Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00419 007073 12426186 na godz. na dobę w sumie
Współbrzmienie. Znajdź wspólny język z odbiorcami Twojej prezentacji - książka
Współbrzmienie. Znajdź wspólny język z odbiorcami Twojej prezentacji - książka
Autor: Liczba stron: 264
Wydawca: Onepress Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-246-3369-2 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poradniki >> kompetencje osobiste
Porównaj ceny (książka, ebook, audiobook).

Współbrzmienie. Znajdź wspólny język z odbiorcami Twojej prezentacji

Napisanie książki o efektywnej i inspirującej komunikacji jest nie lada wyzwaniem, skoro takie dzieło musi uosabiać to, co propaguje. Nancy Duarte w zupełności się to udało. Fascynująca. Przekonująca. Do cna praktyczna. Ta książka to skarb!
Patrick Lencioni

Mało kto wzbudza we mnie takie zainteresowanie, jak świetny mówca. Zawsze chciałem być kimś takim, od czasu, kiedy ubiegałem się o funkcję przewodniczącego w siódmej klasie podstawówki. Choć zaszedłem daleko od tamtego czasu, nigdy do końca nie rozumiałem, co to znaczy być światowej klasy mówca, dopóki nie przeczytałem Współbrzmienia Nancy Duarte. Przeczytaj tę książkę, wchłoń ją, wprowadź jej zasady w życie, a wkroczysz na drogę chwały wielkiego mówcy.
Ken Blanchard,
współautor książki Jednominutowy menedżer

Sprawność w snuciu opowieści, empatia i kreatywność leżą u podstaw komunikacji, nauki i rozwoju. Współbrzmienie uczy nas, jak odkryć w sobie i opanować te zdolności, aby wykorzystać je produktywnie i z pożytkiem.
Biz Stone,
współzałożyciel Twittera

Współbrzmienie zabierze Cię w fascynującą podróż przez planowanie i wygłaszanie naprawdę nietuzinkowych oraz pamiętnych prezentacji, które mogą nawet wpłynąć na losy świata. Każdy, kto pragnie zmieniać świat, musi koniecznie zapoznać się z tą książką. Po raz kolejny Nancy proponuje nam coś niesamowitego!
Garr Reynolds,
autor książek Zen prezentacji i Porywający preZENter

Twórz prezentacje, które jeszcze długo będą rozbrzmiewać w sercach Twojej publiczności

Na początku było słowo. Kiedy odkryto jego perswazyjną moc, słowo zawładnęło masową wyobraźnią. Nieco później za sprawą prezentacji multimedialnych zostało ono wyparte przez obraz. Wyobraź sobie jednak, że Twoim głównym narzędziem prezentacji nie jest komputer, ale Ty sam i Twój werbalny przekaz. Żadna inna forma komunikacji nie dorównuje potędze starannie dobranych i wypowiedzianych słów. Dorobek przedstawionych w tej książce wybitnych postaci jest tego najlepszym świadectwem. Dowiedz się, jak porwać publiczność - zawsze i wszędzie, nawet bez technicznych wspomagaczy.

Najwięksi mówcy potrafią wprowadzić publiczność w prawdziwy trans, oczarować ją i zdobyć jej niepodzielną uwagę. Jak to robią? Siła skutecznej prezentacji tkwi w doskonale poprowadzonej opowieści. Szybko przekonasz się, jak efektywna jest komunikacja biznesowa oparta na tej formie przekazu. Oryginalna i fascynująca książka Nancy Duarte pokaże Ci, jak przekształcić dowolną prezentację w porywającą przygodę. Odkryjesz, jak zrozumieć publiczność, opracować przekonującą treść i przeciągnąć wszystkich na swoją stronę. Prezentacja jest potężnym narzędziem perswazji, a koncepcje wyrażane w formie opowieści dodatkowo wzmacniają jej moc. Teraz będziesz mógł osiągnąć taką biegłość w dziedzinie prezentacji, jakiej pozazdrościłby Ci sam Arystoteles.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

IDŹ DO:  Spis treści  Przykładowy rozdział  Skorowidz KATALOG KSIĄŻEK:  Katalog online  Bestsellery  Nowe książki  Zapowiedzi CENNIK I INFORMACJE:  Zamów informacje o nowościach  Zamów cennik CZYTELNIA:  Fragmenty książek online Do koszyka Do przechowalni Nowość Promocja Współbrzmienie. Znajdź wspólny język z odbiorcami Twojej prezentacji Autor: Nancy Duarte Tłumaczenie: Maksymilian Gutowski ISBN: 978-83-246-3369-2 Tytuł oryginału: Resonate: Present Visual Stories that Transform Audiences Format: 230 × 230, stron: 264 Współbrzmienie. Znajdź wspólny język z odbiorcami Twojej prezentacji Napisanie książki o efektywnej i inspirującej komunikacji jest nie lada wyzwaniem, skoro takie dzieło musi uosabiać to, co propaguje. Nancy Duarte w zupełności się to udało. Fascynująca. Przekonująca. Do cna praktyczna. Ta książka to skarb! Patrick Lencioni Twórz prezentacje, które jeszcze długo będą rozbrzmiewać w sercach Twojej publiczności Na początku było słowo. Kiedy odkryto jego perswazyjną moc, słowo zawładnęło masową wyobraźnią. Nieco później za sprawą prezentacji multimedialnych zostało ono wyparte przez obraz. Wyobraź sobie jednak, że Twoim głównym narzędziem prezentacji nie jest komputer, ale Ty sam i Twój werbalny przekaz. Żadna inna forma komunikacji nie dorównuje potędze starannie dobranych i wypowiedzianych słów. Dorobek przedstawionych w tej książce wybitnych postaci jest tego najlepszym świadectwem. Dowiedz się, jak porwać publiczność — zawsze i wszędzie, nawet bez technicznych wspomagaczy. Najwięksi mówcy potrafią wprowadzić publiczność w prawdziwy trans, oczarować ją i zdobyć jej niepodzielną uwagę. Jak to robią? Siła skutecznej prezentacji tkwi w doskonale poprowadzonej opowieści. Szybko przekonasz się, jak efektywna jest komunikacja biznesowa oparta na tej formie przekazu. Oryginalna i fascynująca książka Nancy Duarte pokaże Ci, jak przekształcić dowolną prezentację w porywającą przygodę. Odkryjesz, jak zrozumieć publiczność, opracować przekonującą treść i przeciągnąć wszystkich na swoją stronę. Prezentacja jest potężnym narzędziem perswazji, a koncepcje wyrażane w formie opowieści dodatkowo wzmacniają jej moc. Teraz będziesz mógł osiągnąć taką biegłość w dziedzinie prezentacji, jakiej pozazdrościłby Ci sam Arystoteles. Onepress.pl Helion SA ul. Kościuszki 1c 44-100 Gliwice tel. 32 230 98 63 e-mail: onepress@onepress.pl redakcja: redakcjawww@onepress.pl informacje: o księgarni onepress.pl • • • • • • • Jak tworzyć angażujące i aktywizujące publiczność prezentacje? Jak wykorzystać mity i filmy do tworzenia fascynujących opowieści? Jak docierać do różnego typu odbiorców wśród swoich słuchaczy? Jak budować treści motywujące i unikać przekazów demotywujących? Jak wykluczać szumy komunikacyjne oraz być blisko odbiorcy? Jak budować wypowiedzi, by były pełne merytorycznie i przekonujące? Jak wygłaszać prezentacje, które zmieniają świat? Spis treści Przedmowa Wprowadzenie 1 CzYm jEST WSPółBRzmIENIE? Perswazja to siła Współbrzmienie rodzi przemianę Przemiany są zdrowe Prezentacje są nudne Bezbarwność Ludzie są ciekawi Same fakty nie wystarczają Opowieści przekazują sens Nie Ty jesteś bohaterem Publiczność jest bohaterem zasada #1 2 CO WIEmY z mITóW I fILmóW Wykorzystaj właściwości opowieści Bez dramatu ani rusz Struktura opowieści Podróż Bohatera Przekroczenie progu Komunikacja Początek i zew przygody Środek: kontrast Wezwanie do czynu zakończenie 16 18 23 24 26 28 30 32 34 36 38 40 42 45 47 48 50 52 54 56 58 60 62 64 66 Co to jest miniwykres? Studiumprzypadku: Benjamin zander miniwykres zandera zasada #2 3 zAPOzNAj SIę z BOhATEREm jak znaleźć u nich oddźwięk? Posegmentuj publiczność Studiumprzypadku:Ronald Reagan Oto bohater Oto mentor znajdź wspólny grunt Opieraj się na tym, co Was łączy zasada #3 4 WYTYCz DROgę Przygotowania do podróży Wielka idea Rozplanuj podróż publiczności Przybory do rozrysowania planu podróży Bądź świadomy ryzyka Poradź sobie z oporem Przedstaw cenną nagrodę Studiumprzypadku: general Electric zasada #4 68 70 72 75 77 78 80 82 86 88 90 92 95 97 98 100 102 104 106 108 110 112 117 5 PRzEKAż PEłNOWARTOŚCIOWE TREŚCI groch z kapustą Nie tylko fakty się liczą Nie myśl za dużo Kontrast tworzy tok narracji Nadaj ideom sens Przywołuj historie z życia Przemień informacje w opowieści Studiumprzypadku: Cisco Systems Od danych do sensu zabij swoje maleństwa Od pomysłu do przekazu zasada #5 6 STRuKTuRA WYRAżA SENS Skonstruuj strukturę z sensem! Studiumprzypadku:Richard feynman miniwykres feynmana uporządkowane komunikaty oddziałują silniej Stwórz kontrast emocjonalny Kontrast stylu prezentowania Twoja opowieść na srebrnym ekranie Rekapitulacja procesu zasada #6 119 120 122 125 126 129 130 132 134 139 140 142 145 147 148 150 152 154 156 158 160 162 164 167 7 COŚ, CO zAPAmIęTAją NA DługO gwóźdź programu Studiumprzypadku: michael Pollan Powtarzane slogany Inspirujące obrazy Studiumprzypadku: pastor john Ortberg miniwykres Ortberga Studiumprzypadku:Rauch foundation Studiumprzypadku: Steve jobs miniwykres jobsa zasada #7 8 zAWSzE mOżNA zROBIć COŚ LEPIEj Wzmocnij sygnał, zredukuj szum Dobre pierwsze wrażenie Nie wykładaj ze szczytu wieży Ceń sobie zwięzłość Oderwij się od slajdów zrównoważ emocjonalność urządź próbę dla szczerych krytyków Studiumprzypadku: doktor markus Covert Studiumprzypadku: Leonard Bernstein zasada #8 169 170 173 174 176 178 180 182 185 186 189 191 192 194 196 198 200 202 204 206 209 213 9 zmIEń ŚWIAT DOOKOłA Niełatwo zmienić świat Wygłaszaj prezentacje, które zmienią świat Nie czyń zła Prezentacje Enronu w okresie załamania zdobądź przewagę konkurencyjną Studiumprzypadku: martin Luther King miniwykres Kinga Studiumprzypadku: martha graham Otwarcie eksponuj swoje myśli możesz zmienić swój świat INSPIRACjA NAS OTACzA Studiumprzypadku: Wolfgang Amadeusz mozart miniwykres sonaty Studiumprzypadku: Alfred hitchcock Studiumprzypadku: E. E. Cummings zasada #9 Przypisy Podziękowaniazazdjęcia Skorowidz Szczególnepodziękowania 215 216 218 221 222 224 226 236 232 236 238 243 244 246 248 250 255 256 259 261 264 ROZDZIał 3. ChAPTER # Zapoznaj się z bohaterem 77 jak znaleźć u nich oddźwięk? O zaleceniu, żeby wyobrażać sobie widzów przybyłych na spotkanie nagimi, możesz już z czystym sumieniem zapomnieć. Powinieneś ich bowiem widzieć w kolorowych rajtuzach i pelery- nach z emblematami superbohaterów — to oni są przecież bohate- rami, którzy podejmą walkę o realizację Twojej wielkiej idei. musisz wiedzieć, czym kierują się Twoi odbiorcy, aby nawiązać z nimi kontakt. Cóż więc należy zrobić, aby zapoznać się z nimi i rzeczywiście pojąć, jak im się żyje? Co ich bawi? Kiedy płaczą? Co ich łączy? Co ich inspiruje? Dlaczego zasługują na sukces? Trzeba to koniecznie zbadać, bo — jak twierdzi były kierownik działu ds. merytorycznego opracowania prezentacji AT T Ken haemer — „tworzenieprezentacjibezokreślonegowyobrażeniagrupy docelowejjestjakpisanielistumiłosnego»dowszystkich zainteresowanych«”1. W tym rozdziale dowiesz się, jak wczuć się w położenie widzów, analizując zespoły atrybutów archetypów bohatera i mentora. Choć Twoi bohaterowie siedzą sobie na głowach w jednej sali, nie powinieneś postrzegać ich jako jednorodnej masy. zamiast tegowyobraźichsobiestojącychwszeregu,czekającychna rozmowęztobąwczteryoczy. Każdy z nich powinien poczuć, że uczestniczy w osobistej wymianie zdań z Tobą. mów tonem przyja- znym i konwersacyjnym, aby utrzymać ich zainteresowanie. Ludzie nie mają w zwyczaju zasypiać podczas rozmowy. (jeżeli jednak zdarzyło Ci się kogoś uśpić podczas pogawędki, zdecydowanie potrzebujesz pomocy, której ta książka nie może Ci zapewnić). Publiczność to efemeryczny zbiór jednostek, które przez mniej wię- cej godzinę łączy jedno — obecność na Twojej prezentacji. Wszyscy ci widzowie odbierają ten sam komunikat w tym samym czasie, lecz każdy z nich przyswaja go w sposób właściwy tylko sobie, czerpie z niego odpowiednie wnioski, nadaje konkretne znaczenia i kładzie nacisk na różne elementy przekazu. Kiedy możesz wskazać, w jakiej kwestii wszyscy jesteście zgodni, publiczność jest bardziej skłonna do przyjęcia Twojego punktu widzenia. Dodatkowo możesz rozważyć opracowanie komunikatu skierowa- nego do konkretnych ludzi na widowni, aby najważniejsi widzowie odebrali Twoją prezentację jako osobisty wywód. Nawet jeśli tylko jedna osoba ma w pełni zrozumieć przesłanie, to — o ile tylko jest to właściwa osoba — odniesiesz sukces. musisz poznać tych ludzi. W końcu masz być ich mentorem. Każdy z nich ma jakieś uzdolnienia, słabości, a także wrogów. Pracując nad treścią prezentacji, musisz mieć wzgląd na publiczność. Publiczność jest na tyle ważna, że poświęcam jej najbliższe dwa rozdziały. Przestań więc koncentrować się na sobie, a zacznij myśleć o tym, jak nawiązać kontakt z odbiorcami. 78 Współbrzmienie zapoznaj się z bohaterem 79 Posegmentuj publiczność z publicznością możesz się zapoznać, segmentując ją. Dzieląc publiczność na mniejsze grupy, możeszukierunkowaćswójprzekaznatensegment,zktóregojesteśwstanieprzycią- gnąćdoswojejideinajwięcejzwolenników. Określ, która grupa ma największe predyspo- zycje do przyjęcia Twojego punktu widzenia, czyli wytypuj tę, na którą możesz najmniejszym wysiłkiem wywrzeć największy wpływ. jednoczesne angażowanie ogółu publiki i koncentro- wanie się w szczególności na grupie, która może odegrać kluczową rolę w realizacji Twojej inicjatywy jest trudne, ale warte zachodu. Segmentacji najczęściej dokonuje się według klucza demograficznego. Organizatorzy kon- ferencji mogą zazwyczaj dostarczyć jedynie ograniczonych informacji o widzach: skąd przy- bywają, gdzie pracują, dla jakiej instytucji i na jakim stanowisku. Na podstawie tych danych możesz przyjąć pewne założenia, z tym że — istotnie — mogą to być jedynie domniemania. Przygotowując się do wystąpienia przed kierownictwem działającego w skali krajowej produ- centa piwa, musiałam w szczególności przemyśleć, w jaki sposób mogłabym nawiązać z nimi kontakt. Trudno było znaleźć w danych demograficznych cokolwiek, co mogłoby nas łączyć. jestem kobietą w średnim wieku i zwykle pijam drinki owocowe, bo wyobrażam sobie, że piwo smakuje jak gazowane siki. Dzieląca nas przepaść była dość szeroka. Otrzymałam za mało informacji od organizatorów spotkania, żeby móc z przekonaniem okre- ślić, co jest ważne dla moich odbiorców. KIEROWNICTWO PRzEDSIęBIORSTWA PIWOWARSKIEgO NANCY DuARTE Płeć Trzydziestu czterech mężczyzn, czternaście kobiet Kobieta Stanowisko Kierownicy — dyrektorzy, wiceprezesi, dyrektorzy ds. marketingu Przedsiębiorca i dyrektor generalna Dojazd Drogą lotniczą z jedenastu krajów 3,6 mili samochodem 80 Współbrzmienie Dane o płci i kraju pochodzenia nie wystarczą do nawiązania wartościowej komunikacji. Widzów nie da się poruszyć, posługując się wiedzą zaledwie o tym, że są młodzi lub starzy albo że pochodzą z Kansas lub z Kalifornii. Dane demograficzne to jedynie ułamek tego, co należy wiedzieć. Prawdziwie efektywna komunikacja wymaga przeprowadzenia badań. mogą one przybrać formę rozesłania własnej ankiety lub — jeśli Twoja prezentacja ma być skierowana do szerszej grupy branżowej — zapoznania się z popularnymi blogami liderów branżowych, żeby sprawdzić, o czym jest głośno. możesz śledzić ich wypowiedzi na portalach społecznościowych, aż poczujesz, że znasz ich osobiście. Nie kategoryzuj widzów według banalnego lub nazbyt uogólnionego schematu. Nadmierne generalizowanie przy określaniu grupy odbior- ców może poskutkować tym, że będziesz sprawiał wrażenie osoby odległej bądź nieprzygotowanej. Twoja publiczność może poczuć, że myślisz o niej w kategoriach statystycznych lub stereotypowych — a nie jest to miłe. musisz zatem zdefiniować odbiorców dokładnie i adekwatnie do rodzaju prezentacji. W ramach przygotowania prezentacji dla kierowników spółki browarniczej wykonałam różnorakie czynności: zaprenumerowa- łam kluczowe czasopisma marketingowe, aby zorientować się, jak postrzega się firmowe marki piwa, zebrałam opinie z sieci społecz- nościowych, przejrzałam artykuły na temat firmy, zapoznałam się z dyskusjami toczonymi na najpopularniejszych blogach o tema- tyce piwnej, znalazłam ich własne prezentacje w sieci, przeczytałam komunikaty prasowe firmy oraz najnowszy raport roczny spółki. Dzięki tym badaniom mogłam zrozumieć, z czym się mierzą moi odbiorcy. Pomimo że we właściwej prezentacji wykorzystałam jedy- nie część tego, o czym się dowiedziałam — czułam, że znam swoich słuchaczy i rozumiem, co czują. zebrawszy stosowne informacje, mogłam nawiązać z nimi kontakt. t a c j ę t e ż d e g u s . p r a c o w n i k a m i p o s m a k o w a ł o ! ł a m U r z ą d z i p i w a z m o i m i n a w e t (cid:6) e d n o m i zapoznaj się z bohaterem 81 Studium przypadku: Ronald Reagan mowa po katastrofie promu Challenger Prezydent Ronald Reagan był uzdolnionym mówcą, który musiał się zmierzyć z niełatwym wyzwaniem, jakim było wygłoszenie prze- mowy wkrótce po katastrofie promu kosmicznego Challenger. Start promu odroczono już wcześniej dwukrotnie. jednocześnie Biały Dom nalegał, aby start odbył się przed corocznym orędziem prezydenckim. Termin startu wyznaczono na 28 stycznia 1986 roku. O tym locie było dość głośno jeszcze przed startem, gdyż po raz pierwszy w kosmos miał polecieć cywil — nauczycielka Christa mcAuliffe. Planowano, że mcAuliffe przemówi do uczniów z kosmosu. Według „New York Timesa” prawie połowa amerykań- skich uczniów w wieku od dziewięciu do trzynastu lat obejrzała na żywo start w klasach szkolnych2. Po zaledwie siedemdziesięciu trzech sekundach lotu cały świat zamarł, widząc wybuchający prom, na pokładzie którego zginęło wszystkich siedmiu członków załogi. Prezydent Reagan odwołał orędzie, które miał wygłosić tego wie- czoru, i postanowił bezpośrednio odnieść się do tragedii. Sytuację omówił michael E. Eidenmuller w swojej książce Great Speeches for Better Speaking: „Przemawiając do Amerykanów w odpowiedzi na wydarzenie o wielkiej doniosłości dla nich wszystkich, Reagan przy- jął na swoje barki powinność mówcy żałobnego. Występując w tej roli, musiał ukazać, czego możemy się nauczyć z tej tragedii, oddać cześć zmarłym oraz odnieść się do wszelkich emocji towarzyszą- cych tej nieprzewidzianej i niewyjaśnionej jeszcze katastrofie. jako współżałobnik Reagan musiał dać publice — a zwłaszcza osobom, które nieszczęście dotknęło najmocniej — nadzieję i wiarę w lepszą przyszłość. jednocześnie musiał także spełnić swoje zadanie jako prezydent Stanów zjednoczonych i zachować się z godnością właściwą pełnionemu stanowisku i powadze sytuacji”3. reputacjęwielkiegomówcyprezydentreaganwdużejmierze zawdzięczawiarygodności,zjakąpotrafiłprzechodzićodrolido roli,skierowującswojewypowiedzidoposzczególnychsegmen- tówpubliki. Przemówienie spełniło emocjonalne wymogi poszczególnych grup odbiorczych, gdyż do każdej z nich prezydent odnosił się osobno. O naturalnej, adekwatnej do sytuacji segmentacji zdecydowały oko- liczności, w których niestosownie byłoby odnosić się do publiczności, opierając się na typowym podziale płciowym i politycznym. Segmentacja publiczności Ogół żałobników Rodziny zmarłych uczniowie związek Radziecki NASA Reagan dołożył starań, aby każdą podgrupę odbiorców odnieść do ogółu żałobników. zbliżył do siebie zróżnicowane grupy, które potraktował jako organiczną całość — społeczeństwo zgodnie żałujące i wspominające zmarłych. „Katastrofy — kontynuuje Eidenmuller — pociągają za sobą sytuacje, w których jest miejsce na retorykę. Rozpacz, obawa, strach, gniew oraz poczucie utraty sensu i celu to stany ducha, które silnie wpływają na nas wszystkich. mawia się, że naród pozba- wiony nadziei zmierza ku upadkowi. Naród, który nie usłyszy w porę słów pokrzepienia, może nigdy nie odnaleźć nadziei”4. Przemowa Reagana trwała zaledwie cztery minuty. Na kolejnych stro- nach przeczytasz, jak starannie i poruszająco prezydent odniósł się do różnych grup odbiorców. 82 Współbrzmienie Ronald Reagan Czterdziesty prezydent Stanów zjednoczonych Wiele z zawartych w poniższej analizie spostrzeżeń zaczerpnęłam z książki Great Speeches for Better Speaking michaela E. Eidenmullera5. Bezpośrednie cytaty oznaczam pochyłym drukiem. www Przemowa Drodzy państwo — miałem się dzisiaj wypowiedzieć na temat stanu państwa, ale wyda- rzenia skłoniły mnie do zmiany planów. Dzisiejszy dzień jest dniem żałoby i pamięci. I ja, i Nancy jesteśmy doszczętnie zdruzgotani tragedią promu Challenger. Wiemy, że dzielimy ów ból z wszystkimi obywatelami naszego kraju. To strata dla całego państwa. Analiza Orędzie o stanie państwa to coroczne wymagane przez zapisy konstytucji przemówienie, które przypomina w wydźwięku państwowy raport roczny. Odroczenie go jest nie lada zadaniem. Reagan umieszcza się zarówno poza wynikłym z tragedii zamętem — ukazuje się jako czu- wający przywódca — jak i w jego obrębie, w charakterze współbolejącego człowieka. Dziewiętnaście lat temu — niemal dokładnie co do dnia — straciliśmy trzech astronautów w straszliwym wypadku na ziemi. Nigdy jednak nie straciliśmy astronauty w locie. Nigdy nie przeżyliśmy takiej tragedii jak ta. I być może zapomnieliśmy, jaką odwagą musiała się wykazać załoga promu. Oni jednak — Siódemka Challengera — byli świadomi zagrożeń, lecz przezwyciężyli strach i wykonali swoje zadania kapitalnie. żałujemy dziś siedmiu boha- terów: michaela Smitha, Dicka Scobee’ego, judith Resnik, Ronalda mcNaira, Ellisona Onizuki, gregory’ego jarvisa oraz Christy mcAuliffe. Wspólnie, jako naród, opłakujemy ich odejście. Reagan wplata tragedię w szerszy kontekst historyczny, jednocześnie nie ujmując jej powagi. Wymienia nazwiska wszystkich członków załogi i chwali ich odwagę. Reagan — aby dodatkowo ukierunkować emocje słuchaczy — wzywa cały naród do żałoby, wskazując tym samym ogół żałobników jako docelową grupę odbiorców. Nie możemy w pełni odczuć ciężaru tragedii, jaki przyszło dźwigać rodzinom Siódemki. Odczuwamy jednak stratę. Nasze myśli są ciągle z wami. Wasi bliscy wykazali się śmiałością i odwagą, ale także pewnym darem, tym szczególnym duchem, który mówi: „dajcie mi wyzwanie, a radośnie się z nim zmierzę”. Pragnęli odkryć wszechświat wraz z jego prawi- dłami. Pragnęli służby, która była im dana. Służyli nam wszystkim. Reagan skupia się na pierwszej i najbardziej dotkniętej podgrupie: rodzinach zmarłych. Przyznaje, że niestosowne byłoby mówienie o ich uczuciach. Wyraża przystępną pochwałę, wyko- rzystując zwroty takie jak „śmiałość”, „odwaga”, „dar”, „szczególny duch”. Dzisiejszy wiek przyzwyczaił nas do cudów. Trudno nas czymkolwiek powalić. jednak od dwudziestu pięciu lat cały czas udaje się to programowi kosmicznemu Stanów zjednoczonych. Przyzwyczailiśmy się do myśli o lotach w kosmos i być może zapominamy, że dopiero co zaczęliśmy. Wciąż stawiamy pierwsze kroki. załoga Challengera składała się z odkrywców. Reagan zwraca się do całej publiki, odnosząc się do jej zainteresowania naukowym aspektem historii. Nazywając zmarłych odkrywcami, wska- zuje, że ich rola w historii wykracza poza ramy samej nauki. Termin „odkrywca” przyodziewa ich w szaty mitu i stanowi nawiązanie do dziejów amerykańskich kolonistów. 84 Współbrzmienie Przemowa Analiza Chciałbym też powiedzieć coś uczniom, którzy oglądali na żywo transmisję startu promu. Wiem, że trudno to zrozumieć, ale takie bolesne rzeczy czasami się zdarzają. Wiąże się to z badaniem i odkrywaniem. Wiąże się to z podjęciem ryzyka, aby poszerzyć horyzonty. Przyszłość należy do odważnych, nie strachliwych. załoga Challengera przecierała szlak ku przyszłości, którym nie przestaniemy podążać. Kolejną podgrupą byli uczniowie — około pięć milionów dzieci, w tym wychowankowie Christy Mcauliffe i ich szkolni koledzy. Reagan bez mrugnięcia okiem przyjął ton współczującego rodzica. Trudno tak mówić, zachowując jednocześnie powagę właściwą prezydentowi, ale jemu się udało. zawsze wierzyłem w nasz program kosmiczny i darzyłem go wielkim szacunkiem. Dzisiejsze zdarze- nie nijak tego nie umniejsza. Nie kryjemy się z naszym programem kosmicznym. Nie mamy tajemnic i nie zatuszowujemy niczego. Wszelkie działania podejmujemy bez ogródek i na oczach wszystkich. To jest właśnie poszanowanie dla wolności, o którym ani na chwilę nie zamierzamy zapominać. Będziemy kontynuować naszą przygodę w kosmosie. Będziemy wysyłać kolejne promy, kolejne załogi, kolejnych ochotników, cywilów i nauczycieli. Nic się dzisiaj nie skończyło. Nasze nadzieje trwają nadal, a przed nami kolejne podróże. Reagan z żałobnika staje się tutaj prezydentem. W tym fragmencie znajduje się jedyna w całym przemówieniu deklaracja polityczna skierowana do Związku Radzieckiego. Reagan krytykuje nieujawnianie informacji o porażkach, co frustrowało amerykańskich naukowców świadomych tego, że dzielenie się wiedzą jest najlepszym sposobem na zapewnienie programom kosmicznym stabilności i bezpieczeństwa. Chcę też dodać, że chciałbym móc porozmawiać z każdym pracownikiem NASA bądź z tymi, którzy pracowali nad powodzeniem tej misji, i powiedzieć im: „Wasze oddanie i profesjona- lizm zachwycają nas od dziesiątków lat. Rozumiemy wasz ból i współczujemy wam”. W bezpośrednim zwrocie do pracowników NaSa Reagan udziela słów potrzebnego wsparcia, po czym powraca do ogółu publiczności, mówiąc: „współczujemy wam”. mamy dziś zbieg okoliczności. Tego dnia, trzysta dziewięćdziesiąt lat temu, wielki odkrywca sir francis Drake zmarł na pokładzie statku u wybrzeży Panamy. za jego czasów oceany były Wielkim Nieznanym i jak to później ujął pewien historyk, pisząc o Drake’u: „żył na morzu, zmarł na nim i w nim znalazł spoczynek”. O załodze Challengera możemy dziś powiedzieć: „Ich poświęcenie — jak Drake’a — dopełniło się”. załoga wahadłowca Challenger zaszczyciła nas swoimi czynami. Nigdy ich nie zapomnimy, ani dzisiejszego poranka, gdy to ujrzeliśmy ich po raz ostatni w przygotowaniu do wyprawy, macha- jących na pożegnanie, nim „zrzucili więzy dusznej ziemi”, by „dotknąć oblicza Bożego”. Dziękuję. Na zakończenie Reagan wyraża się elokwentnie i poetycko, co pozwala uchwycić mityczny wymiar nieskończonej drogi ludzkości ku rozwiązaniu tajemnic nieznanego. Cytat „dotknąć oblicza Bożego” Reagan zaczerpnął z wiersza „Wysoki lot” Johna Magee’ego, amerykańskiego lotnika wal- czącego w drugiej wojnie światowej. Magee znalazł inspi- rację, wznosząc się swoim spitfire’em do trzydziestu trzech tysięcy stóp. Wiersz do dziś można znaleźć w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych. zapoznaj się z bohaterem 85 Oto bohater Dzielenie publiczności na segmenty odbiorców bywa przydatne, ale ludzie jako tacy są o wiele bardziej skomplikowani. Aby nawią- zać osobisty kontakt, musisz odwołać się do tego, co stanowi o ich człowieczeństwie. jeśli poświęcisz czas na przeanalizowanie życia odbiorców, zyskasz cenną wiedzę. konieckońcówtrudnowpły- nąćnakogoś,kogosięniezna. Na początku filmu ustala się, że bohatera można polubić. To samo dzieje się w prezentacji. Wiodący scenarzysta hollywoodzki Blake Snyder na potrzeby opisania sytuacji, w której ustala się to, że boha- ter jest sympatyczny, wymyślił sformułowanie „ratowanie kotka”. Scena „ratowania kotka” to — jak mówi Snyder — „scena, w której bohater robi coś — jak na przykład uratowanie kotka — co poka- zuje widzom, kim jest, i sprawia, że zaczynają go lubić”6. Odpowiedz na pytania z prawej, żeby się dowiedzieć, dlaczego warto polubić Twojego bohatera. Polubieniewidzówtopierwszykroknadrodzedoustanowie- niaszczerejkomunikacji. zbadaj ich. jak to jest być nimi? Co nie daje im zmrużyć oczu? Co mieliby zrobić, żeby odmienić oblicze świata? Wyobraź sobie dni, godziny, minuty z ich życia. hotelowym nie była najwygodniejsza, być może nie wiążą końca z końcem albo czują, że nie radzą sobie z przeciwnościami życia. zastanów się, jak Twoja idea mogłaby im pomóc, gdyby postanowili podjąć się działania na jej rzecz. łatwo zacząć od tego, czym trudnią się zawodowo — pomoże Ci to zastanowić się nad tym, kim są. Nie wystarczy znać stanowisk zawodowych odbiorców. Przyjmijmy na potrzeby przykładu, że będziesz przemawiał na spotkaniu dotyczącym zasobów ludzkich, którego uczestnicy to w większości kierownicy działów kadr. Poszperaj w sieci w poszukiwaniu informacji o ich zarobkach. Czy wystarczą na życie tam, gdzie mieszkają? Na co mogą wydawać pieniądze? jakimi cechami charakteru odznaczają się zwykle ludzie na ich stanowiskach? Czy w pracy są spontaniczni, czy metodyczni? zadawaj sobie kolejne pytania, aż odejdziesz od tego, co widzowie robią zawodowo, a zaczniesz zaznajamiać się z nimi jako ludźmi z krwi i kości. Spróbuj sobie wyobrazić ich dzieciństwo. W co lubili się bawić? jaki był ich dom? jakie programy telewizyjne ich ukształ- towały? Każde takie pytanie wzmocni Twoją więź z odbiorcami. Pamiętaj, że skoro są ludźmi, ich życia muszą być pogmatwane. W domu może czekać na nich chore dziecko, poduszka w łóżku twoimcelemjestodkryć,naczympublicznościzależy,ipowią- zaćtoztwojąideą. 86 Współbrzmienie Kim oni są STYL żYCIA Co skłania do polubienia ich? Dlaczego są wyjątkowi? jak to jest być nimi? gdzie spędzają wolny czas (zarówno fizycznie, jak i w internecie)? jak wygląda ich styl życia? WIEDzA Co już wiedzą o temacie Twojej prezentacji? z jakich źródeł czerpią informacje? jakich pozytywnych bądź negatywnych wstępnych ocen już dokonali? mOTYWACjA I PRAgNIENIE Czego potrzebują lub pragną? Czego brakuje w ich życiu? Co sprawia, że chce im się wsta- wać z łóżka? WARTOŚCI Co jest dla nich ważne? jak spędzają swój czas i wydają pieniądze? jakie są ich priory- tety? Co ich łączy lub napędza do działania? WPłYWY Co lub kto wpływa na ich zachowanie? jakie doświadczenia wpłynęły na ich sposób myślenia? jak podejmują decyzje? SzACuNEK jak okazują szacunek? jak bardzo są szanowani? Co możesz zrobić, aby poczuli, że darzysz ich szacunkiem? zapoznaj się z bohaterem 87 Oto mentor Spędziwszy czas na badaniu serc i umysłów odbiorców, możesz już się przyjrzeć bliżej swojej roli jako mentora. Ale chwileczkę — czy nie powiedziano Ci wcześniej, żebyś nie myślał o sobie? Czyli jak ma w końcu być? może to wyglądać na sprzeczność, ale chodzi zwy- czajnie o to, że mentorniemyśliprzezpryzmatswojegoego,lecz postrzegasamegosiebiewyłączniewodniesieniudoinnych. Te ćwiczenia pomogą Ci myśleć o sobie przez pryzmat tego, co możesz dać publiczności. Twoim zadaniem jako mentora jest wpłynięcie na bohatera (czyli publiczność) w punktach zwrotnych jego życia. mentor musi uczestniczyć w podróży bohatera, aby pomóc mu pokonać strach i zwątpienie. mentorzy mają zazwyczaj dwa ważne obowiązki do spełnienia: uczenie i wręczanie darów. W filmie Karate Kid z 1984 roku pan miyagi nie tylko uczy swojego podopiecznego — Daniela — posługiwania się „narzędziem”, jakim jest karate, ale także daje mu wgląd w sens życia. Miyagi: Co dzieje? Daniel: Po prostu boję się turnieju i tego wszystkiego. Miyagi: Pamięta lekcję o równowadze? Daniel: Tak. Miyagi: Lekcja nie tylko o karate. Lekcja jest na całe życie. Całe życie ma równowagę — wszystko jest lepsze. Rozumie? jaką wiedzę o życiu możesz przekazać odbiorcom? Nawiąż do wła- snych, dogłębnych przemyśleń i przekaż słuchaczom, jak mogliby się poczuć, gdyby wkroczyli na ścieżkę swojego powołania. Bądź świadomy swojego miejsca w ich życiu. jesteś jedynie epizo- dyczną postacią w wielkiej historii życia Twojego bohatera, a Twoim zadaniem jest pomóc mu w przełamaniu impasu lub wręczyć coś, co pomoże mu w dalszej przygodzie. Owszem, masz do przekazania ważną informację — a może nawet zamierzasz zawiązać umowę — ale Twoja prezentacja powinna również oferować odbiorcy coś przydatnego. mentor powinien dostarczyć bohaterowi ważnych, przydatnych i nieznanych mu dotąd informacji. Powinieneś również motywo- wać bohatera, gdy ten się boi lub jest niepewny, oraz dawać mu odpowiednie narzędzia. mogą to być wskazówki, które pomogą mu zwyciężyć, nowe techniki komunikacji czy nawet spostrzeżenia o jego własnej psychice. Niezależnie od tego, co konkretnie dasz, publiczność powinnawyjśćzprezentacjiczując,żedowiedziała sięczegośnowegooraz potrafiąc tę wiedzę wykorzystać do osią- gnięcia sukcesu. Nie możesz się zachowywać, jakby to publiczność miała pomóc Tobie. Twój wkład ma być dla niej darem. mentorzy czasami zyskują z tej relacji coś dla siebie, na przykład wiedzę lub spostrzeżenia, ale nie to powinno być Twoim celem. Publiczność zawsze zauważy samolubność. Miyagi był łebskim gościem. Z dawania Danielowi lekcji wyniósł wypolerowaną posadzkę, umyty samochód, a do tego poma- lowany dom i płot. Czasami mentor zyskuje coś dla siebie, ale to bohater powinien odnieść największą korzyść. 88 Współbrzmienie Co im dajesz PORADY jakie wskazówki i jaka wiedza może im pomóc w dalszej podróży? PEWNOŚć jak zwiększyć ich pewność siebie i pokonać zwątpienie? NARzęDzIA jakie narzędzia, umiejętności lub magiczne dary wręczysz im na drogę? zapoznaj się z bohaterem 89 znajdź wspólny grunt znalezienie wspólnego gruntu z publicznością jest jak wytyczenie ścieżki od Twojego serca do serc odbiorców. Poprzez wskazywanie iwyrażaniewspólnychdoświadczeńicelówugruntowujesz ścieżkęzaufania,którąodbiorcybędąmoglibezpiecznie podążyćkutobie. ustalasz swoją wiarygodność, nie sprawiając wrażenia aroganta. Nawet swoje jakże imponujące kwalifikacje powinieneś przedstawić pokornie i bez samochwalstwa, w sposób, który pomoże Ci nawiązać kontakt. Dzielenie się wnikliwymi spostrzeżeniami i magicznymi narzędziami to świetny pomysł, ale jeśli nie jesteś wiarygodny, publiczność Cię nie wysłucha. Kiedy prezentujesz, słuchacze Cię oceniają: czy jest elokwentny? Czy jest kompetentny? Czy go lubię? Ocenianie innych według własnych kryteriów i doświadczeń przed podjęciem decyzji o przyjęciu nowej perspektywy to bardzo ludzka rzecz. Koncentrując się na tym, co łączy Cię z publicznością, zwiększysz swoją wiarygodność, więc spędź trochę czasu na wskazywaniu podobieństw między Waszymi światopoglądami. Szukaj wspólnych doświadczeń i dążeń, które możesz wysunąć na pierwszy plan. Prezentacja osadzona na wspólnym gruncie ma szansę zjednoczyć zróżnicowaną grupę ludzi — którzy w innych sytuacjach właśnie z powodu tej różnorodności nigdy by ze sobą nie współpracowali — dla osiągnięcia wspólnego celu. Ludzie odkładają różnice na bok, kiedy są silnie zmobilizowani do działania na rzecz wspólnego celu. gdy prezentacja okazuje się zupełną porażką, nietrudno zrzucić winę za wszelkie nieporozumienia na publiczność. „Przecież nie o to mi chodziło. jak mogli być tacy niedomyślni?”. jeśli już ktoś ma być winny nieporozumienia, to jesteś to wyłącznie Ty sam. Swoją ideę przekazałeś wybranymi słowami i obrazami. jeżeli okazały się nieprzystające do doświadczeń publiczności, odpowiedzialność musisz wziąć na siebie. Przeżyłam kiedyś moment zastanawiania się, „dlaczego nie dociera do nich coś tak oczywistego”, kiedy na spotkaniu w 2007 roku usiło- wałam przedstawić wizję mojej firmy. moi pracownicy nie byli głupi — to mój przekaz był nieodpowiedni. Po przeżyciu trzech recesji w oddali można było niewątpliwie dostrzec kolejną. Wiedziałam, że firma musi się w najbliższym czasie zreformować, żeby przetrwać nadciągającą burzę. Tymczasem zespół uważał, że obecny stan rzeczy jest bezpieczny i stabilny. Kiedy więc dałam jasno do zrozumienia, że „niebezpieczeństwo czai się tuż za rogiem”, odniosło to skutek odmienny od zamierzonego. Na końcu mojej dramatycznej prezen- tacji pracownicy byli zupełnie oszołomieni i mieli wrażenie, jakbym chciała nimi manipulować za pomocą opowieści o nadciągającej apokalipsie. Prezentację, którą sama uważałam za odkrywczą i zachę- cającą do podjęcia natychmiastowych kroków, młodzi członkowie zespołu — oni z kolei znali jedynie dobrobyt i stabilność — uznali za próbę manipulacji. mój komunikat i sposób, w jaki go przekaza- łam, dodatkowo spowolnił prace nad rozwojem. Część słuchaczy zrozumiała, co miałam na myśli, ale przekonanie wszystkich co do słuszności moich słów było w praktyce niemożliwe. Przedstawienie tych problemów na nowo i rozbudzenie chęci działania wśród pra- cowników zajęło mi cały rok. Wizja nadciągającej recesji nijak do nich nie dotarła, gdyż nie posłużyłam się symbolami, ani nie nawiązałam do doświadczeń, do których moi odbiorcy mogliby się jakoś odnieść. Do publiczności należy wybór, czy nawiązać z Tobą kontakt, czy nie. zazwyczaj otwiera się ona na prezentera tylko wtedy, kiedy czuje, że może na tym skorzystać. Owyborzeostateczniezdecydujeto, jakiewartościwyznająodbiorcy. Do Ciebie należy zatem odkrycie tych wartości i dostosowanie się do nich. 90 Współbrzmienie jak nawiązać z nimi kontakt WSPóLNE DOŚWIADCzENIA Co Was łączy? Wspomnienia? Wspólne przeżycia? zainteresowania? WSPóLNE CELE Dokąd zmierzacie? Na jakich rezultatach zależy obu stronom? KWALIfIKACjE Na jakiej podstawie możesz sądzić, że jesteś gotowy im prze- wodzić? Czy odbyłeś podobną podróż uwieńczoną korzystnym rezultatem? zapoznaj się z bohaterem 91 Opieraj się na tym, co Was łączy Dlaczego musisz odpowiedzieć sobie na te wszystkie pytania na temat Ciebie i Twojej publiczności? Otóż nawiązanie empatycznego kontaktu z odbiorcami wymaga wypraco- wania zrozumienia i wrażliwości na ich myśli i uczucia. Ludzie przybywają na prezentację z własną wiedzą i własnymi uczuciami. Są z natury przysposobieni do przyjmowania informacji i nadawania im osobistego wymiaru, który wpływa na dalsze kształtowanie ich punktu widzenia. zadaniem prezentera jest poznanie i dostrojenie się do melodii, która gra w sercach jego odbiorców. Twój komunikat musi współbrzmieć z tym, co mają już w sobie. Przekazując im komunikat dostrojony do ich potrzeb i pragnień, skłonisz ich do przemiany. Być może nawet wybuchną entuzjazmem i wspólnie podejmą działania, które przyniosą piękne efekty (tak jak wspomniałam na stronie 26). Wspólne przeżycia z kimś, kogo znasz dobrze, są naznaczone zrozumiałym dla Was sensem. Wystarczy, że mój mąż mark wypowie jedno brzemienne w znaczenia słowo, a ja tarzam się ze śmiechu. Nie mogę wprawdzie zakładać, że pozostajesz w związku małżeńskim ze swoją publicznością od trzydziestu lat, ale jeśli dobrze się przygotujesz, będziesz mógł się do niej odnosić jak do dobrej przyjaciółki — a przyjaciele wiedzą, jak się wzajemnie do czegoś przekonać. Potrafią intuicyjnie przyciągnąć drugą stronę do swojego stanowiska. Wskazując podobieństwa, określasz również rozbieżności. gdy już wiesz, co Cię łączy z publicznością, dowiadujesz się też, co jeszcze Twoi odbiorcy muszą sobie przyswoić. twoimzadaniemjestznalezienienajbardziejadekwatnegoijaknajbardziejwiary- godnegosposobuodniesieniatwojejideidonajważniejszychwartościiproblemów odbiorców. 92 Współbrzmienie NADAWCA (PREZENTER) ZADANIE Poszerzyć zakres, w jakim się zgadzacie ODBIORCA (PUBLICZNOŚĆ) = Informacje = Emocje = Wspólny grunt „Gdyby mnie ktoś spytał, jaki styl mówienia uważam za najdoskonalszy, odpowiedział- bym, że taki, który tłum pięciuset ludzi tak pospolitych, jak szczególnych zdolności — wyjąwszy głupców i szaleńców — w całości zrozumiałby tak, jak mówca chciałby, żeby go zrozumiano”. Daniel Defoe7 zapoznaj się z bohaterem 93 łatwo przekonać kogoś rzeczywiście znajomego. Poświęcenie czasu na zapoznanie się z publicznością pozwoli Ci zdobyć większe możliwości przekonania jej do swoich racji. Otobohater: publiczność jest bohaterem, od którego zależą dalsze losy Twojej wizji. musisz się z nią zatem dogłębnie zapoznać. umieść się w pozycji swoich słuchaczy i zasta- nów się, jak to jest być nimi. myśl o nich pojedynczo — traktuj jak prawdziwych ludzi, któ- rzy mają własne, pogmatwane życia. zidentyfikuj się z ich uczuciami, myślami i poglądami. Wyobraź sobie ich styl życia, stan wiedzy, pragnienia i wyznawane wartości. Wyobrażenie sobie ich codziennego życia pomoże Ci w nawiązaniu z nimi kontaktu i porozumiewaniu się z nimi ze zrozumieniem. Otomentor: przyjęcie postawy mentora wymusza na prezenterze pokorę. Prezenter nie wmusza wtedy informacji w „ciemny lud” tylko daje swoim odbiorcom cenne narzę- dzia, które pomogą im w dalszej wędrówce lub umożliwią wyjście z impasu. Publiczność powinna wyjść z prezentacji wyposażona w wartościową, nowo nabytą wiedzę. Widzowie powierzają Ci swój czas — chwilę życia, której nie odzyskają. Twoim zadaniem jest sprawić, aby ta spędzona z Tobą chwila przyczyniła się do wzbogacenia ich życia. 94 Resonate ChAPTER # 95 zASADA #3 Prezenter, znając melodię, która gra w duszy publiczności, i dostosowując się do niej — poruszy publiczność. jako wielki mówca, 24 studium przypadku, 209 Young People’s Concerts, 209, 210, 211 Skorowidz A Ali, Muhammad, 175 American Journal of Sociology, 126 Andersen, Arthur, 221, 222 Apple, 185 Armstrong, Neil, 174, 175 Arystoteles, 36, 52, 122, 194 Avatar, 51 B badanie kadr kierowniczych, 21 Bernstein, Leonard, 208 Boettinger, Henry M., 125, 148 Brown, Tim, 140 C Campbell, Joseph, 54 Causey, Richard, 221 Change By Design, 140 Churchill, Winston, 175 Cisco Systems studium przypadku, 134 Cochran, Johnnie, 175 Comstock, Beth, 112, 113 jako wielki mówca, 24 Conservation International, 176 Covert, Markus studium przypadku, 206 Cummings, E. E., 251, 252, 253 studium przypadku, 250 cykl rozwoju przedsiębiorstwa, 29 cykl życia idei, 105 cykl życiowy organizacji, 28 cykl życiowy produktu, 218 częstotliwość drgania, 26 D de Maupassant, Guy, 37 de Mille, Agnes, 235 Defoe, Daniel, 93 Dickens, Charles, 174 Distinction Communication, 21 dostrojenie się do słuchaczy, 26 Douzinas, Nancy, 182 dramat klasyczny, 18 szekspirowski, 18 drugi punkt zwrotny, 58, 64 Duarte Design, 16, 139, 195 Duarte, Mark, 139 Duncan, David, 221, 222 dywergencja, 120, 140 E E.T, 51 efekt świeżości, 66 efektywna komunikacja, 81 egocentryzm, 40, 41 Eidenmuller, Michael E., 82 Eliot, T. S., 67 emocje, 36 Enron, 220, 221, 222, 223 etos, 122 Eurypides, 60 Everett, Edward, 198 f Fastow, Andrew, 221 Few, Stephen, 139 Feynman, Richard, 153 jako wielki mówca, 25 miniwykres, 154, 155 struktura wykładu o grawitacji, 152 studium przypadku, 152 Field, Syd, 52 forma literacka, 48 forma sonatowa, 244 formuła prezentacji, 58, 68 formułowanie pomysłów, 120 Freytag, Gustav, 18 g Gallo, Carmine, 185, 187, 196 Gargiulo, Terrence, 128 General Electric, 112 studium przypadku, 112 wzrost w czasach kryzysu, 113 Godin, Seth, 36 Gore, Al, 218 Graham, Martha, 233, 235 jako wielki mówca, 25 Lament, 234 studium przypadku, 232 Great Speeches for Better Speaking, 82 Greatbatch, David, 126 Guber, Peter, 34, 66, 158, 236 Guilford, J. P., 140 Gulati, Ranjay, 113 Gwiezdne wojny, 54, 55 gwóźdź programu, 170 Feynman, Richard, 171 Gates, Bill, 171 Jobs, Steve, 171 h Haemer, Ken, 78 Harvard Business Review, 42, 100, 108 Harvard Business School, 113 Hazlitt, William, 61 Hemingway, Ernest, 204 Heritage, John, 126 historie z życia, 130 Hitchcock, Alfred studium przypadku, 248 Hitchock, Alfred, 249 Hodge, Chad, 42 Hugo, Wiktor, 217 Husajn, Saddam, 176 I Immelt, Jeff, 113 iPhone, 19, 185 premiera, 185 iPod, 185 iTunes, 186 j Jobs, Steve, 19 jako wielki mówca, 25 miniwykres, 186, 187 premiera iPhone a, 185 studium przypadku, 185 Jung, Carl, 54 K kairos, 202 kamuflaż, 32 Karate Kid, 88 Kennedy, John F., 101, 216 kiepska prezentacja, 30 King, Martin Luther, 19, 225 jako wielki mówca, 25 Mam marzenie, 226, 228, 229, 230, 231 miniwykres, 228, 229, 230, 231 studium przypadku, 226 koda, 247 komunikat Skorowidz 261 zakłócenia, 192 konsumenci, 36 kontrast, 62, 126, 127, 158 analityczno-emocjonalny, 159 dynamiki, 244 emocjonalny, 62, 70, 158 faktury, 244 strukturalny, 70 stylu prezentowania, 70, 160 stylu prowadzenia, 62 tonacji, 244 treści, 62 konwergencja, 140 Kotter, John P., 100, 108 kreatywność, 34 Królewna Śnieżka, 51 Księga przysłów 21,6, 223 L Lay, Kenneth, 220, 221, 223 Leigh, Janet, 248 Lincoln, Abraham logos, 122 Long Island Index, 182 Lucas, George, 55 orędzie gettysburskie, 174, 198 m macBook Air, 171, 185 Mam marzenie, 19, 226, 228, 229, 230, 231 Martha Graham Company, 233 McAuliffe, Christ, 82 McClintock, Barbara, 196 McKee, Robert, 38, 50, 61, 129 McKinsey, 142 Mece, 142 metamorfoza motyla, 106 miniwykresy, 20, 68 Feynman, Richard, 154, 155 Jobs, Steve, 186, 187 King, Martin Luther, 228, 229, 230, 231 Ortberg, John, 180, 181 sonata, 246, 247 Zander, Benjamin, 72, 73 model fielda, 52 Mozart, Wolfgang Amadeusz studium przypadku, 244 Mugabe, Robert, 176 Mutually Exclusive, collectively Exhaustive, 142 myślenie dywergencyjne, 120, 140 konwergencyjne, 140 rozwojowe,28 emocjonalne, 125 N nadmiar informacji, 198 nadużywanie slajdów, 160 nagroda Pioneer, 206 262 Współbrzmienie narządy komunikacji według Randy’ego prezentacje Olsona, 124 nawiązanie kontaktu z publicznością, 91 Neumeier, Marty, 218 nieudane prezentacje autentyczność jako sposób na wyróżnienie się, 34 cel, 28, 98 formuła, 58 formułowanie pomysłów, 120 grupa docelowa, 78 gwóźdź programu, 170 jako forma literacka, 48 jako przestrzeń do nawiązywania relacji, 34 jako raport, 49 jako scenariusz, 52 linearne, 148 meandrujące, 150 nadmiar informacji, 198 nadużywanie slajdów, 160 nudne, 30 pierwsze wrażenie, 194 poświęcenie czasu, 21 pozbawione ludzkich emocji, przykłady, 35 projektowanie slajdów, 162 przedstawienie danych liczbowych, 139 przywoływanie wspomnień, 130 punkty zwrotne, 58, 64 recenzenci, 204, 205 rodzaje szumu, 192 slajdy, 200 slogany, 174 struktura, 150, 151 treści analityczne, 158 treści emocjonalne, 158 uporządkowanie pomysłów, 141 wielopłaszczyznowość, 54 wspólny grunt z publicznością, 93 wykorzystanie kontaktu międzyludzkiego, 30 zakończenie, 66 zrównoważenie treści, 202 prezenter, 41 autentyczność, 236 jako mentor, 42, 88, 94 nawiązanie kontaktu z publicznością, 91 podejście egocentryczne, 41 przezroczystość, 236 wspólny grunt z publicznością, 90, 92 zadania, 32 projektowanie slajdów, 162 próbna prezentacja, 204, 205 przedstawienie danych liczbowych, 139 przekazanie odpowiedzialności, 115 przekształcanie słów w obrazy, 163 przemiana, 56 przemiana publiczności, 102 publiczność, 26 jako bohater, 42, 94 kim jest?, 87 nagroda, 110, 111 nawiązanie kontaktu, 86, 91 przykłady, 41 Niewygodna prawda, 218 No thanks, 250 Now You See It, 139 nudne prezentacje, 30 O Obama, Barack, 226 obrazy wywoływanie emocji, 176 odwoływanie się do emocji, 36 ograniczenie liczby pomysłów, 141 Olson, Randy, 124 opowieść, 19, 38, 56, 129 jako forma literacka, 48 Podróż Bohatera, 54, 55, 60 punkty zwrotne, 52 schemat, 50 struktura, 51 opowieść o Władcy Chmielu , 135, 136, 137 Opowieść o dwóch miastach, 174 opór publiczności, 106, 108 Ortberg, John jako wielki mówca, 25 miniwykres, 180, 181 studium przypadku, 178 P pamiętna dramatyzacja, 170, 173, 185 Pascal, Blaise, 123 patos, 122 Pausch, Randy, 225 perswazja, 19, 24, 32 środki, 122 pierwsze wrażenie, 194 pierwszy punkt zwrotny, 58, 61 pięcioaktowa struktura narracji, 18 piramida Freytaga, 19 Pisanie scenariusza filmowego, 52 początek prezentacji, 60 podejmowanie ryzyka, 114 podejście egocentryczne, 41 Podróż autora, 54 Podróż Bohatera, 54, 55, 56, 60, 132 podróż publiczności, 57 plan podróży, 102, 103 przybory, 104 Pollan, Michael, 172 studium przypadku, 173 Pop!Tech, 173 PowerPoint, 49 prawdziwa wartość, 129 prawo Conwaya, 204 opór, 106, 108 podróż publiczności, 57, 102, 103 przemiana, 102 segmentacja, 80, 81, 82 skład, 64, 65 transformacja, 106 utrzymanie uwagi, 160 punkty zwrotne prezentacji, 58 Q Quiller-Couch, Arthur, 141 R radzenie sobie z niepewnością, 114 raport, 49 jako forma literacka, 48 ratowanie kotka, 86 Rauch foundation studium przypadku, 182 The Clock is Ticking, 182 Reagan, Ronald, 83, 175 jako wielki mówca, 24 mowa po katastrofie promu Challenger, 82, 84, 85 studium przypadku, 82 recenzenci, 204, 205 redukcja treści na slajdach, 201 rekapitulacja, 164, 244 relacje wizualne, 163 Reynolds, Garr, 195 rezonans, 26 rodzaj obiorców, 65 rodzaj odbiorców, 65 rodzaje szumu, 192 rodzaje środków perswazji, 122 Rosling, Hans, 138 rozwijanie kreatywności, 114 rytmicznie skomponowana prezentacja, 30 ryzyko, 106 S schemat opowieści, 50 schemat Syda Fielda, 53 Schlesinger, Leonard A., 108 segmentacja procesów, 105 Shaw, George Bernard, 29 Skazani na Shawshank, 52, 53 Skilling, Jeff, 221, 222, 223 Slajd:ologia, 20, 195 slajdokumenty, 49 slajdy redukcja treści, 201 właściwa liczba, 200 slogany, 174 Snyder, Blake, 86 sonata, 244 miniwykres, 246, 247 sparklines, 20, 68 specjalistyczny język, 196 Story, 61 struktura chronologiczna, 151 demotywująca, 156 klimaktyczna, 151 motywująca, 157 porównanie-kontrast, 151 problem-rozwiązanie, 151 przestrzenna, 151 przyczyna-skutek, 151 sekwencyjna, 151 tematyczna, 150 wykład o grawitacji Richarda Feynmana, 152 zaleta-wada, 151 struktura filmu werbalna, 248 wizualna, 248 struktura opowieści, 51 studium przypadku Bernstein, Leonard, 209 Cisco Systems, 134 Covert, Markus, 206 Cummings, E. E., 250 Feynman, Richard, 152 General Electric, 112 Graham, Martha, 232 Hitchcock, Alfred, 248 Jobs, Steve, 185 King, Martin Luther, 226 Mozart, Wolfgang Amadeusz, 244 Ortberg, John, 178 Pollan, Michael, 173 Rauch foundation, 182 Reagan, Ronald, 82 Zander, Benjamin, 70 styl prezentowania, 160, 236 niekonwencjonalny, 161 tradycyjny, 161 szablon krótkiej historyjki, 132 szum, 192 T TED wystąpienie Benjamina Zandera, 70 TED.com, 70, 225 teleprompter, 201 The Omnivore’s Dilemma i In Defense of Food, 172, 173 transformacja publiczności, 106 treści analityczne, 158 antagonistyczne, 62 emocjonalne, 158 swojskie, 62 trójaktowa struktura dramatu, 52 trójkąt retoryczny, 203 trzyczęściowa struktura sonaty, 244 Tufte, Edward, 20 u uporządkowanie pomysłów, 141 utrzymanie uwagi publiczności, 160 V Visual Story™, 20 Vogler, Christopher, 54, 62 W WaterPartner.org, 139 Watkins, Sherron, 223 Welch, Jack, 113 wezwanie do czynu, 58, 64 wielcy mówcy Bernstein, Leonard, 24 Comstock, Beth, 24 Feynman, Richard, 25 Graham, Martha, 25 Jobs, Steve, 25 King, Matin Luther, 25 Ortberg, John, 25 Reagan, Ronald, 24 Zander, Benjamin, 24 wielka idea, 100, 101, 144 Wieża Babel, 196 Wilson, Woodrow, 198 wizualizacja efektów rezonansu, 26 Wozniak, Steve, 187 wpływ szumu na komunikację, 193 wspólny grunt z publicznością, 90, 92, 93 współbrzmienie, 26 wykorzystanie kontaktu międzyludzkiego, 30 wypracowanie aktualnie potrzebnych umiejętności, 115 wyrażenie pasji, 115 wywoływanie przemian, 28 wzajemnie wykluczające się, łącznie wyczerpujące, 142 Y Young People’s Concerts, 209 YouTube, 225 z zadziwiające statystyki, 170, 182, 185 zakłócenie komunikatu, 192 Zander, Benjamin, 71 jako wielki mówca, 24 miniwykres, 72, 73 studium przypadku, 70 zdolność do podejmowania ryzyka, 34 Zen prezentacji, 195 zew przygody, 58 zrównoważenie treści, 202 zwięzłość, 198 ż żargon, 196 Skorowidz 263
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Współbrzmienie. Znajdź wspólny język z odbiorcami Twojej prezentacji
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: