemu 2.17. Wyłączanie wyświetlania okien Zarządzanie tym serwerem i Konfigurowanie serwera 2.18. Wyłączanie śledzenia zdarzeń zamknięcia systemu 2.19. Wyłączenie lub ponowne uruchomienie serwera 50 51 54 56 60 63 65 67 70 72 74 78 79 80 82 5 3. Dyski, napędy i woluminy ........................................................................................... 87 87 3.0. Wprowadzenie 3.1. Wyświetlanie informacji dotyczących konfiguracji dysków, napędów i woluminów 3.2. Konwertowanie dysku podstawowego na dynamiczny 3.3. Uaktywnianie generowania statystyk dotyczących wydajności dysku 3.4. Formatowanie woluminu 3.5. Przypisywanie woluminowi litery napędu 3.6. Definiowanie etykiety woluminu 3.7. Oczyszczanie woluminu 3.8. Defragmentowanie woluminu 3.9. Kompresowanie woluminu 3.10. Sprawdzanie woluminu pod kątem występowania błędów 3.11. Udostępnianie dysku lub woluminu w trybie tylko do odczytu 3.12. Mapowanie napędu sieciowego 3.13. Tworzenie wirtualnego dysku dla innego dysku lub katalogu 3.14. Wyszukiwanie w woluminie plików i katalogów o określonym rozmiarze 3.15. Włączanie przydziałów dysku 3.16. Konfigurowanie przydziału dysku dla użytkownika 3.17. Sprawdzanie wykorzystania przydziału dysku 89 91 92 93 95 97 98 99 103 105 107 108 110 112 113 115 117 4. Pliki, katalogi i udziały ............................................................................................... 119 119 121 122 123 124 125 127 130 132 133 134 135 137 138 139 142 143 4.0. Wprowadzenie 4.1. Tworzenie i usuwanie pliku 4.2. Tworzenie i usuwanie katalogu 4.3. Przywracanie pliku 4.4. Bezpieczne usuwanie pliku 4.5. Przeglądanie właściwości pliku lub katalogu 4.6. Tworzenie skrótu 4.7. Tworzenie łącza lub punktu połączenia 4.8. Tworzenie aliasu programu 4.9. Szukanie plików lub katalogów 4.10. Kopiowanie, przenoszenie lub zmiana nazwy pliku lub katalogu 4.11. Porównywanie plików lub katalogów 4.12. Ukrywanie pliku lub katalogu 4.13. Udostępnianie pliku lub katalogu w trybie tylko do odczytu 4.14. Kompresowanie pliku lub katalogu 4.15. Szyfrowanie pliku lub katalogu 4.16. Zastępowanie używanego pliku 6 | Spis treści 4.17. Przejmowanie praw właściciela pliku lub katalogu 4.18. Sprawdzanie, kto jako ostatni otwarł lub zmodyfikował plik 4.19. Szukanie otwartych plików 4.20. Szukanie procesu, który otwarł plik 4.21. Sprawdzanie operacji wykonywanych na plikach 4.22. Jednoczesne przetwarzanie kilku plików 4.23. Tworzenie i usuwanie udziałów 4.24. Przeglądanie udziałów 4.25. Ograniczanie dostępu do udziału 4.26. Zastosowanie funkcji udostępniania w internecie 4.27. Publikowanie udziału za pomocą usługi Active Directory 144 146 147 149 150 151 152 154 155 157 158 5. Wykonywanie i planowanie zadań ........................................................................... 161 161 161 164 166 168 170 172 173 176 177 5.0. Wprowadzenie 5.1. Wykonywanie zadania przy użyciu innych danych uwierzytelniających 5.2. Wykonywanie zadania na zdalnym serwerze 5.3. Wykonywanie zadania po zalogowaniu użytkownika 5.4. Wykonywanie zadania za pomocą skryptu logowania 5.5. Wykonywanie zadania za pomocą narzędzia Zasady grupy 5.6. Wyświetlanie listy automatycznie wykonywanych zadań 5.7. Planowanie wykonania zadania 5.8. Usuwanie zaplanowanego zadania 5.9. Wyświetlanie listy zaplanowanych zadań 6. Procesy ........................................................................................................................179 179 181 185 186 188 189 190 192 193 194 196 197 198 200 202 6.0. Wprowadzenie 6.1. Określanie priorytetu procesu 6.2. Wstrzymywanie procesu 6.3. Kończenie procesu 6.4. Przeglądanie aktywnych procesów 6.5. Szukanie procesów 6.6. Szukanie usług uruchomionych przez proces 6.7. Przeglądanie właściwości procesu 6.8. Przeglądanie statystyk dotyczących wydajności procesu 6.9. Przeglądanie bibliotek DLL używanych przez proces 6.10. Przeglądanie interfejsów API używanych przez proces 6.11. Przeglądanie uchwytów otwartych przez proces 6.12. Przeglądanie portów sieciowych otwartych przez proces 6.13. Skrypt Process Doctor monitorujący procesy 6.14. Skrypt Process Terminator kończący proces Spis treści | 7 7. Usługi .........................................................................................................................205 205 207 210 213 214 216 218 219 221 222 223 225 227 7.0. Wprowadzenie 7.1. Uruchamianie lub zatrzymywanie usługi 7.2. Uruchamianie dowolnego programu lub skryptu jako usługi 7.3. Usuwanie usługi 7.4. Określanie typu uruchomienia usługi 7.5. Określanie konta i hasła używanego przez usługę 7.6. Automatyczne wykonywanie operacji po zawieszeniu się usługi 7.7. Przeglądanie listy usług 7.8. Wyszukiwanie usług 7.9. Szukanie procesu, który uruchomił usługę 7.10. Przeglądanie nadrzędnych i podrzędnych usług usługi 7.11. Zapoznawanie się z kolejnością ładowania usług 7.12. Przeglądanie historii uruchamiania usługi 7.13. Przydzielanie uprawnienia pozwalającego na zarządzanie jedną lub kilkoma usługami 7.14. Skrypt, który skutecznie uruchamia ponownie usługę 7.15. Skrypt monitorujący usługi 228 230 231 8. Dzienniki zdarzeń ...................................................................................................... 233 233 234 236 238 240 241 242 244 245 246 248 250 251 252 254 8.0. Wprowadzenie 8.1. Tworzenie zdarzenia 8.2. Przeglądanie zdarzeń 8.3. Tworzenie w dzienniku nowego zdarzenia 8.4. Sprawdzanie rozmiaru dziennika zdarzeń 8.5. Ustawianie maksymalnego rozmiaru dziennika zdarzeń 8.6. Definiowanie zasady dotyczącej retencji dziennika zdarzeń 8.7. Czyszczenie zawartości dziennika zdarzeń 8.8. Ograniczanie dostępu do dziennika zdarzeń 8.9. Przeszukiwanie serwerowego dziennika zdarzeń 8.10. Przeszukiwanie dzienników zdarzeń znajdujących się na wielu serwerach 8.11. Archiwizowanie dziennika zdarzeń 8.12. Szukanie dodatkowych informacji na temat zdarzenia 8.13. Wykonywanie operacji po zapisaniu zdarzenia 8.14. Skrypt monitorujący zdarzenia 9. Rejestr ........................................................................................................................ 257 257 258 260 9.0. Wprowadzenie 9.1. Tworzenie i usuwanie klucza 9.2. Definiowanie wpisu 8 | Spis treści 9.3. Definiowanie kluczy lub wpisów za pomocą zasad grupy 9.4. Eksportowanie plików rejestru 9.5. Importowanie plików rejestru 9.6. Przeszukiwanie rejestru 9.7. Porównywanie rejestrów 9.8. Ograniczanie dostępu do rejestru 9.9. Archiwizowanie i przywracanie rejestru 9.10. Tworzenia łącza rejestru 9.11. Ustawianie maksymalnego rozmiaru rejestru 9.12. Monitorowanie aktywności rejestru 9.13. Przeglądanie procesów wykorzystujących klucze rejestru 263 264 266 267 268 269 271 273 274 275 278 10. Konfiguracja sieci ...................................................................................................... 279 279 280 283 285 287 290 292 293 295 297 299 301 303 306 306 10.0. Wprowadzenie 10.1. Przeglądanie konfiguracji sieci 10.2. Rozłączanie połączenia 10.3. Konfigurowanie adresu IP 10.4. Odnawianie lub zwalnianie dynamicznego adresu IP 10.5. Określanie ustawień serwera DNS 10.6. Rejestrowanie rekordów DNS lub opróżnianie bufora DNS 10.7. Szukanie lokacji usługi Active Directory powiązanej z komputerem 10.8. Zarządzanie trasami 10.9. Przeglądanie otwartych portów i aktywnych połączeń 10.10. Diagnozowanie problemów z połączeniem sieciowym 10.11. Sprawdzanie ruchu sieciowego 10.12. Konfigurowanie filtrowania TCP/IP 10.13. Pomiar szybkości łącza i opóźnienia między dwoma komputerami 10.14. Instalowanie stosu IPv6 11. Najlepsze metody zabezpieczeń ..............................................................................309 309 312 313 315 318 319 321 322 323 324 11.0. Wprowadzenie 11.1. Analizowanie konfiguracji zabezpieczeń 11.2. Uaktywnianie inspekcji 11.3. Zmiana nazwy kont Administrator i Gość 11.4. Wyłączanie lub usuwanie nieużywanych kont, usług i aplikacji 11.5. Uaktywnianie blokady wyłączania wygaszacza ekranu 11.6. Rezygnacja z przechowywania wartości mieszania haseł LM (LAN Manager) 11.7. Wymuszanie stosowania złożonych haseł 11.8. Uzyskiwanie informacji na temat nowych luk w zabezpieczeniach 11.9. Skrypt zmieniający wiele haseł administratora Spis treści | 9 12. Internet Information Services 6.0 ............................................................................. 327 12.0. Wprowadzenie 327 332 12.1. Instalowanie serwera IIS 336 12.2. Zatrzymywanie i uruchamianie serwera IIS 339 12.3. Tworzenie witryn WWW 12.4. Obsługiwanie wielu witryn WWW 341 344 12.5. Tworzenie wirtualnych katalogów 346 12.6. Konfigurowanie uprawnień dla witryny WWW 12.7. Definiowanie ograniczeń dotyczących adresu IP i nazwy domenowej 349 352 12.8. Konfigurowanie uwierzytelniania dla witryny WWW 354 12.9. Uzyskanie i instalowanie certyfikatów SSL 357 12.10. Zabezpieczanie witryny WWW za pomocą protokołu SSL 12.11. Archiwizowanie certyfikatów SSL 359 361 12.12. Konfigurowanie ustawień witryny WWW związanych z jakością usług 363 12.13. Konfigurowanie rejestrowania połączeń z witryną WWW 366 12.14. Konfigurowanie przekierowywania dla witryny WWW 12.15. Uaktywnianie funkcji bezpośredniej edycji metabazy 368 370 12.16. Archiwizowanie i odtwarzanie metabazy 373 12.17. Eksportowanie i importowanie metabazy 12.18. Uaktywnianie dynamicznych aplikacji internetowych 375 378 12.19. Tworzenie puli aplikacji 379 12.20. Konfigurowanie tożsamości puli aplikacji 381 12.21. Tworzenie aplikacji 12.22. Izolowanie aplikacji za pomocą pul 382 384 12.23. Konfigurowanie odtwarzania procesów roboczych puli aplikacji 386 12.24. Tworzenie witryn FTP 389 12.25. Konfigurowanie uwierzytelniania dla witryn FTP 12.26. Konfiguracja izolowania użytkowników łączących się z witryną FTP 390 13. DNS (Domain Name System) ....................................................................................393 393 395 397 399 401 403 405 13.0. Wprowadzenie 13.1. Instalowanie serwera DNS 13.2. Uruchamianie i zatrzymywanie serwera DNS 13.3. Modyfikowanie konfiguracji serwera DNS 13.4. Tworzenie strefy 13.5. Przeglądanie stref serwera DNS 13.6. Zamiana zwykłej strefy na zintegrowaną z usługą Active Directory 13.7. Przenoszenie stref zintegrowanych z usługą Active Directory do partycji aplikacji 13.8. Tworzenie strefy skrótowej 407 409 10 | Spis treści 13.9. Konfigurowanie przekierowania warunkowego 13.10. Konfigurowanie transferu strefy 13.11. Tworzenie i usuwanie rekordów zasobów 13.12. Sprawdzanie rekordów zasobów 13.13. Usuwanie starych rekordów zasobów 13.14. Opróżnianie bufora DNS 13.15. Włączanie rejestrowania przebiegu debugowania serwera DNS 13.16. Przeglądanie statystyk dotyczących wykorzystania serwera DNS 13.17. Zapobieganie umieszczaniu w buforze serwerów DNS fałszywych informacji 13.18. Uniemożliwianie klientom Windows podejmowania próby wykonania dynamicznych aktualizacji 13.19. Skrypt sprawdzający konfigurację serwera DNS 412 414 417 419 421 423 425 427 429 431 433 14. Serwer DHCP .............................................................................................................. 437 437 439 441 444 445 446 448 450 451 452 454 455 457 459 460 462 463 464 466 467 14.0. Wprowadzenie 14.1. Instalowanie serwera DHCP 14.2. Autoryzowanie serwera DHCP 14.3. Konfigurowanie opcji serwera 14.4. Włączanie wykrywania kolizji adresów 14.5. Tworzenie zakresu 14.6. Tworzenie superzakresu 14.7. Aktywowanie i dezaktywowanie zakresu 14.8. Konfigurowanie opcji zakresu 14.9. Włączanie dynamicznych aktualizacji DNS 14.10. Zarządzanie dzierżawami dla zakresu 14.11. Tworzenie zastrzeżeń 14.12. Włączanie inspekcji zdarzeń 14.13. Modyfikowanie ścieżek do bazy danych DHCP i plików dziennika inspekcji 14.14. Kopia zapasowa bazy danych DHCP 14.15. Odtwarzanie bazy danych DHCP 14.16. Importowanie i eksportowanie konfiguracji serwera DHCP 14.17. Statystyki wykorzystania serwera DHCP 14.18. Znajdowanie serwerów DHCP w podsieci 14.19. Uruchamianie serwera DHCP na kontrolerze domeny 15. Usługa Active Directory ............................................................................................469 469 470 472 473 15.0. Wprowadzenie 15.1. Tworzenie nowego lasu usługi Active Directory 15.2. Przypisanie roli kontrolera domeny przy użyciu nośnika archiwizacyjnego 15.3. Usuwanie usługi Active Directory Spis treści | 11 15.4. Aktualizacja systemu Windows 2000 do systemu Windows Server 2003 15.5. Zwiększanie poziomu funkcjonalnego 15.6. Archiwizowanie bazy danych usługi Active Directory 15.7. Odtwarzanie bazy danych usługi Active Directory 15.8. Szukanie obiektów w domenie 15.9. Tworzenie obiektu 15.10. Modyfikowanie obiektu 15.11. Przenoszenie obiektu 15.12. Przenoszenie obiektu do innej domeny 15.13. Zmiana nazwy obiektu 15.14. Usuwanie obiektu 15.15. Eksportowanie i importowanie obiektów za pomocą pliku LDIF lub CSV 15.16. Szukanie najbliższego kontrolera domeny 15.17. Uaktywnianie i wyłączanie wykazu globalnego 15.18. Identyfikowanie posiadaczy roli FSMO 15.19. Przenoszenie lub przejmowanie roli FSMO 15.20. Tworzenie i usuwanie relacji zaufania 15.21. Przeglądanie relacji zaufania domeny 15.22. Sprawdzanie i ponowne definiowanie relacji zaufania 15.23. Uaktywnianie rejestrowania zdarzeń diagnostycznych 15.24. Skrypt wyświetlający strukturę lasu domenowego 475 478 482 483 486 490 492 495 496 498 499 502 504 506 507 510 512 514 516 519 521 16. Konta użytkowników, grup i komputerów należących do domeny ....................... 525 525 526 528 529 530 532 533 537 538 539 541 543 545 547 548 550 551 16.0. Wprowadzenie 16.1. Tworzenie konta użytkownika 16.2. Tworzenie dużej liczby kont użytkowników 16.3. Jednoczesne modyfikowanie atrybutu kilku kont użytkowników 16.4. Odblokowywanie konta użytkownika 16.5. Rozwiązywanie problemów z zablokowanym kontem 16.6. Przeglądanie i modyfikowanie zasad haseł i blokady konta 16.7. Włączanie i wyłączanie konta użytkownika 16.8. Definiowanie hasła dla konta użytkownika 16.9. Definiowanie ustawień konta użytkownika 16.10. Definiowanie atrybutów profilu użytkownika 16.11. Identyfikowanie czasu ostatniego logowania użytkownika 16.12. Tworzenie konta grupy 16.13. Przeglądanie członków grupy 16.14. Sprawdzanie dla użytkownika członkostwa w grupach 16.15. Dodawanie lub usuwanie członków grupy 16.16. Zmiana zakresu lub typu grupy 12 | Spis treści 16.17. Tworzenie konta komputera 16.18. Przyłączanie komputera do domeny 16.19. Zmiana nazwy komputera 16.20. Resetowanie hasła konta komputera 553 554 557 559 17. Serwer Exchange Server 2003 ..................................................................................563 563 17.0. Wprowadzenie 17.1. Przygotowanie usługi Active Directory przed zainstalowaniem serwera Exchange 17.2. Instalowanie pierwszego serwera Exchange Server 17.3. Instalowanie dodatkowych serwerów Exchange Server 17.4. Instalacja dodatku Service Pack serwera Exchange Server 17.5. Tworzenie plików umożliwiających bezobsługową instalację serwera Exchange i jego dodatków Service Pack 17.6. Instalacja narzędzi zarządzających serwerem Exchange Server 17.7. Delegowanie uprawnień umożliwiających zarządzanie serwerem Exchange Server 17.8. Zatrzymywanie i uruchamianie serwera Exchange Server 17.9. Umożliwianie użytkownikowi korzystania z adresu poczty elektronicznej 17.10. Uniemożliwianie użytkownikowi korzystania z adresu poczty elektronicznej 17.11. Tworzenie skrzynki pocztowej dla użytkownika 17.12. Usuwanie skrzynki pocztowej użytkownika 17.13. Likwidowanie usuniętej skrzynki pocztowej 17.14. Ponowne przyłączanie usuniętej skrzynki pocztowej 17.15. Przeglądanie odłączonych skrzynek pocztowych 17.16. Przenoszenie skrzynki pocztowej 17.17. Sprawdzanie pojemności skrzynki pocztowej i liczby znajdujących się w niej wiadomości 17.18. Umożliwianie kontaktowi korzystania z adresu poczty elektronicznej 17.19. Uniemożliwianie kontaktowi posiadania adresu poczty elektronicznej 17.20. Tworzenie listy dystrybucyjnej posiadającej adres e-mail 17.21. Tworzenie listy dystrybucyjnej przy użyciu zapytania 17.22. Tworzenie listy adresowej 17.23. Tworzenie zasady adresatów wiadomości 17.24. Tworzenie grupy magazynowej 17.25. Tworzenie magazynu skrzynek pocztowych 17.26. Generowanie listy kontrolerów domeny i serwerów wykazu globalnego wykorzystywanych przez serwer Exchange Server 17.27. Podłączanie i odłączanie magazynów skrzynek pocztowych 566 570 572 574 575 576 578 582 584 589 591 594 596 597 599 601 604 605 608 609 613 617 619 621 624 626 627 Spis treści | 13 A Interfejs WSH — wprowadzenie ...............................................................................631 B Interfejs WMI — wprowadzenie ..............................................................................635 C Interfejs ADSI — wprowadzenie .............................................................................. 641 D Lista domyślnych zmiennych środowiskowych .......................................................649 E Lista domyślnych procesów ......................................................................................653 F Lista domyślnych usług .............................................................................................655 Skorowidz ..................................................................................................................663 14 | Spis treści ROZDZIAŁ 3. Dyski, napędy i woluminy 3.0. Wprowadzenie Zanim będzie można zacząć korzystać z systemu plików serwera, trzeba skonfigurować dyski, napędy i woluminy. Dyski trzeba podzielić na woluminy i przypisać im oznaczenia literowe napędów. Podczas formatowania woluminu konieczne jest zastosowanie takiego systemu plików jak NTFS lub FAT32. Systemy plików oferują takie elementy jak zabezpieczenia, kompresja, a także szyfrowanie plików i katalogów. Gdy już przygotuje się woluminy nadające się do użycia, na bieżąco powinno się wykonywać wiele zadań konserwacyjnych, które pozwolą utrzymać dyski w dobrym stanie. Od czasu do czasu trzeba defragmentować woluminy, tak aby nowe pliki nie były zapisywane w wielu niezależnych fragmentach, gdyż powoduje to spadek wydajności związanej z dostępem do plików. Aby mieć pewność, że woluminy nie zawierają żadnych uszkodzonych sektorów, należy je sprawdzać pod kątem błędów. Jeśli zacznie wyczerpywać się wolna przestrzeń dyskowa, można przeprowadzić operację oczyszczania woluminu lub sprawdzić, którzy użytkownicy wykorzystują najwięcej miejsca. Jeśli poziom używania przestrzeni dyskowej ma znaczenie, można zastosować funkcję systemu Windows zarządzającą przydziałami, która pozwala ograniczyć ilość miejsca, które mogą zająć użytkow- nicy. W niniejszym rozdziale omówię wszystkie powyższe zagadnienia i nie tylko. Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika Dwoma podstawowymi narzędziami, które wyposażono w graficzny interfejs użytkownika i które służą do zarządzania dyskami, napędami i woluminami, są program Eksplorator Win- dows i dodatek Zarządzanie dyskami. Jeśli w oknie programu Eksplorator Windows użytkownik kliknie ikonę oznaczającą napęd prawym przyciskiem myszy i wybierze pozycję Właściwości, może wykonać takie operacje jak włączenie przydziałów dysku, jego oczyszczania, defrag- mentacji i sprawdzania błędów. Dodatek Zarządzanie dyskami umożliwia zarządzanie dyskami i woluminami na niższym poziomie. Za jego pomocą można tworzyć nowe woluminy, przypisywać litery napędom, formatować woluminy z zastosowaniem określonego systemu plików i konwertować dyski podstawowe na dynamiczne. 87 Zastosowanie wiersza poleceń Do systemu Windows Server 2003 dodano kilka istotnych nowych narzędzi wiersza poleceń, które ułatwiają zarządzanie dyskami i woluminami. Takie narzędzia jak diskpart i fsutil pozwalają z poziomu wiersza poleceń uzyskać prawie całkowitą kontrolę nad dyskami, napę- dami i woluminami. Większość tych nowych narzędzi wiersza poleceń oferuje też interfejsy umożliwiające im pracę w trybie wsadowym, dzięki czemu z łatwością można zastosować je w skryptach. Warto poświę- cić trochę czasu na zapoznanie się z możliwościami tych narzędzi. W tabeli 3.1 wymieniono narzędzia wiersza poleceń, które opisano w tym rozdziale. Tabela 3.1. Narzędzia wiersza poleceń opisane w niniejszym rozdziale Narzędzie chkdsk cleanmgr compact defrag diruse diskpart diskperf diskuse format fsutil label net use subst vrfydsk writeprot Windows Server 2003 SystemRoot system32 SystemRoot system32 SystemRoot system32 SystemRoot system32 Windows 2003 Support Tools SystemRoot system32 SystemRoot system32 Windows 2003 Resource Kit SystemRoot system32 SystemRoot system32 SystemRoot system32 SystemRoot system32 SystemRoot system32 Windows 2003 Resource Kit http://joeware.net Windows Server 2000 SystemRoot system32 SystemRoot system32 SystemRoot system32 Brak Windows 2000 Resource Kit Brak SystemRoot system32 Windows 2000 Resource Kit SystemRoot system32 Brak SystemRoot system32 SystemRoot system32 SystemRoot system32 Brak Brak Receptury 3.10 3.7 3.9 3.8 3.14 3.1, 3.2 i 3.5 3.3 3.14 3.4 3.15, 3.16 i 3.17 3.6 3.12 3.13 3.10 3.11 Zastosowanie języka VBScript Podobnie jak w przypadku nowych narzędzi wiersza poleceń, do systemu Windows Server 2003 dołączono również kilka nowych ważnych klas interfejsu WMI. Klasa Win32_Volume umożliwia wykonanie różnych zadań związanych z zarządzaniem woluminami, takich jak uruchamianie programu chkdsk, defragmentacja i formatowanie woluminu. W tabeli 3.2 podano klasy interfejsu WMI zaprezentowane w tym rozdziale. Wyjątkowo w recep- turze 3.12 użyłem metody MapNetworkDrive interfejsu WSH. 88 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy Tabela 3.2. Klasy interfejsu WMI opisane w niniejszym rozdziale Klasa interfejsu WMI CIM_Datafile Win32_Directory Win32_DiskDrive Win32_DiskQuota Win32_LogicalDisk Win32_MappedLogicalDisk Win32_QuotaSetting Win32_Volume Opis Wylicza pliki i zarządza nimi. Wylicza katalogi. Wylicza fizyczne dyski i zarządza nimi. Podaje poziom wykorzystania przydziału przestrzeni dyskowej dla określonego użytkownika. Wylicza logiczne dyski i zarządza nimi. Wylicza mapowane napędy sieciowe i zarządza nimi. Wylicza ustawienia powiązane z przydziałami dysków określonymi dla woluminów i zarządza nimi. Klasa jest dostępna tylko dla systemów Windows XP i Windows Server 2003. Wylicza woluminy i zarządza nimi. Klasa jest dostępna tylko dla systemu Windows Server 2003. Receptury 3.14 3.9 3.1 3.16 i 3.17 3.1, 3.10, 3.16 i 3.17 3.1 3.15 3.4, 3.5, 3.6 i 3.8 3.1. Wyświetlanie informacji dotyczących konfiguracji dysków, napędów i woluminów Problem Sprawdzenie sposobu skonfigurowania dysków, napędów i woluminów serwera. Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Otwórz okno dodatku Zarządzanie komputerem. 2. W lewym panelu rozwiń węzeł Magazyn i kliknij pozycję Zarządzanie dyskami. W prawym panelu zostaną wyświetlone podstawowe informacje o dyskach, napędach i woluminach. Zastosowanie wiersza poleceń W systemie Windows Server 2003 jest dostępne narzędzie diskpart, za pomocą którego można zapoznać się z konfiguracją dysków, napędów i woluminów. Najpierw trzeba wykonać poniż- sze polecenie, aby uaktywnić tryb interaktywny: diskpart W dalszej kolejności należy wyświetlić listę dysków za pomocą następującego polecenia. list disk Aby zapoznać się z listą woluminów i przypisanych im liter napędów, należy użyć poniższego polecenia. list vol 3.1. Wyświetlanie informacji dotyczących konfiguracji dysków, napędów i woluminów | 89 Niestety, system Windows 2000 nie oferuje odpowiednika narzędzia diskpart. Zastosowanie języka VBScript Kod wylicza fizyczne i logiczne dyski znajdujące się w komputerze. ------ KONFIGURACJA SKRYPTU ------ strComputer = . ------ KONIEC KONFIGURACJI --------- WScript.Echo Fizyczne dyski: set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colDisks = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_DiskDrive ) for each objDisk in colDisks WScript.Echo Etykieta: vbTab objDisk.Caption WScript.Echo Identyfikator urządzenia: vbTab objDisk.DeviceID WScript.Echo Producent: vbTab objDisk.Manufacturer WScript.Echo Typ nośnika: vbTab objDisk.MediaType WScript.Echo Model: vbTab objDisk.Model WScript.Echo Nazwa: vbTab objDisk.Name WScript.Echo Partycje: vbTab objDisk.Partitions WScript.Echo Rozmiar: vbTab objDisk.Size WScript.Echo Stan: vbTab objDisk.Status WScript.Echo next WScript.Echo WScript.Echo Dyski logiczne: set colDisks = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_LogicalDisk ) for each objDisk in colDisks WScript.Echo Identyfikator urządzenia: objDisk.DeviceID WScript.Echo Opis: objDisk.Description WScript.Echo Nazwa woluminu: objDisk.VolumeName WScript.Echo Typ napędu: objDisk.DriveType WScript.Echo System plików: objDisk.FileSystem WScript.Echo Wolna przestrzeń: objDisk.FreeSpace WScript.Echo Typ nośnika: objDisk.MediaType WScript.Echo Nazwa: objDisk.Name WScript.Echo Rozmiar: objDisk.Size WScript.Echo next Dyskusja Powyższe rozwiązania pozwalają na wyliczenie wszystkich dysków i woluminów serwera. Jeśli jednak są dostępne jakiekolwiek mapowane napędy, nie zostaną one wyświetlone. Naj- prostszą metodą przeglądania mapowanych napędów jest użycie programu Eksplorator Windows i rozwinięcie zawartości elementu Mój komputer lub wykonanie polecenia net use z poziomu wiersza poleceń. W przypadku skryptu VBScript należy skorzystać z metody Win32_MappedLogicalDisk interfejsu WMI, która jest nowością w systemach Windows Server 2003 i Windows XP. Oto przykładowy kod: strComputer = . set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colDrives = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_MappedLogicalDisk ) WScript.Echo Mapowane napędy: for each objDrive in colDrives WScript.Echo Identyfikator urządzenia: objDrive.DeviceID 90 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy WScript.Echo Nazwa woluminu: objDrive.VolumeName WScript.Echo Identyfikator sesji: objDrive.SessionID WScript.Echo Rozmiar: objDrive.Size WScript.Echo next Zobacz również W recepturze 3.12 omówiono mapowanie napędu sieciowego. 3.2. Konwertowanie dysku podstawowego na dynamiczny Problem Konwersja dysku podstawowego na dynamiczny. Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Otwórz okno dodatku Zarządzanie komputerem. 2. W lewym panelu rozwiń węzeł Magazyn i kliknij pozycję Zarządzanie dyskami. 3. W dolnej części prawego panelu prawym przyciskiem myszy kliknij ikonę dysku podda- wanego konwersji i z menu kontekstowego wybierz pozycję Konwertuj na dysk dynamiczny (systemy Windows XP i Windows Server 2003) lub Uaktualnij do dysku dynamicznego (system Windows 2000). 4. Obok ikon dysków przeznaczonych do konwersji umieść symbol zaznaczenia i kliknij przycisk OK. 5. Kliknij przycisk Konwertuj (systemy Windows XP i Windows Server 2003) lub Uaktualnij (system Windows 2000). Aby potwierdzić wykonanie konwersji, kliknij przycisk Tak. Zastosowanie wiersza poleceń W systemie Windows Server 2003 jest dostępne narzędzie diskpart, za pomocą którego można dokonać konwersji dysku podstawowego na dynamiczny. Najpierw trzeba wykonać poniższe polecenie, aby uaktywnić tryb interaktywny. diskpart Przed wybraniem dysku do konwersji należy uzyskać listę dysków. list disk W poniższym przykładzie wybrano dysk 0. select disk 0 W celu przeprowadzenia konwersji dysku, należy wykonać następujące polecenie: convert dynamic 3.2. Konwertowanie dysku podstawowego na dynamiczny | 91 W celu uwzględnienia dokonanych zmian może pojawić się monit o ponowne uruchomienia komputera. Zastosowanie języka VBScript Żadna z klas interfejsu WMI nie obsługuje konwersji dysku podstawowego na dynamiczny. Dyskusja Domyślnie zarówno w systemie Windows 2000, jak i Windows Server 2003 dyski są konfigu- rowane jako podstawowe. Aby móc skorzystać z takich funkcji jak możliwość dynamicznego rozszerzania partycji, dysk podstawowy należy poddać konwersji na dynamiczny. Poniżej wymieniłem kilka dodatkowych zalet dysków dynamicznych. • Możliwość zarządzania dyskami i woluminami bez potrzeby ponownego uruchamiania systemu operacyjnego. • Możliwość organizowania dysków dynamicznych w grupy. Informacje dotyczące konfi- guracji wszystkich dysków należących do grupy są współużytkowane i na bieżąco aktu- alizowane, nawet gdy dysk dynamiczny ulegnie awarii lub zostanie przeniesiony do innego komputera. • Dostępność większej liczby opcji konfigurowania woluminów. Dyski dynamiczne obsługują następujące woluminy: proste, rozłożone, paskowane, dublowane i RAID-5. • Nie ma ograniczenia liczby woluminów tworzonych na dysku dynamicznym. W przypadku dysku podstawowego można maksymalnie zdefiniować cztery partycje podstawowe lub trzy podstawowe i jedną rozszerzoną. Po dokonaniu konwersji dysku podstawowego na dynamiczny nie można cofnąć efek- tów tej operacji. Aby to było możliwe, trzeba z dysku usunąć wszystkie woluminy dynamiczne. Zobacz również Artykuły bazy danych Microsoft Knowledge Base o numerach: 175761 (Dynamic vs. Basic Storage in Windows 2000), 309044 (How To Convert to Basic and Dynamic Disks in Windows XP Professional), 254105 (Dynamic Disk Hardware Limitations) i 314343 (Porównanie magazynów podstawowych i maga- zynów dynamicznych w systemie Windows XP). 3.3. Uaktywnianie generowania statystyk dotyczących wydajności dysku Problem Monitorowanie wydajności dysku. Uaktywnienie generowania odpowiednich statystyk. 92 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy Rozwiązanie W systemie Windows 2000 Server należy wykonać poniższe polecenie i ponownie uruchomić komputer. diskperf -y W systemie Windows Server 2003 wszystkie statystyki dotyczące wydajności dysków są gene- rowane domyślnie. Dyskusja W systemie Windows NT liczniki związane z wydajnością zarówno dysków logicznych, jak i fizycznych domyślnie były wyłączone. W systemie Windows 2000 liczniki dysków fizycznych były aktywne, natomiast dysków logicznych — wyłączone. Z kolei w systemie Windows Server 2003 oba typy liczników są aktywne. Liczniki te były domyślnie wyłączane w poprzednich wersjach systemu operacyjnego Windows, ponieważ obawiano się, że ich nieustanna aktywność będzie miała zbyt duży wpływ na wydajność. Dzięki temu, że z roku na rok konsekwentnie poprawiano czas dostępu do dysku, wpływ na wydajność stał się nieznaczny. Obecnie bez obaw można uaktywnić liczniki powiązane z dyskami logicznymi i fizycznymi, zarówno w systemie Windows 2000, jak i Windows Server 2003. Obiekty Dysk logiczny i Dysk fizyczny narzędzia Wydajność zawierają liczniki, które są dostępne po uaktywnieniu generowania statystyk dotyczących wydajności dysków. Zobacz również Artykuł 253251 (Using Diskperf in Windows 2000) bazy danych Microsoft Knowledge Base. 3.4. Formatowanie woluminu Problem Formatowanie istniejącego lub nowego woluminu. Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Uruchom program Eksplorator Windows. 2. Prawym przyciskiem myszy kliknij literę napędu przypisaną woluminowi, który ma zostać sformatowany i z menu wybierz pozycję Formatuj. 3. Jeśli nie ma istotnego powodu stosowania systemu plików FAT32, w polu System plików pozostaw wartość NTFS. To samo dotyczy pola Rozmiar jednostki alokacji, w przypadku którego należy użyć domyślnej wartości. 3.4. Formatowanie woluminu | 93 4. W polu Etykieta woluminu wprowadź opis woluminu. 5. Jeśli wcześniej wolumin sformatowano za pomocą tego samego systemu plików i teraz trzeba jedynie usunąć tablicę plików (zawiera łącza do wszystkich plików i katalogów), zaznacz opcję Szybkie formatowanie. 6. Jeśli zamierzasz skompresować zawartość woluminu, uaktywnij opcję Włącz kompresję. 7. Kliknij przycisk Rozpocznij. Zastosowanie wiersza poleceń Poniższe polecenie formatuje dysk D: z zastosowaniem systemu plików NTFS i ze zdefinio- waniem etykiety woluminu Dane. format D: /fs:ntfs /v:Dane Następnie system wyświetli monit o podanie aktualnej etykiety dysku D:. Po jej wprowadzeniu należy wcisnąć klawisz Enter. W dalszej kolejności pojawi się żądanie potwierdzenia operacji. Po wprowadzeniu litery T należy wcisnąć klawisz Enter. W celu przeprowadzenia szybkiego formatowania do powyższego polecenia należy dodać opcję /q. Aby dla woluminu uaktywnić kompresję, należy użyć opcji /c. Opcja /x wymusza odłączanie woluminu, gdy któryś z użytkowników posiada na nim otwarty uchwyt. Zastosowanie języka VBScript Kod formatuje wolumin. Klasa Win32_Volume jest nowością w systemie Windows Server 2003. ------ KONFIGURACJA SKRYPTU ------ strComputer = Serwer strDrive = Napęd np. D: strFS = NTFS boolQuick = False intClusterSize = 4096 strLabel = Dane boolCompress = False ------ KONIEC KONFIGURACJI --------- set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colVol = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_Volume where Name = _ strDrive \ ) if colVol.Count 1 then WScript.Echo Błąd: wolumin nie został znaleziony. else for each objVol in colVol intRC = objVol.Format(strFS,boolQuick,intClusterSize, _ strLabel,boolCompress) if intRC 0 then WScript.Echo Podczas formatowania woluminu wystąpił błąd: intRC else WScript.Echo Formatowanie woluminu zostało zakończone powodzeniem. end if next end if Dyskusja Przed rozpoczęciem korzystania z woluminu, najpierw trzeba go sformatować. Należy przy tym wybrać określony system plików. W przypadku systemów Windows 2000 i Windows 94 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy Server 2003 wolumin można sformatować przy użyciu takich systemów plików jak FAT, FAT32 lub NTFS. Jeśli nie ma istotnego powodu do zastosowania FAT bądź FAT32, ze względu na lepsze funkcje zabezpieczeń powinno się wskazać system plików NTFS. Kolejną decyzją podejmowaną w trakcie formatowania woluminu jest wybór szybkiego lub standardowego formatowania. W obydwóch przypadkach nastąpi usunięcie tablicy przecho- wującej dane o lokalizacji plików w systemie plików. Różnica między omawianymi trybami polega na tym, że podczas standardowego formatowania system skanuje cały wolumin w poszu- kiwaniu uszkodzonych sektorów. Operacja skanowania zajmuje większość czasu potrzebnego na wykonanie formatowania. Szybkie formatowanie z kolei pomija skanowanie, dlatego powin- no się z niego korzystać tylko wtedy, gdy wcześniej wolumin został poprawnie sformato- wany z uwzględnieniem właściwego systemu plików i jeśli istnieje pewność, że dysk nie został uszkodzony. Zobacz również Artykuły bazy danych Microsoft Knowledge Base o numerach: 140365 (Domyślny rozmiar klastra dla systemów plików FAT i NTFS) i 313348 (JAK: Dzielenie na partycje i formatowanie dysku twardego w systemie Windows XP). 3.5. Przypisywanie woluminowi litery napędu Problem Przypisanie woluminowi litery napędu. Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Otwórz okno dodatku Zarządzanie komputerem. 2. W lewym panelu rozwiń węzeł Magazyn i kliknij pozycję Zarządzanie dyskami. 3. W dolnej części prawego panelu prawym przyciskiem myszy kliknij docelowy wolumin lub dysk, a następnie z menu wybierz pozycję Zmień literę dysku i ścieżki. 4. Kliknij przycisk Zmień. 5. W polu listy rozwijanej, znajdującym się obok opcji Przypisz następującą literę dysku, ustaw nową literę napędu i kliknij przycisk OK. 6. Aby zatwierdzić wykonanie operacji, kliknij przycisk Tak. Zastosowanie wiersza poleceń Program diskpart uruchamiany w systemach Windows Server 2003 i Windows XP z poziomu wiersza poleceń umożliwia przypisywanie liter napędów. Najpierw należy wykonać polecenie diskpart w celu uaktywnienia trybu interaktywnego. diskpart 3.5. Przypisywanie woluminowi litery napędu | 95 Poniższe polecenie wyświetla listę woluminów istniejących aktualnie w systemie. list vol Spośród uzyskanych wyników należy wybrać wolumin, któremu zostanie przypisana litera napędu. W poniższym poleceniu wybrano wolumin 0. select vol 0 Teraz można przypisać żądaną literę napędu. W poniższym przykładzie przypisałem literę F. assign letter=F Zastosowanie języka VBScript Kod przypisuje woluminowi literę napędu. Klasa Win32_Volume jest nowością w systemie Windows Server 2003. ------ KONFIGURACJA SKRYPTU ------ strComputer = . strOldDrive = I: strNewDrive = J: ------ KONIEC KONFIGURACJI --------- set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colVol = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_Volume where Name = _ strOldDrive \ ) if colVol.Count 1 then WScript.Echo Błąd: wolumin nie został znaleziony. else for each objVol in colVol objVol.DriveLetter = strNewDrive objVol.Put_ WScript.Echo Przypisanie woluminowi litery napędu zostało zakończone powodzeniem. next end if Dyskusja Gdy po uaktywnieniu woluminów do komputera przyłączy się przenośny nośnik danych, system automatycznie przydzieli mu kolejną wolną literę napędu (stosowana jest kolejność alfabetyczna, począwszy od litery C:). Choć zmiana litery napędu jest prostą operacją, trzeba się upewnić, że żaden napęd nie odwołuje się do dotychczas używanej litery. Jeśli użytkownik spróbuje przypisać inną literę istniejącemu i aktualnie wykorzystywanemu napędowi, system zezwoli na to i do momentu jego ponownego uruchomienia umożliwi posługiwanie się zarówno starą, jak i nową literą napędu. Po ponownym załadowaniu systemu stara litera napędu po- wróci do puli wolnych liter. Jeśli istnieje potrzeba zmiany litery przypisanej dyskowi systemowemu, trzeba zasto- sować specjalne procedury. Więcej informacji na ich temat zawarto w artykule 223188 bazy danych Microsoft Knowledge Base. Zobacz również Artykuły bazy danych Microsoft Knowledge Base o numerach: 234048 (How Windows 2000 Assigns, Reserves, and Stores Drive Letters) i 223188 (Jak przywrócić literę dysku systemowego/rozru- chowego w systemie Windows). 96 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy 3.6. Definiowanie etykiety woluminu Problem Zdefiniowanie etykiety woluminu. Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Uruchom program Eksplorator Windows. 2. Prawym przyciskiem myszy kliknij ikonę napędu, dla którego zostanie zdefiniowana etykieta i z menu wybierz pozycję Właściwości. 3. Kliknij zakładkę Ogólne, jeśli domyślnie nie została wyświetlona. 4. Jedyne pole widoczne na zakładce umożliwia zdefiniowanie etykiety woluminu. Po zmo- dyfikowaniu zawartości pola należy kliknąć przycisk OK. Zastosowanie wiersza poleceń Polecenie label służy do zdefiniowania etykiety woluminu. W poniższym przykładzie dla dysku C: ustawiono etykietę Wolumin systemowy. label c: Wolumin systemowy Etykiet złożonych z wielu słów nie należy umieszczać między znakami cudzysłowu. Polecenie label wczytuje wszystko, co znajduje się za literą dysku, zatem znaki cudzy- słowu są zbędne. Zastosowanie języka VBScript Kod definiuje etykietę woluminu. Klasa Win32_Volume jest nowością w systemie Windows Server 2003. ------ KONFIGURACJA SKRYPTU ------ strComputer = . strDrive = Napęd np. C: strLabel = Etykieta np. Wolumin systemowy ------ KONIEC KONFIGURACJI --------- set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colVol = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_Volume where Name = _ strDrive \ ) if colVol.Count 1 then WScript.Echo Błąd: wolumin nie został znaleziony. else for each objVol in colVol objVol.Label = strLabel objVol.Put_ WScript.Echo Definiowanie etykiety dla woluminu zostało zakończone powodzeniem. next end if 3.6. Definiowanie etykiety woluminu | 97 Dyskusja Etykieta woluminu jest jedynie krótkim opisem, wyświetlanym w oknach takich narzędzi jak Eksplorator Windows podczas prezentowania listy napędów. Etykieta może zawierać maksy- malnie 32 znaki. Może to być kombinacja znaków alfanumerycznych i specjalnych. Ponadto etykiety różnych woluminów nie muszą być niepowtarzalne. Jeśli jednak dla wielu wolumi- nów zdefiniuje się identyczną etykietę, stosowanie etykiet straci sens. W przeciwieństwie do przypisywania liter napędów, etykieta woluminu może zostać zmodyfikowana niezależnie od tego, czy jest to wolumin systemowy lub czy znajdują się na nim zablokowane pliki. 3.7. Oczyszczanie woluminu Problem Usunięcie nieużywanych lub niepotrzebnych plików w celu zwolnienia miejsca. Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Uruchom program Eksplorator Windows. 2. Prawym przyciskiem myszy kliknij właściwy napęd i z menu wybierz pozycję Właściwości. 3. Kliknij zakładkę Ogólne, jeśli domyślnie nie została otwarta. 4. Kliknij przycisk Oczyszczanie dysku. W zależności od wielkości skanowanego woluminu operacja może trochę potrwać. 5. W sekcji Pliki do usunięcia zaznacz pozycje identyfikujące typy plików, które mają zostać usunięte. 6. Po dokonaniu wyboru kliknij przycisk OK. 7. Aby potwierdzić operację usuwania plików, kliknij przycisk Tak. Zastosowanie wiersza poleceń Poniższe polecenie umożliwia uruchomienie narzędzia Oczyszczanie dysku z poziomu wiersza poleceń. cleanmgr Aby określić docelowy napęd, należy użyć opcji /d. cleanmgr /d E: Możliwe jest zautomatyzowanie pracy narzędzia Oczyszczanie dysku, tak aby w kilku krokach przetwarzało wszystkie dyski znajdujące się w komputerze. Najpierw trzeba określić typy plików, które będą usuwane. W tym celu należy uruchomić narzędzie cleanmgr z opcją /sageset:, za którą należy wpisać liczbę całkowitą. Liczba ta reprezentuje profil narzędzia Oczyszczanie dysku. W poniższym przykładzie użyłem wartości 1. cleanmgr /sageset:1 98 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy W efekcie zostanie otwarte okno właściwości narzędzia Oczyszczanie dysku. W sekcji Pliki do usunięcia należy zaznaczyć pozycje identyfikujące typy kasowanych plików. Po wykonaniu operacji należy kliknąć przycisk OK. Teraz można zastosować opcję /sagerun:, za którą należy wpisać taką samą liczbę jak wcześniej (w tym przypadku jest to 1). cleanmgr /sagerun:1 Powyższe polecenie wylicza wszystkie napędy komputera i przeprowadza operację oczysz- czania, zgodnie ze zdefiniowanym wcześniej profilem. Dyskusja Narzędzie Oczyszczanie dysku ułatwia usuwanie z systemu niepotrzebnych plików, które je- dynie zajmują miejsce na dysku. Narzędzie to odnajduje tymczasowe pliki wykorzystywane przez przeglądarkę Internet Explorer i stare pliki instalacyjne takich aplikacji jak wchodzące w skład pakietu Microsoft Office, a następnie umożliwia ich usunięcie. Po przeanalizowaniu określonego woluminu można kliknąć nazwę określonego typu plików (na przykład pozycję Temporary Internet Files), aby zapoznać się ze stosownym opisem, wyświe- tlanym w dolnej części okna dialogowego. Zaznaczanie lub wyłączanie pozycji typów plików spowoduje, odpowiednio, zwiększanie lub zmniejszanie wartości widocznej obok etykiety Uzyskiwane miejsce na dysku razem. W zależności od typu plików będzie pojawiać się przycisk Wyświetl pliki, którego kliknięcie spowoduje otwarcie okna programu Eksplorator Windows, gdzie zostanie pokazana lokalizacja plików. Lista typów plików będzie się zmieniać zależnie od przeglądanego woluminu. Wyświetlane są tylko te typy plików, które występują na okre- ślonym woluminie. Opcja Kompresuj stare pliki jest dobrym sposobem minimalizowania występującego z upływem czasu spadku ilości dostępnej przestrzeni dyskowej. Jej uaktywnienie spowoduje kompresję plików, których nie używano od określonej liczby dni. Pliki nie są usuwane, a jedynie podda- wane kompresji. W efekcie wpływ rzadko wykorzystywanych plików na spadek ilości wolnej przestrzeni dyskowej jest minimalizowany. Zakładka Więcej opcji oferuje przyciski wyświetlające okna Składniki systemu Windows i Dodawanie lub usuwanie programów, a także przycisk umożliwiający usunięcie wszystkich systemowych punktów przywracania z wyjątkiem najnowszego. W zależności od tego, ile zamierza się zwolnić miejsca na dysku, zajmowanego przez rzadko lub w ogóle nieużywane pliki, wszystkie trzy przyciski mogą okazać się przydatnymi narzędziami. Zobacz również Artykuły bazy danych Microsoft Knowledge Base o numerach: 253597 (Automating Disk Cleanup Tool in Windows) i 310312 (Opis narzędzia Oczyszczanie dysku w systemie Windows XP). 3.8. Defragmentowanie woluminu Problem Defragmentowanie woluminu w celu skrócenia czasu dostępu do dysku. 3.8. Defragmentowanie woluminu | 99 Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Uruchom program Eksplorator Windows. 2. Prawym przyciskiem myszy kliknij ikonę wybranego napędu i z menu wybierz pozycję Właściwości. 3. Kliknij zakładkę Narzędzia. 4. Kliknij przycisk Defragmentuj. W efekcie zostanie uruchomiony program Defragmentator dysków. 5. Kliknij przycisk Analizuj, aby sprawdzić stopień pofragmentowania woluminu. Po zakończe- niu analizy system Windows wyświetli informację, czy defragmentacja woluminu powinna zostać przeprowadzona. 6. Kliknij przycisk Wyświetl raport, aby zapoznać się ze statystykami dotyczącymi defrag- mentacji i plików, które w największym stopniu uległy fragmentacji. 7. Kliknij przycisk Defragmentuj, aby rozpocząć defragmentację woluminu. Zastosowanie wiersza poleceń Narzędzie defrag (dostępne w systemach Windows XP i Windows Server 2003) jest wersją aplikacji Defragmentator dysków, uruchamianą z poziomu wiersza poleceń. W celu przeprowa- dzenia analizy dysku D: należy wykonać następujące polecenie: defrag d: /a Aby uzyskać podobne informacje jak po kliknięciu przycisku Wyświetl raport w oknie programu Defragmentator dysków, należy dodatkowo zastosować opcję /v. defrag d: /a /v W celu wykonania defragmentacji woluminu należy podać literę dysku i opcję /v (uaktywnia tryb pełnej informacji). defrag d: /v Stosując opcję /f, można wymusić defragmentację dysku, nawet gdy znajduje się na nim nie- wiele wolnego miejsca. Zastosowanie języka VBScript Kod symuluje polecenie defrag /a /v z tym, że analizuje wszystkie dyski, a nie tylko jeden wybrany. Klasa Win32_Volume jest nowością w systemie Windows Server 2003. ------ KONFIGURACJA SKRYPTU ------ strComputer = . ------ KONIEC KONFIGURACJI --------- set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colVols = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_Volume where DriveType = 3 ) for each objVol in colVols WScript.Echo Analizowanie woluminu objVol.DriveLetter intRC = objVol.DefragAnalysis(boolDefrag, objRpt) if intRC = 0 then 100 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy WScript.Echo Rozmiar woluminu: objRpt.VolumeSize WScript.Echo Rozmiar klastra: objRpt.ClusterSize WScript.Echo Zajęta przestrzeń: objRpt.UsedSpace WScript.Echo Wolna przestrzeń: objRpt.FreeSpace WScript.Echo Wolna przestrzeń w : objRpt.FreeSpacePercent WScript.Echo Poziom całkowitej fragmentacji: _ objRpt.TotalPercentFragmentation WScript.Echo Fragmentacja plików: _ objRpt.FilePercentFragmentation WScript.Echo Wolne miejsce na potrzeby fragmentacji: _ objRpt.FreeSpacePercentFragmentation WScript.Echo Liczba wszystkich plików: objRpt.TotalFiles WScript.Echo Średnia wielkość pliku: objRpt.AverageFileSize WScript.Echo Całkowita liczba pofragmentowanych plików: _ objRpt.TotalFragmentedFiles WScript.Echo Całkowita liczba nadmiarowych fragmentów: _ objRpt.TotalExcessFragments WScript.Echo Średnia liczba fragmentów przypadających na plik: _ objRpt.AverageFragmentsPerFile WScript.Echo Rozmiar pliku stronicowania: objRpt.PageFileSize WScript.Echo Całkowita liczba fragmentów pliku stronicowania: _ objRpt.TotalPageFileFragments WScript.Echo Całkowita liczba katalogów: objRpt.TotalFolders WScript.Echo Liczba pofragmentowanych katalogów: _ objRpt.FragmentedFolders WScript.Echo Nadmiarowa liczba fragmentów katalogów: _ objRpt.ExcessFolderFragments WScript.Echo Całkowity rozmiar tabeli MFT: objRpt.TotalMFTSize WScript.Echo Liczba rekordów tabeli MFT: objRpt.MFTRecordCount WScript.Echo Procentowe wykorzystanie tabeli MFT: objRpt.MFTPercentInUse WScript.Echo Całkowita liczba fragmentów tabeli MFT: _ objRpt.TotalMFTFragments if boolDefrag = True then WScript.Echo Wolumin powinien zostać poddany defragmentacji. else WScript.Echo Nie jest konieczna defragmentacja woluminu. end if WScript.Echo else WScript.Echo Podczas analizy defragmentacji wystąpił błąd: intRC end if next Kod symuluje wykonanie polecenia defrag c: Klasa Win32_Volume jest nowością w systemie Windows Server 2003 ------ KONFIGURACJA SKRYPTU ------ strComputer = . strDrive = Napęd np. C: boolForce = False ------ KONIEC KONFIGURACJI --------- set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colVol = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_Volume Where Name = _ strDrive \ ) for each objVol in colVol intRC = objVol.Defrag(boolForce,objRpt) if intRC = 0 then WScript.Echo Defragmentacja zakończyła się powodzeniem. 3.8. Defragmentowanie woluminu | 101 else WScript.Echo Podczas defragmentacji woluminu wystąpił błąd: intRC end if next Dyskusja Podczas zapisywania pliku w woluminie system Windows próbuje go umieścić w jednym ciągłym obszarze dysku, jednak z czasem dysk się zapełnia i w efekcie największe dostępne ciągłe obszary stają się coraz mniejsze. Ostatecznie nowe pliki są rozmieszczane w wielu ob- szarach dysku. Proces ten jest nazywany fragmentacją. Doprowadza on do wydłużenia czasu dostępu do dysku, ponieważ w celu odczytania całego pojedynczego pliku system Windows musi odczytać wiele obszarów dysku. Funkcja defragmentacji oferowana przez system Windows pomaga w zmniejszeniu skali tego problemu. Operacja ta polega na skanowaniu dysku i podejmowaniu próby połączenia frag- mentów pliku w większe, ciągłe elementy. W celu przeprowadzenia pełnej defragmentacji woluminu musi znajdować się na nim co najmniej 15 wolnej przestrzeni. Jest to konieczne, ponieważ system Windows wymaga określonej przestrzeni na przechowanie fragmentów plików podczas próby ich połączenia. Jeśli dostępne jest mniej niż 15 miejsca, trzeba będzie najpierw uwolnić dodatkową przestrzeń dyskową. Więcej informacji na ten temat zawarto w recepturze 3.7. W celu stwierdzenia, w jakim stopniu dany wolumin uległ fragmentacji, należy najpierw poddać go analizie. Wszystkie trzy powyższe rozwiązania umożliwiają wygenerowanie raportu zawie- rającego szczegóły na temat poziomu fragmentacji woluminu. Ponadto raport stwierdza, czy defragmentacja powinna zostać wykonana, czy też nie. Zalecenia zawarte w raporcie mogą pełnić jedynie rolę ogólnych wytycznych. Wynika to stąd, że raport może nadal sugerować defragmentację, nawet gdy dopiero co ją przeprowadzono. W przypadku mocno obciążonych woluminów, których poziom wykorzystania przekracza 50 , powinno się rozważyć okresowe wykonywanie defragmentacji. Wraz ze spadkiem wolnego miejsca w woluminie poziom fragmentacji zwykle się zwiększa, ponieważ zmniejsza się liczba ciągłych obszarów dysku. Jeśli w komputerze znajdują się naprawdę duże dyski, których zaję- tość rzadko przekracza 25 , przeprowadzenie defragmentacji raczej nie przyniesie znaczących korzyści. W zależności od pojemności dysku i stopnia fragmentacji, omawiana operacja może zająć kilka minut, ale też nawet kilka godzin. Ponadto podczas defragmentacji dysk cały czas będzie zajęty. W związku z tym operację tę należy przeprowadzać poza godzinami pracy, ponieważ w czasie jej trwania dostęp do dysku jest w znacznym stopniu utrudniony. Zastosowanie języka VBScript Zarówno metoda Defrag, jak i DefragAnalysis zwracają obiekt raportu objRpt, który wyko- rzystano w rozwiązaniu wykorzystującym skrypt. Obiekt ten zawiera szczegóły na temat aktual- nego stanu fragmentacji określonego woluminu. W drugim przykładowym skrypcie VBScript nie podałem właściwości obiektu objRpt. Jeśli jednak trzeba zapewnić wyświetlanie wyników analizy po przeprowadzonej defragmentacji, można użyć wszystkich instrukcji znajdujących się na pierwszym listingu, poniżej wiersza if intRC = 0 then. 102 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy Pierwszy przykładowy listing uwzględnia analizę defragmentacji dla wszystkich lokalnych woluminów dyskowych. W zapytaniu powiązanym z metodą ExecQuery umieściłem ciąg zna- ków DriveType = 3. Właściwość DriveType wchodzi w skład klasy Win32_Volume, natomiast liczba 3 reprezentuje lokalne dyski. W celu uzyskania pełnej listy innych wartości właściwości DriveType (nie są istotne w tym przypadku) w bibliotece MSDN Library należy poszukać informacji na temat klasy Win32_Volume. Zobacz również Receptura 3.7 i artykuły bazy danych Microsoft Knowledge Base o numerach: 283080 (Opis nowego narzędzia wiersza polecenia, Defrag.exe, dołączonego do systemu Windows XP), 305781 (JAK: Analizowanie i defragmentowanie dysku w systemie Windows XP) i 312067 (Shadow copies may be lost when you defragment a volume). Artykuł na temat klasy Win32_Volume znajdujący się w bibliotece MSDN Library. 3.9. Kompresowanie woluminu Problem Kompresja woluminu. Rozwiązanie Zastosowanie graficznego interfejsu użytkownika 1. Uruchom program Eksplorator Windows. 2. Prawym przyciskiem myszy kliknij ikonę kompresowanego napędu i z menu konteksto- wego wybierz pozycję Właściwości. 3. Kliknij zakładkę Ogólne, jeśli domyślnie nie jest aktywna. 4. Zaznacz opcję Kompresuj dysk, aby zaoszczędzić miejsce na dysku i kliknij przycisk OK. 5. Zaznacz przycisk opcji, która spowoduje kompresję wyłącznie plików znajdujących się bezpośrednio w głównym katalogu dysku C: lub kompresję wszystkich podkatalogów i plików dysku. 6. Kliknij przycisk OK. Zastosowanie wiersza poleceń Poniższe polecenie spowoduje kompresję plików znajdujących się tylko w głównym katalogu dysku D:. compact /c d: Aby skompresować wszystkie pliki i katalogi znajdujące się na dysku D:, należy zastosować opcję /s. compact /c /s d: 3.9. Kompresowanie woluminu | 103 Zastosowanie języka VBScript Kod kompresuje wolumin. ------ KONFIGURACJA SKRYPTU ------ strComputer = . strDrive = Napęd np. D: boolRecursive = True ------ KONIEC KONFIGURACJI --------- set objWMI = GetObject( winmgmts:\ strComputer ootcimv2 ) set colFolder = objWMI.ExecQuery( select * from Win32_Directory _ where name = strDrive \ ) if colFolder.Count 1 then WScript.Echo Błąd: wolumin nie został znaleziony. else for each objFolder in colFolder intRC = objFolder.CompressEx(strErrorFile,,boolRecursive) if intRC 0 then WScript.Echo Podczas kompresowania woluminu wystąpił błąd: intRC WScript.Echo Kompresja została przerwana na pliku: strErrorFile else WScript.Echo Kompresja woluminu została zakończona powodzeniem. end if next end if Dyskusja Kompresja całego woluminu jest zalecana, gdy istotną kwestią jest zużycie przestrzeni dyskowej i jeśli dysponuje się naprawdę szybkimi napędami oraz odpowiednio dużą mocą obliczeniową. Obsługa kompresji jest wbudowana w system plików NTFS, zatem kompresja i dekompresja plików jest realizowana automatycznie, gdy aplikacje spróbują je otworzyć. Dzięki temu korzy- stanie z kompresji przeważnie jest niezauważalne. Z drugiej strony omawiany mechanizm zwiększa obciążenie systemu, ponieważ kompresja i dekompresja plików, zwłaszcza dużych, może wymagać wielu cykli przetwarzania. Obecnie przestrzeń dyskowa jest znacznie tańsza od procesorów, dlatego zwykle lepiej zużyć więcej miejsca niż powodować zwiększenie obcią- żenia procesorów. Jeśli planuje się kompresję woluminu, dla którego uaktywniono przydziały dysku, należy naj- pierw zapoznać się z artykułem 320686 bazy danych Microsoft Knowledge Base. Można by pomyśleć, że po skompresowaniu woluminu zmniejszy się poziom wykorzystania przydziałów dysku przez użytkowników. Jednak tak nie jest. Rozmiar przydziałów dysku jest określany na podstawie wykorzystania przestrzeni dyskowej przez użytkowników, które wyznacza wiel- kość plików przed kompresją. Biorąc pod uwagę sposób przechowywania skompresowanych plików, możliwe jest, że poziom wykorzystania przydziałów dysku przez użytkowników w rzeczywistości wzrośnie po zastosowaniu kompresji. Jeśli zagadnienie to dotyczy Czytel- nika, powinien on zapoznać się z artykułem 320686, w którym dość dokładnie wyjaśniono, dlaczego tak jest. Zastosowanie języka VBScript Poza metodą CompressEx użytą w powyższym rozwiązaniu wykorzystującym skrypt VBScript, klasa Win32_Directory zawiera metodę Compress. Metoda ta jednakże nie pozwala na reku- rencyjne przeprowadzenie kompresji. Umożliwia jedynie kompresję wybranego katalogu. Z kolei trzeci parametr metody CompressEx jest typu logicznego. Gdy przybierze wartość True, kompresja jest wykonywana rekurencyjnie. 104 | Rozdział 3. Dyski, napędy i woluminy Pierwsze dwa parametry metody CompressEx to plik_zatrzymania i plik_rozpoczęcia. Pa- rametrowi plik_zatrzymania zostanie przypisana wartość, gdy metoda CompressEx napotka na błąd. Wartość będzie zawierała nazwę pliku, w przypadku którego wystąpił błąd. Z kolei parametr plik_rozpoczęcia identyfikuje nazwę pliku znajdującego się w tym katalogu, od którego kompresja powinna zostać rozpoczęta. Parametr ten jest niezbędny tylko w przypadku próby przechwytywania błędów z poprzednich wywołań metody CompressEx. Wyniki prze- chowywane w parametrze plik_zatrzymania, które zapisano po wystąpieniu błędu, są prze- kazywane w parametrze plik_rozpoczęcia do kolejnej iteracji metody CompressEx. Choć może się to wydawać trochę dziwne, umożliwia utworzenie pewnie działającego skryptu przezna- czonego do przeprowadzania kompresji. Zobacz również W recepturze 4.14 zawarto więcej informacji na temat kompresowania i dekompresowania wybranych plików. Artykuły bazy danych Microsoft Knowledge Base o numerach: 153720 (Cannot Compress a Drive with Little Free Space), 251186 (Best practices for NTFS compression in Windows), 307987
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Windows Server. Receptury. Windows Server 2003 i Windows 2000
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: