Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00140 010568 7484911 na godz. na dobę w sumie
Wszystkie nasze pozycje - ebook/pdf
Wszystkie nasze pozycje - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 84
Wydawca: Wydawnictwo Psychoskok Język publikacji: polski
ISBN: 978-8-3790-0602-1 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> poezja
Porównaj ceny (książka, ebook (-22%), audiobook).

„Wszystkie nasze pozycje” Piotra Sitnika to zbiór wierszy, w których autor skupia się na kruchości więzi międzyludzkich, meandrach psychiki człowieka zmęczonego codziennością, a także w zawoalowany sposób wyraża zniesmaczenie wydarzeniami politycznymi.

Od gorzkich historii z dzieciństwa poprzez ulotne wybuchy euforii po rozczarowanie światem ludzkich uczuć, kończąc na ucieczce w świat wyimaginowany – autor zabiera czytelnika w podróż po skrajnych emocjach. Utrata przyjaciela, metamorfoza ukochanej osoby, alienacja istotnych grup społecznych na scenie politycznej, zabieranie głosu mniejszościom, kapryśne podejście do seksu i ludzkiej fizjologii – w tym maglu sprzecznych nastrojów uwypuklony zostaje wszędobylski sceptycyzm i ironia, celebracja śmieszności i ułomności wszystkiego, co ludzkie.

Inne tematy poruszane w tomiku przez Piotra Sitnika to m.in.: krytyka rozwoju umysłowego współczesnego pokolenia, krytyka nurtów myślowych deklarujących odkrycie odpowiedzi na najważniejsze pytania ludzkiego istnienia i tęsknota za lepszym życiem, które trudno zdefiniować w obliczu braku odpowiednich punktów odniesienia.
Znajdź podobne książki

Darmowy fragment publikacji:

Piotr Sitnik Wszystkie nasze pozycje Wydawnictwo Psychoskok Konin 2016 Piotr Sitnik „Wszystkie nasze pozycje” Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok sp. z o. o. 2016 Copyright © by Piotr Sitnik 2016 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy. Skład: Wydawnictwo Psychoskok Projekt okładki: Robert Rumak Zdjęcie okładki © Fotolia - meihe Korekta profesjonalna: Ryszard Krupiński ISBN: 978-83-7900-602-1 Wydawnictwo Psychoskok sp. z o.o. ul. Spółdzielców 3, pok. 325, 62-510 Konin tel. (63) 242 02 02, kom. 695-943-706 http://wydawnictwo.psychoskok.pl e-mail: wydawnictwo@psychoskok.pl „Statystyczny Polak” Czasem spluwam na bok Pędem kurczę się Staczam mózg na bezdroża Na rozstajach trzęsę głową artystycznie. Przed seksem zawsze wkładam jej Polskę między nogi By nie zapomnieć pisać ją z wielkiej litery Masz czternaście lat do wyboru Czternaście nabojów Czternastu pedofilów w dwudziestu niedojebanych szeregach Cały świat potrzebuje chleba z masłem Przytulmy swoje nienarodzone dzieci Przerżnąłeś w życie Rzyć przerosła nasze możliwości Czasem spluwam na bok Pędem kurczę się Staczam mózg na bezdroża Na rozstajach trzęsę głową artystycznie. „Lubię banalne powtórzenia” Pisałem zawsze po to by cię odrzucać by cię łaskawie z powrotem przyjmować. Dwoje zbłąkanych dzieci pod latarnią Pod skorupą marzeń patrzyliśmy w górę Gdzie widziałaś matkę ja składałem oczy w martwym pocałunku. Wracaliśmy do domu, wracałem do domu by pisać Nieobliczalna normalna Twarz pół-ekstremalna Wracałaś do domu, wracaliśmy… Powroty powtarzane notorycznie zamazują percepcję Czy powrotem są oczy skąpane w pomylonej miłości? Czy początkiem są kości miłości tworzące mdłości? Składamy się z ciągłych powtórzeń, początków szczątków. „Czekanem przez torbę” Dzisiaj w bloku wszystko kwadratowe Kubeł na śmieci otwiera się poczwórnie Ściany tańczą po suficie w wiedeńskim walcu Marzec staje się faktem Powtórnie więc patrzę przez okno I nic. Okno znika gdzieś w dali, w nicości Zaczyna biec przed siebie, tuż za mną, z pogardą wytyka mnie wzrokiem Ulica płynie pod prąd rwącym potokiem Kiedyś nauczę cię różnicy między „dla” a „do” Nie do ciebie piszę notki samobójcze Gdy czekanem celujesz w lewe oko Ja patrzę niedbale na mecz futbolowy w niewielkim oknie z kratami „Eteryczny” Cześć Zamknęłaś na pewno drzwi dobrze cichutko na pewno na głucho? Wysłałaś na ostatni marsz swe myśli brudne okrutne grzeszne nieduże? Dzwoniłaś do księdza brodatego nieładnego kopulującego? To cześć. Ona nie słucha. Ona patrzy na świat oczami skruchy Pomiędzy murem a ścianą zawsze postawi linię Ona nie słucha. Załóżmy swoje własne czterdziestogodzinne radio Ostatnie czterdzieści godzin przed śmiercią Chcę słyszeć jak zamykasz drzwi i jak rozmawiasz z moimi wcieleniami Chcę zawisnąć w eterze na westchnień kilka Na westchnień kilka z twojej piersi wykrzyczanych „Już nie proszę” On tutaj nie stoi z zamiłowania Ona nie czeka na kolejny cud Bóg już nie wstanie, nie odkupi cnót Wrót do przecenionego zmartwychwstania Stoją we dwoje, słońce świeci Dzieci na drodze w krzywym dwuszeregu W biegu omijają suche płatki śniegu Między dwojgiem strach boi się wzniecić Na horyzoncie przed nami gdzieś hen rozpostarta Karta z abonamentem na szczęśliwe życie Elicie nie przystoi słów niewypowiedzianych Krzyczeć głucho i niemo, na miłości szczycie Nie bierzemy się za rękę, nie chcemy świateł Razów tyle żeśmy unikali wzroku Kroku nie dotrzymam w największym amoku Przeskoczę twoje serce, nie prosząc o litość “Ambitnie zgoła” W przerwach między krzyżówkami Rozkazuję zabijać niewiernych maczetami Ambitnie zgoła. Nie lubię czytać swoich nekrologów na skrawkach przędzy. Nie cierpię czcić ołtarzy przebrzmiałych półbogów co tylko drwią z nędzy. Spróbujmy zamienić czyny bezwstydne naszych niepokornych dzieci na chwilę spokoju. Na dzień święty. Gdy patrzymy na czerwone transparenty Nikt nie dorysuje choćby białych kropek Choćby twarzy nienarodzonych płodów Choćby symbolu moherowych ciotek Tylko spojrzenia dwa, spojrzenia w bok nieczyste Kiedyś będzie normalnie, gdy zabraknie schodów Do pokoju i prawdy; gdzie nad niebem rozpięty Sztandar sprawiedliwości bezprawnie zawiśnie Pokażę ci palcem, skąd wracają bezbrzeżne pomysły W dniu świętym, dniu przeklętym, co jak czar nie pryśnie Między zamachami na święte ideały Idę do kościoła na trzy zdrowaśki Ambitnie zgoła. Umrzemy przykładnie na rozkaz milionów Dwójka wędrowców na przedpolu chwały (Nie wiem, czy wspomną o nas w gazetach Czy przejrzą na oczy, że w tle śpiewnych tonów Powierzchownego zachwytu tkwi jakaś myśl głębsza Że patriotyzm nie spada z napływem wątpliwości lecz się zwiększa) Staniemy w bramie kolektywnego przebaczenia Gdzie nikt nie spojrzy na nas jak na ludzi Wyjdziemy jak weszliśmy ja jako ja, ty jako ty bo gorzej się nie da my jako my Patrz, to tożsamość się budzi. Pomiędzy dwoma krwawymi reżimami Wymieniam karty rękami splugawionymi pleśnią Ambitnie zgoła.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Wszystkie nasze pozycje
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: