Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00280 004597 15180785 na godz. na dobę w sumie
Wszystko o kotach - ebook/pdf
Wszystko o kotach - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 149
Wydawca: Self Publishing Język publikacji: polski
ISBN: 978-83-272-3889-4 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> popularnonaukowe
Porównaj ceny (książka, ebook (-10%), audiobook).

Zapragnęłam zdobytą wiedzę przekazać tym wszystkim , którzy lubią koty,
hodują je lub będą hodować w przyszłości. Znajdą się więc w tej książce wiadomości o zachowaniu się kotów , ich charakterze, a także jak opiekować się kotem zdrowym , jak postępować gdy zachoruje, wiele wiadomości o ich pochodzeniu, rasach ( mało jest bowiem, kotów nierasowych ), by w tej książce znaleźli Czytelnicy wszystkie niezbędne wiadomości o tym , co kotom do szczęścia naprawdę jest potrzebne. Bez tej wiedzy bowiem, nasza kocio - ludzka egzystencja zawsze będzie kuleć. Kota nie wystarczy tylko głaskać – trzeba się z nim nade wszystko porozumieć.

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

ISBN 978-83-272-3889-4 Dr Aleksandra Konarska Szubska WSZYSTKO O KOTACH Wydanie pierwsze Warszawa 2013 © Copyright by Aleksandra Konarska Szubska Projekt okładki Aleksandra Konarska Szubska ISBN 978-83-272-3889-4 Wszelkie prawa zastrzeżone. Rozpowszechnianie i kopiowanie całości lub części publikacji zabronione bez pisemnej zgody autora. OD AUTORKI Moje kontakty z kotami datują się od bardzo dawna. Gdy byłam małą dziewczynką przyniosłam któregoś dnia do domu dużego, ciężkiego burego kota. Znalazłam go na podwórzu, ściślej na śmietniku jednego z podwórek warszawskich. Był łagodny, ale po przyniesieniu do domu wszedł pod kanapę w jadalni i w żaden sposób nie można go było stamtąd wyprosić. Nocą wypił trochę wody , ale jedzenia nie tknął. Moi rodzice zaniepokojeni zajrzeli pod kanapę i zobaczyli nie jednego , lecz pięć kotów. Kot okazał się kotką z przyczepionymi do sutek czterema, maleńkimi różnokolorowymi kociakami. Życie w naszym domu ożywiło się. Wszystko co najlepsze było przeznaczone dla kotki i jej dzieci. Zwierzątka leżały na kocyku i rosły w oczach. Po paru dniach przejrzały , potem zaczęły chodzić i baraszkować. Dumna , ale wychudzona mama, często musiała interweniować, gdy któreś z dzieci pobiegło za daleko od legowiska. Wówczas łapała małego za karczek i odnosiła do gniazda. Z czasem kotki same zaczęły jeść. Początkowo potrawy mleczne, potem także i mięsne. Załatwiały się do stojących w pobliżu kuwet, tak jak ich dorosła mama. Nadszedł czas kiedy, z kotkami trzeba się było rozstać. Nasze małe mieszkanie nie mogło stać się kociarnią. Był to okres dla domowników bardzo bolesny, ale postępowaliśmy z rozwagą. Kotki oddawane były pojedynczo, tak by kotka nie zauważyła brakującego synka lub córeczki. Również ważne było przeprowadzenie wywiadu z osoba, która stawała się nowym opiekunem kotka, chodziło nam nie tylko o to czy osoba ta będzie miała dość czasu na karmienie i sprzątanie po kocie , ale także na rozmowy ze zwierzęciem , na pieszczotę i zabawę, czy gotowa jest przyjąć tego kotka , który z czasem wyrośnie na dużego kota , uznać za członka rodziny , a ściślej za uprzywilejowanego domownika. Bowiem natura kocia jest całkiem inna od psiej. Kot nigdy nie będzie sługą, może być tylko przyjacielem, wprawdzie wymagającym szacunku i wyrozumiałości , ale za to przyjacielem najprawdziwszym. Na pewno interesuje czytelników , jaki był los kotki – znajdki , którą nazwaliśmy Szarusią. Oczywiście została w naszym domu i dożyła późnego wieku. Od tego czasu upłynęło wiele lat . Do mojego domu trafiały różne koty , w różnych okolicznościach . Od tego tez , jakże dawnego czasu wywodzi się moje zainteresowanie kotami. Zbieram wszystkie informacje na ich temat: fotografie, książki, pocztówki, artykuły. Najulubieńszą i pierwszą książką o kotach była dla mnie powieść Buyrno - Arctowej pt. ,,Kocia mama ”. Później czytałam książki o tematyce dużo poważniejszej. hodują je lub będą hodować w przyszłości. Znajdą się więc w tej książce wiadomości o zachowaniu się kotów , ich charakterze, a także jak opiekować się kotem zdrowym , jak postępować gdy zachoruje, wiele wiadomości o ich pochodzeniu, rasach ( mało jest bowiem, kotów nierasowych ), by w tej książce znaleźli Czytelnicy wszystkie niezbędne wiadomości o tym , co kotom do szczęścia naprawdę jest potrzebne. Bez tej wiedzy bowiem, nasza kocio - ludzka egzystencja zawsze będzie kuleć. Kota nie wystarczy tylko głaskać – trzeba się z nim nade wszystko porozumieć. Zapragnęłam zdobytą wiedzę przekazać tym wszystkim , którzy lubią koty, Nie ma zwierzęcia , które byłoby tak często bohaterem niezliczonej ilości Ale kto by tam uwierzył w wywody racjonalistów, że tylko ze względów utworów literackich , muzycznych czy malarskich. Tajemniczość kota i niezwykłość jego charakteru od niepamiętnych czasów budziła zainteresowanie , ciekawość, fascynację , a także lęk. Starożytni Egipcjanie oddawali kotom cześć boską , podobnie jak średniowieczne plemiona germańskie. Mówi się nawet , że jeśli gęsi uratowały Rzym , to podobną rolę odegrały koty ratując Europę prze inwazją przybyłych tu wraz z najazdem Hunów szczurów. praktycznych koty stały się przedmiotem kultu. To nie dlatego , przecież przysłowia , powiedzonka, przesądy bajki i rozliczne opowieści o kotach mają taki długi i twardy żywot! Opowieści i krzywdzące, nierozumne oskarżenia ( z ową słynną i bałamutną opinią o rzekomej fałszywej naturze kotów ) przeplatają się z zachwytami i twórczymi inspiracjami w sztuce. Miłośnikami kotów byli nie tylko sławni ludzie przeszłości ale także żyjący współcześnie. Aktywny wpływ przyrody na człowieka objawia się między innymi w trosce KOTY WŚRÓD LUDZI Na temat stosunku człowieka do otaczającego go świata i istot żywych Zwierzęta towarzyszyły ludzkości od początku ich dziejów, a sposób odnoszenia się Trzymanie kota w domu ma uzasadniony sens. Ważną rzeczą jest umiłowanie obiektu . wypowiadali się filozofowie, artyści pisarze oraz uczeni. do nich ma istotne znaczenie w rozwoju kultury. Odgrywa też znaczącą rolę w kształtowaniu zasad etycznych. Chociaż głównym tematem książki jest hodowla kotów , jednakże nie sposób jest pominąć spraw, które wydaja się ważne we wzajemnych kontaktach między człowiekiem i zwierzęciem . hodowlanego i chowanie go dla przyjemności , a nie dla korzyści materialnych. Kot w domu sprawia tą przyjemność, a fakt obcowania ze zwierzęciem daje wiele radości. Przyroda , a więc rośliny i zwierzęta , ma duży wpływ na człowieka. Może to być wpływ bierny, w którym rolę odgrywa spokój , pozbawiona gorączkowości atmosfera, piękno roślin i zwierząt . Często sama sylwetka zwierzęcia czy ruch w czasie zabawy, potrafi sprawić człowiekowi przyjemność, a obserwacja – rozrywkę. o zwierzęta i rośliny . Przyroda pobudza do obserwacji , refleksyjności i postrzegania piękna, daje spokój i równowagę psychiczną, a ponadto wyrabia zwłaszcza u dzieci i młodzieży odpowiedzialność i obowiązkowość w stosunku do podopiecznego zwierzęcia. W dziecku rozwijają się takie reakcje, jak przywiązanie, poszanowanie i poczucie łączności wszystkich istot żywych , a wreszcie praworządność – poczucie tego , co wolno i czego nie wolno w stosunku do słabszego. Rozbudzenie w człowieku obowiązku liczenia się z kimś drugim i poczucia nienaruszalności praw drugiej istoty , czyli kardynalnych zasad współżycia społecznego, co jest konieczne w wychowaniu dziecka. Dobre i piękne cechy charakteru można w dziecku wyzwolić tępiąc jego egoizm i pouczając jak należy obchodzić się ze zwierzęciem. sytuacja samego zwierzęcia i ta sama sytuacja jako wykładnik poziomu człowieka, stopnia jego kultury. którą należy darzyć uczuciem. kot i pies. Udomowienie psa miało zupełnie inną historię niż udomowienie kota, inne były przyczyny , inne konsekwencje natury moralnej i wychowawczej. Trzeba to podkreślić, ponieważ w naszych czasach ludzie spragnieni towarzystwa niejednokrotnie zastanawiają się jakiego dokonać wyboru – przyjąć do domu psa czy kota ? Należy się nad tym głęboko zastanowić, aby w przyszłości uniknąć niemiłych rozczarowań. Dzieje kontaktów człowieka z kotem są nieporównywalne z dziejami udomowienia psa. Natura psa i kota jest zupełnie odmienna. Pies uchodzi za najwierniejszego towarzysza człowieka spośród wszystkich zwierząt. Niezmiernie rzadko się zdarza – przynajmniej w kręgu kultury europejskiej – by ludzie żywili niechęć do psów. Stosunek człowieka do zwierzęcia – to jednocześnie dwie sprawy; Kot w domu to nie tylko tępiciel myszy i szczurów, to żyjąca istota W kulturze europejskiej wśród zwierząt udomowionych główne miejsce zajmują Zdarzają się oczywiście ludzie obojętni , ale na ogół pies nie ma zdeklarowanych wrogów wśród ludzi. I nawet ci , którzy odnoszą się do niego z wyniosłą obojętnością , zwykli przyznawać , że pies odznacza się wieloma pozytywnymi cechami. Inna natomiast jest w świadomości ludzkiej pozycja kota. Historia nagromadziła wiele przesądów, legend, dziwacznych opowieści , których korzenie sięgają pierwotnych wierzeń o charakterze religijnym. Nie pozostało z nich już prawie nic w kulturze człowieka , lecz pewne uprzedzenie, irracjonalne lęki wciąż są jeszcze obecne , choćby tylko w podświadomości. W historii Europy kot dość długo był uważany za zwierzę magiczne, podczas gdy pies należał do naszego otoczenia jako wierny i wypróbowany przyjaciel , kot jawił się jako uosobienie niezależności. Przez całe wieki symbolizował tajemniczość natury , niekiedy nawet jej groźne obszary , nie poddające się woli ludzkiej . Jeszcze dziś krążą wśród ludzi rozmaite uprzedzenia. KOT – STWORZENIE O WIELKICH ZALETACH Nasi ulubieńcy weszli do naszej pamięci na zawsze nie tylko dzięki swojej obecności , inspiracji do pracy twórczej, ale także dzięki konkretnym zaletom. Na przykład w angielskim mieście Lancaster kotka Pussy uratowała życie sześcioletniemu chłopcu, który w czasie wybuchu pożaru leżał chory w domu. Kotka wyskoczyła z drugiego piętra i ze zwichniętą łapą biegła po ulicy głośno miaucząc i co chwila zawracając w kierunku palącego się domu. Swym niezwykłym zachowaniem zwróciła uwagę przechodniów , którzy dzięki temu zorganizowali szybką pomoc. Chłopiec został uratowany , a na murze domu, w którym wypadek miał miejsce , widnieje podobizna kotki wraz z napisem ,, Dzielna Pussy – mój wybawca” W austriackim mieście Pfaffstad kotka Minka uratowała życie trzyletniej dziewczynce napastowanej przez dużego psa . Kotka skoczyła na kark psu i tak długo drapała go po głowie, aż ten porzucił swoją ofiarę i uciekł. Dzielna Minka otrzymała od Wiedeńskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami medal ,, Za uratowanie życia ” Pani Jacoueline W. artystka operowa tak opowiada o swoim kocie imieniem Mozart, który uratował jej życie ( opowiadanie z książki pt. ,, Dusza zwierząt ”) : Nie mogę zapomnieć jak Mozart uratował mi życie. Miał wtedy zaledwie dziesięć miesięcy, lecz już był pełen inicjatywy. Pewnego wieczoru nakarmiwszy go , zabrałam się za czyszczenie kuchenki gazowej. Szoruję, szoruję... Po czym , kąpię się, kładę i zaczynam czytać, nie mogę się skoncentrować, gdyż trochę boli mnie głowa. Kot jest poruszony, zaniepokojony, skrobie prześcieradło, by zmusić mnie do wstania. Mówię mu : ,, zostaw mnie w spokoju ,,dość się już najadłeś” Ludzie sądzą , że zwierzęta myślą tylko o jedzeniu. Ponieważ mam wielką ochotę na ten sen , co wiąże się ze zmęczeniem, zamykam książkę i gaszę światło. Tym razem Mozarta ogarnia prawdziwe szaleństwo, szarpie pościel zębami. Przykrywam się ponownie, a on zaczyna znowu. ,, w porządku ,rozumiem, dam ci sztukę mięsa ”. Wstaję , by mu ją przygotować. W kuchni panuje straszny odór. Mam wrażenie , że weszłam do komory gazowej. Rzucam się do zaworu , który zapomniałam zamknąć i trzech kurków, jakie otworzyłam szorując kuchnię zbyt energicznie. Robię wielki przeciąg i dziękuję Mozartowi..., który wcale nie był głodny. Gdyby nie on uległabym senności i nie obudziłabym się nigdy. Dzięki swojemu fenomenalnemu słuchowi kot, jednego z żołnierzy amerykańskiej jednostki wojskowej , stacjonującej podczas drugiej wojny światowej na Wyspach Salomona , stał się sławny gdyż informował o nalotach bombowych. Gdy kot zachowywał się niespokojnie i zmierzał w kierunku schronu, żołnierze wiedzieli z całą pewnością , że niedługo pojawią się na niebie japońskie samoloty. Co najdziwniejsze , kot przepowiadał naloty z dużym wyprzedzeniem w stosunku do alarmów radiowych, a w dodatku absolutnie nie reagował na pojawienie się nad jednostką samolotów amerykańskich. Widząc na niebie amerykański samolot wojskowy , kot najspokojniej w świecie wygrzewał się w słońcu. Kazachstanie kocury wykorzystuje się jako żywe barometry do ,, przepowiadania ” pogody na dzień następny. Na przykład , jeżeli następnego dnia ma być burza lub zawieja śnieżna lub piaskowa , kot wieczorem staje na tylnych łapach najczęściej koło drzwi lub pieca i przednimi łapkami silnie drapie. Drapanie takie powtarza co , 10-15 minut. Kot wziął również udział w budowie tamy . Jego rola polegała na przeciągnięciu przez rury instalacyjne sznura, którym następnie przeciągnięto kabel. Koty silnie reagują na zmiany ciśnienia atmosferycznego. W związku z tym w Koty stały się zwierzętami sławnymi także dzięki takim zaletom, jak występy w Kot w domu nie tylko uroczy towarzysz – obecność jego w domu wywiera niezwykle ,, Amerykanie odkryli jeszcze inną metodę poprawienia zdrowia , a mianowicie leczenie korzystny wpływ na organizm człowieka , poprawę jego zdrowia i samopoczucia. W publikacjach prasowych znalazły się na ten temat takie, między innymi stwierdzenia ; przy pomocy zwierząt. Ta terapia okazała się szczególnie skuteczna w przypadku osób chorych na serce ” I dalej ,, Zwierzęta , co zostało naukowo udowodnione oswobadzają człowieka od najbardziej groźnego dla niego poczucia osamotnienia i braku miłości ” Statystyki wykazały , że 33 ludzi mieszkających z kotem ma szansę na dłuższe życie , podczas gdy wśród właścicieli psów – tylko 20 . ,, Kto sypia z kotem ten uniknie ciężkiej choroby, bo podobno napięcie elektryczne , jakie wzbudza żywa okrywa włosowa ( a nie martwe futro ), jak również inne właściwości kociego organizmu , hamują rozwój nowotworów. Koty skutecznie leczą też choroby reumatyczne. Łagodne mruczenie kota stwarza nastrój spokoju i intymności oraz koi nerwy przed zaśnięciem. Takich cech nie stwierdzono u żadnego innego zwierzęcia domowego. charakterze aktorów, wyczynom akrobatycznym i innym. Na przykład czarnemu kotu Volleyowi Amerykańskie Towarzystwo Przyjaciół Zwierząt przyznało nagrodę za najlepiej zagraną rolę w filmie. Volley wystąpił u boku Audrey Hepburn w filmowej adaptacji powieści Trumana Capote ,,Śniadanie u Tiffany ego”. londyńskich teatrów, grając w kryminalnej sztuce Agaty Christe pt. ,,Willa starej damy”. Po setnym wystąpieniu w tej sztuce czworonożni aktorzy otrzymali od licznych Londynie miłośników kotów srebrne obróżki z okolicznościowym napisem. Zjednoczonych(kocią miss) wygrała syjamska kotka imieniem Szanghaj. Konkurs odbył się w Miami Beach na Florydzie. Zamieszczone obok tej notatki zdjęcie kotki Szanghaj w koronie i płaszczu królewskim nie budziło wątpliwości, że ocena jurorów była słuszna. się sławny dzięki swojej eskapadzie na czubek 20-metrowego drzewa(na jednym z przedmieść Londynu),skąd nie potrafił zejść o własnych siłach. Przez trzy dni starano się bezskutecznie pomóc uwięzionemu zwierzęciu. Nawet strażacy stwierdzili ,że wspięcie się na drzewo jest zbyt wielkim ryzykiem. Jednak następnego dnia po zamieszczeniu opisu nieszczęścia przez angielski dziennik ,,Daily Mirror” zjawił się mieszkaniec Londynu, który bez lęku wspiął się na szczyt drzewa i zniósł kotka na ziemię. Jak się okazało, ów londyńczyk był z zawodu czyścicielem okien w londyńskich wieżowcach i wspinał się na duże wysokości zawodowo. pewnym angielskim miasteczku kot Redith kradł piłki golfowe. W ciągu jednego roku przyniósł swojej pani około 500 piłek i właśnie dlatego, znany był w całej okolicy jako ,,widmo placu golfowego” Down i Jossy to para syjamskich kotów, które zdobyły laury w scenie jednego z Kiedyś ,,Życie Warszawy” podało ,,że, konkurs na najpiękniejszą kotkę Stanów ,,Życie Warszawy” podało również informację o 6-miesięcznym kotku Jeremy, który stał Koty zdobywają sławę również dzięki innego rodzaju wyczynom, na przykład w W Anglii zdobywają sławę koty sklepowe, które biorą udział w konkursach na W Polsce niestety służby sanitarne zabraniają trzymania kotów w sklepach Chodzi oto , aby można było sprawdzić, czy każdy kot będący na ,,etacie” sklepu Nawet szpitale psychiatryczne i ośrodki opiekujące się ludźmi starymi ,,zatrudniają najlepszego kota sklepowego. Właściciel uznanego kota otrzymuje dyplom. Wymagana jest dobra kondycja i wygląd łowcy mysz oraz odpowiednie zachowanie. Obowiązkiem Ligii Ochrony Kotów, która takie konkursy urządza, jest także pilnowanie, aby zwierzęta były właściwie traktowane. Sędziowie odwiedzają sklepy, które zgłosiły udział w konkursie. korzysta z odpowiedniego pomieszczenia, czy właściwie zorganizowano jego karmienie w niedzielę i święta, czy dobrze jest pielęgnowany i utrzymany, na co dzień. spożywczych i restauracjach, ale i u nas mamy koty pracujące. Takim kotem jest kot mieszkający już od 11 lat w księgarni Górnośląskiej w Katowicach u państwa Łosińskich, a także kot będący na etacie księgarni ,,Bagatella” pani Ewy Orłowskiej w Warszawie, jest to rudy kot, który śpi albo na wystawie lub też wśród książek. Właścicielka, troszcząc się o to, by mu nie przeszkadzano podczas drzemki, wystawiła kartkę ,,Proszę mi nie przeszkadzać – śpię”. Kot ten urzęduje nie tylko na wystawie, śpi w wiklinowym koszyku przy kasie, a także bierze udział w spotkaniach autorskich, które odbywają się w ,,Bagatelli”. koty” wykorzystując ich dobroczynny wpływ na pacjentów. W USA zatrudniono koty do resocjalizacji więźniów. Po opuszczeniu osoby opiekujące się kotami – łagodnieją i popełniają mniej przestępstw. okrycia królewskie. Dlatego żona cara Piotra I, kiedy zauważyła, wygryzione przez myszy dziury w ubraniach królewskich, zażyczyła sobie by do Pałacu Zimowego dostarczono jej 50 kotów. Niestety rewolucja nie oszczędziła, nie tylko cara ale i kotów. Spełniają nie tylko rolę łowców myszy ,lecz są także gospodarzami cennego obiektu kultury. oblężenia Leningradu, niejednokrotnie stawały się jedynym pożywieniem dla głodującej ludności. zwinięty w kłębek wyleguje się przy ciepłym piecu czy kaloryferze, o tyle jego rola na wsi jest zupełnie inna. Tam jakkolwiek ważnością nie dorównuje krowie czy świni, w związku z tym nie dostaje tak obficie jeść, to jednak nakłada się na niego poważny obowiązek pilnowania dobytku przed gryzoniami. W gospodarstwie, gdzie jest kot, nie mogą zagnieździć się myszy ani szczury. Zresztą nie tylko na wsi. Bezdomne koty żyjące w piwnicach domów chronią nas przed plagą szczurów i myszy. Obliczono, że jeden kot w ciągu roku może upolować około 3000 myszy. Tysiące kotów zwalczają szkodniki w sklepach, magazynach,portach, na statkach. Jeszcze w ubiegłym, stuleciu szanujący się ,,wilk morski” odmawiał służby na okręcie na którym nie było kota pokładowego. Koty towarzyszyły średniowiecznym wojskowym tylko w tym celu ,aby chronić cięciwy ich kusz i łuków od zjedzenia ich przez myszy. Doceniając ich rolę, kodeks walijski już w X wieku wprowadził kary za zabijanie kotów i regulował warunki ich kupna. Za zabitego kota trzeba było oddać jagnię albo nasypać tyle zboża, żeby pokryć od wąsów do końca ogona zwłoki zwierzęcia, powieszonego za ogon, co w efekcie dawało duży stos. Koty nie tylko dbały o zapasy zboża czy żywności ,ale także chroniły przed myszami Obecnie w Ermitażu, dwa piękne koty witają turystów przy drzwiach wejściowych. Koty stały się zwierzętami użytecznymi w czasie II wojny światowej, kiedy podczas O ile kot w mieście jest zazwyczaj sybarytą, który nawet nie wychodzi z domu, a Ponadto koty oddają ludziom niezaprzeczalne usługi jako zwierzęta doświadczalne. O tym, że ptaki śpiewające i koty mogą doskonale egzystować razem, świadczą W lasach spotyka się dość często koty zdziczałe. Mają one charakterystyczny ogon, Wiele z nich ginie w służbie nauki. Dzięki doświadczeniom na kotach można przeprowadzić u ludzi nie tylko skuteczne leczenie zachowawcze, ale także wykonać skomplikowane operacje. Badania na tych czworonogach umożliwiły zapobieganie wielu chorobom zakaźnym zarówno u ludzi jak i u zwierząt. Nie zapominajmy jednak, że koty wałęsające się, bezpańskie, są także szkodnikami niszczącymi ptactwo śpiewające, kuropatwy i bażanty. Według prowizorycznych obliczeń na dziesiątki milionów kotów żyjących na kuli ziemskiej tylko ok. 40 jest trzymanych w mieszkaniach, 50 żyje na strychach lub w piwnicach, a ok. 10 to zwierzęta bezdomne. przeważnie krótszy niż koty domowe, przypuszczalnie wskutek odmrożenia. Plaga zdziczałych kotów istnieje zwykle tam, gdzie siedziby ludzkie zostały zniszczone, opuszczone. Koty pozostają na miejscu i z konieczności przechodzą na dziki tryb życia. Często zdarza się, że kot drzemie przez cały dzień w domu, a w nocy poluje na kuropatwy siedzące w gniazdach, na ich pisklęta, bażanty oraz młode zające. Według prawa łowieckiego istnieje obowiązek tępienia takich szkodników. Ostatnio jednak zoologowie stwierdzili, że koty są często oskarżane niewinnie. Zasadniczo koty domowe są w stanie upolować każde żywe zwierzę nie większe niż od nich samych. Praktycznie jednak nie napadają one na ssaki większe od szczura i ptaki większe od gołębia. Analiza zawartości żołądków zastrzelonych kocich ,,kłusowników” wykazała, że zagrożone są wyłącznie myszy polne i szczury, a zupełnie sporadycznie polują one na bażanty czy zające. Podobnie przedstawia się sprawa z ptakami – stanowią one przeciętnie tylko 4-6 kociego menu. Koty nie powodują dużych strat wśród ptaków śpiewających, co wynika między innymi ze sposobu polowania. Początkowo młode koty polują z równym uprawnieniem na ptaki i gryzonie, wiele z nich chętnie zjada złowione osobniki. Stopniowo jednak, w miarę nabywania doświadczenia, koty chętniej polują na myszy i inne gryzonie niż na ptaki, gdyż polowanie na nie jest znacznie łatwiejsze. Jeśli koty polują na ptaki, to wyłącznie chwytają okazy chore,stare lub bardzo młode, gdyż tylko takie pozwalają się złapać. przykłady z pierwszych lat powojennych, kiedy to w parkach i ogrodach zbombardowanych miast bardzo licznie żyły zdziczałe, bezpańskie koty, a przy nich utrzymywały się ptaki śpiewające, nawet gnieżdżące się na ziemi. Aby uniemożliwić kotom polowanie na ptaki śpiewające. Liga Ochrony Przyrody we Francji zaleca, z dobrym wynikiem, zakładanie na pniach drzew, tuż pod koroną, obręczy drewnianych z wetkniętymi w nie szprychami. Dzięki tym obręczom kot nie może wdrapać się na drzewa i polować. Ich listę rozpoczynają prorok Mahomet i papież Grzegorz Wielki, za nimi postępują Już Mahomet, jak głosi legenda, kazał obciąć kawałek swojej szaty, aby nie obudzić KOTY W LITERATURZE, MUZYCE I MALARSTWIE Miłośnikami kotów byli nie tylko zwykli śmiertelnicy, dla których zwierzę to jest Wielkie umysły Indii zawsze walczyły o obronę świata zwierzęcego stanowiąca jeden z niejednokrotnie jedynym przyjacielem, ale także ludzie sławni: mężowie stanu, wodzowie, uczeni, publicyści, pisarze, malarze – zarówno w dawnych czasach jak i współcześnie. kardynałowie Armand Jean Richelieu i Thomas Wolsey, Piotr Wielki, George Waszyngton, Abraham Lincoln, Włodzimierz Iljicz Lenin, kompozytorzy Marice Ravel, Jules Massenet i Wolfgang Amadeusz Mozart; uczeni, myśliciele i politycy, tacy jak : Issac Newton, Jean Beptiste Colbert, Michel Eyguen Montaigne, Jean Jacques Rousseau, Hippolite Taine, Benjamin Disraeli, Jules Henry Poincare, Georges Clemenceau i wielu innych. smacznie na niej śpiącej kotki Muezzi. Dlatego też nazwano Mahometa ,,ojcem kotów”. Legenda zresztą przypisała prorokowi uniwersalną zasługę wobec kociego rodu. Położywszy trzykrotnie rękę na grzbiecie swojej ulubienicy obdarzył rzekomo ją i wszystkie koty, zdolnością spadania na cztery łapy z każdej wysokości. Religia mahometańska do dziś nakazuje wiernym karmić co najmniej jednego kota bezdomnego. aspektów Daja – litości i współczucia, którego powinno się świadczyć każdej żywej istocie. Dla Gandhiego, ,,świętego wśród polityków i polika wśród świętych” ochrona kotów ,,była jednym z najcudowniejszych fenomenów w ewolucji ludzkiej”. Dla pisarzy i malarzy koty były natchnieniem w pracy twórczej. Często opisywali je w swoich książkach, wierszach i poematach, a także uwieczniali je na płótnie i w rzeźbie. Francesco Petrarka zabalsamował po śmierci swojego ulubionego kota,o którym mówił jak o przyjacielu. Kiedy August Platen – Hallermunde kilka wieków później zobaczył zabalsamowane kocie zwłoki, napisał epigram ,, Bądź błogosławiony mało mumio, której powierzono nieśmiertelną rolę strzeżenia nieśmiertelnego człowieka przed myszami”. garbi się, gdy che być wielbłądem, gdy chce się go obładować – wciąga garb. napisał elegię pt. ,,Na śmierć ukochanej kotki, która utonęła w basenie”. wraz z nakazem przestrzegania piątkowego postu w karmieniu tego kota. pracy twórczej koty towarzyszyły również Lincolnowi i Marcinowi Lutrowi. przyrodnika, znawcy i badacza ptaków. Kot ów tak znał upodobania swojego właściciela , że sam znosił mu ptaki, żywe lub uduszone, jakby chciał przyczynić się do powiększenia zbiorów(sam nigdy nie tknął żadnego ptaka ze zbiorów swego pana). Po śmierci pana nie chciał dobrowolnie odejść od jego zwłok. Ruckert w swojej książce pt. ,,Mądrość braminów” tak opisał koci charakter: (...) Kot Tomasz Gray po tragicznej śmierci kotki Selimy, należącej do jego przyjaciela Walpore, Francais Rene Chateaubriand otrzymał od papieża Leona XII kota o imieniu Micetto Richelieu nie zaczynał pracy, gdy nie towarzyszył mu któryś z ulubionych kotów. W Niemiecki zoolog Alfred Brem opisał zwyczaje ulubionego kota swojego ojca, Konrad Lorenz wybitny zoopsycholog austriacki i znakomity eseista, laureat Nagrody Kot jest często wdzięcznym tematem wielu utworów literackich. Colette napisała piękną Nobla, w swoich książkach przedstawił wiele wzorów zachowań kota, dużo informacji o współżyciu człowieka i kota, a także sporo wskazań praktycznych. powieść pt. ,,Kotka” i opowiadanie pt. ,,Kicia”, które są dowodem jej wielkiej sympatii do tych zwierząt. Tak m.in. pisze do poety Francisa Jamesa: ,, Przedwczoraj znalazłam w fortach piękną, pręgowaną kotkę, którą okrutni ludzie wyrzucili na chłód i wilgoć wraz z trójką małych. Wszystkie zawinęłam w suknię i przyniosłam do domu. A teraz są w innych dobrych rękach. Lecz, Boże, jakże niesłychanie wdzięczna była ta kotka! Wobec takich spojrzeń człowiek musi się zaczerwienić i ma ochotę powiedzieć: To zbyt wiele! Nie zasłużyłem. W spojrzeniu zwierząt płonie głębokie światło, które napawa minie taką do nich sympatią, że moja dusza jak hospicjum otwiera się na wszelką zwierzęcą krzywdę”. Thomas Stearn Eliot, jeden z największych współczesnych poetów, wydał w 1938 roku 14 wierszy o kotach, które zyskały w Anglii ogromną popularność. Są one pełne ciepła i humoru. Odmalował w nich portrety różnych kocich przedstawicieli: Teatralnego Kota Matuzala, Kota Wagonów Sypialnych Makawitego, Kota Magika i innych. Zabawne i pełne uroku wiersze zostały pomysłowo zainscenizowane przez twórców spektaklu zrealizowanego prze Telewizję Krakowską. Wiersze te, są żartobliwe, ale jest w nich jakaś dociekliwość, trud dotarcia do sedna zagadkowej kociej natury, tajemnicy, a może przez to – do głęboko ukrytych ludzkich tajemnic. Tę popularność wiersze zawdzięczają również temu, że koty są w Anglii uwielbiane,czasem nawet czczone, podobnie jak święte krowy w Indiach, ale gdzie poczciwej krowie do fascynującej natury kota! Eliot uważa zresztą, że nawet psa nie można z kotem porównać. Bo rzeczywiście człowiekowi znacznie trudniej wkraść się do łaski kota niż psa i kot nigdy nie będzie szedł z gazetą w zębach przy nodze swojego pana. Nie pozwoliłaby mu na to jego kocia ambicja. porównaniu z twórczością Franciszka Klimka, naszego rodaka, z zawodu artystę muzyka. Są to piękne, cudne wiersze wydawane w miesięcznikach ,,Kocie Sprawy” i ,,Kot” a nawet w tomikach pt. ,,Pieski, kotki, niespodzianki” oraz ,,Nie chodzi o to by człowiek miał kota”. Koty w wierszach Klimka są wesołe, psotne, wszędzie ich pełno, okręcają ludzi wokół łapki, ale nie można bez nich żyć. Wiersze są pełne zachwytu nad pięknem kota,- gdy porusza się, śpi, przeciąga, opisuje to w taki sposób, że niemal słyszymy przy uchu jego mruczenie. Tak pisze o jego twórczości recenzent podpisujący się M.U. w miesięczniku Kot. głównymi bohaterami. Z kotami nie rozstawali się ; Honore Balzak, Wiktor Hugo, Alexandre Dumas(syn), Mark Twain,Stephane Mallarme, Karol Capek, Bernard Shaw, Wilhelm Busch, a spośród Polaków ; Melchior Wańkowicz, Maria Skłodowska -Curie, Gustaw Morcinek, Jerzy Szaniawski, Konrad Swinarski. Brigitte Bardot w swojej paryskiej rezydencji trzyma obok psów, kóz i osiołka dużo kotów. Na temat kota w sztuce i literaturze , można by napisać całe tomy. Zwierzę to jest mocno związane z człowiekiem i jego twórczością. Już w dzieciństwie poznajemy pierwszego niezwykłego kota w bajce ,, Kot w butach ” w wersji Charlesa Perraulata lub braci Grimm. Inny sławny kot pojawia się w powieściach Carolla Lewisa ,, Alicja w krainie czarów ”. Kota spotykamy także w ,, Zemście ” Aleksandra Fredry , w ,,Myszeidzie ” poemacie heroikomicznym Ignacego Krasickiego oraz w utworze Ewy Szelburg-Zarębiny ,, Kocia mama ” Ale co znaczy twórczość jednego z największych poetów Thomasa Stearnesa Eliota, w Koty występują też w bajkach Pheadrusa , w bajkach Jakoba Grimma, bywają w nich Kot jest częstym motywem w sztukach plastycznych , zwłaszcza w malarstwie. Węgierski pisarz Gyorgy Baliant w jednym z opowiadań wydanych w ksiązce pt. Na łamach ,, Przekroju” psociła Soizie, dziwaczna kotka , która chciała udawać ludzkie dziecko. Powiedzenie ,, Kot chodzący własnymi drogami ” stało się popularne we wszystkich krajach. Znany jest również ,, Życiorys Kota Murr ” Ernesta Theodora Hoffmana. Od Johanna Wolfganga Goethego , przez twórczość Hansa Christiana Andersena do Kurta Tucholskiego i Leona Walsera , od Guy de Maupassanta do Emila Zoli i Charlesa Baudelaire a, od Edgara Allana Poego do Jamesa Joyce a i Ernesta Hemingwaya. Bogatą listę przedstawiaja pisarze , którzy w swojej twórczości kreślą historię kotów. Temat kota wracał i wraca od wieków w bajkach, przypowieściach, opowiadaniach i filmach. Wiele wierszy poświęciła nasza noblistka Wisława Szymborska , w prozie T. Konwicki. Także w twórczości J. Herriota oraz E .Gałkowska - Sędzielowska tematem są koty. ,, Z pamiętnika kota ”tak pisze w imieniu swego bohatera ,, nieprawda, że nie lubię domowników. Ja także potrafię kochać jak każde inne żywe stworzenie, ale nie bezkrytycznie. Kocham tylko tego, kto na to zasługuje. Uczuć swoich nie wyrażam w sposób teatralny . Kto nie zrozumie cichego mruczenia, ten nie jest godny , by inteligentne, rozumne i obdarzone dobrym smakiem zwierzę przywiązało się do niego. Kto nie potrafi w milczeniu siedzieć długo w jednym miejscu ten nie jest wart mego towarzystwa. Kto nie widzi piękna w zadumie ten nigdy nie będzie miał wiernego kota. Człowiek, którego kochają koty nie może być człowiekiem bezwartościowym ” . W czerwcu i lipcu 1987 r. w rzymskim Palazzo Barberini zorganizowano wystawę ,, Koty w sztuce, magia codzienności ”. Pozwoliła ona spojrzeć inaczej na obrazy znane na pozór na pamięć. Nieraz przecież zauważa się kota przebiegającego przez pokój w ,,Zwiastowaniu” Lorenz Lotta ,ani szarego dachowca w objęciach żebraka z ,,Przysłów flamandzkich” Pietera Braegela. Twórca wielu dzieł malaraskich ,w których występują koty jest Leonardo da Vinci – najsłynniejszy obraz to ,,Madonna z kotką”. W ,,Ostatniej Wieczerzy” w pobliżu stołu namalowany jest kot ,niezwykle rzadki w malarstwie religijnym motyw ,który pojawia się przy postaciach świętych. Dla Leonarda da Vinci przypisuj się powiedzenie ,,Nawet najmniejszy kot jest arcydziełem natury”. Juliusz Kerner - ,,Kocia idylla” ,Louis Boily - ,,Gabrielle Arnault” ,William Hogarth geniusz malarstwa angielskiego. ,,Kot patrzący na ptaki” i ,,Dzieci Grahamów” , Gustaw Dore - ,,Kot w butach” , Francisco Goya - ,,Trzy koty czyhające na ptaka” ,Edward Monet - ,,Kobieta z kotem” ,Morris Hirschield - ,,Kot angora” ,Fernando Botero - ,,Rodzina prezydenta”, Heri Toulouse Lautrec - ,,Miss May Belfort”. Portet Julii Duhamel – ośmioletniej dziewczynki z kotem – pędzla Marcello Baciarellego. ,,Kobieta z kotem na ramieniu” i ,,Kot atakujący ptaki” - autorstwa Picassa. wizerunki przedstawiają często koty śpiące . Wiele uczucia dla kotów wykazali w swoich obrazach Japończycy , jak na przykład Kitagawa Utamaro w XVIII wieku i Kuniyoshi w XIX wieku. Zwłaszcza karykatury Kuniyoshiego, szalenie widowiskowe i komiczne zdobią wiele książek i kalendarzy. XX wieku , duże uznanie zdobyła z powodu licznych portretów kotów, wiele z nich nabył dwór królewski. Znakomity polski grafik Janusz Grabiański stworzył bogatą kolekcję kotów w serii znaczków pocztowych . Stanowi ona dzisiaj rewelację plastyczną i filatelistyczną. Kolekcje znaczków pocztowych ostatnimi czasy wydało wiele państw ale nasz grafik Grabiański był pierwszy. Niezmiernie trudno jest namalować kota w ruchu , prawdopodobnie dlatego, Holenderska malarka Henriette Rosner , żyjąca w końcu XIX i na początku Nawet kompozytorzy czerpią natchnienie z towarzystwa kotów. Wymienić Galeria ,, Siwiec Art. ”prezentuje prace współczesnych artystów zafrapowanych Lista współczesnych polskich malarzy kotów jest olbrzymia i imponująca. Nie sposób można np. Gioacchino Rossiniego duet ,,Miau ” lub Siergieja Prokofiewa , bajkę muzyczną ,, Piotruś i wilk ”. wymienić wszystkie nazwiska malarzy obrazów o kociej tematyce, dla przykładu jednak przytoczę fakt, że na wystawie w Zamku Królewskim w Warszawie , odbyła się 19 listopada 2001 r. aukcja dzieł sztuki współczesnej i na wyżej wymienionej aukcji , najwyższą cenę uzyskał obraz ,, Kot pasiasty ” Teresy Pągowskiej. tematem kotów. np. na międzynarodowej wystawie kotów rasowych w Blue City w Warszawie został przedstawiony obraz olejny Stanisławy Krzepińskiej pt. , Koty ”utrzymany w konwencji surrealistycznej. Alicja Szubert – Olszewska ilustrowała wiersze Tuwima a także Haszka i Tołstoja . Ostatnimi czasy sytuacja kotów zmieniła się na lepsze . Powstaje dużo książek, wydawane są również miesięczniki ,, Kot ” i ,, Kocie sprawy ”, w których drukowane są ciekawe artykuły. Organizowane są konkursy na fotografię kota współczesnego i konkurs literacki na popularnym portalu poetyckim ,, Nieszuflada ”- gdzie nadsyłane wiersze oceniają poeci Mariusz Appel – autor tomu ,, Kotochwile ”, Justyna Radczyńska – redaktor portalu poetyckiego i Maryla Wajs – była naczelna redaktor ,, Kocich Spraw ”. wybitnymi na niwie pisarskiej , aktorskiej , muzycznej i politycznej dowodzą, że nie tylko zwykli śmiertelnicy mają w domach koty, kochają je i dają wyraz tej sympatii publicznie. jest ochrona kotów bezdomnych , ich dożywianie i interwencja w przypadku robienia im krzywdy. usytuowane w XVII – wiecznej kamienicy , w której eksponowane są prace Kiplinga, Picassa, Rembrandta, Leonarda da Vinci, kostiumy z musicalu ,, Cats ” a nawet fajka w kształcie głowy kota i banknot dolarowy, na którym zamiast prezydenta Washingtona, umieszczona jest głowa kota. Banknot ten otrzymał kot od swojego pana na piętnaste urodziny. Przeprowadzone wywiady przez panią Marylę Wajs z ludźmi znanymi, Przy Urzędzie Prezydenta Warszawy , powstało biuro, celem którego W Amsterdamie przy ulicy Herengracht 479 istnieje muzeum ,, Kattenkabinet ” Na pytanie skąd wywodzą się przodkowie naszych kotów domowych, nie ma Przodkami drapieżnych była rodzina Miacidae , Didymictis jest najstarszym Nimravinae wyginęły lecz pozostawiły potomków – kotowate ( Felidae ). Z tego okresu POCHODZENIE KOTÓW DOMOWYCH jednoznacznej odpowiedzi.. Zoologowie całego świata sądzą , że ich rodowód zaczyna się w epoce paleoceńskiej, a więc ponad 50 milionów lat temu w okresie trzeciorzędu. przedstawicielem drapieżnych, znanym z paleocenu Ameryki Północnej .Viverravus występował w eocenie Ameryki Północnej i Europy. Amicis z eocenu Azji, Ameryki Północnej i Europy, cechami uzębienia był zbliżony do psowatych Canidae, lecz stopochodny i chyba nadrzewny - wszystkie drapieżniki , a więc psy, koty, niedźwiedzie , pandy, hieny i kuny , mają w nim wspólnego przodka ( rys.1) W górnym eocenie , przed około 40 milionami lat pojawiły się pierwsze kotopodobne istoty, zaliczane do podrodziny Nimravinae. pochodzi tygrys szablozębny – krewniak ówczesnych kotowatych. Jego górne kły osiągnęły 18 cm długości. Pierwsze koty pojawiły się w późnym pliocenie , to jest około 9 milinów lat temu. Miały one małe rozmiary ciała. Dużo później , bo przed mniej więcej 2 milionami lat , rozpoczął się rozwój dużych kotów , do których zalicza się tygrysy, lwy, lamparty, jaguary, irbisy itp. Rodzina kotów podzieliła się na wiele rodzajów. skąd przewożono je jako ciekawostki, do egipskiego państwa faraonów. Tam rozmnożyły się , a następnie rozprzestrzeniły na terenie Afryki, Europy i Azji. Współczesny kot domowy jest więc potomkiem kota z Afryki północnej – kota nubijskiego ( Felis lybica ), wysmukłego i łatwego do oswojenia . Niektórzy sądzą , że miał również drugiego przodka – kremowoszarego egipskiego kota płowego ( Felis silvestris ocreata ). domowego i gdzie został on udomowiony w Nubii czy w Egipcie, gdyż stwierdzono , że na terenie Azji południowo -zachodniej, między innymi na terenie Jerycha koty jako zwierzęta domowe trzymano znacznie wcześniej niż w Egipcie ; przed 7 , a nawet 8 tysiącami lat. Archeolodzy prowadzący badania wykopaliskowe w Egipcie odkryli między innymi groby możnowładców z okresu średniego państwa faraonów. Ściany tych grobowców pokryte były barwnymi malowidłami , przedstawiającymi codzienne życie Egipcjan. Możemy z nich dowiedzieć się do czego używano kotów. Egipcjanie trzymali je głównie w celu tępienia myszy i szczurów, które niszczyły zbiory rolnikow ( fellachów ) zgromadzone w spichrzach. znajduje się malowidło ścienne przedstawiające Egipcjanina w czółnie na wodzie wśród wysokiego sitowia , podczas kiedy jego żona i córka zbierają kwiaty lotosu , płosząc ptactwo wodne, które chwyta i przynosi towarzyszący im kot. Kot jest przedstawiony na tym obrazie z małym ptaszkiem pod nogami i z dużym ptakiem , którego trzyma w pysku. Często tez kot towarzyszył człowiekowi w domu. Liczne są malowidła przedstawiające Początkowo uważano, że miejscem udomowienia kotów była przed 5000 lat – Nubia, Dzisiaj nie toczy się już sporów na ten temat, który z kotów był przodkiem kota Prócz tego koty zabierano na polowania , aby płoszyły zwierzynę. W British Museum W końcowym okresie istnienia starożytnego państwa egipskiego dziki, święty kot Kot był tez bohaterem różnych bajek, opowiadań satyrycznych i humorystycznych. kota siedzącego pod krzesłem i coś zajadającego. Egipcjanie oddawali cześć boską różnym zwierzętom; czcili między innymi : psy, mangusty egipskie zagryzające węże , małe żuki- skarabeusze , a także koty. Początkowo obiektem kultu był dziki kot pustynny , zwany ,, szan kot ” o krępym ciele , krótkim ogonie i stosunkowo długich uszach; doskonały łowca, silny, zwinny i agresywny. Kot ten czczony w Heliopolis , był jednym z bóstw słonecznych. Na malowidłach jest przedstawiony w momencie jak zabija węża symbolizującego zło. Motyw kota zabijającego węża zachował się tez na pomniku z czasów V dynastii faraonów. ustępuje miejsca swojemu dawnemu krewniakowi i swojski kot domowy zostaje poświęcony bogini Bast. ( Rys 2 ) Początkowo nie koty, lecz lwy były jej poświęcone . Bogini ta była przedstawiana jako postać kobieca z lwią, a później za panowania XXII dynastii – z kocią głowa. Była to patronka macierzyństwa i płodności , bogini radości i zabawy. Jednakże kapłani bogini lwicy mieli ciężkie zadanie , gdyż lew był niewygodnym i niebezpiecznym przedmiotem kultu. Bywał czasem groźny i zjadał swoich czcicieli. Wówczas , jak głosi legenda, około 2500 r. p.n.e., pewien mądry kapłan wyruszył do Nubii z zadaniem sprowadzenia nowych świętych zwierząt. Ujrzał tam małe , płowo umaszczone zwierzę , łudząco podobne do małego lwiątka, jednakże delikatne, łagodne które można wziąć do ręki . Przebiegły mnich z Bubastis ( obecnie wieś Tell Basta w północno- wschodniej części delty Nilu koło Zingasing ) wziął jedno z tych zwierzątek ze sobą , przedstawił przed najwyższym zgromadzeniem , zachwycił nim wszystkich zebranych i lew został zastąpiony przez praktyczniejsze – mniejsze i łagodniejsze zwierzę. Archeolodzy prowadzący wykopaliska wokół świątyni bogini Bast w mieście Bubastis natrafili na cmentarz zabalsamowanych kotów. Znaleziono tam także liczne wykonane z brązu posążki wotywne w kształcie kotów i figurki kociąt , często obwieszone klejnotami. Najstarszy portret bogini Bast można podziwiać w muzeum w Kairze – znajduje się on na zwoju papirusu z okresu XXV dynastii. Koty czczono w Egipcie jako zwierzęta święte , były one objęte ochroną prawną. Za zabicie kota groziła kara śmierci. W czasie pożaru Egipcjanie za wszelką cenę starali się ratować koty., a gdy kot zginął w płomieniach , na znak żałoby cała rodzina goliła sobie brwi lub głowy. Kult kota przybrał w końcu formy fanatyzmu. Grecki historyk Herodot, podróżujący po Egipcie w 450 r. p.n.e. opisuje dużo ciekawych zdarzeń dotyczących świętych kotów i stosunku ludzi do nich . Król Persów Kambyzes zdobył długo oblegane miasto Pelusjon tylko dzięki temu, że jego wojownicy mieli przyczepione do tarcz koty. Egipcjanie bowiem nie śmieli do nich strzelać i zostali w walce pokonani. Herodot pisze również o pewnym Greku , który nieumyślnie uśmiercił kota, za co został zabity przez tłum Egipcjan. Jako pierwsi wprowadzili kota do Tyru Egipcjanie i uczynili go , podobnie jak w Egipcie , zwierzęciem świętym , poświęcając go bogini Astarte. Dopiero przed 2500 laty przez Babilon i Indie kot dotarł do Chin, skąd pochodzi wzmianka o zwierzęciu używanym do tępienia myszy , bardzo podobnym do tygrysa , lecz znacznie mniejszym. Na kontynencie europejskim koty pojawiają się stosunkowo późno , bo dopiero około X wieku naszej ery. Początkowo przywożono je z południa, jako cenne podarunki dla panujących. W Anglii istniało nawet ostre prawo karzące za kradzież czy zabójstwo kota. W tym również czasie kot pojawia się na terenie Polski , o czym świadczą kości kotów znalezione w wykopaliskach archeologicznych. U nas , podobnie jak w Grecji , do tępienia myszy i szczurów przez długie wieki używane były fretki. Natrafiwszy na sprzyjające warunki klimatyczne i dostatek pożywienia , kot rozprzestrzenił się w Europie bardzo szybko, co znalazło odbicie w wielu opowiadaniach , bajkach, przysłowiach związanych tematycznie z tym zwierzęciem. Stopniowo jednak koty, w dużej plenności , straciły na wartości , przestały być zwierzętami rzadkimi i poszukiwanymi. W każdym gospodarstwie domowym, w którym były myszy trzymano kota. Chociaż związane z siedliskami ludzkimi , nie były one jednakże z człowiekiem zżyte. W średniowieczu , wśród plemion północnych Germanów , czczono koty jako zwierzęta poświęcone bogini Frei. Jednakże wzrastający wpływ kościoła w średniowieczu potępił ten kult. Wydano kotom walkę i zaczęto je zabijać . Wydawało się , że zostaną one zupełnie wytępione w Europie. Ocaliły je jednak szczury, które wraz z Hunami przybyły do Europy. Plaga ta zaczęła się bardzo szybko szerzyć . Wtedy przypomniano sobie o kotach. Nawet w klasztorze na świętej górze Athos w Grecji, gdzie nie wolno było trzymać żadnych zwierząt , zrobiono wyjątek dla kotki ( kotki są bardziej łowne niż kocury). W XII wieku na Europę spadła następna plaga szczurów , które przyszły za powracającymi krzyżowcami . Kościół pod groźbą anatemy , zabronił zabijania kotów, ponieważ one tylko mogły powstrzymać tę inwazję . Gdy niebezpieczeństwo minęło znowu zaczęto zabijać koty. W średniowieczu posądzano je o to,że są nawiedzone przez diabła. Bywało, że palono je na stosach , a nawet krzyżowano. Za czasów Dyrektoriatu koty we Francji traktowano jako urzędników państwowych . W budżecie państwa przewidziane były duże sumy na ich wyżywienie, koty takie awansowały i otrzymywały nagrody. W XIX wieku odkrycie przez Pasteura chorobotwórczej roli drobnoustrojów wywołało powszechną zoofobię , ponieważ obawiano się , że zwierzęta przenoszą wszystkie zarazki.. Dopiero groźba masowego pojawienia się szczurów w czasie pierwszej wojny światowej spowodowała , że koty zostały uznane za przyjaciół i sprzymierzeńców człowieka. Dawne koty domowe musiały być silnymi zwierzętami , przypuszcza się , że często krzyżowały się z dzikimi kotami europejskimi . To wyjaśnia mocniejszą budowę ciała dzisiejszych kotów domowych europejskich w porównaniu z ich egipskimi przodkami. KOT DZIKI I UDOMOWIONY Co ma wspólnego kot z lwem i tygrysem Kot domowy należy do olbrzymiej rodziny kotowatych(Felidae). Rodzina ta jest bardzo liczna gatunkowo, mająca swych przedstawicieli we wszystkich krajach, z wyjątkiem Australii i sąsiednich wysp, nie jest jeszcze całkowicie dokładnie poznana. Według przyjętej u nas systematyki zoologicznej (K. Kowalskiego) rodzinę kotowatych podzielono na 2 podrodziny – Machairodontinae (wymarłą w plejstocenie) i Felinae. Wszystkie więc żyjące kotowate należą do tej samej podrodziny – Felinae ,która dzieli się na kilka rodzajów obejmujących 36 gatunków. W niniejszym rozdziale zostaną omówione cztery rodzaje, mianowicie Panthera, Acinonyx, Felis, i Linx Kerr, gdyż według poglądów są one przodkami naszego kota domowego. Są one bardzo podobne. Brehm, opisując je, tak o nich mówił: ,,Tak doskonałej jak u nich proporcji tułowia i kończyn, prawidłowości wykończenia w budowie, nie znajdujemy już u innych ssaków drapieżnych. Tu każda część ciała odznacza się zgrabnością i powabem, dlatego właśnie w tak wysokim stopniu cały kształt zwierzęcia odpowiada naszemu poczuciu piękna. Nasz kot domowy może być uznany za portret tego zespołu, nie bowiem drugiej takiej rodziny drapieżców, gdzie by u wszystkich jej przedstawicieli zasadnicze elementy budowy były równe dokładnie reprodukowane. Wszystkie cechy gatunkowe robią tu wrażenie drugorzędnych i powierzchniowych, w porównaniu z różnicami między grupami i gatunkami w innych rodzinach. Tak np. lew ze swoją grzywą lub ryś z pędzelkami włosów w uszach i kikutowatym ogononem są tak samo kotami jak np. lampart. Nawet gepard, wykazujący najmniej cech ogólnych, jest jednak niczym innym jak kotem”. Wszystkie kotowate są zwierzętami mięsożernymi , polują na żywa zdobycz. Głowa ich jest okrągława , o krótkim pysku , osadzona na krótkiej szyi. Tułów długi i smukły.Nogi średniej długości , silne, palcochodne, przednie – cztero, tylne – pięciopalczaste, u dołu zaokrąglone. Dzięki temu, że opuszki ( poduszeczki ) palcowe są miękkie , chód kotów jest bardzo cichy. Pazury są haczykowato zgięte, bardzo ostre i całkowicie ukryte w fałdach skóry palców, dzięki czemu przy chodzeniu nie tępią się i nie pozostawiają śladów na tropie. Pazury są wysuwane z fałdów tylko w razie potrzeby , gdy mają być użyte jako broń zaczepna lub obronna. U samicy na brzuchu występują cztery sutki , czasem zaś jeszcze cztery dodatkowe występują na piersiach. Kotowate zamieszkują lasy , nadrzeczne zarośla, góry i pustynie. Same nor nie kopią, wykorzystują naturalne kryjówki. Większość z nich bardzo dobrze chodzi po drzewach. Wszystkie są bardzo silnymi i zwinnymi zwierzętami , szybko biegają , ale nie pokonują większych odległości. Ze zmysłów mają najlepiej wykształcony słuch i wzrok, o wiele słabiej węch. Doskonale także pływają , chociaż na ogół nie znoszą wody. Wszystkie one polują na żywą zdobycz w podobny sposób – bezszelestnie skradają się do ofiary od strony podwietrznej , rozglądając się i nasłuchując , jednym susem ją dopadają, potężnym ciosem w kark rozciągają ją na ziemi , a następnie zabijają zębami. W pościg najczęściej się nie wdają. Dużą rolę w chwytaniu i zabijaniu zdobyczy odgrywają u nich zęby w liczbie 28 – 30 sztuk. Czasem u rysi i małych kotów może brakować przedtrzonowców, jak u gepardów, które mają 28 zębów. W przednim uzębieniu dominują mocne kły w formie sztyletu, osadzone w szczęce ( górnej ) i żuchwie ( dolnej ), poruszanej potężnymi mięśniami. Liczba zębów trzonowych jest u nich zredukowana , siekacze mają wysokie i ostre korony, zęby trzonowe są silnie rozwinięte. Między kłami a przedtrzonowcami ( górnymi i dolnymi ) znajduje się duża, wolna przestrzeń. Język jest szorstki ,pokryty licznymi brodawkami. Oczy duże i wypukłe. Okrywa włosowa – krótka i miękka , o gęstym włosie pokrywowym i słabym podszyciu. Wiele gatunków ma charakterystyczne , dłuższe owłosienie w postaci grzywy, bokobrodów czy pędzelków na końcach uszu. Umaszczenie jest różne, często pręgowane lub plamiste. Wszystkie za wyjątkiem rysia, serwala i kota błotnego , mają długi ogon , który pomaga w rozpędzie i skoku , a także służy do balansowania i sterowania ciałem. Kotowate prowadzą samotny tryb życia i tylko w okresie rui , a nieraz i wychowu młodych, żyją parami. PRZEGLĄD WAŻNIEJSZYCH PRZEDSTAWICIELI KOTOWATYCH Do rodzaju Panthera należą przede wszystkim duże koty : lwy ( Panthera Leo ),pantery ( Panthera pardus), zwane lampartem z Afryki i Indii, irbisy ( Uncia uncia ), zwane panterą śnieżną , tygrysy ( Panthera tigris ) z Azji i jaguary ( Panthera onca )z południowej Ameryki. Najpocześniejsze miejsce wśród kotowatych zajmuje z racji swojego majestatu Lew ( Panthera Leo ). Żyje on w Afryce ; niegdyś żył również w południowo – zachodniej Azji . Samiec lwa jest większy od samicy ( długość ciała wynosi do dwóch metrów a ogona około 90 cm) i ma długą kudłata grzywę. Okrywa włosowa koloru piaskowożółtego. Ciąża trwa 100 – 108 dni. Samica rodzi zazwyczaj 2 – 3 młode , które do 6 miesiąca życia są cętkowane. Lew zamieszkuje otwarte równiny. Nie mając stałej kryjówki przenosi się z miejsca na miejsce, ale przy tym jest bardziej leniwy od innych kotowatych i nie lubi daleko chodzić na łowy. Lew zazwyczaj jada zwierzynę upolowaną przez lwicę ( samce lwów zazwyczaj nie polują ), nie gardzi jednakże też padliną . Istnieje kilka gatunków tego zwierzęcia , jak lew berberyjski, somalijski, masajski i indyjski, obecnie w większości wytępione.
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Wszystko o kotach
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: